Kwetaplex:

Nazwa międzynarodowa:
Quetiapinum
Podmiot odpowiedzialny:
ADAMED SP.Z O.O., POLSKA
Pozwolenie w Polsce
15238
Pozwolenie w Europie
-
Producenci:
GENEPHARM S.A., GRECJA
Postać
tabletki powlekane
Dawka
0,025 g
Lek refundowany
Tak
Kategoria
Lek na receptę
Kod ATC
N05AH04
                    PACKAGE LEAFLET: INFORMATION FOR THE USERKwetaplex, 25 mg tabletki powlekane
Kwetaplex, 100 mg tabletki powlekane
Kwetaplex, 150 mg tabletki powlekane
Kwetaplex, 200 mg tabletki powlekane
Kwetaplex, 300 mg tabletki powlekane
Kwetaplex Starter, Pakiet początkowy na 4 dni, tabletki powlekane
Quetiapinum
Należy zapoznać się z treścią ulotki przed zażyciem leku.
Należy zachować tę ulotkę, aby w razie potrzeby móc ją ponownie przeczytać.
Należy zwrócić się do lekarza lub farmaceuty, w razie jakichkolwiek wątpliwości.
Lek ten został przepisany ściśle określonej osobie. Nie należy go przekazywać innym. Lek może zaszkodzić innej osobie, nawet jeśli objawy jej choroby są takie same.
Jeśli nasili się którykolwiek z objawów niepożądanych lub wystąpią jakiekolwiek objawy niepożądane niewymienione w ulotce, należy powiedzieć o tym lekarzowi lub farmaceucie.
Spis treści ulotki:
1. Co to jest lek Kwetaplex i w jakim celu się go stosuje
2. Informacje ważne przed przyjęciem leku Kwetaplex
3. Jak przyjmować lek Kwetaplex
4 Możliwe działania niepożądane
6. Inne informacje
1. CO TO JEST LEK KWETAPLEX I W JAKIM CELU SIĘ GO STOSUJE
Kwetaplex zawiera substancję czynną zwaną kwetiapiną. Należy ona do grupy leków zwanych lekami przeciwpsychotycznymi. Leki te stosowane są w leczeniu chorób, które mogą powodować objawy takie, jak:
słyszenie niezrozumiałych głosów, widzenie nierzeczywistych obrazów, przyjmowanie za prawdziwe rzeczy, których nie ma, lub uczucie niezwykłej podejrzliwości, niepokoju, zagubienia, winy, napięcia lub depresji;
bardzo silne uczucie pobudzenia, podniecenia, wzburzenia, entuzjazmu lub nadreaktywności, czy też zmniejszenie umiejętności krytycznej oceny, w tym uczucie agresji lub zachowania destrukcyjne bądź agresywne;
bardzo silne uczucie smutku, depresji, poczucie winy, uczucie braku energii, utrata apetytu i (lub) trudności w zasypianiu.
Lekarz może kontynuować podawanie leku Kwetaplex gdy pacjent poczuje się lepiej, w celu zapobiegania nawrotom objawów.
Pomocne może być poinformowanie znajomego lub krewnego o występowaniu wymienionych powyżej objawów i poproszenie o zapoznanie się z tą ulotką. Pacjent może prosić te osoby, aby powiedziały mu, jeśli zauważą nasilenie się objawów lub będą zaniepokojone innymi zmianami w zachowaniu pacjenta
2. INFORMACJE WAŻNE PRZED PRZYJĘCIEM LEKU KWETAPLEX
Kiedy nie przyjmować leku Kwetaplex:
jeśli pacjent ma uczulenie (nadwrażliwość) na kwetiapinę lub którykolwiek z pozostałych składników leku Kwetaplex (patrz punkt 6: Inne informacje).
jeżeli pacjent przyjmuje którykolwiek z następujących leków:
niektóre leki stosowane w zakażeniu wirusem HIV;
leki będące pochodnymi azoli (stosowane w zakażeniach grzybiczych);
erytromycynę lub klarytromycynę (stosowane w zakażeniach);
nefazodon (stosowany w depresji).
Nie należy stosować leku KWETAPLEX, jeżeli ktoś z powyższych sytuacji dotyczy pacjenta . W razie wątpliwości, przed rozpoczęciem stosowania leku KWETAPLEX należy powiedzieć o tym lekarzowi lub farmaceucie.
Kiedy zachować szczególną ostrożność, stosując lek Kwetaplex:
Leku Kwetaplex nie powinny przyjmować osoby w podeszłym wieku chore na demencję (utrata pamięci i sprawności myślenia). Jest to spowodowane tym, że Kwetaplex należy do grupy leków, które mogą zwiększać ryzyko udaru mózgu a niekiedy śmierci u starszych osób z otępieniem.
Zanim zastosuje się lek, należy poinformować lekarza, jeśli:
u pacjenta lub w jego rodzinie występowały choroby serca, na przykład zaburzenia rytmu serca;
pacjent ma niskie ciśnienie krwi;
pacjent miał udar mózgu, zwłaszcza jeśli jest w podeszłym wieku;
pacjent ma chorą wątrobę;
u pacjenta występowały napady padaczkowe (drgawki);
pacjent choruje na cukrzycę lub jest zagrożony cukrzycą. Jeśli tak, lekarz może sprawdzić stężenie cukru we krwi w czasie stosowania leku Kwetaplex;
pacjent miał w przeszłości małą liczbę białych krwinek (co mogło, lecz nie musiało być spowodowane przez inne leki);
u pacjenta lub w jego rodzinie występowały zakrzepy krwi, ponieważ takie leki mogą powodować powstawanie zakrzepów krwi.
Należy powiadomić lekarza w przypadku:
wysokiej temperatury (gorączki), sztywności mięśni, uczucia splątania;
niekontrolowanych ruchów, głównie twarzy i języka;
silnego uczucia senności.
Myśli samobójcze lub nasilenie się depresji
Jeżeli pacjent jest w stanie depresji, mogą u niego wystąpić myśli o zrobieniu sobie krzywdy lub o samobójstwie Myśli te mogą szczególnie nasilać się na początku leczenia, ponieważ działanie leków rozwija się stopniowo, najczęściej w ciągu około 2 tygodni lub czasami dłużej. Myśli te mogą wystąpić zwłaszcza u młodych osób dorosłych. Dane z badań klinicznych wskazują na zwiększone ryzyko występowania myśli i (lub) zachowań samobójczych u młodych osób dorosłych, w wieku poniżej 25 lat, z depresją.
W przypadku wystąpienia myśli o zrobieniu sobie krzywdy lub zabiciu się należy natychmiast skontaktować
się z lekarzem lub zgłosić się do szpitala. Pomocne może być poinformowanie krewnego lub znajomego o cierpieniu na depresję i poproszenie ich o zapoznanie się z tą ulotką. Pacjent może poprosić te osoby, aby poinformowały go, jeśli zauważą nasilenie się objawów depresji lub też będą zaniepokojone innymi zmianami w zachowaniu pacjenta.
Stosowanie innych leków
Nie należy stosować leku Kwetaplex, jeżeli pacjent przyjmuje którykolwiek z następujących leków:
niektóre leki stosowane w zakażeniu HIV;
leki będące pochodnymi azoli (stosowane w zakażeniach grzybiczych);
erytromycynę lub klarytromycynę (stosowane w zakażeniach);
nefazodon (stosowany w depresji).
przeciwpadaczkowych (takie jak fenytoina lub karbamazepina);
przeciwnadciśnienieniowych;
tiorydazyny (inny lek przeciwpsychotyczny).
Nie należy przerywać leczenia innymi lekami bez poinformowania o tym lekarza.
Stosowanie leku Kwetaplex z jedzeniem i piciem
Kwetaplex można stosować z pokarmem lub bez pokarmu.
Podczas stosowania lekiu Kwetaplex unikać picia napojów alkoholowych. Jednoczesne stosowanie leku Kwetaplex i alkoholu może powodować senność.
Leku Kwetaplex nie należy popijać sokiem grejpfrutowym. Może to
wpływać na sposób działania leku.
Ciąża i karmienie piersią
Jeżeli kobieta zamierza zajść w ciążę, jest w ciąży lub karmi piersią, powinna poinformować o tym lekarza przed zastosowaniem leku Kwetaplex. Leku Kwetaplex nie należy stosować w okresie ciąży, chyba, że lekarz zaleci inaczej. Kwetiapiny nie należy stosować w okresie karmienia piersią.
Przed zastosowaniem jakiegokolwiek leku należy poradzić się lekarza lub farmaceuty.
Prowadzenie pojazdów i obsługiwanie maszyn
Kwetaplex może powodować senność. Nie należy prowadzić pojazdów mechanicznych ani obsługiwać maszyn, dopóki nie pozna się dokładnie, jak silny jest wpływ leku na powyższe czynności.
Szpital – jeśli pacjent idzie do szpitala, powinien poinformować personel medyczny o przyjmowaniu leku Kwetaplex.
Ważne informacje o niektórych składnikach leku Kwetaplex
Ten lek zawiera laktozę. Jeżeli stwierdzono wcześniej u pacjenta nietolerancję niektórych cukrów, pacjent powinien skontaktować się z lekarzem przed przyjęciem leku.
Kwetaplex 25 mg zawiera żółcień pomarańczową (E110). Lek ten może powodować reakcje alergiczne.
3. JAK STOSOWAĆ LEK KWETAPLEX
Kwetaplex należy zawsze stosować zgodnie z zaleceniami lekarza. W razie wątpliwości, należy skontaktować się z lekarzem lub farmaceutą. Lekarz prowadzący określi dawkę początkową i sposób zażywania leku
Kwetaplex w kolejnych dniach leczenia. Najczęściej stosowane dawki leku Kwetaplex to 150 mg do 800 mg, w zależności od objawów i potrzeb pacjenta.
Lekarz może zalecić mniejszą dawkę początkową i stopniowe zwiększanie dawki:
u pacjentów w podeszłym wieku;
u pacjentów z chorobami wątroby.
Lek należy przyjmować raz na dobę, wieczorem, lub dwa razy na dobę, w zależności od
choroby pacjenta,
Tabletki można przyjmować z pokarmem lub bez pokarmu,
Nie należy popijać leku sokiem grejpfrutowym Może to wpływać na sposób działania leku,
Nie należy przerywać zażywania tabletek nawet wówczas, gdy następuje poprawa, o ile lekarz nie zdecyduje inaczej.
Stosowanie u dzieci:
Dzieci i młodzież do lat 18
Nie zaleca się leku Kwetaplex u pacjentów w wieku poniżej 18 lat.
Zastosowanie większej niż zalecana dawki leku Kwetaplex
W razie zastosowania większej niż zalecana dawki leku Kwetaplex mogą wystąpić senność, zawroty głowy i nieprawidłowe bicie serca. Należy natychmiast udać się do lekarza lub najbliższego szpitala. Należy zabrać lek Kwetaplex ze sobą.
Pominięcie zastosowania leku Kwetaplex
Jeśli pacjent zapomni zażyć dawkę leku, powinien ją przyjąć, gdy tylko sobie o tym przypomni. Jeżeli jednak nadchodzi czas zażycia kolejnej dawki, należy zażyć lek o zwykłej porze.
Nigdy nie należy stosować dawki podwójnej w celu uzupełnienia pominiętej dawki leku Kwetaplex.
Przerwanie stosowania leku Kwetaplex
W przypadku nagłego odstawienia leku Kwetaplex mogą wystąpić takie objawy jak: bezsenność, nudności, ból głowy, biegunka, wymioty, zawroty głowy oraz drażliwość. Lekarz może zasugerować stopniowe zmniejszanie dawki przed całkowitym odstawieniem leczenia.
W razie jakichkolwiek dalszych wątpliwości związanych ze stosowaniem leku, należy zwrócić się do lekarza lub farmaceuty.
4. MOŻLIWE DZIAŁANIA NIEPOŻĄDANE
Jak każdy lek, Kwetaplex może powodować działania niepożądane, chociaż nie u każdego one wystąpią.
Bardzo często (występują u więcej niż 1 na 10 pacjentów):
zawroty głowy (mogące doprowadzić do upadku), ból głowy, suchość w ustach,;
uczucie senności (mogące doprowadzić do upadku), (może ustąpić przy dłuższym zażywaniu leku Kwetaplex);
objawy odstawienne (objawy, które występują po przerwaniu stosowania leku) w tym trudności w zasypianiu (bezsenność), uczucie mdłości (nudności), bóle głowy, biegunka, mdłości (wymioty), zawroty głowy lub rozdrażnienie;
przybieranie na wadze.
szybkie bicie serca;
obrzęk ramion lub nóg;
wysokie stężenie cukru we krwi;
niskie ciśnienie krwi w pozycji stojącej. Może powodować zawroty głowy lub omdlenia (mogą prowadzić do upadków);
podwyższenie stężenia glukozy we krwi;
niewyraźne widzenie;
nieprawidłowe ruchy mięśni, w tym trudności w rozpoczęciu zamierzonego ruchu, drżenia,
niepokój lub sztywność mięśni bez jednoczesnego uczucia bólu;
nieprzyjemne sny i koszmary senne;
zwiększenie apetytu;
uczucie poirytowania;
zaburzenia mowy.
Niezbyt często (występujące u 1 do 10 na 1000 pacjentów):
napady drgawek;
reakcje alergiczne, w tym wypukłe guzki (obrzęki),obrzęk skóry i obrzęk w obrębie jamy ustnej;
nieprzyjemne odczucia dotyczące nóg (zespół niespokojnych nóg);
utrudnione połykanie;
Rzadko (występują u 1 do 10 na 10 000 pacjentów):
wysoka temperatura (gorączka), długo utrzymujący się ból gardła lub owrzodzenia jamy ustnej, przyspieszony oddech, pocenie się, sztywność mięśni, zaburzenia świadomości,
zażółcenie skóry i oczu (żółtaczka);
długotrwała i bolesna erekcja (priapizm);
obrzęk piersi i nieoczekiwane wytwarzanie mleka (mlekotok);
skrzepy krwi zwłaszcza w żyłach nóg (mogą występować takie objawy jak obrzęk, ból i zaczerwienienie nogi), które mogą przemieszczać się drogą naczyń krwionośnych do płuc, powodując ból w klatce piersiowej i trudności w oddychaniu. Jeśli wystąpi którykolwiek z tych objawów, należy natychmiast zasięgnąć porady lekarza.
Bardzo rzadko (występują u mniej niż 1 na 10 000 pacjentów):
pogorszenie stanu przedcukrzycowego;
ciężkie reakcje alergiczne (tzw. wstrząs anafilaktyczny), które mogą powodować trudności w oddychaniu lub zapaść;
nagły obrzęk skóry, zwykle w okolicach oczu, warg i gardła (obrzęk naczynioruchowy).
Leki z grupy, do której należy Kwetaplex mogą powodować zaburzenia rytmu serca, które mogą być ciężkie i w niektórych przypadkach powodować zgon.
Niektóre działania niepożądane można rozpoznać tylko po przeprowadzeniu badania krwi. Mogą to być zmiany w ilości niektórych tłuszczów (triglicerydów i cholesterolu całkowitego) lub cukru we krwi, zmniejszenie liczby niektórych rodzajów krwinek, oraz zwiększenie zawartości hormonu prolaktyny we krwi. Wzrost ilości prolaktyny może w rzadkich przypadkach prowadzić:
u mężczyzn i kobiet do obrzęku piersi i nieoczekiwanego wytwarzania mleka;
u kobiet do nieregularnych krwawień miesiączkowych.
Od czasu do czasu lekarz może zlecić wykonanie badania krwi.
Jeżeli nasili się którykolwiek z objawów niepożądanych lub wystąpią jakiekolwiek objawy niepożądane nie wymienione w ulotce, należy powiadomić lekarza lub farmaceutę.
Dzieci i młodzież
Działania niepożądane występujące u osób dorosłych mogą również wystąpić u dzieci i młodzieży. Następujące objawy zaobserwowano tylko u dzieci, oraz młodzieży:
Bardzo często ( u więcej niż 1 na 10 pacjentów):
wzrost ciśnienia krwi.
zwiększenie zawartości hormonu prolaktyny we krwi. Wzrost ilości prolaktyny może w rzadkich przypadkach prowadzić:
u chłopców i dziewczynek do obrzęku piersi i nieoczekiwanego wytwarzania mleka;
u dziewczynek do nieregularnych krwawień miesiączkowych.
zwiększony apetyt;
nieprawidłowe ruchy mięśni, w tym: trudności z rozpoczęciem ruchu mięśni, drżenie, niepokój psychoruchowy lub sztywność mięśni bez uczucia bólu.
5. JAK PRZECHOWYWAĆ LEK KWETAPLEX
Przechowywać w oryginalnym opakowaniu.
Nie stosować leku Kwetaplex, po upływie terminu ważności zamieszczonego na pudełku. Termin ważności oznacza ostatni dzień danego miesiąca.
Leków nie należy wyrzucać do kanalizacji ani do domowych pojemników na odpadki. Należy zapytać farmaceutę, co zrobić z lekami, które nie są już potrzebne. Takie postępowanie pomoże chronić środowisko.
6. INNE INFORMACJE
- Substancją czynną leku jest kwetiapina.
Każda tabletka 25 mg zawiera 25 mg kwetiapiny (w postaci fumaranu kwetiapiny).
Każda tabletka 100 mg zawiera 100 mg kwetiapiny (w postaci fumaranu kwetiapiny).
Każda tabletka 150 mg zawiera 150 mg kwetiapiny (w postaci fumaranu kwetiapiny).
Każda tabletka 200 mg zawiera 200 mg kwetiapiny (w postaci fumaranu kwetiapiny).
Każda tabletka 300 mg zawiera 300 mg kwetiapiny (w postaci fumaranu kwetiapiny).
Pakiet początkowy na 4 dni zawiera 6 tabletek kwetiapiny (w postaci fumaranu kwetiapiny) po 25 mg, 3 tabletki po 100mg oraz 1 tabletkę 200mg.
Ponadto lek zawiera:
Hypromeloza
Hypromeloza 2910
Hypromeloza
Opadry White 20A28735:
25 mg:
100 mg:
Okrągłe, obustronnie wypukłe tabletki powlekane barwy żółtej o średnicy 9,1 mm z kreską dzielącą po jednej stronie
150 mg:
200 mg:
Okrągłe, obustronnie wypukłe tabletki powlekane, białe, o średnicy 12,1 mm z kreską dzielącą po jednej stronie
300 mg:
Podłużne, obustronnie wypukłe tabletki powlekane, białe, z kreską dzielącą po jednej stronie
Tabletki 100 mg, 200 mg i 300 mg można dzielić na połowy.
Pakiet startowy na 4 dni zawiera 6 tabletek kwetiapiny (w postaci fumaranu kwetiapiny) po 25 mg, 3 tabletki po 100 mg oraz 1 tabletkę 200 mg.
Wielkości opakowań: 25 mg – 30 tabletek w blistrach po 10; 100 mg, 150 mg, 200 mg oraz 300 mg – 60 tabletek w blistrach po 10; pakiet startowy na 4 dni.
Nie wszystkie rodzaje opakowań muszą znajdować się w obrocie.
Podmiot odpowiedzialny
Wytwórca
Ten produkt leczniczy został dopuszczony do użytku w państwach członkowskich Europejskiego Obszaru Gospodarczego pod następującymi nazwami:
NL: Kwetaplex 25 mg filmomhulde tabletten
Kwetaplex 100 mg, filmomhulde tabletten
Kwetaplex 150 mg, filmomhulde tabletten
Kwetaplex 200 mg, filmomhulde tabletten
Kwetaplex 300 mg, filmomhulde tabletten
Kwetaplex 4-Daagse Startverpakking, filmomhulde tabletten
PL:    Kwetaplex
Data zatwierdzenia ulotki: wrzesień 2010
Strona 8 z 9

                
                        SPCKwetaplex 25 mg tabletki powlekane
2. SKŁAD JAKOŚCIOWY I ILOŚCIOWY
Każda tabletka powlekana 25 mg zawiera 25 mg kwetiapiny (w postaci fumaranu kwetiapiny).
Każda tabletka powlekana 25 mg zawiera 7.00 mg laktozy jednowodnej oraz 0.003 mg żółcieni pomarańczowej (E110).
Substancje pomocnicze: laktoza jednowodna oraz żółcień pomarańczowa (E110).
Pełny wykaz substancji pomocniczych, patrz punkt 6.1.
3. POSTAĆ FARMACEUTYCZNA
4. SZCZEGÓŁOWE DANE KLINICZNE
4.1 Wskazania do stosowania
Kwetiapina jest wskazana w:
- w leczeniu umiarkowanych lub ciężkich epizodów maniakalnych w chorobie afektywnej dwubiegunowej;
w leczeniu epizodów depresyjnych w chorobie afektywnej dwubiegunowej;.
w celu zapobiegania nawrotom u pacjentów z zaburzeniami dwubiegunowymi, u których uzyskano odpowiedź na leczenie kwetiapiną w przypadku epizodu manii lub depresji.
4.2 Dawkowanie i sposób podawania
Kwetaplex można przyjmować z posiłkiem lub bez posiłku.
Dorośli:
W leczeniu schizofrenii
W leczeniu schizofrenii produkt leczniczy Kwetaplex powinien być podawany dwa razy dziennie. W leczeniu schizofrenii całkowita dawka dobowa w pierwszych czterech dniach leczenia wynosi: 50 mg (Dzień 1), 100 mg (Dzień 2), 200 mg (Dzień 3) i 300 mg (Dzień 4).
Począwszy od Dnia 4, dawkę należy zwiększać do skutecznej dawki wynoszącej zazwyczaj 300 do 450 mg/dobę. W zależności od odpowiedzi klinicznej i tolerancji u danego pacjenta, dawkę można dostosować w zakresie 150-750 mg/dobę.
W leczeniu epizodów maniakalnych związanych z chorobą dwubiegunową
W leczeniu epizodów maniakalnych związanych z chorobą dwubiegunową produkt leczniczy Kwetaplex powinien być podawany dwa razy dziennie. W leczeniu epizodów manii towarzyszących chorobie afektywnej dwubiegunowej całkowita dawka dobowa w pierwszych czterech dniach leczenia wynosi 100 mg (Dzień 1), 200 mg (Dzień 2), 300 mg (Dzień 3) i 400 mg (Dzień 4). Dalsze dostosowywanie dawki do 800 mg/dobę do Dnia 6 należy przeprowadzać, zwiększając ją nie więcej niż o 200 mg/dobę.
W zależności od odpowiedzi klinicznej i tolerancji u danego pacjenta dawkę można dostosować w zakresie 200-800 mg/dobę. Skuteczna dawka zazwyczaj mieści się w zakresie od 400 do 800 mg/dobę.
W leczeniu depresji w chorobie afektywnej dwubiegunowej
Kwetaplex należy podawać raz na dobę przed snem. Całkowita dawka dobowa przez pierwsze cztery dni leczenia wynosi 50 mg (Dzień 1), 100 mg (Dzień 2), 200 mg (Dzień 3) i 300 mg (Dzień 4). Zalecana dawka dobowa wynosi 300 mg. W badaniach klinicznych nie zaobserwowano dodatkowych korzyści w grupie przyjmującej 600 mg w porównaniu do 300 mg (patrz punkt 5.1). Poszczególni pacjenci mogą odnieść korzyści ze stosowania dawki 600mg. Dawki większe niż 300 mg powinny być podawane pod kontrolą lekarzy doświadczonych w leczeniu zaburzeń afektywnych dwubiegunowych. Badania kliniczne wykazały, że u indywidualnych pacjentów, u których zachodzi obawa o tolerancję produktu leczniczego, można rozważyć zmniejszenie dawki do wartości minimalnej wynoszącej 200 mg.
W zapobieganiu nawrotom choroby afektywnej dwubiegunowej
W zapobieganiu nawrotom manii lub depresji w chorobie afektywnej dwubiegunowej u pacjentów, którzy pozytywnie zareagowali na kwetiapinę w ostrym przebiegu zaburzeń afektywnych dwubiegunowych, powinno kontynuować się leczenie tą samą dawką. Dawka może być następnie modyfikowana w zależności od odpowiedzi klinicznej i tolerancji poszczególnego pacjenta, w zakresie od 300 do 800 mg/dobę, dwa razy dziennie. Ważne jest, aby w leczeniu podtrzymującym podawać najniższą skuteczną dawkę.
Pacjenci w podeszłym wieku:
Podobnie jak inne leki przeciwpsychotyczne, kwetiapinę należy stosować ostrożnie u pacjentów w podeszłym wieku, szczególnie w początkowym okresie podawania. Tempo zwiększania dawki może być wolniejsze, a dobowa dawka terapeutyczna mniejsza niż w przypadku młodszych pacjentów, zależnie od odpowiedzi klinicznej i tolerancji u danego pacjenta. U osób w podeszłym wieku średni klirens kwetiapiny z osocza był mniejszy o 30–50% w porównaniu z młodszymi pacjentami.
Skuteczność i bezpieczeństwo nie zostały ocenione u pacjentów powyżej 65 lat z epizodami depresji w ramach choroby afektywnej dwubiegunowej.
Dzieci i młodzież:
Produktu leczniczego Kwetaplex nie należy stosować u dzieci i młodzieży poniżej 18 roku życia, ze względu na brak danych uzasadniających jego stosowanie w tej grupie wiekowej. Dane z badań klinicznych kontrolowanych placebo przedstawiono w punktach 4.4, 4.8, 5.1 oraz 5.2.
Pacjenci z zaburzoną czynnością nerek:
Nie ma konieczności zmiany dawki leku u pacjentów z zaburzeniami czynności nerek.
Pacjenci z zaburzoną czynnością wątroby:
Kwetiapina jest intensywnie metabolizowana w wątrobie. Dlatego produkt leczniczy Kwetaplex powinien być stosowany ostrożnie u pacjentów ze stwierdzonymi zaburzeniami wątroby, szczególnie w początkowym okresie podawania. Zaleca się, aby pacjenci ze stwierdzoną niewydolnością wątroby rozpoczynali leczenie od dawki 25 mg/dobę. Dawkę należy zwiększać codziennie o 25 do 50 mg/dobę, aż do osiągnięcia skutecznej dawki terapeutycznej, w zależności od odpowiedzi klinicznej i tolerancji u danego pacjenta.
4.3 Przeciwwskazania
Kwetiapiny nie należy podawać jednocześnie z inhibitorami cytochromu P450 3A4, takimi jak inhibitory proteazy HIV, lekami przeciwgrzybicznymi - pochodnymi azolu, erytromycyną, klarytromycyną i nefazodonem (Patrz również punkt 4.5).
4.4 Specjalne ostrzeżenia i środki ostrożności dotyczące stosowania
Dzieci i młodzież (od 10 do 17 lat)
Kwetaplex nie jest zalecany dla dzieci i młodzieży poniżej 18 roku życia, ze względu na brak danych uzasadniających stosowanie w tej grupie wiekowej. Badania kliniczne wykazały, że poza znanym profilem bezpieczeństwa określonym dla dorosłych (patrz punkt 4.8), niektóre działania niepożądane występowały z większą częstością u dzieci i młodzieży niż u dorosłych (zwiększenie apetytu, zwiększenie stężenia prolaktyny w surowicy oraz objawy pozapiramidowe), natomiast jedno z nich nie było wcześniej zaobserwowane w badaniach u dorosłych (wzrost ciśnienia krwi). U dzieci i młodzieży zaobserwowano także zmiany w wynikach badań czynności tarczycy.
Ponadto nie badano konsekwencji bezpieczeństwa stosowania produktu leczniczego Kwetaplex w zakresie jego wpływu na wzrost i dojrzewanie przez okres dłuższy niż 26 tygodni. Nie są znane długoterminowe skutki dla rozwoju poznawczego i behawioralnego.
W badaniach klinicznych kontrolowanych placebo u pacjentów w grupie dzieci i młodzieży, leczonych na schizofrenię i chorobę dwubiegunową przyjmowanie kwetiapiny wiązało się ze zwiększoną częstością występowania objawów pozapiramidowych (EPS) w porównaniu z grupą placebo (patrz punkt 4.8).
Samobójstwo / myśli samobójcze lub pogorszenie stanu klinicznego:
Depresja w przebiegu choroby dwubiegunowej jest związana ze zwiększonym ryzykiem występowania myśli samobójczych, samouszkodzeń i samobójstw (zdarzenia związane z próbami samobójczymi). Ryzyko to utrzymuje się do czasu uzyskania istotnej klinicznie remisji. Poprawa może nie wystąpić przez kilka pierwszych lub więcej tygodni leczenia i w związku z tym pacjent powinien pozostawać pod ścisłą kontrolą lekarską do czasu wystąpienia poprawy. Doświadczenie kliniczne wskazuje, że ryzyko samobójstw zwiększa się we wczesnej fazie poprawy klinicznej.
W badaniach klinicznych u pacjentów z ciężką depresją w przebiegu choroby dwubiegunowej obserwowano zwiększone ryzyko zdarzeń związanych z próbami samobójczymi u młodych, dorosłych pacjentów, poniżej 25 lat, którzy byli leczeni kwetiapiną w porównaniu do pacjentów otrzymujących placebo (3,0% vs 0% odpowiednio).
Ponadto, lekarz powinien rozważyć potencjalne ryzyko wystąpienia zachowań samobójczych po nagłym przerwaniu leczenia kwetiapiną, ze względu na znane czynniki ryzyka leczonej choroby.
Senność
Stosowanie kwetiapiny jest związane z występowaniem senności i podobnych objawów, takich jak uspokojenie (patrz punkt 4.8). W badaniach klinicznych u pacjentów z depresją w przebiegu choroby dwubiegunowej objawy te występowały zazwyczaj podczas pierwszych trzech dni leczenia i miały zazwyczaj łagodne lub umiarkowane nasilenie. Pacjenci z depresją w przebiegu choroby dwubiegunowej, u których występuje senność o ciężkim nasileniu, mogą wymagać częstszych wizyt przez okres minimum 2 tygodni od pojawienia się senności lub do czasu poprawy objawów; konieczne może być rozważenie przerwania leczenia.
Choroby układu sercowo-naczyniowego
Kwetiapina może powodować ortostatyczne spadki ciśnienia, szczególnie w początkowym okresie dostosowywania dawki, dlatego w przypadku ich wystąpienia, należy rozważyć zmniejszenie dawki lub bardziej stopniowe zwiększanie dawki.
Napady padaczkowe
W badaniach klinicznych nie wykazano różnicy w częstości występowania napadów padaczki u pacjentów otrzymujących kwetiapinę i placebo. Podobnie jak w przypadku innych leków przeciwpsychotycznych, zalecana jest ostrożność u pacjentów z napadami padaczkowymi w wywiadzie (patrz punkt 4.8).
Objawy pozapiramidowe
Dyskinezy późne
W razie stwierdzenia objawów przedmiotowych lub podmiotowych dyskinez późnych, należy rozważyć zmniejszenie dawki lub odstawienie kwetiapiny (patrz punkt 4.8). Objawy późnej dyskinezy mogą się pogorszyć lub nawet pojawić się po zakończeniu leczenia (patrz punkt 4.8).
Złośliwy zespół neuroleptyczny
Ciężka neutropenia
W badaniach klinicznych kwetiapiny niezbyt często obserwowano ciężką neutropenię (liczba neutrofilów <0,5 x 109/l). Do większości przypadków ciężkiej neutropenii doszło w ciągu kilku miesięcy od rozpoczęcia leczenia kwetiapiną. Nie obserwowano wyraźnego związku między występowaniem neutropenii a dawką leku. Z doświadczeń porejestracyjnych wynika, że po zakończeniu terapii kwetiapiną ustępuje leukopenia i/lub neutropenia. Możliwe czynniki ryzyka neutropenii obejmują niską liczbę leukocytów (WBC) występującą przed leczeniem oraz neutropenię polekową w wywiadzie. Kwetiapinę należy odstawić u pacjentów z liczbą neutrofilów <1,0 x 109/l. Należy obserwować pacjentów pod kątem objawów przedmiotowych i podmiotowych zakażenia oraz monitorować liczbę neutrofilów (do czasu jej wzrostu do >1,5 x 109/l) (Patrz punkt 4.8).
Interakcje
W przypadku stosowania kwetiapiny jednocześnie z lekami silnie indukującymi enzymy wątrobowe, takimi jak karbamazepina lub fenytoina, może się wyraźnie zmniejszyć stężenie kwetiapiny w osoczu, co mogłoby wpłynąć na skuteczność leczenia kwetiapiną. U pacjentów otrzymujących lek indukujący enzymy wątrobowe leczenie kwetiapiną należy rozpocząć tylko, jeśli lekarz uzna, że korzyści stosowania kwetiapiny przewyższają ryzyko odstawienia leku indukującego enzymy wątrobowe. Ważne jest, aby wszelkie zmiany leczenia lekiem indukującym przeprowadzać stopniowo i, jeśli to konieczne, zastąpić go lekiem nieindukującym (np. walproinianem sodu) (Patrz również punkt 4.5).
Hiperglikemia
U pacjentów leczonych kwetiapiną obserwowano podwyższenie poziomu cukru we krwi (hiperglikemię) lub zaostrzenie objawów cukrzycy. Zalecane jest odpowiednie monitorowanie kliniczne pacjentów z cukrzycą i pacjentów z czynnikami ryzyka cukrzycy (patrz również punkt 4.8).
Lipidy
W badaniach klinicznych kwetiapiny obserwowano wzrost stężenia triglicerydów, LDL i cholesterolu, oraz spadek cholesterolu HDL (patrz punkt 4.8). Przypadki zmian stężenia lipidów należy traktować zgodnie z wytycznymi klinicznymi.
Ryzyko metaboliczne
Obserwując zmiany masy ciała, stężenia glukozy we krwi (patrz hiperglikemia) i lipidów w badaniach klinicznych, możliwe jest ewentualne pogorszenie się profilu ryzyka metabolicznego u poszczególnych pacjentów, u których należy zastosować odpowiednie leczenie (patrz punkt 4.8).
Wydłużenie odstępu QT
W badaniach klinicznych i przy użyciu zgodnie z ChPL nie stwierdzono związku kwetiapiny z przetrwałym bezwzględnym wydłużeniem odstępu QT. Po wprowadzeniu do obrotu kwetapiny wydłużenie odstępu QT odnotowano w dawkach terapeutycznych (patrz punkt 4.8) oraz w przypadku przedawkowania (patrz punkt 4.9). Podobnie jednak jak w przypadku innych leków przeciwpsychotycznych, należy zachować ostrożność, jeśli kwetiapina jest przepisywana pacjentom z chorobą serca i naczyń lub z wydłużeniem odstępu QT w wywiadzie rodzinnym. Ostrożność jest również konieczna, gdy kwetiapina jest stosowana jednocześnie z innymi lekami wydłużającymi odstęp QTc i neuroleptykami, szczególnie u osób starszych, u pacjentów z wrodzonym zespołem długiego odstępu QT, zastoinową niewydolnością serca, przerostem mięśnia sercowego, hipokaliemią lub hipomagnezemią (patrz punkt 4.5).
Objawy odstawienia
Po nagłym zaprzestaniu stosowania kwetiapiny opisywano ostre objawy odstawienia, takie jak bezsenność, nudności, ból głowy, biegunka, wymioty, zawroty głowy, drażliwość. Zaleca się stopniowe odstawianie leku, przynajmniej przez okres jednego lub dwóch tygodni (patrz punkt 4.8).
Osoby w podeszłym wieku z psychozą związaną z otępieniem:
Kwetaplex nie jest dopuszczony w leczeniu psychozy związanej z otępieniem.
W randomizowanych badaniach z grupą kontrolną placebo zaobserwowano około 3-krotne zwiększenie ryzyka mózgowo-naczyniowych zdarzeń niepożądanych w populacji pacjentów z otępieniem stosujących niektóre nietypowe leki przeciwpsychotyczne. Mechanizm tego podwyższonego ryzyka jest nieznany. Nie można wykluczyć podwyższonego ryzyka dla innych leków przeciwpsychotycznych lub w innych populacjach pacjentów. Produkt Kwetaplex należy stosować ostrożnie u pacjentów z czynnikami ryzyka udaru.
W metaanalizie nietypowych leków przeciwpsychotycznych zgłoszono podwyższone ryzyko zgonu w stosunku do placebo u pacjentów w podeszłym wieku z psychozą związaną z otępieniem. W dwóch 10-tygodniowych badaniach kwetiapiny z grupą kontrolną placebo w tej samej populacji pacjentów (n=710; średni wiek: 83 lat; zakres wiekowy: 56-99 lat) wskaźnik śmiertelności pacjentów leczonych kwetiapiną wynosił 5,5% w porównaniu z 3,2% w grupie placebo. Pacjenci w tych badaniach umierali z różnorodnych przyczyn, które były zgodne z oczekiwaniami dla tej populacji. Powyższe dane nie pozwalają określić związku przyczynowego między leczeniem kwetiapiną i zgonem u pacjentów w podeszłym wieku z otępieniem.
Zaburzenia połykania
Zaburzenia połykania (patrz punkt 4.8) i aspiracji odnotowano po przyjęciu kwetiapiny. Kwetiapinę należy stosować ostrożnie u pacjentów z ryzykiem wystąpienia zachłystowego zapalenia płuc.
Zatorowość żylna (VTE)
Podczas leczenia lekami przeciwpsychotycznymi zgłaszane były przypadki występowania zakrzepów z zatorami w układzie żylnym (VTE). Ze względu na to, że u pacjentów leczonych lekami przeciwpsychotycznymi często występują nabyte czynniki ryzyka zakrzepu z zatorami w układzie żylnym, wszystkie możliwe czynniki ryzyka zakrzepu z zatorami należy rozpoznać przed i w trakcie leczenia kwetiapiną oraz podjąć odpowiednie działania zapobiegawcze.
Laktoza
Kwetaplex 25 mg zawiera żółcień pomarańczową (E110). Produkt leczniczy może powodować reakcje alergiczne.
Dodatkowe informacje
Dane dotyczące kwetiapiny stosowanej w skojarzeniu z diwalproeksem lub litem w umiarkowanych lub ciężkich epizodach manii są ograniczone; niemniej jednak stwierdzono, że leczenie skojarzone było dobrze tolerowane (patrz punkty 4.8 i 5.1). Dane wykazały działanie addycyjne w tygodniu 3.
4.5 Interakcje z innymi produktami leczniczymi i inne rodzaje interakcji
W związku z oddziaływaniem kwetiapiny głównie na ośrodkowy układ nerwowy, Kwetaplex należy stosować ostrożnie w połączeniu z innymi lekami oddziałującymi na ośrodkowy układ nerwowy oraz z alkoholem.
Głównym izoenzymem układu enzymatycznego cytochromu P450 biorącym udział w metabolizmie kwetiapiny jest cytochrom P450 (CYP) 3A4. W badaniu interakcji u zdrowych ochotników jednoczesne podawanie kwetiapiny (w dawce 25 mg) z ketokonazolem, będącym inhibitorem CYP3A4, powodowało 5- do 8-krotnego zwiększenie wartości pola pod krzywą (AUC) dla kwetiapiny. Na tej podstawie jednoczesne stosowanie kwetiapiny z inhibitorami CYP3A4 jest przeciwwskazane. Nie zaleca się również stosowania kwetiapiny łącznie z sokiem grejpfrutowym.
W badaniach klinicznych z zastosowaniem dawek wielokrotnych, prowadzonych w celu ustalenia farmakokinetyki kwetiapiny podawanej przed i podczas leczenia karbamazepiną (lek indukujący enzymy wątrobowe), jednoczesne podawanie karbamazepiny znacząco zwiększało klirens kwetiapiny. Powodowało to zmniejszenie ekspozycji ogólnoustrojowej na kwetiapinę (mierzonej jako AUC) do średnio 13% wartości występujących po podaniu samej kwetiapiny; u niektórych pacjentów obserwowano jeszcze silniejszy efekt. W wyniku tej interakcji może wystąpić zmniejszenie stężenia kwetiapiny w osoczu, co może wpłynąć na skuteczność leczenia kwetiapiną. Równoległe stosowanie kwetiapiny i fenytoiny (innego leku indukującego enzymy mikrosomalne) powodowało znaczne zwiększenie klirensu kwetiapiny (o około 450%). U pacjentów otrzymujących lek indukujący enzymy wątrobowe leczenie kwetiapiną należy rozpocząć tylko, jeśli lekarz uzna, że korzyści ze stosowania kwetiapiny przewyższają ryzyko odstawienia leku indukującego enzymy wątrobowe. Ważne jest, aby wszelkie zmiany leczenia lekiem indukującym przeprowadzać stopniowo i, jeśli to konieczne, zastąpić go lekiem nieindukującym (np. walproinianem sodu) (patrz również punkt 4.4).
Parametry farmakokinetyczne kwetiapiny nie zmieniają się znacząco przy jednoczesnym stosowaniu z lekami przeciwdepresyjnymi: imipraminą (znany inhibitor CYP 2D6) lub fluoksetyną (znany inhibitor CYP 3A4 i CYP 2D6).
Jednoczesne stosowanie leków przeciwpsychotycznych rysperydonu lub haloperydolu nie wpływało istotnie na farmakokinetykę kwetiapiny. Równoległe stosowanie kwetiapiny i tiorydazyny powodowało zwiększenie klirensu kwetiapiny o około 70%.
Równoległe stosowanie kwetiapiny z cymetydyną nie wpływało na farmakokinetykę kwetiapiny.
Równoległe stosowanie kwetiapiny z litem nie wpływało na farmakokinetykę litu.
Parametry farmakokinetyczne walproinianu sodu i kwetiapiny nie zmieniały się w klinicznie istotnym stopniu przy równoległym stosowaniu.
Nie przeprowadzono formalnych badań interakcji z powszechnie stosowanymi lekami sercowo-naczyniowymi.
Należy zachować ostrożność podczas jednoczesnego stosowania kwetiapiny z lekami, o których wiadomo, że powodują zaburzenie równowagi elektrolitowej lub wydłużenie odstępu QTc.
4.6 Ciąża i laktacja
Nie ustalono bezpieczeństwa i skuteczności stosowania kwetiapiny u kobiet w okresie ciąży. Dotychczas nie wykazano szkodliwości leku w badaniach na zwierzętach, niemniej nie zbadano jeszcze potencjalnego wpływu na widzenie u płodów. Z tego powodu kwetiapinę należy stosować w okresie ciąży jedynie wówczas, gdy korzyści uzasadniają potencjalne ryzyko. U noworodków, których matki w trakcie trwania ciąży leczone były kwetiapiną, zaobserwowano objawy odstawienia.
Nie wiadomo, w jakim stopniu kwetiapina przenika do mleka matki. Z tego względu zaleca się, aby kobiety karmiące unikały karmienia piersią w trakcie stosowania produktu leczniczego Kwetaplex.
4.7 Wpływ na zdolność prowadzenia pojazdów mechanicznych i obsługiwania urządzeń mechanicznych w ruchu
Ze względu na działanie kwetiapiny na ośrodkowy układ nerwowy, lek może utrudniać wykonywanie czynności wymagających czujności umysłowej. Z tego względu pacjentom należy poradzić, aby nie prowadzili pojazdów ani nie obsługiwali maszyn do chwili określenia ich podatności osobniczej na produkt leczniczy.
4.8 Działania niepożądane
Podobnie jak w przypadku innych leków przeciwpsychotycznych, w trakcie leczenia kwetiapiną mogą wystąpić: przyrost masy ciała, omdlenia, złośliwy zespół neuroleptyczny, leukopenia, neutropenia i obrzęki obwodowe.
Podczas leczenia lekami przeciwpsychotycznymi zgłaszane były zakrzepy z zatorami w układzie żylnym, w tym zator tętnicy płucnej oraz zakrzepica żył głębokich – częstotliwość nieznana.
Częstość występowania reakcji niepożądanych związanych z leczeniem kwetiapiną przedstawiono poniżej zgodnie z formatem zalecanym przez Radę Międzynarodowych Organizacji Nauk Medycznych (Grupa Robocza CIOMS III; 1995).
Częstości występowania zdarzeń niepożądanych zostały sklasyfikowane następująco: bardzo często (≥10%), często (≥1% do <10%), niezbyt często (≥0,1% do <1%), rzadko (≥0,01% do <0,1%) i bardzo rzadko (<0,01%).
Zaburzenia krwi i układu chłonnego
Często:
Zaburzenia układu nerwowego
Często:
Niezbyt często:
Zaburzenia serca
Często:
Często:
Rzadko:
Bardzo rzadko:
Zaburzenia układu rozrodczego i piersi
Rzadko:
Bardzo często:
Łagodne osłabienie, obrzęk obwodowy, drażliwość
Rzadko:
Podwyższone stężenie całkowitego cholesterolu (głównie cholesterolu LDL) 12
Zmniejszenie stężenia cholesterolu HDL 18, przyrost masy ciała 9
Zwiększenie aktywności aminotrasferaz (AlAT, AspAT) 3, zmniejszona liczba neutrofili, zwiększony poziom glukozy (do poziomu hiperglikemii) 7
Niezbyt często:
Podwyższone stężenia gamma-GT 3 , zmniejszenie liczby płytek krwi 14, wydłużenie odstępu QT 1, 13, 19
Rzadko:
Patrz punkt 4.4
Senność może wystąpić zwykle podczas pierwszych dwóch tygodni od rozpoczęcia leczenia i zwykle ustępuje przy dalszym podawaniu produktu Kwetaplex.
Obserwowano bezobjawowe zwiększenie aktywności enzymów wątrobowych (AlAT, AspAT) lub gamma-GT u niektórych pacjentów otrzymujących Kwetaplex.
Kwetaplex, podobnie jak inne leki przeciwpsychotyczne blokujące receptory α1, może powodować ortostatyczny spadek ciśnienia połączony z zawrotami głowy, tachykardią, a u niektórych pacjentów omdlenie, szczególnie w początkowym okresie zwiększania dawki leku (patrz punkt 4.4).
W bardzo rzadkich przypadkach odnotowywano hiperglikemię lub zaostrzenie objawów wcześniej obecnej cukrzycy.
Częstość tych reakcji niepożądanych obliczono tylko w oparciu o dane uzyskane po wprowadzeniu leku do obrotu.
Poziom glukozy na czczo ≥126 mg/dL (≥7 mmol/L) oraz po posiłku ≥200 mg/dL (≥11,1 mmol/L), przynajmniej w jednokrotnym pomiarze.
(8)  Wzrost częstości występowania dysfagii po zastosowaniu kwetiapiny względem placebo. obserwowano jedynie w badaniach klinicznych dotyczących depresji dwubiegunowej.
(9)    W oparciu o wzrost masy ciała o >7% w stosunku do wartości wyjściowej. Występuje głównie w pierwszych tygodniach leczenia u dorosłych.
(10) W krótkoterminowych badaniach klinicznych, z kontrolą placebo, z zastosowaniem monoterapii, oceniających    objawy przerwania leczenia, najczęściej obserwowanymi objawami odstawienia były: bezsenność, nudności, ból  głowy, biegunka, wymioty, zawroty głowy i drażliwość. Częstość występowania tych reakcji znacząco spadała po  upływie 1 tygodnia od odstawienia leku.
(11) Triglicerydy (200 mg/dl (( 2,258 mmol/l) (pacjenci w wieku ( 18 lat) lub ≥ 150 mg/dl (( 1,694 mm/l) (pacjenci  w wieku < 18 lat) co najmniej w jednym badaniu.
(12) Cholesterol ( 240 mg/dl (( 6,2064 mmol/l) (pacjenci w wieku ( 18 lat) lub ( 200 mg/dl (( 5,172 mmol/l) (pacjenci w wieku < 18 lat) co najmniej w jednym badaniu. Bardzo często obserwowano wzrost stężenia cholesterolu LDL wynoszący ( 30 mg/dl (( 0,769 mmol/l). Średnia zmiana u pacjentów, u których występował ten wzrost wynosiła 41,7 mg/dl (( 1,07 mmol/l).
(13) Patrz poniższy tekst.
(14) Płytki krwi ≤ 100 x 109/l co najmniej w jednym badaniu.
(15) W oparciu o raportowane w ramach badań klinicznych zdarzenia niepożądane, obejmujące wzrost stężenia fosfokinazy kreatyniny we krwi niezwiązany z występowaniem złośliwego zespołu neuroleptycznego.
(16) Stężenie prolaktyny (pacjenci w wieku > 18 lat): >20 μg/l (> 869,56 pmol/l) mężczyźni; > 30 μg/l (> 1304,34 pmol/l) kobiety, w dowolnym czasie.
(17) Może powodować upadki.
(18) Cholesterol HDL: <40 mg/dl (1,025 mmol/l) mężczyźni; <50 mg/dl (1,282 mmol/l) kobiety,  w dowolnym czasie.
(19) Zakres pacjentów, u których stwierdzono wydłużenie odstępu QTc z <450 ms na ≥450 ms , przy wzroście ≥30 ms. W badaniach z kontrolą placebo z zastosowaniem kwetiapiny średnia zmiana i zakres pacjentów, u których następowało istotne klinicznie wydłużenie odstępu QTc były zbliżone dla kwetiapiny i placebo.
Podczas stosowania neuroleptyków zgłoszono przypadki wydłużenia dostępu QT, arytmii komorowej, nagłego niewyjaśnionego zgonu, zatrzymania akcji serca i zaburzeń typu torsade de pointes, które uznaje się za działania dotyczące całej klasy leków.
W krótkotrwałych badaniach klinicznych z zastosowaniem kwetiapiny i placebo, u pacjentów ze schizofrenią lub epizodem manii w przebiegu choroby dwubiegunowej łączna częstość występowania objawów pozapiramidowych była zbliżona do placebo (schizofrenia: 7,8% w grupie przyjmującej kwetiapinę i 8,0% w grupie przyjmującej placebo; epizod manii w przebiegu choroby dwubiegunowej: 11,2% w grupie przyjmującej kwetiapinę i 11,4% w grupie przyjmującej placebo). W krótkotrwałych badaniach klinicznych z zastosowaniem kwetiapiny i kontrolowanych placebo, u pacjentów z epizodem depresji w przebiegli choroby dwubiegunowej łączna częstość występowania objawów pozapiramidowych w grupie otrzymującej kwetiapinę wynosiła 8,9% w porównaniu do 3,8% dla placebo, jednak częstość poszczególnych działań niepożądanych (np. akatyzji, zespołu pozapiramidowego, drżeń, dyskinez, dystonii, niepokoju, samowolnych skurczów mięśni, nadaktywności psychomotorycznej i sztywności mięśni) była ogólnie nieduża i nie przekraczała 4% w żadnej z badanych grup.
Leczenie kwetiapiną wiąże się również z niewielkim zależnym od dawki zmniejszeniem stężenia hormonów tarczycy we krwi, głównie T4 i fT4 (całkowitej i wolnej tyroksyny). Zmniejszenie stężeń całkowitej i wolnej T4 występuje w ciągu pierwszych dwóch do czterech tygodni leczenia kwetiapiną, a następnie utrzymuje się na niezmienionym poziomie podczas długotrwałego leczenia. Prawie we wszystkich przypadkach przerwanie leczenia kwetiapiną powodowało odwrócenie wpływu na całkowitą i wolną T4, bez względu na czas trwania leczenia. Mniejsze zmniejszenia stężenia T3 i rT3 (całkowitej i odwróconej trijodotyroniny) obserwowano tylko po zastosowaniu większych dawek. Nie obserwowano zmian stężenia TBG ani, na ogół, wzajemnego zwiększenia stężenia TSH; nic nie wskazuje na to, aby kwetiapina wywoływała klinicznie istotne objawy niedoczynności tarczycy.
Dzieci i młodzież (od 10 do 17 lat)
Powyżej opisane działania niepożądane występujące u osób dorosłych mogą również wystąpić u dzieci i młodzieży. Poniższa tabela przedstawia działania niepożądane, które częściej występują u dzieci i młodzieży (w wieku 10-17 lat) niż u osób dorosłych lub, które nie zostały rozpoznane u dorosłych.
Częstość występowania działań niepożądanych została uszeregowana następująco: bardzo często (≥10%), często (≥1% do <10%), niezbyt często (≥0,1% do <1%), rzadko (≥0,01% do <0,1%) i bardzo rzadko (<0,01%).
Zaburzenia metabolizmu i odżywiania
Zaburzenia układu nerwowego:
Często:
Drażliwość 4
(1)  Stężenie prolaktyny (pacjenci w wieku < 18 lat): >20 μg/l (>869,56 pmol/l); mężczyźni; >26 μg/l (>1130,428 pmol/l); kobiety w dowolnym czasie. U mniej niż 1% pacjentów odnotowano wzrost stężenia prolaktyny >100 μg/l.
(2)  W oparciu o zmiany powyżej progów istotności klinicznej (ustalone na podstawie kryteriów National Institute of Health (Narodowego Instytutu Zdrowia) albo wzrostu ciśnienia skurczowego o >20 mmHg lub ciśnienia rozkurczowego >10 mmHg w dowolnym pomiarze w dwóch krótkoterminowych (3–6 tygodni) badaniach z kontrolą placebo u dzieci i dorosłych.
(3)  Patrz punkt 5.1.
(4) Uwaga: Częstość występowania jest zbliżona do obserwowanej u dorosłych, ale drażliwość u dzieci i młodzieży może mieć związek z innymi implikacjami klinicznymi niż u osób dorosłych.
4.9 Przedawkowanie
W badaniach klinicznych zgłaszano zgony po doraźnym przedawkowaniu w dawce 13,6 gramów, a po wprowadzeniu leku do obrotu w dawkach wynoszących zaledwie 6 gramów samej kwetiapiny. Zgłaszano jednak również przeżycie po doraźnym przedawkowaniu dawkami do 30 gramów. Po wprowadzeniu leku do obrotu opisywano bardzo rzadkie przypadki przedawkowania samą kwetiapiną prowadzące do zgonu lub śpiączki, bądź też wydłużenia odstępu QT.
Pacjenci z istniejącą wcześniej ciężką chorobą układu krążenia mogą być w grupie zwiększonego ryzyka skutków przedawkowania (Patrz punkt 4.4).
Zgłaszane objawy przedmiotowe i podmiotowe, tj. senność i sedacja, tachykardia i spadek ciśnienia tętniczego, były na ogół wywołane nadmiernym nasileniem znanego działania farmakologicznego leku.
Nie istnieje swoista odtrutka przeciwko kwetiapinie. W razie ciężkiego zatrucia, należy uwzględnić możliwość zażycia kilku leków. Zaleca się stosowanie procedur intensywnej opieki medycznej, obejmujących uzyskanie i utrzymanie drożnych dróg oddechowych w celu zapewnienia właściwego utlenowania i wentylacji oraz monitorowanie i wspieranie układu krążenia. Mimo że nie badano zapobiegania wchłanianiu przy przedawkowaniu, należy rozważyć płukanie żołądka (po intubacji, jeśli pacjent jest nieprzytomny) i podanie węgla aktywowanego łącznie ze środkiem przeczyszczającym.
Ścisłą kontrolę lekarską oraz monitorowanie należy prowadzić dopóki pacjent nie powróci do zdrowia.
5. WŁAŚCIWOŚCI FARMAKOLOGICZNE
5.1 Właściwości farmakodynamiczne
Mechanizm działania:
Efekty farmakodynamiczne:
W badaniach przedklinicznych pozapiramidowych działań niepożądanych kwetiapina różni się od standardowych leków przeciwpsychotycznych i wykazuje nietypowy profil. Przy stosowaniu przewlekłym kwetiapina nie wywołuje nadwrażliwości receptora dopaminowego D2. Wykazuje jedynie słabe działanie kataleptyczne w dawkach skutecznie blokujących receptor dopaminowy D2. Przy podawaniu przewlekłym kwetiapina charakteryzuje się wybiórczym działaniem w układzie limbicznym, wytwarzając blokadę depolaryzacyjną w neuronach układu mezolimbicznego, ale nie w neuronach zawierających dopaminę układu nigrostriatalnego. Kwetiapina podawana doraźnie lub przewlekle w minimalnym stopniu wywołuje objawy dystonii u małp kapucynek uwrażliwionych na działanie haloperydolu lub uprzednio nieleczonych.
Skuteczność kliniczna:
W czterech badaniach z grupą kontrolną placebo, oceniających kwetiapinę w dawkach do 800 mg/dobę w leczeniu umiarkowanych i ciężkich epizodów manii (dwa badania oceniające monoterapię i dwa oceniające leczenie skojarzone z litem lub diwalproeksem), nie stwierdzono różnic między grupami otrzymującymi kwetiapinę i placebo w zakresie częstości występowania pozapiramidowych działań niepożądanych ani jednoczesnego stosowania leków antycholinergicznych.
W badaniach z grupą kontrolną placebo wśród pacjentów w podeszłym wieku z psychozą związaną z otępieniem częstość występowania mózgowo-naczyniowych zdarzeń niepożądanych na 100 pacjento-lat nie była większa u pacjentów leczonych kwetiapiną niż u pacjentów otrzymujących placebo.
W leczeniu umiarkowanych i ciężkich epizodów manii kwetiapina wykazywała większą skuteczność niż placebo w zakresie ograniczania objawów manii po 3 i 12 tygodniach w dwóch badaniach monoterapii. Brak danych z długofalowych badań wykazujących skuteczność kwetiapiny w zapobieganiu dalszym epizodom manii lub depresji. Dane dotyczące kwetiapiny stosowanej w skojarzeniu z diwalproeksem lub litem w umiarkowanych lub ciężkich epizodach manii po 3 i 6 tygodniach są ograniczone, niemniej jednak stwierdzono, że leczenie skojarzone było dobrze tolerowane. Wykazano działanie addycyjne w tygodniu 3. Drugie badanie nie wykazało działania addycyjnego w tygodniu 6. Brak danych z leczenia skojarzonego dłuższego niż 6 tygodni.
U pacjentów, u których nastąpiła odpowiedź na leczenie, mediana dawki kwetiapiny w ostatnim tygodniu wynosiła około 600 mg/dobę, a około 85% z nich otrzymywało dawkę z zakresu 400 do 800 mg/dobę.
W czterech badaniach klinicznych trwających 8 tygodni u pacjentów z objawami depresji o umiarkowanym i ciężkim nasileniu, w przebiegu choroby dwubiegunowej typu I lub II, podawanie kwetiapiny w dawce 300 mg i 600 mg, było znamiennie lepsze niż placebo odnośnie wartości wyniku: średniej poprawy według skali MADRS i odpowiedzi zdefiniowanej jako przynajmniej 50% poprawy całkowitego wyniku według skali MADRS w porównaniu do wartości uzyskanych na początku badania. Nie stwierdzono różnicy w wielkości odpowiedzi pomiędzy grupą pacjentów otrzymujących kwetiapinę w dawce 300 mg i 600 mg.
W przedłużonej obserwacji w dwóch z powyższych badań wykazano, że długotrwałe leczenie pacjentów dawką 300 mg i 600 mg, w porównaniu do placebo, było skuteczne w odniesieniu do objawów depresji, ale nie w odniesieniu do objawów maniakalnych.
W dwóch badaniach klinicznych dotyczących przeciwdziałaniu nawrotom zmienionego nastroju stosowano kwetiapinę w połączeniu z lekami stabilizującymi nastrój u pacjentów z nastrojem maniakalnym, depresyjnym lub mieszanym, połączenie kwetiapiny i leku stabilizującego nastrój wykazało większą skuteczność w porównaniu ze stosowaniem samego leku stabilizującego pod względem wydłużenia czasu do nawrotu zmienionego nastroju (maniakalnego, depresyjnego lub mieszanego). Kwetiapinę podawano w dawce od 400 mg do 800 mg na dobę w dwóch dawkach podzielonych, w leczeniu skojarzonym z solami litu lub kwasem walproinowym.
W jednym długoterminowym (leczenie do 2 lat) badaniu, w którym oceniano zapobieganie nawrotom u pacjentów z epizodami manii, depresji lub epizodami mieszanymi kwetiapina wykazywała przewagę nad placebo pod względem wydłużenia czasu do wystąpienia dowolnego epizodu zaburzenia nastroju (manii, depresji lub mieszanego) u pacjentów z zaburzeniami dwubiegunowymi typu I. Liczba pacjentów z epizodami zaburzeń nastroju wyniosła odpowiednio 91 osób (22,5%) w grupie przyjmującej kwetiapinę, 208 osób (51,5%) w grupie przyjmującej placebo i 95 osób (26,1%) w grupie leczonej preparatami litu. U pacjentów, u których stwierdzono odpowiedź na leczenie kwetiapiną, porównanie kontynuacji leczenia kwetiapiną z wynikami po zmianie leku na preparaty litu wykazało, że zmiana ta nie wydaje się wpływać na wydłużenie czasu do nawrotu epizodu zaburzeń nastroju.
Badania kliniczne wykazały, że kwetiapina jest skuteczna w leczeniu schizofrenii i manii przy dawkowaniu dwa razy na dobę, chociaż jej okres półtrwania działania farmakokinetycznego wynosi około 7 godzin. Wniosek ten wspierają również dane z badań z użyciem emisyjnej tomografii pozytonowej (PET), które wykazały obecność połączeń z receptorami 5HT2 i D2 do 12 godzin po podaniu kwetiapiny. Nie oceniano bezpieczeństwa i skuteczności dawek powyżej 800 mg/dobę.
W badaniach klinicznych prowadzonych metodą ślepej próby nie zweryfikowano długotrwałej skuteczności kwetiapiny w zapobieganiu nawrotom schizofrenii. W otwartych badaniach kwetiapina była skuteczna w zakresie utrzymania poprawy klinicznej w trakcie dalszego leczenia pacjentów ze schizofrenią, u których wystąpiła początkowa odpowiedź na leczenie, co sugeruje pewną długofalową skuteczność.
W kontrolowanych badaniach klinicznych z placebo, w których stosowano kwetiapinę w monoterapii u pacjentów z wyjściową liczbą neutrofilów ≥1,5 x 109/l, częstość występowania co najmniej raz liczby neutrofilów <1,5 x 109/l wynosiła 1,72% u pacjentów leczonych kwetiapiną, w porównaniu z 0,73% u pacjentów otrzymujących placebo. We wszystkich badaniach klinicznych (kontrolowanych placebo, prowadzonych metodą otwartej próby, z czynnym lekiem porównawczym; u pacjentów z wyjściową liczbą neutrofilów ≥1,5 x 109/l) częstość występowania co najmniej raz liczby neutrofilów <0,5 x 109/l wynosiła 0,21% u pacjentów leczonych kwetiapiną i 0% u pacjentów otrzymujących placebo, a częstość występowania liczby neutrofili w zakresie ≥0,5–<1,0 x 109/l wynosiła 0,75% u pacjentów leczonych kwetiapiną i 0,11% u pacjentów otrzymujących placebo.
Dzieci i młodzież (w wieku od 10 do 17 lat)
Skuteczność i bezpieczeństwo stosowania kwetiapiny sprawdzano w 3-tygodniowym badaniu z kontrolą placebo dotyczącym leczenia manii (n= 284 pacjentów z USA, w wieku 10-17 lat). U około 45% populacji pacjentów zdiagnozowano także ADHD. Przeprowadzono również 6-tygodniowe badanie z kontrolą placebo dotyczące leczenia schizofrenii (n = 222 pacjentów, w wieku 13-17 lat). W obydwu badaniach wykluczono pacjentów ze stwierdzonym brakiem reakcji na kwetiapinę. Leczenie kwetiapiną rozpoczęto od dawki 50 mg/dobę, którą w drugim dniu zwiększono do 100 mg/dobę; następnie dawkę stopniowo zwiększano do dawki docelowej (mania 400–600 mg/dobę; schizofrenia 400–800 mg/dobę) poprzez dodanie 100 mg/dobę, w dwóch lub trzech dawkach.
W badaniu dotyczącym manii różnica w zmianie średniej najmniejszych kwadratów (LSM) dla ogólnego wyniku w skali YMRS (substancja aktywna minus placebo) w stosunku do wartości wyjściowej wyniosła –5,21 dla kwetiapiny w dawce 400 mg/dobę i –6,56 dla kwetiapiny w dawce 600 mg/dobę. Wskaźnik odpowiedzi (poprawa w skali YMRS ≥50%) wyniósł 64% dla grupy leczonej kwetiapiną w dawce 400 mg/dobę, 58% dla grupy leczonej kwetiapiną w dawce 600 mg/dobę i 37% w grupie przyjmującej placebo.
W badaniu dotyczącym schizofrenii w zmianie średniej najmniejszych kwadratów (LSM) dla ogólnego wyniku w skali PANSS (substancja aktywna minus placebo) w stosunku do wartości wyjściowej wyniosła –8,16 dla kwetiapiny w dawce 400 mg/dobę i –9,29 dla kwetiapiny w dawce 800 mg/dobę. Pod względem odsetka pacjentów, u których uzyskano odpowiedź na leczenie, zdefiniowaną jako ≥30% redukcja ogólnego wyniku w skali PANSS w stosunku do wartości wyjściowej, nie wykazano przewagi kwetiapiny ani w małej dawce (400 mg/dobę), ani w dużej dawce (800 mg/dobę) w porównaniu z placebo. Zarówno w przypadku manii, jak i schizofrenii wyższe dawki dawały niższe liczbowo odsetki odpowiedzi.
Nie są dostępne dane dotyczące podtrzymania działania ani zapobiegania nawrotom w tej grupie wiekowej.
Dodatkowe dane dotyczące bezpieczeństwa pochodzą z 26-tygodniowego otwartego badania stanowiącego kontynuację badań krótkoterminowych (n= 380 pacjentów), w którym zastosowano zmienne dawki kwetiapiny od 400 do 800 mg/dobę. Informowano o wzroście ciśnienia krwi u dzieci i młodzieży, a zwiększenie apetytu, objawy pozapiramidowe i podwyższone stężenie prolaktyny w surowicy były zgłaszane częściej u dzieci i młodzieży niż u pacjentów dorosłych (patrz punkt 4.4 i 4.8).
Objawy pozapiramidowe
W krótkotrwałym badaniu z kontrolą placebo, z zastosowaniem monoterapii u młodzieży (w wieku 13–17 lat) chorej na schizofrenię, łączna częstość występowania objawów pozapiramidowych wynosiła 12,9% dla kwetiapiny i 5,3% dla placebo, pomimo że częstość występowania poszczególnych zdarzeń niepożądanych (tj. akatyzja, drżenia, zespół pozapiramidowy, hipokinezja, niepokój, nadmierna aktywność psychoruchowa, sztywność mięśni, dyskinezy) nie przekraczała 4,1% w żadnej z leczonych grup. W krótkotrwałym badaniu z kontrolą placebo, z zastosowaniem monoterapii u dzieci i młodzieży (w wieku 10–17 lat) z chorobą afektywną dwubiegunową łączna częstość występowania objawów pozapiramidowych wynosiła 3,6% dla kwetiapiny i 1,1% dla placebo. W długoterminowym otwartym badaniu dotyczącym schizofrenii i choroby afektywnej dwubiegunowej ogólna częstość występowania objawów pozapiramidowych pojawiających się w trakcie stosowania leku badanego wyniosła 10%.
Przyrost masy ciała
W krótkotrwałych badaniach klinicznych u pacjentów pediatrycznych (w wieku 10–17 lat) u 17% pacjentów leczonych kwetiapiną i 2,5% pacjentów przyjmujących placebo nastąpił przyrost masy ciała wynoszący ≥7%. Przy korygowaniu do prawidłowego wzrostu w dłuższym okresie jako miernik istotnej klinicznie zmiany przyjęto wzrost wskaźnika BMI o co najmniej 0,5 odchylenia standardowego od wartości wyjściowej; kryterium to spełniło 18,3% pacjentów leczonych kwetiapiną przez co najmniej 26 tygodni.
Samobójstwa/Myśli samobójcze lub pogorszenie stanu klinicznego
W krótkoterminowych badaniach z kontrolą placebo u pacjentów pediatrycznych chorych na schizofrenię częstość występowania zdarzeń związanych z samobójstwem wynosiła 1,4% (2/147) dla kwetiapiny i 1,3% (1/75) dla placebo u pacjentów w wieku <18 lat. W krótkotrwałych badaniach z kontrolą placebo u pacjentów pediatrycznych z chorobą afektywną dwubiegunową częstość występowania zdarzeń związanych z samobójstwem wynosiła 1,0% (2/193) dla kwetiapiny i 0% (0/90) dla placebo u pacjentów w wieku <18 lat.
Właściwości farmakokinetyczne
Po podaniu doustnym kwetiapina jest dobrze wchłaniana i intensywnie metabolizowana. Przyjmowanie leku z pożywieniem nie ma istotnego wpływu na biodostępność kwetiapiny. Kwetiapina wiąże się w około 83% z białkami osocza. Stężenia molowe w stanie stacjonarnym aktywnego metabolitu norkwetapiny, wynoszą 35% stężeń obserwowanych dla kwetiapiny. Okres półtrwania eliminacji kwetiapiny i norkwetapina wynosi odpowiednio około 7 i 12 godzin.
Farmakokinetyka kwetiapiny i norkwetapina jest liniowa w dopuszczonym zakresie dawkowania. Właściwości farmakokinetyczne kwetiapiny nie różnią się u mężczyzn i kobiet.
Średni klirens kwetiapiny u osób w podeszłym wieku jest o około 30% do 50% mniejszy niż u osób dorosłych w wieku od 18 do 65 lat.
Średni klirens kwetiapiny w osoczu był mniejszy o około 25% u pacjentów z ciężką niewydolnością nerek (klirens kreatyniny poniżej 30 ml/min/1,73 m2), jednak poszczególne wartości klirensu mieściły się w prawidłowym zakresie. Średnia frakcja molowa dawki wolnej kwetiapiny i aktywnego metabolitu w osoczu ludzkim, norkwetapina, jest w <5% wydalana z moczem.
Kwetiapina jest w znacznym stopniu metabolizowana w wątrobie. Po podaniu kwetiapiny znakowanej radioizotopem mniej niż 5% wyznakowanego związku pozostaje w postaci niezmienionej w moczu lub kale. Około 73% radioaktywności wydalane jest w moczu, a 21% w kale. Średni klirens kwetiapiny w osoczu jest mniejszy o około 25% u osób ze stwierdzoną niewydolnością wątroby (stabilna marskość poalkoholowa). Kwetiapina jest intensywnie metabolizowana w wątrobie, dlatego w populacji pacjentów z niewydolnością wątroby należy się spodziewać podwyższonych stężeń leku w osoczu. U tych pacjentów konieczna może być modyfikacja dawki (patrz punkt 4.2).
Badania in vitro wykazały, że CYP3A4 jest głównym izoenzymem biorącym udział w metabolizmie kwetiapiny w układzie enzymatycznym cytochromu P450. Norkwetapina jest wytwarzana i usuwana głównie przez CYP3A4.
Ustalono, że kwetiapina i kilka jej metabolitów (w tym norkwetapina ) są in vitro słabymi inhibitorami aktywności ludzkiego cytochromu P450 1A2, 2C9, 2C19, 2D6 i 3A4. Hamowanie CYP in vitro stwierdza się tylko w stężeniach około 5- do 50-krotnie wyższych niż obserwowane dla zakresu dawek 300 do 800 mg/dobę u ludzi. W związku z tym jest mało prawdopodobne, aby jednoczesne stosowanie kwetiapiny z innymi lekami powodowało klinicznie istotne zahamowanie metabolizmu innego leku metabolizowanego za pośrednictwem cytochromu P450. Jak wynika z badań na zwierzętach, kwetiapina może indukować enzymy cytochromu P450. W konkretnym badaniu interakcji u pacjentów z psychozą nie stwierdzono jednak zwiększenia aktywności cytochromu P450 po podaniu kwetiapiny.
Dzieci i młodzież (w wieku od 10 do 17 lat)
Przeanalizowano dane z badań farmakokinetycznych przeprowadzonych z udziałem 9 dzieci w wieku 10–12 lat i 12 nastolatków, poddawanych leczeniu ustaloną dawką kwetiapiny wynoszącą 400 mg dwa razy na dobę. W stanie ustalonym znormalizowane dla dawki stężenie związku macierzystego – kwetiapiny – w osoczu u dzieci i młodzieży (w wieku 10–17 lat) było na ogół podobne jak u osób dorosłych, chociaż wartość Cmax u dzieci znajdowała się na górnej granicy zakresu obserwowanego u dorosłych. Wartości AUC i Cmax dla aktywnego metabolitu – norkwetiapiny, były wyższe i wynosiły odpowiednio: około 62% i 49% u dzieci (w wieku 10–12 lat) oraz 28% i 14% u młodzieży (w wieku 13–17 lat), w porównaniu z osobami dorosłymi.
5.3 Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie
W serii badań in vitro i in vivo nie stwierdzono dowodów na genotoksyczność. U zwierząt laboratoryjnych przy klinicznie istotnym poziomie ekspozycji zaobserwowano następujące odchylenia, które nie zostały dotychczas potwierdzone w długofalowych badaniach klinicznych:
U szczurów stwierdzono odkładanie się pigmentu w tarczycy; u małp Cynomolgus zaobserwowano hipertrofię pęcherzyków gruczołu tarczowego, obniżenie stężeń w osoczu T3, zmniejszenie stężenia hemoglobiny i zmniejszenie liczby krwinek czerwonych i białych; a u psów - zmętnienie soczewki i zaćmę.
Uwzględniając powyższe obserwacje, korzyści leczenia kwetiapiną należy wyważyć względem ryzyka dla pacjenta.
6. DANE FARMACEUTYCZNE
Wykaz substancji pomocniczych
hypromeloza 2910
Przechowywać w oryginalnym opakowaniu.
Blistry PVC/aluminium
Wielkości opakowań:
- 10, 20, 30, 50, 60, 90, 100, 120, 180, 240 tabletek w blistrach po 10.
Nie wszystkie rodzaje opakowań muszą znajdować się w obrocie.
6.6 Szczególne środki ostrożności dotyczące usuwania i przygotowania leku do stosowania
Brak szczególnych wymagań.
Adamed Sp. z o.o.,
Pieńków 149, 05-152, Czosnów
8. NUMER(-Y) POZWOLENIA(-Ń) NA DOPUSZCZENIE DO OBROTU
15238
9. DATA WYDANIA PIERWSZEGO POZWOLENIA NA DOPUSZCZENIE DO OBROTU / DATA PRZEDŁUŻENIA POZWOLENIA
11.03.2009
Wrzesień 2010

                    
# Uprawnienia Poziom odpłatności Wysokość dopłaty Dokument
uprawniający do zniżki
1 Ubezpieczony 100% 9.10 Recepta biała (Rp)
2 Chory wg wskazań (Choroba afektywna dwubiegunowa) Ryczałt 6.11 Recepta biała (Rp)
3 Chory wg wskazań (Schizofrenia) Ryczałt 6.11 Recepta biała (Rp)
4 Chory wg wskazań pozarejestracyjnych (Zaburzenia psychiczne inne niż wymienione w charakterystyce produktu leczniczego u chorych z otępieniem) Ryczałt 6.11 Recepta biała (Rp)
5 Zasłużony Honorowy Dawca Krwi, Zasłużony Dawca Przeszczepu -
6 Inwalida wojenny i rodzina, Osoba represjonowana i rodzina, Cywilna niewidoma ofiara działań wojennych Bezpłatny 0.00 Recepta biała (Rp)
7 Inwalida wojskowy i rodzina -
8 Pełniący obowiązki obronne Bezpłatny 0.00 Recepta biała (Rp)
9 Chory na azbestozę -

Inne leki Quetiapinum: