Neurontin 100:

Nazwa międzynarodowa:
Gabapentinum
Podmiot odpowiedzialny:
PFIZER EUROPE MA EEIG, WIELKA BRYTANIA
Pozwolenie w Polsce
7692
Pozwolenie w Europie
-
Producenci:
GODECKE GMBH, NIEMCY
Postać
kapsułki twarde
Dawka
0,1 g
Lek refundowany
Tak
Kategoria
Lek na receptę
Kod ATC
N03AX12
                    ULOTKA DLA PACJENTA: INFORMACJA DLA UŻYTKOWNIKAGabapentinum
Należy zapoznać się z treścią ulotki przed zastosowaniem leku.
Należy zachować tę ulotkę, aby w razie potrzeby móc ją ponownie przeczytać.
Należy zwrócić się do lekarza lub farmaceuty w razie jakichkolwiek dalszych wątpliwości.
Lek ten przepisano ściśle określonej osobie. Nie należy go przekazywać innym. Lek może zaszkodzić innej osobie, nawet jeśli objawy jej choroby są takie same.
Jeśli nasili się którykolwiek z objawów niepożądanych lub wystąpią jakiekolwiek objawy niepożądane niewymienione w ulotce, należy powiedzieć o tym lekarzowi lub farmaceucie.
Spis treści ulotki:
Co to jest Neurontin i w jakim celu się go stosuje
Informacje ważne przed zastosowaniem Neurontin
Jak stosować Neurontin
Możliwe działania niepożądane
Jak przechowywać Neurontin
Inne informacje
1. CO TO JEST NEURONTIN I W JAKIM CELU SIĘ GO STOSUJE
Neurontin należy do grupy leków używanych w leczeniu padaczki i obwodowego bólu neuropatycznego (długotrwały ból spowodowany uszkodzeniem nerwów).
Substancją czynną leku Neurontin jest gabapentyna.
Lek Neurontin jest wskazany w leczeniu:
Różnych postaci padaczki (napadów drgawkowych, które początkowo zlokalizowane są w określonych miejscach mózgu i które rozprzestrzeniają się na resztę mózgu lub nie). Neurontin przepisywany jest jako lek wspomagający leczenie padaczki, kiedy dotychczas stosowane leczenie nie zapewnia pełnego zapobiegania napadom. Neurontin należy przyjmować jako lek dodatkowy w leczeniu padaczki, chyba że lekarz zaleci inaczej. Neurontin można też stosować w monoterapii u dorosłych i dzieci w wieku powyżej 12 lat.
Obwodowego bólu neuropatycznego (długotrwałego bólu spowodowanego uszkodzeniem nerwów). Obwodowy (występujący przede wszystkim w kończynach dolnych i (lub) górnych) ból neuropatyczny wywoływany jest przez cały szereg różnych chorób takich jak cukrzyca czy półpasiec. Pacjenci opisują odczuwany przez siebie ból jako palący, piekący, pulsujący, przeszywający, kłujący, ostry, podobny do towarzyszącego kurczom mięśni, jako pobolewanie, mrowienie, drętwienie itp.
INFORMACJE WAŻNE PRZED ZASTOSOWANIEM NEURONTIN
Kiedy nie stosować leku Neurontin
jeśli u pacjenta stwierdzono uczulenie (nadwrażliwość) na gabapentynę lub którykolwiek z pozostałych składników leku Neurontin.
Kiedy zachować szczególną ostrożność stosując Neurontin
w przypadku chorób nerek, lekarz może zalecić inny schemat dawkowania,
w przypadku leczenia hemodializą (w celu usunięcia produktów przemiany materii ze względu na niewydolność nerek), należy powiadomić lekarza o występujących bólach mięśni i (lub) osłabieniu,
w razie wystąpienia takich objawów, jak utrzymujący się ból brzucha, uczucie nudności, wymioty, należy niezwłocznie skontaktować się z lekarzem, ponieważ mogą to być objawy ostrego zapalenia trzustki.
Niewielka liczba pacjentów przyjmujących leki przeciwpadaczkowe, takie jak Neurontin, miewała myśli o samookaleczeniu lub samobójstwie. Jeżeli u pacjenta kiedykolwiek wystąpią podobne myśli, należy natychmiast skontaktować się z lekarzem.
Ważna informacja dotycząca potencjalnie poważnych reakcji
U niewielkiej liczby pacjentów przyjmujących lek Neurontin mogą wystąpić reakcje alergiczne lub reakcje skórne, w tym reakcje ciężkie, które mogą prowadzić do poważnych komplikacji przy braku leczenia. Podczas przyjmowania leku Neurontin pacjent powinien znać te objawy i uważnie obserwować się pod kątem ich wystąpienia.
Opis objawów znajduje się w punkcie 4 „Ze względu na możliwe, poważne konsekwencje zdrowotne należy niezwłocznie skontaktować się z lekarzem, jeśli po przyjęciu leku wystąpi którykolwiek z następujących objawów”.
Stosowanie innych leków
Leki zawierające morfinę
Pacjent przyjmujący leki zawierające morfinę powinien poinformować o tym lekarza lub farmaceutę, gdyż morfina może nasilać działanie leku Neurontin.
Leki zobojętniające sok żołądkowy w niestrawności
W przypadku jednoczesnego stosowania leku Neurontin oraz leków zobojętniających sok żołądkowy zawierających glin i magnez, wchłanianie leku Neurontin z żołądka może być ograniczone. Zaleca się zatem przyjmowanie leku Neurontin najwcześniej dwie godziny po przyjęciu leku zobojętniającego.
Neurontin nie wchodzi w interakcje z innymi lekami przeciwpadaczkowymi ani z doustnymi środkami antykoncepcyjnymi.
Ponieważ Neurontin może wpływać na wyniki niektórych badań laboratoryjnych, w razie wykonywania badania moczu należy poinformować lekarza lub szpital o obecnie przyjmowanych lekach.
Stosowanie leku Neurontin z jedzeniem i piciem
Neurontin można przyjmować niezależnie od posiłku.
Ciąża i karmienie piersią
Ciąża
Leku Neurontin nie należy przyjmować w ciąży, chyba że lekarz zaleci inaczej. Kobiety w wieku rozrodczym muszą stosować skuteczną metodę antykoncepcji.
Choć nie przeprowadzono badań, które w sposób szczególny oceniałyby stosowanie gabapentyny u kobiet w ciąży, istnieją doniesienia mówiące o tym, że inne leki stosowane w leczeniu padaczki charakteryzują się zwiększonym ryzykiem uszkodzenia rozwijającego się dziecka, szczególnie w przypadku jednoczesnego stosowania kilku leków przeciwpadaczkowych. Zawsze, kiedy jest to możliwe, ale wyłącznie w porozumieniu z lekarzem, kobiety w ciąży powinny przyjmować jeden lek przeciwpadaczkowy.
W przypadku zajścia w ciążę, podejrzenia ciąży lub planowania ciąży podczas przyjmowania leku Neurontin należy niezwłocznie skontaktować się z lekarzem. Nie należy nagle zaprzestawać przyjmowania leku Neurontin, gdyż może to prowadzić do pojawienia się napadów drgawkowych z odstawienia, które mogą prowadzić do poważnych konsekwencji zarówno dla kobiety w ciąży, jak i jej dziecka.
Karmienie piersią
Gabapentyna, substancja czynna leku Neurontin przenika do mleka kobiecego. Ponieważ nie wiadomo, jaki wpływ ma ona na karmione piersią dziecko, nie zaleca się karmienia piersią podczas stosowania leku Neurontin.
Przed zastosowaniem jakiegokolwiek leku należy poradzić się lekarza lub farmaceuty.
Prowadzenie pojazdów i obsługiwanie maszyn
Neurontin może wywoływać zawroty głowy, senność i uczucie zmęczenia. Do chwili przekonania się, jak lek ten wpływa na zdolność prowadzenia pojazdów, obsługi skomplikowanych maszyn lub wykonywania innych potencjalnie niebezpiecznych czynności, należy wstrzymać się z ich wykonywaniem.
Ważne informacje o niektórych składnikach leku Neurontin
Lek Neurontin, kapsułki twarde zawiera laktozę (pewien rodzaj cukru). Pacjenci, którzy zostali poinformowani o tym, że cierpią na nietolerancję pewnych cukrów, powinni skontaktować się z lekarzem przed zastosowaniem leku Neurontin.
3. JAK STOSOWAĆ NEURONTIN
Neurontin należy zawsze stosować zgodnie z zaleceniami lekarza. W razie wątpliwości należy skontaktować się z lekarzem lub farmaceutą.
Dawkę ustala lekarz.
Jeśli powstanie wrażenie, że działanie leku Neurontin jest zbyt silne lub za słabe, należy jak najszybciej skonsultować się z lekarzem lub farmaceutą.
Pacjenci w podeszłym wieku (powyżej 65 lat) powinni przyjmować normalnie zalecaną dawkę leku Neurontin, chyba że cierpią na schorzenia nerek. W przypadku pacjentów cierpiących na schorzenia nerek lekarz może zalecić inny schemat dawkowania i (lub) inną dawkę.
Stosowanie leku Neurontin wolno przerwać dopiero, gdy zaleci to lekarz.
Sposób i droga podania
Lek Neurontin stosuje się doustnie. Kapsułki należy połykać w całości, popijając dużą ilością wody.
Padaczka - zalecana dawka:
Dorośli i młodzież:
Należy przyjmować taką liczbę kapsułek, jaką zaleci lekarz. Zazwyczaj dawki zwiększane są stopniowo. Najczęściej stosowana dawka początkowa wynosi od 300 mg do 900 mg na dobę. Następnie może być ona stopniowo zwiększana zgodnie z instrukcją lekarza do dawki maksymalnej wynoszącej 3600 mg na dobę podzielonej na 3 oddzielne dawki (jedna rano, jedna po południu i jedna wieczorem).
Dzieci w wieku 6 lat i starsze:
Wielkość dawki, jaka powinna być podawana dziecku, ustalana jest przez lekarza na podstawie masy ciała dziecka. Leczenie rozpoczyna się od małej dawki początkowej, która jest zwiększana stopniowo przez okres około 3 dni. Zazwyczaj stosowana dawka leku zapewniająca opanowanie padaczki wynosi od 25 do 35 mg/kg mc./dobę. Dawka ta zazwyczaj stosowana jest w trzech oddzielnych dawkach co polega na podawaniu dziecku kapsułki (kapsułek) codziennie, zwykle raz rano, drugi raz po południu i trzeci raz wieczorem.
Nie zaleca się stosowania leku Neurontin u dzieci w wieku poniżej 6 lat.
Obwodowy ból neuropatyczny – zalecana dawka:
Dorośli:
Należy przyjmować taką liczbę kapsułek, jaką zaleci lekarz. Zazwyczaj dawki zwiększane są stopniowo. Najczęściej stosowana dawka początkowa wynosi od 300 mg do 900 mg na dobę. Następnie może być ona stopniowo zwiększana do dawki maksymalnej wynoszącej 3600 mg na dobę podzielonej na 3 mniejsze dawki (jedna rano, jedna po południu i jedna wieczorem).
Stosowanie u pacjentów z niewydolnością nerek lub u pacjentów leczonych hemodializą
Lekarz może zalecić inny schemat dawkowania i (lub) inną dawkę leku u pacjentów z niewydolnością nerek lub u pacjentów leczonych hemodializą.
Zastosowanie większej niż zalecana dawki leku Neurontin
Stosowanie większych niż zalecane dawek może spowodować zwiększenie liczby działań niepożądanych obejmujących utratę przytomności, zawroty głowy, podwójne widzenie, zamazaną mowę, senność oraz biegunkę. W przypadku zażycia większej dawki leku Neurontin niż zalecana należy niezwłocznie wezwać lekarza lub udać się do najbliższego szpitalnego oddziału pomocy doraźnej. W takiej sytuacji należy również zabrać ze sobą wszystkie pozostałe kapsułki, opakowanie oraz ulotkę tak, aby personel szpitala od razu wiedział, jaki lek został przyjęty.
Pominięcie zastosowania leku Neurontin
W razie pominięcia dawki leku należy ją przyjąć zaraz po przypomnieniu sobie, chyba że nadszedł czas na kolejną dawkę. Nie należy stosować dawki podwójnej w celu uzupełnienia pominiętej.
Przerwanie stosowania leku Neurontin
Nie należy przerywać stosowania leku Neurontin, chyba że lekarz zaleci inaczej. Odstawianie leku należy przeprowadzać stopniowo, przez okres minimum 1 tygodnia. Jeśli stosowanie leku Neurontin zostanie przerwane nagle lub zanim zaleci to lekarz, istnieje zwiększone ryzyko wystąpienia napadu padaczkowego.
W razie wątpliwości związanych ze stosowaniem leku należy zwrócić się do lekarza lub farmaceuty.
4. MOŻLIWE DZIAŁANIA NIEPOŻĄDANE
Jak każdy lek, Neurontin może powodować działania niepożądane, chociaż nie u każdego one wystąpią.
Ze względu na możliwe, poważne konsekwencje zdrowotne należy niezwłocznie skontaktować się z lekarzem, jeśli po przyjęciu leku wystąpi którykolwiek z następujących objawów:
ciężkie reakcje skórne wymagające natychmiastowej pomocy lekarskiej, obrzęk wokół ust oraz twarzy, wysypka skórna i zaczerwienienie i (lub) wypadanie włosów (mogą to być objawy ciężkiej reakcji alergicznej)
utrzymujący się ból brzucha, nudności i wymioty, ponieważ mogą to być objawy ostrego zapalenia trzustki
lek Neurontin może powodować poważne lub zagrażające życiu reakcje alergiczne, które mogą dotyczyć skóry lub innych części ciała, na przykład wątroby lub krwinek. Przy takim odczynie może występować wysypka. Taka reakcja może wymagać przyjęcia do szpitala lub przerwania stosowania leku Neurontin. Należy natychmiast skontaktować się z lekarzem, jeśli wystąpi którykolwiek z poniższych objawów:
wysypka skórna
nietypowe siniaki lub krwawienie
silne zmęczenie lub osłabienie
częste zakażenia
Te objawy mogą być pierwszą oznaką poważnego odczynu. Lekarz powinien zbadać pacjenta i podjąć decyzję o kontynuowaniu przyjmowania leku Neurontin.
W przypadku leczenia hemodializą należy powiadomić lekarza o występujących bólach mięśni i (lub) osłabieniu.
Inne działania niepożądane obejmują:
Bardzo częste działania niepożądane
(które mogą występować częściej niż u 1 na 10 osób):
Zakażenia wirusowe,
Uczucie zmęczenia, gorączka.
Częste działania niepożądane
(które mogą występować częściej niż u 1 na 100 osób):
Zapalenie płuc, zakażenia układu oddechowego, zakażenia układu moczowego, zapalenie ucha lub inne zakażenia,
Zmniejszenie liczby białych krwinek,
Nieostre widzenie, podwójne widzenie,
Duszność, zapalenie oskrzeli, ból gardła, kaszel, uczucie suchości w nosie,
Wymioty, nudności (mdłości), problemy z zębami, zapalenie dziąseł, biegunka, ból brzucha, niestrawność, zaparcia, suchość w ustach lub gardle, wzdęcia,
Obrzęk twarzy, zasinienia, wysypka, swędzenie, trądzik,
Bóle stawowe, bóle mięśniowe, bóle pleców, drżenie mięśni,
Zaburzenia erekcji (impotencja),
Obrzęk nóg i rąk, trudności z chodzeniem, osłabienie, ból, złe samopoczucie, objawy przypominające grypę,
Zmniejszenie liczby białych krwinek, zwiększenie masy ciała,
Przypadkowe urazy, złamania kości, otarcia naskórka.
Dodatkowo w badaniach klinicznych u dzieci często zgłaszano agresywne zachowania i nagłe zgięcie kończyn.
Niezbyt częste działania niepożądane
(które mogą występować częściej niż u 1 na 1 000 osób):
Reakcje alergiczne, np. pokrzywka,
Nieprawidłowe wyniki badań krwi wskazujące na zaburzenia wątroby.
Po wprowadzeniu leku do obrotu obserwowano następujące działania niepożądane:
Zmniejszenie liczby płytek krwi (krwinek odpowiedzialnych za krzepnięcie krwi),
Omamy,
Nieprawidłowe ruchy, jak na przykład wykręcanie kończyn czy nagłe ich zgięcia, sztywność mięśni,
Szum uszny,
Zespół działań niepożądanych, który może obejmować powiększenie węzłów chłonnych (izolowane, małe, powiększone guzy pod skórą), gorączkę, wysypkę oraz zapalenie wątroby występujące jednocześnie,
Zażółcenie skóry i białkówek oczu (żółtaczka),
Zapalenie wątroby,
Rozrost tkanek w obrębie piersi, powiększenie piersi,
Działania niepożądane po nagłym przerwaniu stosowania gabapentyny (lęk, trudności ze snem, nudności, ból, nadmierne pocenie się), ból w klatce piersiowej,
Zmiany stężenia glukozy we krwi u pacjentów z cukrzycą.
Jeśli nasili się którykolwiek z objawów niepożądanych lub wystąpią jakiekolwiek objawy niepożądane niewymienione w ulotce, należy powiedzieć o tym lekarzowi lub farmaceucie.
5. JAK PrzechowywaĆ NEURONTIN
Nie stosować leku Neurontin po upływie terminu ważności zamieszczonego na pudełku. Termin ważności oznacza ostatni dzień danego miesiąca.
Kapsułek Neurontin nie przechowywać w temperaturze powyżej 30°C.
Leków nie należy wyrzucać do kanalizacji ani domowych pojemników na odpadki. Należy zapytać farmaceutę co zrobić z lekami, które nie są już potrzebne. Takie postępowanie pomoże chronić środowisko.
6. Inne informacje
Neurontin, kapsułki twarde
Substancją czynną jest gabapentyna. Każda kapsułka twarda zawiera 100 mg, 300 mg albo 400 mg gabapentyny.
Inne składniki leku Neurontin, kapsułki to:
Zawartość kapsułki: laktoza jednowodna, skrobia kukurydziana oraz talk.
Otoczka kapsułki: żelatyna, woda oczyszczona oraz sodu laurylosiarczan.
Kapsułki twarde 100 mg zawierają barwnik E171 (tytanu dwutlenek), kapsułki twarde 300 mg zawierają barwnik E171 (tytanu dwutlenek) oraz barwnik E172 (żelaza tlenek żółty) a kapsułki twarde 400 mg zawierają barwnik E171 (tytanu dwutlenek) oraz barwnik E172 (żelaza tlenek czerwony i żółty). Tusz do nadruku na wszystkich mocach kapsułek twardych zawiera szelak, E171 (tytanu dwutlenek) oraz E132 (indygotynę w postaci laku).
Jak wygląda lek Neurontin i co zawiera opakowanie
Kapsułki twarde
Kapsułki 100 mg to białe, twarde kapsułki oznaczone napisem „Neurontin 100 mg” oraz „PD”
Kapsułki 300 mg to żółte, twarde kapsułki oznaczone napisem „Neurontin 300 mg” oraz „PD”
Kapsułki 400 mg to pomarańczowe, twarde kapsułki oznaczone napisem „Neurontin 400 mg” oraz „PD”
Opakowanie Aluminium/PVC/PVDC blister zawiera: 20, 30, 50, 60, 84, 90, 98, 100, 200, 500, 1000 kapsułek.
Nie wszystkie wielkości opakowań muszą znajdować się w obrocie.
Podmiot odpowiedzialny i wytwórca
Lek Neurontin, kapsułki twarde jest dopuszczony do obrotu w krajach członkowskich Europejskiego Obszaru Gospodarczego pod nazwą Neurontin
Austria, Belgia, Republika Czeska , Dania, Finlandia, Francja, Niemcy, Grecja, Węgry, Islandia, Irlandia, Łotwa, Litwa, Luxemburg, Holandia, Norwegia, Polska, Portugalia, Słowacja, Słowenia, Hiszpania, Szwecja, Wielka Brytania.
W celu uzyskania bardziej szczegółowych informacji należy zwrócić się do przedstawiciela podmiotu odpowiedzialnego:
Pfizer Polska Sp. z o.o.
ul. Postępu 17 B
Data zatwierdzenia ulotki:

                
                        CHARAKTERYSTYKA PRODUKTU LECZNICZEGO

1.     NAZWA PRODUKTU LECZNICZEGO

NEURONTIN 100, 100 mg kapsułki twarde
NEURONTIN 300, 300 mg kapsułki twarde
NEURONTIN 400, 400 mg kapsułki twarde


2.     SKŁAD JAKOŚCIOWY I ILOŚCIOWY

Jedna kapsułka twarda 100 mg zawiera 100 mg gabapentyny.
Jedna kapsułka twarda 300 mg zawiera 300 mg gabapentyny.
Jedna kapsułka twarda 400 mg zawiera 400 mg gabapentyny.


Substancje pomocnicze:
Jedna kapsułka twarda 100 mg zawiera 13 mg laktozy jednowodnej.
Jedna kapsułka twarda 300 mg zawiera 41 mg laktozy jednowodnej.
Jedna kapsułka twarda 400 mg zawiera 54 mg laktozy jednowodnej.

Pełny wykaz substancji pomocniczych, patrz punkt 6.1.


3.     POSTAĆ FARMACEUTYCZNA

Kapsułki twarde
Neurontin 100 mg kapsułki twarde: dwuczęściowa, biała nieprzezroczysta kapsułka oznaczona
napisem „Neurontin 100 mg” oraz „PD” zawierająca biały lub zbliżony do białego proszek.

Neurontin 300 mg kapsułki twarde: dwuczęściowa, żółta nieprzezroczysta kapsułka oznaczona
napisem „Neurontin 300 mg” oraz „PD” zawierająca biały lub zbliżony do białego proszek.

Neurontin 400 mg kapsułki twarde: dwuczęściowa, pomarańczowa nieprzezroczysta żelatynowa
kapsułka oznaczona napisem „Neurontin 400 mg” oraz „PD” zawierająca biały lub zbliżony do
białego proszek.


4.     SZCZEGÓŁOWE DANE KLINICZNE

4.1    Wskazania do stosowania

Padaczka

Gabapentyna wskazana jest jako lek wspomagający w leczeniu napadów częściowych, także wtórnie
uogólnionych, u dorosłych i dzieci w wieku 6. lat i starszych (patrz punkt 5.1).

Gabapentyna wskazana jest do stosowania w monoterapii napadów częściowych, także wtórnie
uogólnionych, u dorosłych i młodzieży w wieku 12. lat i starszych.

Leczenie obwodowego bólu neuropatycznego

Gabapentyna wskazana jest do stosowania w leczeniu obwodowego bólu neuropatycznego, np.
bolesnej neuropatii cukrzycowej i nerwobólu po przebytym półpaścu u dorosłych.
4.2     Dawkowanie i sposób podawania

Lek przeznaczony do stosowania doustnego.

Gabapentynę można przyjmować niezależnie od posiłków. Lek należy połykać w całości popijając
odpowiednią ilością płynu (np. szklanką wody).

Dla wszystkich wskazań schemat ustalania dawki w przypadku rozpoczynania leczenia opisano w
Tabeli 1. Schemat ten zaleca się u dorosłych i młodzieży w wieku 12. lat i starszych. Instrukcje
dotyczące dawkowania u dzieci w wieku poniżej 12. lat podano w osobnym podpunkcie w dalszej
części niniejszego punktu.

 TABELA 1
 SCHEMAT DAWKOWANIA NA POCZĄTKU LECZENIA

 Dzień 1                          Dzień 2                   Dzień 3
 300 mg raz na dobę               300 mg dwa razy na dobę   300 mg trzy razy na dobę

Przerwanie stosowania gabapentyny
Zgodnie z obecnie stosowaną praktyką kliniczną, odstawienie gabapentyny powinno odbywać się
stopniowo przez minimum tydzień niezależnie od wskazania.

Padaczka

Padaczka zwykle wymaga długotrwałego leczenia. Dawkowanie ustala lekarz prowadzący zależnie od
indywidualnej tolerancji i skuteczności.

Dorośli i młodzież:

W badaniach klinicznych skuteczny zakres dawek wynosił od 900 do 3600 mg/dobę. Leczenie można
rozpocząć od zwiększania dawki w sposób opisany w Tabeli 1 lub podając 300 mg trzy razy na dobę w
pierwszym dniu leczenia. Następnie, zależnie od indywidualnej odpowiedzi pacjenta na lek i tolerancji,
dawkę można zwiększać o 300 mg/dobę co 2-3 dni do maksymalnej dawki 3600 mg/dobę. U niektórych
pacjentów wskazane może być wolniejsze zwiększanie dawki gabapentyny. Minimalny czas do
osiągnięcia dawki 1800 mg/dobę wynosi 1 tydzień, do dawki 2400 mg/dobę – łącznie dwa tygodnie, a do
dawki 3600 mg/dobę – łącznie trzy tygodnie. Dawki do 4800 mg/dobę były dobrze tolerowane w
długoterminowych otwartych badaniach klinicznych. Całkowita dawka dobowa powinna być podzielona
na trzy dawki pojedyncze, przy czym maksymalny odstęp pomiędzy dawkami nie powinien być dłuższy
niż 12 godzin, by zapobiec napadom przełomowym.

Dzieci w wieku 6 lat i starsze:

Dawka początkowa powinna wynosić od 10 do 15 mg/kg mc./dobę. Dawka skuteczna osiągana jest przez
stopniowe zwiększanie dawki przez okres około trzech dni. Dawka skuteczna gabapentyny u dzieci w
wieku 6. lat i starszych wynosi 25 do 35 mg/kg mc./dobę. Dawki do 50 mg/kg mc./dobę były dobrze
tolerowane w długoterminowym badaniu klinicznym. Całkowita dawka dobowa powinna być podzielona
na trzy dawki pojedyncze, przy czym maksymalny odstęp pomiędzy dawkami nie powinien być dłuższy
niż 12 godzin.

Nie jest konieczne monitorowanie stężenia gabapentyny w osoczu w celu optymalizacji leczenia
gabapentyną. Ponadto gabapentyna może być stosowana w skojarzeniu z innymi lekami
przeciwpadaczkowymi bez obawy o zmiany stężenia w osoczu samej gabapentyny lub stężenia w
surowicy innych leków przeciwpadaczkowych.
Obwodowy ból neuropatyczny

Dorośli

Leczenie można rozpocząć od zwiększania dawki w sposób opisany w Tabeli 1. Leczenie można też
rozpocząć od podania 900 mg/dobę w trzech równych dawkach podzielonych. Następnie – zależnie od
indywidualnej odpowiedzi pacjenta na lek i tolerancji – dawkę można zwiększać o 300 mg/dobę co 2-3
dni do maksymalnej dawki 3600 mg/dobę. U niektórych pacjentów wskazane może być wolniejsze
zwiększanie dawki gabapentyny. Minimalny czas do osiągnięcia dawki 1800 mg/dobę wynosi tydzień,
do dawki 2400 mg/dobę – łącznie dwa tygodnie, a do dawki 3600 mg/dobę – łącznie trzy tygodnie.

Nie oceniano skuteczności i bezpieczeństwa stosowania leku w leczeniu obwodowego bólu
neuropatycznego, takiego jak bolesna neuropatia cukrzycowa czy nerwoból po przebytym półpaścu,
w badaniach klinicznych przez okres dłuższy niż 5 miesięcy. Jeżeli pacjent wymagał będzie
podawania leku przez okres dłuższy niż 5 miesięcy z powodu obwodowego bólu neuropatycznego,
lekarz prowadzący powinien ocenić stan kliniczny pacjenta i konieczność stosowania dalszego
leczenia.

Informacja wspólna dla wszystkich wskazań do stosowania

U pacjentów w złym stanie ogólnym, tzn. z małą masą ciała, u pacjentów po przeszczepie itp.,
dawkowanie należy zwiększać wolniej – stosując mniejsze dawki, albo wydłużając odstęp pomiędzy
kolejnym zwiększeniem dawki dobowej.

Stosowanie leku u pacjentów w podeszłym wieku (powyżej 65. lat)

U osób w podeszłym wieku może być konieczna modyfikacja dawki ze względu na pogarszającą się z
wiekiem wydolność nerek (patrz Tabela 2). Senność, obrzęki obwodowe, astenia mogą występować
częściej u pacjentów w podeszłym wieku.

Stosowanie leku u pacjentów z zaburzoną czynnością nerek

U pacjentów z zaburzoną czynnością nerek i (lub) poddawanych hemodializie zaleca się modyfikowanie
dawkowania w sposób opisany w Tabeli 2. W celu zgodnego z zaleceniami dawkowania u pacjentów z
zaburzoną czynnością nerek mogą zostać wykorzystane kapsułki zawierające 100 mg gabapentyny

   Tabela 2
   DAWKOWANIE GABAPENTYNY U DOROSŁYCH W ZALEŻNOŚCI OD STOPNIA
   WYDOLNOŚCI NEREK
            Klirens kreatyniny (ml/min)                    Całkowita dawka dobowaa (mg/dobę)
                        ≥ 80                                             900 – 3600
                      50 – 79                                            600 – 1800
                      30 – 49                                            300 – 900
                      15 – 29                                            150b – 600
                       < 15c                                             150b –300
a)
   Całkowita dawka dobowa powinna być podawana w trzech dawkach podzielonych. Redukcję dawki
stosuje się u pacjentów z zaburzoną czynnością nerek (klirens kreatyniny < 79 ml/min).
b)
   Należy podawać 300 mg co drugi dzień.
c)
   W przypadku pacjentów z klirensem kreatyniny < 15 ml/min dawkę dobową należy zmniejszyć
proporcjonalnie do wartości klirensu kreatyniny (np. pacjenci z klirensem kreatyniny wynoszącym
7,5 ml/min powinni otrzymywać połowę dawki dobowej stosowanej u pacjentów z klirensem kreatyniny
wynoszącym 15 ml/min).
Stosowanie leku u pacjentów poddawanych hemodializie

W przypadku pacjentów z bezmoczem poddawanych hemodializie, którzy nigdy wcześniej nie
otrzymywali gabapentyny, zaleca się podanie dawki nasycającej wynoszącej 300 do 400 mg, a
następnie 200 do 300 mg gabapentyny po każdych 4 godzinach hemodializy. W dniach pomiędzy
hemodializami nie powinno się podawać gabapentyny.

W przypadku pacjentów z niewydolnością nerek poddawanych hemodializie wielkość dawki
podtrzymującej należy oprzeć na zaleceniach dotyczących dawkowania zawartych w Tabeli 2. Oprócz
dawki podtrzymującej zaleca się podawanie 200 do 300 mg po każdych 4 godzinach hemodializy.

4.3     Przeciwwskazania

Nadwrażliwość na substancję czynną lub na którąkolwiek substancję pomocniczą.

4.4     Specjalne ostrzeżenia i środki ostrożności dotyczące stosowania

Myśli i zachowania samobójcze zaobserwowano u pacjentów przyjmujących leki przeciwpadaczkowe
z różnych wskazań. Metaanaliza randomizowanych, kontrolowanych badań z placebo, oceniających
leki przeciwpadaczkowe również wykazała niewielki wzrost ryzyka wystąpienia myśli i zachowań
samobójczych. Mechanizm leżący u podstaw tej zależności nie jest znany, a dostępne dane nie
wykluczają możliwości wzrostu ryzyka pod wpływem gabapentyny.

Z tego względu należy monitorować pacjentów pod kątem oznak myśli i zachowań samobójczych,
a także rozważyć odpowiednie leczenie. Powinno się doradzać pacjentom (i ich opiekunom), aby
zwracali się o pomoc medyczną, jeśli pojawią się oznaki myśli lub zachowań samobójczych.

Jeśli w trakcie stosowania gabapentyny u pacjenta rozwinie się ostre zapalenie trzustki, powinno się
rozważyć odstawienie gabapentyny (patrz punkt 4.8).

Pomimo braku dowodów na występowanie napadów drgawkowych z odbicia po zastosowaniu
gabapentyny, nagłe odstawienie leków przeciwdrgawkowych u pacjentów z padaczką może wywołać
stan padaczkowy (patrz punkt 4.2).

Podobnie jak to ma miejsce w przypadku innych leków przeciwpadaczkowych, podczas stosowania
gabapentyny u niektórych pacjentów może dochodzić do zwiększenia częstości napadów lub
pojawienia się nowych rodzajów napadów drgawkowych.

Tak jak w przypadku innych leków przeciwpadaczkowych, próby odstawienia dodatkowych leków
przeciwpadaczkowych u pacjentów opornych na terapię, leczonych więcej niż jednym lekiem
przeciwpadaczkowym, w celu osiągnięcia monoterapii gabapentyną, mają mały odsetek powodzeń.

Gabapentyna nie jest uważana za skuteczny lek w napadach pierwotnie uogólnionych, takich jak
napady nieświadomości. U niektórych pacjentów może je nawet nasilać. W związku z tym u
pacjentów z napadami mieszanymi, w tym z napadami nieświadomości, gabapentynę należy stosować
ostrożnie.

Nie przeprowadzono systematycznych badań z gabapentyną u pacjentów w wieku 65 lat i starszych.
W jednym badaniu z zastosowaniem podwójnie ślepej próby u pacjentów z bólem neuropatycznym
senność, obrzęki obwodowe i osłabienie występowały u nieco większego odsetka pacjentów w wieku
65 lat i starszych aniżeli u pacjentów młodszych. Oprócz tego badania kliniczne w tej grupie nie
wskazują, aby profil zdarzeń niepożądanych różnił się od profilu zdarzeń niepożądanych
obserwowanego u młodszych pacjentów.

Nie przeprowadzono wystarczająco dokładnych badań nad wpływem długotrwałego (powyżej 36
tygodni) stosowania gabapentyny na procesy uczenia się, inteligencję oraz rozwój u dzieci i
młodzieży. Korzyści płynące z długotrwałej terapii należy, zatem rozpatrywać w kontekście
potencjalnych zagrożeń.

Osutka polekowa z eozynofilią i objawami ogólnymi (ang. Drug Rash with Eosinophilia and
Systemic Symptoms - DRESS)
U pacjentów przyjmujących leki przeciwpadaczkowe, w tym gabapentynę, stwierdzono
występowanie ciężkich, zagrażających życiu, układowych reakcji nadwrażliwości, takich jak osutka
polekowa z eozynofilią i objawami ogólnymi (patrz punkt 4.8).
Należy podkreślić, że wczesne objawy nadwrażliwości, takie jak gorączka lub powiększenie węzłów
chłonnych, mogą występować nawet przy braku widocznej wysypki. W przypadku wystąpienia takich
objawów należy natychmiast zbadać pacjenta. Jeśli nie uda się potwierdzić innej etiologii tych
objawów, należy przerwać podawanie gabapentyny.

Badania laboratoryjne

Podczas półilościowego oznaczania białka całkowitego w moczu testem paskowym możliwe jest
uzyskiwanie fałszywie dodatnich wyników. Zaleca się zatem weryfikowanie dodatniego wyniku testu
paskowego metodami opartymi na innych zasadach analitycznych, np. metodą biuretową,
turbidymetryczną lub metodami wiązania barwników, albo też oznaczać ten parametr od razu inną
metodą.

Neurontin w postaci kapsułek twardych zawiera laktozę. Pacjenci z rzadkimi dziedzicznymi
zaburzeniami tolerancji galaktozy, niedoborem laktazy (typu Lapp) lub z zaburzonym wchłanianiem
glukozy-galaktozy nie powinni stosować tego leku.

4.5     Interakcje z innymi produktami leczniczymi i inne rodzaje interakcji

W badaniu u zdrowych ochotników (n = 12), kiedy 2 godziny przed podaniem 600 mg gabapentyny w
kapsułce podawano 60 mg morfiny w kapsułce o kontrolowanym uwalnianiu, średnia wartość AUC dla
gabapentyny uległa zwiększeniu o 44% w porównaniu do AUC dla gabapentyny podawanej bez morfiny.
Z tego względu pacjentów należy uważnie obserwować pod kątem objawów zahamowania czynności
OUN, takich jak senność, a dawkę gabapentyny lub morfiny odpowiednio zmniejszać.
Nie stwierdzono interakcji gabapentyny z fenobarbitalem, fenytoiną, kwasem walproinowym czy
karbamazepiną.

Farmakokinetyka gabapentyny w stanie stacjonarnym u zdrowych ochotników i u pacjentów z padaczką
otrzymujących leki przeciwpadaczkowe jest podobna.

Jednoczesne stosowanie gabapentyny i doustnych środków antykoncepcyjnych zawierających
noretyndron i (lub) etynyloestradiol nie wpływa na farmakokinetykę w stanie stacjonarnym
którejkolwiek z tych substancji.

Jednoczesne stosowanie gabapentyny i leków neutralizujących sok żołądkowy zawierających glin i
magnez zmniejsza dostępność biologiczną gabapentyny do 24%. Zaleca się zatem przyjmowanie
gabapentyny najwcześniej dwie godziny po przyjęciu leku neutralizującego.

Probenecyd nie wpływa na wydalanie gabapentyny przez nerki.

Niewielkie zmniejszenie wydalania gabapentyny, jakie obserwuje się podczas jej jednoczesnego
stosowania z cymetydyną, nie ma jak się uważa większego znaczenia klinicznego.

4.6     Wpływ na płodność, ciążę i laktację

Zagrożenia związane z padaczką oraz generalnie stosowaniem leków przeciwpadaczkowych
U potomstwa matek przyjmujących leki przeciwpadaczkowe ryzyko wad wrodzonych jest 2 – 3 razy
większe niż w populacji ogólnej. Do najczęściej występujących zalicza się rozszczep podniebienia,
wady wrodzone układu krążenia oraz wady rozwojowe cewy nerwowej. Przyjmowanie kilku leków
przeciwpadaczkowych jednocześnie może być związane z większym ryzykiem wad wrodzonych
aniżeli monoterapia, w związku z czym stosowanie monoterapii jest bardzo ważne. Kobiety, co do
których istnieje prawdopodobieństwo zajścia w ciążę, lub kobiety w wieku rozrodczym powinny
otrzymać poradę specjalisty. Jeżeli kobieta planuje zajście w ciążę, konieczność leczenia
przeciwpadaczkowego należy zrewidować. Nie wolno nagle odstawiać leków przeciwpadaczkowych,
gdyż spowodować to może przełomowe napady drgawkowe, które mogą grozić poważnymi
konsekwencjami zarówno dla matki, jak i dziecka. Opóźnienie rozwoju u dzieci urodzonych przez
matki z padaczką obserwowano rzadko. Nie ustalono, czy opóźnienie rozwoju spowodowane jest
czynnikami genetycznymi, społecznymi, padaczką u matki czy leczeniem przeciwpadaczkowym.

Zagrożenia związane ze stosowaniem gabapentyny

Brak jest wystarczających danych dotyczących stosowania gabapentyny u kobiet w ciąży.

Badania na zwierzętach wykazały szkodliwy wpływ na rozrodczość (patrz punkt 5.3). Potencjalne
zagrożenie dla człowieka nie jest znane. Gabapentyny nie powinno się stosować w okresie ciąży,
chyba że potencjalne korzyści dla matki w sposób oczywisty przeważają nad potencjalnym
zagrożeniem dla płodu.

Nie stwierdzono, czy stosowanie gabapentyny w okresie ciąży związane jest ze zwiększonym
ryzykiem wad wrodzonych u dziecka ze względu na obecność padaczki oraz równoczesnego
stosowania leków przeciwpadaczkowych podczas każdej z opisywanych ciąż.

Gabapentyna wydzielana jest do mleka kobiecego. Ponieważ wpływ gabapentyny na noworodki i
niemowlęta karmione piersią nie jest znany, podczas podawania tego leku kobietom karmiącym
piersią należy zachować ostrożność. Gabapentyna powinna być stosowana u kobiet karmiących
piersią jedynie wtedy, gdy korzyści w sposób oczywisty przeważają nad zagrożeniami.

4.7    Wpływ na zdolność prowadzenia pojazdów i obsługiwania maszyn

Gabapentyna wywiera niewielki lub umiarkowany wpływ na zdolność prowadzenia pojazdów i
obsługiwania maszyn. Gabapentyna oddziałuje na ośrodkowy układ nerwowy i może wywoływać
senność, zawroty głowy lub inne podobne objawy. Nawet jeżeli nasilenie ich jest niewielkie lub
umiarkowane, wspomniane działania niepożądane mogą być potencjalnie niebezpieczne w przypadku
pacjentów prowadzących pojazdy lub obsługujących maszyny. Jest to szczególnie istotne na początku
leczenia lub zaraz po zwiększeniu dawki.

4.8    Działania niepożądane

Działania niepożądane obserwowane podczas badań klinicznych przeprowadzonych u pacjentów z
padaczką (u których gabapentynę stosowano jako lek wspomagający lub w monoterapii) oraz u
pacjentów z bólem neuropatycznym wymieniono razem w zestawieniu poniżej według klasy i
częstości ich występowania: bardzo częste (≥1/10); częste (≥1/100 do < 1/10); niezbyt częste
(≥1/1000 do ≤1/100); rzadkie (≥1/10 000 do ≤1/1000). Jeżeli działanie niepożądane stwierdzane było
z różną częstością w badaniach klinicznych, wymienione zostało w kategorii o największej z
obserwowanych częstości występowania.

Dodatkowe działania niepożądane zaobserwowane po wprowadzeniu produktu do obrotu,
zakwalifikowano do grupy o nieznanej częstości (działania te nie mogą być określone na podstawie
dostępnych badań) i oznaczono kursywą poniżej.

Działania niepożądane w każdej kategorii częstości występowania uporządkowano według malejącej
ciężkości tych działań.
Układ                            Działania niepożądane
Zakażenia i infestacje
Bardzo częste: zakażenie wirusowe
Częste: zapalenie płuc, zakażenie układu oddechowego, zakażenie dróg moczowych, zakażenie,
                                   zapalenie ucha środkowego
Zaburzenia krwi i układu chłonnego
Częste: leukopenia
Częstość nieznana:       małopłytkowość
Zaburzenia układu immunologicznego
Niezbyt częste: reakcje alergiczne (np. pokrzywka)
Częstość nieznana:                 zespół nadwrażliwości, reakcje uogólnione ze zmiennymi objawami,
                                   które mogą obejmować gorączkę, wysypkę, zapalenie wątroby,
                                   uogólnione powiększenie węzłów chłonnych, eozynofilię oraz
                                   niekiedy inne objawy podmiotowe i przedmiotowe
Zaburzenia metabolizmu i odżywiania
Częste:                            jadłowstręt, wzmożone łaknienie
Zaburzenia psychiczne
Częste: wrogość, splątanie i labilność emocjonalna, depresja, lęk, nerwowość, zaburzenia myślenia
Częstość nieznana:       omamy
Zaburzenia układu nerwowego
Bardzo częste: senność, zawroty głowy, ataksja,
Częste: drgawki, hiperkinezy, dyzartria, niepamięć, drżenie, bezsenność, ból głowy, zaburzenia
                                   czucia, takie jak parestezje czy niedoczulica, zaburzenia
                                   koordynacji, oczopląs, wzmożone, osłabione lub zniesione odruchy,
Niezbyt częste:                   zmniejszona ruchliwość
Częstość nieznana:       inne zaburzenia ruchowe (np. choreoatetoza, dyskinezy, dystonia)
Zaburzenia oka
Częste: zaburzenia widzenia, takie jak niedowidzenie, podwójne widzenie
Zaburzenia ucha i błędnika
Częste: zawroty głowy
Częstość nieznana:       szum uszny
Zaburzenia serca
Niezbyt częste: kołatanie serca
Zaburzenia naczyń
Częste: nadciśnienie tętnicze, rozszerzenie naczyń
Zaburzenia oddechowe, klatki piersiowej i śródpiersia
Częste: duszność, zapalenie oskrzeli, zapalenie gardła, kaszel, nieżyt nosa
Zaburzenia żołądkowo-jelitowe
Częste: wymioty, nudności, zaburzenia dotyczące zębów, zapalenie dziąseł, biegunka, ból brzucha,
                                   niestrawność, zaparcia, suchość błony śluzowej jamy ustnej lub w
                                   gardle, wzdęcia
Częstość nieznana:       zapalenie trzustki
Zaburzenia wątroby i dróg żółciowych
Częstość nieznana:       zapalenie wątroby, żółtaczka
Zaburzenia skóry i tkanki podskórnej
Częste: obrzęk twarzy, plamica opisywana najczęściej jako występowanie zasinień wskutek urazów
                                   fizycznych, wysypka, świąd, trądzik
Częstość nieznana:       zespół Stevensa-Johnsona, obrzęk naczynioruchowy, rumień
                                   wielopostaciowy, łysienie, osutka polekowa z eozynofilią i
                                   objawami ogólnymi (patrz punkt 4.4)
Zaburzenia mięśniowo-szkieletowe, tkanki łącznej i kości
Częste: bóle stawów, bóle mięśni, bóle pleców, drganie mięśni
Częstość nieznana:                drgawki kloniczne mięśni
Zaburzenia nerek i dróg moczowych
Częstość nieznana:       ostra niewydolność nerek, nietrzymanie moczu
Zaburzenia układu rozrodczego i piersi
Częste: niemoc płciowa
Częstość nieznana:             hipertrofia piersi, ginekomastia
Zaburzenia ogólne i stany w miejscu podania
Bardzo częste: uczucie zmęczenia, gorączka
Częste: obrzęki obwodowe, zaburzenia chodu, osłabienie, ból, złe samopoczucie, zespół grypowy
Niezbyt częste:                obrzęki uogólnione
Częstość nieznana:     objawy abstynencyjne (głównie lęk, bezsenność, nudności, bóle, pocenie się),
                               bóle w klatce piersiowej. Opisywano również nagłe zgony z
                               niewyjaśnionych przyczyn, w których nie wykazano związku
                               przyczynowo-skutkowego pomiędzy stosowaniem gabapentyny a
                               zgonem.
Badania
Częste:                        zmniejszenie liczby leukocytów we krwi, zwiększenie masy ciała
Niezbyt częste:                zwiększone wartości testów czynnościowych wątroby SGOT
                               (AST), SGPT (ALT) oraz bilirubiny
Częstość nieznana:             zmiany stężenia glukozy we krwi u pacjentów z cukrzycą,
Urazy i zatrucia
Częste:                        przypadkowe urazy, złamania, otarcia naskórka

Podczas leczenia gabapentyną opisywano przypadki ostrego zapalenia trzustki. Związek
przyczynowo-skutkowy pomiędzy stosowaniem gabapentyny, a tym powikłaniem jest jednak niejasny
(patrz punkt 4.4).

U pacjentów ze schyłkową niewydolnością nerek leczonych hemodializą zaobserwowano miopatie
wraz ze zwiększonym poziomem kinazy kreatynowej.

Zakażenia dróg oddechowych, zapalenie ucha środkowego, drgawki i zapalenie oskrzeli stwierdzano
wyłącznie w badaniach klinicznych prowadzonych z udziałem dzieci. Dodatkowo w badaniach tych
często obserwowano agresywne zachowania i hiperkinezy.

4.9     Przedawkowanie

Po przedawkowaniu gabapentyny dawkami do 49 g nie obserwowano ostrych, zagrażających życiu
działań toksycznych. Do objawów przedawkowania należały: zawroty głowy, podwójne widzenie,
zamazana mowa, senność, ospałość i łagodna biegunka. U wszystkich pacjentów nastąpiło pełne
wyzdrowienie po zastosowaniu leczenia wspomagającego. Zmniejszenie wchłaniania gabapentyny po
większych jej dawkach może ograniczać ilość wchłoniętego leku podczas przedawkowania i
minimalizować tym samym jego działania toksyczne.

Przedawkowanie gabapentyny, szczególnie w połączeniu z innymi lekami przeciwdepresyjnymi może
powodować śpiączkę.

Choć gabapentynę można usunąć z organizmu przez hemodializę, w oparciu o dotychczasowe
doświadczenia postępowanie to nie jest zwykle konieczne. U pacjentów z zaawansowaną niewydolnością
nerek zastosowanie hemodializy może być wskazane.

Nie udało się ustalić dawki letalnej gabapentyny pomimo podawania myszom i szczurom tak dużych
dawek jak 8000 mg/kg doustnie. Do objawów ostrej toksyczności u zwierząt zalicza się ataksję,
problemy z oddychaniem, opadanie powieki, zmniejszenie aktywności lub pobudzenie.
5.     WŁAŚCIWOŚCI FARMAKOLOGICZNE

5.1    Właściwości farmakodynamiczne

Grupy farmakoterapeutyczne: inne leki przeciwpadaczkowe
kod ATC: N03 AX12

Dokładny mechanizm działania gabapentyny nie jest znany.
Gabapentyna pod względem budowy chemicznej podobna jest do neurotransmitera GABA (kwas
gamma-aminomasłowy), lecz jej mechanizm działania różni się od mechanizmu działania innych
substancji czynnych wchodzących w interakcję z synapsami GABA-ergicznymi: walproinianu,
barbituranów, benzodiazepin, inhibitorów transaminazy GABA, inhibitorów wychwytu GABA,
agonistów GABA oraz proleków GABA. Badania in vitro, w których wykorzystywano znakowaną
gabapentynę, scharakteryzowały nowe peptydowe miejsce wiązania w tkance mózgowej szczura, między
innymi w obrębie kory nowej i hipokampa, co może mieć związek z działaniem przeciwdrgawkowym i
przeciwbólowym gabapentyny i jej pochodnych strukturalnych. Miejsce wiązania gabapentyny zostało
zidentyfikowane w obrębie podjednostki alfa2-delta kanałów wapniowych bramkowanych napięciem.

Gabapentyna w klinicznie istotnych stężeniach nie wiąże się w mózgu z innymi powszechnymi
receptorami dla leków lub neurotransmiterów, takimi jak receptor GABAA, GABAB, benzodiazepinowy,
dla glutaminianu, glicyny czy N-metylo-D-asparaginianu.

W warunkach in vitro gabapentyna nie wchodzi w interakcje z kanałami sodowymi, w czym różni się od
fenytoiny i karbamazepiny. W niektórych układach doświadczalnych in vitro gabapentyna częściowo
osłabia reakcje na agonistę glutaminianu N-metylo-D-asparaginian (NMDA), jednak tylko w stężeniach
większych niż 100 µM, których w warunkach in vivo nie osiąga się. Gabapentyna nieznacznie zmniejsza
uwalnianie neurotransmiterów monoaminowych w warunkach in vitro. Podawanie gabapentyny
szczurom zwiększa obrót GABA w kilku obszarach mózgu w sposób podobny do walproinianu sodu,
choć w innych regionach. Znaczenie opisanych kierunków działań gabapentyny dla efektu
przeciwdrgawkowego pozostaje nieustalone. U zwierząt gabapentyna szybko przenika do mózgu,
zapobiegając napadom wywoływanym maksymalnymi elektrowstrząsami, związkami chemicznymi
wywołującymi drgawki, w tym inhibitorami syntezy GABA, oraz w genetycznych modelach padaczki.

Badanie kliniczne dotyczące terapii dodanej napadów częściowych u dzieci w wieku od 3 do 12 lat
wykazało widoczną, ale nieznaczącą statystycznie różnicę w 50% odpowiedzi na leczenie na korzyść
grupy gabapentyny w porównaniu z grupą placebo. Dodatkowe analizy post-hoc (po fakcie)
odpowiedzi na leczenie w zależności od wieku nie wykazały statystycznie istotnego wpływu wieku,
ani jako zmiennej ciągłej, ani dychotomicznej (grupy wiekowe 3-5 oraz 6-12 lat).
Dane ze wspomnianych analiz post-hoc (po fakcie) podsumowano w poniższej tabeli:

         Odpowiedź (≥ 50% Popraw) w zależności od Leczenia i Wieku Populacji MITT*
         Kategoria wiekowa   Placebo            Gabapentyna        Wartość - P

         < 6 lat                 4/21 (19,0%)        4/17 (23,5%)       0,7362

         od 6 do 12 lat          17/99 (17,2%)       20/96 (20,8%)      0,5144


**Zmodyfikowana populacja oceniana według zasady „intent to treat”(MITT) została określona jako
wszyscy pacjenci zrandomizowani do badanego leczenia, którzy poza tym mieli nadające się do
oceny dzienniczki napadów dostępne w ciągu 28 dni, zarówno w czasie fazy wstępnej, jak i fazy
podwójnie ślepej.
5.2    Właściwości farmakokinetyczne

Wchłanianie

Po podaniu doustnym gabapentyna osiąga maksymalne stężenie w osoczu po 2 – 3 godzinach.
Dostępność biologiczna gabapentyny (odsetek wchłoniętej dawki) wykazuje tendencję do
zmniejszania się wraz ze zwiększaniem dawki. Bezwzględna dostępność biologiczna kapsułki 300 mg
wynosi około 60%. Nie stwierdzono, aby pożywienie, w tym dieta bogatotłuszczowa, miała klinicznie
istotny wpływ na farmakokinetykę gabapentyny.

Na farmakokinetykę gabapentyny nie ma wpływu jej wielokrotne podawanie. Choć w badaniach
klinicznych stężenie gabapentyny w osoczu wahało się od 2 µg/ml do 20 µg/ml, stężenia te nie miały
wartości predykcyjnej, jeżeli chodzi o bezpieczeństwo czy skuteczność. Parametry farmakokinetyczne
podano w tabeli 3.

                                               Tabela 3
                  Podsumowanie średnich parametrów farmakokinetycznych gabapentyny
                    w stanie stacjonarnym podczas stosowania leku co 8 godzin (%CV)

            Parametr                    300 mg              400 mg           800 mg
            farmakokinetyczny           (N = 7)            (N = 14)          (N=14)
                                    średnio   %CV      średnio   %CV    średnio   %CV
            Cmax (µg/ml)             4,02     (24)      5,74     (38)     8,71     (29)
            tmax (h)                  2,7     (18)       2,1     (54)     1,6      (76)
            t1/2 (h)                  5,2     (12)      10,8     (89)     10,6     (41)
            AUC(0-8) (µg∙h/ml)       24,8     (24)      34,5     (34)     51,4     (27)
            Ae% (%)                     brak    brak      47,2     (25)    34,4    (37)
                                       danych danych
            Cmax = maksymalne stężenie leku w osoczu w stanie stacjonarnym
            tmax = czas do osiągnięcia Cmax
            t1/2 = okres półtrwania eliminacji
            AUC(0-8) = pole powierzchni pod krzywą stężenia leku w osoczu w zależności od
            czasu dla okresu od podania leku do 8 godzin po podaniu
            Ae% = odsetek dawki, która została wydalona z moczem w postaci niezmienionej
            od chwili podania leku do 8 godzin po podaniu

Dystrybucja

Gabapentyna nie wiąże się z białkami osocza i jej objętość dystrybucji wynosi 57,7 litrów. U
pacjentów z padaczką stężenie gabapentyny w płynie mózgowo-rdzeniowym stanowi około 20%
stężenia w stanie stacjonarnym osiągniętego w osoczu. Gabapentyna obecna jest w mleku kobiet
karmiących piersią.

Metabolizm

Nie ma dowodów na to, że organizm ludzki metabolizuje gabapentynę. Nie indukuje ona
wątrobowych oksydaz o mieszanej funkcji uczestniczących w metabolizmie leków.

Wydalanie

Gabapentyna usuwana jest z organizmu przez nerki wyłącznie w postaci niezmienionej. Okres
półtrwania w fazie eliminacji gabapentyny nie zależy od dawki i wynosi średnio 5 – 7 godzin.
U pacjentów w podeszłym wieku oraz u pacjentów z zaburzoną czynnością nerek klirens gabapentyny
z osocza jest zmniejszony. Stała szybkości eliminacji gabapentyny, klirens z osocza oraz klirens
nerkowy wykazują zależność proporcjonalną do klirensu kreatyniny.

Gabapentyna usuwana jest z osocza przez hemodializę. U pacjentów z zaburzoną czynnością nerek
lub poddawanych hemodializie zaleca się modyfikowanie dawkowania (patrz punkt 4.2).

Farmakokinetykę gabapentyny u dzieci ustalono w grupie pięćdziesięciu zdrowych osobników o
rozpiętości wieku od 1 miesiąca do 12 lat. Stężenie gabapentyny w osoczu u dzieci powyżej 5. lat jest
generalnie podobne do stwierdzanego u dorosłych przy przeliczeniu dawki leku w mg na kilogram
masy ciała. W badaniu farmakokinetyki, przeprowadzonym u 24 zdrowych dzieci w wieku od 1
miesiąca do 48 miesięcy, stwierdzono ekspozycję (AUC) mniejszą o około 30%, mniejsze stężenie
Cmax i zwiększony klirens w przeliczeniu na wagę ciała, w porównaniu do dostępnych danych,
zgłaszanych dla dzieci w wieku powyżej 5. lat.

Liniowość/nieliniowość

Dostępność biologiczna gabapentyny (odsetek wchłoniętej dawki) zmniejsza się wraz ze wzrostem
dawki, co wpływa na nieliniowość parametrów farmakokinetycznych, do których zalicza się parametr
dostępności biologicznej (F), np. Ae%, CL/F, Vd/F. Farmakokinetyka procesu eliminacji (parametry
farmakokinetyczne, które są niezależne od wartości F, na przykład CLr i t1/2) najlepiej opisuje model
liniowy. Stężenie gabapentyny w osoczu w stanie stacjonarnym daje się przewidywać z danych
dotyczących podania jednorazowego.

5.3     Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie

Działanie rakotwórcze

Przeprowadzono badanie, w którym przez okres dwóch lat myszom i szczurom podawano gabapentynę z
dietą. Dawki podawanej gabapentyny wynosiły 200, 600 i 2000 mg/kg/dobę w przypadku myszy i 250,
1000 i 2000 mg/kg/dobę w przypadku szczurów. Statystycznie znamienny wzrost częstości
występowania nowotworów z komórek zrazikowych trzustki stwierdzono wyłącznie u samców szczura
przy najwyższej dawce gabapentyny. Maksymalne stężenie gabapentyny w osoczu szczurów
otrzymujących dawkę 2000 mg/kg/dobę 10-krotnie przekraczało stężenia leku w osoczu u ludzi
otrzymujących 3600 mg gabapentyny na dobę. Nowotwory z komórek zrazikowych trzustki to
nowotwory o niskim stopniu złośliwości – nie wpływały na przeżywalność samców szczurów, nie
dawały przerzutów, nie naciekały okolicznych tkanek i były podobne do nowotworów obserwowanych u
zwierząt kontrolnych. Znaczenie rozwoju wspomnianych nowotworów z komórek zrazikowych trzustki
występujących u samców szczura dla ryzyka rakotwórczego u ludzi jest niejasne.

Działanie mutagenne

Nie wykazano, aby gabapentyna posiadała potencjał genotoksyczny. W standardowych oznaczeniach in
vitro opartych na komórkach bakterii lub ssaków lek ten nie wykazywał działania mutagennego.
Gabapentyna nie powodowała strukturalnych aberracji chromosomowych w komórkach ssaków ani w
warunkach in vitro, ani in vivo, i nie indukowała powstawania mikrojąderek w szpiku kostnym chomika.

Negatywny wpływ na płodność

Nie obserwowano żadnych działań niepożądanych, jeżeli chodzi o płodność czy rozrodczość, u
szczurów, którym podawano dawki do 2000 mg/kg (około 5-krotnie przekraczająca maksymalną dawkę
u człowieka wyrażoną w mg/m2 ).

Działanie teratogenne

Gabapentyna nie zwiększała częstości występowania wad wrodzonych w porównaniu z kontrolą u
potomstwa myszy, szczurów i królików w dawkach do odpowiednio 50, 30 i 25 razy wyższych niż
dobowa dawka u ludzi wynosząca 3600 mg (które to dawki odpowiadały odpowiednio czterokrotności,
pięciokrotności i ośmiokrotności dawki dobowej u człowieka wyrażonej w mg/m2).
U gryzoni gabapentyna powodowała opóźnienie kostnienia w obrębie kości czaszki, kręgów, kończyn
przednich i kończyn tylnych, co wskazywałoby na opóźnienie rozwoju płodowego. Efekty te
obserwowano, kiedy ciężarne myszy w okresie organogenezy otrzymywały doustnie dawki wynoszące
1000 lub 3000 mg/kg/dobę oraz kiedy szczury otrzymywały dawki wynoszące 500, 1000 lub 2000 mg/kg
przed kopulacją oraz przez cały okres ciąży. Dawki te odpowiadają około 1- do 5-krotności dawki u
człowieka wynoszącej 3600 mg w przeliczeniu na mg/m2.

Działania teratogennego nie stwierdzono u ciężarnych myszy, którym podawano dawkę 500 mg/kg/dobę
(około połowy dawki dobowej u człowieka wyrażonej w mg/m2).
W badaniu płodności i ogólnej rozrodczości szczurów obserwowano zwiększoną częstość występowania
wodniaka moczowodu i (lub) wodonercza przy dawce wynoszącej 2000 mg/kg/dobę, przy dawce
wynoszącej 1500 mg/kg/dobę w badaniu teratologicznym, oraz przy dawce wynoszącej 500, 1000 i
2000 mg/kg/dobę w badaniu perinatalnym i postnatalnym. Znaczenie tych obserwacji nie jest znane,
jednak mogą one być związane z opóźnionym rozwojem. Dawki te również odpowiadają około 1- do 5-
krotności dawki dobowej u człowieka wynoszącej 3600 mg w przeliczeniu na mg/m2.

W badaniu teratologicznym na królikach przy dawkach wynoszących 60, 300 i 1500 mg/kg/dobę
podawanych w okresie organogenezy miała miejsce zwiększona częstość występowania utraty płodu po
zagnieżdżeniu. Dawki te odpowiadają około 1/4 do 8-krotności dawki dobowej u człowieka wynoszącej
3600 mg w przeliczeniu na mg/m2.


6.       DANE FARMACEUTYCZNE

6.1 Wykaz substancji pomocniczych

Kapsułki twarde
Każda kapsułka twarda zawiera następujące substancje pomocnicze: laktoza jednowodna, skrobia
kukurydziana oraz talk.

Skład kapsułki: żelatyna, woda oczyszczona oraz sodu laurylosiarczan.

Kapsułki twarde 100 mg zawierają barwnik E171 (tytanu dwutlenek), kapsułki twarde 300 mg
zawierają barwnik E171 (tytanu dwutlenek) oraz barwnik E172 (żelaza tlenek żółty) a kapsułki
twarde 400 mg zawierają barwnik E171 (tytanu dwutlenek) oraz barwnik E172 (żelaza tlenek
czerwony i żółty).

Atrament zawarty we wszystkich kapsułkach twardych zawiera szelak, E171 (tytanu dwutlenek) oraz
E132 (indygotynę w postaci laku).

6.2 Niezgodności farmaceutyczne

Nie dotyczy.

6.3 Okres ważności

3 lata

6.4 Specjalne środki ostrożności podczas przechowywania

Nie przechowywać w temperaturze powyżej 30°C.

6.5 Rodzaj i zawartość opakowania

Kapsułki twarde: Blistry Aluminium/PVC/PVDC
Opakowanie zawiera: 20, 30, 50, 60, 84, 90, 98, 100, 200, 500, 1000 kapsułek

Nie wszystkie wielkości opakowań muszą znajdować się w obrocie.

6.6 Specjalne środki ostrożności dotyczące usuwania i przygotowania produktu leczniczego do
stosowania

Bez szczególnych wymagań.


7.     PODMIOT ODPOWIEDZIALNY POSIADAJĄCY POZWOLENIE NA
       DOPUSZCZENIE DO OBROTU

Pfizer Europe MA EEIG
Ramsgate Road, Sandwich
Kent CT13 9NJ
Wielka Brytania


8.     NUMER(-Y) POZWOLENIA NA DOPUSZCZENIE DO OBROTU

NEURONTIN 100: Pozwolenie nr. 7692
NEURONTIN 300: Pozwolenie nr. 7693
NEURONTIN 400: Pozwolenie nr. 7694


9.     DATA WYDANIA PIERWSZEGO POZWOLENIA NA DOPUSZCZENIE DO
       OBROTU / DATA PRZEDŁUŻENIA POZWOLENIA

Data wydania pierwszego pozwolenia: 19.05.1998
Data ostatniego przedłużenia pozwolenia: 05.08.2008


10. DATA ZATWIERDZENIA LUB CZĘŚCIOWEJ ZMIANY TEKSTU
CHARAKTERYSTYKI PRODUKTU LECZNICZEGO

19.04.2012

                    
# Uprawnienia Poziom odpłatności Wysokość dopłaty Dokument
uprawniający do zniżki
1 Ubezpieczony 100% 29.76 Recepta biała (Rp)
2 Chory wg wskazań (Padaczka oporna na leczenie) Ryczałt 16.38 Recepta biała (Rp)
3 Chory wg wskazań pozarejestracyjnych (ból inny niż określony w ChPL - leczenie wspomagające u chorych na nowotwory) Ryczałt 16.38 Recepta biała (Rp)
4 Zasłużony Honorowy Dawca Krwi, Zasłużony Dawca Przeszczepu -
5 Inwalida wojenny i rodzina, Osoba represjonowana i rodzina, Cywilna niewidoma ofiara działań wojennych Bezpłatny 0.00 Recepta biała (Rp)
6 Inwalida wojskowy i rodzina -
7 Pełniący obowiązki obronne Bezpłatny 0.00 Recepta biała (Rp)
8 Chory na azbestozę -

Inne leki Gabapentinum: