Quetiapin PMCS:

Nazwa międzynarodowa:
Quetiapinum
Podmiot odpowiedzialny:
PRO.MED.CS PRAHA A.S., CZECHY
Pozwolenie w Polsce
18176
Pozwolenie w Europie
-
Producenci:
PRO.MED.CS PRAHA A.S., CZECHY
Postać
tabletki powlekane
Dawka
0,025 g
Lek refundowany
Nie
Kategoria
Lek na receptę
Kod ATC
N05AH04
                                 ULOTKA DLA PACJENTA: INFORMACJA DLA UŻYTKOWNIKA

                          Quetiapin PMCS, 25 mg, tabletki powlekane
                          Quetiapin PMCS, 100 mg, tabletki powlekane
                          Quetiapin PMCS, 200 mg, tabletki powlekane
                          Quetiapin PMCS, 300 mg, tabletki powlekane
                          Quetiapin PMCS, 400 mg, tabletki powlekane

                                          Quetiapinum

Należy zapoznać się z treścią ulotki przed zastosowaniem leku.
-    Należy zachować tę ulotkę, aby w razie potrzeby móc ją ponownie przeczytać.
-    Należy zwrócić się do lekarza lub farmaceuty w razie jakichkolwiek dalszych wątpliwości.
-    Lek ten przepisano ściśle określonej osobie. Nie należy go przekazywać innym. Lek może
     zaszkodzić innej osobie, nawet jeśli objawy jej choroby są takie same.
-    Jeśli nasili się którykolwiek z objawów niepożądanych lub wystąpią jakiekolwiek objawy
     niepożądane niewymienione w ulotce, należy powiedzieć o tym lekarzowi lub farmaceucie.

Spis treści ulotki:
1.    Co to jest lek Quetiapin PMCS i w jakim celu się go stosuje
2.    Informacje ważne przed zastosowaniem leku Quetiapin PMCS
3.    Jak stosować lek Quetiapin PMCS
4.    Możliwe działania niepożądane
5.    Jak przechowywać lek Quetiapin PMCS
6.    Inne informacje


1.    CO TO JEST LEK QUETIAPIN PMCS I W JAKIM CELU SIĘ GO STOSUJE

Lek Quetiapin PMCS zawiera jako substancję czynną kwetiapinę, która należy do grupy leków
nazywanych lekami przeciwpsychotycznymi. Leki te stosuje się w leczeniu objawów niektórych
chorób psychicznych, takich jak:
•     Omamy (np. kiedy pacjent słyszy niewyjaśnione głosy), dziwne i przerażające myśli, zmiany
      zachowania, uczucie osamotnienia i dezorientacji. Ta choroba zwana jest schizofrenią.
•     Zmiany nastroju, wskutek których pacjent odczuwa nadmiernie dobre samopoczucie lub
      nadmierne pobudzenie. Pacjent może wykazywać dużo mniejszą potrzebę snu niż zazwyczaj,
      bywa bardziej rozmowny i ma gonitwę myśli lub pomysłów. Może być także wyjątkowo
      rozdrażniony. Ta choroba zwana jest manią.
•     Zmiany nastroju, wskutek których pacjent odczuwa przez cały czas smutek. Ta choroba zwana
      jest depresją

Po uzyskaniu poprawy stanu pacjenta lekarz może zalecić kontynuację stosowania leku Quetiapin
PMCS, aby zapobiec nawrotom objawów.
Pomocne może okazać się poinformowanie krewnych lub przyjaciół o występowaniu u pacjenta takich
objawów oraz poproszenie ich o przeczytanie tej ulotki. Pacjent może zwrócić się z prośbą
o informowanie go, jeśli zauważą, że objawy nasiliły się lub wystąpiły niepokojące zmiany
w zachowaniu.


2.    INFORMACJE WAŻNE PRZED ZASTOSOWANIEM LEKU QUETIAPIN PMCS

Kiedy nie stosować leku Quetiapin PMCS
•    jeśli pacjent ma uczulenie (nadwrażliwość) na substancję czynną, kwetiapinę lub którykolwiek
     z pozostałych składników leku Quetiapin PMCS (patrz punkt 6 „Inne informacje”).
•    jeśli pacjent przyjmuje którykolwiek z następujących leków: leki stosowane w zakażeniu
     wirusem HIV; leki z grupy azoli, stosowane w leczeniu zakażeń grzybiczych (ketokonazol);
     antybiotyki, takie jak erytromycyna, klarytromycyna oraz niektóre leki stosowane w leczeniu
      depresji (nefazodon). Należy poinformować lekarza przed zastosowaniem leku Quetiapin
      PMCS, jeśli pacjent zażywa którykolwiek z tych leków.

Lek Quetiapin PMCS nie jest zalecany do stosowania u dzieci i młodzieży w wieku poniżej 18 lat.

Kiedy zachować szczególną ostrożność stosując lek Quetiapin PMCS

Nie należy stosować leku Quetiapin PMCS u osób w podeszłym wieku z demencją (otępieniem).
U osób w podeszłym wieku leki z tej grupy, do której należy lek Quetiapin PMCS, mogą zwiększać
ryzyko udaru mózgu, a nawet, w niektórych przypadkach, ryzyko zgonu.

Przed zażyciem tego leku należy poinformować lekarza, jeśli:
•     u pacjenta występują jakiekolwiek choroby serca (np. zaburzenia rytmu serca);
•     pacjent ma niskie ciśnienie tętnicze krwi;
•     pacjent miał udar, zwłaszcza jeśli pacjent jest w podeszłym wieku;
•     pacjent ma chorobę wątroby;
•     u pacjenta występowały kiedykolwiek drgawki (padaczka);
•     pacjent wie, że występowała u niego w przeszłości mała liczba białych krwinek (co mogło być
      spowodowane lub nie zażywaniem innych leków);
•     u pacjenta występuje cukrzyca lub ryzyko cukrzycy. Jeśli pacjent choruje na cukrzycę, lekarz
      może zalecić regularną kontrolę stężenia cukru we krwi podczas stosowania leku Quetiapin
      PMCS;
•     u pacjenta lub w jego rodzinie występowały w przeszłości zakrzepy krwi, ponieważ leki z tej
      grupy mogą powodować powstawanie zakrzepów krwi.

Myśli samobójcze i pogłębienie depresji lub zaburzeń lękowych
Osoby, u których występuje depresja mogą czasami mieć myśli o samookaleczeniu lub o popełnieniu
samobójstwa. Takie objawy czy zachowanie mogą nasilać się na początku stosowania leków
przeciwdepresyjnych, ponieważ leki te zaczynają działać zazwyczaj po upływie 2 tygodni, a czasami
później. Wystąpienie takich myśli jest bardziej prawdopodobne, jeżeli pacjent jest młodym dorosłym;
dane z badań klinicznych wskazują na zwiększone ryzyko wystąpienia myśli i (lub) zachowań
samobójczych u osób w wieku poniżej 25 lat z depresją.
Jeśli u pacjenta występują myśli samobójcze lub myśli o samookaleczeniu, należy niezwłocznie
skontaktować się z lekarzem lub zgłosić się do szpitala.

Stosowanie innych leków
Należy powiedzieć lekarzowi lub farmaceucie o wszystkich przyjmowanych aktualnie lub ostatnio
lekach, również tych, które wydawane są bez recepty oraz o lekach ziołowych.

W szczególności należy poinformować lekarza, jeśli pacjent zażywa :
•    Leki stosowane w leczeniu lęku lub depresji;
•    Leki stosowane w leczeniu padaczki (takie, jak fenytoina lub karbamazepina);
•    Leki stosowane w leczeniu wysokiego ciśnienie tętniczego;
•    Ryfampicynę (lek stosowany w leczeniu gruźlicy);
•    Barbiturany (stosowane, jeśli pacjent ma kłopoty ze snem);
•    Tiorydazynę (inny lek przeciwpsychotyczny).

Jeśli pacjent chce przerwać stosowanie jakiegokolwiek leku, należy przedtem porozmawiać
z lekarzem.

Stosowanie leku Quetiapin PMCS z jedzeniem i piciem
Lek Quetiapin PMCS można zażywać z posiłkiem lub niezależnie od posiłku.
Podczas stosowania leku Quetiapin PMCS należy unikać spożywania alkoholu, ponieważ skojarzone
działanie alkoholu i leku Quetiapin PMCS może powodować senność.
Podczas leczenia nie zaleca się picia soku grejpfrutowego, ponieważ sok grejpfrutowy może zmieniać
skuteczność leku.
Ciąża i karmienie piersią
Przed zastosowaniem jakiegokolwiek leku należy poradzić się lekarza lub farmaceuty.
Pacjentki, będące w ciąży lub planujące zajście w ciążę, powinny skonsultować się z lekarzem. Lek
Quetiapin PMCS można stosować podczas ciąży wyłącznie, gdy zaleci to lekarz.

U noworodków, których matki stosowały lek Quetiapin PMCS w ostatnim trymestrze (ostatnie
3 miesiące ciąży) mogą wystąpić następujące objawy: drżenie, sztywność mięśni i (lub) osłabienie,
senność, pobudzenie, trudności z oddychaniem oraz trudności związane z karmieniem. W razie
zaobserwowania takich objawów u własnego dziecka, należy skontaktować się z lekarzem.

Nie należy stosować lek Quetiapin PMCS podczas karmienia piersią.

Prowadzenie pojazdów i obsługa maszyn
Lek może powodować senność. Nie należy prowadzić pojazdów i obsługiwać maszyn, dopóki nie
wiadomo, jak lek działa na pacjenta.


3.    JAK STOSOWAĆ LEK QUETIAPIN PMCS

Lek Quetiapin PMCS należy zawsze stosować zgodnie z zaleceniami lekarza. W razie wątpliwości
należy skontaktować się z lekarzem lub farmaceutą.

Lekarz zadecyduje, jaką dawkę początkową leku Quetiapin PMCS pacjent ma zażywać. Dawka może
być stopniowo zwiększana. Następnie lekarz powie, ile tabletek leku pacjent ma zażywać każdego
dnia. Dawka wynosi zazwyczaj pomiędzy 150 mg i 800 mg każdego dnia. Będzie to zależało od
choroby pacjenta oraz jego potrzeby.

•     Tabletki należy zażywać raz na dobę, przed snem, lub dwa razy na dobę, w zależności od
      rodzaju choroby.
•     Tabletki należy połykać w całości, popijając je wodą. Można je zażywać z posiłkiem lub
      niezależnie od jedzenia.
•     Nie należy przerywać zażywania tabletek, nawet, jeśli pacjent czuje się lepiej, chyba że tak
      polecił lekarz.

Choroby wątroby
Lekarz może zdecydować o podaniu mniejszej dawki leku.

Osoby w podeszłym wieku
Lekarz może zdecydować o podaniu mniejszej dawki leku.

Dzieci i młodzież w wieku poniżej 18 lat
Nie należy stosować leku Quetiapin PMCS u dzieci i młodzieży w wieku poniżej 18 lat.

Zastosowanie większej niż zalecana dawki leku Quetiapin PMCS :
Jeżeli pacjent przyjął większą dawkę leku niż zalecana, powinien niezwłocznie skontaktować się
z lekarzem lub najbliższym szpitalem. Należy zabrać ze soba tabletki leku Quetiapin PMCS .

Pominięcie zastosowania leku Quetiapin PMCS
W przypadku pominięcia dawki, należy przyjąć ją niezwłocznie po przypomnieniu sobie o tym. Jeśli
nadchodzi czas zażycia następnej dawki, należy poczekać do tego czasu. Nie należy stosować dawki
podwójnej w celu uzupełnienia pominiętej dawki.

Przerwanie stosowania leku Quetiapin PMCS
Lekarz może zalecić stopniowe zmniejszenie dawki przed zakończeniem leczenia.
Nagłe przerwanie zażywania leku Quetiapin PMCS może spowodować, że pacjent nie będzie mógł
spać (bezsenność), może odczuwać mdłości (nudności) lub może u niego wystąpić ból głowy,
biegunka, wymioty, zawroty głowy lub drażliwość.
W razie jakichkolwiek dalszych wątpliwości związanych ze stosowaniem leku należy zwrócić się do
lekarza lub farmaceuty.


4.     MOŻLIWE DZIAŁANIA NIEPOŻĄDANE

Jak każdy lek, lek Quetiapin PMCS może powodować działania niepożądane, chociaż nie u każdego
one wystąpią.

Jeżeli wystąpi którykolwiek z poniższych objawów, należy przerwać przyjmowanie leku
Quetiapin PMCS niezwłocznie skontaktować się z lekarzem lub udać się do najbliższego
szpitala, ponieważ może być konieczna pilna pomoc medyczna:

Niezbyt często (występują u 1 do 10 na 1000 osób):
•    drgawki lub napady padaczki,
•    reakcje alergiczne, które mogą obejmować wykwity, obrzęk skóry i obrzęk wokół ust,
•    niekontrolowane ruchy, głównie twarzy lub języka (późna dyskineza).

Rzadko (występują u 1 do 10 na 10 000 osób):
•    zwiększenie temperatury ciała (gorączka), długotrwały ból gardła lub owrzodzenie jamy ustnej,
     przyspieszony oddech, nadmierne pocenie się, sztywność mięśni, uczucie nadmiernej senności
     lub omdlenie, nagłe zwiększenie ciśnienia tętniczego krwi lub przyspieszenie rytmu serca,
•    żółtaczka (zażółcenie skóry i oczu),
•    priapizm (przedłużający się i bolesny wzwód),
•    zakrzepy krwi w żyłach, szczególnie nóg (objawy obejmują obrzęk, ból oraz zaczerwienienie
     nogi). Zakrzepy mogą przemieszczać się naczyniami krwionośnymi do płuc, co może
     powodować ból w klatce piersiowej oraz trudności w oddychaniu.

Bardzo rzadko (występują u mniej 1 na 10 000 osób):
•    ciężkie reakcje alergiczne, które mogą obejmować trudności w oddychaniu, zawroty głowy
     i zapaść,
•    zapalenie wątroby,
•    nagły obrzęk skóry, zazwyczaj wokół oczu lub obrzęk ust i gardła

Inne działania niepożądane:

Bardzo często (występują u więcej niż 1 na 10 osób):
•    zawroty głowy (mogą prowadzić do upadków), ból głowy, suchość w ustach,
•    senność (może ustąpić w trakcie kontynuowania leczenia), (może prowadzić do upadków),
•    objawy odstawienia (objawy, które występują po przerwaniu stosowania leku Quetiapin
     PMCS), obejmujące bezsenność, mdłości (nudności), ból głowy, biegunkę, wymioty, zawroty
     głowy i drażliwość. Objawy zazwyczaj ustępują po tygodniu od zażycia ostatniej dawki leku,
•    zwiększenie masy ciała.

Często (występują u 1 do 10 na 100 osób):
•    przyspieszenie rytmu serca lub omdlenie,
•    zatkany nos,
•    niestrawność lub zaparcie,
•    osłabienie,
•    obrzęk rąk lub nóg,
•    zwiększenie stężenie cukru we krwi,
•    niskie ciśnienie krwi w pozycji stojącej. Może to powodować zawroty głowy lub omdlenie,
•    zamazane widzenie,
•    nieprawidłowe ruchy mięśni. Obejmują one trudności w rozpoczynaniu ruchu, drżenia, uczucie
     napięcia lub sztywności mięśni bez ich bolesności,
•    nietypowe sny lub koszmary nocne,
•     uczucie nadmiernego głodu,
•     drażliwość,
•     zaburzenia mowy i trudności w wypowiadaniu słów.

Niezbyt często (występują u 1 do 10 na 1000 osób):
•    zespół niespokojnych nóg.
•    trudności w połykaniu.

Rzadko (występują u 1 do 10 na 10 000 osób):
•    obrzęk piersi i nieoczekiwane wytwarzanie mleka (mlekotok).

Bardzo rzadko (występują u mniej niż 1 na 10 000 osób):
•    pogorszenie istniejącej cukrzycy
•    nagła wysypka, powstawanie pęcherzy lub czerwonych plam na skórze.

Niektóre działania niepożądane można zauważyć tylko po wykonaniu badań krwi. Obejmuje to
zwiększenie ilości niektórych tłuszczów (triglicerydów i cholesterolu) lub cukru we krwi oraz
zmniejszenie liczby niektórych rodzajów komórek krwi oaz zwiększenie stężenia hormonu,
prolaktyny, we krwi. Zwiększenie stężenia prolaktyny może w rzadkich przypadkach powodować:
•     obrzęk piersi i nieoczekiwane wytwarzanie mleka przez mężczyzn i kobiety,
•     brak lub niereguralne krwawienia miesiączkowe u kobiet.

Lekarz może zalecić pacjentowi okresowe badania krwi.

Jeśli nasili się którykolwiek z objawów niepożądanych lub wystąpią jakiekolwiek objawy
niepożądane niewymienione w ulotce, należy powiedzieć o tym lekarzowi lub farmaceucie.

Dzieci i młodzież
U dzieci i młodzieży mogą wystąpić te same działania niepożądane, co u dorosłych pacjentów.

Poniższe działania niepożądane obserwowano wyłącznie u dzieci i młodzieży:

Bardzo często (występują u więcej niż 1 na 10 osób):
•    zwiększenie ciśnienia tętniczego krwi.

Poniższe działania niepożądane obserwowano częściej u dzieci i młodzieży:

Bardzo często (występują u więcej niż 1 na 10 osób):
•    zwiększenie stężenia hormonu, zwanego prolaktyną, we krwi. Zwiększenie stężenia prolaktyny
     może w rzadkich przypadkach powodować:
     • obrzęk piersi i nieoczekiwane wytwarzanie mleka przez chłopców i dziewczęta,
     • brak lub niereguralne krwawienia miesiączkowe u dziewcząt.
•    zwiększenie apetytu.
•    nieprawidłowe ruchy mięśni. Obejmują one trudności w rozpoczynaniu ruchu, drżenia, uczucie
     napięcia lub sztywności mięśni bez ich bolesności.


5.     JAK PRZECHOWYWAĆ LEK QUETIAPIN PMCS

Przechowywać w miejscu niedostępnym i niewidocznym dla dzieci.
Brak szczególnych środków ostrożności dotyczących przechowywania produktu leczniczego.
Nie stosować leku Quetiapin PMCS po upływie terminu ważności zamieszczonego na pudełku po
„Termin ważności” lub „EXP”. Termin ważności oznacza ostatni dzień danego miesiąca.
Leków nie należy wyrzucać do kanalizacji ani domowych pojemników na odpadki. Należy zapytać
farmaceutę co zrobić z lekami, które nie są już potrzebne. Takie postępowanie pomoże chronić
środowisko.


6.      INNE INFORMACJE

Co zawiera lek Quetiapin PMCS

Substancją czynną leku jest kwetiapiny fumaran.
Każda tabletka powlekana leku Quetiapin PMCS, 25 mg zawiera 25 mg kwetiapiny (w postaci
28,78 mg kwetiapiny fumaranu).
Każda tabletka powlekana leku Quetiapin PMCS, 100 mg zawiera 100 mg kwetiapiny (w postaci
115,13 mg kwetiapiny fumaranu).
Każda tabletka powlekana leku Quetiapin PMCS, 200 mg zawiera 200 mg kwetiapiny (w postaci
230,26 mg kwetiapiny fumaranu).
Każda tabletka powlekana leku Quetiapin PMCS, 300 mg zawiera 300 mg kwetiapiny (w postaci
345,39 mg kwetiapiny fumaranu).
Każda tabletka powlekana leku Quetiapin PMCS, 400 mg zawiera 400 mg kwetiapiny (w postaci
460,52 mg kwetiapiny fumaranu).

Inne składniki leku to:
Celuloza mikrokrystaliczna
Powidon K25
Krospowidon (typ A)
Krzemionka koloidalna bezwodna
Magnezu stearynian

Otoczka:

Quetiapin PMCS 25 mg:
Opadry white – 03B28796 o składzie:
Hypromeloza 6 cP
Tytanu dwutlenek (E 171)
Makrogol 400
Opadry brown – OF 23883 o składzie:
Hypromeloza 5 cP
Tytanu dwutlenek (E 171)
Makrogol 6000
Żelaza tlenek żółty (E 172)
Żelaza tlenek czerwony (E 172)

Quetiapin PMCS 100 mg:
Opadry yellow – OY- 32823 o składzie:
Hypromeloza 6 cP
Tytanu dwutlenek (E 171)
Makrogol 400
Żelaza tlenek żółty (E 172)
Żelaza tlenek czerwony (E 172)

Quetiapin PMCS 200 mg, 300 mg, 400 mg:
Opadry white – 03B28796 o składzie:
Hypromeloza 6 cP
Tytanu dwutlenek (E 171)
Makrogol 400
Jak wygląda lek Quetiapin PMCS i co zawiera opakowanie

Quetiapin PMCS, 25 mg ma postać różowych, obustronnie wypukłych tabletek powlekanych
o średnicy 6 mm.
Quetiapin PMCS, 100 mg ma postać żółtych, obustronnie wypukłych tabletek powlekanych o średnicy
9 mm.
Quetiapin PMCS, 200 mg ma postać białych, obustronnie wypukłych tabletek powlekanych o średnicy
12 mm.
Quetiapin PMCS, 300 mg ma postać białych, podłużnych tabletek powlekanych o długości 16 mm.
Quetiapin PMCS, 400 mg ma postać białych, podłużnych tabletek powlekanych o długości 20 mm.

Opakowania

Lek Quetiapin PMCS 25 mg, 100 mg, 200 mg i 300 mg dostępny jest w opakowaniach blistrowych
(PVC/PVDC/Aluminium, PVC/Aluminium) w tekturowym pudełku zawierających 30, 60, 100 i 500
tabletek powlekanych.
Lek Quetiapin PMCS 400 mg dostępny jest w plastikowych butelkach (HDPE z zakrętką z PP
z zabezpieczeniem gwarancyjnym) w tekturowym pudełku zawierających 30, 60 i 100 tabletek
powlekanych.

Nie wszystkie rodzaje opakowań muszą znajdować się w obrocie.

Podmiot odpowiedzialny i wytwórca
PRO.MED.CS Praha a.s., Telčská 1, 140 00 Praha 4, Republika Czeska

Ten produkt leczniczy jest dopuszczony do obrotu w krajach członkowskich Europejskiego
Obszaru Gospodarczego pod następującymi nazwami:

Republika Czeska      Quetiapin PMCS 25 mg, Quetiapin PMCS 100 mg, Quetiapin PMCS 200 mg,
                      Quetiapin PMCS 300 mg, Quetiapin PMCS 400 mg
Polska                Quetiapin PMCS
Rumunia               Quetiapinǎ PMCS 25 mg comprimate filmate, Quetiapinǎ PMCS 100 mg
                      comprimate filmate, Quetiapinǎ PMCS 200 mg comprimate filmate,
                      Quetiapinǎ PMCS 300 mg comprimate filmate, Quetiapinǎ PMCS 400 mg
                      Comprimate filmate,
Republika Słowacka    Quetiapin PMCS 25 mg, Quetiapin PMCS 100 mg, Quetiapin PMCS 200 mg,
                      Quetiapin PMCS 300 mg, Quetiapin PMCS 400 mg


Data zatwierdzenia ulotki: 29.01.2013

                
                                              CHARAKTERYSTKA PRODUKTU LECZNICZEGO


1.     NAZWA PRODUKTU LECZNICZEGO

Quetiapin PMCS, 25 mg, tabletki powlekane


2.     SKŁAD JAKOŚCIOWY I ILOŚCIOWY

Każda tabletka powlekana zawiera 25 mg kwetiapiny (w postaci 28,78 mg kwetiapiny fumaranu).

Pełny wykaz substancji pomocniczych, patrz punkt 6.1.


3.     POSTAĆ FARMACEUTYCZNA

Tabletka powlekana.

Różowa, obustronnie wypukła tabletka powlekana o średnicy 6 mm.


4.     SZCZEGÓŁOWE DANE KLINICZNE

4.1    Wskazania do stosowania

Produkt Quetiapin PMCS wskazany jest w leczeniu:
Schizofrenii
Zaburzeń dwubiegunowych, w tym:
-     epizodów manii w przebiegu zaburzeń dwubiegunowych,
-     epizodów ciężkiej depresji w przebiegu zaburzeń dwubiegunowych,
-     zapobieganiu nawrotom zaburzeń dwubiegunowych u pacjentów z epizodami manii,
      mieszanymi lub depresji, którzy reagowali na wcześniejsze leczenie kwetiapiną.

4.2.   Dawkowanie i sposób podawania

Quetiapin PMCS może być podawany z posiłkiem lub niezależnie od posiłku.

Dorośli
Leczenie schizofrenii: produkt Quetiapin PMCS należy podawać dwa razy na dobę. Całkowita dawka
dobowa przez pierwsze 4 dni leczenia wynosi 50 mg kwetiapiny (dzień l.), 100 mg kwetiapiny (dzień
2.), 200 mg kwetiapiny (dzień 3.), 300 mg kwetiapiny (dzień 4.).
Od 4. dnia dawkę należy zwiększać do zazwyczaj skutecznej dawki od 300 do 450 mg kwetiapiny na
dobę. W zależności od odpowiedzi klinicznej i indywidualnej tolerancji przez pacjenta, dawkę
kwetiapiny można dostosować w zakresie od 150 do 750 mg na dobę.

Leczenie epizodów manii w przebiegu zaburzeń dwubiegunowych: produkt Quetiapin PMCS
należy podawać dwa razy na dobę. Zarówno w monoterapii, jak i w leczeniu uzupełniającym do
produktów stabilizujących nastrój całkowita dawka dobowa przez pierwsze cztery dni leczenia wynosi
100 mg (dzień l.), 200 mg (dzień 2.), 300 mg (dzień 3.), 400 mg (dzień 4.). W 6. dniu leczenia można
dostosować dawkę do 800 mg kwetiapiny, zwiększając ją nie więcej niż o 200 mg na dobę.
W zależności od odpowiedzi klinicznej i indywidualnej tolerancji przez pacjenta, dawkę kwetiapiny
można dostosować w zakresie od 200 do 800 mg na dobę. Skuteczna dawka wynosi zazwyczaj od 400
do 800 mg na dobę.

Leczenie epizodów depresji w przebiegu zaburzeń dwubiegunowych: produkt Quetiapin PMCS
należy podawać raz na dobę, przed snem, ponieważ może to zmniejszyć prawdopodobieństwo
wystąpienia uspokojenia w ciągu dnia. Całkowita dawka dobowa przez pierwsze 4 dni leczenia
wynosi 50 mg (dzień 1.), 100 mg (dzień 2.), 200 mg (dzień 3.) i 300 mg (dzień 4.). Zalecana dawka
dobowa wynosi 300 mg. W badaniach klinicznych nie wykazano dodatkowych korzyści związanych
ze zwiększeniem dawki dobowej do 600 mg, w porównaniu z grupą zażywającą 300 mg. Niektórzy
pacjenci mogą odnieść korzyści z zażywania dawki dobowej 600 mg. Badania kliniczne wykazały, że
u niektórych pacjentów ze względu na złą tolerancję produktu można rozważyć zmniejszenie dawki
dobowej do 200 mg.
W przypadku epizodów depresji w przebiegu zaburzeń dwubiegunowych, leczenie powinien
prowadzić lekarz doświadczony w leczeniu zaburzeń dwubiegunowych.

Zapobieganie nawrotom zaburzeń dwubiegunowych: aby nie dopuścić do nawrotu epizodów
manii, mieszanych lub depresji w przebiegu zaburzeń dwubiegunowych pacjenci, którzy reagowali na
leczenie kwetiapiną zaburzeń dwubiegunowych w ostrej fazie, powinni kontynuować przyjmowanie
produktu w tej samej dawce w porze udania się na spoczynek. W zależności od odpowiedzi klinicznej
i indywidualnej tolerancji przez pacjenta, dawkę kwetiapiny można dostosować w zakresie od 300 do
800 mg dwa razy na dobę. Ważne, aby w leczeniu podtrzymującym stosować najmniejszą skuteczną
dawkę.

Osoby w podeszłym wieku
Podobnie jak w przypadku innych leków przeciwpsychotycznych, Quetiapin PMCS należy stosować
ostrożnie u osób w podeszłym wieku, zwłaszcza w początkowym okresie dawkowania. Leczenie należy
rozpoczynać od dawki 25 mg/dobę. Następnie dawka powinna być stopniowo zwiększana od 25 mg do
50 mg na dobę, aż do osiągnięcia dawki skutecznej, która zazwyczaj jest mniejsza niż u młodszych
pacjentów.
Skuteczność i bezpieczeństwo stosowania u pacjentów w wieku powyżej 65 lat z epizodami depresji
w przebiegu zaburzeń dwubiegunowych nie zostały ocenione.

Dzieci i młodzież
Nie zaleca się stosowania produktu Quetiapin PMCS u dzieci i młodzieży poniżej 18 lat ze względu na
brak danych dotyczących stosowania produktu w tej grupie wiekowej. Dostępne obecnie dane z badań
klinicznych kontrolowanych placebo przedstawiono w punktach 4.4 i 4.8 5.1 i 5.2.

Zaburzenia czynności nerek
Nie ma konieczności zmiany dawki u pacjentów z zaburzeniami czynności nerek.

Zaburzenia czynności wątroby
Kwetiapina jest w znacznym stopniu metabolizowana w wątrobie. W związku z tym, Quetiapin PMCS
należy stosować ostrożnie u pacjentów ze stwierdzonymi zaburzeniami czynności wątroby,
szczególnie w początkowym okresie dawkowania.

U pacjentów ze stwierdzonymi zaburzeniami czynności wątroby leczenie należy rozpoczynać od
dawki dobowej 25 mg. Dawkę tę należy zwiększać codziennie o 25 lub 50 mg do dawki skutecznej,
w zależności od odpowiedzi klinicznej i indywidualnej tolerancji przez pacjenta.

4.3.   Przeciwwskazania

Nadwrażliwość na substancję czynną lub którąkolwiek substancję pomocniczą produktu leczniczego.

Jednoczesne stosowanie inhibitorów izoenzymu cytochromu P450 3A4, takich jak inhibitory proteazy
HIV, leki przeciwgrzybicze z grupy azoli, erytromycyna, klarytromycyna i nefazodon, jest
przeciwwskazane (patrz punkt 4.5 „Interakcje z innymi produktami leczniczymi i inne rodzaje
interakcji”).

4.4    Specjalne ostrzeżenia i środki ostrożności dotyczące stosowania

Dzieci i młodzież (w wieku od 10 do 17 lat)
Nie jest wskazane stosowanie produktu Quetiapin PMCS u dzieci i młodzieży w wieku poniżej 18 lat
ze względu na brak danych dotyczących stosowania leku w tej grupie wiekowej. Dane z badań
klinicznych wykazały, że oprócz znanego profilu bezpieczeństwa, określonego u pacjentów dorosłych
(patrz punkt 4.8 „Działania niepożądane”), niektóre działania niepożądane u dzieci i młodzieży
występowały częściej (zwiększenie łaknienia, zwiększenie stężenia prolaktyny i objawy
pozapiramidowe). Ponadto, wystąpiło działanie niepożądane, które nie było znane wcześniej z badań
na dorosłych (zwiększenie ciśnienia tętniczego krwi). U dzieci i młodzieży obserwowano również
zmiany czynności gruczołu tarczowego.

Dodatkowo, nie przeprowadzono badań dotyczących bezpieczeństwa długotrwałego stosowania
produktu (powyżej 26 tygodni), w tym wpływu na wzrost i dojrzewanie u dzieci i młodzieży. Nie jest
znany także długoterminowy wpływ na ich rozwój poznawczy i behawioralny.

Dane z kontrolowanych placebo badań klinicznych prowadzonych z udziałem dzieci i młodzieży ze
schizofrenią i manią w przebiegu choroby dwubiegunowej wykazały, że stosowanie kwetiapiny było
związane z większą częstością występowania objawów pozapiramidowych (ang. Extrapyramidal
Syndrome, EPS) w porównaniu z grupą placebo (patrz punkt 4.8 „Działania niepożądane”).

Samobójstwa/myśli samobójcze lub pogorszenie stanu klinicznego
Depresja w przebiegu zaburzeń dwubiegunowych jest związana ze zwiększonym ryzykiem
występowania myśli samobójczych, samouszkodzeń i samobójstw (zdarzenia związane z próbami
samobójczymi). Ryzyko to utrzymuje się do czasu uzyskania istotnej klinicznie remisji. Poprawa
może nie wystąpić przez kilka pierwszych lub więcej tygodni leczenia i w związku z tym pacjent
powinien pozostawać pod ścisłą kontrolą lekarską do czasu wystąpienia poprawy. Doświadczenie
kliniczne wskazuje, że ryzyko samobójstw zwiększa się we wczesnej fazie poprawy klinicznej
pacjenta.

W badaniach klinicznych u pacjentów z ciężką depresją w przebiegu zaburzeń dwubiegunowych
obserwowano zwiększone ryzyko zdarzeń związanych z próbami samobójczymi u młodych dorosłych
pacjentów poniżej 25 lat, którzy byli leczeni kwetiapiną w porównaniu do pacjentów otrzymujących
placebo (3,0% vs. 0% odpowiednio).

Senność
Leczenie kwetiapiną było związane z występowaniem senności i innych objawów, takich jak
uspokojenie (patrz punkt 4.8 „Działania niepożądane”). W badaniach klinicznych u pacjentów
z epizodami depresji w przebiegu zaburzeń dwubiegunowych, objawy te występowały zazwyczaj
podczas pierwszych trzech dni leczenia i miały przede wszystkim łagodne do umiarkowanego
nasilenie. Pacjenci z depresją w przebiegu zaburzeń dwubiegunowych, u których występuje senność
o ciężkim nasileniu, mogą wymagać częstszych wizyt minimum przez pierwsze 2 tygodnie od
wystąpienia senności, lub do czasu poprawy, i może być potrzebne rozważenie przerwania leczenia.

Choroby układu sercowo-naczyniowego
Quetiapin PMCS należy ostrożnie stosować u pacjentów z rozpoznaną chorobą układu sercowo-
naczyniowego, chorobą naczyniową mózgu, a także w przypadku innych stanów predysponujących do
niskiego ciśnienia tętniczego. Quetiapin PMCS może powodować niedociśnienie ortostatyczne,
szczególnie w początkowym okresie zwiększania dawki. Występuje ono częściej u osób starszych niż
u młodszych pacjentów, dlatego w takim przypadku należy rozważyć podawanie mniejszej dawki lub
wolniejsze zwiększanie dawki.

Wydłużenie odstępu QT
Dane z badań klinicznych oraz dotychczasowe doświadczenia ze stosowaniem kwetiapiny zgodnie
z Charakterystyką Produktu Leczniczego nie potwierdziły związku kwetiapiny z przetrwałym
wydłużeniem odstępu QT. Jednak, obserwowano wydłużenia odstępu QT po przedawkowaniu (patrz
punkt 4.9 „Przedawkowanie”). Podobnie jak w przypadku innych leków przeciwpsychotycznych,
należy zachować ostrożność, jeśli kwetiapina jest stosowana u pacjentów z chorobami układu
sercowo-naczyniowego lub wydłużeniem odstępu QT w wywiadzie rodzinnym. Należy zachować
ostrożność, również kiedy kwetiapina jest stosowana jednocześnie z innymi lekami wydłużającymi
odstęp QT lub lekami neuroleptycznymi, szczególnie u pacjentów w podeszłym wieku, u pacjentów
z wrodzonym zespołem wydłużonego odstępu QT, zastoinową niewydolnością serca, przerostem
mięśnia serca, hipokaliemią lub hipomagnezemią (patrz punkt 4.5 „Interakcje z innymi produktami
leczniczymi i inne rodzaje interakcji”).

Napady padaczki
W badaniach klinicznych nie wykazano różnicy częstości występowania napadów padaczki
u pacjentów leczonych kwetiapiną lub otrzymujących placebo. Podobnie jak w przypadku innych
leków przeciwpsychotycznych, należy zachować ostrożność podczas leczenia pacjentów z padaczką
w wywiadzie.

Objawy pozapiramidowe
W badaniach klinicznych kontrolowanych placebo u dorosłych pacjentów leczonych z powodu
epizodów ciężkiej depresji w przebiegu zaburzeń dwubiegunowych stosowanie kwetiapiny było
związane ze zwiększoną częstością objawów pozapiramidowych (ang. Extrapyramidal Syndrome
EPS) w porównaniu do placebo (patrz punkt 4.8 „Działania niepożądane”).

Dyskinezy późne
U pacjentów leczonych lekami przeciwpsychotycznymi, w tym kwetiapiną, może rozwinąć się zespół
potencjalnie nieodwracalnych, bezwiednych ruchów dyskinetycznych. W razie wystąpienia objawów
przedmiotowych i podmiotowych dyskinezy późnej należy rozważyć zmniejszenie dawki leku lub
przerwanie leczenia produktem Quetiapin PMCS. Objawy dyskinezy późnej mogą się pogłębić lub
nawet pojawić się po zakończeniu leczenia (patrz punkt 4.8 „Działania niepożądane”).

Złośliwy zespół neuroleptyczny
Występowanie złośliwego zespołu neuroleptycznego jest związane z leczeniem lekami
przeciwpsychotycznymi, w tym również kwetiapiną (patrz punkt 4. „Działania niepożądane”). Objawy
kliniczne obejmują hipertermię, zaburzenia stanu psychicznego, sztywność mięśni, zaburzenia
czynności układu autonomicznego i zwiększenie aktywności kinazy kreatynowej. W razie ich
wystąpienia należy przerwać leczenie kwetiapiną i zastosować odpowiednie leczenie.

Ciężka neutropenia
Niezbyt często w badaniach klinicznych stwierdzano ciężką neutropenię (liczba neutrofilów <0,5 x
109/l). Większość przypadków ciężkiej neutropenii wystąpiła kilka miesięcy po rozpoczęciu leczenia
kwetiapiną. Brak dowodów na zależność od dawki. Podczas stosowania klinicznego, ustąpienie
leukopenii i/lub neutropenii następowało po zaprzestaniu leczenia kwetiapiną. Prawdopodobnymi
czynnikami ryzyka są mała liczba białych krwinek (ang. White Blood Cell WBC) przed rozpoczęciem
leczenia oraz wywołana przez leki neutropenia w wywiadzie. Należy przerwać leczenie kwetiapiną,
jeśli liczba neutrofilów wynosi <1,0 x 109/l. Należy obserwować pacjenta w celu wykrycia wczesnych
objawów infekcji i kontrolować ilość neutrofilów (aż ich liczba zwiększy się ponad 1,5 x 109/l) (patrz
punkt 5.1 „Właściwości farmakodynamiczne”).

Ostre objawy odstawienia
Po nagłym zaprzestaniu podawania kwetiapiny bardzo rzadko obserwowano następujące objawy
odstawienia: nudności, wymioty, bóle głowy, biegunkę, zawroty głowy, drażliwość i bezsenność,.
Może także wystąpić nawrót objawów psychotycznych. Odnotowano również występowanie
zaburzeń w postaci ruchów mimowolnych (takich, jak akatyzja, dystonia i dyskineza). Dlatego zaleca
się stopniowe odstawianie kwetiapiny przez okres przynajmniej jednego do dwóch tygodni (patrz
punkt 4.8 „Działania niepożądane”).

Interakcje
Patrz także punkt 4.5 „Interakcje z innymi produktami leczniczymi i inne rodzaje interakcji”.

Jednoczesne stosowanie kwetiapiny z silnymi induktorami enzymów wątrobowych, takimi jak
karbamazepina lub fenytoina, znacząco zmniejsza stężenie kwetiapiny w osoczu, co może wpływać na
skuteczność leczenia kwetiapiną. U pacjentów otrzymujących leki indukujące enzymy wątrobowe
leczenie kwetiapiną można rozpocząć, jeśli w opinii lekarza korzyści wynikające z leczenia
kwetiapiną przeważają ryzyko wynikające z przerwania leczenia lekiem indukującym enzymy
wątrobowe. Ważne, aby zmiany leku indukującego enzymy wątrobowe dokonywać stopniowo i, jeśli
to konieczne, zastąpić go lekiem nie wpływającym na enzymy wątrobowe (np. walproinian sodu).

Hiperglikemia
Podczas leczenia kwetiapiną dochodziło do hiperglikemii lub nasilenia objawów stwierdzonej
wcześniej cukrzycy. Zaleca się monitorowanie stanu klinicznego u pacjentów z cukrzycą
i zagrożonych wystąpieniem cukrzycy (patrz punkt 4.8 „Działania niepożądane”).

Lipidy
W przeprowadzonych badaniach klinicznych z kwetiapiną obserwowano zwiększenie stężenia
trójglicerydów, cholesterolu LDL i cholesterolu całkowitego oraz zmniejszenie stężenia frakcji HDL
(patrz punkt 4.8 „Działania niepożądane”). W razie zmian stężenia lipidów należy postępować
zgodnie z praktyką kliniczną.

Pacjenci w podeszłym wieku z objawami psychotycznymi w przebiegu chorób otępiennych
Kwetiapina nie jest zatwierdzona do leczenia pacjentów w podeszłym wieku z objawami
psychotycznymi w przebiegu chorób otępiennych.

W randomizowanych badaniach klinicznych kontrolowanych placebo z zastosowaniem niektórych
atypowych leków przeciwpsychotycznych, przeprowadzonych z udziałem pacjentów z otępieniem
obserwowano około 3-krotne zwiększenie ryzyka działań niepożądanych ze strony układu
naczyniowego mózgu. Mechanizm takiego działania nie jest znany. Nie można wykluczyć ryzyka dla
innych leków przeciwpsychotycznych i w innych grupach pacjentów. Należy zachować ostrożność
podczas stosowania produktu Quetiapin PMCS u pacjentów z czynnikami ryzyka udaru.

Meta-analiza atypowych leków przeciwpsychotycznych wykazała, że u pacjentów w podeszłym wieku
z objawami psychotycznymi w przebiegu choroby otępiennej występuje większe ryzyko zgonu
w porównaniu do osób otrzymujących placebo. Jednak, w dwóch 10-tygodniowych badaniach
kontrolowanych placebo, przeprowadzonych w takiej samej grupie pacjentów (n=710, średnia wieku
83 lata, grupa wiekowa 56-99 lat) śmiertelność w grupie leczonej kwetiapiną wynosiła 5,5% i 3,2%
w grupie otrzymującej placebo. Przyczyny śmierci pacjentów były różne, odpowiadały spodziewanym
dla tej populacji. Na podstawie tych danych nie można ustalić związku przyczynowego pomiędzy
zgonami pacjentów w podeszłym wieku z chorobą otępienną, a stosowaniem kwetiapiny.

Żylna choroba zakrzepowo-zatorowa
Podczas stosowania leków przeciwpsychotycznych zgłaszano przypadki żylnej choroby zakrzepowo-
zatorowej. Pacjenci leczeni lekami przeciwpsychotycznymi często mają już nabyte czynniki ryzyka
żylnej choroby zakrzepowo-zatorowej, dlatego zarówno przed leczeniem kwetiapiną, jak i w jego
trakcie, należy zidentyfikować wszystkie możliwe czynniki ryzyka tej choroby oraz zastosować środki
zapobiegawcze.

Działanie na wątrobę
W razie wystąpienia żółtaczki leczenie kwetiapiną należy przerwać.

Współistniejące choroby
Po zastosowaniu kwetiapiny zgłaszano przypadki dysfagii i zachłyśnięcia (patrz punkt 4.8 „Działania
niepożądane”). Choć nie ustalono związku przyczynowego z zachłystowym zapaleniem płuc, produkt
Quetiapin PMCS należy stosować ostrożnie u pacjentów zagrożonych wystąpieniem zachłystowego
zapalenia płuc.

Dodatkowe informacje
Dane dotyczące stosowanych jednocześnie produktu Quetiapin PMCS i kwasu walproinowego lub litu
w ostrych epizodach manii u umiarkowanym i ciężkim nasileniu są ograniczone, jednak terapia łączna
była dobrze tolerowana (patrz punkt 4.8 „Działania niepożądane” i 5.1 „Właściwości
farmakodynamiczne”). Z danych wynika, że w 3. tygodniu występuje działanie addycyjne.
4.5.   Interakcje z innymi produktami leczniczymi i inne rodzaje interakcji

Biorąc pod uwagę, że kwetiapina działa głównie na ośrodkowy układ nerwowy, należy zachować
ostrożność podczas stosowania produktu Quetiapin PMCS w skojarzeniu z innymi produktami
leczniczymi o działaniu ośrodkowym oraz z alkoholem.

Cytochrom P450 (CYP) 3A4 jest głównym enzymem odpowiedzialnym za metabolizm kwetiapiny
przez cytochrom P450. W badaniu interakcji u zdrowych ochotników jednoczesne podawanie
kwetiapiny (dawka 25 mg) z ketokonazolem, inhibitorem CYP3A4, powodowało zwiększenie wartości
AUC kwetiapiny od 5 do 8 razy. W związku z tym, jednoczesne stosowanie kwetiapiny z inhibitorami
CYP3A4 (HIV-protease inhibitors, azole antimycotics, erythromycin, clarithromycin and nefazodone)
jest przeciwwskazane. Nie jest również zalecane przyjmowanie kwetiapiny razem z sokiem
grejpfrutowym.

Kwetiapina nie indukuje układów enzymatycznych wątrobowych, odpowiedzialnych za metabolizm
antypiryny.

W badaniu dawek wielokrotnych, podawanych pacjentom w celu oceny farmakokinetyki kwetiapiny
podawanej przed i podczas leczenia karbamazepiną (znanym induktorem enzymów wątrobowych),
jednoczesne podawanie karbamazepiny znacznie zwiększało klirens kwetiapiny. To zwiększenie
klirensu powodowało zmniejszenie ogólnoustrojowej ekspozycji na kwetiapinę (mierzonej jako AUC)
do średnio 13% wartości ekspozycji jaka występuje po podaniu samej kwetiapiny; jakkolwiek
u niektórych pacjentów było obserwowane większe działanie. W wyniku tej interakcji może
występować zmniejszenie stężeń w osoczu, co może wpływać na skuteczność leczenia kwetiapiną.

Równoczesne podawanie kwetiapiny i fenytoiny (inny produkt indukujący enzymy mikrosomalne)
powodowało znaczne zwiększanie klirensu kwetiapiny o około 450 %. U pacjentów otrzymujących
produkty indukujące enzymy wątrobowe można stosować kwetiapinę tylko wtedy, gdy lekarz
prowadzący leczenie uzna, że korzyści wynikające z zastosowania kwetiapiny przeważają ryzyko
przerwania stosowania produktów indukujących enzymy wątrobowe. Ważne, aby każdą zmianę
w leczeniu produktem indukującym enzymy wprowadzać stopniowo. Jeśli to konieczne, ten produkt
leczniczy można zastąpić produktem, który nie indukuje enzymów wątrobowych (np.
walproinianem sodu) (patrz również punkt 4.4 „Specjalne ostrzeżenia i środki ostrożności dotyczące
stosowania”).

Farmakokinetyka kwetiapiny nie była znacząco zmieniona podczas jednoczesnego stosowania
produktów leczniczych przeciwdepresyjnych, takich jak imipramina (znany inhibitor CYP2D6) lub
fluoksetyna (znany inhibitor CYP3A4 i CYP2D6).

Farmakokinetyka kwetiapiny nie była znacząco zmieniona po jednoczesnym podaniu produktów
przeciwpsychotycznych - rysperydonu lub haloperydolu. Jednakże, jednoczesne podanie kwetiapiny
i tiorydazyny powodowało zwiększenie klirensu kwetiapiny o około 70%.

Farmakokinetyka kwetiapiny nie była zmieniona podczas jednoczesnego stosowania z cymetydyną,
znanym inhibitorem cytochromu P450.

Farmakokinetyka litu nie była zmieniona podczas jednoczesnego stosowania z kwetiapiną.

Farmakokinetyka kwasu walproinowego (w postaci diwalproinianu sodu) i kwetiapiny nie były
zmienione w stopniu znaczącym klinicznie podczas jednoczesnego stosowania.
Diwalproinian sodu jest trwałym związkiem, składającym się z walproinianu sodu i kwasu
walproinowego w stosunku molarnym 1:1.

Nie przeprowadzono formalnych badań interakcji z produktami leczniczymi stosowanymi powszechnie
w leczeniu chorób układu krążenia.

Zaleca się zachować ostrożność stosując kwetiapinę jednocześnie z produktami leczniczymi, które
mogą powodować zaburzenia elektrolitowe lub wydłużać odstęp QT.

4.6.   Wpływ na płodność, ciążę i laktację

Dotychczas nie ustalono bezpieczeństwa i skuteczności stosowania kwetiapiny podczas ciąży u ludzi.
Jak dotąd, w badaniach u zwierząt nie ma dowodów na działanie uszkadzające, jednak możliwe
działanie na oko płodu nie było badane. Dlatego kwetiapinę można stosować podczas ciąży tylko
wtedy, gdy istnieje uzasadnienie korzyści z leczenia w stosunku do możliwego ryzyka.

Noworodki narażone na działanie leków przeciwpsychotycznych (w tym produktu Quetiapin PMCS)
w czasie trzeciego trymestru ciąży są w grupie ryzyka, w której mogą wystąpić działania
niepożądane, w tym zaburzenia pozapiramidowe i (lub) objawy odstawienne o różnym nasileniu
i czasie trwania po porodzie. Obserwowano pobudzenie, wzmożone napięcie, obniżone napięcie,
drżenie, senność, zespół zaburzeń oddechowych lub zaburzenia związane z karmieniem. W związku
z powyższym noworodki powinny być uważnie monitorowane.

Nie wiadomo, w jakim stopniu kwetiapina przenika do mleka kobiecego. Kobietom karmiącym piersią
należy zatem doradzać, aby podczas stosowania produktu Quetiapin PMCS unikały karmienia piersią.

4.7.   Wpływ na zdolność prowadzenia pojazdów i obsługiwania maszyn

Ponieważ kwetiapina działa głównie na ośrodkowy układ nerwowy, może zakłócać czynności
wymagające czujności umysłu oraz powodować senność. W związku z tym, należy zalecać
pacjentom, aby nie prowadzili pojazdów i nie obsługiwali maszyn, dopóki nie zostanie poznana
indywidualna wrażliwość pacjenta na produkt.

4.8.   Działania niepożądane

Najczęściej zgłaszane działania niepożądane podczas leczenia kwetiapiną to senność, zawroty głowy,
suchość w jamie ustnej, niewielkie osłabienie, zaparcie, tachykardia, niedociśnienie ortostatyczne
i niestrawność.

Tak jak w przypadku innych produktów przeciwpsychotycznych, leczenie kwetiapiną związane jest ze
zwiększeniem masy ciała, omdleniem, złośliwym zespołem neuroleptycznym, leukopenią, neutropenią
i obrzękiem obwodowym.

Działania niepożądane uszeregowano według częstości ich występowania z zastosowaniem
następującej konwencji:

Bardzo często (≥1/10), często (≥1/100 do <1/10), niezbyt często (≥1/1000 do <1/100),
rzadko (≥1/10 000 do <1/ 1000), bardzo rzadko (<1/10 000), nieznane (nie można ocenić na podstawie
dostępnych danych).

Zaburzenia krwi i układu chłonnego
Często: leukopenia1
Niezbyt często: eozynofilia, trombocytopenia
Bardzo rzadko: neutropenia 1

Zaburzenia układu immunologicznego
Niezbyt często: nadwrażliwość
Bardzo rzadko: reakcje anafilaktyczne6

Zaburzenia endokrynologiczne
Często: hiperprolaktynemia16

Zaburzenia metabolizmu i odżywiania
Często: zwiększenie apetytu
Bardzo rzadko: cukrzyca1,5,6

Zaburzenia psychiczne
Często: nieprawidłowe sny i koszmary nocne

Zaburzenia układu nerwowego
Bardzo często: zawroty głowy4,17, senność2,17, ból głowy
Często: omdlenia4,17, objawy pozapiramidowe1, 13, dyzartria
Niezbyt często: drgawki1, zespół niespokojnych nóg, późna dyskineza 6

Zaburzenia serca
Często: tachykardia4

Zaburzenia oka
Często: zamazane widzenie

Zaburzenia naczyniowe
Często: niedociśnienie ortostatyczne4,17

Zaburzenia układu oddechowego, klatki piersiowej i śródpiersia
Często: zapalenie błony śluzowej nosa

Zaburzenia żołądka i jelit
Bardzo często: suchość w jamie ustnej
Często: zaparcia, niestrawność
Niezbyt często: dysfagia8

Zaburzenia wątroby i dróg żółciowych
Rzadko: żółtaczka6
Bardzo rzadko: zapalenie wątroby6

Zaburzenia skóry i tkanki podskórnej
Bardzo rzadko: obrzęk naczynioruchowy6, zespół Stevensa- Johnsona6

Zaburzenia układu rozrodczego i piersi
Rzadko: priapizm, mlekotok

Ciąża, połóg i okres okołoporodowy
Nieznane: noworodkowy zespół odstawienny (patrz punkt 4.6)

Zaburzenia ogólne i stany w miejscu podania
Bardzo często: objawy z odstawienia (po przerwaniu leczenia)1, 10
Często: niewielkie osłabienie, obrzęk obwodowy, drażliwość
Rzadko: złośliwy zespół neuroleptyczny1

Badania diagnostyczne
Bardzo często: zwiększenie stężenia triglicerydów w surowicy11, zwiększenie stężenia cholesterolu
całkowitego (głównie cholesterolu LDL)12, zmniejszenie stężenia cholesterolu HDL18, zwiększenie
masy ciała9
Często: zwiększenie aktywności aminotransferaz w surowicy (AlAT, AspAT)3, zmniejszenie liczby
granulocytów obojętnochłonnych, zwiększenie stężenia glukozy we krwi do hiperglikemii7
Niezbyt często: zwiększenie aktywności gamma-GT3, zmniejszenie liczby płytek krwi14
Rzadko: zwiększenie aktywności fosfokinazy kreatynowej15, żylna choroba zakrzepowo-zatorowa1

(1) Patrz punkt 4.4 „Specjalne ostrzeżenia i środki ostrożności dotyczące stosowania”.
(2) Może wystąpić senność, zwykle podczas pierwszych dwóch tygodni leczenia i zazwyczaj ustępuje
w trakcie dalszego podawania kwetiapiny.
(3) U niektórych pacjentów otrzymujących kwetiapinę obserwowano bezobjawowe zwiększenie
stężenia aminotransferaz w surowicy (AlAT, AspAT) lub -glutamylotransferazy.

(4) Kwetiapina, podobnie jak inne leki przeciwpsychotyczne, blokujące receptory α-1, może
powodować niedociśnienie ortostatyczne, powiązane z zawrotami głowy, tachykardią, a u niektórych
pacjentów z omdleniami, szczególnie podczas początkowego okresu zwiększania dawki (patrz punkt
4.4 „Specjalne ostrzeżenia i środki ostrożności dotyczące stosowania”).

(5) Bardzo rzadko obserwowano zaostrzenie istniejącej wcześniej cukrzycy.

(6) Kalkulacja częstości występowania tych działań niepożądanych jest oparta tylko na podstawie
danych po wprowadzeniu produktu do obrotu.

(7) Co najmniej jednorazowo - stężenie glukozy na czczo ≥7,0 mmol/l lub po posiłku ≥11,1 mmol/l.

(8) Zwiększoną częstość występowania dysfagii podczas podawania kwetiapiny w porównaniu do
placebo obserwowano tylko podczas badań klinicznych u pacjentów z depresją w przebiegu zaburzeń
dwubiegunowych.

(9) W oparciu o >7% zwiększenie masy ciała w porównaniu z wyjściową. Występuje głównie
w pierwszych tygodniach leczenia.

(10) Podczas badań kontrolowanych placebo, w monoterapii, obserwowano następujące ostre objawy
z odstawienia, które występowały po przerwaniu leczenia: bezsenność, nudności, ból głowy, biegunka,
wymioty, zawroty głowy i drażliwość. Częstość występowania tych działań niepożądanych znacznie
malała po 1 tygodniu po przerwaniu leczenia.

(11) Stężenie trójglicerydów ≥200 mg/ml (≥2,258 mmol/l) (pacjenci ≥18 lat) lub ≥150 mg/dl
(≥1,694 mmol/l) (pacjenci ≥18 lat) przynajmniej w jednym badaniu.

(12) Stężenie cholesterolu ≥240 mg/ml (≥6,2064 mmol/l) (pacjenci ≥18 lat) lub ≥200 mg/dl
(≥5,172 mmol/l) (pacjenci ≥18 lat) przynajmniej w jednym badaniu. Zwiększenie stężenia cholesterolu
frakcji LDL ≥30 mg/ml (≥0,769 mmol/l) obserwowano bardzo często. Średnia zmian u pacjentów,
u których wystąpiło zwiększenie, wyniosła 41,7 mg/ml (≥1,07 mmol/l).

(13) Patrz tekst poniżej.

(14) Liczba płytek ≤100 x 109/l przynajmniej w jednym badaniu.

(15) Zwiększenie aktywności fosfokinazy kreatynowej raportowane w badaniach klinicznych
niezwiązane z występowaniem złośliwego zespołu neuroleptycznego.

(16) Stężenia prolaktyny (pacjenci >18 roku życia): >20 μg/L (>869,56 mmol/l) mężczyźni; >30 μg/l
(>1304,34 mmol/l) kobiety w każdym wieku.

(17) Mogą prowadzić do upadków.

(18) Cholesterol frakcji HDL: <40 mg/ml (1,025 mmol/l) mężczyźni i <50 mg/ml (1,282 mmol/l)
kobiety w każdym przypadku.

Podczas leczenia lekami neuroleptycznymi bardzo rzadko obserwowano przypadki wydłużenia
odstępu QTc, przedsionkowych zaburzeń rytmu; nagłych niespodziewanych zgonów; zatrzymania
akcji serca, częstoskurcz komorowy typu torsades de pointes. Uważa się, że są one charakterystyczne
dla tej grupy leków (patrz punkt 4.4 „Specjalne ostrzeżenia i środki ostrożności dotyczące
stosowania”).
W krótkotrwałych kontrolowanych placebo badaniach klinicznych z zastosowaniem kwetiapiny
u pacjentów z epizodem depresji w przebiegu choroby dwubiegunowej łączna częstość występowania
objawów pozapiramidowych w grupie otrzymującej kwetiapinę wynosiła 8,9% w porównaniu do 3,8%
dla placebo, jednak częstość poszczególnych działań niepożądanych była ogólnie nieduża i nie
przekraczała 4% w żadnej z badanych grup. W krótkotrwałych badaniach klinicznych
z zastosowaniem kwetiapiny i placebo, u pacjentów ze schizofrenią lub epizodem manii w przebiegu
choroby dwubiegunowej łączna częstość występowania objawów pozapiramidowych była zbliżona do
placebo (schizofrenia: 7,8% w grupie przyjmującej kwetiapinę i 8,0% w grupie przyjmującej placebo;
epizod manii w przebiegu choroby dwubiegunowej: 11,2% w grupie przyjmującej kwetiapinę i 11,4%
w grupie przyjmującej placebo).

Leczenie kwetiapiną było związane z niewielkim, zależnym od dawki, zmniejszeniem stężenia
hormonów tarczycy we krwi, szczególnie T4 i fT4 (całkowitej i wolnej tyroksyny). Zmniejszenie to
było największe w pierwszych 2-4 tygodniach leczenia kwetiapiną, nie odnotowano dalszego
zmniejszania podczas długotrwałego leczenia. Prawie we wszystkich przypadkach przerwanie leczenia
kwetiapiną powodowało powrót stężenia całkowitego i wolnego T4 do wartości prawidłowych,
niezależnie od czasu trwania leczenia. Niewielkie zmniejszenie stężenia hormonów tarczycy T 3 i rT3
(całkowitej i odwróconej trijodotyroniny) obserwowano tylko po stosowaniu dużych dawek.
Nie obserwowano zmian stężenia TBG ani zwiększenia stężenia TSH. Nie obserwowano również
objawów klinicznych niedoczynności tarczycy.

Dzieci i młodzież (od 10 do 17 lat)
U dzieci i młodzieży należy wziąć pod uwagę możliwość wystąpienia tych samych działań
niepożądanych, które zostały opisane powyżej dla dorosłych. Poniżej podsumowano działania
niepożądane, które mogą wystąpić częściej u dzieci i młodzieży (od 10 do 17 lat) niż u pacjentów
dorosłych lub których nie stwierdzono u pacjentów dorosłych.

Częstość występowania działań niepożądanych: bardzo często (≥ 1/10), często (≥1/100 do <1/10),
niezbyt często (≥1/1000 do <1/100), rzadko (≥1/10 000 do <1/ 1000), bardzo rzadko (<1/10 000).

Zaburzenia metabolizmu i odżywiania
Bardzo często: zwiększenie łaknienia

Badania diagnostyczne
Bardzo często: zwiększenie stężenia prolaktyny1, zwiększenie ciśnienia krwi2

Zaburzenia układu nerwowego
Bardzo często: objawy pozapiramidowe3

Zaburzenia ogólne i stany w miejscu podania
Często: drażliwość4

(1) Stężenie prolaktyny (pacjenci <18 lat): > 20 μg/l (>869,56 pmol/l), chłopcy: >26 μg/l
(>1130,428 pmol/l), dziewczynki w jakimkolwiek momencie. Mniej niż 1% pacjentów miało
zwiększone stężenie prolaktyny >100 μg/l.

(2) W oparciu o zmiany powyżej klinicznie istotnego progu (na podstawie kryteriów Narodowego
Instytutu Zdrowia) lub zwiększenie >20 mmHg ciśnienia skurczowego lub >10 mmHg ciśnienia
rozkurczowego w jakimkolwiek pomiarze w dwóch ostrych (3-6 tygodni) badaniach kontrolowanych
placebo u dzieci i młodzieży

(3) Patrz punkt 5.1 „Właściwości farmakodynamiczne”.

(4) Uwaga: Częstość występowania jest zbliżona do obserwowanej u dorosłych, jednak drażliwość
u dzieci i młodzieży może mieć inne znaczenie kliniczne niż u dorosłych.
4.9. Przedawkowanie

W badaniach klinicznych po ostrym przedawkowaniu do 30 g, donoszono o przeżyciu pacjentów.
U większości pacjentów po przedawkowaniu nie odnotowano żadnych działań niepożądanych lub
obserwowane działania niepożądane całkowicie ustępowały. W badaniach klinicznych, po ostrym
przedawkowaniu 13,6 g, zgłoszono następstwa zakończone zgonem, a po wprowadzeniu produktu
leczniczego do obrotu – po dawkach tak małych, jak 6 g samej kwetiapiny. Po wprowadzeniu
produktu do obrotu opisywano bardzo rzadkie przypadki przedawkowania samej kwetiapiny, które
powodowały zgon, śpiączkę lub wydłużenie odstępu QT.

U pacjentów z istniejącą wcześniej ciężką chorobą układu krążenia może być zwiększone ryzyko
wystąpienia skutków przedawkowania.

Na ogół objawy przedmiotowe i podmiotowe są takie same, jak nasilone znane działania
farmakologiczne substancji, to jest senność i uspokojenie, tachykardia i niedociśnienie tętnicze.

Brak specyficznej odtrutki dla kwetiapiny. W przypadku ciężkich objawów zatrucia należy uwzględnić
możliwość zażycia wielu produktów i zaleca się zastosowanie procedur intensywnej terapii
obejmujących udrożnienie i podtrzymanie drożności dróg oddechowych, odpowiednie natlenowanie
krwi i wentylację, jak również monitorowanie i wspomaganie układu krążenia. Należy rozważyć
płukanie żołądka (po intubacji, jeśli pacjent jest nieprzytomny) i podanie węgla aktywowanego i środka
przeczyszczającego, chociaż zapobieganie wchłanianiu leku podczas przedawkowania nie było badane.

Pacjent powinien pozostawać pod ścisłą kontrolą lekarską, aż do powrotu do zdrowia.


5.    WŁAŚCIWOŚCI FARMAKOLOGICZNE

5.1   Właściwości farmakodynamiczne

Grupa farmakoterapeutyczna: leki przeciwpsychotyczne.
Kod ATC: N05A H04

Mechanizm działania
Kwetiapina jest atypowym lekiem przeciwpsychotycznym. Kwetiapina i jej aktywny metabolit
norkwetiapina działają na wiele receptorów neuroprzekaźników. Kwetiapina i norkwetiapina
wykazują powinowactwo do receptorów serotoninowych (5HT2) w mózgu oraz receptorów
dopaminowych D1 i D2. Uważa się, że za przeciwpsychotyczne działanie kliniczne i małą częstość
pozapiramidowych działań niepożądanych kwetiapiny odpowiada bardziej wybiórcze działanie na
receptory 5HT2 i średnie na receptory D2 w porównaniu z typowymi lekami przeciwpsychotycznymi.
Dodatkowo norkwetiapina ma duże powinowactwo do czynnika transportującego norepinefrynę
(NET). Kwetiapina i norkwetiapina mają również duże powinowactwo do receptorów histaminowych
i α1-adrenergicznych oraz mniejsze powinowactwo do receptorów α2-adrenergicznych
i serotoninowych 5HT1A. Powinowactwo kwetiapiny do muskarynowych receptorów
cholinergicznych lub receptorów benzodiazepinowych jest nieznaczne.

Działanie farmakodynamiczne
Kwetiapina wykazuje aktywność w testach aktywności przeciwpsychotycznej, takich jak test
warunkowanego unikania. Kwetiapina hamuje także działanie agonistów dopaminy, co można
zmierzyć metodami behawioralnymi lub elektrofizjologicznymi. Zwiększenie stężenia metabolitów
dopaminy jest neurochemicznym wskaźnikiem blokady receptorów D2.

Z badań przedklinicznych, w których oceniano ryzyko wywołania objawów pozapiramidowych,
wynika, że kwetiapina w przeciwieństwie do standardowych leków przeciwpsychotycznych ma
właściwości atypowe. Podczas przewlekłego stosowania kwetiapina nie wywołuje nadwrażliwości
receptorów D2. Kwetiapina wykazuje jedynie słabe działanie kataleptyczne w dawkach skutecznie
blokujących receptor dopaminowy D2. Podczas przewlekłego stosowania kwetiapina wybiórczo
hamuje przewodnictwo w neuronach układu limbicznego, wywołując blokadę depolaryzacyjną szlaku
mezolimbicznego, ale nie wpływając na zawierające dopaminę neurony układu nigrostriatalnego.
Kwetiapina wywołuje w minimalnym stopniu objawy dystonii u małp z rodzaju Cebus,
uwrażliwionych na haloperydol lub nieprzyjmujących wcześniej żadnych produktów, w następstwie
doraźnego podawania lub w leczeniu przewlekłym.

Nie wiadomo w jakim stopniu metabolit, norkwetiapina, przyczynia się do aktywności
farmakologicznej kwetiapiny u ludzi.

Skuteczność kliniczna
W trzech badaniach klinicznych, kontrolowanych przy użyciu placebo, u pacjentów ze schizofrenią,
w tym jednym badaniu, w którym oceniano stałe dawki kwetiapiny w zakresie dawek od 75 mg do
750 mg na dobę, nie wykazało różnicy pomiędzy kwetiapiną i placebo pod względem częstości
występowania EPS lub jednoczesnego stosowania leków cholinolitycznych.

W czterech kontrolowanych placebo badaniach klinicznych, w których oceniano kwetiapinę
w dawkach do 800 mg na dobę w leczeniu umiarkowanych do ciężkich epizodów manii, każde dwa
jako monoterapia i dwa jako leczenie skojarzone z litem lub diwalproinianem sodu, nie odnotowano
różnicy pomiędzy grupami leczonymi kwetiapiną i placebo pod względem częstości występowania
objawów pozapiramidowych, bądź częstości jednoczesnego stosowania leków cholinolitycznych.

Badania kliniczne wykazały, że kwetiapina jest skuteczna zarówno w leczeniu pozytywnych, jak
negatywnych objawów schizofrenii. W jednym porównawczym badaniu klinicznym
z chloropromazyną i dwóch porównawczych badaniach z halperydolem wykazano podobną
skuteczność krótkoterminową kwetiapiny.

Badania kliniczne wykazały, że kwetiapina jest skuteczna zarówno w monoterapii, jak i leczeniu
uzupełniającym w zmniejszaniu objawów manii u pacjentów z manią w przebiegu zaburzeń
dwubiegunowych. Mediana dawki kwetiapiny w ostatnim tygodniu leczenia u pacjentów, u których
wystąpiła odpowiedź, wynosiła około 600 mg na dobę, a około 85% pacjentów odpowiadających
na leczenie otrzymywało dawkę w zakresie od 400 do 800 mg na dobę.

W czterech badaniach klinicznych u pacjentów z objawami depresji w przebiegu zaburzeń
dwubiegunowych typu I i II, podawanych lub nie szybkim, cyklicznym kursom leczenia, u 51%
pacjentów leczonych kwetiapiną w 8. tygodniu wystąpiła przynajmniej 50% poprawa całkowitego
wyniku według skali MADRS (Montgomery-Asberg Depression Rating Scale) w porównaniu do 37%
w grupie leczonej placebo. Istotne działanie przeciwdepresyjne wystąpiło w 8. dniu (2. tydzień).
Epizody mani wymagające nagłego leczenia występowały rzadziej w grupie leczonej kwetiapiną, niż
w grupie placebo. Podczas kontynuacji leczenia działanie przeciwdepresyjne uzyskano w grupie
pacjentów leczonych kwetiapiną (średni czas leczenia 30 tygodni). Kwetiapina zmniejszała ryzyko
nawrotowych zaburzeń nastroju w przebiegu zaburzeń dwubiegunowych o 49%. Kwetiapina była
bardziej skuteczna niż placebo w leczeniu objawów lęku związanych z zaburzeniami
dwubiegunowymi, co oceniono na podstawie średniej zmiany wyniku w skali lęku Hamiltona
(HAM-A) w 8. tygodniu w porównaniu do wartości wyjściowej.

W jednym, długotrwałym (trwającym do 2 lat, średni czas ekspozycji na kwetiapinę 191 dni) badaniu
klinicznym oceniającym zapobieganie nawrotom u pacjentów z epizodami manii, depresji lub
objawami mieszanymi w przebiegu zaburzeń dwubiegunowych I typu, kwetiapina była bardziej
skuteczna niż placebo, jeśli chodzi o wydłużenie czasu do wystąpienia któregokolwiek epizodu
zaburzenia nastroju (mania, mieszane zaburzenia lub depresja). W grupie stosującej kwetiapinę
stwierdzono 91 osób (22,5%) z przypadkami zaburzeń nastroju, w grupie placebo 208 osób (51,5%)
i 95 osób (26,1%) w grupie stosującej produkty litu. U pacjentów, u których stwierdzono odpowiedź
na leczenie kwetiapiną, porównanie ciągłego leczenia kwetiapiną z wynikami leczenia po zmianie na
preparaty litu nie wykazało wydłużenia czasu do nawrotu zmienionego nastroju.

W dwóch badaniach klinicznych dotyczących przeciwdziałania nawrotom zmienionego nastroju
stosowano kwetiapinę w połączeniu z lekami stabilizującymi nastrój u pacjentów z nastrojem
maniakalnym, depresyjnym lub mieszanym, połączenie kwetiapiny i leku stabilizującego nastrój
wykazało większą skuteczność w porównaniu ze stosowaniem samego leku stabilizującego nastrój pod
względem wydłużenia czasu do nawrotu zmienionego nastroju (maniakalnego, depresyjnego lub
mieszanego). Ryzyko nawrotu zmienionego nastroju zmniejszone było o 70%. Kwetiapinę podawano
w dawce od 400 mg do 800 mg na dobę w dwóch dawkach podzielonych w leczeniu skojarzonym
z solami litu lub kwasem walproinowym.

W kontrolowanych placebo badaniach klinicznych z zastosowaniem monoterapii u pacjentów
z wyjściową liczbą granulocytów obojętnochłonnych ≥1,5 x 10 9/l, u pacjentów leczonych
kwetiapiną częstość występowania co najmniej jednego epizodu zmniejszenia się liczby
granulocytów obojętnochłonnych <1,5 x 10 9/l wynosiła 1,72%, w porównaniu do 0,73% w grupie
placebo. We wszystkich badaniach klinicznych (kontrolowanych placebo, otwartych, z czynnym
leczeniem w porównywanym ramieniu; pacjenci z wyjściową liczbą granulocytów
obojętnochłonnych ≥1,5 x 10 9/l), u pacjentów leczonych kwetiapiną częstość występowania co
najmniej jednego epizodu zmniejszenia się liczby granulocytów obojętnochłonnych <1,5 x 10 9/l
wynosiła 0,21% i 0% w grupie otrzymującej placebo. U pacjentów leczonych kwetiapiną częstość
występowania co najmniej jednego pomiaru liczby granulocytów obojętnochłonnych ≥0,5 - <1,0 x
109/l wynosiła 0,75% i 0,11% w grupie otrzymującej placebo.

Dzieci i młodzież (w wieku od 10 do 17 lat)

W 3-tygodniowym badaniu klinicznym kontrolowanym placebo dotyczącym leczenia manii (n=284
pacjentów z USA w wieku od 10 do 17 lat), badano skuteczność i bezpieczeństwo stosowania
kwetiapiny. U około 45% populacji pacjentów rozpoznano również ADHD. Przeprowadzono też
6-tygodniowe kontrolowane placebo badanie dotyczące leczenia schizofrenii (n=222 pacjentów
w wieku od 13 do 17 lat). Z obu badań wykluczono pacjentów z rozpoznanym brakiem reakcji na
kwetiapinę. Leczenie kwetiapiną rozpoczynano od dawki 50 mg na dobę i od 2. dnia zwiększono
dawkę do 100 mg na dobę. Dawkę stopniowo zwiększano do docelowej (mania 400–600 mg na dobę,
schizofrenia 400–800 mg na dobę) dodając 100 mg na dobę w 2 lub 3 dawkach.

W badaniach dotyczących manii różnica w średniej zmianie LS (metoda najmniejszych kwadratów)
w skali YMRS w punktacji ogólnej (Young Mania Rating Scale) (aktywne leczenie minus placebo)
w porównaniu do wartości wyjściowych wyniosła -5,21 w grupie leczonych kwetiapiną w dawce
400 mg/dobę i – 6,56 po dawce 600 mg/dobę. Wskaźnik odpowiedzi (poprawa w skali YMRS ≥50%)
wyniósł 64% w grupie leczonej kwetiapiną w dawce 400 mg/dobę, 58% w grupie, gdzie podawana
była dawka 600 mg/dobę i 37% w grupie stosującej placebo.

W badaniu dotyczącym schizofrenii różnica w średniej zmianie LS w skali PANSS w punktacji
ogólnej (aktywne leczenie minus placebo) wyniosła -8,16 w grupie leczonej kwetiapiną w dawce
400 mg/dobę i -9,29 w grupie stosującej kwetiapinę w dawce 800 mg/dobę. Nie wykazano przewagi
ani w grupie leczonej dawką 400 mg/dobę, ani 800 mg/dobę w porównaniu z placebo pod względem
odsetka pacjentów odpowiadających na leczenie (odpowiedź zdefiniowana jako ≥30% redukcja
w porównaniu z wartościami wyjściowymi w skali PANSS w punktacji ogólnej). Zarówno
w przypadku badań dotyczących manii, jak i schizofrenii, stosowanie wyższych dawek związane było
z niższym liczbowo wskaźnikiem odpowiedzi.

Nie są dostępne dane dotyczące postępowania w celu zapobiegania nawrotom w tej grupie wiekowej.

Dodatkowe dane uzyskano z 26-tygodniowego otwartego badania będącego kontynuacją badania
klinicznego (n=380 pacjentów) przy zastosowaniu kwetiapiny w zmiennych dawkach od 400 do
800 mg na dobę. Stwierdzano zwiększenie ciśnienia tętniczego u dzieci i młodzieży, a zwiększenie
apetytu, objawy pozapiramidowe i zwiększone stężenie prolaktyny były obserwowane częściej
u dzieci i młodzieży niż u dorosłych pacjentów (patrz punkt 4.4 „Specjalne ostrzeżenia i środki
ostrożności dotyczące stosowania” i punkt 4.8).
Objawy pozapiramidowe
W krótkotrwałym kontrolowanym placebo badaniu klinicznym nad zastosowaniem produktu
w monoterapii u pacjentów w wieku od 13 do 17 lat ze schizofrenią, łączna częstość objawów
pozapiramidowych wynosiła 12,9% dla kwetiapiny i 5,3% dla placebo, chociaż częstość
poszczególnych objawów (np. akatyzja, drżenia, zespół pozapiramidowy, hipokinezja, niepokój,
nadreaktywność ruchowa, sztywność mięśni, dyskinezy) nie przekraczała 4,1% w żadnej z badanych
grup. W krótkotrwałym kontrolowanym placebo badaniu klinicznym nad zastosowaniem produktu
w monoterapii u dzieci i młodzieży (od 10 do 17 lat) z manią w przebiegu choroby dwubiegunowej,
łączna częstość występowania objawów pozapiramidowych wynosiła 3,6% dla kwetiapiny i 1,1% dla
placebo. W długotrwałym, otwartym badaniu nad zastosowaniem kwetiapiny w przebiegu schizofrenii
i choroby dwubiegunowej łączna częstość występowania objawów pozapiramidowych (EPS)
wymagających interwencji medycznej wynosiła 10%.

Zwiększenie masy ciała
W krótkotrwałych badaniach klinicznych u pacjentów pediatrycznych (w wieku od 10 do 17 lat) 17%
pacjentów leczonych kwetiapiną i 2,5% placebo zwiększyło masę ciała ≥7% ich wagi. W celu
uwzględnienia prawidłowego wzrostu w dłuższym okresie, jako miernik klinicznie istotnej zmiany
przyjęto zwiększenie o przynajmniej 0,5 standardowego odchylenia od wartości początkowych dla
BMI. Po 26 tygodniach leczenia kwetiapiną 18,3% pacjentów spełniło to kryterium.

Samobójstwa/myśli samobójcze lub pogorszenie stanu klinicznego
W krótkotrwałym kontrolowanym placebo badaniu klinicznym nad zastosowaniem produktu
w monoterapii u pacjentów pediatrycznych ze schizofrenią łączna częstość przypadków związanych
z samobójstwem wynosiła 1,4% (2/147) dla kwetiapiny i 1,3% (1/75) dla placebo u pacjentów poniżej
18. roku życia. W krótkotrwałym kontrolowanym placebo badaniu klinicznym nad zastosowaniem
produktu w monoterapii u pacjentów pediatrycznych z chorobą dwubiegunową łączna częstość
przypadków związanych z samobójstwem wynosiła 1% (2/193) dla kwetiapiny i 0% (0/90) dla
placebo u pacjentów w wieku poniżej 18. roku życia.

5.2   Właściwości farmakokinetyczne

Kwetiapina po podaniu doustnym wchłania się dobrze i jest metabolizowana w dużym stopniu.
Przyjmowanie z pokarmem nie ma znaczącego wpływu na biodostępność kwetiapiny.
Kwetiapina wiąże się w około 83% z białkami osocza. Maksymalne stężenie molarne czynnego
metabolitu, N-dealkilo kwetiapiny, w stanie stacjonarnym wynosi 35% stężenia kwetiapiny. Okres
półtrwania kwetiapiny i norkwetiapiny w fazie eliminacji wynosi odpowiednio około 7 i 12 godzin.

Badania kliniczne wykazały skuteczność kwetiapiny podawanej 2 razy na dobę. Popierają to także
dane z badań z użyciem pozytonowej emisyjnej tomografii komputerowej (PET), które wykazały
obecność połączeń z receptorami 5HT2 i D2 do 12 godzin po podaniu kwetiapiny

Farmakokinetyka kwetiapiny i norkwetiapiny ma charakter liniowy w zalecanym zakresie dawek.
Kinetyka kwetiapiny jest taka sama u mężczyzn i kobiet.

Średni klirens kwetiapiny u osób w podeszłym wieku jest w przybliżeniu o 30 do 50% mniejszy, niż
u osób dorosłych w wieku od 18 do 65 lat.

Średni klirens kwetiapiny w osoczu był zmniejszony o około 25% u pacjentów z ciężkimi
zaburzeniami czynności nerek (klirens kreatyniny mniejszy niż 30 ml/min/l ,73 m2), oraz u pacjentów
z niewydolnością wątroby (stabilna marskość alkoholowa), jednak poszczególne wartości klirensu
mieściły się w prawidłowym zakresie. Mniej niż 5% średniej dawki frakcji wolnej kwetiapiny
i czynnego metabolitu osoczowego, norkwetiapiny wydalane jest w moczu.

Kwetiapina jest w znacznym stopniu metabolizowana. Po podaniu kwetiapiny znakowanej
radioizotopem mniej niż 5% podanej substancji wydalane jest w postaci niezmienionej w moczu lub
w kale. Około 73% radioaktywności wykrywane jest w moczu, a 21% w kale. Średni klirens
kwetiapiny w osoczu był zmniejszony o około 25% u pacjentów z niewydolnością wątroby (stabilna
marskość poalkoholowa). Ponieważ kwetiapina jest głównie metabolizowana w wątrobie, u osób
z zaburzeniami czynności wątroby stężenie w osoczu może być zwiększone. W tej grupie pacjentów
może być konieczna zmiana dawki (patrz punkt 4.2 „Dawkowanie i sposób podawania”).

Badania in vitro potwierdziły, że izoenzym CYP3A4 jest podstawowym enzymem odpowiedzialnym
za metabolizm kwetiapiny z udziałem układu cytochromu P450. Izoenzym CYP3A4 bierze główny
udział w wytwarzaniu i eliminacji norkwetiapiny.

W badaniu z kilkoma dawkami produktu przeprowadzonym u zdrowych ochotników, oceniającym
farmakokinetykę kwetiapiny przed leczeniem i w czasie leczenia ketokonazolem, jednoczesne
podawanie ketokonazolu powodowało zwiększenie średnich wartości Cmax (stężenie maksymalne)
o 235% i AUC (obszar pod krzywą) o 522%, a średni klirensu osoczowy po podaniu doustnym
zmniejszył się o 84%. Średni okres półtrwania (T1/2) kwetiapiny zwiększył się z 2,6 godzin do 6,8
godzin, ale średnia wartość tmax (czas do osiągnięcia stężenia maksymalnego) pozostała niezmieniona.

Badania in vitro wykazały, że CYP 3A4 jest głównym izoenzymem układu enzymatycznego
cytochromu P450 biorącym udział w metabolizmie kwetiapiny. Norkwetiapina jest wytwarzana
i metabolizowana głównie przez izoenzym CYP 3A4.

Ustalono, że kwetiapina i kilka jej metabolitów są in vitro słabymi inhibitorami aktywności ludzkiego
cytochromu P450 1A2, 2C9, 2C19, 2D6 i 3A4. Zahamowanie cytochromu CYP zachodzi wyłącznie
w stężeniach około 5 do 50 razy większych niż obserwowane u ludzi w zakresie dawek od 300 mg do
800 mg na dobę. W związku z tymi wynikami badań in vitro, jest mało prawdopodobne, aby
jednoczesne stosowanie kwetiapiny z innymi lekami powodowało klinicznie istotne zahamowanie
metabolizmu innego leku za pośrednictwem cytochromu P450. Z badań przeprowadzonych na
zwierzętach wynika, że kwetiapina może pobudzać enzymy cytochromu P450. Jednak w celowanym
badaniu interakcji u pacjentów z psychozami nie obserwowano zwiększenia aktywności cytochromu
P450 po podaniu kwetiapiny.

Dzieci i młodzież (od 10 do 17 lat)

Poddano analizie dane z badań farmakokinetycznych przeprowadzonych z udziałem 9 dzieci w wieku
10–12 lat i 12 młodych pacjentów stosujących ustalone dawki 400 mg kwetiapiny 2 razy na dobę.
W stanie stacjonarnym i przy stałym dawkowaniu stężenie w osoczu kwetiapiny u dzieci
i młodzieży (od 10 do 17 lat) było na ogół podobne, jak u pacjentów dorosłych, chociaż Cmax u dzieci
było w górnych zakresach wartości obserwowanych u dorosłych. Wartości AUC i Cmax czynnego
metabolitu, norkwetiapiny, były większe, w przybliżeniu wynosiły odpowiednio 62% i 49 % u dzieci
(10-12 lat) oraz odpowiednio 28% i 14% u młodzieży (13-17 lat) w porównaniu z pacjentami
dorosłymi.

5.3   Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie

W przeprowadzonych in vivo i in vitro badaniach nie obserwowano genotoksycznego działania
kwetiapiny. U zwierząt laboratoryjnych po dawkach mogących mieć znaczenie kliniczne
obserwowano zaburzenia, które dotychczas nie zostały potwierdzone w długotrwałych badaniach.

U szczurów obserwowano zmianę pigmentacji tarczycy, u małp Cynomolgus hipertrofię komórek
pęcherzykowych gruczołu tarczowego, zmniejszenie stężenia T3, zmniejszenie stężenia hemoglobiny
i zmniejszenie liczby białych i czerwonych krwinek, u psów zmętnienie rogówki i zaćmę.

Dane te należy wziąć pod uwagę, rozważając korzyści i ryzyko leczenia dla pacjenta.
6.        DANE FARMACEUTYCZNE

6.1       Wykaz substancji pomocniczych

Rdzeń:
Celuloza mikrokrystaliczna
Powidon K25
Krospowidon (typ A)
Krzemionka kololoidalna bezwodna
Magnezu stearynian

Otoczka:
Opadry white – 03B28796 o składzie:
Hypromeloza 6 cP
Tytanu dwutlenek (E 171)
Makrogol 400
Opadry brown – OF 23883 o składzie:
Hypromeloza 5 cP
Tytanu dwutlenek (E 171)
Makrogol 6000
Żelaza tlenek żółty (E 172)
Żelaza tlenek czerwony (E 172)

6.2       Niezgodności farmaceutyczne

Nie dotyczy.

6.3       Okres ważności

4 lata.

6.4       Specjalne środki ostrożności podczas przechowywania

Brak specjalnych zaleceń dotyczących przechowywania produktu leczniczego.

6.5       Rodzaj i zawartość opakowania

Przezroczysty blister PVC/PVDC/Aluminium lub PVC/Aluminium., w tekturowym pudełku.
Wielkości opakowań: 30, 60, 100 lub 500 tabletek powlekanych.

Nie wszystkie rodzaje opakowań muszą znajdować się w obrocie.

6.6       Szczególne środki ostrożności dotyczące usuwania

Brak szczególnych środków ostrożności dotyczących przechowywania produktu leczniczego.


7.        PODMIOT ODPOWIEDZIALNY POSIADAJĄCY POZWOLENIE NA
          DOPUSZCZENIE DO OBROTU

PRO.MED.CS Praha a.s., Telčská 1, 140 00 Praha 4, Republika Czeska


8.        NUMER(-Y) POZWOLENIA(-Ń) NA DOPUSZCZENIE DO OBROTU
                                                                                         16
9.    DATA WYDANIA PIERWSZEGO POZWOLENIA NA DOPUSZCZENIE DO OBROTU
      / DATA PRZEDŁUŻENIA POZWOLENIA

27.04.2011


10.   DATA ZATWIERDZENIA LUB CZĘŚCIOWEJ ZMIANY TEKSTU
      CHARAKTERYSTYKI PRODUKTU LECZNICZEGO

29.01.2013

                    

Inne leki Quetiapinum: