Kwetax:

Nazwa międzynarodowa:
Quetiapinum
Podmiot odpowiedzialny:
TEVA PHARMACEUTICALS POLSKA SP. Z O. O., POLSKA
Pozwolenie w Polsce
15244
Pozwolenie w Europie
-
Producenci:
IVAX PHARMACEUTICALS S.R.O., CZECHY
PHARMACHEMIE B.V., HOLANDIA
TEVA PHARMACEUTICAL WORKS PR., WĘGRY
TEVA SANTE SA, FRANCJA
TEVA UK LTD., WIELKA BRYTANIA
Postać
tabletki powlekane
Dawka
0,025 g
Lek refundowany
Nie
Kategoria
Lek na receptę
Kod ATC
N05AH04
                                    ULOTKA DLA PACJENTA: INFORMACJA DLA UŻYTKOWNIKA

                                  Kwetax, 25 mg, tabletki powlekane
                                             Quetiapinum

Należy zapoznać się z treścią ulotki przed zastosowaniem leku.
•    Należy zachować tę ulotkę, aby w razie potrzeby móc ją ponownie przeczytać.
•    Należy zwrócić się do lekarza lub farmaceuty, gdy potrzebna jest rada lub dodatkowa
     informacja.
•    Lek ten został przepisany ściśle określonej osobie i nie należy go przekazywać innym, gdyż
     może im zaszkodzić, nawet jeśli objawy ich choroby są takie same.
•    Jeśli nasili się którykolwiek z objawów niepożądanych lub wystąpią jakiekolwiek objawy
     niepożądane, w tym niewymienione w ulotce, należy powiedzieć o tym lekarzowi lub
     farmaceucie.



Spis treści ulotki:
1.    Co to jest lek Kwetax i w jakim celu się go stosuje.
2.    Informacje ważne przed zastosowaniem leku Kwetax.
3.    Jak stosować lek Kwetax.
4.    Możliwe działania niepożądane.
5.    Jak przechowywać lek Kwetax.
6.    Zawartość opakowania i inne informacje.


1.       Co to jest lek Kwetax i w jakim celu się go stosuje

     •    Lek Kwetax zawiera kwetiapinę, która należy do grupy leków przeciwpsychotycznych

Lek Kwetax może być stosowany w leczeniu różnych chorób u dorosłych powyżej 18lat, takich jak:
   • Choroba dwubiegunowa: gdzie pacjent czuje się smutny cały czas. Może się okazać, że
      pacjent czuje się przygnębiony, mieć poczucie winy, brak energii, utratę apetytu lub nie może
      spać.
   • Mania: gdzie pacjent może czuć się bardzo podekscytowany, podniecony, pobudzony, może
      odczuwać entuzjazm lub być nadpobudliwy lub mieć słabą ocenę, w tym być agresywny lub
      uciążliwy.
   • Schizofrenia: gdzie pacjent może słyszeć lub widzieć rzeczy, wierzyć w rzeczy, które nie
      istnieją lub które nie są prawdziwe, czy czuć się niezwykle podejrzliwy, odczuwać lęk,
      dezorientację, mieć poczucie winny, napięcia lub depresję.

Lekarz może przepisać kwetiapinę nawet wtedy, gdy pacjent czuje się lepiej.


2.       Informacje ważne przed zastosowaniem leku Kwetax

Kiedy nie stosować leku Kwetax
• jeśli u pacjenta stwierdzono uczulenie (nadwrażliwość) na kwetiapinę lub którykolwiek z
    pozostałych składników leku Kwetax wymienionych w punkcie 6.
• jeśli pacjent przyjmuje leki stosowane w leczeniu HIV (AIDS);
• jeśli pacjent przyjmuje środki przeciwgrzybicze z grupy azoli, np. ketokonazol lub itrakonazol;
• jeśli pacjent przyjmuje antybiotyki erytromycynę lub klarytromycynę;
• jeśli pacjent przyjmuje nefazodon, stosowany w leczeniu depresji.

Ostrzeżenia i środki ostrożności
Przed rozpoczęciem stosowania leku Kwetax należy zwrócić się do lekarza lub farmaceuty:
 • jeśli występuje obniżone ciśnienie krwi;
 • jeśli występuje choroba serca, zaburzenia rytmu serca lub choroba układu krążenia;
 • jeśli kiedykolwiek wystąpił napad padaczkowy lub drgawki;
 • jeśli występują zaburzenia czynności wątroby;
• jeśli występuje cukrzyca lub obecność czynników ryzyka zachorowania na cukrzycę.
    W tym przypadku lekarz może zlecić badania stężenia cukru we krwi podczas
    stosowania kwetiapiny.
 • jeśli kiedykolwiek wystąpił udar mózgu;
 • jeśli występuje zmniejszona liczba białych krwinek;
 • jeśli u pacjenta lub w jego rodzinie występowały zakrzepy, ponieważ stosowanie leków tego typu
     było związane z powstawaniem skrzepów krwi.
 Jeżeli u pacjenta wystąpi: przyspieszony rytm serca, przyspieszony oddech, sztywność mięśni i (lub)
 gorączka, bądź mimowolne ruchy twarzy, ciała, rąk lub nóg po zażyciu tabletek, należy niezwłocznie
 powiadomić lekarza.

U pacjentów w podeszłym wieku z demencją (osłabienie czynności umysłowych) odnotowano
zwiększone ryzyko śmierci podczas stosowania kwetiapiny i innych leków z tej grupy. Nie ustalono
bezpośredniej zależności pomiędzy kwetiapiną a tego rodzaju zagrożeniem. Kwetiapina nie została
dopuszczona jako lek przeznaczony do stosowania u tych pacjentów.

Myśli samobójcze i pogłębienie stanu depresji
Osoby u których występuje depresja mogą mieć czasami myśli o samookaleczeniu lub o popełnieniu
samobójstwa. Takie objawy czy zachowania mogą nasilać się w początkowej fazie leczenia, gdyż
wszystkie leki przeciwdepresyjne zaczynają działać po pewnym czasie, zazwyczaj po upływie dwóch
tygodni, czasem później. Większą skłonność do takich myśli przejawiają:
    • pacjenci, u których występowały wcześniej myśli samobójcze lub myśli o samookaleczeniu
    • młode osoby dorosłe.Dane z badań klinicznych wskazują na zwiększone ryzyko myśli
    samobójczych i (lub) zachowań samobójczych u osób w wieku poniżej 25 lat z depresją.

Jeśli u pacjenta kiedykolwiek wystąpią myśli samobójcze lub myśli o samookaleczeniu, należy
niezwłocznie skontaktować się z lekarzem lub zgłosić się do szpitala.
Pomocne może okazać się poinformowanie krewnych lub przyjaciół o depresji oraz poproszenie ich o
przeczytanie tej ulotki. Pacjent może poprosić o poinformowanie go, jeśli zauważą, że depresja
nasiliła się lub wystąpiły niepokojące zmiany w zachowaniu.

Na początku leczenia kwetiapiną może wystąpić senność lub zawroty głowy, szczególnie po
wstawaniu, może to powodować upadek lub spowodować wypadek. Dlatego należy poradzić
pacjentom zachowanie ostrożności do czasu, aż zapoznają się z potencjalnym wpływem produktu.

Stosowanie kwetiapiny może powodować subiektywnie nieprzyjemny lub przykry niepokój, potrzebę
ruchu, niezdolność do siedzenia lub stania w miejscu (stan ten nazywany jest akatyzją). W przypadku
wystąpienia takich objawów należy skontaktować się z lekarzem.
Stosowanie kwetiapiny może powodować silny ból brzucha, który może rozprzestrzenić się aż na
plecy co może być objawem zapalenia trzustki.

Stosowanie kwetiapiny może zwiększać ryzyko niektórych stanów takich jak: podwyższone stężenie
triglicerydów we krwi, kamienie żółciowe i spożywanie alkoholu. Te stany prowadzą do zwiększenia
ryzyka wystąpienia zapalenia trzustki, które jest poważną chorobą.

Dzieci i młodzież
Kwetiapina nie jest zalecana do stosowania u dzieci i młodzieży poniżej 18 roku życia, ze względu na
brak dostępnych danych dotyczących stosowania w tej grupie wiekowej.

Inne leki i Kwetax
Należy powiedzieć lekarzowi lub farmaceucie o wszystkich lekach przyjmowanych obecnie lub
ostatnio a także o lekach które pacjent planuje przyjmować, w tym preparatach ziołowych, produktach
naturalnych i lekach wydawanych bez recepty.

NIE należy stosować leku Kwetax jeżeli pacjent przyjmuje:
• leki stosowane w leczeniu HIV (AIDS);
• środki przeciwgrzybicze z grupy azoli, np. ketokonazol lub itrakonazol (stosowane w leczeniu
    zakażeń grzybiczych);
• antybiotyki erytromycynę lub klarytromycynę;
• nefazodon, stosowany w leczeniu depresji.

Należy poinformować lekarza jeżeli pacjent przyjmuje:
• inne leki stosowane w leczeniu chorób psychicznych, jak tiorydazyna;
• karbamazepinę lub fenytoinę, stosowane w leczeniu padaczki;
• walproinian sodu lek stosowany na padaczkę (jeśli stosowana jest kwetiapina w skojarzeniu z
    walproinianem sodu, możliwe jest zmniejszenie liczby niektórych komórek krwi (leukocytów)
• barbiturany, jak fenobarbital (stosowany w leczeniu padaczki) lub amobarbital (stosowany w
    leczeniu bezsenności);
• leki stosowane w leczeniu zaburzeń rytmu serca;
• leki wpływające na stężenie soli (potasu, magnezu) we krwi;
• lek przeciwgruźliczy ryfampicynę.

Niektóre leki mogą powodować szybsze wydalanie kwetiapiny z organizmu, co może sprawić, że
leczenie nie będzie tak skuteczne jak powinno.

Kwetiapina może powodować fałszywe dodatnie wyniki niektórych badań laboratoryjnych (testów
wykrywających we krwi metadon i niektóre rodzaje leków przeciwdepresyjnych).

Stosowanie leku Kwetax z jedzeniem, piciem i alkoholem
Nie należy pić soku grejpfrutowego w czasie stosowania leku.
Należy zachować ostrożność w przypadku spożywaniu alkoholu podczas stosowania leku Kwetax
ponieważ może powodować wzmożoną senność.
Lek może być stosowany niezależnie od posiłku.

Ciąża i karmienie piersią
Nie potwierdzono bezpieczeństwa stosowania kwetiapiny podczas ciąży lub w okresie karmienia
piersią.
Nie należy stosować kwetiapiny bez konsultacji z lekarzem, jeżeli pacjentka jest w ciąży lub planuje
zajść w ciążę.

U noworodków matek, które stosowały kwetiapinę w ostatnim trymestrze ciąży (ostatnie trzy miesiące
ciąży) mogą wystąpić następujące objawy: drżenie, sztywność mięśni i (lub) osłabienie, senność,
pobudzenie, zaburzenia oddychania, trudności w karmieniu. Jeśli u dziecka wystąpi którykolwiek z
tych objawów może zaistnieć konieczność skontaktowania się z lekarzem.

Nie należy karmić piersią podczas stosowania kwetiapiny.

Przed zastosowaniem każdego leku należy poradzić się lekarza lub farmaceuty.

Prowadzenie pojazdów i obsługa maszyn
Stosowanie kwetiapiny może wywoływać uczucie senności. Nie należy prowadzić pojazdów ani
obsługiwać maszyn bez określenia wpływu leku u danego pacjenta.

Ważne informacje o niektórych składnikach leku Kwetax
Kwetax zawiera laktozę.
Ten lek zawiera niewielkie ilości laktozy: w przypadku stwierdzenia u pacjenta nietolerancji
niektórych cukrów, należy skontaktować się z lekarzem przed zastosowaniem leku.

Kwetax zawiera lak aluminiowy żółcieni pomarańczowej FCF (E110)
Ten lek zawiera lak aluminiowy żółcieni pomarańczowej FCF (E110) i może wywoływać reakcje
uczuleniowe.


3.       Jak stosować lek Kwetax

Lek Kwetax należy zawsze stosować zgodnie z zaleceniami lekarza. W przypadku wątpliwości należy
ponownie skontaktować się lekarzem lub farmaceutą.

Lekarz zadecyduje o wielkości dawki początkowej. Dawka podtrzymująca (dzienna dawka) zależy od
choroby i potrzeb, ale zazwyczaj będzie między 150 mg i 800 mg.

     •    Pacjent przyjmuje tabletki raz dziennie, przed snem lub dwa razy dziennie, w zależności od
          choroby.
     •    Należy połykać tabletki w całości, popijając wodą.
     •    Można przyjmować tabletki z pokarmem lub bez.
     •    Nie należy pić soku grejpfrutowego w zcasie stosowania kwetiapiny. Może to wpływać na
          sposób działania leku.
     •    Nie należy przerywać stosowania leku, nawet jeśli pacjent czuje się lepiej, chyba że zaleci to
          lekarz.


Pacjenci ze schorzeniami wątroby
Lekarz może zalecić przyjmowanie zmniejszonej dawki leku u pacjentów ze schorzeniami wątroby.

Pacjenci w podeszłym wieku
Lekarz może zalecić przyjmowanie zmniejszonej dawki leku u pacjentów w podeszłym wieku.

Dzieci i młodzież poniżej 18 lat
Nie należy stosować leku u dzieci i młodzieży poniżej 18 lat

Zastosowanie większej niż zalecana dawki leku Kwetax
Do objawów przedawkowania należą: senność i uspokojenie, przyspieszony rytm serca i
obniżone ciśnienie krwi.

Należy natychmiast skontaktować się z lekarzem lub najbliższym szpitalnym oddziałem ratunkowym.
Należy zabrać ze sobą opakowanie i wszystkie pozostałe tabletki.

Pominięcie zastosowania leku Kwetax
Jeżeli pacjent zapomni przyjąć dawkę leku, powinien ją jak najszybciej wziąć, chyba że zbliża się czas
przyjęcia kolejnej dawki. Nie należy stosować dawki podwójnej w celu uzupełnienia pominiętej
dawki.

Przerwanie stosowania leku Kwetax
Jeśli pacjent nagle zaprzestania stosowania kwetiapiny, może nie móc zasnąć (bezsenność) lub mogą
wystapić nudności, lub ból głowy, biegunka, wymioty, zawroty głowy lub drażliwość. Lekarz może
zalecić zmniejszenie dawki stopniowo przed przerwaniem leczenia.

W razie wątpliwości związanych ze stosowaniem leku należy zwrócić się do lekarza lub farmaceuty.


4.       Możliwe działania niepożądane
Jak każdy lek, Kwetax może powodować działania niepożądane, chociaż nie u każdego one wystąpią.

Należy przerwać stosowanie kwetiapiny i skontaktować się z lekarzem lub od razu udać się do
najbliższego szpitala jeśli:
    • U pacjenta występują myśli o samookaleczeniu lub myśli samobójcze lub pogorszenie depresji
    (dotyczy więcej niż 1 osoby na 10 osób).
    • U kilku pacjentów (dotyczy więcej niż 1 osoby na 10 000 osób) mogą wystąpić ciężkie
    reakcje alergiczne zwane wstrząsem anafilaktycznym. To działanie niepożądane występuje rzadko
    ale jest bardzo poważne. W przypadku wystąpienia któregokolwiek z następujących działań
    niepożądanych, należy natychmiast powiadomić lekarza: obrzęk twarzy, rąk, ust, nóg, języka lub
    gardła, trudności w połykaniu lub oddychaniu.
    • U pacjenta występuje osłabienie, tkliwość lub ból mięśni, złe samopoczucie lub wysoka
    temperatura. Mogą to być objawy rzadkiej ale bardzo poważnej choroby, która może być
    zagrożeniem dla życia, zwanej rabdomiolizą. Mogą wystąpić u 1 na 10 000 osób.
    • U pacjenta występuje bardzo wysoka temperatura ciała, wzmożona potkliwość, sztywność
    mięśni, przyśpieszony rytm serca, przyśpieszony oddech oraz senność lub splątanie. Pacjent może
    mieć również trudności w chodzeniu, drżenie oraz nieprawidłowe ruchy mięśni których nie można
    kontrolować. W rzadkich przypadkach może występować przewracanie oczami. Mogą to być
    objawy poważnej choroby zwanej złośliwy zespół neuroleptyczny. Mogą wystąpić u 1 na 1000
    osób.
    • Pacjent zauważy zażółcenie skóry lub oczu, ciemne zabarwienie moczu, występuje wysoka
    temperatura ciała, zmęczenie, uratę apetytu, ból brzucha lub nudności. Mogą to być objawy
    problemów wątroby, takich jak żółtaczka lub zapalenie wątroby. Mogą wystąpić u 1 na 1000 osób.
    • U pacjenta występują napady drgawkowe (drgawki). Mogą wystąpić u 1 na 100 osób.
    • U pacjenta występują zakrzepy krwi w żyłach szczególnie w nogach (objawy obejmują
    obrzęk, ból i zaczerwienienie nóg), które naczyniami krwionośnymi mogą dostać się do płuc
    powodując ból w klatce piersiowej i trudności w oddychaniu. Choroba ta nazywana jest zakrzepicą
    i może wystąpić u 1 na 1000 osób.
    • U pacjenta występuje silny ból brzucha który może rozprzestrzenić się aż na plecy, co może
    być oznaką zapalenia trzustki i może wystąpić u 1 na 1000 osób.
    • U pacjenta występuje zwiększone uczucie głodu, pragnienia lub utrata wagi. Mogą to być
    objawy cukrzycy i mogą wystąpić u jednego na 100 osób.
    • U kilku pacjentów mogą wystąpić zagrażające życiu choroby skóry (zespół Stevensa
    -Johnsona, który może wystąpić u 1 na 10 000 osób, toksyczno- rozpływna martwica naskórka -
    częstość nie może być określona na podstawie dostępnych danych). Są to bardzo rzadkie, ale
    bardzo poważne działania niepożądane. W przypadku wystąpienia któregokolwiek z
    następujących działań niepożądanych należy niezwłocznie skontaktować się z lekarzem lub
    pielęgniarkę :
                   •     łuszczenie skóry
                   •     owrzodzenia błon śluzowych
                   •     wysypka skórna
    • U pacjenta występują swędzące różowo-czerwone plamy zaczynające się od stóp i dłoni.
    Mogą to być objawy choroby skóry zwanej rumień wielopostaciowy. Częstość występowania nie
    może być określona na podstawie dostępnych danych.
    • U pacjenta występuje obrzęk twarzy (powiek, warg), języka, dłoni i stóp oraz trudności w
    oddychaniu. Jest to stan zwany obrzękiem naczynioruchowym który może wystąpić u 1 na 10 000
    osób.
    • U pacjenta występują zaburzenia mowy, trudności z przełykaniem, utrata równowagi,
    sztywność mięśni twarzy, powłóczenie nogami, sztywność rąk i nóg, drżenie w tym drżenie rąk i
    palców. Są to tak zwane objawy pozapiramidowe, mogą wystąpić u 1 na 10 osób
    • U pacjenta występują częściej infekcje lub siniaki. Mogą to być objawy poważnej choroby
    zwanej agranulocytozą (zmniejszenie ilości wszystkich rodzajów krwinek)
    • U pacjenta występują bolesne i długotrwałe wzwody prącia (priapizm). To działanie
    niepożądane występuje rzadko.
    • Występuje nierównomierne i przyśpieszone bicie serca. Może to być objaw stanu zwanego
    wydłużeniem odstępu QT co może być widoczne w badaniu EKG. Mogą wystąpić u 1 na 100
    osób.
    • U pacjenta występuje bardzo wysoka temperatura ciała
    • Odnotowano, że niektóre leki przeciwpsychotyczne mogą wywoływać zaburzenia rytmu serca,
       atak serca lub nagłą, niewyjaśnioną śmierć. W przypadku wystąpienia bólu w klatce
       piersiowej, uczucia kołatania lub nieregularnego rytmu serca należy natychmiast
       poinformować lekarza.

Inne działania niepożądane to:
Bardzo często (może dotyczyć więcej niż u 1 na 10 osób ):
• zawroty głowy, senność, bóle głowy
• suchość w jamie ustnej
• przyrost masy ciała
• zwiększenie poziomu złego cholesterolu (LDL)
• zmniejszenie poziomu dobrego cholesterolu (HDL),
• objawy odstawienne (objawy pojawiające się po przerwaniu stosowania kwetiapiny)
    obejmują: bezsenność, nudności, bóle głowy, biegunkę, wymioty, zawroty głowy i
    drażliwość. Zazwyczaj ustępują po tygodniu od przyjęcia ostatniej dawki
• Niektóre działania niepożądane są widoczne dopiero po wykonaniu badania krwi.
    Obejmują one zmniejszenie liczby hemoglobiny we krwi.

Często (może dotyczyć 1 na 10 osób):
• omdlenia,
• drażliwość,
• przyspieszony lub nieregularny rytm serca
• niestrawność
• osłabienie

•   Niektóre działania niepożądane uwidaczniają się jedynie podczas badania krwi. Jest to np.:
             o wzrost liczby pewnego typu komórek krwi (eozynofilia)
             o wzrost stężenia prolaktyny we krwi (hiperprolaktynemia). Może to prowadzić do:
                 • obrzmienia piersi u mężczyzn i kobiet i niespodziewanego wytwarzania mleka
                 • braku miesiączki u kobiet lub nieregularne miesiączki.
             o wysokie stężenie cukru we krwi
             o wzrost aktywności niektórych enzymów we krwi (aminotransferaza alaninowa (ALT),
                 aminotransferaza asparaginowa (AST), gamma-glutamylotransferaza GGT)
             o zmniejszenie stężenia niektórych hormonów tarczycy we krwi (T3,T4)
             o wzrost stężenia niektórych hormonów we krwi (TSH)
             o zmiany dotyczące liczby białych krwinek (mogące być przyczyną gorączki i
                 poważnego pogorszenia się stanu pacjenta, bądź też gorączki z miejscowymi
                 objawami zapalnymi, jak uporczywy ból gardła, owrzodzenia jamy ustnej lub
                 zaburzenia oddawania moczu)
•   obrzmienie rąk i nóg
•   zaparcia
•   wymioty
•   niewyraźne widzenie
•   katar (swędzący i zatkany nos)
•   duszność (skrócenie oddechu)
•   niskie ciśnienie krwi mogące powodować zawroty głowy przy wstawaniu
•   nietypowe sny i koszmary senne
•   zaburzenia mowy i językowe
•   uczucie głodu

Niezbyt często (może dotyczyć 1 na 100 osób):
•   nieprawidłowe ruchy mięśni
•    wolne bicie serca
•   zespół „niespokojnych” nóg
•   trudności z przełykaniem
•   zaburzenia seksualne
•   reakcje uczuleniowe objawiające się zaczerwienieniem i świądem skóry oraz
    wysypką
•   niektóre działania niepożądane uwidaczniają się jedynie podczas badania krwi. Jest to np.:
            o obniżenie liczby czerwonych krwinek (anemia) co może powodować
                uczucie zmęczenia i brak energii
            o spadek liczby płytek krwi (trombocytopenia, małopłytkowość), które
                mogą doprowadzić do siniaków i krwawienia
            o spadek stężenia elektrolitów we krwi zwany niedoborem sodu
                (hiponatremia)
            o spadek stężenia niektórych hormonów we krwi (wolne T3)
•   .nieprawidłowa czynność tarczycy (niedoczynność tarczycy), która moż powodować uczucie
    zmęczenia, senność, zaparcia, przyrost masy ciała.


Rzadko (może wystąpić u 1 na 1000 osób):
• obrzmienie piersi i niespodziewane wytwarzanie mleka (mlekotok).
• zespół metaboliczny (warunki, do których można zaliczyć ryzyko chorób serca i cukrzycy, jest to
    np: wysokie ciśnienie krwi, wysoki poziom cukru we krwi, wysoki poziom triglicerydów (rodzaj
    tłuszczu we krwi), niski poziom HDL (poziom dobrego cholesterolu we krwi), nadwaga wokół
    talii)
• chodzenie, mówienie, jedzenie podczas snu
• niska temperatura ciała
• nieregularne miesiączki
• Niektóre działania niepożądane uwidaczniają się jedynie podczas badania krwi. Jest to np.:
spadek pewnego enzymu we krwi o nazwie kinazy kreatynowej (CPK)


Bardzo rzadko (może występować u 1 na 10 000 osób):
.
• Zespół niewłaściwego wydzielania hormonu antydiuretycznego (zespół nadmiernego poziomu
   hormonu antydiuretycznego [hormon, który wpływa na nerki i powoduje zatrzymanie wody w
   organizmie co powoduje spadek pewnych elektrolitów e krwi (takich jak sód)

Nieznana (częstość nie może być określona na podstawie dostępnych danych)
Niektóre działania niepożądane uwidaczniają się jedynie podczas badania krwi. Jest to np.
Zmniejszenie liczby niektórych komórek krwi zwanych neutrofile.

Jeśli wystąpią jakiekolwiek objawy niepożądane, w tym wszelkie możliwe objawy niepożądane
niewymienione w ulotce, należy zwrócić się do lekarza, farmaceuty lub pielęgniarki.

Dodatkowe działania niepożądane u dzieci i młodzieży
Dane z badań klinicznych wskazują, że te same działania niepożądane, obserwowane u
dorosłych mogą również wystąpić u dzieci i młodzieży.

Poniższe działania niepożądane obserwowano tylko u dzieci i młodzieży:


Bardzo często (występują u więcej niż u 1 na 10 osób ):
• Zwiększenie ciśnienia tętniczego krwi.
Dane z badań klinicznych wskazują, że następujące działania niepożądane występowały u
dzieci i młodzieży częściej niż u pacjentów dorosłych:

Bardzo często (występują częściej niż u 1 na 10 osób ):
• Podwyższony poziom prolaktyny we krwi. Może to w rzadkich wypadkach prowadzić
do:
- obrzmienia piersi u dziewcząt jak i chłopców i niespodziewanego wytwarzania mleka
- zaniku lub nieregularnej miesiączki u dziewcząt.
• Zwiększonego apetytu.
• Nieprawidłowych ruchów mięśni.

Często (może występować u 1 na 10 osób)
Drażliwość

5.    Jak przechowywać lek Kwetax

Przechowywać w miejscu niewidocznym i niedostępnym dla dzieci.

Nie stosować leku Kwetax po upływie terminu ważności zamieszczonego na kartoniku, butelce lub
blistrze. Termin ważności oznacza ostatni dzień danego miesiąca.
Ten lek nie wymaga szczególnych warunków przechowywania.

Leków nie należy wyrzucać do kanalizacji ani domowych pojemników na odpadki. Należy zapytać
farmaceutę co zrobić z lekami, których się już nie potrzebuje.Takie postępowanie pomoże chronić
środowisko.

6.    Zawartość opakowania i inne informacje

Co zawiera lek Kwetax:
• Substancją czynną leku jest kwetiapina. Każda tabletka powlekana zawiera 25 mg kwetiapiny (w
   postaci fumaranu kwetiapiny).
• Inne składniki leku to: wapnia wodorofosforan dwuwodny, laktoza jednowodna, powidon K-25,
   celuloza mikrokrystaliczna, karboksymetyloskrobia sodowa (typ A), krzemionka koloidalna
   bezwodna, magnezu stearynian. Składniki otoczki to: hypromeloza, tytanu dwutlenek (E171),
   triacetyna, laktoza jednowodna, żelaza tlenek żółty (E172), żółcień pomarańczowa FCF (E110),
   lak.

Jak wygląda lek Kwetax i co zawiera opakowanie:

Kwetax, 25 mg to jasnopomarańczowe, okrągłe, obustronnie wypukłe tabletki powlekane, z
wytłoczonym oznaczeniem „25” po jednej stronie, gładkie po drugiej stronie.

Lek Kwetax jest dostępny w następujących opakowaniach:
Białe, nieprzezroczyste blistry PVC/PE/ACLAR-Aluminium lub białe, nieprzezroczyste blistry
PVC/PVDC/Aluminium.
Opakowania po 10, 30 i 100 (5 x 20) tabletek powlekanych.

Butelki HDPE z białymi, zabezpieczonymi przed otwarciem przez dzieci zatyczkami
polipropylenowymi, z przyklejoną termicznie warstwą izolacyjną.
Wszystkie dawki: Opakowania po 100 tabletek powlekanych.

Nie wszystkie rodzaje opakowań muszą znajdować się w obrocie.

Podmiot odpowiedzialny i wytwórca
Podmiot odpowiedzialny:
Teva Pharmaceuticals Polska Sp. z o.o.
ul. Emilii Plater 53
00-113 Warszawa
tel.: (22) 345 93 00

Wytwórca:
TEVA UK Ltd, Brampton Road, Hampden Park, Eastbourne, East Sussex, BN22 9AG, Wielka
Brytania
Pharmachemie B.V., Swensweg 5, Postbus 552, 2003 RN Haarlem, Holandia
TEVA Santé SA, Rue Bellocier, 89107 Sens, Francja
TEVA Pharmaceutical Works Private Limited Company, Pallagi út 13, 4042 Debrecen, Węgry
Teva Czech Industries , Ostravská 29, č.p. 305, 747 70 Opava – Komárov, Czechy
Teva Operations Poland Sp. z.o.o., ul. Mogilska 80, 31-546 Kraków, Polska

Data zatwierdzenia ulotki: październik 2012

                
                                              CHARAKTERYSTYKA PRODUKTU LECZNICZEGO


1.    NAZWA PRODUKTU LECZNICZEGO

Kwetax, 25 mg, tabletki powlekane


2.    SKŁAD JAKOŚCIOWY I ILOŚCIOWY

Każda tabletka powlekana zawiera 25 mg kwetiapiny (w postaci fumaranu kwetiapiny).

Substancje pomocnicze:

Każda tabletka powlekana zawiera 14 mg laktozy oraz 0,031 mg laku aluminiowego żółcieni
pomarańczowej FCF (E110).

Pełny wykaz substancji pomocniczych, patrz punkt 6.1.


3.    POSTAĆ FARMACEUTYCZNA

Tabletka powlekana.

Jasnopomarańczowe, okrągłe, obustronnie wypukłe tabletki powlekane, z wytłoczonym oznaczeniem
„25” po jednej stronie, gładkie po drugiej stronie.


4.    SZCZEGÓŁOWE DANE KLINICZNE

4.1   Wskazania do stosowania

Kwetiapina jest wskazana:
•    w leczeniu schizofrenii,
•    w leczeniu choroby dwubiegunowej:
                o     w leczeniu epizodów maniakalnych o umiarkowanym lub ciężkim nasileniu w
                        przebiegu choroby dwubiegunowej,
               o        w leczeniu epizodów ciężkiej depresji w przebiegu choroby dwubiegunowej
               o        w zapobieganiu nawrotom choroby dwubiegunowej (epizodom
                         mieszanym, manii lub depresji) u pacjentów, którzy reagowali na
                         wcześniejsze leczenie kwetiapiną .


4.2   Dawkowanie i sposób podawania

Dla każdego wskazania zalecane są różne schematy dawkowania. Dlatego należy upewnić się,
że pacjenci otrzymali jasne informacje dotyczące dawkowania właściwego dla ich schorzenia.

Kwetiapina może być podawana niezależnie od posiłku.

Dorośli

Leczenie schizofrenii

W przypadku leczenia schizofrenii, kwetiapinę należy podawać 2 razy na dobę.
Całkowite dawki dobowe stosowane w ciągu pierwszych 4 dni leczenia wynoszą: 50 mg (dzień 1.),
100 mg (dzień 2.), 200 mg (dzień 3.) i 300 mg (dzień 4.).

Począwszy od 4. dnia leczenia, należy stopniowo zwiększać dawkę aż do skutecznej, wynoszącej
zwykle 300-450 mg/dobę. W zależności od odpowiedzi i tolerancji u poszczególnych pacjentów,
dawka może być dostosowana w zakresie 150-750 mg/dobę.

Leczenie umiarkowanych do ciężkich epizodów maniakalnych w przebiegu choroby dwubiegunowej

W przypadku leczenia epizodów maniakalnych w przebiegu choroby dwubiegunowej kwetiapinę
należy podawać 2 razy na dobę. Całkowite dawki dobowe stosowane w ciągu pierwszych 4 dni
leczenia wynoszą: 100 mg (dzień 1.), 200 mg (dzień 2.), 300 mg (dzień 3.) i 400 mg (dzień 4.). Dalsze
dostosowanie dawki do maksymalnej 800 mg/dobę w 6. dniu leczenia należy prowadzić stopniowo
zwiększając ją o wartość nie przekraczającą 200 mg/dobę.

W zależności od odpowiedzi i tolerancji u poszczególnych pacjentów, dawka może być dostosowana
w zakresie 200-800 mg/dobę. Zazwyczaj stosowana skuteczna dawka wynosi 400-800 mg/dobę.

Leczenie epizodów depresji w przebiegu choroby dwubiegunowej,

Zalecane jest podawanie kwetiapiny raz na dobę, przed snem. Całkowita dawka dobowa w
pierwszych 4 dniach leczenia wynosi 50 mg (Dzień 1), 100 mg (Dzień 2), 200 mg (Dzień 3) i
300 mg (Dzień 4). Zalecana dawka dobowa wynosi 300 mg. W badaniach klinicznych nie
stwierdzono dodatkowych korzyści w grupie pacjentów przyjmujących lek w dawce 600 mg,
w porównaniu z grupą pacjentów przyjmujących preparat w dawce 300 mg (patrz punkt 5.1).
Stosowanie leku w dawce 600 mg może być korzystne u pojedynczych pacjentów. Podawanie
leku w dawkach powyżej 300 mg należy rozpoczynać pod nadzorem lekarzy posiadających
doświadczenie w leczeniu choroby dwubiegunowej. Na podstawie badań klinicznych
stwierdzono, że w przypadku obaw dotyczących tolerancji leku, u pojedynczych pacjentów
należy rozważyć zmniejszenie dawki, do co najmniej 200 mg.

Zapobieganie nawrotom choroby dwubiegunowej

W celu zapobiegania nawrotom choroby dwubiegunowej (epizodom mieszanym, manii lub depresji),
pacjenci, którzy reagowali na intensywne leczenie kwetiapiną choroby dwubiegunowej, powinni
kontynuować leczenie z zastosowaniem tej samej dawki. Dawkę należy ustalić indywidualnie w
zależności od odpowiedzi klinicznej i tolerancji leczenia, w przedziale od 300 do 800 mg na dobę,
przy podawaniu leku 2 razy na dobę. W terapii podtrzymującej powinna być stosowana najniższa
dawka skuteczna leku.

Pacjenci w podeszłym wieku

Jak w przypadku innych leków przeciwpsychotycznych należy zachować ostrożność podczas
stosowania kwetiapiny u pacjentów w podeszłym wieku, szczególnie w początkowym okresie
dawkowania. W zależności od odpowiedzi klinicznej i tolerancji u poszczególnych pacjentów
stopniowe zwiększanie dawki kwetiapiny należy przeprowadzić wolniej i przy zastosowaniu
mniejszych dawek dobowych, niż stosowane u młodszych pacjentów. Średni klirens kwetiapiny w
osoczu był zmniejszony o 30-50% u osób w podeszłym wieku w porównaniu z młodszymi pacjentami.

Nie badano bezpieczeństwa i skuteczności stosowania leku u pacjentów powyżej 65 lat z epizodami
depresji w przebiegu choroby dwubiegunowej.

Dzieci i młodzież
Kwetiapina nie jest zalecana do stosowania u dzieci i młodzieży poniżej 18 roku życia, ze względu na
brak danych popierających stosowanie w tej grupie wiekowej. Dostępne dane z kontrolowanych
placebo badań klinicznych przedstawione są w punktach 4.4, 4.8, 5.1 i 5.2.
Pacjenci z zaburzeniami czynności nerek

Nie ma konieczności modyfikacji dawki u pacjentów z zaburzeniami czynności nerek.

Pacjenci z zaburzeniami czynności wątroby

Kwetiapina jest metabolizowana głównie w wątrobie. Dlatego należy zachować ostrożność podczas
stosowania leku u pacjentów ze stwierdzonymi zaburzeniami czynności wątroby, szczególnie w
początkowym okresie dawkowania.

U pacjentów ze stwierdzonymi zaburzeniami czynności wątroby należy rozpocząć podawanie leku od
dawki 25 mg/dobę. W zależności od odpowiedzi klinicznej i tolerancji u poszczególnych pacjentów
dawkę można zwiększać dziennie o 25-50 mg/ dzień, aż do osiągnięcia dawki skutecznej.


4.3    Przeciwwskazania

Nadwrażliwość na substancję czynną lub którąkolwiek substancję pomocniczą produktu wymienione
w punkcie 6.1.

Przeciwwskazane jest jednoczesne stosowanie inhibitorów cytochromu P450 3A4, takich jak
inhibitory proteaz wirusa HIV, środki przeciwgrzybicze z grupy azoli, erytromycyna, klarytromycyna
i nefazodon. (Patrz punkt 4.5).

4.4     Specjalne ostrzeżenia i środki ostrożności dotyczące stosowania
Ponieważ kwetiapina jest stosowana w kilku wskazaniach, profil bezpieczeństwa należy rozważyć w
odniesieniu do diagnozy konkretnego pacjenta i podawanej dawki.

Dzieci i młodzież (od 10 do 17 lat)
Kwetiapina nie jest zalecana do stosowania u dzieci i młodzieży poniżej 18 roku życia, ze względu na
brak danych popierających stosowanie w tej grupie wiekowej. Badania kliniczne dotyczące
stosowania kwetiapiny wykazały, że oprócz znanego profilu bezpieczeństwa, określonego dla
pacjentów dorosłych (patrz punkt 4.8), niektóre działania niepożądane występowały ze zwiększoną
częstością u dzieci i młodzieży niż u dorosłych (zwiększony apetyt, zwiększenie stężenia prolaktyny w
osoczu i objawy pozapiramidowe). Ponadto, zidentyfikowano jedno działanie niepożądane, które nie
było obserwowane wcześniej w badaniach u pacjentów dorosłych (zwiększone ciśnienie krwi). U
dzieci i młodzieży obserwowano również zmiany czynności gruczołu tarczowego.

Ponadto, nie badano wpływu długotrwałego stosowania kwetiapiny (powyżej 26 tygodni) na wzrost i
dojrzewanie. Długotrwały wpływ na ich rozwój poznawczy i behawioralny nie jest znany.
Dane z kontrolowanych placebo badań klinicznych prowadzonych z udziałem dzieci i młodzieży ze
schizofrenią i chorobą dwubiegunową leczonych kwetapiną wykazały, że stosowanie kwetiapiny było
związane z większą częstością występowania objawów pozapiramidowych (EPS) w porównaniu z
grupą placebo (patrz punkt 4.8).

Samobójstwa/myśli samobójcze lub pogorszenie stanu klinicznego
Depresja w przebiegu choroby dwubiegunowej jest związana ze zwiększonym ryzykiem
występowania myśli samobójczych, samookaleczeń i samobójstw (zdarzeń związanych z próbami
samobójczymi). Ryzyko to utrzymuje się do czasu uzyskania istotnej klinicznie remisji. Ponieważ
poprawa może nie wystąpić przez kilka pierwszych lub więcej tygodni leczenia, pacjent powinien
pozostawać pod ścisłą kontrolą lekarską do czasu wystąpienia poprawy. Ogólne doświadczenie
kliniczne wskazuje, że ryzyko samobójstw zwiększa się we wczesnej fazie poprawy stanu klinicznego
pacjenta.

Dodatkowo lekarz powinien rozważyć potencjalne ryzyko wystąpienia zdarzeń związanych z próbami
samobójczymi po nagłym odstawieniu leku, biorąc pod uwagę znane czynniki ryzyka związane z
leczoną chorobą. Inne zaburzenia psychiczne, w których zalecana jest kwetiapina, mogą być również
związane ze zwiększonym ryzykiem wystąpienia zachowań samobójczych. Ponadto zaburzenia te
mogą współistnieć z ciężkimi zaburzeniami depresyjnymi. W związku z tym u pacjentów leczonych z
powodu innych zaburzeń psychicznych należy podjąć takie same środki ostrożności, jak u pacjentów z
ciężkimi zaburzeniami depresyjnymi.
Pacjenci z zachowaniami samobójczymi w wywiadzie lub pacjenci przejawiający przed rozpoczęciem
leczenia znacznego stopnia skłonności samobójcze, należą do grupy zwiększonego ryzyka wystąpienia
myśli samobójczych lub prób samobójczych i należy ich poddać ścisłej obserwacji w trakcie leczenia.
Metaanaliza kontrolowanych placebo badań klinicznych nad produktami przeciwdepresyjnymi,
stosowanymi u dorosłych pacjentów z zaburzeniami psychicznymi, wykazała zwiększone (w
porównaniu z placebo) ryzyko zachowań samobójczych u pacjentów w wieku poniżej 25 lat,
stosujących leki przeciwdepresyjne.

W trakcie leczenia, zwłaszcza na początku terapii i po zmianie dawki, należy ściśle obserwować
pacjentów, szczególnie z grupy podwyższonego ryzyka. Pacjentów (oraz ich opiekunów) należy
uprzedzić o konieczności zwrócenia uwagi na każdy objaw klinicznego nasilenia choroby, zachowania
lub myśli samobójcze oraz nietypowe zmiany w zachowaniu, a w razie ich wystąpienia, o
konieczności niezwłocznego zwrócenia się do lekarza.

W krótkotrwałych kontrolowanych placebo badaniach klinicznych z udziałem pacjentów z
ciężkimi epizodami depresyjnymi w chorobie dwubiegunowej stwierdzono zwiększone
ryzyko zachowań samobójczych u młodych pacjentów (młodszych niż 25 lat), leczonych
kwetiapiną w porównaniu z leczonymi placebo (odpowiednio 3,0% vs. 0%).


Senność i zawroty głowy
Leczenie kwetiapiną związane było z występowaniem senności i powiązanych z nią objawów, takich
jak uspokojenie (patrz punkt 4.8). W badaniach klinicznych dotyczących leczenia pacjentów z
epizodami depresji w chorobie dwubiegunowej, objawy te występowały zazwyczaj podczas
pierwszych trzech dni leczenia i miały przede wszystkim nasilenie łagodne do umiarkowanego.
Pacjenci z depresją w przebiegu choroby dwubiegunowej, u których występuje senność o ciężkim
nasileniu, mogą wymagać częstszych wizyt przez okres minimum 2 tygodni od wystąpienia senności,
lub do czasu poprawy, i może zajść konieczność rozważenia przerwania leczenia.

Leczeniu kwetiapiną towarzyszyło niedociśnienie ortostatyczne i związane z tym zawroty głowy
(patrz punkt 4.8), które podobnie jak senność występują zwykle w początkowej fazie zwiększania
dawki. Może to zwiększyć częstość przypadkowych urazów (upadki), szczególnie u pacjentów w
podeszłym wieku. Dlatego należy poradzić pacjentom zachowanie ostrożności do czasu, aż zapoznają
się z potencjalnym wpływem produktu.


Układ sercowo-naczyniowy

Należy zachować ostrożność podczas stosowania kwetiapiny u pacjentów ze stwierdzoną chorobą
sercowo naczyniową, chorobą naczyń mózgowych lub innymi schorzeniami predysponującymi do
rozwoju niedociśnienia.

Kwetiapina może wywoływać niedociśnienie ortostatyczne, szczególnie w początkowym okresie
stopniowego zwiększania dawki, dlatego w przypadku wystąpienia tego typu objawów należy
rozważyć zmniejszenie dawki lub tempa jej zwiększania. Należy rozważyć wolniejszy schemat
zwiększania dawki u pacjentów z chorobą sercowo- naczyniową.

Napady padaczkowe

W kontrolowanych badaniach klinicznych nie stwierdzono różnic w częstości występowania napadów
padaczkowych u pacjentów otrzymujących kwetiapinę lub placebo. Brak jest dostępnych danych o
częstości występowania drgawek u pacjentów u których w przeszłości występowały napady drgawek.
Podobnie jak w przypadku innych środków przeciwpsychotycznych, należy zachować ostrożność
podczas stosowania leku u pacjentów z wywiadem obciążonym napadami padaczkowymi (patrz
punkt 4.8).

Objawy pozapiramidowe
W badaniach klinicznych kontrolowanych placebo stosowanie kwetiapiny wśród dorosłych pacjentów
było związane ze zwiększoną częstością występowania objawów pozapiramidowych (ang.
Extrapyramidal Syndrome EPS) w porównaniu do placebo u pacjentów leczonych z powodu epizodów
dużej depresji w przebiegu choroby dwubiegunowej (patrz punkty 4.8 i 5.1).

Stosowaniu kwetiapiny towarzyszy rozwój akatyzji, charakteryzującej się subiektywnie
nieprzyjemnym lub przykrym niepokojem i potrzebą ruchu, które często związane są z
niemożliwością siedzenia lub stania w miejscu. Objawy te są bardziej prawdopodobne w
pierwszych kilku tygodniach leczenia. U pacjentów, u których rozwiną się te objawy,
zwiększenie dawki może być szkodliwe.


Późna dyskineza
W razie wystąpienia oznak i objawów późnych dyskinez, należy rozważyć zmniejszenie dawki lub
przerwanie stosowania leku. Objawy dyskinez późnych mogą się pogłębić lub nawet pojawić się po
przerwaniu terapii (patrz punkt 4.8).

Złośliwy zespół neuroleptyczny

Złośliwy zespół neuroleptyczny jest związany z leczeniem środkami przeciwpsychotycznymi, w tym
kwetiapiną (patrz punkt 4.8). Do objawów klinicznych należą: hipertermia, zaburzenia stanu
psychicznego, sztywność mięśni, zaburzenia czynności układu autonomicznego oraz zwiększone
stężenie kinazy fosfokreatynowej. W przypadku ich wystąpienia należy przerwać stosowanie
kwetiapiny i zastosować odpowiednie leczenie.

Ciężka neutropenia

W badaniach klinicznych dotyczących stosowania kwetiapiny stwierdzono nieliczne przypadki
wystąpienia ciężkiej neutropenii (liczba neutrofili <0,5x109/l). Większość z nich miała miejsce w
ciągu kilku pierwszych miesięcy leczenia kwetiapiną. Nie stwierdzono jednoznacznej zależności od
dawki. Podczas badań przeprowadzonych po wprowadzeniu leku do obrotu obserwowano powrót do
prawidłowej wartości liczby leukocytów i (lub) neutrofili po przerwaniu leczenia kwetiapiną. Do
możliwych czynników ryzyka dla neutropenii należą: uprzednio istniejąca u pacjenta zmniejszona
liczba leukocytów oraz wywiad obciążony neutropenią polekową. Należy przerwać stosowanie
kwetiapiny u pacjentów z liczbą neutrofili <1,0x109/l. Zaleca się obserwację pacjentów pod kątem
objawów zakażenia, a także kontrolowanie liczby neutrofili (do momentu przekroczenia wartości
1,5x109/l) (patrz punkt 5.1).

Interakcje

Patrz również punkt 4.5.

Jednoczesne zastosowanie kwetiapiny z lekami silnie pobudzającymi enzymy wątrobowe, jak
karbamazepina czy fenytoina, skutkuje znacznym zmniejszeniem stężenia kwetiapiny w osoczu, co
może zaburzać skuteczność leczenia kwetiapiną. Jeżeli pacjent przyjmuje leki pobudzające enzymy
wątrobowe, leczenie kwetiapiną można rozpocząć jedynie, gdy lekarz stwierdzi, że korzyści płynące
ze stosowania kwetiapiny przewyższają ryzyko związane z odstawieniem induktora enzymów
wątrobowych. Istotne jest, by zmiany w podawaniu leków pobudzających enzymy wątrobowe
przeprowadzane były stopniowo, a leki te, w razie potrzeby, zastępowane były środkami nie
wykazującymi właściwości indukujących enzymy wątrobowe (np. walproinian sodu).
Masa ciała
U pacjentów przyjmujących kwetiapinę obserwowano przyrost masy ciała. Należy monitorować tę
zmianę postępować zgodnie z klinicznym uzasadnieniem oraz zgodnie z wytycznymi dotyczącymi
stosowania leków przeciwpsychotycznych (patrz punkty 4.8 i 5.1).

Hiperglikemia

Rzadko zgłaszano przypadki hiperglikemii i (lub) rozwoju lub nasilenia cukrzycy, której sporadycznie
towarzyszyła kwasica ketonowa lub śpiączka, w tym kilka przypadków śmiertelnych (patrz punkt 4.8).
Niekiedy donoszono o wcześniejszym zwiększeniu masy ciała, co mogło być czynnikiem
predysponującym. Zaleca się prowadzenie odpowiedniej obserwacji klinicznej, zgodnej z wytycznymi
dotyczącymi stosowania leków przeciwpsychotycznych. Pacjenci stosujący jakikolwiek lek
przeciwpsychotyczny, w tym kwetiapinę, powinni być obserwowani pod kątem wystąpienia oznak i
objawów hiperglikemii (takich jak polidypsja, poliuria, polifagia i osłabienie), a pacjenci z cukrzycą
lub ryzykiem wystąpienia cukrzycy powinni być regularnie kontrolowani pod kątem pogorszenia
kontroli stężenia glukozy. Należy regularnie kontrolować masę ciała.

Lipidy
Badania kliniczne z kwetiapiną wykazały zwiększenie stężenia triglicerydów i cholesterolu (patrz
punkt 4.8). W przypadku zwiększenia stężenia lipidów należy postępować zgodnie z przyjętą praktyką
kliniczną.

Zaburzenia metaboliczne
Obserwowane w badaniach klinicznych zmiany masy ciała, poziomu glukozy (patrz hiperglikemia) i
lipidów we krwi u pacjentów (włączając tych z poziomem prawidłowym) może wystąpić pogorszenie
profilu ryzyka metabolicznego, co wymaga właściwego postępowania zgodnie z przyjętą praktyką
kliniczną (patrz punkt 4.8).

Wydłużenie odstępu QT

Podczas badań klinicznych oraz stosowania zgodnie z Charakterystyką Produktu Leczniczego nie
odnotowano związku pomiędzy leczeniem kwetiapiną a trwałym zwiększeniem całkowitej długości
odstępu QT. Po wprowadzeniu produktu do obrotu, odnotowano wydłużenie odstępu QT po
zastosowaniu kwetiapiny w dawkach terapeutycznych (patrz punkt 4.8) oraz w przypadku
przedawkowania (patrz punkt 4.9). Podobnie jak w przypadku innych leków przeciwpsychotycznych,
należy zachować ostrożność podczas przepisywania leku pacjentom z chorobami układu krążenia oraz
wywiadem rodzinnym obciążonym przypadkami wydłużenia odstępu QT. Zalecane jest również
zachowanie ostrożności podczas jednoczesnego stosowania kwetiapiny zarówno z lekami o znanym
działaniu wydłużającym odstęp QT lub z neuroleptykami, szczególnie u pacjentów w podeszłym
wieku oraz osób z wrodzonym zespołem wydłużonego odstępu QT, zastoinową niewydolnością serca,
przerostem serca, hipokaliemią lub hipomagnezemią (patrz punkt 4.5).

Objawy odstawienia
Po nagłym przerwaniu stosowania kwetiapiny obserwowano wystąpienie następujących ostrych
objawów odstawienia: bezsenność, nudności, bóle głowy, biegunka, wymioty, zawroty głowy i
drażliwość. Dlatego zaleca się stopniowe odstawianie kwetiapiny przez okres przynajmniej jednego do
dwóch tygodni (patrz punkt 4.8).

Osoby w podeszłym wieku z psychozą związaną z demencją

Kwetiapina nie została dopuszczona do stosowania u osób z psychozą związaną z demencją.

W randomizowanych badaniach klinicznych kontrolowanych placebo obserwowano około trzykrotne
zwiększenie ryzyka wystąpienia działań niepożądanych związanych z krążeniem mózgowym u osób z
demencją przyjmujących atypowe leki przeciwpsychotyczne. Mechanizm tego zjawiska nie jest znany.
Nie można wykluczyć zwiększenia ryzyka w przypadku innych leków przeciwpsychotycznych oraz
innych grup pacjentów. Należy zachować ostrożność podczas stosowania kwetiapiny u pacjentów z
czynnikami ryzyka udaru mózgu.

Metaanaliza stosowania atypowych leków przeciwpsychotycznych w porównaniu z placebo wykazała,
że pacjenci w podeszłym wieku z psychozą związaną z demencją stanowią grupę ryzyka wystąpienia
zgonu w przypadku stosowania tychże leków. Z kolei w dwóch dziesięciotygodniowych badaniach
kontrolowanych placebo, dotyczących stosowania kwetiapiny w tej samej populacji pacjentów
(n=710; średnia wieku:83 lata; zakres: 56-99 lat), śmiertelność u pacjentów leczonych kwetiapiną
wynosiła 5,5% w porównaniu z 3,2% w grupie przyjmującej placebo. Przyczyny śmierci pacjentów
biorących udział w badaniu były różnorodne i odpowiadały prognozom dla tej populacji. Otrzymane
dane nie udowodniły zależności przyczynowej pomiędzy leczeniem kwetiapiną oraz śmiercią osób w
podeszłym wieku z demencją.

Dysfagia
Podczas stosowania kwetiapiny zgłaszano przypadki dysfagii (patrz punkt 4.8). Kwetiapina powinna
być stosowana z zachowaniem ostrożności u pacjentów z ryzykiem wystąpienia zachłystowego
zapalenia płuc.

Żylna choroba zakrzepowo-zatorowa
Podczas stosowania leków przeciwpsychotycznych zgłaszano przypadki występowania żylnej choroby
zakrzepowo-zatorowej żył (ang. venous thromboembolism, VTE). Ponieważ u pacjentów
przyjmujących leki przeciwpsychotyczne często występują nabyte czynniki ryzyka choroby
zakrzepowo-zatorowej, przed rozpoczęciem i podczas leczenia kwetiapiną należy zidentyfikować
wszystkie potencjalne czynniki ryzyka choroby zakrzepowo-zatorowej oraz podjąć odpowiednie
środki zapobiegawcze.

Zapalenie trzustki
W badaniach klinicznych oraz w okresie porejestracyjnym donoszono o przypadkach zapalenia
trzustki. Wśród przypadków zgłoszonych po wprowadzeniu leku do obrotu, jednakże nie wykazano
związku przyczynowego z czynnikiem ryzyka, wielu pacjentów wykazywało czynniki ryzyka
predysponujące do zapalenia trzustki, takie jak podwyższone stężenie triglicerydów (patrz punkt 4.4),
kamienie żółciowe czy spożywanie alkoholu.

Informacje dodatkowe

Dane dotyczące stosowania kwetiapiny w połączeniu z diwalpronianem lub litem w leczeniu ostrych
umiarkowanych do ciężkich epizodów maniakalnych są ograniczone, aczkolwiek takie połączenie
było dobrze tolerowane (patrz punkt 4.8 i 5.1). Dane wskazują na wystąpienie efektu addytywnego w
3. tygodniu stosowania leków.

Ten produkt leczniczy zawiera laktozę jednowodną. Nie należy stosować tego produktu u pacjentów z
rzadkimi zaburzeniami dziedzicznymi: nietolerancją galaktozy, niedoborem laktazy Lapp lub
zaburzonym wchłanianiem glukozy-galaktozy.

Lek zawiera żółcień pomarańczową FCF (E110) i może powodować reakcje alergiczne.

4.5    Interakcje z innymi lekami i inne rodzaje interakcji

Ponieważ działanie kwetiapiny związane jest głównie z czynnością ośrodkowego układu nerwowego,
należy zachować ostrożność podczas stosowania kwetiapiny w połączeniu z innymi produktami
leczniczymi działającymi na ośrodkowy układ nerwowy oraz alkoholem.

Najważniejszym enzymem cytochromu P450 odpowiedzialnym za metabolizm kwetiapiny jest
cytochrom P450 (CYP) 3A4. W badaniach dotyczących interakcji przeprowadzonych u zdrowych
ochotników stwierdzono, iż jednoczesne zastosowanie kwetiapiny (w dawce 25 mg) z ketokonazolem
(inhibitorem CYP3A4) powodowało 5-8- krotne zwiększenie wartości pola pod krzywą (AUC)
kwetiapiny. Na tej podstawie stosowanie kwetiapiny w połączeniu z inhibitorami CYP3A4 jest
przeciwwskazane. Nie zaleca się również spożywania soku grejpfrutowego podczas terapii
kwetiapiną.

W badaniu klinicznym z zastosowaniem wielokrotnych dawek, przeprowadzonym w celu ustalenia
farmakokinetyki kwetiapiny podawanej przed oraz w trakcie leczenia karbamazepiną (znany środek
pobudzający enzymy wątrobowe) istotnie zwiększał się klirens kwetiapiny wskutek jednoczesnego
stosowania karbamazepiny. Powodowało to zmniejszenie układowej ekspozycji na kwetiapinę
(wyrażonej w postaci AUC) do średnio 13% wartości ekspozycji obserwowanej przy stosowaniu
wyłącznie kwetiapiny. U niektórych pacjentów powyższy efekt był jeszcze większy. Skutkiem tego
typu interakcji może być zmniejszenie stężenia kwetiapiny w osoczu, mogące zaburzać skuteczność
leczenia.

Jednoczesne zastosowanie kwetiapiny i fenytoiny (inny środek pobudzający enzymy mikrosomalne)
powodowało znaczne zwiększenie klirensu kwetiapiny o około 450%. W przypadku pacjentów
przyjmujących induktory enzymów wątrobowych, leczenie kwetiapiną można podjąć wyłącznie po
wydaniu przez lekarza opinii, iż korzyści wynikające z zastosowania kwetiapiny przewyższają ryzyko
związane z zaprzestaniem stosowania leku pobudzającego enzymy wątrobowe. Istotne jest, by zmiany
w podawaniu induktorów enzymów wątrobowych przeprowadzane były stopniowo, a leki te, w razie
potrzeby, zastępowane były środkami nie wykazującymi właściwości pobudzających enzymy
wątrobowe (np. walproinian sodu) (patrz również punkt 4.4).

Farmakokinetyka kwetiapiny nie ulegała istotnym zmianom podczas równoczesnego stosowania z
lekami przeciwdepresyjnymi: imipraminą (inhibitor CYP2D6) lub fluoksetyną (inhibitor CYP 3A4 i
CYP 2D6).

Farmakokinetyka kwetiapiny nie ulegała istotnym zmianom podczas równoczesnego stosowania z
lekami przeciwpsychotycznymi: rysperydonem lub haloperydolem. Stosowanie kwetiapiny w
połączeniu z tiorydazyną skutkowało zwiększeniem klirensu kwetiapiny o około 70%.

Farmakokinetyka kwetiapiny nie ulegała zmianom podczas równoczesnego stosowania z cymetydyną.

Farmakokinetyka litu nie ulegała zmianom podczas równoczesnego stosowania z kwetiapiną.

Farmakokinetyka walproinianu sodu i kwetiapiny nie ulegała istotnym klinicznie zmianom podczas
ich równoczesnego stosowania. Retrospektywne badanie dzieci i młodzieży, którzy otrzymali
walproinian, kwetiapinę, lub obie substancje, odnotowano większą częstość występowania leukopenii
i neutropenii w grupie skojarzonej w porównaniu do grup monoterapii.

Nie przeprowadzono odpowiednich badań dotyczących interakcji kwetiapiny z produktami
leczniczymi powszechnie stosowanymi w chorobach układu krążenia.

Należy zachować ostrożność podczas jednoczesnego stosowania kwetiapiny z produktami leczniczymi
o potwierdzonym działaniu zaburzającym równowagę elektrolitową lub wydłużającym odstęp QTc.

Zgłaszano przypadki fałszywie dodatniego wyniku testu immunoenzymatycznego dla
metadonu i trójpierścieniowych leków przeciwdepresyjnych u pacjentów, którzy zażywali
kwetiapinę. Zaleca się potwierdzenie kwestionowanego wyniku przez wykonanie
odpowiedniego badania chromatograficznego.


4.6     Wpływ na płodność, ciążę i laktację

Ciąża

Dotychczas nie ustalono skuteczności i bezpieczeństwa stosowania kwetiapiny u kobiet w ciąży.
Przeprowadzone do tej pory badania na zwierzętach nie wykazały szkodliwości kwetiapiny, jednak nie
przeprowadzono badań możliwego wpływu na rozwój oka płodu. Z tego powodu kwetiapina może być
stosowana podczas ciąży wyłącznie w przypadku, gdy potencjalne korzyści przewyższają możliwe
ryzyko. U noworodków narażonych na działanie leków przeciwpsychotycznych (w tym kwetiapiny) w
trzecim trymestrze ciąży występuje ryzyko pojawienia się działań niepożądanych w tym objawów
pozapiramidowych i/lub odstawiennych, które mogą się różnić nasileniem i czasem trwania po
porodzie. Odnotowano doniesienia o nadmiernym pobudzeniu, nadciśnieniu, niedociśnieniu
tętniczym, drżeniu, senności, zaburzeniach oddechowych lub zaburzeniach karmienia. W
konsekwencji należy uważnie monitorować stan noworodków.

Karmienie piersią
Z dostępnych danych wynika, iż kwetiapina przenika do mleka kobiecego, nie wiadomo
jednak, w jakim stopniu. Należy zalecić pacjentkom karmiącym piersią unikanie karmienia podczas
przyjmowania kwetiapiny.

4.7      Wpływ na zdolność prowadzenia pojazdów mechanicznych i obsługiwania urządzeń
         mechanicznych w ruchu

Ponieważ działanie kwetiapiny związane jest głównie z funkcjonowaniem ośrodkowego układu
nerwowego, stosowanie jej może wpływać na czynności wymagające uwagi. Z tego powodu należy
zabronić pacjentom prowadzenia pojazdów mechanicznych i obsługiwania urządzeń mechanicznych
w ruchu do czasu określenia osobniczej wrażliwości wpływu produktu na powyższe czynności.

4.8      Działania niepożądane

Do najczęściej zgłaszanych działań niepożądanych związanych ze stosowaniem kwetiapiny należą:
senność, zawroty głowy, suchość w ustach, niewielkie osłabienie, zaparcia, tachykardia,
niedociśnienie ortostatyczne oraz niestrawność.

Podobnie jak w przypadku innych leków przeciwpsychotycznych, podczas stosowania kwetiapiny
mogą wystąpić: przyrost masy ciała, omdlenia, złośliwy zespół neuroleptyczny, leukopenia,
neutropenia oraz obrzęki obwodowe.

Częstości występowania działań niepożądanych związanych ze stosowaniem kwetiapiny zostały
zestawione poniżej zgodnie z wytycznymi zalecanymi przez Radę Międzynarodowych Organizacji
Nauk Medycznych (CIOMS III Working Group; 1995).

Częstości występowania działań niepożądanych zostały uszeregowane w następujący sposób: bardzo
często (≥1/10), często (≥1/100,<1/10), niezbyt często (≥1/1000,<1/100), rzadko (≥1/10 000,<1/1000),
bardzo rzadko (<1/10 000), ), oraz nieznana (nie można oszacować na podstawie dostępnych danych).

Zaburzenia krwi i układu chłonnego
Bardzo często                                 Obniżenie stężenia hemoglobiny23
Często                                        Leukopenia2/4, Eozynofilia28, Obniżenie ogólnej
                                              liczby neutrofili
Niezbyt często                                Trombocytopenia,Małopłytkowość14              ,
                                              Niedokrwistość
Rzadko                                        Agranulocytoza29
Nieznana                                      Neutropenia1
Zaburzenia układu immunologicznego
Niezbyt często                                Nadwrażliwość (w tym alergiczne reakcje skórne)
Bardzo rzadko                                 Reakcja anafilaktyczna6
Zaburzenia endokrynologiczne
Często                                        Hiperprolaktynemia16, Spadek całkowitego stężenia
                                              T425, Spadek stężenia wolnego T425, Spadek
                                              całkowitego stężenia T325, Wzrost stężenia TSH25
Niezbyt często                                Spadek stężenia wolnego T3, Niedoczynność
                                              tarczycy22
Bardzo rzadko                               Nieprawidłowe           wydzielanie          hormonu
                                            antydiuretycznego
Zaburzenia metabolizmu i odżywiania
Bardzo często                               Podwyższone       stężenie        triglicerydów11,31 ,
                                            Podwyższone stężenie cholesterolu całkowitego
                                            (głównie frakcji LDL)12,31, Obniżenie stężenia
                                            cholesterolu HDL18, 31, Zwiększenie masy ciała 9,31
Często                                      Zwiększenie łaknienia, Wzrost stężenia glukozy
                                            we krwi do poziomu hiperglikemii 7, 31
Niezbyt często                              Hiponatremia 20, Cukrzyca 1, 5, 6
Rzadko                                       Zespół metaboliczny 30
Zaburzenia psychiczne
Często                                      Nietypowe sny i koszmary senne, Myśli i zachowania
                                            samobójcze21

Rzadko                                      Somnambulizm i podobne zachowania, takie jak
                                            mówienie przez sen i zaburzenia odżywiania
                                            związane ze snem.
Zaburzenia układu nerwowego
Bardzo często                               Zawroty głowy4, 17, Senność2, 17, Bóle głowy
Często                                      Omdlenia4, 17 Objawy pozapiramidowe 1,13, Dyzartria
Niezbyt często                              Napady padaczki1, Zespół niespokojnych nóg, Późne
                                            dyskinezy 1, 6

Zaburzenia serca
Często                                      Kołatanie serca24 , Tachykardia4
Niezbyt często                              Wydłużenie odstępu QT 1, 3, 19 , bradykardia 32
Zaburzenia oka
Często                                      Niewyraźne widzenie
Zaburzenia naczyniowe
Często                                      Niedociśnienie ortostatyczne 4, 17
Rzadko                                      Żylna choroba zakrzepowo-zatorowa 1

Zaburzenia układu oddechowego, klatki piersiowej i śródpiersia
Często                                       Zapalenie błony śluzowej nosa, Bezdech24

Zaburzenia żołądka i jelit
Bardzo często                               Suchość w jamie ustnej
Często                                      Zaparcia, niestrawność, wymioty 26
Niezbyt często                              Dysfagia8
Rzadko                                      Zapalenie trzustki
Zaburzenia wątroby i dróg żółciowych
Często                                      Podwyższone stężenie aminotransferaz w
                                            surowicy krwi (AlAT, AspAT)3 , Podwyższone
                                            stężenie GGTP3
Rzadko                                      Żółtaczka6 , Zapalenie wątroby6


Zaburzenia skóry i tkanki podskórnej
Bardzo rzadko                               Obrzęk    naczynioruchowy6,       Zespół    Stevensa-
                                            Johnsona
Nieznana                                    Martwica    toksyczno-rozpływna             naskórka,
                                            Rumień wielopostaciowy
Zaburzenia mięśniowo-szkieletowe i tkanki łącznej
Bardzo rzadko:                                 Rozpad     mięśni        poprzecznie     prążkowanych
                                               (rabdomioliza)
Ciąża, połóg i okres okołoporodowy
Nieznana:                                        Zespół odstawienia leku u noworodka (patrz punkt
                                                 4.6)
Zaburzenia układu rozrodczego i piersi
Niezbyt często:                                  Zaburzenia seksualne
Rzadko                                           Priapizm, mlekotok, obrzmienie piersi, zaburzenia
                                                 miesiączkowania
Zaburzenia ogólne i stany w miejscu podania
Bardzo często:                                   Objawy odstawienne 1, 10
Często                                           Łagodne osłabienie, obrzęki obwodowe,
                                                 rozdrażnienie, Gorączka
Rzadko                                           Złośliwy zespół neuroleptyczny 1 , Hipotermia
Wyniki badań
Rzadko                                           Zwiększenie aktywności fosfokinazy kreatynowej 15
1
    Patrz punkt 4.4.
2
 Senność może wystąpić zwykle w ciągu dwóch pierwszych tygodni podawania kwetiapiny i
zazwyczaj ustępuje w dalszym etapie leczenia.
 U niektórych pacjentów przyjmujących kwetiapinę obserwowano bezobjawowe zwiększenie (od
poziomu normalnego do trzykrotnie przekraczającego górną granicę normy) aktywności
aminotransferaz (ALT, AST) w osoczu oraz aktywności GGTP. Parametry te zwykle powracały do
prawidłowych wartości w trakcie dalszego leczenia.
4
  Podobnie jak w przypadku innych leków przeciwpsychotycznych o działaniu blokującym receptory
alfa 1- adrenergiczne, kwetiapina może często wywoływać niedociśnienie ortostatyczne z
towarzyszącymi zawrotami głowy, tachykardią oraz, w niektórych przypadkach, omdleniami,
szczególnie podczas początkowego okresu zwiększania dawki (patrz punkt 4.4).
5
    Odnotowano nieliczne przypadki nasilenia istniejącej uprzednio cukrzycy.
6
 Dane dotyczące częstości działań niepożądanych pochodzą tylko z danych porejestracyjnych
wynikających z zastosowania kwetiapiny w postaci tabletki o natychmiastowym uwalnianiu.
7
 Stężenie glukozy we krwi na czczo ≥126 mg/dl (≥7,0 mmol/l) lub stężenie glukozy we krwi nie na
czczo ≥ 200 mg/dl (≥11,1 mmol/l) przynajmniej w jednym badaniu.
8
 Zwiększenie częstości występowania utrudnień w połykaniu po zastosowaniu kwetiapiny w
porównaniu z placebo obserwowano tylko w badaniach klinicznych dotyczących epizodów depresji w
przebiegu choroby dwubiegunowej.
9
 W oparciu o >7% zwiększenie masy ciała w porównaniu z danymi wyjściowymi. Występuje
zwłaszcza podczas pierwszych tygodni leczenia.
10
   Najczęściej występującymi objawami odstawiennymi obserwowanymi w kontrolowanych placebo
badaniach klinicznych z zastosowaniem kwetiapiny w monoterapii, których celem była obserwacja
objawów odstawiennych, były: bezsenność, nudności, bóle głowy, biegunka, wymioty, zawroty głowy
i drażliwość. Częstość ich występowania zmniejszała się znacząco po tygodniu od zaprzestania
leczenia.
11
 Stężenie trójglicerydów ≥200 mg/dl (≥2,258 mmol/l) (pacjenci ≥18 lat) lub ≥150 mg/dl (≥1,694
mmol/l) (pacjenci <18 lat) przynajmniej w jednym badaniu.
12
 Stężenie cholesterolu ≥240 mg/dl (≥6,2064 mmol/l) (pacjenci ≥18 lat) lub ≥200 mg/dl (≥5,172
mmol/l) (pacjenci <18 lat) przynajmniej w jednym badaniu. Zwiększenie stężenia cholesterolu frakcji
LDL ≥30 mg/dl (≥0,769 mmol/l) obserwowano bardzo często. Średnia zmiana u pacjentów, u których
wystąpiło zwiększenie, wyniosła 41,7 mg/dl (≥1,07 mmol/l).
13
     Patrz tekst poniżej.
14
     Liczba płytek ≤100 x 109/l przynajmniej w jednym badaniu.
15
  Zwiększenie aktywności fosfokinazy kreatynowej raportowane w badaniach klinicznych
niezwiązane z występowaniem złośliwego zespołu neuroleptycznego.
16
  Stężenia prolaktyny (pacjenci >18 roku życia): >20 µg/l (>869,56 pmol/l) mężczyźni;>30 µg /l
(>1304.34 pmol/l) kobiety w dowolnym czasie.
17
     Mogą prowadzić do upadków.
18
 Cholesterol frakcji HDL: <40 mg/dl (1,025 mmol/l) mężczyźni; <50 mg/dl (1,282 mmol/l) kobiety
w dowolnym czasie.
19
  Odsetek pacjentów, u których występuje przesunięcie odstępu QTc <450 milisekund do ≥ 450
milisekund ze wzrostem ≥ 30 milisekund. W kontrolowanych placebo badaniach klinicznych
kwetiapiny, średnia zmiana i odsetek pacjentów, u których wystąpiło przesunięcie wartości do
poziomu znamiennego klinicznie, są podobne dla kwetiapiny i placebo.
20
     Zmiana z >132 mmol/l do ≤132 mmol/l przynajmniej w jednym badaniu.
21
  Donoszono o przypadkach myśli i zachowań samobójczych u pacjentów w trakcie leczenia
kwetiapiną XR lub bezpośrednio po zakończeniu leczenia (patrz punkty 4.4 i 5.1).
     Patrz punkt 5.1.
  U 11% pacjentów biorących udział we wszystkich, włączając otwarte, badaniach nad kwetiapiną,
zaobserwowano przynajmniej jeden przypadek zmniejszenia stężenia hemoglobiny do ≤13 g/dl
(8,07 mmol/l) u mężczyzn i ≤12 g/dl (7,45 mmol/l) u kobiet. U pacjentów tych, średni maksymalny
spadek stężenia hemoglobiny w dowolnym czasie wynosił 1,50 g/dl.
  Doniesieniom tym często towarzyszyły informacje o występowaniu tachykardii, zwrotów głowy,
niedociśnienia ortostatycznego oraz (lub) współistniejącej choroby serca/układu oddechowego.
  W oparciu o zmiany stężenia od poziomu prawidłowego do poziomu istotnego klinicznie,
niezależnie od czasu, we wszystkich badaniach. Wielkość zmian w stężeniu całkowitego T4, T4 w
postaci wolnej, całkowitego T3 i T3 w postaci wolnej zdefiniowano jako spadek <0,8 x dolna granica
normy (pmol/l) oraz dla TSH jako wzrost > 5 mIU/l w dowolnym czasie.
  W oparciu o zwiększoną częstość występowania wymiotów u pacjentów w podeszłym wieku
(> 65 lat).
27
  W oparciu o zmiany stężenia od poziomu prawidłowego do poziomu istotnego klinicznie,
niezależnie od czasu, we wszystkich badaniach. Wielkość zmian w liczbie białych krwinek (WBC)
zdefiniowano jako spadek < 3 x 109/l w dowolnym czasie.
  W oparciu o zmiany stężenia od poziomu prawidłowego do poziomu istotnego klinicznie,
niezależnie od czasu, we wszystkich badaniach. Wielkość zmian w liczbie eozynofili zdefiniowano
jako wzrost > 1 x 109/l w dowolnym czasie.
  Spadek liczby neutrofili z poziomu wyjściowego > 1,5 x 109/l do wartości <1,5 x 109/l w dowolnym
czasie w trakcie trwania leczenia.
  W oparciu o zgłoszenia działań niepożądanych w postaci zespołu metabolicznego we wszystkich
badaniach klinicznych dotyczących kwetiapiny.
  U niektórych pacjentów zaobserwowano w badaniach klinicznych pogorszenie więcej niż jednego
spośród takich czynników metabolicznych jak zwiększenie masy ciała, stężenie glukozy we krwi oraz
stężenie lipidów (patrz punkt 4.4).
  Może wystąpić w trakcie lub na początku rozpoczęcia leczenia i być związane z niedociśnieniem i /
lub omdleniem. Częstotliwość na podstawie zgłoszonych działań niepożądanych obserwowanych
bradykardii i pokrewnych wydarzeń we wszystkich badaniach klinicznych z kwetiapiną.



Podczas stosowania leków neuroleptycznych odnotowano przypadki wystąpienia wydłużenia odstępu
QT, arytmii komorowej, nagłej niewyjaśnionej śmierci, zatrzymania akcji serca oraz „torsade de
pointes”. Wymienione działania niepożądane są uważane za charakterystyczne dla tej grupy leków.


Dzieci i młodzież (10 - 17 lat)
W przypadku dzieci i młodzieży należy rozważyć możliwość wystąpienia tych samych działań
niepożądanych, które zostały opisane powyżej dla pacjentów dorosłych. W poniższej tabeli
przedstawiono podsumowanie działań niepożądanych, które u dzieci i młodzieży (10 - 17 lat) mogą
wystąpić ze zwiększoną częstością niż u pacjentów dorosłych lub które nie zostały zidentyfikowane w
przypadku osób dorosłych.

Częstość występowania działań niepożądanych: bardzo często (>1/10), często (>1/100, <1/10), niezbyt
często (>1/1000, <1/100), rzadko (>1/10,000, <1/1000) i bardzo rzadko (<1/10,000) , oraz nieznana
(nie można oszacować na podstawie dostępnych danych).
Zaburzenia metabolizmu i odżywiania
Bardzo często:                                     Zwiększone łaknienie
Badania diagnostyczne
Bardzo często:                                     Wzrost poziomu prolaktyny1, zwiększone
                                                   ciśnienie krwi2
Zaburzenia układu nerwowego
Bardzo często:                                        Objawy pozapiramidowe3
Zaburzenia ogólne i stany w miejscu podania
Często:                                               Drażliwość4

1. Stężenie prolaktyny (pacjenci < 18 lat): >20 ug/l (>869,56 pmol/l) mężczyźni; >26 ug/l (>1130,428
pmol/l) kobiety w dowolnym czasie. Mniej niż 1% pacjentów miało zwiększone stężenie prolaktyny
>100 ug/l.
2. W oparciu o zmiany powyżej klinicznie znaczących wartości progowych (na podstawie kryteriów
stosowanych przez Narodowy Instytut Zdrowia) lub zwiększenie >20mmHg dla skurczowego lub >10
mmHg dla rozkurczowego ciśnienia krwi w dowolnym momencie w czasie trwania 2 ostrych (3-6
tygodni) badań klinicznych kontrolowanych placebo przeprowadzonych wśród dzieci i młodzieży.
3. Patrz punkt 5.1
4. Uwaga: Częstość występowania jest zbliżona do obserwowanej u pacjentów dorosłych, jednak
drażliwość u dzieci i młodzieży może wynikać z innych uwarunkowań klinicznych niż u dorosłych.


4.9    Przedawkowanie

Odnotowywane objawy i dolegliwości były na ogół skutkiem nasilenia znanego działania
farmakologicznego substancji, np. senność i uspokojenie, tachykardia oraz zmniejszone ciśnienie.

W badaniach klinicznych odnotowano zgon pacjenta po ostrym przedawkowaniu samej kwetiapiny w
dawce 13,6 g, natomiast w badaniach przeprowadzonych po wprowadzeniu produktu do obrotu
odnotowano zgon już po zażyciu dawki 6 g samej kwetiapiny. Obserwowano jednak przypadki
przeżycia po ostrych przedawkowaniach kwetiapiny w dawkach do 30 g. Po wprowadzeniu produktu
do obrotu odnotowano bardzo rzadkie przypadki przedawkowania samej kwetiapiny powodujące
śmierć lub śpiączkę.
Ponadto, zgłoszono następujące objawy po przedawkowaniu kwetiapiny stosowanej w
monoterapii: wydłużenie odstępu QT, napady padaczki, stany padaczkowe, rabdomioliza,
zapaść oddechowa, zatrzymanie moczu, splątanie, majaczenie i (lub) pobudzenie.

Pacjenci z uprzednio istniejącą ciężką chorobą układu krążenia mogą być zagrożeni zwiększonym
ryzykiem wystąpienia objawów przedawkowania (patrz punkt 4.4).


Postępowanie w przypadku przedawkowania

Nie istnieje specyficzne antidotum dla kwetiapiny. W przypadku wystąpienia ciężkich objawów
przedawkowania należy uwzględnić możliwość leczenia wieloma środkami. Zalecane jest leczenie
pacjenta na oddziale intensywnej terapii z udrożnieniem i utrzymaniem drożności dróg oddechowych,
zapewnieniem odpowiedniej tlenoterapii i wentylacji, monitorowaniem i podtrzymywaniem czynności
układu krążenia. Ponieważ nie przeprowadzono badań dotyczących zapobiegania wchłaniania
kwetiapiny po przedawkowaniu, należy rozważyć przeprowadzenie płukania żołądka może być
wskazane w przypadku ciężkich zatruć najlepiej w ciągu godziny od zażycia leku. Należy
rozważyć podanie węgla aktywowanego.

W przypadkach przedawkowania kwetiapiny oporne niedociśnienie tętnicze należy leczyć
odpowiednimi środkami, takimi jak dożylnie podawanie płynów i (lub) środków
sympatykomimetycznych. Należy unikać podawania adrenaliny i dopaminy, ponieważ beta-
stymulacja może nasilić niedociśnienie w ustalaniu wywołanej kwetiapiną blokady alfa.

Pacjent powinien pozostać pod ścisłą opieką lekarską aż do powrotu do zdrowia.


5.     WŁAŚCIWOŚCI FARMAKOLOGICZNE
5.1    Właściwości farmakodynamiczne

Grupa farmakoterapeutyczna: Leki przeciwpsychotyczne.
kod ATC: N05A H04

Mechanizm działania

Kwetiapina należy do grupy atypowych leków przeciwpsychotycznych.

Kwetiapina i jej aktywny metabolit występujący w osoczu- nor-kwetiapina, wykazują powinowactwo
do wielu receptorów wiążących neuroprzekaźniki. Kwetiapina i nor-kwetiapina charakteryzują się
powinowactwem do mózgowych receptorów serotoninowych 5HT2 oraz dopaminowych D1 i D2.
Uważa się, że antagonizm receptorów oraz większa selektywność w stosunku do receptora
serotoninowego 5HT2 w porównaniu do D2 stanowią składowe mechanizmu odpowiedzialnego za
klinicznie właściwości przeciwpsychotyczne kwetiapiny oraz niewielką częstość występowania
objawów pozapiramidowych podczas jej stosowania. Ponadto, nor-kwetiapina wykazuje duże
powinowactwo w stosunku do transportera norepinefryny. Kwetiapina i nor-kwetiapina charakteryzują
się także dużym powinowactwem wobec receptorów histaminergicznych oraz α1-adrenergicznych, a
także mniejszym powinowactwem w stosunku do receptorów α2-adrenergicznych oraz
serotoninowych 5HT1A. Powinowactwo leku wobec receptorów cholinergicznych muskarynowych
oraz receptorów benzodiazepinowych jest nieznaczne.

Działanie farmakodynamiczne

Kwetiapina wykazywała aktywność w badaniach dotyczących działania przeciwpsychotycznego,
takich jak test warunkowego unikania odpowiedzi. Przejawia również właściwości blokujące działanie
agonistów dopaminy, co stwierdzono w badaniach behawioralnych oraz elektrofizjologicznych.
Powoduje także zwiększenie stężenia metabolitów dopaminy, co stanowi wskaźnik neurochemiczny
zablokowania receptora D2.

W badaniach przedklinicznych dotyczących przewidywania częstości występowania objawów
pozapiramidowych, kwetiapina wykazywała właściwości odmienne niż inne leki przeciwpsychotyczne
i charakteryzowała się atypowym profilem działania. Długotrwałe stosowanie kwetiapiny nie
powoduje nadwrażliwości receptorów dopaminowych D2. Stosowana w dawkach terapeutycznych
blokujących receptor dopaminowy D2 wywołuje jedynie nieznaczną katalepsję. Kwetiapina, po
długotrwałym stosowaniu, wykazuje selektywność w stosunku do układu limbicznego wywołując
blokadę depolaryzacji neuronów mezolimbicznych, nie zaś neuronów substancji czarnej prążkowia
zawierających dopaminę. U małp z rodzaju Cebus wrażliwych na haloperydol lub którym nigdy nie
podawano kwetiapiny odnotowano nieznaczne zaburzenia dystoniczne po ostrym i długotrwałym
podawaniu kwetiapiny (patrz punkt 4.8).


Skuteczność kliniczna

Schizofrenia

W trzech badaniach klinicznych kontrolowanych placebo, przeprowadzonych u pacjentów ze
schizofrenią, z zastosowaniem zmiennych dawek kwetiapiny, nie stwierdzono różnic pomiędzy
grupami przyjmującymi kwetiapinę bądź placebo, dotyczących częstości występowania objawów
pozapiramidowych lub jednoczesnego zastosowania leków antycholinergicznych. Badanie
kontrolowane placebo oceniające wpływ stosowania stałych dawek kwetiapiny (w zakresie 75-750
mg/dobę) nie wykazało różnic dotyczących częstości występowania objawów pozapiramidowych lub
jednoczesnego zastosowania leków antycholinergicznych. Długotrwała skuteczność kwetiapiny o
natychmiastowym uwalnianiu, stosowanej w zapobieganiu nawrotów schizofrenii, nie została
zweryfikowana w badaniach klinicznych z zastosowaniem ślepej próby. W badaniach
otwartych przeprowadzonych u pacjentów ze schizofrenią, kwetiapina skutecznie
podtrzymywała poprawę stanu klinicznego podczas kontynuacji leczenia u pacjentów
reagujących na leczenie w początkowej fazie terapii, co wskazuje na skuteczność leczenia w
dłuższym okresie czasu.

Choroba dwubiegunowa

W czterech badaniach klinicznych kontrolowanych placebo, z zastosowaniem kwetiapiny w dawkach
do 800 mg/dobę w leczeniu umiarkowanych do ciężkich epizodów maniakalnych, zarówno w
monoterapii (dwa badania), jak i w połączeniu z litem lub solą semisodową kwasu walproinowego,
nie stwierdzono różnic pomiędzy grupami przyjmującymi placebo bądź kwetiapinę, dotyczących
częstości występowania objawów pozapiramidowych lub jednoczesnego zastosowania leków
antycholinergicznych.

W przypadku leczenia umiarkowanych do ciężkich epizodów maniakalnych, kwetiapina
wykazywała większą skuteczność niż placebo w zakresie łagodzenia objawów manii w
okresie 3 i 12 tygodni, w 2 badaniach dotyczących monoterapii. Nie ma danych dotyczących
długotrwałej skuteczności kwetiapiny w zakresie zapobiegania następującym po sobie
epizodom manii i depresji. Dane dotyczące stosowania kwetiapiny w skojarzeniu z solą
semisodową kwasu walproinowego lub solami litu w leczeniu ostrych, umiarkowanych lub
ciężkich epizodów manii w okresie 3 i 6 tygodni są ograniczone. Niemniej jednak, tego
rodzaju leczenie skojarzone było dobrze tolerowane. Dane wykazywały efekt addycyjny w 6
tygodniu leczenia.
Uśredniona mediana dawki kwetiapiny w ostatnim tygodniu leczenia u pacjentów
dobrze odpowiadających na leczenie wynosiła 600 mg na dobę, a u 85% pacjentów mieściła
się w zakresie 400 do 800 mg/dobę.

W czterech badaniach klinicznych, obejmujących okres 8 tygodni, przeprowadzonych u
pacjentów z objawami depresji o nasileniu umiarkowanym do ciężkiego, w przebiegu
choroby dwubiegunowej typu I i II, leczenie kwetiapiną o natychmiastowym uwalnianiu w
dawce 300 mg i 600 mg było znamiennie korzystniejsze niż stosowanie placebo, w kontekście
znaczących klinicznie parametrów oceny: średniej poprawy wg skali MADRS oraz
odpowiedzi zdefiniowanej jako przynajmniej 50% poprawy całkowitego wyniku w skali
MADRS, w porównaniu do wartości początkowej. Nie stwierdzono różnic dotyczących
stopnia odpowiedzi pomiędzy grupami pacjentów otrzymujących kwetiapinę o
natychmiastowym uwalnianiu w dawce 300 mg i 600 mg.

Podczas kontynuacji dwóch z powyższych badań wykazano, że długotrwałe leczenie
pacjentów odpowiadających na kwetiapinę o natychmiastowym uwalnianiu w dawce 300 lub
600 mg, było skuteczniejsze, w porównaniu ze stosowaniem placebo, w odniesieniu do
objawów depresji, ale nie w odniesieniu do objawów maniakalnych.

W dwóch badaniach klinicznych dotyczących stosowania kwetiapiny w skojarzeniu z lekami
normotymicznymi, oceniających skuteczność w przeciwdziałaniu nawrotom u pacjentów z
epizodami depresji, manii, lub mieszanymi, uzyskano korzystniejszy efekt w kontekście
wydłużenia czasu do nawrotu zaburzeń nastroju (epizodu depresji, manii lub mieszanego) w
przypadku podawania obu leków w skojarzeniu, niż podczas monoterapii lekami
normotymicznymi. Kwetiapinę podawano 2 razy na dobę w łącznej dawce 400-800 mg na
dobę w leczeniu skojarzonym z solami litu lub kwasu walproinowego.

W długotrwałym (trwającym do 2 lat) badaniu klinicznym oceniającym zapobieganie
nawrotom u pacjentów z epizodami manii, depresji lub objawami mieszanymi w przebiegu
choroby dwubiegunowej I typu, kwetiapina wykazywała większą skuteczność niż placebo w
zakresie wydłużenia czasu do wystąpienia jakiegokolwiek epizodu zaburzenia nastroju
(depresji, manii lub mieszanego). Liczba pacjentów z epizodami zaburzeń nastroju wynosiła
91 (22,5%) w grupie stosującej kwetiapinę, 208 (51,5%) w grupie placebo oraz 95 (26,1%) w
grupie przyjmującej sole litu. U pacjentów, u których stwierdzono odpowiedź na leczenie
kwetiapiną, porównanie ciągłego leczenia kwetiapiną z wynikami leczenia po zmianie leku na
sole litu nie wykazało wydłużenia czasu do nawrotu zaburzeń nastroju.

W badaniach klinicznych wykazano, że kwetiapina jest skuteczna w leczeniu schizofrenii i
manii w przypadku podawania dwa razy na dobę, chociaż okres półtrwania kwetiapiny
wynosi około 7 godzin. Obserwacje te potwierdzają również wyniki badań z zastosowaniem
pozytronowej tomografii emisyjnej (PET), które wykazały związanie się kwetiapiny z
receptorami 5HT2 i D2, utrzymujące się do 12 godzin od podania preparatu. Nie badano
skuteczności i bezpieczeństwa dawek większych niz 800 mg/dobę.

Bezpieczeństwo kliniczne

W badaniach klinicznych z zastosowaniem placebo, dotyczących krótkotrwałego leczenia
pacjentów ze schizofrenią lub epizodem manii w przebiegu choroby dwubiegunowej, łączna
częstość objawów pozapiramidowych w przypadku stosowania kwetiapiny była zbliżona do
placebo (schizofrenia: 7,8% w grupie przyjmującej kwetiapinę i 8,0% w grupie przyjmującej
placebo; epizod manii w przebiegu choroby dwubiegunowej: 11,2% w grupie przyjmującej
kwetiapinę i 11,4% w grupie przyjmującej placebo). Większe odsetki pacjentów z objawami
pozapiramidowymi obserwowano w grupie przyjmującej kwetiapinę, w porównaniu z grupą
placebo, w badaniach klinicznych oceniających krótkotrwałe leczenie MDD (ciężkie
zaburzenie depresyjne) oraz depresji w przebiegu choroby dwubiegunowej.
W badaniach klinicznych z zastosowaniem placebo, dotyczących krótkotrwałego leczenia
kwetiapiną pacjentów z epizodem depresji w przebiegu choroby dwubiegunowej, łączna
częstość objawów pozapiramidowych w grupie otrzymującej kwetiapinę wynosiła 8,9% w
porównaniu z 3,8% dla placebo. W obejmujących krótki okres czasu badaniach z
zastosowaniem placebo, oceniających stosowanie leku w monoterapii u pacjentów w
podeszłym wieku z ciężkim zaburzeniem depresyjnym, łączna częstość występowania
objawów pozapiramidowych wynosiła 9,0% w grupie przyjmującej kwetiapinę o
przedłużonym uwalnianiu oraz 2,3% w grupie placebo. Zarówno w badaniach dotyczących
depresji w przebiegu choroby dwubiegunowej, jak i MDD, częstość poszczególnych działań
niepożądanych (np. akatyzji, zespołu pozapiramidowego, drżeń, dyskinez, dystonii,
niepokoju, samowolnych skurczów mięśni, nadaktywności psychomotorycznej i sztywności
mięśni) nie przekraczała 4% w żadnej z badanych grup.

W krótkotrwałych badaniach (obejmujących okres od 3 do 8 tygodni) z zastosowaniem
placebo, dotyczących stosowania preparatu w stałej dawce (50 mg/dobę- 800 mg/dobę),
średni przyrost masy ciała u pacjentów leczonych kwetiapiną wynosił od 0,8 kg dla dawki 50
mg/dobę do 1,4 kg dla dawki 600 mg/dobę (przy mniejszym przyroście dla dawki 800
mg/dobę), w porównaniu z 0,2 kg u pacjentów przyjmujących placebo. Odsetek pacjentów
leczonych kwetiapiną, u których odnotowano przyrost masy ciała ≥7%, wynosił od 5,3% dla
dawki 50 mg/dobę do 15,5% dla dawki 400 mg/dobę (przy mniejszym odsetku dla dawek 600
i 800 mg/dobę), w porównaniu z 3,7% dla pacjentów z grupy placebo.

Badania oceniające prewencyjne stosowanie leku w dłuższym okresie czasu obejmowało okres
otwarty (od 4 do 36 tygodni), podczas którego pacjentów leczono kwetiapiną, a następnie okres
wycofania leku u części pacjentów, w którym pacjentów przydzielono losowo do grup przyjmujących
kwetiapinę lub placebo. W przypadku pacjentów przydzielonych do grupy przyjmującej kwetiapinę,
średni przyrost masy ciała w okresie otwartym wynosił 2,56 kg, a w 48 tygodniu okresu badania
randomizowanego-3,22 kg, w porównaniu z momentem przystąpienia do badania otwartego. W
przypadku pacjentów przydzielonych do grupy placebo, średni przyrost masy ciała w okresie
otwartym wynosił 2,39 kg, a w 48 tygodniu okresu badania randomizowanego- 0,89 kg, w porównaniu
z momentem przystąpienia do badania otwartego.

W badaniu klinicznym z zastosowaniem placebo u pacjentów w podeszłym wieku z psychozą
związaną z demencją, częstość działań niepożądanych ze strony układu naczyniowego mózgu
na 100 pacjentolat w grupie pacjentów leczonych kwetiapiną nie była większa niż w grupie
otrzymującej placebo.

We wszystkich badaniach klinicznych kontrolowanych placebo obejmujących krótki okres
czasu, oceniających zastosowanie kwetiapiny w monoterapii u pacjentów z wyjściową liczbą
neutrofilów ≥1,5x109/l, odsetek pacjentów z co najmniej jednokrotnym wystąpieniem liczby
neutrofilów <1,5x109/l wynosił 1,9% w przypadku stosowania kwetiapiny i 1,3% w
przypadku stosowania placebo. Występowanie zmian liczby neutrofilów do >0,5-<1,0 x 109/l
było takie samo (0,2%) u pacjentów leczonych kwetiapiną i przyjmujących placebo. We
wszystkich badaniach klinicznych(z zastosowaniem placebo, otwartych, z czynną substancją
porównawczą; u pacjentów z wyjściową liczbą neutrofilów ≥1,5x109/l) odsetek pacjentów
przyjmujących kwetiapinę z co najmniej jednokrotnym wystąpieniem liczby neutrofilów
<1,5x109/l wynosił 2,9%, a w przypadku liczby neutrofilów <0,5x109/l – 0,21%.

Leczenie kwetiapiną było związane z zależnym od dawki zmniejszeniem stężenia
hormonów tarczycy we krwi. Częstość występowania zmian w stężeniu TSH wynosiła 3,22%
u pacjentów przyjmujących kwetiapinę oraz 2,7% w grupie placebo. W przeprowadzonych
badaniach, częstość występowania zmian w obu kierunkach o potencjalnym znaczeniu
klinicznym, dotyczących T3 lub T4 i TSH była niewielka, a obserwowane zmiany stężenia
hormonów tarczycy nie były związane z klinicznymi objawami niedoczynności tarczycy.
Zmniejszenie stężenia całkowitego i wolnego T4 było najsilniejsze w pierwszych 6
tygodniach leczenia kwetiapiną, nie odnotowano dalszego zmniejszenia podczas
długotrwałego leczenia. W prawie 2/3 przypadków, przerwanie leczenia kwetiapiną było
związane z powrotem stężenia całkowitego i wolnego T4 do wartości prawidłowych,
niezależnie od czasu trwania leczenia.

Zaćma/zmętnienie soczewki
W badaniu klinicznym oceniającym działanie wywołujące zaćmę, porównującym kwetiapinę
(200-800 mg/dobę) z risperidonem (2-8 mg) u pacjentów ze schizofrenią lub zaburzeniami
schizoafektywnymi, odsetek pacjentów ze zwiększonym stopniem zmętnienia soczewki w
grupie przyjmującej kwetiapinę nie był większy (4%) niż w grupie przyjmującej risperidon
(10%) u pacjentów z ekspozycją na lek >21 miesięcy.

Dzieci i młodzież (10-17 lat)
Skuteczność i bezpieczeństwo stosowania kwetiapiny oceniano w 3-tygodniowym badaniu
klinicznym z zastosowaniem placebo, dotyczącym leczenia epizodów manii (284 pacjentów z
USA w wieku 10-17 lat). Ok. 45% pacjentów charakteryzowało się dodatkowo
zdiagnozowanym ADHD. Ponadto wykonano 6-tygodniowe badanie z zastosowaniem
placebo dotyczące leczenia schizofrenii (222 pacjentów w wieku 13-17 lat). Z obu badań
wykluczono pacjentów, u których stwierdzono brak odpowiedzi na kwetiapinę. Leczenie
kwetiapiną rozpoczynano od podawania dawki 50 mg/dobę, która była zwiększana w 2 dniu
do 100 mg/dobę. Następnie dawkę dostosowywano do uzyskania stężenia docelowego (mania
400-600 mg/dobę, schizofrenia 400-800 mg/dobę) w odstępach co 100 mg/dobę, przy
podawaniu leku 2 lub 3 razy na dobę.

W badaniu dotyczącym leczenia epizodów manii, średnia zmiana najmniejszych kwadratów
dotycząca liczby punktów w skali YMRS (skala manii wg Younga), w porównaniu z
momentem rozpoczęcia badania (substancja czynna minus placebo), wynosiła -5,21 dla
kwetiapiny w dawce 400 mg/dobę i -6,56 dla kwetiapiny w dawce 600 mg/dobę. Odsetek
pacjentów odpowiadających na leczenie (poprawa YMRS ≥50%) wynosił 64% dla
kwetiapiny w dawce 400 mg/dobę, 58/% dla kwetiapiny w dawce 600 mg/dobę oraz 37% w
grupie placebo.

W badaniu dotyczącym schizofrenii, średnia zmiana najmniejszych kwadratów dotycząca
liczby punktów w skali PANSS (skala objawów pozytywnych i negatywnych), w porównaniu
z momentem rozpoczęcia badania (substancja czynna minus placebo), wynosiła -8,16 dla
kwetiapiny w dawce 400 mg/dobę i -9,29 dla kwetiapiny w dawce 800 mg/dobę. Stosowanie
kwetiapiny w małej dawce (400 mg/dobę) ani w dużej dawce (800 mg/dobę) nie było
związane z większym odsetkiem pacjentów wykazujących odpowiedź na leczenie
(zdefiniowaną jako ≥30% zmniejszenie łącznej liczby punktów w skali PANSS w
porównaniu z momentem rozpoczęcia badania), niż podawanie placebo. Zarówno w
przypadku manii, jak i schizofrenii, stosowanie większych dawek powodowało zmniejszenie
liczby pacjentów odpowiadających na leczenie.

Nie ma dostępnych danych dotyczących podtrzymywania działania leku lub zapobiegania
nawrotom w tej grupie wiekowej.

W 26-tygodniowym, otwartym badaniu (n=380 pacjentów), stanowiącym przedłużenie badań
dotyczących stosowania pełnej dawki kwetiapiny (400-800 mg/dobę), uzyskano dodatkowe
dane dotyczące bezpieczeństwa. U dzieci i młodzieży stwierdzono zwiększone ciśnienie krwi
oraz wzrost częstości występowania wzmożonego łaknienia, objawów pozapiramidowych
oraz zwiększonego stężenia prolaktyny w osoczu, w porównaniu z dorosłymi pacjentami
(patrz punkt 4.4 i 4.8).

Objawy pozapiramidowe
W badaniu z zastosowaniem placebo, oceniającym krótkotrwałe podawanie preparatu w
monoterapii u młodzieży (13-17 lat) ze schiozofrenią, łączna częstość występowania
objawów pozapiramidowych wynosiła 12,9% dla kwetiapiny i 5,3% dla placebo, natomiast
częstość występowania poszczególnych działań niepożądanych (np. akatyzji, drżeń, zaburzeń
pozapiramidowych, hipokinezji, niepokoju, nadaktywności psychomotorycznej, sztywności
mięśni, dyskinezji) nie przekraczała 4,1% w żadnej grupie badanej. W badaniu z
zastosowaniem placebo, oceniającym krótkotrwałe podawanie preparatu w monoterapii u
dzieci i młodzieży (10-17 lat) z epizodami manii w przebiegu choroby dwubiegunowej,
łączna częstość występowania objawów pozapiramidowych wynosiła 3,6% w grupie
przyjmującej kwetiapinę oraz 1,1% w grupie placebo. W długoterminowym badaniu
otwartym, przeprowadzonym u pacjentów ze schizofrenią lub manią w przebiegu choroby
dwubiegunowej, łączna częstość występowania wymagających interwencji objawów
pozapiramidowych wynosiła 10%.

Wzrost masy ciała
W badaniach oceniających krótkotrwałe podawanie preparatu u pacjentów pediatrycznych
(10-17 lat), u 17% pacjentów leczonych kwetiapiną i 2,5% pacjentów przyjmujących placebo
odnotowano wzrost masy ciała o ≥7%. Po uwzględnieniu prawidłowego wzrostu w dłuższym
okresie czasu, zwiększenie wskaźnika masy ciała (BMI) o co najmniej 0,5 odchylenia
standardowego, w porównaniu z wartością początkową, uznano za zmianę klinicznie istotną.
Kryterium to zostało spełnione przez 18,3% pacjentów leczonych kwetiapiną przez co
najmniej 26 tygodni.
Samobójstwa/myśli samobójcze lub pogorszenie stanu klinicznego

W krótkotrwałym kontrolowanym placebo badaniu klinicznym nad zastosowaniem produktu
w monoterapii u pacjentów pediatrycznych ze schizofrenią łączna częstość przypadków
związanych z samobójstwem wynosiła 1,4% (2/147) dla kwetiapiny i 1,3% (1/75) dla placebo
u pacjentów poniżej 18. roku życia. W krótkotrwałym kontrolowanym placebo badaniu
klinicznym nad zastosowaniem produktu w monoterapii u pacjentów pediatrycznych z
chorobą dwubiegunową łączna częstość przypadków związanych z samobójstwem wynosiła
1% (2/193) dla kwetiapiny i 0% (0/90) dla placebo u pacjentów poniżej 18. roku życia.

Niedoczynność tarczycy
Leczeniu kwetiapiną towarzyszyło niewielkie, zależne od dawki zmniejszenie stężenia hormonów
tarczycy, szczególnie całkowitej i wolnej tyroksyny (T4). Zmiany te były największe w ciągu
pierwszych 2-4 tygodni leczenia i nie pogłębiały się podczas dalszego, długoterminowego stosowania.
W prawie wszystkich przypadkach przerwanie stosowania kwetiapiny związane było z powrotem
stężenia całkowitej i wolnej tyroksyny do wartości prawidłowych, niezależnie od czasu trwania
leczenia. Niewielkie zmniejszenie stężenia całkowitej trójjodotyroniny (T3) i rewers trójjodotyroniny
(rT3) odnotowywano jedynie podczas stosowania dużych dawek. Stężenia globuliny wiążącej
tyroksynę (TBG) pozostawały niezmienione, nie obserwowano również zwrotnego zwiększenia
stężenia tyreotropiny (TSH). Brak przesłanek, że kwetiapina powoduje klinicznie istotną
niedoczynność tarczycy.

5.2    Właściwości farmakokinetyczne

Wchłanianie

Kwetiapina po podaniu doustnym jest dobrze wchłaniana i metabolizowana w dużym stopniu.
Przyjmowanie z pożywieniem nie ma znaczącego wpływu na dostępność biologiczną
kwetiapiny. Maksymalne stężenie molowe czynnego metabolitu norkwetiapiny w stanie
stacjonarnym wynosi 35% wartości uzyskiwanej dla kwetiapiny. Farmakokinetyka
kwetiapiny i norkwetiapiny jest liniowa w zakresie zalecanych dawek.

Dystrybucja
Kwetiapina wiąże się w około 83% z białkami osocza.

Metabolizm
Kwetiapina jest metabolizowana głównie w wątrobie. Po podaniu znakowanej radioaktywnie
kwetiapiny, poniżej 5% substancji macierzystej jest wydalana z moczem lub kałem w postaci
niezmienionej.

Badania in vitro wykazały, iż CYP3A4 jest najważniejszym enzymem cytochromu P450
odpowiedzialnym za metabolizm kwetiapiny. Powstawanie i eliminacja norkwetiapiny przebiega
głównie za pośrednictwem CYP3A4.

Około 73% radioaktywności jest wydalana z moczem, a 21% z kałem.

Ustalono, iż kwetiapina i niektóre jej metabolity (w tym N-dealkilokwetiapina) są in vitro słabymi
inhibitorami enzymów 1A2, 2C9, 2C19, 2D6 i 3A4 ludzkiego cytochromu P450. Hamowanie
aktywności CYP in vitro obserwowano wyłącznie po zastosowaniu stężeń 5-50 razy większych niż
obserwowane u ludzi przy zastosowaniu dawek w zakresie 300-800 mg/dobę. Powyższe wyniki badań
in vitro wskazują, iż istnieje niewielkie prawdopodobieństwo istotnego klinicznie zahamowania
związanego z cytochromem P450 metabolizmu danej substancji po jednoczesnym jej zastosowaniu z
kwetiapiną. Z badań na zwierzętach wynika, iż kwetiapina może indukować enzymy cytochromu
P450. Jednakże w badaniach dotyczących specyficznych interakcji u pacjentów z psychozami nie
odnotowano zwiększenia aktywności cytochromu P450 po zastosowaniu kwetiapiny.
Eliminacja
Okres półtrwania w fazie eliminacji kwetiapiny i norkwetiapiny wynosi
odpowiednio około 7 i 12 godzin.
Średnia frakcja molowa dawki wolnej kwetiapiny i aktywnego metabolitu występującego w
ludzkim osoczu – norkwetiapiny, jest wydalana z moczem w <5%.

Płeć
Nie ma różnic w kinetyce kwetiapiny u kobiet i mężczyzn.

Pacjenci w podeszłym wieku
Średni klirens kwetiapiny u pacjentów w podeszłym wieku jest mniejszy o 30 do 50% w
porównaniu zosobami dorosłymi w wieku od 18 do 65 lat.

Pacjenci z upośledzoną czynnością nerek
Średni klirens kwetiapiny w osoczu był zmniejszony o około 25% u pacjentów z ciężkimi
zaburzeniami czynności nerek (klirens kreatyniny mniejszy niż 30 ml/min/1,73 m2), jednak
poszczególne wartości klirensu mieściły się w prawidłowym zakresie.

Pacjenci z upośledzoną czynnością wątroby
Średni klirens kwetiapiny w osoczu był zmniejszony o około 25% u pacjentów z
niewydolnością wątroby (stabilna marskość poalkoholowa). Ponieważ kwetiapina jest
metabolizowana głównie w wątrobie, stężenie leku w osoczu może być zwiększone u osób z
zaburzeniami czynności wątroby. W tej grupie pacjentów konieczna może być zmiana dawki
(patrz punkt 4.2).

Dzieci i młodzież (10 do 17 lat)
Dane farmakokinetyczne uzyskano po pobraniu próbek od 9 dzieci w wieku 10-12 lat i 12 pacjentów
w okresie dojrzewania, w stanie stacjonarnym, leczonych kwetiapiną w dawce 400 mg podawanej 2
razy na dobę. W stanie stacjonarnym, znormalizowane względem dawki stężenia osoczowe związku
macierzystego, kwetiapiny, u dzieci i młodzieży (10 do 17 lat), były zwykle podobne do
obserwowanych u dorosłych pacjentów, natomiast Cmax u dzieci osiągała skrajnie wysokie wartości z
zakresu obserwowanego u dorosłych. AUC i Cmax aktywnego metabolitu- norkwetiapiny, były
wyższe o odpowiednio ok. 62% i 49% u dzieci (10-12 lat) oraz 28% i 14% u młodzieży (13-17 lat), w
porównaniu z dorosłymi pacjentami.

5.3    Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie

Nie wykazano genotoksyczności kwetiapiny w szeregu badań in vitro i in vivo. W badaniach
przeprowadzonych na zwierzętach laboratoryjnych przy zastosowaniu klinicznie znaczącego narażenia
obserwowano poniżej wymienione nieprawidłowości, których występowanie nie zostało dotychczas
potwierdzone w długoterminowych badaniach klinicznych.

Obserwowano odkładanie się barwnika w gruczole tarczowym u szczurów; przerost komórek
pęcherzykowych tarczycy, zmniejszone stężenie T3 w osoczu, zmniejszone stężenie hemoglobiny oraz
zmniejszenie liczby czerwonych i białych krwinek u małp makaków; zmętnienie soczewki i zaćmę u
psów. (Zaćma/zmętnienie soczewki- patrz punkt 5.1).

Z uwagi na powyższe wyniki badań, należy rozważyć korzyści wynikające z leczenia kwetiapiną
wobec możliwego ryzyka dotyczącego bezpieczeństwa pacjenta.


6.     DANE FARMACEUTYCZNE

6.1    Wykaz substancji pomocniczych
Rdzeń:

Wodorofosforan wapnia dwuwodny
Laktoza jednowodna
Powidon K-25
Celuloza mikrokrystaliczna
Karboksymetyloskrobia sodowa (typ A)
Krzemionka koloidalna bezwodna
Magnezu stearynian

Otoczka:

Hypromeloza
Tytanu dwutlenek (E171)
Triacetyna
Laktoza jednowodna
Żelaza tlenek żółty (E172)
Żółcień pomarańczowa FCF (E110), lak

6.2      Niezgodności farmaceutyczne

Nie dotyczy.

6.3      Okres ważności

3 lata

6.4      Specjalne środki ostrożności przy przechowywaniu

Brak szczególnych środków ostrożności dotyczących przechowywania

6.5      Rodzaj i zawartość opakowania

Białe, nieprzezroczyste blistry PVC/PE/ACLAR-Aluminium lub białe, nieprzezroczyste blistry
PVC/PVDC/Aluminium.

Opakowania po 1, 6, 10, 20, 30, 50, 60, 90 i 100 (5 x 20) tabletek powlekanych. Opakowanie
szpitalne: 50 tabletek powlekanych.

Butelki HDPE z białymi, zabezpieczonymi przed otwarciem przez dzieci zatyczkami
polipropylenowymi, z przyklejoną termicznie warstwą izolacyjną:
Wszystkie dawki dostępne są w opakowaniach po 100 i 250 tabletek powlekanych.

Nie wszystkie rodzaje opakowań muszą znajdować się w obrocie.

6.6      Szczególne środki ostrożności dotyczące usuwania

Brak szczególnych wymagań.


7.       PODMIOT ODPOWIEDZIALNY POSIADAJĄCY POZWOLENIE NA
         DOPUSZCZENIE DO OBROTU

Teva Pharmaceuticals Polska Sp. z o.o.
ul. Emilii Plater 53
00-113 Warszawa
8.     NUMER(-Y) POZWOLENIA(Ń) NA DOPUSZCZENIE DO OBROTU

Pozwolenie nr 15244


9.     DATA WYDANIA PIERWSZEGO POZWOLENIA NA DOPUSZCZENIE DO
       OBROTU / DATA PRZEDŁUŻENIA POZWOLENIA

2009.03.25


10.    DATA ZATWIERDZENIA LUB CZĘŚCIOWEJ ZMIANY TEKSTU
       CHARAKTERYSTYKI PRODUKTU LECZNICZEGO

2012-10-23

                    

Inne leki Quetiapinum: