Kventiax 200:

Nazwa międzynarodowa:
Quetiapinum
Podmiot odpowiedzialny:
KRKA D.D. NOVO MESTO, SŁOWENIA
Pozwolenie w Polsce
14112
Pozwolenie w Europie
-
Producenci:
KRKA D.D. NOVO MESTO, SŁOWENIA
Postać
tabletki powlekane
Dawka
0,2 g
Lek refundowany
Tak
Kategoria
Lek na receptę
Kod ATC
N05AH04
                                         ULOTKA DOŁĄCZONA DO OPAKOWANIA: INFORMACJA DLA
                                     PACJENTA

                               Kventiax 25 mg tabletki powlekane
                               Kventiax 100 mg tabletki powlekane
                               Kventiax 200 mg tabletki powlekane
                               Kventiax 300 mg tabletki powlekane
                                          Quetiapinum

Należy zapoznać się z treścią ulotki przed zastosowaniem leku ponieważ zawiera ona informacje
ważne dla pacjenta.
-   Należy zachować tę ulotkę, aby w razie potrzeby móc ją ponownie przeczytać.
-   Należy zwrócić się do lekarza lub farmaceuty w razie jakichkolwiek dalszych wątpliwości.
- Lek ten przepisano ściśle określonej osobie. Nie należy go przekazywać innym.
   Lek może zaszkodzić innej osobie, nawet jeśli objawy jej choroby są takie same.
 - Jeśli nasili się którykolwiek z objawów niepożądanych lub wystąpią jakiekolwiek objawy
    niepożądane, w tym niewymienione w ulotce, należy powiedzieć o tym lekarzowi lub
    farmaceucie.


Spis treści ulotki:
    1.      Co to jest lek Kventiax i w jakim celu się go stosuje
    2.      Informacje ważne przed zastosowaniem leku Kventiax
    3.      Jak stosować lek Kventiax
    4.      Możliwe działania niepożądane
    5.      Jak przechowywać lek Kventiax
    6.      Zawartość opakowania i inne informacje


1.     CO TO JEST LEK KVENTIAX I W JAKIM CELU SIĘ GO STOSUJE

Kventiax zawiera substancję czynną nazywaną kwetiapiną. Należy ona do grupy leków
przeciwpsychotycznych. Kweniax może być stosowany w leczeniu chorób powodujących u pacjenta
występowanie takich objawów jak:
-      widzenie, słyszenie lub odczuwanie rzeczy, których nie ma, wiara w rzeczy, które nie są
       prawdą lub odczuwanie niezwykłej podejrzliwości, pobudzenia, zagubienia, poczucia winy,
       napięcia lub przygnębienia;
-      nadmierne pobudzenie, nadmiernie podwyższony nastrój, podniecenie, entuzjazm lub
       nadmierna aktywność bądź też występowanie nieprawidłowego zachowania, jak agresja lub
       zachowania destrukcyjne lub agresywne;
-      stany dużego przygnębienia wywołane chorobą; pacjent może odczuwać silny smutek, ma
       poczucie winy, brak energii i apetytu i (lub) trudności w zasypianiu.

Lekarz może kontynuować leczenie lekiem Kventiax nawet, gdy pacjent poczuje się lepiej w celu
zapobiegania nawrotom objawów choroby.

Pomocne może okazać się poinformowanie krewnych lub przyjaciół o występowaniu powyższych
objawów oraz poproszenie ich o przeczytanie tej ulotki. Pacjent może poprosić o informowanie go,
gdy zauważą, że objawy te nasiliły się lub wystąpiły niepokojące zmiany w jego zachowaniu.


2.     INFORMACJE WAŻNE PRZED ZASTOSOWANIEM LEKU KVENTIAX

Kiedy NIE STOSOWAĆ leku Kventiax
-      jeśli pacjent ma uczulenie (nadwrażliwość) na kwetiapinę lub którykolwiek z pozostałych
       składników leku Kventiax.
-      jeśli pacjent przyjmuje którykolwiek z następujących leków:
       -        niektóre leki stosowane w leczeniu zakażeń wirusem HIV,
       -        leki z grupy azoli (stosowane w zakażeniach grzybiczych),
       -        erytromycynę lub klarytomycynę (antybiotyki stosowane w zakażeniach),
       -        nefazodon (lek stosowany w leczeniu depresji).

Nie należy przyjmować leku Kventiax, jeżeli którakolwiek z powyższych sytuacji dotyczy pacjenta.
W razie wątpliwości należy skontaktować się z lekarzem lub farmaceutą przed przyjęciem leku
Kventiax.

Ostrzeżenia i środki ostrożności
Lek Kventaix nie powinien być przyjmowany przez pacjentów w wieku podeszłym z otępieniem
(ograniczenie sprawności pracy mózgu).
Grupa leków, do których należy lek Kveniatx może zwiększać ryzyko udaru mózgu lub w niektórych
przypadkach, zgonu u pacjentów w wieku podeszłym z otępieniem.

Przed zastosowaniem leku Kventiax należy poinformować lekarza, jeśli:
-       u pacjenta lub w jego rodzinie występowały choroby serca, np. zaburzenia rytmu serca lub
        pacjent stosuje leki, które mogą powodować zmiany rytmu serca;
-       pacjent ma niskie ciśnienie krwi;
-       pacjent przebył udar, szczególnie dotyczy to pacjentów w wieku podeszłym;
-       jeżeli u pacjenta lub w jego rodzinie w przeszłości występowały zakrzepy krwi, ponieważ leki
        z tej grupy sprzyjają ich powstawaniu;
-       pacjent ma problemy z wątrobą;
-       kiedykolwiek wystąpił u pacjenta napad drgawkowy;
-       pacjent ma cukrzycę lub występuje u niego ryzyko cukrzycy; w tym przypadku lekarz może
        zlecić sprawdzenie stężenia glukozy we krwi w czasie stosowania leku Kventiax;
-       u pacjenta w przeszłości występowała mała liczba krwinek białych (bez względu na to, czy
        było to spowodowane przyjmowaniem innych leków czy nie).

Należy poinformować lekarza, jeżeli wystąpią objawy, takie jak:
-      wysoka temperatura (gorączka), ciężka sztywność mięśni, pocenie się lub uczucie
       dezorientacji,
-      niekontrolowane ruchy, głównie w obrębie mięśni twarzy lub języka,
-      uczucie dużej senności lub spadek ciśnienia krwi przy wstawaniu powodujący zawroty głowy
       lub omdlenie,
-      nieprzyjemne lub dokuczliwe odczucie niepokoju.
Wszystkie te objawy mogą wystąpić podczas leczenia lekami z tej grupy terapeutycznej.

Myśli samobójcze i nasilenie depresji
Pacjenci z depresją mogą czasami mieć myśli o samookaleczeniu lub o popełnieniu samobójstwa.
Takie objawy czy zachowanie mogą nasilać się na początku leczenia, ponieważ leki te zaczynają
działać zazwyczaj dopiero po upływie około 2 tygodni, czasem później. Takie objawy mogą ulec
nasileniu, gdy pacjent nagle przerwie stosowanie leku. Powyższe objawy są bardziej prawdopodobne
u młodych dorosłych pacjentów. Dane z badań klinicznych wykazują zwiększone ryzyko myśli
samobójczych i (lub) zachowań samobójczych u osób w wieku poniżej 25 lat z depresją.

Należy natychmiast skontaktować się z lekarzem lub udać się do szpitala, jeśli wystąpią myśli o
samookaleczeniu lub myśli samobójcze. Pomocne może okazać się poinformowanie krewnych lub
przyjaciół o depresji oraz poproszenie ich o przeczytanie tej ulotki. Pacjent może poprosić o
informowanie go, gdy zauważą, że depresja nasiliła się lub wystąpiły niepokojące zmiany w jego
zachowaniu.

Inne leki i lek Kventiax
Należy powiedzieć lekarzowi lub farmaceucie o wszystkich przyjmowanych aktualnie lub ostatnio
lekach, również tych, które wydawane są bez recepty.
Nie należy stosować leku Kventiax, jeśli pacjent stosuje którykolwiek z następujących leków:
-       niektóre leki stosowane w zakażeniach wirusem HIV,
-       leki z grupy azoli (leki stosowane w zakażeniach grzybiczych),
-       erytromycynę lub klarytromycynę (antybiotyki stosowane w zakażeniach),
-       nefazodon (lek stosowany w leczeniu depresji).

Należy poinformować lekarza o przyjmowaniu któregokolwiek z następujących leków:
-      leki przeciwpadaczkowe (takie jak fenytoina lub karbamazepina),
-      leki przeciwnadciśnieniowe,
-      barbiturany (leki stosowane w leczeniu zaburzeń snu),
-      tiorydazynę (inny lek przeciwpsychotyczny),
-      leki, które mogą zaburzać równowagę elektrolitową (takie jak leki moczopędne) lub mają
       wpływ na rytm serca (niektóre antybiotyki).

Nie należy przerywać leczenia innymi lekami bez konsultacji z lekarzem.

Stosowanie leku Kventiax z jedzeniem i piciem
-      Lek Kventiax może być przyjmowany z posiłkiem lub niezależnie od posiłków.
-     Należy zachować ostrożność w piciu napojów alkoholowych. Stosowanie leku Kventiax z
      alkoholem może wywołać uczucie senności.
-     Nie należy pić soku grejpfrutowego w czasie stosowania leku Kventiax, ponieważ może to
      mieć wpływ na działanie leku Kventiax.

Ciąża i karmienie piersią
Jeśli pacjentka jest w ciąży, planuje zajść w ciążę lub karmi piersią przed przyjęciem leku Kventiax
powinna poinformować o tym lekarza. Nie należy stosować leku Kventiax w ciąży, chyba, że lekarz
zaleci inaczej. Leku Kventiax nie należy stosować w okresie karmienia piersią.

U noworodków, których matki przyjmowały lek Kventiax w ostatnim trymestrze (trzy ostatnie
miesiące) ciąży mogą wystąpić następujące objawy: drgawki, sztywność mięśni (lub) osłabienie siły
mięśniowej, senność, pobudzenie, problemy z oddychaniem oraz trudności z karmieniem. W
przypadku zauważenia takich objawów u dziecka należy skontaktować się z lekarzem.

Prowadzenie pojazdów i obsługiwanie maszyn
Lek Kventiax może powodować uczucie senności. Dlatego też nie należy prowadzić pojazdów i
obsługiwać maszyn dopóki pacjent nie upewni się, jak lek na niego wpływa.

Ważne informacje o niektórych składnikach leku Kventiax
Kventiax zawiera laktozę. Jeśli stwierdzono wcześniej u pacjenta nietolerancję niektórych cukrów,
pacjent powinien skontaktować się z lekarzem przed przyjęciem leku.


3.      JAK STOSOWAĆ LEK KVENTIAX

Kventiax należy zawsze stosować zgodnie z zaleceniami lekarza. W razie wątpliwości należy
ponownie skontaktować się z lekarzem lub farmaceutą.

Lekarz zadecyduje o dawce początkowej i dobowej liczbie przyjmowanych tabletek leku Kventiax.
Dawka leku uzależniona jest od choroby i od odpowiedzi pacjenta na lek, jednak zazwyczaj wynosi od
150 mg do 800 mg.

Lekarz może rozpocząć leczenie od małej dawki leku, która będzie powoli zwiększana w przypadku:
-      pacjentów w wieku podeszłym, lub
-      pacjentów z chorobą wątroby.
-      Tabletki należy przyjmować raz na dobę przed snem lub dwa razy na dobę, w zależności od
       choroby.
-       Tabletki należy połykać w całości, popijając wodą.
-       Lek może być zażywany z posiłkiem lub niezależnie od posiłków.
-       Nie należy pić soku grejpfrutowego w czasie stosowania leku Kventiax. Może on wpływać na
działanie leku.
-       Nawet, jeśli pacjent poczuje się lepiej, nie należy przerywać stosowania leku, jeśli lekarz tak
        nie zadecyduje.

Dzieci i młodzież
Lek Kventiax nie jest zalecany do stosowania u pacjentów poniżej 18 roku życia.

Kventiax występuje w postaci tabletek o różnych mocach, więc nie należy się dziwić, jeśli kolor lub
kształt tabletek zmienia się od czasu do czasu.

NIE NALEŻY PRZERYWAĆ stosowania leku, nawet w przypadku, gdy pacjent poczuje się lepiej,
chyba, że tak zaleci lekarz.

Zastosowanie większej niż zalecana dawki leku Kventiax
W razie przyjęcia większej niż zalecana dawki leku, należy możliwie jak najszybciej skontaktować się
z lekarzem lub zgłosić się do najbliższego szpitala.

W razie przyjęcie większej niż zalecana dawki leku Kventiax może wystąpić senność, zawroty głowy,
nieprawidłowy rytm serca, niskie ciśnienie krwi, drgawki, omdlenia, uszkodzenie mięśni, splątanie,
majaczenie, pobudzenie, niemożność opróżnienia pęcherza lub problemy z oddychaniem.

Pominięcie zastosowania leku Kventiax
Nie należy stosować dawki podwójnej w celu uzupełnienia pominiętej dawki. Pominiętą dawkę należy
przyjąć tak szybko, jak tylko pacjent przypomni sobie o niej. Nie należy przyjmować następnej dawki
w tym samym czasie. Następnie lek należy przyjmować zgodnie z przyjętym schematem dawkowania.

Przerwanie stosowania leku Kventiax
W razie nagłego odstawienia leku Kventiax mogą wystąpić: bezsenność, mdłości lub ból głowy,
biegunka, wymioty, zawroty głowy lub drażliwość. Lekarz może zalecić stopniowe zmniejszanie
dawki przed zakończeniem leczenia.

W razie jakichkolwiek dalszych wątpliwości związanych ze stosowaniem leku należy zwrócić się do
lekarza lub farmaceuty.


4.      MOŻLIWE DZIAŁANIA NIEPOŻĄDANE

Jak każdy lek, lek ten może powodować działania niepożądane, chociaż nie u każdego one wystąpią.

Bardzo częste działania niepożądane (występują częściej niż u 1 pacjenta na 10):
-        Zawroty głowy (mogące prowadzić do upadków), ból głowy, suchość w jamie ustnej.
-        Uczucie senności (zazwyczaj ustępuje z czasem przy ciągłym stosowaniu leku Kventiax)
         (może prowadzić do upadków).
-        Objawy oddstawienne (objawy pojawiające się po zaprzestaniu przyjmowania leku), w tym
         bezsenność, nudności, ból głowy, biegunka, wymioty, zawroty głowy oraz drażliwość.
-        Zwiększenie masy ciała.
-        Zmniejszenie ilości hemoglobiny lub zwiększenie stężenia niektórych tłuszczów we krwi
(triglicerydów i całkowitego cholesterolu).

Częste działania niepożądane (występują u 1 do 10 pacjentów na 100):
-      Szybkie bicie serca, nieprawidłowe bicie serca.
-      Zapalenie błony śluzowej nosa, problemy z oddychaniem.
-      Zaparcia, zaburzenia żołądkowe (niestrawność), wymioty.
-      Osłabienie, omdlenia (mogą prowadzić do upadków).
-      Obrzęki rąk lub nóg.
-      Spadki ciśnienia krwi przy wstawaniu. Może to prowadzić do zawrotów głowy lub omdleń
       (mogących prowadzić do upadków).
-      Zwiększenie stężenia cukru we krwi, zwiększenie aktywności enzymów wątrobowych,
zwiększenie stężenia we krwi hormonu zwanego prolaktyną lub zmiany stężenia hormonów tarczycy.
-      Niewyraźne widzenie.
-      Nieprawidłowe ruchy mięśni. Ze względu na nieprawidłowe ruchy mięśni mogą wystąpić
       trudności towarzyszące uruchamianiu mięśni, drżenie, niepokój ruchowy lub sztywność
       mięśni, której nie towarzyszy ból.
-      Nietypowe sny i koszmary senne.
-      Zwiększony apetyt.
-      Uczucie rozdrażnienia.
-      Zaburzenia mowy.
-      Myśli samobójcze.
-      Gorączka.

Niezbyt częste działania niepożądane (występują u 1 do 10 pacjentów na 1 000):
-      Zmniejszenie stężenia sodu we krwi.
-      Napady drgawek.
-      Reakcje alergiczne, w tym guzki (bąble) na skórze, obrzęki skóry oraz obrzęki okolicy ust.
-      Nieprzyjemne odczucia w obrębie nóg (zwane również zespołem niespokojnych nóg).
-      Trudności w połykaniu.
-      Zaburzenia czynności seksualnych.
-      Niekontrolowane ruchy, głównie w obrębie mięśni twarzy lub języka.
-      Pogorszenie istniejącej cukrzycy.
-      Zaburzenia rytmu serca (wydłużenie odstępu QT).
-      Niedoczynność tarczycy, które może powodować zmęczenie lub zwiększenie masy ciała.
-      Zmniejszenie liczby płytek krwi (trombocytopenia).
-      Zmniejszenie liczby czerwonych krwinek (niedokrwistość).

Rzadkie działania niepożądane (występują u 1 do 10 pacjentów na 10 000):
-     Wysoka temperatura (gorączka), długo utrzymujący się ból gardła lub owrzodzenie jamy
      ustnej, przyśpieszony oddech, pocenie się, sztywność mięśni, uczucie dużej senności lub
      omdlenie.
-     Zażółcenie skóry i oczu (żółtaczka).
-     Zakrzepy krwi w żyłach zwłaszcza kończyn dolnych (objawy obejmują obrzęk, ból i
      zaczerwienie nóg), które mogą przemieszczać się z krwią do płuc powodując ból w klatce
      piersiowej i trudności w oddychaniu. Jeśli wystąpi którykolwiek z tych objawów, należy
      natychmiast skontaktować się z lekarzem.
-     Długotrwała i bolesna erekcja (priapizm).
-     Obrzęk piersi i niespodziewana produkcja mleka (mlekotok), zaburzenia menstruacji.
-     Chodzenie lub jedzenie podczas snu.
-     Zapalenie trzustki.
-     Zespół metaboliczny.
-     Zapalenie wątroby.
-     Niska temperatura ciała.
-     Ciężkie zmniejszenie liczby białych krwinek, które może zwiększać możliwość wystąpienia
      zakażeń (agranulocytoza).
-     Zwiększenie aktywności fosfokinazy keratynowej we krwi (substancji występującej w
      mięśniach).

Bardzo rzadkie działania niepożądane (występują u mniej niż 1 pacjenta na 10 000):
-     Nadmierne przyjmowanie wody (tzw. SIADH - zespół niewłaściwego wydzielania hormonu
      antydiuretycznego).
-      Ciężka choroba polegająca na powstaniu pęcherzy na skórze, ustach, oczach i genitaliach
       (zespół Stevensa-Johnsona).
-      Ciężka reakcja alergiczna (zwana wstrząsem anafilaktycznym), mogąca powodować trudności
       w oddychaniu lub wstrząs.
-      Szybko pojawiający się obrzęk skóry, zazwyczaj w okolicach oczu, ust i gardła (obrzęk
       naczynioruchowy).
-      Choroba mięśni objawiająca się niewyjaśnionym bólem i wrażliwością mięśni.

Częstość nieznana (częstość nie może być określona na podstawie dostępnych danych):
-      Ciężka, nagła reakcja alergiczna z objawami jak: gorączka, pęcherze na skórze i łuszczenie się
       skóry (martwica toksyczno-rozpływna naskórka), wysypka skórna z nieregularnymi
       czerwonymi plamami (rumień wielopostaciowy).
-      Ciężkie zmniejszenie liczby białych krwinek (neutropenia).

Grupa leków, do której należy lek Kventiax może powodować zaburzenia rytmu serca, co może mieć
poważne konsekwencje i w ciężkich przypadkach prowadzić do zgonu.

Lekarz może zlecić wykonanie okresowych badań krwi.

Dzieci i młodzież
Te same działania niepożądane obserwowane u dorosłych mogą również wystąpić u dzieci i
młodzieży. Poniższe działania niepożądane obserwowano u dzieci i młodzieży:

Bardzo częste działania niepożądane (występują częściej niż u 1 pacjenta na 10):
-      Zwiększone ciśnienie krwi.

Następujące działania niepożądane występowały u dzieci i młodzieży częściej niż u pacjentów
dorosłych:

Bardzo częste działania niepożądane (występują częściej niż u 1 pacjenta na 10):
-      Podwyższone stężenie prolaktyny, które może w rzadkich przypadkach prowadzić do:
               - obrzęku piersi i niespodziewanej produkcji mleka zarówno u dziewcząt jak i
               chłopców.
               - zaniku lub nieregularnej miesiączki u dziewcząt.
-      Zwiększony apetyt.
-     Nieprawidłowe ruchy mięśni, w tym trudności w rozpoczęciu zamierzonego ruchu, drżenia,
      niepokój lub sztywność mięśni bez jednoczesnego uczucia bólu.

Jeśli nasili się którykolwiek z objawów niepożądanych lub wystąpią jakiekolwiek objawy niepożądane
niewymienione w ulotce, należy powiadomić lekarza lub farmaceutę.


5.      JAK PRZECHOWYWAĆ LEK KVENTIAX

Przechowywać w miejscu niedostępnym i niewidocznym dla dzieci.
Nie stosować leku Kventiax po upływie terminu ważności zamieszczonego na opakowaniu po EXP.
Termin ważności oznacza ostatni dzień danego miesiąca.

Brak specjalnych wymagań dotyczących przechowywania.

Leków nie należy wyrzucać do kanalizacji ani domowych pojemników na odpadki. Należy zapytać
farmaceutę co zrobić z lekami, których się już nie używa.. Takie postępowanie pomoże chronić
środowisko.
6.     ZAWARTOŚĆ OPAKOWANIA I INNE INFORMACJE

Co zawiera lek Kventiax
-     Substancją czynną leku jest kwetiapina. Każda tabletka powlekana zawiera 25 mg, 100 mg,
      200 mg lub 300 mg kwetiapiny (w postaci kwetiapiny hemifumaranu).
-     Ponadto lek zawiera laktozę jednowodną, wapnia wodorofosforan dwuwodny, celulozę
      mikrokrystaliczną, powidon, karboksymetyloskrobię sodową (typ A), magnezu stearynian w
      rdzeniu tabletki oraz hypromelozę, tytanu dwutlenek (E 171), makrogol 4000, żelaza tlenek
      żółty (E 172) (tylko w tabletkach 25 mg i 100 mg) oraz żelaza tlenek czerwony (E 172) (tylko
      w tabletkach 25 mg) w otoczce tabletki.

Jak wygląda lek Kventiax i co zawiera opakowanie
Tabletki 25 mg są okrągłe, jasnoczerwone, powlekane, ze ściętymi brzegami.
Tabletki 100 mg są okrągłe, żółto-brązowe, powlekane.
Tabletki 200 mg są okrągłe, białe, powlekane.
Tabletki 300 mg mają kształt kapsułek, są białe i powlekane.

Opakowania: 30, 60 lub 90 tabletek powlekanych w blistrach, w pudełku tekturowym.

Podmiot odpowiedzialny i wytwórca:
KRKA, d.d., Novo mesto, Šmarješka cesta 6, 8501 Novo mesto, Słowenia

Ten produkt leczniczy jest dopuszczony do obrotu w Krajach Członkowskich Europejskiego
Obszaru Gospodarczego pod następującymi nazwami:

 Nazwa kraju członkowskiego                                     Nazwa leku
 Austria, Dania, Szwecja                                        Quetiapin Krka
 Belgia, Francja, Holandia, Norwegia                            Quetiapine Krka
 Bułgaria, Republika Czeska, Estonia, Łotwa, Litwa, Polska,     Kventiax
 Rumunia, Słowacja
 Finlandia                                                      Quetiapin ratiopharm
 Grecja                                                         Quetiapine TAD
 Portugalia                                                     Quetiapina Krka
 Włochy, Hiszpania, Niemcy                                      Quentiax
 Wielka Brytania                                                Quetiapine



Data ostatniej aktualizacji ulotki: 23.03.2012

                
                        1Każda tabletka powlekana zawiera 200 mg kwetiapiny (w postaci kwetiapiny hemifumaranu).
Substancja pomocnicza: każda tabletka powlekana zawiera 36,00 mg laktozy jednowodnej.
Pełny wykaz substancji pomocniczych, patrz punkt 6.1.
3. POSTAĆ FARMACEUTYCZNA
4.2 Dawkowanie i sposób podawania
Kventiax należy podawać dwa razy na dobę, z posiłkiem lub bez posiłku.
Dorośli:
W leczeniu schizofrenii całkowita dawka dobowa przez pierwsze cztery dni leczenia wynosi 50 mg w pierwszym dniu, 100 mg w drugim dniu, 200 mg w trzecim dniu i 300 mg w czwartym dniu leczenia.
Od czwartego dnia dawka powinna być stopniowo zwiększana do zazwyczaj skutecznej dawki, w zakresie 300-450 mg na dobę. W zależności od indywidualnej odpowiedzi klinicznej i tolerancji leku przez pacjenta, dawkę można dostosowywać w zakresie 150-750 mg na dobę.
W leczeniu epizodów maniakalnych związanych z zaburzeniami dwubiegunowymi, całkowita dawka dobowa w ciągu pierwszych czterech dni leczenia wynosi: 100 mg w pierwszym dniu, 200 mg w drugim dniu, 300 mg w trzecim dniu i 400 mg w czwartym dniu.
Następnie dawkę można zwiększać maksymalnie o 200 mg na dobę do dawki 800 mg na dobę w dniu szóstym. W zależności od odpowiedzi klinicznej i tolerancji leku przez pacjenta, dawkę można dostosowywać w zakresie 200-800 mg na dobę. Zazwyczaj dawka skuteczna mieści się w zakresie 400-800 mg na dobę.
Stosowanie u pacjentów w podeszłym wieku:
Podobnie jak inne leki przeciwpsychotyczne, Kventiax należy stosować ostrożnie u osób w podeszłym wieku, zwłaszcza w początkowym okresie stosowania leku. W zależności od odpowiedzi klinicznej i tolerancji leku przez pacjenta, okres zwiększania dawki może być dłuższy, a dawka dobowa może być mniejsza niż u młodszych pacjentów.
Średni klirens osoczowy kwetiapiny był zmniejszony o 30-50% u osób w podeszłym wieku, w porównaniu do młodszych pacjentów.
Dzieci i młodzież:
Zaburzenia czynności nerek:
Dostosowanie dawki leku u pacjentów z zaburzeniami czynności nerek nie jest konieczne.
Zaburzenia czynności wątroby:
Kwetiapina w dużym stopniu jest metabolizowana w wątrobie. Dlatego też produkt Kventiax należy ostrożnie stosować u pacjentów z rozpoznanymi zaburzeniami czynności wątroby.
U pacjentów z zaburzeniami czynności wątroby leczenie należy rozpoczynać od dawki 25 mg na dobę. W zależności od odpowiedzi klinicznej i tolerancji leku przez pacjenta, dawkę należy zwiększać o 25-50 mg na dobę, aż do uzyskania skutecznej dawki.
Przeciwwskazania
Równoczesne stosowanie inhibitorów cytochromu P450 3A4, takich jak inhibitory proteazy HIV, azolowe leki przeciwgrzybiczne, erytromycyna, klarytromycyna i nefazodon jest przeciwwskazane. Patrz również punkt 4.5.
Specjalne ostrzeżenia i środki ostrożności dotyczące stosowania
Choroby układu krążenia
Kventiax należy stosować z ostrożnością u pacjentów z rozpoznaną chorobą układu krążenia, chorobą naczyń mózgowych lub innymi zaburzeniami predysponującymi do niedociśnienia tętniczego.
Kwetiapina może powodować niedociśnienie ortostatyczne, zwłaszcza podczas początkowego okresu zwiększania dawki. W takim przypadku należy rozważyć zmniejszenie dawki lub stopniowe jej zwiększanie.
Napady drgawkowe
Objawy pozapiramidowe
Późne dyskinezy
Jeśli pojawią się przedmiotowe i podmiotowe objawy późnych dyskinez, należy rozważyć zmniejszenie dawki lub zaprzestanie leczenia produktem Kventiax (patrz punkt 4.8).
Złośliwy zespół neuroleptyczny
W takim przypadku należy przerwać stosowanie produktu Kventiax oraz rozważyć odpowiednie leczenie.
Żylna choroba zakrzepowo-zatorowa
Interakcje
Równoczesne stosowanie produktu Kventiax z silnymi induktorami enzymów wątrobowych, takimi jak karbamazepina lub fenytoina, może znacząco zmniejszyć stężenie kwetiapiny w osoczu, co może wpływać na skuteczność leczenia produktem Kventiax.
Leczenie produktem Kventiax u pacjentów stosujących induktory enzymów wątrobowych powinno być rozpoczynane jedynie po rozważeniu korzyści z leczenia produktem Kventiax w stosunku do ryzyka związanego z przerwaniem stosowania leków indukujących enzymy wątrobowe. Ważne jest, aby wszelkie zmiany w stosowaniu leków indukujących enzymy wątrobowe wprowadzane były stopniowo. W razie konieczności, lek indukujący enzymy wątrobowe należy zastąpić lekiem nieindukującym enzymów (np. walproinianem sodu). Należy unikać równoczesnego stosowania innych neuroleptyków.
Hiperglikemia
Hiperglikemia lub zaostrzenie uprzednio istniejącej cukrzycy było zgłaszane bardzo rzadko podczas leczenia kwetiapiną. U pacjentów z cukrzycą oraz u pacjentów z czynnikami ryzyka rozwoju cukrzycy zalecane jest odpowiednie monitorowanie stanu klinicznego (patrz również punkt 4.8).
Wydłużenie odstępu QT
W badaniach klinicznych oraz podczas stosowania produktu zgodnie z informacją dotyczącą produktu, kwetiapina nie wpływała na wydłużenie całkowitego odstępu QT. Jednakże wydłużenie odstępu QT obserwowane było po przedawkowaniu (patrz punkt 4.9). Podobnie jak w przypadku innych leków przeciwspychotycznych, konieczne jest zachowanie ostrożności podczas stosowania produktu Kventiax w skojarzeniu z lekami o znanym działaniu wydłużającym odstęp QT (patrz punkt 4.5). Te środki ostrożności są szczególnie ważne w przypadku stosowania u osób w podeszłym wieku, u pacjentów z wrodzonym wydłużeniem odstępu QT, jak również u pacjentów z zastoinową niewydolnością serca, przerostem mięśnia sercowego, hipokaliemią lub hipomagnezemią.
Ostre reakcje odstawienia
Ostre objawy odstawienia, w tym nudności, wymioty oraz bezsenność były bardzo rzadko opisywane po nagłym przerwaniu stosowania dużych dawek leków przeciwpsychotycznych. Może również dojść do nawrotu objawów psychotycznych, zgłaszano też występowanie mimowolnych zaburzeń ruchowych (jak akatyzja, dystonia i dyskinezy). Dlatego też wskazane jest stopniowe odstawianie leku.
Pacjenci w podeszłym wieku z psychozą związaną z otępieniem
Kwetiapina nie została zatwierdzona do leczenia pacjentów z psychozą związaną z otępieniem.
W randomizowanych, kontrolowanych placebo badaniach wśród populacji pacjentów z otępieniem, stosujących niektóre atypowe leki przeciwpsychotyczne, wykazano około 3-krotne zwiększenie ryzyka naczyniowo-mózgowych zdarzeń niepożądanych. Mechanizm tego zwiększenia ryzyka nie jest znany. Zwiększenia ryzyka nie można wykluczyć w przypadku innych leków przeciwpsychotycznych lub w innych populacjach pacjentów. Kwetiapinę należy ostrożnie stosować u pacjentów z czynnikami ryzyka udaru mózgu.
W metaanalizie dotyczącej atypowych leków przeciwpsychotycznych wykazano, że u pacjentów w podeszłym wieku z psychozą związaną z otępieniem ryzyko zgonu jest zwiększone w porównaniu z grupą placebo. Jednakże, w dwóch, 10-tygodniowych, kontrolowanych placebo badaniach dotyczących kwetiapiny, przeprowadzonych w tej samej populacji pacjentów (n=710; średni wiek: 83 lata; przedział wiekowy: 56-99 lat), częstość zgonów pacjentów leczonych kwetiapiną wynosiła 5,5% w porównaniu z 3,2% w grupie placebo. Pacjenci biorący udział w tych badaniach umierali z powodu różnych przyczyn, które były zgodne z przewidywaniami dla tej populacji. Powyższe dane nie określają związku przyczynowego pomiędzy leczeniem kwetiapiną a zgonami pacjentów w podeszłym wieku z otępieniem.
Inne informacje
Dostępna jest jedynie ograniczona ilość informacji dotyczących równoczesnego stosowania kwetiapiny i walproinianu lub litu w leczeniu umiarkowanych i ciężkich epizodów maniakalnych; jednakże leczenie skojarzone było dobrze tolerowane (patrz punkty 4.8 i 5.1). Dane wskazywały na efekt addytywny w 3. tygodniu leczenia. Inne badanie nie wykazało efektu addytywnego po leczeniu trwającym 6 tygodni. Nie ma danych dotyczących leczenia skojarzonego trwającego dłużej niż 6 tygodni.
Ten produkt leczniczy zawiera laktozę. Pacjenci z rzadko występującą dziedziczną nietolerancją galaktozy, z niedoborem laktazy (typu Lapp) lub zespołem złego wchłaniania glukozy-galaktozy nie powinni stosować tego leku.
4.5 Interakcje z innymi lekami i inne rodzaje interakcji
Ze względu na to, że kwetiapina działa głównie na ośrodkowy układ nerwowy, należy zachować ostrożność stosując Kventiax w skojarzeniu z innymi lekami działającymi ośrodkowo oraz z alkoholem.
Cytochrom P450 (CYP) 3A4 jest głównym enzymem odpowiedzialnym za metabolizm kwetiapiny. W badaniu prowadzonym u zdrowych ochotników, równoczesne podawanie kwetiapiny z ketokonazolem (inhibitor CYP 3A4) powodowało 5-8-krotne zwiększenie AUC kwetiapiny. Dlatego też równoczesne stosowanie kwetiapiny z silnymi inhibitorami CYP 3A4 jest przeciwwskazane. Nie zaleca się również przyjmowania kwetiapiny razem z sokiem grejpfrutowym.
W badaniu farmakokinetycznym z zastosowaniem wielokrotnych dawek zaobserwowano, że podawanie karbamazepiny (znany induktor enzymów wątrobowych) w trakcie leczenia kwetiapiną znacznie zwiększało klirens kwetiapiny. Zwiększenie klirensu zmniejszało ogólnoustrojową ekspozycję na kwetiapinę (mierzoną jako AUC) do średnio 13% w porównaniu do wartości występujących u pacjentów otrzymujących wyłącznie kwetiapinę. W wyniku tej interakcji mogą występować mniejsze stężenia leku w osoczu, co może wpływać na skuteczność leczenia produktem Kventiax.
Równoczesne podawanie kwetiapiny i fenytoiny (inny induktor enzymów mikrosomalnych) powodowało zwiększenie klirensu kwetiapiny o około 450%.
Leczenie produktem Kventiax u pacjentów stosujących leki indukujące enzymy wątrobowe powinno być rozpoczynane jedynie po rozważeniu korzyści z leczenia produktem Kventiax w stosunku do ryzyka związanego z przerwaniem leczenia lekami indukującymi enzymy wątrobowe. Ważne jest, aby wszelkie zmiany dotyczące stosowania leków indukujących enzymy wątrobowe były przeprowadzane stopniowo. Jeśli to konieczne, lek indukujący enzymy wątrobowe należy zastąpić lekiem nieindukującym enzymów (np. walproinianem sodu) (patrz również punkt 4.4).
Farmakokinetyka kwetiapiny nie zmieniała się znacząco podczas równoczesnego stosowania z lekami przeciwdepresyjnymi: imipraminą (znany inhibitor CYP 2D6) lub fluoksetyną (znany inhibitor CYP 3A4 oraz CYP 2D6).
Farmakokinetyka kwetiapiny nie zmieniała się znacząco podczas równoczesnego stosowania z lekami przeciwpsychotycznymi: rysperydonem lub haloperydolem. Jednakże równoczesne przyjmowanie kwetiapiny i tiorydazyny zwiększało klirens kwetiapiny o około 70%.
Farmakokinetyka kwetiapiny nie zmieniała się podczas równoczesnego podawania z cymetydyną.
Farmakokinetyka litu nie ulegała zmianie podczas jednoczesnego podawania z kwetiapiną.
Farmakokinetyka walproinianu sodu i kwetiapiny nie zmieniała się w stopniu mającym znaczenie kliniczne podczas jednoczesnego podawania tych leków.
Oficjalne badania dotyczące interakcji z lekami zwykle stosowanymi w chorobach układu krążenia nie zostały zakończone.
Należy zachować ostrożność podczas równoczesnego stosowania z innymi lekami, które mogą wydłużać odstęp QT. Również należy zachować ostrożność w trakcie podawania kwetiapiny jednocześnie z innymi lekami, które mogą powodować zaburzenia elektrolitowe, np. diuretyki tiazydowe (hipokaliemia), ponieważ zwiększają one ryzyko złośliwej arytmii.
4.6 Ciąża i laktacja
Nie zbadano bezpieczeństwa i skuteczności stosowania kwetiapiny u kobiet podczas ciąży. Badania prowadzone na zwierzętach do tej pory nie wykazały szkodliwego działania. Możliwy wpływ na oczy płodu nie został zbadany. Dlatego też Kventiax należy stosować w ciąży jedynie w sytuacji, kiedy korzyści przewyższają potencjalne ryzyko. Obserwowano objawy odstawienne u noworodków, których matki stosowały kwetiapinę w czasie ciąży.
Nie wiadomo w jakim stopniu kwetiapina przenika do ludzkiego mleka. Dlatego też należy unikać karmienia piersią podczas stosowania produktu Kventiax.
4.7 Wpływ na zdolność prowadzenia pojazdów mechanicznych i obsługiwania urządzeń mechanicznych w ruchu
Ze względu na działanie kwetiapiny głównie na ośrodkowy układ nerwowy, kwetiapina może wpływać na czynności wymagające zachowania czujności. Dlatego też pacjenci powinni unikać prowadzenia pojazdów lub obsługiwania urządzeń mechanicznych do czasu określenia indywidualnej wrażliwości na lek.
4.8 Działania niepożądane
Podobnie jak w przypadku innych leków przeciwpsychotycznych, stosowanie kwetiapiny związane jest ze zwiększeniem masy ciała, omdleniami, złośliwym zespołem neuroleptycznym, leukopenią, neutropenią i obrzękami obwodowymi.
Częstość występowania działań niepożądanych jest określona następująco: bardzo często (>1/10), często (≥1/100 i <1/10), niezbyt często (≥1/1000 i <1/100), rzadko (≥1/10 000 i <1/1000), bardzo rzadko (<1/10 000), nieznana (częstość nie może być określona na podstawie dostępnych danych). W obrębie każdej grupy o określonej częstości występowania objawy niepożądane są wymienione zgodnie ze zmniejszającym się nasileniem.
Badania diagnostyczne
Niezbyt często:
Zaburzenia serca
Zaburzenia krwi i układu chłonnego
Często:
Leukopenia3
Często:
Omdlenia5
Często:
Zaburzenia skóry i tkanki podskórnej
Bardzo rzadko:
Często:
Rzadko:
Żółtaczka7
Rzadko:
Priapizm
2. Senność może występować szczególnie podczas pierwszych dwóch tygodni leczenia i zazwyczaj ustępuje podczas dalszego stosowania kwetiapiną.
3. W kontrolowanych badaniach klinicznych z zastosowaniem kwetiapiny nie odnotowano utrzymującej się, ciężkiej neutropenii lub agranulocytozy. Podczas monitorowania po wprowadzeniu leku do obrotu, leukopenia i (lub) neutropenia ustępowały po przerwaniu leczenia kwetiapiną. Do możliwych czynników ryzyka leukopenii i (lub) neutropenii należą: mała liczba krwinek białych przed leczeniem oraz wywołana lekami leukopenia i (lub) neutropenia w wywiadzie.
4. U niektórych pacjentów otrzymujących kwetiapinę obserwowano bezobjawowe zwiększenie aktywności aminotransferaz (AlAT, AspAT) lub gamma-GT w surowicy. Zwiększenie to było zwykle odwracalne w trakcie kontynuacji leczenia kwetiapiną.
5. Podobnie jak inne leki przeciwpsychotyczne o działaniu blokującym receptor adrenergiczny alfa 1, kwetiapina może powodować niedociśnienie ortostatyczne, wiążące się z zawrotami głowy, tachykardią oraz u niektórych pacjentów z omdleniami, zwłaszcza podczas początkowego okresu zwiększania dawki leku (patrz punkt 4.4).
6. W bardzo rzadkich przypadkach obserwowano hiperglikemię lub zaostrzenie cukrzycy.
7. Częstość występowania objawów niepożądanych podano na podstawie doświadczenia po wprowadzeniu leku do obrotu.
8. Te efekty działania są charakterystyczne dla leków z grupy neuroleptyków.
9. Obserwowano przypadki żylnej choroby zakrzepowo-zatorowej, w tym przypadki zatoru płucnego oraz zakrzepicy żył głębokich, związane z przyjmowaniem leków przeciwpsychotycznych.
Stosowanie kwetiapiny związane było z niewielkim, zależnym od dawki zmniejszeniem stężenia hormonów tarczycy, zwłaszcza całkowitej T4 i wolnej T4. Zmniejszenie stężenia całkowitej T4 i wolnej T4 było największe w ciągu pierwszych dwóch do czterech tygodni leczenia, bez dalszego zmniejszania podczas długotrwałego leczenia. Niemal we wszystkich przypadkach przerwanie leczenia kwetiapiną związane było z ustąpieniem wpływu na stężenie całkowitej i wolnej T4, niezależnie od czasu trwania leczenia.
Mniejsze zmniejszenia stężenia całkowitej T3 oraz „odwróconej T3” (rT3) obserwowane były jedynie w przypadku stosowania większych dawek. Stężenia globuliny wiążącej tyroksynę (TBG) pozostawały niezmienione i na ogół nie obserwowano zwiększenia stężenia tyreotropiny (hormon tyreotropowy, TSH). Nie wykazano, by kwetiapina powodowała znaczącą klinicznie niedoczynność tarczycy.
4.9 Przedawkowanie
Doświadczenia dotyczące przedawkowania kwetiapiny w trakcie badań klinicznych są ograniczone.
Szacuje się, że przyjęcie dawek kwetiapiny do 20 g nie powodowało zgonów, a pacjenci wyzdrowieli bez następstw. W obserwacjach po wprowadzeniu leku do obrotu, w bardzo rzadkich przypadkach donoszono o przedawkowaniu samej kwetiapiny, powodującym zgon, śpiączkę lub wydłużenie odstępu QT.
Na ogół, obserwowane objawy wynikały z nasilenia znanych działań farmakologicznych leku, tj. senności, uspokojenia, tachykardii i niedociśnienia tętniczego.
Nie ma specyficznego antidotum dla kwetiapiny. W przypadkach ciężkiego zatrucia, należy wziąć pod uwagę możliwość zażycia kilku leków; zalecane jest leczenie na oddziale intensywnej opieki medycznej, w tym utrzymanie drożności dróg oddechowych, zapewnienie odpowiedniej ilości tlenu i wentylacji oraz monitorowanie i podtrzymywanie czynności układu krążenia. Chociaż nie prowadzono badań dotyczących hamowania wchłaniania w trakcie przedawkowania, należy rozważyć zastosowanie płukania żołądka (po zaintubowaniu pacjentów nieprzytomnych) oraz podanie węgla aktywowanego razem z lekami przeczyszczającymi.
Intensywny nadzór medyczny oraz monitorowanie należy kontynuować do momentu, aż pacjent wyzdrowieje.
5. WŁAŚCIWOŚCI FARMAKOLOGICZNE
Mechanizm działania:
Kwetiapina wykazuje aktywność w testach aktywności przeciwpsychotycznej, takich jak test odruchu unikania. Kwetiapina odwraca działanie agonistów dopaminy, co oceniane jest poprzez obserwację zachowania lub neurofizjologicznie, oraz zwiększa stężenie metabolitów dopaminy, co jest neurochemicznym objawem blokowania receptora D2.
Działanie farmakodynamiczne:
Skuteczność kliniczna:
Wyniki kontrolowanego placebo badania klinicznego z ustaloną dawką, z zastosowaniem kwetiapiny w dawkach od 75 do 750 mg na dobę, nie wykazały różnicy między kwetiapiną i placebo pod względem częstości wywoływania pozapiramidowych działań niepożądanych lub równoczesnego stosowania leków przeciwcholinergicznych.
W czterech kontrolowanych placebo badaniach klinicznych oceniających dawki kwetiapiny do 800 mg na dobę w leczeniu umiarkowanych lub ciężkich epizodów manii (w dwóch kwetiapinę stosowano w monoterapii i w dwóch jako lek dodatkowy w leczeniu litem lub walproinianem), nie zaobserwowano różnic pomiędzy grupami otrzymującymi kwetiapinę i placebo, pod względem częstości występowania pozapiramidowych działań niepożądanych lub równoczesnego stosowania leków przeciwcholinergicznych.
Brak zdolności do wywołania pozapiramidowych działań niepożądanych uważany jest za cechę charakterystyczną atypowych leków przeciwpsychotycznych. W przeciwieństwie do wielu innych atypowych leków przeciwpsychotycznych, kwetiapina nie wywołuje utrzymującego się zwiększenia stężenia prolaktyny, co jest jedną z cech charakterystycznych atypowych substancji przeciwpsychotycznych. W kontrolowanym placebo badaniu klinicznym z zastosowaniem wielokrotnych ustalonych dawek u pacjentów ze schizofrenią, w momencie zakończenia badania nie stwierdzono różnic w stężeniach prolaktyny pomiędzy grupą otrzymującą kwetiapinę (w granicach zalecanych dawek) oraz grupą otrzymującą placebo.
W dwóch badaniach klinicznych, kwetiapina stosowana w monoterapii była skuteczniejsza od placebo w zmniejszeniu nasilenia objawów maniakalnych u pacjentów z umiarkowanymi lub ciężkimi epizodami maniakalnymi. Oceny dokonywano po 3 i 12 tygodniach leczenia. Nie ma wyników z długoterminowego monitorowania skuteczności kwetiapiny w zapobieganiu pojawiającym się później epizodom maniakalnym lub depresyjnym. Istnieje tylko ograniczona ilość danych dotyczących równoczesnego stosowania kwetiapiny i walproinianu lub litu po okresie trzech lub sześciu tygodni leczenia w przypadku umiarkowanych i ciężkich epizodów maniakalnych. Jednakże, równoczesne stosowanie było dobrze tolerowane. Wyniki tych badań wskazują na efekt addytywny leków podczas trzeciego tygodnia leczenia. W innym badaniu nie wykazano efektu addytywnego podczas szóstego tygodnia leczenia. Nie ma dostępnych informacji dotyczących równoczesnego stosowania kwetiapiny i walproinianu lub litu dłużej niż sześć tygodni. Średnia dawka dobowa kwetiapiny podczas ostatniego tygodnia leczenia wynosiła 600 mg na dobę u pacjentów reagujących na leczenie, a około 85% tych pacjentów otrzymywało dawkę 400 do 800 mg na dobę.
Wyniki badań klinicznych pokazują, że kwetiapina jest skuteczna podczas podawania dwa razy na dobę, chociaż farmakokinetyczny okres półtrwania kwetiapiny wynosi około siedmiu godzin. Potwierdzają to również wyniki badania z zastosowaniem pozytronowej tomografii emisyjnej (PET), które pokazało, że działanie kwetiapiny na receptory 5-HT2 i D2 trwa dwanaście godzin. Skuteczność i bezpieczeństwo dawek dobowych większych niż 800 mg nie było badane.
Długoterminowa skuteczność kwetiapiny w zapobieganiu nawrotom choroby nie została zweryfikowana w badaniach klinicznych z zastosowaniem ślepej próby. W otwartych badaniach pacjentów ze schizofrenią wykazano, że kwetiapina podtrzymuje uzyskaną kliniczną poprawę przy dalszym stosowaniu u pacjentów, którzy zareagowali na lek już we wczesnym okresie leczenia. Te wyniki wskazują na długoterminową skuteczność kwetiapiny.
5.2 Właściwości farmakokinetyczne
Kwetiapina jest dobrze wchłaniana i w dużym stopniu metabolizowana po podaniu doustnym. Główne metabolity obecne w ludzkim osoczu nie wykazują znaczącej aktywności farmakologicznej. Przyjmowanie pokarmu nie ma znaczącego wpływu na biodostępność. Okres półtrwania kwetiapiny w fazie eliminacji wynosi w przybliżeniu 7 godzin. Kwetiapina wiąże się w około 83% z białkami osocza.
Farmakokinetyka kwetiapiny jest liniowa, nie różni się u mężczyzn i kobiet.
Średni klirens kwetiapiny u osób w podeszłym wieku jest około 30 do 50% mniejszy niż u dorosłych w wieku 18-65 lat.
Średni klirens osoczowy kwetiapiny był zmniejszony o około 25% u pacjentów z ciężkimi zaburzeniami czynności nerek (klirens kreatyniny mniejszy niż 30 ml/min/1,73 m2), ale poszczególne wartości klirensu mieszczą się w zakresie wartości stwierdzanych u osób zdrowych.
Kwetiapina jest intensywnie metabolizowana w wątrobie. Po podaniu znakowanej radioaktywnie kwetiapiny mniej niż 5% podanej substancji wydalane jest w postaci niezmienionej z moczem i kałem. Około 73% radioaktywności jest wydalane w moczu, a 21% w kale. Średni osoczowy klirens kwetiapiny jest zmniejszony o około 25% u osób z zaburzeniami czynności wątroby (stabilna marskość poalkoholowa). Ponieważ kwetiapina jest intensywnie metabolizowana w wątrobie, można oczekiwać większych stężeń w osoczu u pacjentów z zaburzeniami czynności wątroby i w konsekwencji może być konieczne dostosowanie dawki dobowej (patrz punkt 4.2).
Badania in vitro pokazały, że CYP3A4 jest głównym enzymem odpowiedzialnym za zależny od cytochromu P450 metabolizm kwetiapiny.
Ustalono, że kwetiapina oraz kilka jej metabolitów są słabymi inhibitorami ludzkiego cytochromu P450 1A2, 2C9,2C19, 2D6 i 3A4, ale jedynie w stężeniach co najmniej 10-50 razy większych niż wartości obserwowane po zastosowaniu zazwyczaj skutecznych dawek w zakresie 300-450 mg na dobę u ludzi. Na podstawie wyników badania in vitro, jest mało prawdopodobne, że równoczesne podawanie kwetiapiny z innymi lekami spowoduje znaczące klinicznie hamowanie zależnego od cytochromu P450 metabolizmu tego drugiego leku. W badania na zwierzętach wykazano, że kwetiapina może indukować enzymy cytochromu P450. Jednakże specyficzne badanie dotyczące interakcji u pacjentów z psychozą nie wykazało zwiększenia aktywności cytochromu P450 po podaniu kwetiapiny.
5.3 Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie
Przedłużone podawanie kwetiapiny związane było z przewidywanym wpływem na ośrodkowy układ nerwowy u szczurów, psów i małp, po narażeniu podobnym lub większym niż występujące w warunkach klinicznych. U myszy, szczurów i małp obserwowano odwracalne zmiany morfologiczne i czynnościowe w wątrobie, co jest zgodne z indukcją enzymów wątrobowych. U szczurów i małp wystąpiła hipertrofia komórek pęcherzykowych tarczycy z równoczesnym zmniejszeniem stężenia T3 w osoczu. Zmniejszenie stężenia hemoglobiny oraz zmniejszenie liczby czerwonych i białych krwinek było również stwierdzone u małp z gatunku Cynomolgus. Nadmierna pigmentacja licznych tkanek, zwłaszcza tarczycy, nie była związana z jakimikolwiek zmianami morfologicznymi lub czynnościowymi i znaczenie tych obserwacji dla wystąpienia ryzyka u ludzi nie jest znane. Obserwowana u psów zaćma tylna trójkątna była związana z zahamowaniem syntezy cholesterolu w soczewkach. Nie obserwowano występowania zaćmy u małp Cynomolgus ani u gryzoni; jednakże po dawce 5,5 razy większej od maksymalnej dawki dla człowieka stwierdzano zmętnienie soczewek u samic małp. Podczas obserwacji prowadzonych w badaniach klinicznych nie wykazano zmętnienia rogówki związanego z przyjmowaniem leku u ludzi.
Nie znaleziono dowodów na genotoksyczność w szeregu badań dotyczących działania mutagennego, ani in vitro, ani in vivo.
Badania dotyczące działania rakotwórczego wykazały zwiększenie częstości gruczolakoraków sutka u samic szczurów po narażeniu podobnym lub większym od występującego w warunkach klinicznych, co było efektem wtórnym przedłużonej hiperprolaktynemii. U samców szczurów i myszy wystąpiło zwiększenie częstości łagodnych gruczolaków komórek pęcherzykowych tarczycy, co jest zgodne ze znanymi, specyficznymi dla gryzoni, mechanizmami będącymi wynikiem zwiększonego klirensu wątrobowego tyroksyny.
Kwetiapina nie wykazuje działania teratogennego u szczurów i królików po zastosowaniu w dawkach odpowiadających 0,3-2,4- oraz 0,6- 2,4-krotności maksymalnej dawki dla ludzi.
Nie jest znany związek działań niepożądanych, których nie obserwowano w badaniach klinicznych, a które występowały u zwierząt po narażeniu podobnym lub większym niż występujące w warunkach klinicznych, z wystąpieniem ryzyka u ludzi.
6. DANE FARMACEUTYCZNE
Specjalne środki ostrożności przy przechowywaniu
Brak specjalnych wymagań.
Rodzaj i zawartość opakowania
Opakowanie blistrowe (PVC/Al): 10, 20, 30, 30 x 1, 50, 60, 90, 98, 100 lub 100 x 1 tabletek w tekturowym pudełku.
Plastikowy pojemnik polietylenowy (HDPE): 250 tabletek.
Nie wszystkie wielkości opakowań muszą być w obrocie.
6.6 Specjalne środki ostrożności dotyczące usuwania i przygotowania leku do stosowania
Brak szczególnych wymagań.
Wszelkie resztki niewykorzystanego produktu lub jego odpady należy usunąć w sposób zgodny z lokalnymi przepisami.
7. PODMIOT ODPOWIEDZIALNY POSIADAJĄCY POZWOLENIE NA DOPUSZCZENIE DO OBROTU
KRKA, d.d., Novo mesto, Šmarješka cesta 6, 8501 Novo mesto, Slovenia
8. NUMER(Y) POZWOLENIA(Ń) NA DOPUSZCZENIE DOOBROTU
Pozwolenie nr 14112
9. DATA WYDANIA PIERWSZEGO POZWOLENIA NA DOPUSZCZENIE DO OBROTU/ DATA PRZEDŁUŻENIA POZWOLENIA
01.10.2007 r.
2010-10-07
PAGE
11

                    
# Uprawnienia Poziom odpłatności Wysokość dopłaty Dokument
uprawniający do zniżki
1 Ubezpieczony 100% 105.80 Recepta biała (Rp)
2 Chory wg wskazań (Choroba afektywna dwubiegunowa) Ryczałt 10.01 Recepta biała (Rp)
3 Chory wg wskazań (Schizofrenia) Ryczałt 10.01 Recepta biała (Rp)
4 Zasłużony Honorowy Dawca Krwi, Zasłużony Dawca Przeszczepu -
5 Inwalida wojenny i rodzina, Osoba represjonowana i rodzina, Cywilna niewidoma ofiara działań wojennych Bezpłatny 0.00 Recepta biała (Rp)
6 Inwalida wojskowy i rodzina -
7 Pełniący obowiązki obronne Bezpłatny 0.00 Recepta biała (Rp)
8 Chory na azbestozę -

Inne leki Quetiapinum: