Clinimix N14G30E:

Nazwa międzynarodowa:
-
Podmiot odpowiedzialny:
BAXTER POLSKA SP. Z O. O., POLSKA
Pozwolenie w Polsce
9958
Pozwolenie w Europie
-
Producenci:
BAXTER HEALTHCARE LTD, WIELKA BRYTANIA
Postać
zestaw dwóch roztworów do infuzji
Dawka
-
Lek refundowany
Nie
Kategoria
Lz
Kod ATC
B05BA10
                       ULOTKA DOŁĄCZONA DO OPAKOWANIA: INFORMACJA DLA UŻYTKOWNIKA
                         CLINIMIX N14G30E
                          roztwór do infuzji

Należy zapoznać się z treścią ulotki przed zastosowaniem leku, ponieważ zawiera ona informacje
ważne dla pacjenta.
- Należy zachować tę ulotkę, aby w razie potrzeby móc ją ponownie przeczytać.
- Należy zwrócić się do lekarza lub pielęgniarki w razie jakichkolwiek dalszych wątpliwości.
- Jeśli wystąpią jakiekolwiek objawy niepożądane, należy powiedzieć o tym lekarzowi lub
    pielęgniarce. Dotyczy to także wszelkich możliwych objawów niepożądanych niewymienionych
    w ulotce.


Spis treści ulotki:
1.      Co to jest CLINIMIX i w jakim celu się go stosuje
2.      Informacje ważne przed podaniem leku CLINIMIX
3.      Jak przyjmować lek CLINIMIX
4.      Możliwe działania niepożądane
5.      Jak przechowywać lek CLINIMIX
6.      Zawartość opakowania i inne informacje


1. Co to jest CLINIMIX i w jakim celu się go stosuje
Grupa farmakoterapeutyczna: płyny do żywienia pozajelitowego; mieszaniny Kod ATC: B05BA10

CLINIMIX jest roztworem do infuzji. Jest dostarczany w dwukomorowych workach. Jedna komora
zawiera roztwór aminokwasów z elektrolitami, druga zawiera roztwór glukozy z wapniem. Komory
rozdzielone są za pomocą rozrywalnego spawu. Zawartość obu komór należy zmieszać tuż przed
podaniem pacjentowi, przez ściśnięcie lub zwijanie worka od góry w celu przerwania spawu.

Lek CLINIMIX jest podawany dożylnie przez rurkę w celu dostarczenia substancji odżywczych u
dorosłych i dzieci, gdy odżywianie doustne jest nieodpowiednie.

CLINIMIX może być podawany jedynie pod kontrolą lekarza.


2. Informacje ważne przed podaniem leku CLINIMIX

Kiedy nie stosować leku CLINIMIX
   -   jeśli u pacjenta stwierdzono uczulenie na którykolwiek ze składników leku (wymienionych w
       punkcie 6)
  -    jeśli użycie niektórych aminokwasów wywołuje problemy dla organizmu pacjenta
   -   jeśli u pacjenta występuje zbyt duże stężenie cukru we krwi (ciężka hiperglikemia)
   -   jeśli krew pacjenta ma zbyt kwaśny odczyn (kwasica metaboliczna spowodowana
       zwiększonym stężeniem mleczanów)
   -   jeśli we krwi pacjenta stężenia sodu, potasu, magnezu, wapnia i (lub) fosforu są zbyt duże
       (hipernatremia, hiperkaliemia, hipermagnezemia, hiperkalcemia i (lub) hiperfosfatemia).
   -   u dzieci poniżej 28 dnia życia nie wolno podawać ceftriaksonu razem z płynami stosowanymi
       dożylnie, ponieważ mogą powstawać nierozpuszczalne cząstki.

W każdym przypadku decyzja lekarza o możliwości podania leku pacjentowi oparta będzie na
czynnikach takich jak wiek, masa ciała pacjenta, jego stan kliniczny, włącznie z wynikami wszelkich
przeprowadzonych badań.
Ostrzeżenia i środki ostrożności
Przed rozpoczęciem przyjmowania leku CLINIMIX, należy zwrócić się do lekarza lub pielęgniarki.

W razie wystąpienia nietypowych objawów lub oznak reakcji alergicznej, takich jak gorączka,
dreszcze, wysypka skórna lub trudności w oddychaniu, nadmierne pocenie się, nudności i ból głowy,
wlew należy natychmiast przerwać. Lekarz będzie monitorował stan pacjenta w trakcie podawania
leku i może zalecić zmianę dawki lub dodanie dodatkowych składników odżywczych, takich jak
tłuszcze, witaminy, elektrolity i pierwiastki śladowe, jeśli uzna to za wskazane.

Niektóre leki i choroby mogą zwiększać ryzyko rozwoju zakażeń lub sepsy (obecność bakterii we
krwi). Szczególne ryzyko zakażeń lub sepsy związane jest z umieszczeniem w żyle pacjenta rurki
(cewnika dożylnego). Lekarz będzie uważnie obserwował pacjenta celem wykrycia jakichkolwiek
objawów zakażenia. Stosowanie postępowania zapewniającego jałowość (z nieobecnością
drobnoustrojów) w trakcie umieszczania i utrzymywania cewnika oraz podczas przygotowywania
mieszaniny do żywienia może zmniejszyć to ryzyko zakażenia.

W przypadku ciężkiego niedożywienia wymagającego podawania substancji odżywczych do żyły,
zaleca się, aby żywienie pozajelitowe rozpoczynać powoli i z zachowaniem ostrożności.

Od początku wlewu lekarz będzie monitorował stan pacjenta, zwłaszcza jeśli ma on problemy z
wątrobą, nerkami, nadnerczami lub krążeniem. Lekarz powinien także być poinformowany o ciężkich
chorobach wpływających na przemiany cukrów, tłuszczów, białek i soli w organizmie (zaburzenia
metaboliczne). Gdyby wystąpiły jakiekolwiek objawy nietypowe, w tym podrażnienie żył, to wlew
należy natychmiast przerwać.

W trakcie podawania leku, lekarz przeprowadzi testy kliniczne i badania laboratoryjne, aby sprawdzić
skuteczność i na bieżąco kontrolować bezpieczeństwo podawania leku. Jeśli pacjent otrzymuje lek
przez kilka tygodni, badania krwi będą wykonywane regularnie. W szczególności, w przypadku
nietolerancji glukozy, stężenie glukozy we krwi i w moczu wymaga regularnego monitorowania i jeśli
pacjent choruje na cukrzycę, dawkowanie insuliny może wymagać dostosowania.

Inne leki i CLINIMIX

Należy powiedzieć lekarzowi o wszystkich lekach przyjmowanych obecnie lub ostatnio, a także o
lekach, które pacjent planuje przyjmować.

CLINIMIX z elekrolitami zawiera wapń. Nie należy go podawać razem z antybiotykiem o nazwie
ceftriakson, gdyż mogą powstać nierozpuszczalne cząstki.

Z uwagi na zawartość potasu w leku CLINIMIX, należy zachować szczególną ostrożność w
przypadku pacjentów przyjmujących leki moczopędne oszczędzające potas (np. amilorid,
spironolakton, triamteren), inhibitory konwertazy angiotensyny ACE, antagonistów receptora
angiotensyny II lub leki immunosupresyjne takrolimus lub cyklosporynę w związku z ryzykiem
wystąpienia hiperkaliemii.

Ciąża, karmienie piersią i wpływ na płodność

W okresie ciąży i karmienia piersią, lub gdy istnieje podejrzenie, że kobieta jest w ciąży, lub gdy
planuje ciążę, przed zastosowaniem tego leku należy poradzić się lekarza.


3. Jak przyjmować lek CLINIMIX

Przed podaniem leku, spaw pomiędzy dwiema komorami powinien być rozerwany i zawartość
obu komór powinna być zmieszana.
CLINIMIX można podawać dorosłym i dzieciom.

CLINIMIX to roztwór do infuzji do podawania przez plastikową rurkę do żyły na ręku lub dużej żyły
w klatce piersiowej pacjenta.

Dawkowanie – Dorośli i dzieci

Lekarz zdecyduje, jaka dawka będzie pacjentowi potrzebna i przez jak długo będzie ona podawana.
Będzie to zależało od wieku, masy ciała i wzrostu, stanu klinicznego, dobowego bilansu płynów,
zapotrzebowania energetycznego i zapotrzebowania na azot.

Zawsze należy przyjmować CLINIMIX dokładnie według zaleceń lekarza. W razie wątpliwości
należy zwrócić się do lekarza.

Leczenie można kontynuować tak długo, jak to jest potrzebne, zależnie od stanu klinicznego pacjenta.

Wlew jednego worka trwa zazwyczaj pomiędzy 8 a 24 godziny.

Podanie większej niż zalecana dawki leku CLINIMIX

W przypadku podania pacjentowi zbyt dużej dawki leku lub przy zbyt szybkim wlewie, może dojść do
zwiększenia objętości płynu w układzie krążenia lub też odczyn krwi może stać się zbyt kwaśny.
Zawarta w produkcie glukoza może zwiększyć stężenie glukozy we krwi i w moczu. Podanie zbyt
dużej objętości roztworu może wywołać nudności, wymioty, dreszcze oraz zaburzenia elektrolitowe.
W takiej sytuacji wlew powinien być natychmiast przerwany.

W niektórych ciężkich przypadkach, aby wspomóc nerki pacjenta w wydaleniu nadmiaru leku
CLINIMIX, lekarz może zastosować tymczasową dializę nerek.

Aby zapobiec takim sytuacjom, lekarz regularnie monitoruje stan pacjenta oraz sprawdza parametry
krwi.

W razie jakichkolwiek dalszych wątpliwości związanych ze stosowaniem tego leku, należy zwrócić
się do lekarza.


4. Możliwe działania niepożądane

Jak każdy lek, lek ten może powodować działania niepożądane, chociaż nie u każdego one wystąpią.
W przypadku zaobserwowania jakichkolwiek zmian samopoczucia podczas leczenia lub po jego
zakończeniu, należy od razu powiadomić o tym lekarza lub pielęgniarkę.

Badania przeprowadzane przez lekarza podczas stosowania leku powinny zminimalizować ryzyko
działań niepożądanych.

Jeśli wystąpią jakiekolwiek nietypowe oznaki lub objawy reakcji alergicznej, takie jak nieprawidłowo
niskie lub wysokie ciśnienie krwi, wystąpienie niebieskiego lub purpurowego zabarwienia skóry,
nieprawidłowo przyspieszona akcja serca, problemy z oddychaniem, wymioty, nudności, wysypka
skórna, podwyższona temperatura ciała, nadmierne pocenie się, czy dreszcze, wlew zostanie
natychmiast przerwany.

Obserwowano także inne objawy niepożądane, które występowały z większą lub mniejszą częstością:
• Anafilaksja (ciężka reakcja alergiczna, występująca nagle i mogąca prowadzić do śmierci)
• Zwiększone stężenie glukozy, amoniaku i związków zawierających azot we krwi
•   Zaburzenia czynności wątroby, nieprawidłowe wyniki badania krwi oceniającego czynność
    wątroby
•   Zapalenie pęcherzyka żółciowego, obecność kamieni żółciowych w pęcherzyku żółciowym
•   Zapalenie żył w miejscu podania, podrażnienie żył, ból, podrażnienie, ocieplenie, obrzęk
•   Zwiększenie stężenia glukozy (cukru) we krwi
•   Obecność glukozy w moczu
•   Śpiączka cukrzycowa

Jeśli wystąpią jakiekolwiek objawy niepożądane, należy zwrócić się do lekarza lub pielęgniarki.
Dotyczy to także wszelkich możliwych objawów niepożądanych niewymienionych w ulotce.


5. Jak przechowywać lek CLINIMIX

Przechowywać w miejscu niewidocznym i niedostępnym dla dzieci.

Nie podawać tego leku po upływie terminu ważności zamieszczonego na etykiecie worka i
opakowaniu zewnętrznym (MM/RRRR).Termin ważności oznacza ostatni dzień danego miesiąca.

Przechowywać w temperaturze pokojowej. Nie zamrażać.
Przechowywać w zewnętrznym opakowaniu tekturowym.

Leków nie należy wyrzucać do kanalizacji lub domowych pojemników na odpadki. Należy zapytać
farmaceutę co zrobić z lekami, których się już nie potrzebuje. Takie postępowanie pomoże chronić
środowisko.


6. Zawartość opakowania i inne informacje

Co zawiera lek CLINIMIX N14G30E

Zawartość substancji czynnych w każdym worku po zmieszaniu zawartości obu komór:

              Substancje czynne                          1l                 1,5 l                2l
L - alanina                                            8,80 g             13,20 g             17,60 g
L - arginina                                           4,89 g              7,34 g              9,78 g
Glicyna                                                4,38 g              6,57 g              8,76 g
L - histydyna                                          2,04 g              3,06 g              4,08 g
L – izoleucyna                                         2,55 g              3,83 g              5,10 g
L – leucyna                                            3,11 g              4,66 g              6,20 g
L - lizyna                                             2,47 g              3,70 g              4,93 g
(w postaci L-lizyny chlorowodorku)                    (3,08 g)            (4,62g)             (6,16 g)
L – metionina                                          1,70 g              2,55 g              3,40 g
L – fenyloalanina                                      2,38 g              3,57 g              4,76 g
L - prolina                                            2,89 g              4,34 g              5,78 g
L – seryna                                             2,13 g              3,19 g              4,25 g
L – treonina                                           1,79 g              2,68 g              3,57 g
L - tryptofan                                          0,77 g              1,15 g              1,53 g
L - tyrozyna                                           0,17 g              0,26 g              0,34 g
L - walina                                             2,47 g              3,70 g              4,93 g
Sodu octan 3H 2 O                                      2,97 g              4,46 g              5,94 g
Potasu wodorofosforan dwuzasadowy                      2,61 g              3,92 g              5,22 g
Sodu chlorek                                           0,77 g              1,16 g              1,54 g
Magnezu chlorek 6H 2 O                                 0,51 g              0,77 g              1,02 g
Glukoza bezwodna                                                  150 g                   225 g                    300 g
(w postaci glukozy jednowodnej)                                  (165 g)                 (148 g)                  (330 g)
Wapnia chlorek 2H 2 O                                             0,33 g                  0,50 g                   0,66 g

Inne składniki leku to:
- kwas octowy, kwas solny (do ustalenia pH roztworu),
- woda do wstrzykiwań.

Jak wygląda lek CLINIMIX i co zawiera opakowanie

CLINIMIX to roztwór do infuzji, dostarczany w dwukomorowym worku, który jest
wielowarstwowym workiem plastikowym. Wewnętrzna (kontaktowa) warstwa worka jest wykonana z
materiału, który wykazuje zgodność ze składnikami roztworu i dozwolonymi dodatkami.
Przed zmieszaniem zawartości komór worka, roztwór aminokwasów i roztwór glukozy są przejrzyste,
bezbarwne lub lekko żółte. Po zmieszaniu, roztwór jest także przejrzysty, bezbarwny lub lekko żółty.
Aby zabezpieczyć przed dostępem tlenu, worek jest umieszczony w opakowaniu ochronnym, które
zawiera saszetkę pochłaniającą tlen.

Wielkości opakowań:

Worki 1000 ml – pakowane po 8 sztuk
Worki 1500 ml – pakowane po 6 sztuk
Worki 2000 ml – pakowane po 4 sztuki

Nie wszystkie rodzaje opakowań muszą znajdować się w obrocie.

Podmiot odpowiedzialny

Baxter Polska Sp. z o.o.
ul. Kruczkowskiego 8
00-380 Warszawa

Wytwórca

Baxter Healthcare Ltd.,
Caxton Way,
Thetford, Norfolk, IP24 3SE,
Wielka Brytania


Data zatwierdzenia ulotki:



--------------------------------------------------------------------------------------------------------------

Informacje przeznaczone wyłącznie dla fachowego personelu medycznego:

1.     SKŁAD ILOŚCIOWY

Po zmieszaniu zawartości obu komór skład mieszaniny dla dostępnych wielkości worków jest
następujący:

                                                        1l                   1,5 l                   2l
azot (g)                                                7,0                  10,5                   14,0
aminokwasy (g)                                   43             64                85
glukoza (g)                                     150            225               300
Wartość energetyczna całkowita (kcal)           770            1155              1540
Wartość energetyczna glukozy (kcal)             600            900               1200
sód (mmol)                                       35             53                70
potas (mmol)                                     30             45                60
magnez (mmol)                                   2,5             3,8                5
wapń (mmol)                                     2,3             3,4               4,5
octany (mmol)                                    70            105               140
chlorki (mmol)                                   40             60                80
fosforany jako HPO 4 -- (mmol)                   15             23                30
pH                                                               6
osmolarność (mOsm/l)                                           1415


2.   DAWKOWANIE I SPOSÓB PODAWANIA

Podawać dopiero po rozerwaniu spawu dzielącego obie komory i wymieszaniu zawartości obu komór.

Dawkowanie i szybkość wlewu

Dawkowanie ustala się w zależności od potrzeb metabolicznych, wydatku energetycznego i stanu
klinicznego pacjenta.

U dorosłych zapotrzebowanie wynosi od 0,16 g azotu/kg mc./dobę (około 1 g aminokwasów/kg mc./
dobę) do 0,35 g azotu/kg mc./dobę (około 2 g aminokwasów/kg mc./dobę).
U dzieci zapotrzebowanie wynosi od 0,35 g azotu/kg mc./dobę (około 2 g aminokwasów/kg mc./dobę)
do 0,45 g azotu/kg mc./dobę (około 3 g aminokwasów/kg mc./dobę).

Zapotrzebowanie na energię waha się w zakresie od 25 do 40 kcal/kg mc./dobę, zależnie od stanu
odżywienia pacjenta i stopnia katabolizmu.

Szybkość podawania powinna być dobrana zależnie od dawki, charakterystyki podawanego roztworu,
całkowitej objętości płynów podawanych w ciągu 24 godzin i czasu trwania wlewu.

Wlew powinien trwać powyżej 8 godzin. Zazwyczaj szybkość wlewu zwiększana jest stopniowo w
ciągu pierwszej godziny, do wartości maksymalnej 1,7 ml/kg mc./godz., a maksymalna dawka
dobowa wynosi 40 ml/kg mc. na dobę.

Droga podawania

Wybór żyły obwodowej lub głównej zależy od końcowej osmolarności mieszaniny.
Powszechnie przyjmuje się, że mieszaniny o osmolarności do około 800 mOsm/l można podawać do
żył obwodowych, jednak zmienia się to znacząco w zależności od wieku, stanu ogólnego pacjenta,
stanu żył obwodowych, czasu trwania infuzji oraz składu podawanego worka żywieniowego.


3.   SPECJALNE  OSTRZEŻENIA                 I     ŚRODKI      OSTROŻNOŚCI          DOTYCZĄCE
     STOSOWANIA

OSTRZEŻENIA

Przy stosowaniu produktów CLINIMIX raportowano występowanie reakcji nadwrażliwości/reakcji na
wlew, w tym niedociśnienie, nadciśnienie, obwodową sinicę, tachykardię, duszność, wymioty,
nudności, pokrzywkę, wysypkę, świąd, rumień, nadmierne pocenie się, gorączkę i dreszcze.
Przy stosowaniu innych produktów do żywienia pozajelitowego raportowano reakcje anafilaktyczne.

Na początku każdego wlewu dożylnego konieczny jest specjalny nadzór kliniczny. Gdyby wystąpiły
jakiekolwiek nietypowe objawy, np. reakcja nadwrażliwości/reakcja na wlew, to wlew należy
natychmiast przerwać.

U pacjentów uczulonych na kukurydzę lub produkty z kukurydzy należy zachować ostrożność przy
podawaniu roztworów zawierających glukozę, jeśli w ogóle je się podaje.

Zakażenie i sepsa mogą wystąpić u pacjentów żywionych pozajelitowo w wyniku stosowania
cewników dożylnych, niewystarczającej dbałości o cewniki lub skażonych roztworów.
Immunosupresja oraz inne czynniki takie jak hiperglikemia, niedożywienie i (lub) stan związany z
chorobą zasadniczą mogą predysponować pacjentów do powikłań w postaci zakażeń.

Dokładne monitorowanie objawów oraz wyników badań laboratoryjnych celem wykrycia
gorączki/dreszczy, leukocytozy, komplikacji technicznych związanych ze sprzętem do dostępu
żylnego oraz hiperglikemii może pomóc we wczesnym rozpoznawaniu zakażenia.

Częstotliwość występowania powikłań wynikających z zakażeń można zmniejszyć poprzez
zwiększenie nacisku na stosowanie technik aseptycznych podczas umieszczania i utrzymywania
cewnika oraz w trakcie przygotowywania produktu do żywienia.

Uzupełnianie niedoborów żywieniowych u pacjentów ciężko niedożywionych może wywołać zespół
objawów z tym związanych, który charakteryzuje się przeniesieniem potasu, fosforu i magnezu do
płynów wewnątrzkomórkowych, gdyż u pacjenta zaczynają przeważać przemiany anaboliczne. Może
także dojść do powstania niedoboru tiaminy i zatrzymania płynów w organizmie. Dokładna kontrola i
powolne zwiększanie podaży substancji odżywczych, unikając przekarmienia może zapobiec tym
komplikacjom.

Roztwory hipertoniczne podane do żyły obwodowej mogą spowodować podrażnienie żył. Wybór żyły
obwodowej lub głównej zależy od końcowej osmolarności mieszaniny.
Ogólnie przyjmuje się, że mieszaniny o osmolarności do około 800 mOsm/l można podawać do żył
obwodowych, jednak zmienia się to znacząco w zależności od wieku, stanu ogólnego pacjenta, stanu
żył obwodowych, czasu trwania infuzji oraz składu podawanego worka żywieniowego.

Nie należy łączyć worków seryjnie, aby uniknąć zatorów powietrznych, spowodowanych resztkowym
powietrzem zawartym w pierwszym worku.

ŚRODKI OSTROŻNOŚCI

Przed rozpoczęciem wlewu należy wyrównać ciężkie zaburzenia równowagi wodno-elektrolitowej,
ciężkie stany przewodnienia i ciężkie zaburzenia metaboliczne.

Właściwy nadzór w czasie leczenia zapewnia częsta ocena stanu klinicznego i badania laboratoryjne.
Powinny one obejmować jonogram i próby czynnościowe nerek i wątroby.

U pacjentów przyjmujących płyny do żywienia pozajelitowego należy dokładnie określić i
monitorować zapotrzebowanie na elektrolity, zwłaszcza w przypadku podawania roztworów nie
zawierających elektrolitów.

Nietolerancja glukozy jest częstym powikłaniem metabolicznym u pacjentów ciężko chorych. W
następstwie wlewu może wówczas dojść do hiperglikemii, glikozurii i zespołu hiperosmotycznego.
Stężenie glukozy we krwi i w moczu powinno być sprawdzane rutynowo, a dawkowanie insuliny u
pacjentów z cukrzycą właściwie dostosowane.
Należy zachować ostrożność stosując produkt u pacjentów z niewydolnością nerek, szczególnie w
przypadku występowania hiperkaliemii, gdyż istnieje ryzyko rozwoju lub nasilenia kwasicy
metabolicznej oraz hiperazotemii, jeśli nie wykonuje się dodatkowego pozanerkowego usuwania
produktów metabolizmu. U tych pacjentów należy uważnie monitorować stan płynów i elektrolitów.
W przypadku ciężkiej niewydolności nerek, należy preferencyjnie stosować roztwory aminokwasów o
specjalnym składzie.

Należy zachować ostrożność podczas podawania roztworu CLINIMIX pacjentom z niewydolnością
nadnerczy.

Należy zachować ostrożność, aby unikać przeciążenia układu krążenia, zwłaszcza u pacjentów z
obrzękiem płuc, wyrównaną i niewyrównaną niewydolnością krążenia. W trakcie leczenia należy
monitorować równowagę płynów ustrojowych.

U pacjentów z chorobą wątroby w wywiadzie lub niewydolnością wątroby, oprócz rutynowych prób
wątrobowych powinno się zwracać uwagę na możliwość wystąpienia objawów hiperamonemii.

U niektórych pacjentów żywionych pozajelitowo dochodzi do zaburzeń wątroby i dróg żółciowych, w
tym cholestazy, stłuszczenia, zwłóknienia i marskości wątroby, mogących powodować niewydolność
wątroby, a także zapalenia pęcherzyka żółciowego i kamicę żółciową.

U pacjentów otrzymujących roztwory aminokwasów może wystąpić zwiększenie stężenia amoniaku i
hiperamonemia. U niektórych pacjentów może to wskazywać na wrodzone zaburzenia metabolizmu
aminokwasów (patrz punkt 4.3) lub niewydolność wątroby.

Stężenie amoniaku we krwi należy mierzyć z dużą częstością u noworodków i niemowląt w celu
wykrycia hiperamonemii, która może wskazywać na obecność wrodzonych nieprawidłowości w
metabolizmie aminokwasów.

Zależnie od stężenia i etiologii, hiperamonemia może wymagać natychmiastowej interwencji.

Zbyt szybki wlew aminokwasów może powodować nudności, wymioty i dreszcze. W takich
przypadkach należy natychmiast przerwać wlew.

Zasadniczo, należy zachować ostrożność przy wyborze dawki u osób w podeszłym wieku, ze względu
na większą częstość występowania zaburzeń czynności wątroby, nerek lub serca, a także
współistniejących chorób oraz przyjmowanie innych leków.

Specjalne ostrzeżenia dotyczące dzieci i młodzieży
   • Nie przeprowadzono badań u dzieci i młodzieży.
   • Odnośnie monitorowania hiperamonemii u dzieci i młodzieży – patrz powyżej.


4.   PRAKTYCZNE INFORMACJE DOTYCZĄCE PRZYGOTOWANIA DO
STOSOWANIA PRODUKTU LECZNICZEGO ORAZ USUWANIA JEGO POZOSTAŁOŚCI

Uwaga: Podawać dopiero po rozerwaniu spawu i wymieszaniu zawartości obu komór.
    Rozerwać opakowanie                Usunąć przednią część           Umieścić worek na płaskiej,
    ochronne od góry.                  opakowania ochronnego,          poziomej i czystej powierzchni,
                                       aby odsłonić worek              uchwytem do siebie.
                                       CLINIMIX. Wyrzucić
                                       opakowanie ochronne i
                                       saszetkę pochłaniającą tlen.




    Unieść worek trzymając za          Wymieszać zawartość             Zawiesić worek. Usunąć
    uchwyt, aby usunąć płyn z          worka, obracając go co          plastikową osłonkę z miejsca
    górnej części worka.               najmniej 3-krotnie.             przeznaczonego do wkłucia
    Zwinąć worek oburącz                                               ostrza zestawu do przetaczania.
    zaczynając od góry worka,                                          Wcisnąć w nie mocno ostrze
    aż do momentu rozerwania                                           zestawu do przetaczania.
    spawów (mniej więcej do
    połowy ich długości).

Nie używać, jeżeli roztwór nie jest przejrzysty, bezbarwny lub lekko żółty a pojemnik jest
uszkodzony.

Przed podaniem należy doprowadzić CLINIMIX do temperatury pokojowej.

Zawartość obu komór worka CLINIMIX można zmieszać przed lub po usunięciu opakowania
ochronnego.

Tylko do jednorazowego użycia.
Nie przechowywać częściowo zużytych opakowań i wyrzucić cały sprzęt po użyciu.
Nie podłączać ponownie częściowo zużytych worków.
Nie należy łączyć worków seryjnie.

Dodatkowe składniki

Pacjentom przewlekle odżywianym pozajelitowo należy zapewnić dodatkową podaż tłuszczów,
witamin i pierwiastków śladowych.

Jeżeli dodanie innych składników jest konieczne, to należy sprawdzić ich zgodność z roztworem i
kontrolować stabilność mieszaniny.
Wszystkie dodatkowe składniki można wprowadzać dopiero po rozerwaniu spawu (po zmieszaniu
zawartości obu komór). CLINIMIX może być uzupełniany następującymi składnikami:

-     emulsje tłuszczowe (np. CLINOLEIC 20%) w ilości 50 do 250 ml na 1 litr CLINIMIX.

                                          CLINIMIX           CLINIMIX            CLINIMIX
                                        N14G30E – 1 l +    N14G30E – 1,5 l     N14G30E – 2 l +
                                        250 ml tłuszczów      + 250 ml         500 ml tłuszczów
                                             20%           tłuszczów 20%            20%
Azot (g)                                      7,0                10,5                14,0
Aminokwasy (g)                                 43                 64                  85
Glukoza (g)                                   150                225                 300
Tłuszcze (g)                                   50                 50                 100
Wartość energetyczna całkowita (kcal)        1270               1655                2540
Wartość energetyczna glukozy (kcal)           600                900                1200
Wartość energetyczna tłuszczów                500                500                1000
(kcal)
Stosunek: glukoza/tłuszcze                   55/45              64/36                55/45
Sód (mmol)                                    35                  53                   70
Potas (mmol)                                  30                  45                   60
Magnez (mmol)                                 2,5                3,8                  5,0
Wapń (mmol)                                   2,3                3,4                  4,5
Octany (mmol)                                 70                 105                  140
Chlorki (mmol)                                40                  60                   80
Fosforany HPO 4 -- (mmol)                     15                  23                   30
pH                                             6                   6                    6
Osmolarność (mOsm/l)                         1190               1255                 1190

-     elektrolity: na 1 litr CLINIMIX

                               Sód            Potas         Magnez            Wapń
       Do końcowego
                             80 mmol        60 mmol        5,6 mmol          3,0 mmol
       stężenia

-     mikroelementy: na 1 litr CLINIMIX

                              Miedź            10 µmol     Cynk           77 µmol l
                              Chrom           0,14 µmol    Mangan          2,5 µmol
       Do końcowego
                              Fluorki         38 µmol l    Kobalt        0,0125 µmol
       stężenia
                              Selen           0,44 µmol    Molibden       0,13 µmol
                              Jod              0,5 µmol    Żelazo          10 µmol
-        witaminy: na 1 litr CLINIMIX

                                   Witamina A         1750 IU       Biotyna             35 µg
                                   Witamina B 6       2,27 mg       Witamina B 1       1,76 mg
                                   Witamina D          110 IU       Kwas foliowy        207µg
             Do końcowego
             stężenia
                                   Witamina B 12       3,0 µg       Witamina B 2       2,07 mg
                                   Witamina E          5,1 mg       Witamina C          63 mg
                                   Witamina PP         23 mg        Witamina B 5       8,63 mg
                                   Witamina K          75 µg

     Dane odnośnie stabilności mieszaniny CLINIMIX z innymi dostępnymi emulsjami tłuszczowymi
     oraz innymi dodatkami i składnikami odżywczymi dostępne są na życzenie.

     Jeśli obserwuje się lekkie rozdzielanie mieszaniny, należy dokładnie wymieszać roztwór z
     dodanym składnikiem poprzez delikatne wstrząsanie, aż do uzyskania jednorodnej emulsji przed
     podaniem.

     Substancje dodatkowe muszą być dodane w warunkach aseptycznych.
     Substancje dodatkowe mogą być dodane za pomocą igły do wstrzyknięć lub zestawu do
     przetoczeń.

     •   Dodawanie składnika za pomocą strzykawki lub zestawu do przetoczeń z igłą do wstrzyknięć:
         - Przygotować miejsce służące do wstrzykiwania leku (pojedynczy port, patrz Rys. 2 w
         Charakterystyce Produktu Leczniczego).
         - Przekłóć port i wstrzyknąć.
         - Wymieszać roztwór z dodanym składnikiem.

     •    Dodawanie składnika za pomocą zestawu do przetoczeń z ostrzem typu spike:
         - Postępować zgodnie z instrukcją użycia podaną przy zestawie do podawania tłuszczów.
         - Wkłuć ostrze typu spike w port do podawania emulsji (najdłuższy port).

Niezgodności

Z uwagi na możliwość wystąpienia pseudoaglutynacji, nie wolno podawać roztworu przed, w trakcie
lub po transfuzji krwi używając tego samego zestawu do przetoczeń.


5.        OKRES WAŻNOŚCI

2 lata, jeśli przechowywany w opakowaniu ochronnym.

Zaleca się, aby produkt został użyty niezwłocznie po otwarciu spawów rozdzielających zawartości 2
komór. Wykazano jednak, że po zmieszaniu zawartości obu komór (tj. po rozerwaniu wewnętrznego
spawu rozdzielającego komory), powstała mieszanina zachowuje stabilność chemiczną i fizyczną
przez 7 dni w temperaturze od 2°C do 8°C i następnie przez 48 godzin w temperaturze poniżej 25°C.

W przypadku wprowadzania do mieszaniny dodatkowych składników, z mikrobiologicznego punktu
widzenia, taka mieszanina powinna zostać natychmiast zużyta. Jeśli mieszanina nie jest użyta zaraz po
przygotowaniu a suplementacja nie odbywała się w kontrolowanych, walidowanych i jałowych
warunkach, to za czas i warunki jej przechowywania przed użyciem odpowiada użytkownik. Czas ten,
zazwyczaj nie powinien być dłuższy niż 24 godziny w temperaturze od 2°C do 8°C. Jeżeli w
wyjątkowych przypadkach konieczne jest dłuższe przechowywanie gotowej mieszaniny, można
skontaktować się z producentem, ponieważ dla produktów wymienionych w poprzednim punkcie
dostępne są dane odnośnie stabilności chemicznej i fizycznej przez 7 dni w temperaturze od 2°C do
8°C i następnie 48 godzin w temperaturze poniżej 25°C.



Baxter, Clinimix, ClinOleic są znakami towarowymi zastrzeżonymi dla Baxter International Inc.

                
                        CHARAKTERYSTYKA PRODUKTU LECZNICZEGO

1.    NAZWA PRODUKTU LECZNICZEGO
CLINIMIX N14G30E, roztwór do infuzji

2.     SKŁAD JAKOŚCIOWY I ILOŚCIOWY

CLINIMIX N14G30E jest pakowany w dwukomorowe plastikowe worki; jedna komora zawiera
roztwór aminokwasów z elektrolitami; druga - roztwór glukozy z wapniem.

Roztwór aminokwasów do wstrzyknięć zawiera 15 L-aminokwasów (8 aminokwasów niezbędnych)
potrzebnych do syntezy białka.

Profil aminokwasów jest następujący:
        - Niezbędne aminokwasy / wszystkie aminokwasy = 41,3%
        - Niezbędne aminokwasy / całkowity azot = 2,83
        - Aminokwasy z łańcuchami rozgałęzionymi / wszystkie aminokwasy = 19%

Skład ilościowy CLINIMIX N14G30E jest następujący:

                Substancja                         8,5% roztwór      30% roztwór glukozy z
                                                  aminokwasów z            wapniem
                                                   elektrolitami
Substancja czynna:
L - leucyna                                              6,20 g/l
L - fenyloalanina                                        4,76 g/l
L - metionina                                            3,40 g/l
L – lizyna                                               4,93 g/l
(co odpowiada L-lizyny chlorowodorkowi)                 (6,16 g/l)
L - izoleucyna                                           5,10 g/l
L - walina                                               4,93 g/l
L - histydyna                                            4,08 g/l
L - treonina                                             3,57 g/l
L - tryptofan                                            1,53 g/l
L - alanina                                              17,6 g/l
L - arginina                                             9,78 g/l
Glicyna                                                  8,76 g/l
L - prolina                                              5,78 g/l
L - seryna                                               4,25 g/l
L - tyrozyna                                             0,34 g/l
Sodu octan trójwodny                                     5,94 g/l
Potasu wodorofosforan                                    5,22 g/l
Sodu chlorek                                             1,54 g/l
Magnezu chlorek sześciowodny                             1,02 g/l
Glukoza                                                                          300 g/l
(co odpowiada glukozie jednowodnej)                                             (330 g/l)
Wapnia chlorek dwuwodny                                                          0,66 g/l

Pełny wykaz substancji pomocniczych, patrz punkt 6.1.
Po zmieszaniu zawartości obu komór, skład mieszaniny dla dostępnych wielkości worków jest
następujący:

                                                        Clinimix N14G30E
                                             1l                1,5 l              2l
azot (g)                                     7,0               10,5              14,0
aminokwasy (g)                               43                 64                85
glukoza (g)                                  150               225               300
Wartość energetyczna całkowita (kcal)        770              1155               1540
Wartość energetyczna glukozy (kcal)          600               900               1200
sód (mmol)                                   35                 53                70
potas (mmol)                                 30                 45                60
magnez (mmol)                                2,5                3,8                5
wapń (mmol)                                  2,3                3,4               4,5
octan (mmol)                                 70                105               140
chlorek (mmol)                               40                 60                80
fosforan jako HPO 4 -- (mmol)                15                 23                30
pH                                    6
osmolarność (mOsm/l)                  1415


3. POSTAĆ FARMACEUTYCZNA

Roztwór do infuzji

      •   Wygląd przed zmieszaniem zawartości obu komór: Roztwory aminokwasów i glukozy są
          przejrzyste i bezbarwne lub lekko żółte.


4. SZCZEGÓŁOWE DANE KLINICZNE

4.1       Wskazania do stosowania

Odżywianie pozajelitowe w przypadkach, gdy odżywianie doustne lub dojelitowe jest niemożliwe,
niedostateczne lub przeciwwskazane.
U pacjentów długotrwale odżywianych pozajelitowo możliwe jest dodanie do produktu CLINIMIX
emulsji tłuszczowej, w celu dostarczenia kalorii i niezbędnych kwasów tłuszczowych.

4.2       Dawkowanie i sposób podawania

Dawkowanie

Dawkowanie ustala się w zależności od potrzeb metabolicznych, wydatku energetycznego i
klinicznego stanu pacjenta.

U dorosłych zapotrzebowanie wynosi od 0,16 g azotu/kg mc./dobę (około 1 g aminokwasów/kg mc./
dobę) do 0,35 g azotu /kg mc./dobę (około 2 g aminokwasów/kg mc./dobę).
U dzieci zapotrzebowanie wynosi od 0,35 g azotu/kg mc./dobę (około 2 g aminokwasów/kg mc./dobę)
do 0,45 g azotu/kg mc/dobę (około 3 g aminokwasów/kg mc./dobę).

Zapotrzebowanie na energię waha się w zakresie od 25 do 40 kcal/kg mc./dobę, zależnie od stanu
odżywienia pacjenta i stopnia katabolizmu.
Maksymalne dawki dobowe każdego ze składników CLINIMIX N14G30E (tj. aminokwasy i glukoza)
powinny zostać ustalone w zależności od indywidualnego całkowitego zapotrzebowania na składniki
odżywcze i tolerancji pacjenta.

Maksymalna szybkość wlewu wynosi 1,7 ml/kg mc./godz. lub 100 ml/godz. do 120 ml/godz. (w
przypadku pacjentów ważących 60 do 70 kg). Maksymalna dawka dobowa wynosi 40 ml/kg mc., tj.
2400 ml do 2800 ml (dla pacjenta ważącego 60 do 70 kg).

Dzieci i młodzież
Brak dostępnych danych.

Sposób podawania

Wyłącznie do jednorazowego użytku.

Zaleca się, aby po otwarciu niezwłocznie zużyć zawartość worka i nie przechowywać jej do następnej
infuzji.

Podawać dopiero po rozerwaniu spawu i wymieszaniu zawartości obu komór.
Wygląd po zmieszaniu: przejrzysty i bezbarwny lub lekko żółty roztwór. Instrukcje dotyczące sposobu
przygotowania i użycia emulsji do infuzji – patrz punk 6.6.

Przy rozważaniu podania do żyły obwodowej należy wziąć pod uwagę osmolarność danego roztworu
do wlewu. Roztwory lub mieszaniny o osmolarności powyżej 800 mOsm/l powinny być podawane w
infuzji do żyły głównej.

Witaminy, pierwiastki śladowe i inne składniki (włączając tłuszcze) mogą być dodane jako
uzupełnienie odżywiania według indywidualnych zaleceń, w celu zapobieżenia powstawaniu
niedoborów i komplikacji (patrz punkt 6.2).

Szybkość wlewu powinna być stopniowo zwiększana w trakcie pierwszej godziny podawania.
Szybkość podawania powinna być dostosowana do dawki, właściwości podawanego roztworu,
całkowitej objętości płynów podawanych w ciągu 24 godzin i czasu trwania wlewu. Wlew powinien
trwać powyżej 8 godzin.
Aby zmniejszyć ryzyko wystąpienia hipoglikemii po zaprzestaniu podawania, należy rozważyć
stopniowe zmniejszanie szybkości wlewu w trakcie ostatniej godziny podawania.

4.3       Przeciwwskazania

      -    Stwierdzona nadwrażliwość na którąkolwiek substancję czynną lub pomocniczą leku
           wymienioną w punkcie 6.1 lub na składniki opakowania
      -    Zaburzenia metabolizmu aminokwasów
      -    Ciężka hiperglikemia
      -    Kwasica metaboliczna, zwiększone stężenie mleczanów we krwi
      -    CLINIMIX z elektrolitami (CLINIMIX N14G30E) nie powinien być stosowany u pacjentów z
           hiperkaliemią i hiponatremią, ani u pacjentów z patologicznie zwiększonymi stężeniami
           magnezu, wapnia i (lub) fosforu w osoczu
      -    Tak jak w przypadku innych roztworów do wlewu zawierających wapń, jednoczesne
           podawanie ceftriaksonu i CLINIMIX N14G30E jest przeciwwskazane u niemowląt (≤ 28 dnia
           życia), nawet jeśli używa się osobnych linii do wlewów (ze względu na ryzyko zgonu z
           powodu wytrącania soli wapniowych ceftriaksonu w krążeniu niemowlęcia).
       Patrz punkty 4.5 i 6.2 odnośnie jednoczesnego podawania u starszych pacjentów.
4.4 Specjalne ostrzeżenia i środki ostrożności dotyczące stosowania

OSTRZEŻENIA

Przy stosowaniu produktów CLINIMIX raportowano występowanie reakcji nadwrażliwości/reakcji na
wlew, w tym niedociśnienie, nadciśnienie, obwodową sinicę, tachykardię, duszność, wymioty,
nudności, pokrzywkę, wysypkę, świąd, rumień, nadmierne pocenie się, gorączkę i dreszcze.
Przy stosowaniu innych produktów do żywienia pozajelitowego raportowano reakcje anafilaktyczne.

Na początku każdego wlewu dożylnego konieczny jest specjalny nadzór kliniczny. Gdyby wystąpiły
jakiekolwiek nietypowe objawy przedmiotowe lub podmiotowe, np. reakcja nadwrażliwości lub
reakcja na wlew, to wlew należy natychmiast przerwać.

U pacjentów uczulonych na kukurydzę lub produkty z kukurydzy należy zachować ostrożność przy
podawaniu roztworów zawierających glukozę, jeśli w ogóle je się podaje.

Zakażenie i sepsa mogą wystąpić u pacjentów żywionych pozajelitowo w wyniku stosowania
cewników dożylnych, niewystarczającej dbałości o cewniki lub skażonych roztworów.
Immunosupresja oraz inne czynniki takie jak hiperglikemia, niedożywienie i (lub) stan związany z
chorobą zasadniczą mogą predysponować pacjentów do powikłań w postaci zakażeń.
Dokładne monitorowanie objawów oraz wyników badań laboratoryjnych celem wykrycia
gorączki/dreszczy, leukocytozy, komplikacji technicznych związanych ze sprzętem do dostępu
żylnego oraz hiperglikemii może pomóc we wczesnym rozpoznaniu zakażenia.
Częstotliwość występowania powikłań wynikających z zakażeń można zmniejszyć poprzez
zwiększenie nacisku na stosowanie technik aseptycznych podczas umieszczania i utrzymywania
cewnika oraz w trakcie przygotowywania produktu do żywienia.

Uzupełnianie niedoborów żywieniowych u pacjentów ciężko niedożywionych może wywołać zespół
objawów z tym związanych, który charakteryzuje się przeniesieniem potasu, fosforu i magnezu do
płynów wewnątrzkomórkowych, gdyż u pacjenta zaczynają przeważać przemiany anaboliczne. Może
także dojść do powstania niedoboru tiaminy i zatrzymania płynów w organizmie. Dokładna kontrola i
powolne zwiększanie podaży substancji odżywczych, unikając przekarmienia, może zapobiec tym
komplikacjom.

Roztwory hipertoniczne podane do żyły obwodowej mogą spowodować podrażnienie żył. Wybór żyły
obwodowej lub głównej zależy od końcowej osmolarności mieszaniny.
Ogólnie przyjmuje się, że mieszaniny o osmolarności do około 800 mOsm/l można podawać do żył
obwodowych, tolerancja ta zmienia się w zależności od wieku, stanu ogólnego pacjenta, stanu żył
obwodowych, czasu trwania infuzji oraz składu podawanego worka żywieniowego.

Nie należy łączyć worków seryjnie, aby uniknąć zatorów powietrznych, spowodowanych resztkowym
powietrzem zawartym w pierwszym worku.

ŚRODKI OSTROŻNOŚCI

Przed rozpoczęciem wlewu należy wyrównać ciężkie zaburzenia równowagi wodno-elektrolitowej,
ciężkie stany przewodnienia i ciężkie zaburzenia metaboliczne.
Jeśli ilość przyjmowanych substancji odżywczych nie jest dostosowana do potrzeb pacjenta lub
pojemność metaboliczna któregokolwiek ze składników żywieniowych nie jest dokładnie oceniona,
mogą wystąpić zaburzenia metaboliczne. Niepożądane skutki metaboliczne mogą wynikać z podania
nadmiernej ilości lub niewłaściwych substancji odżywczych lub też z niewłaściwej kompozycji
dodatkowych składników względem potrzeb danego pacjenta.
Częsta ocena stanu klinicznego i badania laboratoryjne są konieczne do właściwego nadzoru w czasie
leczenia. Powinny one obejmować jonogram i próby czynnościowe nerek i wątroby.
U pacjentów przyjmujących płyny należy dokładnie określić i monitorować zapotrzebowanie na
elektrolity zwłaszcza w przypadku podawania roztworów nie zawierających elektrolitów.

Nietolerancja glukozy jest częstym powikłaniem metabolicznym u pacjentów ciężko chorych. W
następstwie wlewu może wówczas dojść do hiperglikemii, glikozurii i zespołu hiperosmotycznego.
Stężenie glukozy we krwi i w moczu powinno być sprawdzane rutynowo, a dawkowanie insuliny u
pacjentów z cukrzycą właściwie dostosowane.

Należy zachować ostrożność stosując produkt u pacjentów z niewydolnością nerek, szczególnie w
przypadku występowania hiperkaliemii, gdyż istnieje ryzyko rozwoju lub nasilenia kwasicy
metabolicznej oraz hiperazotemii, jeśli nie wykonuje się dodatkowego pozanerkowego usuwania
produktów metabolizmu. U tych pacjentów należy uważnie monitorować stan płynów i elektrolitów.
W przypadku ciężkiej niewydolności nerek, należy preferencyjnie stosować roztwory aminokwasów o
specjalnym składzie.

Należy zachować ostrożność podczas podawania roztworu CLINIMIX pacjentom z niewydolnością
nadnerczy.

Należy zachować ostrożność, aby unikać przeciążenia układu krążenia, zwłaszcza u pacjentów z
obrzękiem płuc, wyrównaną i niewyrównaną niewydolnością krążenia. W trakcie leczenia należy
monitorować równowagę płynów ustrojowych.
U pacjentów z chorobą wątroby w wywiadzie lub niewydolnością wątroby, oprócz rutynowych prób
wątrobowych powinno się zwracać uwagę na możliwości wystąpienia objawów hiperamonemii.
U niektórych pacjentów żywionych pozajelitowo dochodzi do zaburzeń wątroby i dróg żółciowych, w
tym cholestazy, stłuszczenia, zwłóknienia i marskości wątroby, mogących powodować niewydolność
wątroby, a także zapalenie pęcherzyka żółciowego i kamicę żółciową. Uważa się, że etiologia tych
chorób jest wieloczynnikowa i może być różna u poszczególnych pacjentów. Pacjenci, u których
wystąpią nieprawidłowości w wynikach badań laboratoryjnych lub inne oznaki zaburzeń wątroby i
dróg żółciowych, powinni zostać jak najwcześniej poddani badaniu przez lekarza posiadającego
wiedzę z zakresu chorób wątroby w celu ustalenia przyczyn oraz podjęcia odpowiedniego leczenia.

U pacjentów otrzymujących roztwory aminokwasów może wystąpić zwiększenie stężenia amoniaku i
hiperamonemia. U niektórych pacjentów może to wskazywać na wrodzone zaburzenia metabolizmu
aminokwasów (patrz punkt 4.3) lub niewydolność wątroby.
Stężenie amoniaku we krwi należy mierzyć z dużą częstością u noworodków i niemowląt w celu
wykrycia hiperamonemii, która może wskazywać na obecność wrodzonych nieprawidłowości w
metabolizmie aminokwasów.
Zależnie od stężenia i etiologii, hiperamonemia może wymagać natychmiastowej interwencji.

Zbyt szybki wlew aminokwasów może powodować nudności, wymioty i dreszcze. W takich
przypadkach należy natychmiast przerwać wlew.

Zasadniczo, należy zachować ostrożność przy wyborze dawki u osób w podeszłym wieku, ze względu
na większą częstość występowania zaburzeń czynności wątroby, nerek lub serca, a także
współistniejących chorób oraz przyjmowanie innych leków.

Specjalne ostrzeżenia dotyczące dzieci i młodzieży
   • Nie przeprowadzono badań u dzieci i młodzieży.
   • Odnośnie monitorowania hiperamonemii u dzieci i młodzieży – patrz powyżej.

4.5    Interakcje z innymi produktami leczniczymi i inne rodzaje interakcji

Nie przeprowadzano badań interakcji.
Tak jak w przypadku innych roztworów do wlewu zawierających wapń, jednoczesne podawanie
ceftriaksonu i CLINIMIX N14G30E jest przeciwwskazane u niemowląt (≤ 28 dnia życia), nawet jeśli
używa się osobnych zestawów do wlewów (ze względu na ryzyko zgonu z powodu wytrącania soli
wapniowych ceftriaksonu w krążeniu niemowlęcia) (patrz punkt 4.3).
U pacjentów powyżej 28 dnia życia (w tym dorosłych), nie wolno podawać ceftriaksonu jednocześnie
z roztworami dożylnymi zawierającymi wapń, włączając CLINIMIX N14G30E, przez ten sam zestaw
do wlewu.
Jeśli tego samego zestawu do wlewu używa się do kolejnego podania, pomiędzy wlewami należy go
dokładnie przepłukać płynem wykazującym zgodność.
Ze względu na zawartość potasu, należy zachować ostrożność stosując CLINIMIX N14G30E u
pacjentów leczonych substancjami lub produktami mogącymi wywołać hiperkaliemię lub
zwiększającymi ryzyko hiperkaliemii, takimi jak diuretyki oszczędzające potas (np. amiloryd,
spironolakton, triamteren), inhibitory konwertazy angiotensyny (ACE), antagoniści receptora
angiotensyny II lub leki immunosupresyjne: takrolimus i cyklosporyna.

4.6.   Wpływ na płodność, ciążę i laktację

Bezpieczeństwo stosowania produktu CLINIMIX podczas ciąży i w okresie karmienia piersią oraz
wpływ na płodność nie zostały ustalone, ze względu na brak badań klinicznych. Przy zaleceniu
podawania produktu CLINIMIX kobietom w ciąży i karmiącym piersią, należy zawsze rozważyć
potencjalne korzyści i ryzyko związane z zastosowaniem produktu.

4.7    Wpływ na zdolność prowadzenia pojazdów i obsługiwania maszyn

Nie przeprowadzano badań dotyczących wpływu na zdolność prowadzenia pojazdów i obsługiwania
maszyn.

4.8    Działania niepożądane

Potencjalne działania niepożądane mogą być wynikiem niewłaściwego stosowania, na przykład:
przedawkowania lub zbyt dużej szybkości wlewu (patrz punkt 4.4 Specjalne ostrzeżenia i środki
ostrożności dotyczące stosowania oraz punkt 4.9 Przedawkowanie).

Działania niepożądane zgłaszane po wprowadzeniu produktu do obrotu

Następujące działania niepożądane zgłaszane były dla produktu CLINIMIX po wprowadzeniu do
obrotu, uszeregowane wg Klasyfikacji Układów i Narządów (SOC) oraz terminów zalecanych przez
MedDRA.

Klasyfikacja Układów i Narządów (SOC)         Termin zalecany przez MedDRA            Częstośća
Zaburzenia układu immunologicznego            Nadwrażliwość*                          Nieznana
       a: Częstość występowania jest określana jako: bardzo często (≥1/10); często (≥1/100 do <1/10); niezbyt
       często (≥1/1 000 do <1/100); rzadko (≥1/10 000 do <1/1 000); bardzo rzadko (<1/10 000); i nieznana
       (częstość nie może być określona na podstawie dostępnych danych).

*W tym następujące objawy: niedociśnienie, nadciśnienie, obwodowa sinica, tachykardia, duszność,
wymioty, nudności, pokrzywka, wysypka, świąd, rumień, nadmierne pocenie się, gorączka, dreszcze.

Działania klasy
Do innych działań niepożądanych zgłaszanych podczas stosowania żywienia pozajelitowego należą:
• Anafilaksja
• Hiperglikemia; hiperamonemia, azotemia
• Niewydolność wątroby, marskość wątroby, zwłóknienie wątroby, cholestaza, stłuszczenie wątroby,
zwiększone stężenie bilirubiny we krwi, zwiększone stężenie enzymów wątrobowych
• Zapalenie pęcherzyka żółciowego, kamica żółciowa
• Zakrzepowe zapalenie żył w miejscu wlewu, podrażnienie żył (zapalenie żył, ból, rumień,
ocieplenie, obrzęk i stwardnienie w miejscu wlewu).

Nietolerancja glukozy jest częstym metabolicznym zaburzeniem występującym u ciężko chorych
pacjentów. Po podaniu infuzji może wystąpić hiperglikemia, glikozuria i zespół hiperosmotyczny.

4.9    Przedawkowanie

W przypadku nieprawidłowego stosowania (przedawkowanie i (lub) szybkość wlewu większa niż
zalecana) może wystąpić hiperwolemia, zaburzenia elektrolitowe lub kwasica, co może wywołać
ciężki lub śmiertelny skutek. W takich sytuacjach należy natychmiast przerwać wlew. Jeśli będzie to
uzasadnione medycznie, może być wskazane podjęcie dalszych działań.

Po wlewie nadmiernej ilości glukozy może wystąpić hiperglikemia, glikozuria i zespół
hiperosmotyczny.

Zbyt szybki wlew aminokwasów może wywołać nudności, wymioty i dreszcze. W takich przypadkach
należy natychmiast przerwać wlew (patrz punkt 4.4 Specjalne ostrzeżenia i środki ostrożności
dotyczące stosowania).

W niektórych ciężkich przypadkach może się okazać konieczne przeprowadzenie hemodializy,
hemofiltracji lub hemodiafiltracji.

Brak jest specyficznego antidotum do zastosowania w przedawkowaniu. Procedury ratunkowe
powinny obejmować środki korygujące zaistniałe zaburzenia, ze zwróceniem szczególnej uwagi na
układ oddechowy i układ krążenia.


5.    WŁAŚCIWOŚCI FARMAKOLOGICZNE

5.1    Właściwości farmakodynamiczne

Grupa farmakoterapeutyczna: płyny do żywienia pozajelitowego; mieszaniny
Kod ATC: B05BA10

CLINIMIX jako płyn do odżywiania pozajelitowego pozwala na zachowanie równowagi pomiędzy
podażą azotu i energii, która może być zaburzona wskutek niedożywienia i urazów.
Roztwory CLINIMIX dostarczają biologicznie dostępne źródło azotu (L-aminokwasy), węglowodany
(w postaci glukozy) i elektrolity.

5.2   Właściwości farmakokinetyczne

Aminokwasy, elektrolity i glukoza zawarte w produkcie CLINIMIX są dystrybuowane,
metabolizowane i wydalane tak samo, jak oddzielnie podawane dożylne roztwory aminokwasów,
elektrolitów i glukozy.

5.3    Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie

Nie przeprowadzano badań przedklinicznych z produktem CLINIMIX.

Badania przedkliniczne przeprowadzone z użyciem roztworów aminokwasów i roztworów glukozy
zawartych w produkcie CLINIMIX o innych składach jakościowych i stężeniach nie wykazały jednak
żadnej specyficznej toksyczności.


6.    SZCZEGÓŁOWE DANE FARMACEUTYCZNE
6.1        Wykaz substancji pomocniczych

Roztwór aminokwasów:             Kwas octowy (do ustalenia pH)
                                 Woda do wstrzykiwań
Roztwór glukozy:                 Kwas solny (do ustalenia pH)
                                 Woda do wstrzykiwań

6.2        Niezgodności farmaceutyczne

Dodatkowe składniki mogą powodować niezgodności farmaceutyczne. Należy zwrócić się do
podmiotu odpowiedzialnego po szczegółowe informacje.
Jeżeli dodanie innych składników jest konieczne, to należy sprawdzić ich zgodność z roztworem i
kontrolować stabilność mieszaniny.
Z uwagi na możliwość wystąpienia pseudoaglutynacji nie wolno podawać roztworu przed, w trakcie
lub po transfuzji krwi używając tego samego zestawu do przetaczania.

CLINIMIX N14G30E zawiera jony wapnia, które powodują dodatkowe ryzyko wykrzepiania w
preparatach krwi lub składników krwi konserwowanych cytrynianem.

Tak jak w przypadku każdej mieszaniny do żywienia pozajelitowego, należy zwracać uwagę na
stosunek wapnia do fosforanów. Dodanie nadmiaru wapnia i fosforanów, zwłaszcza w postaci soli
mineralnych, może prowadzić do wytrącenia osadu fosforanu wapnia.

•      Tak jak w przypadku innych roztworów do wlewu zawierających wapń, jednoczesne podawanie
       ceftriaksonu i CLINIMIX N14G30E jest przeciwwskazane u niemowląt (≤ 28 dnia życia), nawet
       jeśli używa się osobnych zestawów do wlewów (ze względu na ryzyko zgonu wskutek wytrącania
       soli wapniowych ceftriaksonu w krążeniu niemowlęcia).
•      U pacjentów powyżej 28 dnia życia (w tym dorosłych), nie wolno podawać ceftriaksonu
       jednocześnie z roztworami dożylnymi zawierającymi wapń, włączając CLINIMIX N14G30E,
       przez ten sam zestaw do wlewu.
•      Jeśli tego samego zestawu do wlewu używa się do kolejnego podania, pomiędzy wlewami należy
       go dokładnie przepłukać płynem wykazującym zgodność.

6.3.       Okres ważności

       -   Okres ważności worków dwukomorowych w opakowaniu ochronnym wynosi 2 lata.

       -   Po zmieszaniu zawartości obu komór, powstała mieszanina zachowuje stabilność chemiczną i
           fizyczną przez 7 dni w temperaturze od 2°C do 8°C i następnie przez 48 godzin w
           temperaturze poniżej 25°C.

       -   W przypadku wprowadzania do mieszaniny dodatkowych składników, z mikrobiologicznego
           punktu widzenia, taka mieszanina powinna zostać natychmiast zużyta. Jeśli mieszanina nie
           jest użyta zaraz po przygotowaniu, a suplementacja nie odbywała się w kontrolowanych,
           walidowanych i jałowych warunkach, to za czas i warunki jej przechowywania przed użyciem
           odpowiada użytkownik. Czas ten, zazwyczaj, nie powinien być dłuższy niż 24 godziny w
           temperaturze od 2°C do 8°C. Jeżeli w wyjątkowych przypadkach konieczne jest dłuższe
           przechowywanie gotowej mieszaniny, można skontaktować się z podmiotem
           odpowiedzialnym, ponieważ dla produktów wymienionych w punkcie 6.6.c. dostępne są dane
           odnośnie stabilności chemicznej i fizycznej przez 7 dni w temperaturze od 2°C do 8°C i
           następnie 48 godzin w temperaturze poniżej 25°C.

6.4        Specjalne środki ostrożności podczas przechowywania
Przechowywać w temperaturze pokojowej. Nie zamrażać.

Jeżeli produkt dostarczony jest w przezroczystym opakowaniu ochronnym, należy przechowywać go
w zewnętrznym opakowaniu tekturowym w celu ochrony przed światłem.

Warunki przechowywania produktu leczniczego - patrz punkt 6.3.

6.5      Rodzaj i zawartość opakowania

CLINIMIX z elektrolitami dostarczany jest w dwukomorowym plastikowym worku zawierającym
odpowiednio roztwór aminokwasów z elektrolitami i roztwór glukozy z wapniem.

Dwukomorowy pojemnik jest wielowarstwowym plastikowym workiem umieszczonym w
opakowaniu ochronnym, które zabezpiecza przed dostępem tlenu. Opakowanie ochronne złożone jest
z plastikowego laminatu, przezroczystego lub pokrytego aluminium, i zawiera wewnątrz saszetkę
pochłaniającą tlen. Saszetkę należy wyrzucić po otwarciu opakowania ochronnego. Worek wykonany
jest z wielowarstwowego plastiku, przy czym wewnętrzna warstwa worka wykonana jest z octanu
etylowinylu (EVA). Wielowarstwowy plastik wykazuje zgodność z tłuszczami.

Komory worka rozdzielone są rozrywalnym spawem. Tuż przed podaniem, zawartości obu komór są
mieszane w wyniku ściśnięcia i zwijania worka aż do rozerwania spawu.

Dostępne są 3 wielkości opakowań:
Worki 1000 ml – pakowane po 8 sztuk
Worki 1500 ml – pakowane po 6 sztuk
Worki 2000 ml – pakowane po 4 sztuki

Poniżej podano objętości komór w workach o różnej pojemności:

                                               Pojemność worka
                                  1000 ml          1500 ml           2000 ml
Roztwór aminokwasów               500 ml            750 ml           1000 ml
Roztwór glukozy                   500 ml            750 ml           1000 ml

Nie wszystkie rodzaje opakowań muszą znajdować się w obrocie.

6.6      Szczególne środki ostrożności dotyczące usuwania i przygotowania leku do stosowania

Uwaga: Stosować produkt jedynie po rozerwaniu spawu i wymieszaniu zawartości obu komór.

Zawartość obu komór można zmieszać przed lub po usunięciu opakowania ochronnego.

a. W celu otwarcia opakowania ochronnego:

•     Użyć nacięć po obu stronach, aby rozerwać zewnętrzne opakowanie ochronne.
•     Nie używać, jeżeli roztwór nie jest przejrzysty, bezbarwny lub lekko żółty, a pojemnik jest
      uszkodzony.

b. W celu zmieszania roztworów:

•     Upewnić się, że produkt ma temperaturę pokojową
•     Uchwycić worek mocno po obu stronach komory górnej.
•     Ścisnąć tak aby rozerwać spaw. Produkt można także aktywować poprzez zwijanie (patrz rys. 1).
•     Wymieszać przez dwu- lub trzykrotne obracanie workiem.
•   Wygląd roztworu po zmieszaniu: przejrzysty, bezbarwny lub lekko żółty płyn.

c. Wprowadzanie dodatkowych składników (patrz też punkt 6.2)

W celu dodania składnika:
• Należy zachować warunki aseptyczne.
• Należy sprawdzić stabilność i zgodność dodatkowych składników.
• Przed wprowadzeniem dodatkowych składników należy zmieszać zawartości obu komór.
• Przygotować port do wstrzykiwania.
• Nakłuć port do iniekcji i wstrzyknąć dodatkowe składniki używając igły do wstrzyknięć lub
   przyrządu do odtwarzania.
• Dokładnie wymieszać zawartość worka z wprowadzonymi dodatkami.
• Sprawdzić czy roztwór nie zmienił barwy i czy nie zawiera cząstek stałych.
• Sprawdzić szczelność worka.
• Należy zapewnić właściwe warunki przechowywania po wprowadzeniu dodatkowych składników.

Jak w przypadku wszystkich roztworów do stosowania pozajelitowego, jeżeli stosuje się dodatkowe
składniki, należy sprawdzić ich zgodność z roztworem. Po wprowadzeniu dodatków, mieszaninę
trzeba dokładnie i ostrożnie wymieszać zachowując warunki jałowe.

Uwaga: Wszystkie dodatkowe składniki należy wprowadzać dopiero po rozerwaniu spawu (po
zmieszaniu zawartości obu komór). CLINIMIX może być uzupełniany o następujące składniki:

-      emulsje tłuszczowe (np. ClinOleic 20%) w ilości 50 do 250 ml na 1 litr CLINIMIX

                                           CLINIMIX           CLINIMIX              CLINIMIX
                                         N14G30E – 1 l +    N14G30E – 1,5 l       N14G30E – 2 l +
                                         250 ml tłuszczów      + 250 ml           500 ml tłuszczów
                                              20%           tłuszczów 20%              20%
Azot (g)                                         7                10,5                   14
Aminokwasy (g)                                  43                 64                    85
Glukoza (g)                                     150               225                   300
Tłuszcze (g)                                    50                 50                   100
Wartość energetyczna całkowita (kcal)         1270               1655                  2540
Wartość energetyczna glukozy (kcal)            600                900                  1200
Wartość energetyczna tłuszczów                 500                500                  1000
(kcal)
Stosunek: glukoza/tłuszcze                    55/45               64/36                55/45
Sód (mmol)                                     35                   53                   70
Potas (mmol)                                   30                   45                   60
Magnez (mmol)                                  2,5                 3,8                  5,0
Wapń (mmol)                                    2,3                 3,4                  4,5
Octany (mmol)                                  70                  105                  140
Chlorki (mmol)                                 40                   60                   80
Fosforany HPO 4 -- (mmol)                      15                   23                   30
pH                                              6                    6                    6
Osmolarność (mOsm/l)                          1190                1255                 1190

-      elektrolity: na 1 litr CLINIMIX

                              Sód             Potas          Magnez           Wapń
         Do końcowego
                               80 mmol         60 mmol         5,6 mmol         3,0 mmol
         stężenia

    -      mikroelementy: na 1 litr mieszaniny CLINIMIX

                            Miedź              10 µmol       Cynk              77 µmol l
                            Chrom             0,14 µmol      Mangan             2,5 µmol
         Do końcowego
                            Fluorki           38 µmol l      Kobalt           0,0125 µmol
         stężenia
                            Selen             0,44 µmol      Molibden          0,13 µmol
                            Jod                0,5 µmol      Żelazo             10 µmol

    -      witaminy: na 1 litr CLINIMIX

                          Witamina A           1750 IU       Biotyna                35 µg
                          Witamina B 6         2,27 mg       Witamina B 1          1,76 mg
                          Witamina D            110 IU       Kwas foliowy           207µg
         Do końcowego
         stężenia
                          Witamina B 12         3,0 µg       Witamina B 2          2,07 mg
                          Witamina E            5,1 mg       Witamina C             63 mg
                          Witamina PP           23 mg        Witamina B 5          8,63 mg
                          Witamina K            75 µg

    Dane odnośnie stabilności mieszaniny CLINIMIX z innymi dostępnymi emulsjami tłuszczowymi
    oraz innymi dodatkami i składnikami odżywczymi dostępne są na życzenie.

    Jeśli obserwuje się lekkie rozdzielanie mieszaniny, należy dokładnie wymieszać roztwór z
    dodanym składnikiem poprzez delikatne wstrząsanie, aż do uzyskania jednorodnej emulsji przed
    podaniem.

    Substancje dodatkowe muszą być dodane w warunkach aseptycznych.
    Substancje dodatkowe mogą być dodane za pomocą igły do wstrzyknięć lub zestawu do
    przetoczeń.

    •      Dodawanie składnika za pomocą strzykawki lub zestawu do przetoczeń z igłą do wstrzyknięć:
           - Przygotować port do wstrzykiwania (pojedynczy port, patrz Rys.2).
           - Przekłuć port i wstrzyknąć.
           - Wymieszać roztwór z dodanym składnikiem.

    •      Dodawanie składnika za pomocą zestawu do przetoczeń z ostrzem typu spike:
          - Postępować zgodnie z instrukcją użycia podaną przy zestawie do podawania tłuszczów.
          - Wkłuć ostrze typu spike w port do podawania emulsji (najdłuższy port).

d. Przygotowanie do podania

•       Zawiesić pojemnik.
•       Zdjąć ochronny kapturek z portu do podawania leku (mniejszy z dwóch położonych obok siebie
        portów, patrz Rys. 2).
•       Wcisnąć ostrze typu spike zestawu do infuzji w port do podawania leku.

e. Podawanie

Tylko do jednorazowego użycia.
Podawać dopiero po rozerwaniu spawu dzielącego komory worka i wymieszaniu zawartości obu
komór.
Nie przechowywać częściowo zużytych opakowań i wyrzucić cały sprzęt po użyciu.
Nie podłączać ponownie częściowo zużytych worków. Nie należy łączyć worków seryjnie, aby
uniknąć zatorów powietrznych, spowodowanych resztkowym powietrzem zawartym w pierwszym
worku.

W trakcie podawania wszystkich płynów do żywienia pozajelitowego, zaleca się w miarę możliwości
użycie odpowiedniego filtra na końcu zestawu do wlewu.

Wszelkie resztki niewykorzystanego produktu lub jego odpady należy usunąć w sposób zgodny z
lokalnymi przepisami.

                       Rys. 1                                      Rys. 2




                                                                            Spaw




                                                                              Port do
                                                       Port do                podawania emulsji
                                                       wstrzykiwania   Port do
                                                       leków           przetaczania
                                                                       podawania leku




7.   PODMIOT ODPOWIEDZIALNY POSIADAJĄCY POZWOLENIE NA
DOPUSZCZENIE DO OBROTU

Baxter Polska Sp. z o.o.
ul. Kruczkowskiego 8
00-380 Warszawa


8.      NUMER(-Y) POZWOLENIA(Ń) NA DOPUSZCZENIE DO OBROTU

Pozwolenie nr 9958


9.  DATA WYDANIA PIERWSZEGO POZWOLENIA NA DOPUSZCZENIE DO
OBROTU / DATA PRZEDŁUŻENIA POZWOLENIA

06.08.2003 /05.08.2008/ 12.11.2013


10.   DATA ZATWIERDZENIA LUB CZĘŚCIOWEJ ZMIANY TEKSTU
      CHARAKTERYSTYKI PRODUKTU LECZNICZEGO

                    

Inne leki -: