Quetiapine Pfizer:

Nazwa międzynarodowa:
Quetiapinum
Podmiot odpowiedzialny:
PFIZER EUROPE MA EEIG, WIELKA BRYTANIA
Pozwolenie w Polsce
18749
Pozwolenie w Europie
-
Producenci:
BVBA PFIZER PGM, FRANCJA
PFIZER ITALIA S.R.I., WŁOCHY
PFIZER SERVICE COMPANY BVBA, BELGIA
Postać
tabletki powlekane
Dawka
0,3 g
Lek refundowany
Nie
Kategoria
Lek na receptę
Kod ATC
N05AH04
                                    Ulotka dołączona do opakowania: informacja dla pacjenta

                           Quetiapine Pfizer, 25 mg, tabletki powlekane
                           Quetiapine Pfizer, 100 mg, tabletki powlekane
                           Quetiapine Pfizer, 150 mg, tabletki powlekane
                           Quetiapine Pfizer, 200 mg, tabletki powlekane
                           Quetiapine Pfizer, 300 mg, tabletki powlekane

                                            Quetiapinum

Należy zapoznać się z treścią ulotki przed zastosowaniem leku, ponieważ zawiera ona informacje
ważne dla pacjenta.
• Należy zachować tę ulotkę, aby w razie potrzeby móc ją ponownie przeczytać.
• Należy zwrócić się do lekarza lub farmaceuty, w razie jakichkolwiek dalszych wątpliwości.
• Lek ten przepisano ściśle określonej osobie. Nie należy go przekazywać innym.
• Lek może zaszkodzić innej osobie, nawet jeśli objawy jej choroby są takie same.
• Jeśli nasili się którykolwiek z objawów niepożądanych lub wystąpią jakiekolwiek objawy
   niepożądane, w tym niewymienione w ulotce, należy powiedzieć o tym lekarzowi lub
   farmaceucie.

Spis treści ulotki:
1. Co to jest lek Quetiapine Pfizer i w jakim celu się go stosuje
2. Informacje ważne przed zastosowaniem leku Quetiapine Pfizer
3. Jak stosować lek Quetiapine Pfizer
4. Możliwe działania niepożądane
5. Jak przechowywać lek Quetiapine Pfizer
6. Zawartość opakowania i inne informacje


1. Co to jest lek Quetiapine Pfizer i w jakim celu się go stosuje

Lek Quetiapine Pfizer zawiera substancję czynną kwetiapinę. Należy ona do grupy leków
przeciwpsychotycznych. Leki te stosuje się w leczeniu chorób, takich jak:
    • Depresja dwubiegunowa: ciągłe uczucie smutku, przygnębienie, poczucie winy, brak energii,
       utrata apetytu i (lub) niemożność zaśnięcia.
    • Epizody maniakalne (mania): podekscytowanie, nadmierna nieuzasadniona radość,
       pobudzenie, entuzjazm, hiperaktywność lub obniżona zdolność oceny, w tym zachowania
       agresywne lub destrukcyjne.
    • Schizofrenia: omamy słuchowe lub czuciowe, przekonanie o prawdziwości rzeczy
       nieprawdziwych, nadmierna podejrzliwość, lęk, dezorientacja, poczucie winy, napięcie lub
       przygnębienie.

Lekarz może kontynuować terapię lekiem Quetiapine Pfizer, nawet gdy pacjent poczuje się lepiej.


2. Informacje ważne przed zastosowaniem leku Quetiapine Pfizer

Kiedy nie stosować leku Quetiapine Pfizer:
• jeśli pacjent ma uczulenie (nadwrażliwość) na kwetiapinę lub którykolwiek z pozostałych
   składników tego leku (wymienione w punkcie 6);
• jeśli pacjent przyjmuje którykolwiek z następujących leków:
    - niektóre leki stosowane w zakażeniu wirusem HIV;
    - leki z grupy azoli (stosowane w leczeniu zakażeń grzybiczych);
    - erytromycyna lub klarytromycyna (stosowane w leczeniu infekcji);
    - nefazodon (stosowany w leczeniu depresji).

Wersja 3                                                                                    16.03.2012
W takim przypadku nie należy stosować leku Quetiapine Pfizer. W razie wątpliwości należy
skonsultować się z lekarzem przed zastosowaniem leku Quetiapine Pfizer.

Ostrzeżenia i środki ostrożności

Przed rozpoczęciem stosowania leku Quetiapine Pfizer należy zwrócić się do lekarza, farmaceuty lub
pielęgniarki, jeśli:
• u pacjenta lub członka rodziny występują lub występowały w przeszłości, jakiekolwiek problemy
    z sercem, np. zaburzenia rytmu serca, lub pacjent przyjmuje jakiekolwiek leki mogące wpływać
    na czynność serca;
• pacjent ma małe ciśnienie tętnicze;
• pacjent znajduje się w grupie zwiększonego ryzyka wystąpienia udaru lub miał przejściowe
    zmniejszenie dopływu krwi do mózgu (niedokrwienie), szczególnie jeśli pacjent jest w podeszłym
    wieku;
• pacjent ma chorobę wątroby;
• pacjent ma zapalenie trzustki lub objawy powiązane z zapaleniem trzustki, takie jak: kamienie
    żółciowe, zwiększone stężenie triglicerydów (rodzaj tłuszczów) we krwi;
• pacjent miał kiedykolwiek napad padaczkowy;
• pacjent ma cukrzycę lub ryzyko wystąpienia cukrzycy. W takim przypadku lekarz będzie
    sprawdzał stężenie cukru we krwi podczas przyjmowania leku Quetiapine Pfizer;
• u pacjenta kiedykolwiek w przeszłości stwierdzono małą liczbę białych krwinek (co mogło, ale
    nie musiało mieć związku ze stosowaniem innych leków);
• pacjent jest w podeszłym wieku i ma otępienie (utrata czynności mózgu). Tacy pacjenci nie
    powinni przyjmować leku Quetiapine Pfizer, ponieważ należy on do grupy leków, które mogą
    zwiększać ryzyko udaru, a w niektórych przypadkach także zgonu u osób w podeszłym wieku z
    otępieniem;
• pacjent lub osoba z rodziny pacjenta ma zakrzepicę żylną (powstawanie zakrzepów krwi), gdyż
    stwierdzono związek między przyjmowaniem leków takich jak kwetiapina, a powstawaniem
    zakrzepów krwi.

Należy niezwłocznie skontaktować się z lekarzem w razie wystąpienia:
• gorączki, sztywności mięśni, potliwości lub zaburzenia świadomości (zaburzenia zwanego:
   złośliwym zespołem neuroleptycznym). Może być konieczna natychmiastowa pomoc lekarska;
• niekontrolowanych ruchów, głównie twarzy lub języka;
• nieprawidłowych ruchów mięśni, w tym: trudności w rozpoczęciu ruchu, drżenia, uczucia
   niepokoju mięśniowego lub sztywności mięśniowej bez odczuwania bólu;
• uczucia silnej senności;
• zawrotów głowy lub silnej ospałości, które mogą zwiększać ryzyko przypadkowych urazów
   (upadków) u pacjentów w wieku podeszłym.
Objawy te mogą być spowodowane przez lek tego rodzaju.

Myśli samobójcze i nasilenie depresji
U osób cierpiących na depresję mogą czasem występować myśli o samookaleczeniu lub
samobójstwie. Myśli te mogą się nasilać po rozpoczęciu leczenia, ponieważ wszystkie leki z tej grupy
zaczynają działać dopiero na ogół po około dwóch tygodniach stosowania, a czasem jeszcze później.
Myśli samobójcze mogą się nasilić w przypadku nagłego zaprzestania przyjmowania leku.
Myśli takie występują częściej u młodych pacjentów dorosłych. Badania kliniczne wykazały
zwiększone ryzyko myśli i (lub) zachowań samobójczych u młodych osób dorosłych, w wieku poniżej
25 lat z depresją.

Jeśli wystąpią myśli o samookaleczeniu lub samobójstwie, należy natychmiast skontaktować się z
lekarzem lub zgłosić do szpitala. Pomocne może być poinformowanie o depresji osoby z rodziny lub
przyjaciela, oraz poproszenie ich o zapoznanie się z ulotką o leku. Pacjent może poprosić tę osobę,
aby w przypadku zaobserwowania nasilenia objawów depresji lub niepokojących zmian zachowania,

Wersja 3                                                                                   16.03.2012
powiedziała o tym pacjentowi.

U pacjentów leczonych kwetiapiną zaobserwowano zwiększenie masy ciała. Należy regularnie
kontrolować masę ciała.

Inne leki i Quetiapine Pfizer
Należy powiedzieć lekarzowi lub farmaceucie o wszystkich lekach przyjmowanych obecnie lub
ostatnio, a także o lekach, które pacjent planuje przyjmować, ponieważ mogą one mieć wpływ na
swoje działanie. Dotyczy to również leków, które wydawane są bez recepty oraz produktów
ziołowych.

Nie należy stosować leku Quetiapine Pfizer, jeśli pacjent przyjmuje następujące leki:
    • niektóre leki stosowane w zakażeniu wirusem HIV;
    • leki z grupy azoli (stosowane w leczeniu zakażeń grzybiczych);
    • erytromycyna lub klarytromycyna (stosowane w leczeniu zakażeń);
    • nefazodon (stosowany w leczeniu depresji).

Należy powiedzieć lekarzowi o przyjmowanych następujących lekach:
   • leki stosowane w leczeniu padaczki (np. fenytoina lub karbamazepina);
   • leki stosowane w nadciśnieniu tętniczym;
   • barbiturany (stosowane w przypadku trudności z zasypianiem);
   • tiorydazyna (lek przeciwpsychotyczny);
   • leki wpływające na czynność serca, np. leki, które mogą powodować zaburzenia równowagi
       elektrolitów (zmniejszone stężenie potasu lub magnezu), takie jak leki moczopędne lub
       niektóre antybiotyki (leki stosowane w leczeniu zakażeń).

Przed przerwaniem przyjmowania któregokolwiek ze stosowanych leków, należy najpierw
porozumieć się z lekarzem.

Quetiapine Pfizer z jedzeniem, piciem i alkoholem
   • Lek Quetiapine Pfizer można przyjmować z posiłkiem lub niezależnie od posiłków.
   • Należy zachować ostrożność przy spożywaniu alkoholu. Jednoczesne przyjęcie leku
       Quetiapine Pfizer i alkoholu może powodować senność.
   • Podczas przyjmowania leku Quetiapine Pfizer nie należy spożywać soku grejpfrutowego. Sok
       grejpfrutowy może wpływać na działanie leku.

Ciąża, karmienie piersią i wpływ na płodność
W ciąży i w okresie karmienia piersią lub gdy istnieje podejrzenie, że kobieta jest w ciąży lub gdy
planuje ciążę, przed zastosowaniem tego leku należy poradzić się lekarza lub farmaceuty. Leku
Quetiapine Pfizer nie należy przyjmować w ciąży bez porozumienia się z lekarzem. Nie należy
stosować leku Quetiapine Pfizer w okresie karmienia piersią.

Następujące działania niepożądane mogą wystąpić u noworodków, których matki stosowały lek
Quetiapine Pfizer w trzecim trymestrze ciąży (ostatnie trzy miesiące ciąży): drżenie, sztywność
mięśniowa i (lub) osłabienie, senność, pobudzenie, zaburzenia oddechowe i problemy podczas
karmienia. W przypadku zaobserwowania powyższych objawów u noworodka, należy skontaktować
się z lekarzem.

Prowadzenie pojazdów i obsługiwanie maszyn
Lek może powodować senność. Pacjent nie powinien prowadzić pojazdów, używać narzędzi ani
maszyn, dopóki nie stwierdzi, jak wpływa na niego lek Quetiapine Pfizer.

Lek Quetiapine Pfizer zawiera laktozę
Lek Quetiapine Pfizer zawiera laktozę, która jest cukrem. Jeśli stwierdzono wcześniej u pacjenta
nietolerancję niektórych cukrów, pacjent powinien skontaktować się z lekarzem przed przyjęciem

Wersja 3                                                                                      16.03.2012
leku.

Wpływ na testy wykrywające narkotyki w moczu
Przyjmowanie leku Quetiapine Pfizer może powodować fałszywie dodatnie wyniki niektórych testów
wykrywających w moczu substancje narkotyczne, takie jak metadon lub pewne trójcykliczne leki
przeciwdepresyjne. W takim przypadku, należy przeprowadzić inne, bardziej specyficzne testy.


3. Jak stosować lek Quetiapine Pfizer

Ten lek należy zawsze stosować zgodnie z zaleceniami lekarza. W razie wątpliwości należy zwrócić
się do lekarza lub farmaceuty. Lekarz podejmie decyzję o dawce początkowej. Zalecana dobowa
dawka podtrzymująca będzie zależna od stopnia zaawansowania choroby i zapotrzebowania pacjenta,
i zazwyczaj będzie wynosić od 150 mg do 800 mg.

•   Tabletkę należy przyjmować raz na dobę przed snem lub dwa razy na dobę, w zależności od
    stopnia zaawansowania choroby.
•   Tabletkę należy połykać w całości, popijając wodą.
•   Tabletkę można przyjmować z posiłkiem lub niezależnie od posiłków.
•   Podczas przyjmowania leku Quetiapine Pfizer nie należy spożywać soku grejpfrutowego. Sok
    grejpfrutowy może wpływać na działanie leku.
•   Nie należy przerywać stosowania leku, nawet w przypadku poprawy samopoczucia, chyba że
    lekarz zaleci inaczej.

Zaburzenie czynności wątroby
Lekarz może zmienić dawkę u pacjentów z zaburzeniem czynności wątroby.

Pacjenci w podeszłym wieku
Lekarz może zmienić dawkę u pacjentów w podeszłym wieku.


Stosowanie u dzieci i młodzieży
Leku Quetiapine Pfizer nie należy stosować u dzieci i młodzieży w wieku poniżej 18 lat.

Zastosowanie większej niż zalecana dawki leku Quetiapine Pfizer
W przypadku zastosowania większej niż zalecana dawki leku Quetiapine Pfizer, może wystąpić
senność, zawroty głowy lub zaburzenia tętna. Należy natychmiast skontaktować się z lekarzem lub
najbliższym szpitalem. Należy zabrać ze sobą pozostałe tabletki leku Quetiapine Pfizer.

Pominięcie zastosowania leku Quetiapine Pfizer
W przypadku pominięcia dawki leku należy ją jak najszybciej przyjąć. Jeśli zbliża się pora przyjęcia
kolejnej dawki, należy odczekać do tego czasu. Nie należy przyjmować dawki podwójnej w celu
uzupełnienia pominiętej tabletki.

Przerwanie stosowania leku Quetiapine Pfizer
W przypadku nagłego przerwania stosowania leku Quetiapine Pfizer może wystąpić bezsenność,
nudności lub ból głowy, biegunka, wymioty, zawroty głowy lub drażliwość. Lekarz może zalecić
stopniowe zmniejszanie dawki przed przerwaniem stosowania leku.

W razie jakichkolwiek dalszych wątpliwości związanych ze stosowaniem tego leku należy zwrócić się
do lekarza lub farmaceuty.


4. Możliwe działania niepożądane

Jak każdy lek, lek ten może powodować działania niepożądane, chociaż nie u każdego one wystąpią.

Wersja 3                                                                                     16.03.2012
Bardzo często (dotyczy więcej niż 1 na 10 pacjentów):
   • zawroty głowy (mogące prowadzić do upadków), ból głowy, suchość błon śluzowych jamy
       ustnej;
   • senność (mogąca prowadzić do upadku. Senność może ustąpić z czasem, w miarę stosowania
       leku Quetiapine Pfizer);
   • objawy z odstawienia (objawy występujące po przerwaniu stosowania leku Quetiapine Pfizer)
       obejmujące: bezsenność, mdłości, ból głowy, biegunkę, wymioty, zawroty głowy oraz
       drażliwość. Zaleca się stopniowe odstawianie leku przez okres co najmniej od 1 do 2 tygodni;
   • zwiększanie masy ciała.

Często (dotyczy mniej niż 1 na 10 pacjentów):
   • przyspieszone tętno;
   • wyraźne odczuwanie własnego tętna (pulsu);
   • zatkany nos;
   • zaparcie, rozstrój żołądka (niestrawność);
   • złe samopoczucie u osób w wieku podeszłym;
   • uczucie osłabienia, omdlenie (mogące prowadzić do upadku);
   • ciężka duszność;
   • obrzęk rąk lub nóg;
   • zmniejszone ciśnienie tętnicze podczas wstawania, które może być przyczyną zawrotów
        głowy lub omdlenia (mogącego prowadzić do upadku);
   • zwiększone stężenie cukru we krwi;
   • niewyraźne widzenie;
   • nieprawidłowe skurcze mięśniowe, w tym trudności z rozpoczęciem ruchu mięśni, drżenie,
        uczucie niepokoju lub sztywności mięśni bez bólu;
   • nietypowe sny i koszmary senne;
   • myśli o samookaleczeniu lub samobójstwie;
   • wzmożony apetyt;
   • drażliwość;
   • zaburzenia mowy i trudności w wysławianiu się;
   • gorączka.

Niezbyt często (dotyczy mniej niż 1 na 100 pacjentów):
   • zmniejszenie liczby czerwonych krwinek, co może powodować bladość skóry i osłabienie lub
       problemy w oddychaniu (anemia);
   • niedoczynność tarczycy, która może powodować uczucie zmęczenia i zwiększenie masy ciała;
   • nasilenie objawów cukrzycy;
   • napady drgawkowe lub padaczkowe;
   • reakcje alergiczne, obejmujące powstawanie guzków (bąbli), obrzęk skóry oraz obrzęk wokół
       ust;
   • nieprzyjemne odczucia w nogach (znane również jako zespół niespokojnych nóg);
   • trudności w połykaniu;
   • niekontrolowane ruchy, głównie twarzy i języka;
   • zaburzenie czynności seksualnych.

Rzadko (dotyczy mniej niż 1 na 1000 pacjentów):
   • znaczne zmniejszenie liczby białych krwinek, co zwiększa podatność na zakażenia;
   • zwiększone ryzyko wystąpienia choroby wieńcowej, udaru i cukrzycy typu II (zespół
      metaboliczny);
   • zwiększona temperatura (gorączka), długotrwały ból gardła lub owrzodzenie jamy ustnej,
      przyspieszony oddech, pocenie się, sztywność mięśni, uczucie senności lub omdlenie;

Wersja 3                                                                                  16.03.2012
    •      chodzenie, mówienie, jedzenie i wykonywanie innych czynności podczas snu;
    •      zapalenie trzustki, powodujące silny ból brzucha i pleców;
    •      zażółcenie skóry i białkówek oczu (żółtaczka);
    •      zapalenie wątroby;
    •      długotrwały i bolesny wzwód (priapizm);
    •      obrzęk piersi i mlekotok;
    •      zaburzenia miesiączkowana;
    •      powstawanie zakrzepów krwi w żyłach, głównie w nogach (objawy obejmują: obrzęk, ból
           i zaczerwienienie nóg). Zakrzepy mogą przemieszczać się naczyniami krwionośnymi do płuc,
           powodując ból w klatce piersiowej i trudności w oddychaniu. W przypadku zaobserwowania
           któregokolwiek z tych objawów należy natychmiast zgłosić się do lekarza;
    •      zmniejszona temperatura ciała (hipotermia).

Bardzo rzadko (dotyczy mniej niż 1 na 10 000 pacjentów):
   • ciężka wysypka, pęcherze oraz czerwone plamy na skórze;
   • ciężka reakcja alergiczna (znana jako anafilaksja), która może prowadzić do trudności
       w oddychaniu lub wstrząsu;
   • gwałtowny obrzęk skóry, zazwyczaj wokół oczu, ust i gardła (obrzęk naczynioruchowy);
   • nieprawidłowe wydzielanie hormonu regulującego objętość moczu;
   • uszkodzenie włókien mięśniowych i ból mięśni (rabdomioliza).

Częstość nieznana (nie może być określona na podstawie dostępnych danych):
   • ciężka choroba powodująca powstawanie pęcherzy na skórze;
   • choroba alergiczna, powodująca: bóle stawów, wysypkę skórną, świąd i gorączkę;

Leki z grupy, do której należy lek Quetiapine Pfizer, mogą powodować zaburzenia rytmu serca, które
bywają ciężkie, a w niektórych przypadkach zakończone zgonem.

Niektóre działania niepożądane można rozpoznać wyłącznie za pomocą badania krwi. Należą do nich:
zwiększenie stężenia niektórych tłuszczów (triglicerydów oraz całkowitego cholesterolu) lub cukru we
krwi, zmniejszenie liczby niektórych krwinek, zmniejszenie stężenia sodu we krwi, oraz zwiększenie
stężenia prolaktyny we krwi.
Zwiększenie stężenia prolaktyny we krwi w rzadkich przypadkach może prowadzić do:
    • obrzęku piersi i mlekotoku u mężczyzn i kobiet;
    • braku krwawienia miesiączkowego lub nieregularnych krwawień u kobiet.

Lekarz może zdecydować o przeprowadzeniu badania krwi co pewien czas.

Dodatkowe działania niepożądane u dzieci i młodzieży
U dzieci i młodzieży mogą wystąpić takie same działania niepożądane jak u dorosłych.

Wyłącznie u dzieci i młodzieży zaobserwowano następujące działania niepożądane:

Bardzo często (dotyczy ponad 1 na 10 pacjentów):
   o zwiększenie ciśnienia krwi.

U dzieci i młodzieży zaobserwowano częstsze występowanie następujących objawów:
Bardzo często (dotyczy ponad 1 na 10 pacjentów):
   • zwiększenie stężenia prolaktyny we krwi, co może w rzadkich przypadkach prowadzić do:
            o obrzęku piersi i mlekotoku u chłopców i dziewcząt;
            o braku krwawienia miesiączkowego lub nieregularnych krwawień u dziewcząt;
   • wzmożony apetyt;
   • nieprawidłowe skurcze mięśniowe, w tym trudności z rozpoczęciem ruchu mięśni, drżenie,
        uczucie niepokoju lub sztywności mięśni bez bólu.

Wersja 3                                                                                   16.03.2012
Jeśli wystąpią jakiekolwiek objawy niepożądane, w tym wszelkie możliwe objawy niepożądane
niewymienione w ulotce, należy zwrócić się do lekarza, farmaceuty lub pielęgniarki.


5. Jak przechowywać lek Quetiapine Pfizer

Lek należy przechowywać w miejscu niewidocznym i niedostępnym dla dzieci.

Nie stosować tego leku, po upływie terminu ważności zamieszczonego na pudełku i blistrze po: EXP.
Termin ważności oznacza ostatni dzień danego miesiąca.

Brak szczególnych środków ostrożności dotyczących przechowywania produktu leczniczego.

Leków nie należy wyrzucać do kanalizacji ani domowych pojemników na odpadki. Należy zapytać
farmaceutę, jak usunąć leki, których się już nie używa. Takie postępowanie pomoże chronić
środowisko.


6. Zawartość opakowania i inne informacje

Co zawiera lek Quetiapine Pfizer

Substancją czynną leku jest kwetiapina. Tabletki leku Quetiapine Pfizer zawierają: 25 mg, 100 mg,
150 mg, 200 mg lub 300 mg kwetiapiny (w postaci kwetiapiny fumaranu).

Pozostałe składniki to:
Rdzeń tabletki: powidon K30, wapnia wodorofosforan dwuwodny, celuloza mikrokrystaliczna,
karboksymetyloskrobia sodowa (typ A), laktoza jednowodna, magnezu stearynian, krzemionka
koloidalna bezwodna, talk.

Otoczka tabletki: hypromeloza 6 cP, makrogol 400, tytanu dwutlenek (E 171).
Tabletki 25 mg, 100 mg i 150 mg zawierają również żelaza tlenek żółty (E 172), a tabletki 25 mg
zawierają żelaza tlenek czerwony (E 172). Tabletki 100 mg, 150 mg, 200 mg i 300 mg zawierają
również czarny tusz zawierający szelak, żelaza tlenek czarny oraz glikol propylenowy.

Jak wygląda lek Quetiapine Pfizer i co zawiera opakowanie

Tabletki powlekane.

Quetiapine Pfizer, 25 mg, tabletki powlekane
Okrągłe, obustronnie wypukłe tabletki powlekane, barwy brzoskwiniowej, oznaczone symbolem
„E52” po jednej stronie oraz bez symbolu po drugiej.

Quetiapine Pfizer, 100 mg, tabletki powlekane
Okrągłe, obustronnie wypukłe tabletki powlekane, barwy żółtej, oznaczone symbolem „E53” po
jednej stronie oraz bez symbolu po drugiej.

Quetiapine Pfizer, 150 mg, tabletki powlekane
Okrągłe, obustronnie wypukłe tabletki powlekane, barwy jasnożółtej, oznaczone symbolem „E54” po
jednej stronie oraz bez symbolu po drugiej.

Quetiapine Pfizer, 200 mg, tabletki powlekane
Okrągłe, obustronnie wypukłe tabletki powlekane, barwy białej, oznaczone symbolem „E55” po
jednej stronie oraz bez symbolu po drugiej.

Quetiapine Pfizer, 300 mg, tabletki powlekane

Wersja 3                                                                                   16.03.2012
Obustronnie wypukłe tabletki powlekane w kształcie kapsułki, barwy białej, oznaczone symbolem
„E56” po jednej stronie oraz bez symbolu po drugiej.

Butelki z HDPE i blistry z folii PCV/Aluminium

Wielkości opakowań:

Butelki z HDPE:
Quetiapine Pfizer 25 mg, 100 mg, 150 mg i 200 mg: 100, 250, 500 lub 1000 tabletek.
Quetiapine Pfizer 300 mg: 60, 100, 250, 500 lub 1000 tabletek.

Blistry: 1, 10, 20, 30, 50, 60, 90, 100, 120, 180 lub 240 tabletek.


Podmiot odpowiedzialny i wytwórca

Podmiot odpowiedzialny:

Pfizer Europe MA EEIG
Ramsgate Road, Sandwich, Kent CT13 9NJ, Wielka Brytania.

Wytwórca:

Pfizer Italia s.r.l.
Località Marino Del Tronto, 63100 - Ascoli Piceno (AP), Włochy

Wytwórca/Importer:

Pfizer Service Company BVBA
Hoge Wei 10, 1930, Zaventem, Belgia

Pfizer PGM
Zone Industrielle 29, route des Industries, 37530 Poce-Sur-Cisse, Francja

W celu uzyskania bardziej szczegółowych informacji należy zwrócić się do przedstawiciela podmiotu
odpowiedzialnego:

Pfizer Polska Sp. z o.o.
ul. Postępu 17 B
02-676 Warszawa
tel. 22 335 61 00


Ten produkt leczniczy jest dopuszczony do obrotu w krajach członkowskich Europejskiego
Obszaru Gospodarczego pod następującymi nazwami:

Austria        Quetiapin Pfizer 25 mg 100 mg, 150 mg, 200 mg & 300 mg Filmtabletten
Belgia         Quetiapine Pfizer 25 mg, 100 mg, 150 mg, 200 mg & 300 mg comprimés pelliculés
Niemcy         Quetiapin Pfizer 25 mg, 100 mg, 150 mg, 200 mg & 300 mg Filmtabletten
Dania          Quetiapin Pfizer
Grecja         Quetiapine Pfizer 25 mg, 100 mg, 150 mg, 200 mg & 300 mg Επικαλυμμένο με λεπτό
               υμένιο δισκίο
Węgry          Quetiapine Pfizer 25 mg, 100 mg, 150 mg, 200 mg & 300 mg filmtabletta
Hiszpania      Quetiapine Pharmacia 25 mg, 100 mg, 150 mg, 200 mg & 300 mg comprimidos
               recubiertos con película
Finlandia      Quetiapin Pfizer


Wersja 3                                                                                 16.03.2012
Irlandia      Quetiapine Pfizer 25 mg, 100 mg, 150 mg, 200 mg & 300 mg film-coated tablets
Włochy        Quetiapina Pfizer
Luksemburg    Quetiapine Pfizer 25 mg, 100 mg, 150 mg, 200 mg & 300 mg comprimés pelliculés
Litwa         Quetiapine Pfizer 25 mg, 100 mg, 150 mg, 200 mg & 300 mg Plévele dengtos tabletĕs
Łotwa         Quetiapine Pfizer 25 mg, 100 mg, 150 mg, 200 mg & 300 mg apvalkotās tabletes
Holandia      Quetiapine Pfizer 25 mg, 100 mg, 150 mg, 200 mg & 300 mg filmomhulde tabletten
Norwegia      Quetiapin Pfizer
Rumunia       Quetiapina Pfizer 25 mg, 100 mg, 150 mg, 200 mg & 300 mg comprimate filmate
Portugalia    Quetiapina Parke-Davis
Szwecja       Quetiapin Pfizer
Wielka        Quetiapine 25 mg, 100 mg, 150 mg, 200 mg & 300 mg film-coated tablets
Brytania
Polska        Quetiapine Pfizer


Data ostatniej aktualizacji ulotki:
03/2012




Wersja 3                                                                               16.03.2012

                
                                              CHARAKTERYSTYKA PRODUKTU LECZNICZEGO

1.         NAZWA PRODUKTU LECZNICZEGO

Quetiapine Pfizer, 25 mg, tabletki powlekane
Quetiapine Pfizer, 100 mg, tabletki powlekane
Quetiapine Pfizer, 150 mg, tabletki powlekane
Quetiapine Pfizer, 200 mg, tabletki powlekane
Quetiapine Pfizer, 300 mg, tabletki powlekane


2.         SKŁAD JAKOŚCIOWY I ILOŚCIOWY

Quetiapine Pfizer, 25 mg zawiera 25 mg kwetiapiny (w postaci kwetiapiny fumaranu).
Substancje pomocnicze: każda tabletka zawiera 5,167 mg laktozy jednowodnej.

Quetiapine Pfizer, 100 mg zawiera 100 mg kwetiapiny (w postaci kwetiapiny fumaranu).
Substancje pomocnicze: każda tabletka zawiera 20,667 mg laktozy jednowodnej.

Quetiapine Pfizer, 150 mg zawiera 150 mg kwetiapiny (w postaci kwetiapiny fumaranu).
Substancje pomocnicze: każda tabletka zawiera 31,0 mg laktozy jednowodnej.

Quetiapine Pfizer, 200 mg zawiera 200 mg kwetiapiny (w postaci kwetiapiny fumaranu).
Substancje pomocnicze: każda tabletka zawiera 41,333 mg laktozy jednowodnej.

Quetiapine Pfizer, 300 mg zawiera 300 mg kwetiapiny (w postaci kwetiapiny fumaranu).
Substancje pomocnicze: każda tabletka zawiera 62,0 mg laktozy jednowodnej.

Pełny wykaz substancji pomocniczych, patrz punkt 6.1.


3.         POSTAĆ FARMACEUTYCZNA

Tabletki powlekane.

Quetiapine Pfizer, 25 mg, tabletki powlekane:
Okrągłe, obustronnie wypukłe tabletki powlekane o średnicy 5,7 mm, barwy brzoskwiniowej,
oznaczone symbolem „E52” po jednej stronie oraz bez symbolu po drugiej stronie.

Quetiapine Pfizer, 100 mg, tabletki powlekane:
Okrągłe, obustronnie wypukłe tabletki powlekane o średnicy 8,7 mm, barwy żółtej, oznaczone
symbolem „E53” po jednej stronie oraz bez symbolu po drugiej stronie.

Quetiapine Pfizer, 150 mg, tabletki powlekane:
Okrągłe, obustronnie wypukłe tabletki powlekane o średnicy 10,2 mm, barwy jasnożółtej, oznaczone
symbolem „E54” po jednej stronie oraz bez symbolu po drugiej stronie.

Quetiapine Pfizer, 200 mg, tabletki powlekane:
Okrągłe, obustronnie wypukłe tabletki powlekane o średnicy 11,2 mm, barwy białej, oznaczone
symbolem „E55” po jednej stronie oraz bez symbolu po drugiej stronie.

Quetiapine Pfizer, 300 mg, tabletki powlekane:
Obustronnie wypukłe tabletki powlekane w kształcie kapsułki o wymiarach 19,2 mm x 7,8 mm, barwy
białej, oznaczone symbolem „E56” po jednej stronie oraz bez symbolu po drugiej stronie.




Wersja 3                                                                                   16.03.2012
4.         SZCZEGÓŁOWE DANE KLINICZNE

4.1        Wskazania do stosowania

Produkt leczniczy Quetiapine Pfizer jest wskazany do leczenia:
   • schizofrenii.

Produkt leczniczy Quetiapine Pfizer jest wskazany do leczenia choroby afektywnej dwubiegunowej:
   • leczenie epizodów maniakalnych o umiarkowanym i ciężkim nasileniu;
   • leczenie epizodów ciężkiej depresji w przebiegu choroby dwubiegunowej;
   • zapobieganie nawrotom choroby u pacjentów z chorobą dwubiegunową i pacjentów, u których
       nastąpiła odpowiedź na leczenie kwetiapiną w przypadku epizodów maniakalnych lub
       depresji.

4.2        Dawkowanie i sposób podawania

Produkt Quetiapine Pfizer można przyjmować w trakcie posiłku lub niezależnie od posiłków.

Dorośli:

Leczenie schizofrenii
W leczeniu schizofrenii, produkt Quetiapine Pfizer należy podawać dwa razy na dobę. Całkowita
dawka dobowa przez pierwsze 4 dni leczenia wynosi: 50 mg (dzień 1.), 100 mg (dzień 2.), 200 mg
(dzień 3.) i 300 mg (dzień 4.).

Od 4. dnia dawka powinna zostać zwiększona do zazwyczaj skutecznej dawki, która wynosi od 300 do
450 mg na dobę. Dawkę należy dostosować w zakresie od 150 do 750 mg na dobę, zależnie od
odpowiedzi klinicznej i tolerancji pacjenta.

Leczenie epizodów maniakalnych o umiarkowanym i ciężkim nasileniu w przebiegu choroby
dwubiegunowej
W leczeniu epizodów maniakalnych w przebiegu choroby dwubiegunowej produkt Quetiapine Pfizer
należy podawać dwa razy na dobę. Całkowita dawka dobowa przez pierwsze 4 dni leczenia wynosi:
100 mg (dzień 1.), 200 mg (dzień 2.), 300 mg (dzień 3.) i 400 mg (dzień 4.). Następnie dawka powinna
być zwiększana maksymalnie o 200 mg na dobę do dawki dobowej 800 mg w 6. dniu leczenia.
Dawkę należy dostosować w zakresie od 200 do 800 mg na dobę, zależnie od odpowiedzi klinicznej
i tolerancji pacjenta. Zazwyczaj skuteczna dawka wynosi od 400 do 800 mg na dobę.

Leczenie epizodów depresji w przebiegu choroby dwubiegunowej
Produkt Quetiapine Pfizer należy podawać raz na dobę, wieczorem, przed snem. Całkowita dawka
dobowa przez pierwsze cztery dni leczenia wynosi: 50 mg (dzień 1.), 100 mg (dzień 2.), 200 mg (dzień
3.) i 300 mg (dzień 4.). Zalecana dawka dobowa wynosi 300 mg.
W badaniach klinicznych nie wykazano większej skuteczności leczenia pacjentów dawką 600 mg
kwetiapiny na dobę niż 300 mg kwetiapiny na dobę (patrz punkt 5.1). Jednak w indywidualnych
przypadkach bardziej skuteczna może być dawka 600 mg. Dawki większe niż 300 mg powinny być
wprowadzane przez lekarza doświadczonego w leczeniu choroby dwubiegunowej. Badania kliniczne
wykazały, że w indywidualnych przypadkach, w zależności od tolerancji pacjenta na leczenie
kwetiapiną, należy brać pod uwagę zmniejszenie dawki do minimum 200 mg na dobę.

Zapobieganie nawrotom choroby dwubiegunowej
W zapobieganiu nawrotom epizodów maniakalnych, mieszanych lub depresyjnych w przebiegu
choroby dwubiegunowej u pacjentów, którzy reagowali na leczenie kwetiapiną w leczeniu ostrej fazy
choroby, należy kontynuować leczenie z zastosowaniem tej samej dawki. Dawkę należy dostosować w
zakresie od 300 do 800 mg dwa razy na dobę, zależnie od odpowiedzi klinicznej i tolerancji pacjenta.
Ważne, aby w terapii podtrzymującej stosować najmniejszą skuteczną dawkę.



Wersja 3                                                                                    16.03.2012
Pacjenci w podeszłym wieku
Podobnie jak inne leki przeciwpsychotyczne i przeciwdepresyjne, kwetiapinę należy stosować
ostrożnie u pacjentów w podeszłym wieku, szczególnie w początkowym okresie podawania. Może być
konieczne wolniejsze zwiększanie dawki kwetiapiny i podawanie mniejszej dawki dobowej niż
młodszym pacjentom, zależnie od odpowiedzi klinicznej i tolerancji leczenia przez pacjenta. Średni
klirens osoczowy kwetiapiny u pacjentów w podeszłym wieku był zmniejszony o 30% do 50%
w porównaniu do wartości u młodszych pacjentów.

Nie badano bezpieczeństwa i skuteczności stosowania u pacjentów w wieku powyżej 65 lat z
epizodami depresji w przebiegu choroby dwubiegunowej.

Dzieci i młodzież

Kwetiapina nie powinna być stosowana w leczeniu dzieci i młodzieży w wieku poniżej 18 lat,
z powodu braku danych uzasadniających stosowanie w tym przedziale wiekowym. Dostępne wyniki
badań klinicznych kontrolowanych placebo przedstawiono w punktach 4.4, 4.8, 5.1 i 5.2.

Zaburzenie czynności nerek

Zmiana dawkowania nie jest konieczna u pacjentów z zaburzeniami czynności nerek.

Zaburzenie czynności wątroby

Kwetiapina jest w znacznym stopniu metabolizowana w wątrobie. Dlatego należy ją stosować
ostrożnie u pacjentów ze stwierdzonymi zaburzeniami czynności wątroby, szczególnie
w początkowym okresie podawania. U pacjentów z zaburzeniami czynności wątroby leczenie należy
rozpoczynać od dawki 25 mg na dobę. Dawkę można zwiększać codziennie o 25 do 50 mg na dobę, aż
do osiągnięcia dawki skutecznej, zależnie od odpowiedzi klinicznej i tolerancji leczenia przez pacjenta.

4.3        Przeciwwskazania

Nadwrażliwość na substancję czynną lub którąkolwiek substancję pomocniczą wymienioną w punkcie
6.1.

Jednoczesne stosowanie inhibitorów układu cytochromu P450 3A4, takich jak inhibitory proteaz
stosowane w leczeniu HIV, leki przeciwgrzybicze z grupy azoli, erytromycyna, klarytromycyna
i nefazodon jest przeciwwskazane (patrz punkt 4.5).

4.4        Specjalne ostrzeżenia i środki ostrożności dotyczące stosowania

Dzieci i młodzież (w wieku od 10 do 17 lat):

Kwetiapina nie jest zalecana do stosowania u dzieci i młodzieży w wieku poniżej 18 lat, ze względu na
brak danych potwierdzających stosowanie w tej grupie wiekowej. Badania kliniczne wykazały, że
oprócz znanego profilu bezpieczeństwa określonego u dorosłych (patrz punkt 4.8), niektóre działania
niepożądane występowały z większą częstością u dzieci i młodzieży w porównaniu do dorosłych
(zwiększony apetyt, zwiększenie stężenia prolaktyny w osoczu oraz objawy pozapiramidowe).
Określono jedno działanie, które nie było wcześniej obserwowane w badaniach u dorosłych
(zwiększenie ciśnienia tętniczego krwi). U dzieci i młodzieży obserwowano również zmiany w
wynikach badań czynności tarczycy.

Ponadto, odległe skutki leczenia kwetiapiną trwającego dłużej niż 26 tygodni dotyczące
bezpieczeństwa związane ze wzrostem i dojrzewaniem, nie były badane. Odległy wpływ na rozwój
poznawczy i zachowania nie jest znany.

W badaniach klinicznych kontrolowanych placebo z udziałem dzieci i młodzieży leczonych

Wersja 3                                                                                      16.03.2012
kwetiapiną, stosowanie tego leku było związane ze zwiększoną częstością objawów
pozapiramidowych (ang. EPS, Extrapyramidal Syndrome) w porównaniu do placebo, u pacjentów
leczonych z powodu schizofrenii oraz choroby dwubiegunowej (patrz punkt 4.8).

Samobójstwa/myśli samobójcze lub pogorszenie stanu klinicznego:

Depresja jest związana ze zwiększonym ryzykiem występowania myśli samobójczych, samouszkodzeń
i samobójstw (zdarzenia związane z próbami samobójczymi). Ryzyko to utrzymuje się do czasu
uzyskania istotnej klinicznie remisji. Poprawa może jednak wystąpić dopiero po kilku lub więcej
tygodniach leczenia, i w związku z tym pacjent powinien pozostawać pod ścisłą kontrolą lekarską do
czasu wystąpienia poprawy. Doświadczenie kliniczne wskazuje, że ryzyko samobójstw zwiększa się
we wczesnej fazie poprawy klinicznej.

Ponadto, lekarz powinien uwzględnić ryzyko zdarzeń związanych z samobójstwem po nagłym
przerwaniu leczenia kwetiapiną, ze względu na znane czynniki ryzyka leczonej choroby.
Inne zaburzenia psychiczne, w których przepisywana jest kwetiapina, mogą być również związane ze
zwiększonym ryzykiem wystąpienia zachowań samobójczych. Ponadto zaburzenia te mogą
współistnieć z ciężkimi zaburzeniami depresyjnymi. W związku z tym u pacjentów leczonych z
powodu innych zaburzeń psychicznych należy podjąć takie same środki ostrożności, jak u pacjentów z
ciężkimi zaburzeniami depresyjnymi.
Pacjenci z zachowaniami samobójczymi w wywiadzie lub pacjenci przejawiający przed rozpoczęciem
leczenia skłonności samobójcze, należą do grupy zwiększonego ryzyka wystąpienia myśli
samobójczych lub prób samobójczych i należy ich poddać ścisłej obserwacji w trakcie leczenia.
Metaanaliza kontrolowanych placebo badań klinicznych nad lekami przeciwdepresyjnymi,
stosowanymi u dorosłych pacjentów z zaburzeniami psychicznymi, wykazała zwiększone (w
porównaniu z placebo) ryzyko zachowań samobójczych u pacjentów w wieku poniżej 25 lat,
stosujących leki przeciwdepresyjne.
W trakcie leczenia, zwłaszcza na początku terapii i po zmianie dawki, należy ściśle obserwować
pacjentów, szczególnie z grupy podwyższonego ryzyka. Pacjentów (oraz ich opiekunów) należy
uprzedzić o konieczności zwrócenia uwagi na każdy objaw klinicznego nasilenia choroby, zachowania
lub myśli samobójcze oraz nietypowe zmiany w zachowaniu, a w razie ich wystąpienia, o
konieczności niezwłocznego zwrócenia się do lekarza.

W krótkotrwałych kontrolowanych placebo badaniach klinicznych z udziałem pacjentów z ciężkimi
epizodami depresyjnymi w chorobie dwubiegunowej stwierdzono zwiększone ryzyko zachowań
samobójczych u młodych pacjentów (młodszych niż 25 lat), leczonych kwetiapiną w porównaniu z
pacjentami otrzymującymi placebo (odpowiednio 3,0% vs 0%).

Objawy pozapiramidowe:

W badaniach klinicznych kontrolowanych placebo wśród dorosłych pacjentów, stosowanie kwetiapiny
było związane ze zwiększoną częstością występowania objawów pozapiramidowych (ang. EPS,
Extrapyramidal Syndrome) w porównaniu do placebo u pacjentów leczonych z powodu ciężkich
epizodów depresji w przebiegu choroby dwubiegunowej (patrz punkt 4.8).

Stosowaniu kwetiapiny towarzyszy rozwój akatyzji, charakteryzującej się subiektywnie
nieprzyjemnym lub przykrym niepokojem i potrzebą ruchu, które często związane są z
niemożliwością siedzenia lub stania w miejscu. Objawy te są bardziej prawdopodobne w pierwszych
kilku tygodniach leczenia. U pacjentów, u których rozwiną się te objawy, zwiększenie dawki może
być szkodliwe.

Dyskinezy późne:

Jeśli wystąpią objawy przedmiotowe i podmiotowe późnych dyskinez, należy rozważyć zmniejszenie
dawki lub przerwanie stosowania kwetiapiny. Objawy dyskinez późnych mogą się pogłębić lub
rozwinąć po przerwaniu terapii (patrz punkt 4.8).

Wersja 3                                                                                 16.03.2012
Senność i zawroty głowy:

Stosowanie kwetiapiny jest związane z występowaniem senności i podobnych objawów, takich jak
uspokojenie (patrz punkt 4.8). W badaniach klinicznych u pacjentów z depresją w przebiegu choroby
dwubiegunowej, objawy te występowały zazwyczaj podczas pierwszych trzech dni leczenia i miały
zwykle łagodne lub umiarkowane nasilenie. Pacjenci z depresją w przebiegu choroby dwubiegunowej,
u których występuje senność o ciężkim nasileniu, mogą wymagać częstszych wizyt przez okres
minimum 2 tygodni od pojawienia się senności lub do czasu uzyskania poprawy; konieczne może być
rozważenie przerwania leczenia.

Leczeniu kwetiapiną towarzyszyło niedociśnienie ortostatyczne i związane z tym zawroty głowy (patrz
punkt 4.8), które podobnie jak senność występują zwykle w początkowej fazie zwiększania dawki.
Mogą one zwiększać częstość występowania przypadkowych urazów (upadki), szczególnie u
pacjentów w podeszłym wieku. Dlatego należy poradzić pacjentom zachowanie ostrożności do czasu,
aż zapoznają się z potencjalnym wpływem produktu leczniczego.

Choroby układu sercowo-naczyniowego:

Kwetiapinę należy ostrożnie stosować u pacjentów z rozpoznaną chorobą układu sercowo-
naczyniowego, chorobą naczyniową mózgu, a także w przypadku innych stanów predysponujących do
niedociśnienia (hipotensji). Kwetiapina może powodować niedociśnienie ortostatyczne, szczególnie w
początkowym okresie zwiększania dawki, dlatego w takim przypadku należy rozważyć podawanie
mniejszej dawki lub wolniejsze jej zwiększanie. Należy rozważyć wolniejsze zwiększanie dawki u
pacjentów z współistniejącą chorobą układu sercowo-naczyniowego.

Napady drgawkowe:

W kontrolowanych badaniach klinicznych nie wykazano różnicy częstości występowania napadów
padaczki u pacjentów leczonych kwetiapiną lub otrzymujących placebo. Brak jest danych dotyczących
występowania napadów padaczki u pacjentów z padaczką w wywiadzie. Podobnie jak w przypadku
innych leków przeciwpsychotycznych, należy zachować ostrożność podczas leczenia pacjentów z
padaczką w wywiadzie (patrz punkt 4.8).

Złośliwy zespół neuroleptyczny:

Występowanie złośliwego zespołu neuroleptycznego jest związane z leczeniem lekami
przeciwpsychotycznymi, w tym również kwetiapiną (patrz punkt 4.8). Objawy kliniczne obejmują
hipertermię, zaburzenia stanu psychicznego, sztywność mięśni, zaburzenia czynności układu
autonomicznego i zwiększenie aktywności fosfokinazy kreatynowej. W razie ich wystąpienia należy
przerwać leczenie produktem Quetiapine Pfizer i zastosować odpowiednie leczenie.

Ciężka neutropenia:

Niezbyt często w badaniach klinicznych kwetiapiny obserwowano występowanie ciężkiej neutropenii
(liczba neutrofilów <0,5 x 109/l). Większość przypadków ciężkiej neutropenii wystąpiła kilka miesięcy
po rozpoczęciu leczenia kwetiapiną. Brak dowodów na zależność od dawki. Po dopuszczeniu produktu
do obrotu, zgłaszano ustąpienie leukopenii i (lub) neutropenii po zaprzestaniu leczenia kwetiapiną.
Prawdopodobnymi czynnikami ryzyka są: mała liczba leukocytów przed rozpoczęciem leczenia oraz
wywołana przez leki neutropenia w wywiadzie. Stosowanie produktu Quetiapine Pfizer należy
przerwać u pacjentów z liczbą krwinek białych obojętnochłonnych <1,0 x 109/l. Należy obserwować
pacjentów, w celu wykrycia objawów przedmiotowych i podmiotowych infekcji, i kontrolować liczbę
neutrofilów (aż ich liczba zwiększy się ponad 1,5 x 109/l) (patrz punkt 5.1).

Interakcje:

Patrz punkt 4.5.

Wersja 3                                                                                   16.03.2012
Jednoczesne stosowanie kwetiapiny z silnymi induktorami enzymów wątrobowych, takimi jak
karbamazepina lub fenytoina, znacząco zmniejsza stężenie kwetiapiny w osoczu, co może wpływać na
skuteczność leczenia kwetiapiną. U pacjentów otrzymujących leki indukujące enzymy wątrobowe,
leczenie kwetiapiną można rozpocząć tylko, gdy w opinii lekarza korzyści wynikające z leczenia
kwetiapiną przeważają nad ryzykiem wynikającym z przerwania leczenia lekiem indukującym enzymy
wątrobowe. Ważne, aby zmiany leku indukującego enzymy wątrobowe dokonywać stopniowo i, jeśli
jest to konieczne, zastąpić go lekiem niewpływającym na enzymy wątrobowe (np. walproinian sodu).

Masa ciała:

U pacjentów leczonych kwetiapiną zaobserwowano zwiększenie masy ciała. W razie zwiększenia
masy ciała zaleca się monitorowanie pacjenta i postępowanie zgodnie z dobrą praktyką kliniczną,
według przyjętych wytycznych dotyczących leczenia przeciwpsychotycznego (patrz punkty 4.8 i 5.1).

Hiperglikemia:

Rzadko zgłaszano hiperglikemię i (lub) rozwój albo nasilenie objawów cukrzycy z występującą
czasami kwasicą ketonową lub śpiączką, w tym przypadki śmiertelne (patrz punkt 4.8). W niektórych
przypadkach odnotowano wcześniejsze zwiększenie masy ciała, co może być czynnikiem
predysponującym. Zaleca się odpowiednie monitorowanie stanu klinicznego, zgodnie z przyjętymi
wytycznymi dotyczącymi leczenia przeciwpsychotycznego. Pacjentów otrzymujących jakikolwiek lek
przeciwpsychotyczny, w tym kwetiapinę, należy obserwować pod kątem objawów przedmiotowych i
podmiotowych hiperglikemii (takich jak nadmierne pragnienie, nadmierne wydzielanie moczu,
nadmierne łaknienie i osłabienie), a pacjentów z cukrzycą lub czynnikami ryzyka predysponującymi
do cukrzycy należy regularnie badać, aby wykryć pogorszenie kontroli glikemii. Należy regularnie
kontrolować masę ciała.

Lipidy:

W badaniach klinicznych z kwetiapiną obserwowano zwiększenie stężenia triglicerydów, cholesterolu
LDL i cholesterolu całkowitego oraz zmniejszenie stężenia cholesterolu HDL (patrz punkt 4.8).
W razie zwiększenia stężenia lipidów należy postępować zgodnie z przyjętą praktyką kliniczną.

Metaboliczne czynniki ryzyka:

Ze względu na obserwowane w badaniach klinicznych zmiany dotyczące masy ciała, stężenia glukozy
(patrz Hiperglikemia) i lipidów we krwi, pacjenci (w tym ci z prawidłowymi parametrami
wyjściowymi) mogą doświadczyć pogorszenia profilu metabolicznych czynników ryzyka. Należy
wówczas postępować zgodnie z przyjętą praktyką kliniczną (patrz punkt 4.8).

Wydłużenie odstępu QT:

Dane z badań klinicznych i ze stosowania kwetiapiny zgodnie z Charakterystyką Produktu
Leczniczego (ChPL) nie potwierdziły związku kwetiapiny z przetrwałym wydłużeniem odstępu QT.
Po wprowadzeniu produktu leczniczego do obrotu, zgłaszano wydłużenie odstępu QT po dawkach
terapeutycznych (patrz punkt 4.8) i po przedawkowaniu (patrz punkt 4.9). Podobnie jak w przypadku
innych leków przeciwpsychotycznych należy zachować ostrożność, jeśli kwetiapina jest stosowana u
pacjentów z chorobami układu sercowo-naczyniowego lub wydłużeniem odstępu QT w wywiadzie
rodzinnym. Należy zachować ostrożność, jeśli kwetiapina jest stosowana jednocześnie z innymi
lekami wydłużającymi odstęp QT albo lekami neuroleptycznymi, szczególnie u pacjentów w
podeszłym wieku, u pacjentów z wrodzonym zespołem wydłużonego odstępu QT, zastoinową
niewydolnością serca, przerostem mięśnia serca, hipokaliemią lub hipomagnezemią (patrz punkt 4.5).

Objawy z odstawienia:

Po nagłym zaprzestaniu podawania kwetiapiny opisywano ostre objawy odstawienia, w tym
bezsenność, nudności, bóle głowy, biegunkę, wymioty, zawroty głowy i rozdrażnienie. Zaleca się

Wersja 3                                                                                  16.03.2012
stopniowe odstawianie kwetiapiny przez okres przynajmniej jednego do dwóch tygodni (patrz punkt
4.8).

Pacjenci w podeszłym wieku z objawami psychotycznymi w przebiegu chorób otępiennych:

Kwetiapina nie jest zatwierdzona do leczenia pacjentów z objawami psychotycznymi w przebiegu
chorób otępiennych.

Zwiększone ryzyko powikłań dotyczących układu naczyniowego mózgu:

W randomizowanych badaniach klinicznych, kontrolowanych placebo, po zastosowaniu niektórych
atypowych leków przeciwpsychotycznych, obserwowano około 3-krotne zwiększenie ryzyka powikłań
dotyczących układu naczyniowego mózgu. Mechanizm odpowiadający za zwiększenie ryzyka nie jest
znany. Nie można wykluczyć zwiększonego ryzyka w przypadku innych leków
przeciwpsychotycznych lub innych grup pacjentów. Kwetiapinę należy stosować ostrożnie u
pacjentów z czynnikami ryzyka udaru mózgu.

Metaanaliza atypowych leków przeciwpsychotycznych wykazała, że u pacjentów w podeszłym wieku
z objawami psychotycznymi w przebiegu choroby otępiennej występuje większe ryzyko zgonu
w porównaniu do grupy otrzymującej placebo. Jednak w dwóch 10-tygodniowych badaniach
kwetiapiny kontrolowanych placebo przeprowadzonych w takiej samej grupie pacjentów (n=710,
średnia wieku 83 lata, grupa wiekowa 56-99 lat), śmiertelność w grupie leczonej kwetiapiną wynosiła
5,5% w stosunku do 3,2% w grupie otrzymującej placebo. Przyczyny śmierci pacjentów były różne
i odpowiadały spodziewanym przyczynom dla tej populacji. Na podstawie tych danych nie można
ustalić związku przyczynowego pomiędzy zgonami pacjentów w podeszłym wieku, a stosowaniem
kwetiapiny.

Dysfagia:

Zgłaszano przypadki dysfagii (patrz punkt 4.8) związane z przyjmowaniem kwetiapiny. Kwetiapinę
należy stosować ostrożnie u pacjentów z grupy ryzyka wystąpienia zachłystowego zapalenia płuc.

Ryzyko wystąpienia żylnej choroby zakrzepowo-zatorowej (ang. VTE, Venous
Thromboembolism):

Podczas stosowania leków przeciwpsychotycznych zgłaszano incydenty żylnej choroby zakrzepowo-
zatorowej (ang. VTE, venous thromboembolism). U pacjentów leczonych lekami
przeciwpsychotycznymi często występują nabyte czynniki ryzyka zakrzepicy z zatorami w układzie
żylnym, z tego względu przed rozpoczęciem leczenia kwetiapiną oraz w jego trakcie należy rozpoznać
wszystkie możliwe czynniki ryzyka VTE oraz podjąć odpowiednie działania prewencyjne.

Zapalenie trzustki:

Zapalenie trzustki obserwowano w badaniach klinicznych i po wprowadzeniu produktu leczniczego do
obrotu, jednak związek przyczynowy nie został ustalony. W raportach postmarketingowych, u wielu
pacjentów występowały objawy, które są związane z zapaleniem trzustki, takie jak: zwiększone
stężenie triglicerydów (patrz punkt 4.4), kamienie żółciowe i spożycie alkoholu.

Dodatkowe informacje:

Dane dotyczące jednoczesnego stosowania kwetiapiny i diwalproinianu lub litu w ostrych epizodach
manii o umiarkowanym i ciężkim nasileniu są ograniczone, jednak leczenie skojarzone było dobrze
tolerowane (patrz punkty 4.8 i 5.1). Z danych wynika, że w 3. tygodniu występuje działanie addycyjne.

Laktoza:

Produkt Quetiapine Pfizer zawiera laktozę i nie powinien być stosowany u pacjentów z rzadko

Wersja 3                                                                                   16.03.2012
występującą dziedziczną nietolerancją galaktozy, niedoborem laktazy (typu Lapp) lub zespołem złego
wchłaniania glukozy-galaktozy.


4.5        Interakcje z innymi produktami leczniczymi i inne rodzaje interakcji

Kwetiapina wpływa na czynność ośrodkowego układu nerwowego. Dlatego należy zachować
ostrożność, stosując produkt Quetiapine Pfizer jednocześnie z innymi produktami leczniczymi
działającymi na ośrodkowy układ nerwowy i z alkoholem.

Głównym izoenzymem układu enzymatycznego cytochromu P450, biorącym udział w metabolizmie
kwetiapiny, jest CYP 3A4. W badaniach nad interakcjami przeprowadzonych u zdrowych ochotników,
jednoczesne stosowanie kwetiapiny (w dawce 25 mg) i ketokonazolu, inhibitora CYP3A4,
powodowało 5- do 8-krotnego zwiększenia AUC dla kwetiapiny. Na tej podstawie, jednoczesne
stosowanie kwetiapiny i inhibitorów CYP3A4 jest przeciwwskazane. Nie zaleca się także stosowania
kwetiapiny jednocześnie z sokiem grejpfrutowym.

W badaniach klinicznych z zastosowaniem dawek wielokrotnych, prowadzonych w celu ustalenia
farmakokinetyki kwetiapiny podawanej przed leczeniem i podczas leczenia karbamazepiną (lek
indukujący enzymy wątrobowe), jednoczesne podanie karbamazepiny znacząco zwiększało klirens
kwetiapiny. Powodowało to zmniejszenie ekspozycji układowej na kwetiapinę (mierzonej jako AUC)
średnio do 13% ekspozycji występującej po podaniu samej kwetiapiny; u niektórych pacjentów
obserwowano jeszcze silniejszy efekt. W wyniku tej interakcji stężenie kwetiapiny w osoczu może być
mniejsze, co może wpływać na skuteczność leczenia. Jednoczesne stosowanie kwetiapiny i fenytoiny
(innego leku indukującego enzymy mikrosomalne) powodowało istotne zwiększenie klirensu
kwetiapiny o około 450%. U pacjentów otrzymujących leki indukujące enzymy wątrobowe, leczenie
kwetiapiną można rozpocząć tylko, gdy w opinii lekarza korzyści wynikające z leczenia kwetiapiną
przeważają nad ryzykiem wynikającym z przerwania leczenia lekiem indukującym enzymy
wątrobowe. Ważne, aby zmiany leku indukującego enzymy wątrobowe dokonywać stopniowo i, jeśli
jest to konieczne, zastąpić go lekiem, który nie wpływa na enzymy wątrobowe (np. walproinian sodu)
(patrz także punkt 4.4).

Parametry farmakokinetyczne kwetiapiny nie zmieniają się istotnie po jednoczesnym zastosowaniu
z lekiem przeciwdepresyjnym imipraminą (inhibitorem CYP 2D6) lub fluoksetyną (inhibitorem CYP
3A4 i CYP 2D6).

Parametry farmakokinetyczne kwetiapiny nie zmieniają się istotnie po jednoczesnym zastosowaniu
z lekami przeciwpsychotycznymi, tj. rysperydonem lub haloperydolem. Jednoczesne podawanie
kwetiapiny i tiorydazyny powoduje zwiększenie klirensu kwetiapiny o około 70%.

Farmakokinetyka kwetiapiny nie zmienia się podczas jednoczesnego stosowania z cymetydyną.

Farmakokinetyka litu nie zmienia się podczas jednoczesnego stosowania z kwetiapiną.

W przypadku jednoczesnego stosowania walproinianu sodu i kwetiapiny farmakokinetyka nie zmienia
się w stopniu klinicznie istotnym.

Nie prowadzono badań interakcji z produktami leczniczymi często stosowanymi w leczeniu chorób
układu sercowo-naczyniowego.

Zaleca się ostrożność podczas jednoczesnego stosowania kwetiapiny z produktami leczniczymi, które
mogą powodować zaburzenia elektrolitowe lub wydłużać odstęp QT.

Opisywano przypadki fałszywie dodatnich wyników testów immunoenzymatycznych dla metadonu i
trójcyklicznych leków przeciwdepresyjnych u pacjentów przyjmujących kwetiapinę. Należy
potwierdzić wątpliwe wyniki testów immunologicznych za pomocą odpowiedniej metody
chromatograficznej.

Wersja 3                                                                                  16.03.2012
4.6        Wpływ na płodność, ciążę i laktację

Nie ustalono bezpieczeństwa i skuteczności stosowania kwetiapiny u kobiet w ciąży. Dotychczas nic
nie wskazuje na szkodliwość w badaniach na zwierzętach, jednak nie badano możliwego wpływu na
oko płodu. Kwetiapinę można stosować w okresie ciąży tylko wówczas, gdy korzyści dla matki są
większe niż ryzyko dla płodu. U noworodków narażonych na leki przeciwpsychotyczne (w tym
kwetiapinę) w trzecim trymestrze ciąży istnieje ryzyko wystąpienia działań niepożądanych
obejmujących objawy pozapiramidowe i (lub) objawy z odstawienia, które mogą być zróżnicowane
pod względem nasilenia i czasu trwania po porodzie. Obserwowano wystąpienie: pobudzenia,
nadciśnienia, niedociśnienia tętniczego, drżenia, senności, zaburzeń oddechowych lub problemów
podczas karmienia. Dlatego noworodki powinny być ściśle monitorowane.

Istnieją publikacje dotyczące przenikania kwetiapiny do mleka ludzkiego, jakkolwiek stopień
przenikania nie został określony. Kobietom karmiącym piersią należy zatem doradzać, żeby unikały
karmienia piersią podczas stosowania kwetiapiny.

4.7        Wpływ na zdolność prowadzenia pojazdów i obsługiwania maszyn

Produkt wywiera wpływ na czynność układu nerwowego, zatem może zaburzać wykonywanie
czynności, które wymagają pełnej sprawności psychicznej. Dlatego pacjentom należy doradzać
powstrzymanie się od prowadzenia pojazdów lub obsługiwania maszyn do czasu, kiedy zostanie
poznana ich indywidualna wrażliwość na lek.

4.8        Działania niepożądane

Najczęściej zgłaszane działania niepożądane podczas leczenia kwetiapiną to: senność, zawroty głowy,
suchość błony śluzowej jamy ustnej, łagodne osłabienie, zaparcia, tachykardia, niedociśnienie
ortostatyczne i niestrawność.

Podobnie, jak w przypadku innych leków przeciwpsychotycznych, w trakcie leczenia kwetiapiną mogą
wystąpić: zwiększenie masy ciała, omdlenia, złośliwy zespół neuroleptyczny, leukopenia, neutropenia,
obrzęki obwodowe.

Częstości występowania działań niepożądanych związanych z podawaniem kwetiapiny podano
zgodnie z zaleceniami Council for International Organizations of Medical Sciences (CIOMS III
Working Group; 1995).

Częstość występowania działań niepożądanych przedstawiono zgodnie z następującą klasyfikacją:
bardzo często (≥ 1/10), często (≥1/100 do <1/10), niezbyt często (≥1/1000 do <1/100), rzadko
(≥1/10 000 do <1/1000), bardzo rzadko (<1/10 000) i częstość nieznana (nie może być określona
na podstawie dostępnych danych).
Zaburzenia krwi i układu chłonnego
Bardzo często:        Zmniejszenie stężenia hemoglobiny23
Często:               Leukopenia27, zmniejszenie liczby neutrofili, eozynofilia28
Niezbyt często:       Małopłytkowość, anemia, zmniejszenie liczby płytek krwi14
Rzadko:               Agranulocytoza29
Nieznana:             Neutropenia1
Zaburzenia układu immunologicznego
Niezbyt często:       Nadwrażliwość (w tym alergiczne reakcje skórne)


Wersja 3                                                                                  16.03.2012
Bardzo rzadko:       Reakcja anafilaktyczna6
Zaburzenia endokrynologiczne
Często:              Hiperprolaktynemia16, zmniejszenie stężenia T4, fT4 (całkowitej i wolnej
                     tyroksyny) 25, zmniejszenie stężenia T3 (całkowitej trijodotyroniny) 25,
                     zwiększenia stężenia TSH25
Niezbyt często:      Zmniejszenie stężenia fT3 (wolnej trijodotyroniny) 25, niedoczynność
                     tarczycy22
Bardzo rzadko:       Nieprawidłowe wydzielanie hormonu antydiuretycznego
Zaburzenia metabolizmu i odżywiania
Bardzo często:       Zwiększenie stężenia triglicerydów w osoczu11,31, zwiększenie stężenia
                     cholesterolu całkowitego (głównie frakcji LDL)11,31, zmniejszenie stężenia
                     HDL cholesterolu18,31, zwiększenie masy ciała9,31
Często:              Zwiększony apetyt, zwiększenie stężenia glukozy we krwi aż do
                     hiperglikemii7,31
Niezbyt często:      Hiponatremia20, cukrzyca1,5,6
Rzadko:              Zespół metaboliczny30
Zaburzenia psychiczne
Często:              Nietypowe sny i koszmary senne, myśli samobójcze i próby samobójcze21
Rzadko:              Somnambulizm i podobne rodzaje zachowań, takie jak: mówienie we śnie,
                     jedzenie we śnie
Zaburzenia układu nerwowego
Bardzo często:       Zawroty głowy4,17, senność2,17, bóle głowy
Często:              Omdlenia4,17
                     Objawy pozapiramidowe1,22, dyzartria
Niezbyt często:      Napady padaczkowe1, zespół niespokojnych nóg, późne dyskinezy1,6
Zaburzenia oka
Często:              Niewyraźne widzenie
Zaburzenia serca
Często:              Tachykardia4, kołatanie serca24
Niezbyt często:      Wydłużenie odstępu QT1,13,19
Zaburzenia naczyniowe
Często:              Niedociśnienie ortostatyczne4,17
Rzadko:              Żylna choroba zakrzepowo-zatorowa (w tym: zator tętnicy płucnej,
                     zakrzepica żył głębokich)1
Zaburzenia układu oddechowego, klatki piersiowej i śródpiersia
Często:              Zapalenie błony śluzowej nosa, duszność24
Zaburzenia żołądka i jelit



Wersja 3                                                                                        16.03.2012
Bardzo często:        Suchość błon śluzowych jamy ustnej
Często:               Zaparcia, niestrawność, wymioty26
Niezbyt często:       Dysfagia8
Rzadko:               Zapalenie trzustki
Zaburzenia wątroby i dróg żółciowych
Często:               Zwiększenie aktywności aminotransferaz (AlAT, AspAT)3, zwiększenie
                      aktywności GGTP3
Rzadko:               Żółtaczka6, zapalenie wątroby
Zaburzenia skóry i tkanki podskórnej
Bardzo rzadko:        Obrzęk naczynioruchowy6, zespół Stevensa-Johnsona6
Nieznana:             Martwica toksyczno-rozpływna naskórka, rumień wielopostaciowy
Zaburzenia mięśniowo-szkieletowe i tkanki łącznej
Bardzo rzadko:        Rabdomioliza
Ciąża, połóg i okres okołoporodowy
Nieznana:             Polekowe objawy odstawienne u noworodków (patrz punkt 4.6)
Zaburzenia układu rozrodczego i piersi
Niezbyt często:       Zaburzenie czynności seksualnych
Rzadko:               Priapizm, mlekotok, obrzęk piersi, zaburzenia miesiączkowania
Zaburzenia ogólne i stany w miejscu podania
Bardzo często         Objawy odstawienne1, 10
Często:               Łagodne osłabienie, obrzęki obwodowe, drażliwość, gorączka
Rzadko:               Złośliwy zespół neuroleptyczny1, hipotermia
Badania diagnostyczne
Rzadko:               Zwiększenie stężenia fosfokinazy kreatynowej we krwi15

1. Patrz punkt 4.4.

2. Senność może wystąpić podczas pierwszych dwóch tygodni od rozpoczęcia leczenia i zazwyczaj
ustępuje w trakcie długotrwałego stosowania kwetiapiny.

3. Obserwowano bezobjawowe zwiększenie [zmiana w zakresie od wartości prawidłowych do
wartości ponad trzykrotnie przekraczających górną granicę normy (GGN) w każdym badaniu]
aktywności aminotransferaz (AlAT, AspAT) oraz GGTP u niektórych pacjentów przyjmujących
kwetiapinę. Zwiększenie to zwykle ustępowało w trakcie leczenia.

4. Kwetiapina, podobnie jak inne leki przeciwpsychotyczne blokujące receptory α1, może często
powodować niedociśnienie ortostatyczne związane z zawrotami głowy, tachykardią, a u niektórych
pacjentów z omdleniami, szczególnie podczas początkowego okresu zwiększania dawki (patrz punkt
4.4).



Wersja 3                                                                                   16.03.2012
5. W bardzo rzadkich przypadkach dochodziło do nasilenia objawów stwierdzonej wcześniej
cukrzycy.

6. Częstości występowania działań niepożądanych produktu leczniczego wyznaczono na podstawie
danych z badań porejestracyjnych kwetiapiny w postaci tabletek o natychmiastowym uwalnianiu.

7. Stężenie glukozy we krwi na czczo ≥126 mg/dl (≥7,0 mmol/l) lub stężenie glukozy we krwi nie na
czczo ≥200 mg/dl (≥11,1 mmol/l) przynajmniej w jednym badaniu.

8. Zwiększenie częstości występowania utrudnień w połykaniu po zastosowaniu kwetiapiny w
porównaniu z placebo obserwowano tylko w badaniach klinicznych dotyczących epizodów depresji w
przebiegu choroby dwubiegunowej.

9. Na podstawie zwiększenia o >7% masy ciała w porównaniu do stanu początkowego. Występuje
zwłaszcza podczas pierwszych tygodni leczenia.

10. Najczęściej występującymi objawami z odstawienia obserwowanymi w kontrolowanych placebo
krótkich badaniach klinicznych prowadzonych dla fazy ostrej choroby dwubiegunowej z
zastosowaniem kwetiapiny w monoterapii były: bezsenność, nudności, ból głowy, biegunka, wymioty,
zawroty głowy i drażliwość. Częstość ich występowania zmniejszała się znacząco po 1 tygodniu od
zaprzestania leczenia.

11. Triglicerydy 200mg/dl ( 2,258 mmol/l) (pacjenci w wieku 18 lat) lub 150 mg/dl ( 1,694
mmol/l) (pacjenci w wieku <18 lat) co najmniej w jednym badaniu.

12. Cholesterol 240mg/dl ( 6,2064 mmol/l) (pacjenci w wieku 18 lat) lub 200 mg/dl ( 5,172
mmol/l) (pacjenci w wieku <18 lat) co najmniej w jednym badaniu. Często obserwowano zwiększenie
stężenia LDL cholesterolu ≥ 30 mg/dl (≥ 0,769 mmol/l). Średnia zmiana u pacjentów, u których
wystąpiło to zwiększenie, wynosiła 41,7 mg/dl (≥ 1,07 mmol/l).

13. Patrz tekst poniżej.

14. Liczba płytek ≤100 x 109/l przynajmniej w jednym badaniu.

15. Zwiększenie aktywności fosfokinazy kreatynowej zgłaszane w badaniach klinicznych niezwiązane
z występowaniem złośliwego zespołu neuroleptycznego.

16. Stężenia prolaktyny (pacjenci w wieku >18 lat): >20 μg/l (>869,56 pmol/l) mężczyźni; >30 μg/l
(>1304,34 pmol/l) kobiety w dowolnym momencie.

17. Może powodować upadki.

18. HDL cholesterol: <40 mg/dl (1,025 mmol/l) mężczyźni; <50 mg/dl (1,282 mmol/l) kobiety
w dowolnym momencie.

19. Odsetek pacjentów z wydłużeniem odcinka QTc z <450 msek do ≥450 msek ze zwiększeniem ≥30
msek. W kontrolowanych placebo badaniach z zastosowaniem kwetiapiny średnia zmiana oraz
odsetek pacjentów, u których wystąpiła zmiana do stężeń znaczących klinicznie, jest porównywalny
dla kwetiapiny i placebo.

20. Zmiana w zakresie >132 mmol/l do ≤132 mmol/l przynajmniej w jednym badaniu.

21. Podczas terapii kwetiapiną w postaci tabletek o przedłużonym uwalnianiu lub zaraz po przerwaniu
stosowania leku obserwowano przypadki wyobrażeń i zachowań samobójczych (patrz punkty 4.4 i
5.1).

Wersja 3                                                                                   16.03.2012
22. Patrz punkt 5.1.

23. Zmniejszenie stężenia hemoglobiny do ≤13 g/dl (8.07 mmol/l) mężczyźni; ≤12 g/dl (7,45 mmol/l)
kobiety przynajmniej w jednym badaniu, występujące u 11% pacjentów przyjmujących kwetiapinę we
wszystkich badaniach włączając otwarte badania kontynuacyjne. Dla takich pacjentów średnie
zmniejszenie stężenia hemoglobiny wynosiło maksymalnie -1,50 g/dl w dowolnym momencie.

24. Często raportowano jako współwystępujące z: tachykardią, zawrotami głowy, niedociśnieniem
ortostatycznym i (lub) współistniejącą chorobą serca lub układu oddechowego.

25. Na podstawie zmiany we wszystkich badaniach od prawidłowych wartości wyjściowych do
wartości potencjalnie znaczących klinicznie w dowolnym momencie po rozpoczęciu badania. Zmiany
wartości T4, fT4, T3, fT3 są zdefiniowane jako <0,8 x dolna granica normy (pmol/L) i zmiana wartości
TSH > 5 mIU / L w dowolnym momencie.

26. Na podstawie zwiększonej częstości wymiotów u pacjentów w podeszłym wieku (≥ 65 lat).

27. Na podstawie zmiany we wszystkich badaniach od prawidłowych wartości wyjściowych do
wartości potencjalnie znaczących klinicznie w dowolnym momencie po rozpoczęciu badania. Zmiana
liczby leukocytów jest zdefiniowana jako ≤ 3x109 komórek/L w dowolnym momencie.

28. Na podstawie zmiany we wszystkich badaniach od prawidłowych wartości wyjściowych do
wartości potencjalnie znaczących klinicznie w dowolnym momencie po rozpoczęciu badania. Zmiana
liczby eozynofilów jest zdefiniowana jako > 1x109 komórek/L w dowolnym momencie.

29. Zmiana liczby neutrofilów od ≥1,5x109 komórek/L na początku badania do <0,5x109 komórek/L w
dowolnym momencie w trakcie leczenia.

30. Na podstawie raportowania zespołu metabolicznego, jako działania niepożądanego ze wszystkich
badań klinicznych z kwetiapiną.

31. U niektórych pacjentów, w badaniach klinicznych, obserwowano pogorszenie więcej niż jednego z
czynników metabolicznych: masy ciała, stężenia glukozy i lipidów we krwi (patrz punkt 4.4).

Podczas leczenia lekami neuroleptycznymi obserwowano przypadki wydłużenia odstępu QTc,
przedsionkowych zaburzeń rytmu, nagłych niewyjaśnionych zgonów, zatrzymania akcji serca,
częstoskurczu komorowego typu torsades de pointes. Uważa się, że są one charakterystyczne dla tej
grupy leków.

W krótkotrwałych badaniach klinicznych kontrolowanych placebo, u pacjentów ze schizofrenią lub
epizodem manii w przebiegu choroby dwubiegunowej, łączna częstość występowania objawów
pozapiramidowych była zbliżona do placebo (schizofrenia: 7,8% w grupie przyjmującej kwetiapinę
i 8,0% w grupie przyjmującej placebo; epizod manii w przebiegu choroby dwubiegunowej: 11,2%
w grupie przyjmującej kwetiapinę i 11,4% w grupie przyjmującej placebo).
W krótkotrwałych badaniach klinicznych kontrolowanych placebo, u pacjentów z epizodem depresji
w przebiegu choroby dwubiegunowej, łączna częstość występowania objawów pozapiramidowych w
grupie otrzymującej kwetiapinę wynosiła 8,9% w porównaniu do 3,8% dla placebo, jednak częstość
poszczególnych działań niepożądanych (np. akatyzji, zespołu pozapiramidowego, drżeń, dyskinez,
dystonii, niepokoju, samowolnych skurczów mięśni, nadaktywności psychomotorycznej i sztywności
mięśni) była ogólnie nieduża i nie przekraczała 4% w żadnej z badanych grup.

Leczenie kwetiapiną było związane z niewielkim, zależnym od dawki, zmniejszeniem stężenia
hormonów tarczycy we krwi, szczególnie T4 i fT4 (całkowitej i wolnej tyroksyny). Zmniejszenie to
było najsilniejsze w pierwszych 2-4 tygodniach leczenia kwetiapiną i nie odnotowano dalszego
zmniejszania podczas długotrwałego leczenia. Prawie we wszystkich przypadkach przerwanie leczenia
kwetiapiną powodowało powrót stężenia całkowitego i wolnego T4 do wartości prawidłowych,

Wersja 3                                                                                    16.03.2012
niezależnie od czasu trwania leczenia. Niewielkie zmniejszenie stężenia hormonów tarczycy T3 i rT3
(całkowitej i odwróconej trijodotyroniny) obserwowano tylko po stosowaniu dużych dawek. Nie
obserwowano zmian stężenia TBG ani zwiększenia stężenia TSH. Nie obserwowano również objawów
klinicznych niedoczynności tarczycy.

Dzieci i młodzież (w wieku od 10 do 17 lat)

U dzieci i młodzieży należy brać pod uwagę wystąpienie tych samych działań niepożądanych leku, co
u dorosłych, opisywanych powyżej. W poniższej tabeli przedstawiono podsumowanie działań
niepożądanych, występujących z większą częstością u dzieci i młodzieży (w wieku 10-17 lat) w
porównaniu do populacji pacjentów dorosłych, lub działań niepożądanych, które nie występowały w
populacji pacjentów dorosłych.

Częstość występowania działań niepożądanych została podana zgodnie z następującą klasyfikacją:
bardzo często (≥1/10), często (≥1/100 do <1/10), niezbyt często (≥1/1000 do <1/100), rzadko
(≥1/10 000 do <1/1000), bardzo rzadko (<1/10 000).
Zaburzenia metabolizmu i odżywiania
Bardzo często:        Zwiększony apetyt
Badania
diagnostyczne
Bardzo często:        Zwiększone stężenie prolaktyny1, zwiększone ciśnienie tętnicze krwi2
Zaburzenia układu nerwowego
Bardzo często:        Objawy pozapiramidowe3
Zaburzenia ogólne i stany w miejscu podania
Często:               Drażliwość4

1. Stężenia prolaktyny (pacjenci w wieku <18 lat): >20 μg/l (>869,56 pmol/l) mężczyźni; >26 μg/l
(>1130,428 pmol/l) kobiety w dowolnym momencie. Wzrost stężenia prolaktyny >100 μg/l
obserwowano u mniej niż 1% pacjentów.

2. Na podstawie zmian powyżej progów znaczących klinicznie (za kryteriami Narodowych Instytutów
Zdrowia) lub zwiększenia >20 mmHg skurczowego lub >10 mmHg rozkurczowego ciśnienia
tętniczego w dowolnym momencie w dwóch krótkich (3-6 tygodni) badaniach kontrolowanych
placebo u dzieci i młodzieży.

3. Patrz punkt 5.1.

4. Uwaga: częstość jest zgodna z częstością obserwowaną u dorosłych, ale drażliwość może być
związana z innymi implikacjami klinicznymi u dzieci i młodzieży w porównaniu do dorosłych.

4.9        Przedawkowanie

Zgłoszono przypadek zgonu po ostrym przedawkowaniu kwetiapiny w dawce 13,6 grama w badaniu
klinicznym, jak również po dopuszczeniu produktu do obrotu, po przyjęciu dawki 6 gramów samej
kwetiapiny. Zgłoszono także przypadek przeżycia po przedawkowaniu 30 gramów kwetiapiny. Po
dopuszczeniu produktu do obrotu otrzymano zgłoszenia zgonu lub śpiączki w bardzo rzadkich
przypadkach przedawkowania samej kwetiapiny. Ponadto, zgłoszono występowanie następujących
działań niepożądanych związanych z przedawkowaniem kwetiapiny stosowanej w monoterapii:
wydłużenie odstępu QT, napady padaczkowe, stan padaczkowy (łac. status epilepticus), rabdomioliza,
depresja oddechowa, zastój moczu, stan splątania, majaczenie (delirium) i (lub) pobudzenie.

Wersja 3                                                                                     16.03.2012
Pacjenci z chorobami układu sercowo-naczyniowego w wywiadzie narażeni są na bardziej nasilone
objawy w razie przedawkowania (patrz punkt 4.4).

Na ogół objawy przedmiotowe i podmiotowe są takie same, jak nasilone znane działania
farmakologiczne substancji czynnej, tj. senność i uspokojenie, tachykardia i niedociśnienie.

Postępowanie w przypadku przedawkowania
Nie istnieje specyficzne antidotum dla kwetiapiny. W razie ciężkiego zatrucia, należy uwzględnić
możliwość przyjęcia kilku leków. Pacjenta należy leczyć na oddziale intensywnej terapii. Zaleca się
uzyskanie i utrzymywanie drożności dróg oddechowych, aby zapewnić odpowiednie natlenowanie
i wentylację. Należy monitorować i podtrzymywać czynność układu sercowo-naczyniowego. Nie
badano stosowania środków zmniejszających wchłanianie w razie przedawkowania, jednak w
przypadku ciężkich zatruć i jeśli to możliwe do wykonania w ciągu jednej godziny od spożycia, należy
rozważyć płukanie żołądka. Wskazane może być podanie węgla aktywowanego.

W przypadku opornego na leczenie niedociśnienia tętniczego występującego po przedawkowaniu
kwetiapiny, należy zastosować odpowiednie środki, takie jak płyny dożylne i (lub) leki
sympatykomimetyczne. Nie należy stosować adrenaliny i dopaminy, ponieważ pobudzenie receptorów
beta może nasilić niedociśnienie spowodowane zablokowaniem receptorów alfa przez kwetiapinę.

Pacjent powinien pozostawać pod dokładną kontrolą lekarską, aż do powrotu do zdrowia.


5          WŁAŚCIWOŚCI FARMAKOLOGICZNE

5.1        Właściwości farmakodynamiczne

Grupa farmakoterapeutyczna: leki przeciwpsychotyczne, diazepiny, oksazepiny, tiazepiny i oksepiny.
Kod ATC: N05A H04.

Mechanizm działania:

Kwetiapina jest atypowym lekiem przeciwpsychotycznym. Kwetiapina i jej aktywny metabolit
norkwetiapina oddziałują z wieloma receptorami neuroprzekaźników. Kwetiapina i norkwetiapina
mają powinowactwo do receptorów serotoninowych (5HT2) w mózgu oraz receptorów dopaminowych
(D1 i D2).
Uważa się, że za przeciwpsychotyczne działanie kliniczne i małą częstość pozapiramidowych działań
niepożądanych kwetiapiny odpowiada bardziej wybiórcze działanie na receptory 5HT2 i średnie na
receptory D2. Dodatkowo norkwetiapina ma duże powinowactwo do czynnika transportującego
norepinefrynę (ang. norepinephrine transporter, NET). Kwetiapina i norkwetiapina mają również
powinowactwo do receptorów histaminergicznych i α1-adrenergicznych, oraz mniejsze powinowactwo
do receptorów α2-adrenergicznych i serotoninowych 5HT1A. Powinowactwo kwetiapiny do
muskarynowych receptorów cholinergicznych lub receptorów benzodiazepinowych jest nieznaczne.

Rezultat działania farmakodynamicznego:

Kwetiapina wykazuje aktywność w testach aktywności przeciwpsychotycznej, takich jak test odruchu
unikania. Kwetiapina hamuje także działanie agonistów dopaminy, co można zbadać testami
behawioralnymi lub elektrofizjologicznymi. Zwiększenie stężenia metabolitów dopaminy jest
neurochemicznym wskaźnikiem blokady receptorów D2.

Z badań przedklinicznych, w których oceniano ryzyko wywołania objawów pozapiramidowych
wynika, że kwetiapina, w przeciwieństwie do standardowych leków przeciwpsychotycznych, ma
właściwości atypowe. Podczas długotrwałego stosowania kwetiapina nie wywołuje nadwrażliwości
receptorów D2. Kwetiapina wykazuje jedynie słabe działanie kataleptyczne w dawkach skutecznie
blokujących receptor dopaminowy D2. Podczas długookresowego stosowania kwetiapina wybiórczo

Wersja 3                                                                                       16.03.2012
hamuje przewodnictwo w neuronach układu limbicznego, wywołując blokadę depolaryzacyjną szlaku
mezolimbicznego, nie wpływając na zawierające dopaminę neurony układu nigrostriatalnego. Ponadto,
zarówno po ostrym i długotrwałym podawaniu, kwetiapina w minimalnym stopniu wywołuje objawy
dystonii u małp rodzaju Cebus uwrażliwionych na działanie neuroleptyków podawaniem haloperydolu
oraz wcześniej nieleczonych (patrz punkt 4.8).

Skuteczność kliniczna:

Wyniki trzech badań klinicznych kontrolowanych placebo u pacjentów ze schizofrenią,
z zastosowaniem różnych dawek kwetiapiny, nie wykazały różnicy między kwetiapiną a placebo pod
względem częstości wywoływania objawów pozapiramidowych i konieczności jednoczesnego
zastosowania leków antycholinergicznych. Badanie kliniczne kontrolowane placebo oceniające
zastosowanie stałych dawek kwetiapiny w zakresie od 75 do 750 mg na dobę nie wykazało
zwiększenia częstości objawów pozapiramidowych i konieczności jednoczesnego zastosowania leków
antycholinergicznych.

Wyniki czterech kontrolowanych badań klinicznych, w których oceniano dawki kwetiapiny do 800 mg
na dobę w leczeniu objawów maniakalnych o umiarkowanym lub ciężkim nasileniu, przy czym
w dwóch badaniach stosowano kwetiapinę w monoterapii, a w dwóch w terapii skojarzonej z solami
litu lub diwalproinianem (divalproex), nie wykazały różnic między grupami leczonymi kwetiapiną
i placebo, pod względem częstości występowania objawów pozapiramidowych i konieczności
jednoczesnego zastosowania leków antycholinergicznych.

W badaniu klinicznym kontrolowanym placebo u pacjentów z psychozą starczą, częstość
występowania działań niepożądanych ze strony układu naczyniowego mózgu, liczona na 100 pacjento-
lat nie była większa w grupie pacjentów leczonych kwetiapiną niż w grupie otrzymującej placebo.

W dwóch badaniach klinicznych, w których stosowano kwetiapinę w monoterapii w leczeniu
umiarkowanych do ciężkich epizodów maniakalnych, wykazała ona lepszą skuteczność niż placebo w
zmniejszaniu objawów maniakalnych w 3 i 12 tygodniu leczenia. Brak wyników badań
długookresowych wskazujących na skuteczność kwetiapiny w zapobieganiu nawrotom epizodów
manii lub depresji. Dane dotyczące stosowania kwetiapiny z diwalproinianem (divalproex) lub solami
litu w leczeniu ostrych, umiarkowanych do ciężkich epizodów maniakalnych w 3 i 6 tygodniu są
ograniczone, jednak takie leczenie skojarzone było dobrze tolerowane przez pacjentów. W 3 tygodniu
stosowania tego typu leczenia występował efekt sumowania się działania leków. Inne badanie
kliniczne nie wykazało sumowania działania leków w 6 tygodniu leczenia.

Uśredniona mediana dawki kwetiapiny w ostatnim tygodniu leczenia u pacjentów dobrze
odpowiadających na leczenie wynosiła 600 mg na dobę, a u 85% pacjentów była w zakresie 400 do
800 mg na dobę.

W czterech badaniach klinicznych, trwających 8 tygodni, u pacjentów z objawami depresji
o umiarkowanym i ciężkim nasileniu, w przebiegu choroby dwubiegunowej typu I lub II, leczenie
kwetiapiną o natychmiastowym uwalnianiu (ang. IR, Immediate Release) w dawce 300 mg i 600 mg,
było znamiennie lepsze niż placebo odnośnie wartości wyniku: średniej poprawy według skali
MADRS i odpowiedzi zdefiniowanej jako przynajmniej 50% poprawa całkowitego wyniku według
skali MADRS w porównaniu do wartości uzyskanych na początku badania. Nie stwierdzono różnicy w
wielkości odpowiedzi pomiędzy grupą pacjentów otrzymujących kwetiapinę o natychmiastowym
uwalnianiu w dawce 300 mg i 600 mg.

W przedłużonej obserwacji w dwóch z powyższych badań wykazano, że długotrwałe leczenie
pacjentów, u których uzyskano odpowiedź po dawce 300 mg i 600 mg kwetiapiny o natychmiastowym
uwalnianiu, w porównaniu do placebo, było skuteczne w odniesieniu do objawów depresji, ale nie w
odniesieniu do objawów maniakalnych.

W dwóch badaniach klinicznych dotyczących przeciwdziałania nawrotom zmienionego nastroju
stosowano kwetiapinę w połączeniu z lekami stabilizującymi nastrój. U pacjentów z nastrojem

Wersja 3                                                                                  16.03.2012
maniakalnym, depresyjnym lub mieszanym, połączenie z kwetiapiną wykazało większą skuteczność
w porównaniu ze stosowaniem samego leku stabilizującego nastrój pod względem wydłużenia czasu
do nawrotu zmienionego nastroju (maniakalnego, mieszanego lub depresyjnego). Kwetiapinę
podawano w dawce od 400 mg do 800 mg na dobę w dwóch dawkach podzielonych, w leczeniu
skojarzonym z solami litu lub kwasem walproinowym.

W jednym badaniu długookresowym (aż do 2 lat leczenia) dotyczącym przeciwdziałania nawrotom u
pacjentów z nastrojem maniakalnym, depresyjnym lub mieszanym, kwetiapina wykazała większą
skuteczność niż placebo pod względem wydłużenia czasu do nawrotu zmienionego nastroju
(maniakalnego, mieszanego lub depresyjnego) w przebiegu choroby dwubiegunowej typu I. Liczba
pacjentów z zaburzeniami nastroju wynosiła odpowiednio: 91 (22,5%) w grupie przyjmującej
kwetiapinę, 208 (51,5%) w grupie przyjmującej placebo i 95 (26,1%) w grupie przyjmującej sole litu.
Wyniki badań pacjentów dobrze odpowiadających na leczenie kwetiapiną w porównaniu do
pacjentów, u których zmieniono lek z kwetiapiny na sole litu wykazują, że zmiana leku na sole litu nie
jest związana z wydłużeniem czasu do nawrotu zmienionego nastroju.

W badaniach klinicznych wykazano, że kwetiapina jest skuteczna w leczeniu schizofrenii i manii, gdy
jest podawana dwa razy na dobę, chociaż okres półtrwania kwetiapiny wynosi około 7 godzin.
Potwierdzają to także dane z badań z użyciem emisyjnej tomografii komputerowej (PET), które
wykazały obecność połączeń z receptorami 5HT2 i D2 do 12 godzin po podaniu kwetiapiny. Nie
badano skuteczności i bezpieczeństwa dawek większych niż 800 mg na dobę.

Długookresowa skuteczność kwetiapiny w zapobieganiu nawrotom schizofrenii nie została
sprawdzona w zaślepionych badaniach klinicznych. W badaniach otwartych, u pacjentów ze
schizofrenią, kwetiapina była skuteczna w utrzymaniu poprawy klinicznej podczas przedłużonego
stosowania u pacjentów, u których uzyskano poprawę kliniczną po rozpoczęciu leczenia, co sugeruje
skuteczność leczenia długotrwałego.

W badaniach klinicznych kontrolowanych placebo, z zastosowaniem kwetiapiny w monoterapii
u pacjentów z wyjściową liczbą neutrofilów ≥1,5x109/l, częstość wystąpienia przynajmniej raz liczby
krwinek obojętnochłonnych <1,5x109/l wynosiła 1,72% u pacjentów otrzymujących kwetiapinę,73%
u pacjentów otrzymujących placebo. We wszystkich badaniach klinicznych (kontrolowanych placebo,
otwartych, z kontrolą innego leku, u pacjentów z wyjściową liczbą neutrofilów ≥1,5x109/l) częstość
wystąpienia przynajmniej raz liczby krwinek obojętnochłonnych <0,5x109/l wynosiła 0,21%
u pacjentów leczonych kwetiapiną i 0% u pacjentów otrzymujących placebo, natomiast częstość
wystąpienia przynajmniej raz liczby neutrofilów między ≥0,5 i <1,0x109/l wynosiła 0,75% u pacjentów
leczonych kwetiapiną i 0,11% u pacjentów otrzymujących placebo.

Zaćma/zmętnienie rogówki
W 21-miesięcznym badaniu klinicznym dotyczącym możliwości wywoływania zaćmy przez
kwetiapinę (w dawce od 200 do 800 mg na dobę) w porównaniu do rysperydonu (w dawce od 2 do 8
mg), u pacjentów ze schizofrenią lub psychozą schizoafektywną, odsetek pacjentów ze zwiększonym
stopniem zmętnienia soczewek nie był większy w grupie przyjmującej kwetiapinę (4%) w porównaniu
do grupy przyjmującej rysperydon (10%).

Dzieci i młodzież (w wieku od 10 do 17 lat)

Skuteczność i bezpieczeństwo kwetiapiny określano w 3-tygodniowym badaniu leczenia manii
kontrolowanym placebo (n=284 pacjentów ze Stanów Zjednoczonych, w wieku 10-17 lat). U około
45% pacjentów w tej populacji rozpoznano dodatkowo ADHD. Ponadto, przeprowadzono 6-
tygodniowe badania kontrolowane placebo leczenia schizofrenii (n=222 pacjentów, w wieku 13-17
lat). Z obu badań wykluczono pacjentów ze stwierdzonym brakiem odpowiedzi na kwetiapinę.
Leczenie kwetiapiną rozpoczynano od dawki 50 mg na dobę, a w 2 dniu dawkę zwiększano do 100 mg
na dobę; następnie dawkę zwiększano do dawki docelowej (mania od 400 do 600 mg na dobę,
schizofrenia od 400 do 800 mg na dobę), stosując zwiększenie o 100 mg na dobę podawane w dwóch
do trzech dawkach na dobę.


Wersja 3                                                                                     16.03.2012
W badaniu manii, różnica średniej zmiany LS od początku badania w skali punktowej YMRS (lek
minus placebo) wynosiła -5,21 w przypadku kwetiapiny w dawce 400 mg na dobę oraz -6,56
w przypadku kwetiapiny w dawce 600 mg na dobę. Odsetek odpowiedzi na leczenie (poprawa w skali
YMRS ≥50%) wynosił 64% w przypadku kwetiapiny w dawce 400 mg na dobę, 58% dla dawki 600
mg na dobę i 37% w grupie placebo.

W badaniu schizofrenii, różnica średniej zmiany LS od początku badania w skali punktowej PANSS
(lek minus placebo) wynosiła -8,16 w przypadku kwetiapiny w dawce 400 mg na dobę oraz -9,29 w
przypadku kwetiapiny w dawce 800 mg na dobę. Ani schemat podawania małej dawki kwetiapiny
(400 mg na dobę), ani dużej dawki kwetiapiny (800 mg na dobę) nie wykazywał przewagi w
porównaniu do placebo pod względem odsetka pacjentów wykazujących odpowiedź na leczenie,
definiowaną jako zmniejszenie o ≥30% w porównaniu ze stanem początkowym odczytu w skali
punktowej PANSS. Zarówno w przypadku manii, jak i schizofrenii, większe dawki powodowały
mniejszy liczbowo odsetek odpowiedzi na leczenie.

Brak danych dotyczących utrzymywania się działania lub zapobiegania nawrotom w tej grupie
wiekowej.

Dodatkowe dane o bezpieczeństwie uzyskano w 26-tygodniowym otwartym badaniu kontynuacyjnym
do krótkiego badania (n=380 pacjentów) kwetiapiny dawkowanej elastycznie w zakresie od 400 do
800 mg na dobę. U dzieci i młodzieży zgłaszano zwiększenie ciśnienia tętniczego krwi, a zwiększony
apetyt, objawy pozapiramidowe i zwiększenie stężenia osoczowego prolaktyny zgłaszano z większą
częstością u dzieci i młodzieży w porównaniu do pacjentów dorosłych (patrz punkty 4.4 i 4.8).

Objawy pozapiramidowe

W krótkotrwałych badaniach klinicznych kontrolowanych placebo, z zastosowaniem kwetiapiny
w monoterapii u młodych osób (w wieku 13 – 17 lat) chorych na schizofrenię, częstość występowania
objawów pozapiramidowych wynosiła 12,9% w przypadku leczonych kwetiapiną oraz 5,3%
w przypadku przyjmowania placebo. Jednakże częstość występowania pojedynczych działań
niepożądanych (takich jak akatyzja, drżenie, zaburzenia pozapiramidowe, hipokinezja, niepokój,
nadmierna aktywność psychoruchowa, sztywność mięśni, dyskineza) nie przekroczyła 4,1% w żadnej
z grup. W krótkotrwałych badaniach klinicznych kontrolowanych placebo z zastosowaniem
kwetiapiny w monoterapii u dzieci i młodzieży (w wieku 10 – 17 lat) z chorobą dwubiegunową,
częstość występowania objawów pozapiramidowych wynosiła 3,6% dla kwetiapiny i 1,1% dla
placebo. W długotrwałych niezaślepionych badaniach schizofrenii i choroby dwubiegunowej, częstość
występowania spowodowanych leczeniem objawów pozapiramidowych wynosiła 10%.

Przyrost masy ciała

W krótkotrwałych testach klinicznych u dzieci (w wieku 10 – 17 lat), 17% pacjentów leczonych
kwetiapiną i 2,5% pacjentów przyjmujących placebo przybrało na masie ≥7% swojej wagi. Przy
dostosowaniu do normalnego wzrostu w dłuższym czasie, przyjęto za znaczącą klinicznie zmianę
wzrost o co najmniej 0,5 odchylenia standardowego w Body Mass Index (BMI); 18,3% pacjentów
leczonych kwetiapiną przez okres co najmniej 26 tygodni spełnia to kryterium.

Samobójstwa/Myśli samobójcze lub pogorszenie stanu klinicznego

W krótkotrwałych testach klinicznych kontrolowanych placebo u dzieci chorych na schizofrenię,
częstość zdarzeń związanych z próbami samobójczymi wynosiła 1,4% (2/147) dla kwetiapiny oraz
1,3% (1/75) dla placebo w grupie pacjentów poniżej 18 lat. W krótkotrwałych testach klinicznych
kontrolowanych placebo u dzieci z chorobą dwubiegunową, częstość zdarzeń związanych z próbami
samobójczymi wynosiła 1,0% (2/193) dla kwetiapiny oraz 0% (0/90) dla placebo w grupie pacjentów
poniżej 18 lat.



Wersja 3                                                                                  16.03.2012
5.2        Właściwości farmakokinetyczne

Kwetiapina po podaniu doustnym jest dobrze wchłaniana i metabolizowana w dużym stopniu.
Przyjmowanie z pożywieniem nie ma znaczącego wpływu na biodostępność kwetiapiny. Kwetiapina
wiąże się w około 83% z białkami osocza. Maksymalne stężenie molowe norkwetiapiny w stanie
stacjonarnym wynosi 35% wartości uzyskiwanej dla kwetiapiny. Okres półtrwania w fazie eliminacji
kwetiapiny i norkwetiapiny wynosi odpowiednio około 7 i 12 godzin.

Farmakokinetyka kwetiapiny i norkwetiapiny jest liniowa i zależna od dawki. Kinetyka kwetiapiny nie
różni się u mężczyzn i kobiet.

Średni klirens kwetiapiny u osób w podeszłym wieku jest mniejszy o 30 do 50% w porównaniu
z osobami dorosłymi w wieku od 18 do 65 lat.

Średni klirens kwetiapiny w osoczu był zmniejszony o około 25% u pacjentów z ciężkimi
zaburzeniami czynności nerek (klirens kreatyniny mniejszy niż 30 ml/min/1,73 m2), jednak
poszczególne wartości klirensu mieściły się w prawidłowym zakresie. Mniej niż 5% niezmienionej
kwetiapiny i jej czynnego metabolitu, norkwetiapiny, jest wydalane z moczem.

Kwetiapina jest w znacznym stopniu metabolizowana w wątrobie. Po podaniu znakowanej
radioaktywnie kwetiapiny, w postaci niezmienionej wydalane jest z moczem i kałem mniej niż 5%
podanej substancji. Około 73% radioaktywności wydalane jest w moczu, a 21% w kale. Średni klirens
kwetiapiny w osoczu był zmniejszony o około 25% u pacjentów z niewydolnością wątroby (stabilna
marskość poalkoholowa). Kwetiapina jest głównie metabolizowana w wątrobie, dlatego u osób
z zaburzeniami czynności wątroby stężenie w osoczu może być zwiększone. W tej grupie pacjentów
może być konieczna zmiana dawki (patrz punkt 4.2).

Badania in vitro wykazały, że głównym izoenzymem układu enzymatycznego cytochromu P450
biorącym udział w metabolizmie kwetiapiny jest izoenzym CYP 3A4. Norkwetiapina powstaje i jest
metabolizowana głównie przy udziale CYP3A4.

Ustalono, że kwetiapina i kilka jej metabolitów (w tym norkwetiapina) są słabymi inhibitorami
aktywności in vitro ludzkiego cytochromu P450 1A2, 2C9, 2C19, 2D6 i 3A4. Zahamowanie
cytochromu CYP zachodzi wyłącznie w stężeniach około 5 do 50 razy większych niż obserwowane
u ludzi w zakresie dawek od 300 mg do 800 mg na dobę. W związku z tymi wynikami badań in vitro,
jest mało prawdopodobne, aby jednoczesne stosowanie kwetiapiny z innymi lekami powodowało
klinicznie istotne zahamowanie metabolizmu innego leku za pośrednictwem cytochromu P450. Z
badań przeprowadzonych na zwierzętach wynika, że kwetiapina może pobudzać enzymy cytochromu
P450. Jednak w celowanym badaniu interakcji u pacjentów z psychozami nie obserwowano
zwiększenia aktywności cytochromu P450 po podaniu kwetiapiny.

Dzieci i młodzież (w wieku od 10 do 17 lat)

Dane farmakokinetyczne uzyskano u 9 dzieci w wieku 10-12 lat oraz 12 nastolatków, otrzymujących
400 mg kwetiapiny dwa razy na dobę w stanie stacjonarnym. W stanie stacjonarnym stężenia
osoczowe związku macierzystego, kwetiapiny, u dzieci i młodzieży (w wieku 10-17 lat), skorygowane
o dawkę, były na ogół podobne do dorosłych, jednak Cmax u dzieci było w górnej granicy zakresu
obserwowanego u dorosłych. AUC i Cmax dla aktywnego metabolitu, norkwetiapiny, były większe
odpowiednio o 62% i 49% u dzieci (w wieku 10-12 lat) oraz odpowiednio o 28% i 14% u nastolatków
(w wieku 13-17 lat), niż u pacjentów dorosłych.


5.3        Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie

W przeprowadzonych in vivo i in vitro badaniach nie obserwowano genotoksycznego działania
kwetiapiny. U zwierząt laboratoryjnych po dawkach mogących mieć znaczenie kliniczne obserwowano
zaburzenia, które dotychczas nie zostały potwierdzone w długotrwałych badaniach.

Wersja 3                                                                                  16.03.2012
U szczurów obserwowano zmianę pigmentacji tarczycy, u małp Cynomolgus hipertrofię komórek
pęcherzykowych gruczołu tarczowego, zmniejszenie stężenia T3, zmniejszenie stężenia hemoglobiny
i zmniejszenie liczby białych i czerwonych krwinek, u psów zmętnienie rogówki i zaćmę
(Zaćma/zmętnienie rogówki – patrz punkt 5.1).

Dane te należy wziąć pod uwagę rozważając stosunek korzyści do ryzyka leczenia u pacjenta.


6          DANE FARMACEUTYCZNE

6.1        Wykaz substancji pomocniczych

Rdzeń:
Powidon K30
Wapnia wodorofosforan dwuwodny
Celuloza mikrokrystaliczna
Karboksymetyloskrobia sodowa (typ A)
Laktoza jednowodna
Magnezu stearynian
Krzemionka koloidalna bezwodna
Talk

Otoczka:
Hypromeloza 6 cP
Makrogol 400
Tytanu dwutlenek (E 171)
Tlenek żelaza żółty (E 172) (tabletki o mocy: 25 mg, 100 mg i 150 mg)
Tlenek żelaza czerwony (E 172) (tabletki o mocy 25 mg)
Czarny tusz zawierający szelak, tlenek żelaza czarny oraz glikol propylenowy (tabletki o mocy:
100 mg, 150 mg, 200 mg i 300 mg)


6.2        Niezgodności farmaceutyczne

Nie dotyczy.

6.3        Okres ważności

2 lata.

6.4        Specjalne środki ostrożności podczas przechowywania

Brak specjalnych zaleceń dotyczących przechowywania produktu leczniczego.


6.5        Rodzaj i zawartość opakowania

Butelki z HDPE i blistry z folii PCV/Aluminium.

Wielkości opakowań:

Butelki
Quetiapine Pfizer, 25 mg, 100 mg, 150 mg i 200 mg: 100, 250, 500 lub 1000 tabletek.
Quetiapine Pfizer, 300 mg: 60, 100, 250, 500 lub 1000 tabletek.

Blistry: 1, 10, 20, 30, 50, 60, 90, 100, 120, 180 lub 240 tabletek.

Wersja 3                                                                                    16.03.2012
Nie wszystkie wielkości opakowań muszą znajdować się w obrocie.

6.6        Specjalne środki ostrożności dotyczące usuwania

Wszelkie niewykorzystane resztki produktu lub jego odpady należy usunąć zgodnie z lokalnymi
przepisami.


7          PODMIOT ODPOWIEDZIALNY POSIADAJĄCY POZWOLENIE NA
           DOPUSZCZENIE DO OBROTU

Pfizer Europe MA EEIG
Ramsgate Road, Sandwich
Kent CT13 9NJ
Wielka Brytania


8          NUMER(-Y) POZWOLENIA NA DOPUSZCZENIE DO OBROTU

Pozwolenie nr: 18745     Quetiapine Pfizer, 25 mg
Pozwolenie nr: 18746     Quetiapine Pfizer, 100 mg
Pozwolenie nr: 18747     Quetiapine Pfizer, 150 mg
Pozwolenie nr: 18748     Quetiapine Pfizer, 200 mg
Pozwolenie nr: 18749     Quetiapine Pfizer, 300 mg

9          DATA WYDANIA PIERWSZEGO POZWOLENIA NA DOPUSZCZENIE DO
           OBROTU/DATA PRZEDŁUŻENIA POZWOLENIA

29.09.2011


10         DATA ZATWIERDZENIA LUB CZĘŚCIOWEJ ZMIANY TEKSTU
           CHARAKTERYSTYKI PRODUKTU LECZNICZEGO

12.03.2012




Wersja 3                                                                                16.03.2012

                    

Inne leki Quetiapinum: