Artiss:

Nazwa międzynarodowa:
-
Podmiot odpowiedzialny:
BAXTER POLSKA SP. Z O. O., POLSKA
Pozwolenie w Polsce
16281
Pozwolenie w Europie
-
Producenci:
BAXTER AG, AUSTRIA
Postać
roztwór do sporzadzania kleju do tkanek
Dawka
-
Lek refundowany
Nie
Kategoria
Lz
Kod ATC
V03AK
                                  ULOTKA DLA PACJENTA: INFORMACJA DLA UŻYTKOWNIKA

                                           ARTISS
                          Roztwory do sporządzenia kleju do tkanek
                                      Głęboko mrożone
      Substancje czynne: fibrynogen ludzki, trombina ludzka, aprotynina, wapnia chlorek

Należy zapoznać się z treścią ulotki przed zastosowaniem leku.
- Należy zachować tę ulotkę, aby w razie potrzeby móc ją ponownie przeczytać.
- Należy zwrócić się do lekarza lub farmaceuty, gdy potrzebna jest rada lub dodatkowa
   informacja.
- Lek ten został przepisany ściśle określonej osobie. Nie należy go przekazywać innym. Może im
   zaszkodzić, nawet jeśli objawy ich choroby są takie same.
- Jeśli nasili się którykolwiek z objawów niepożądanych lub wystąpią jakiekolwiek objawy
   niepożądane nie wymienione w ulotce, należy powiadomić lekarza lub farmaceutę.

Spis treści ulotki:
1. Co to jest lek ARTISS i w jakim celu się go stosuje
2. Zanim zastosuje się lek ARTISS
3. Jak stosować lek ARTISS
4. Możliwe działania niepożądane
5. Jak przechowywać lek ARTISS
6. Inne ważne informacje



1. CO TO JEST ARTISS I W JAKIM CELU SIĘ GO STOSUJE

Co to jest lek ARTISS
ARTISS jest dwuskładnikowym fibrynowym klejem do tkanek i zawiera dwa spośród białek, które
tworzą skrzep krwi. Białka te noszą nazwę fibrynogen i trombina. Gdy te białka mieszają się podczas
podawania, tworzą skrzep w miejscu, gdzie nałoży je chirurg.

ARTISS jest przygotowywany w postaci dwóch roztworów (roztwór białek klejących i roztwór
trombiny), które ulegają zmieszaniu podczas podawania.

W jakim celu stosuje się lek ARTISS
ARTISS jest klejem do tkanek.
ARTISS jest stosowany do sklejania tkanek miękkich w chirurgii plastycznej, rekonstrukcyjnej i w
leczeniu oparzeń. Na przykład, lek ARTISS może być użyty do sklejenia przeszczepów skóry lub
płatów skóry do ran po oparzeniach lub w chirurgii plastycznej do sklejenia skóry z leżącą poniżej
tkanką. Za pomocą leku ARTISS można także przykleić sztuczną skórę w miejscu rany.

Skrzep powstający z leku ARTISS jest bardzo podobny do naturalnego skrzepu krwi. Oznacza to, że
ulega on naturalnemu rozpuszczeniu i nie zostawia żadnych pozostałości. Tym niemniej, dodaje się
aprotyninę (białko, które opóźnia rozpuszczanie skrzepu) w celu zwiększenia trwałości skrzepu i
zapobieżenia jego przedwczesnemu rozpuszczeniu.

2. ZANIM ZASTOSUJE SIĘ LEK ARTISS

Nie stosować leku ARTISS

-   Nie należy stosować ARTISS do leczenia masywnych i intensywnych krwawień.
-   Nie należy używać ARTISS w zastępstwie szwów na skórze służących do zamknięcia rany
    operacyjnej.
-   ARTISS nie jest wskazany do stosowania w neurochirurgii ani jako materiał uszczelniający szwy w
    zespoleniach przewodu pokarmowego lub zespoleniach naczyniowych, ponieważ brak jest danych na
    poparcie tych wskazań.
-   Leku ARTISS NIE WOLNO wstrzykiwać do naczyń krwionośnych (żył lub tętnic), ani do tkanek.
    Ponieważ ARTISS tworzy skrzepy w miejscu, gdzie jest podany, wstrzyknięcie leku ARTISS może
    spowodować poważne reakcje (np. zamknięcie naczynia). ARTISS należy podawać wyłącznie na
    powierzchnie tkanek w postaci cienkiej warstwy, tam gdzie jest to potrzebne.
-   Nie wolno podawać pacjentowi leku ARTISS w przypadku alergii (nadwrażliwości) na substancje
    czynne, na białko bydlęce lub jakikolwiek inny składnik (patrz punkt 6) leku ARTISS. Może to
    spowodować poważne reakcje alergiczne.
    Należy poinformować chirurga lub innego lekarza, jeśli pacjent wie, że jest uczulony na
    aprotyninę lub jakiekolwiek białko bydlęce.

Należy zachować szczególną ostrożność podając lek ARTISS
-   Jeżeli pacjent kiedykolwiek wcześniej otrzymywał lek ARTISS lub aprotyninę, jego organizm
    mógł stać się na nie wrażliwy. Istnieje możliwość, że pacjent może być uczulony na ten produkt,
    nawet jeżeli przy pierwszym podaniu nie wystąpiły żadne reakcje. Jeżeli pacjent uważa, że mógł
    otrzymać któryś z produktów przy poprzedniej operacji, musi poinformować o tym lekarza.
-   Jeśli wystąpi jakikolwiek objaw reakcji alergicznej, lekarz natychmiast przerwie podawanie
    ARTISS i zastosuje odpowiednie leczenie.
-   Przed nałożeniem leku ARTISS należy zwrócić uwagę, czy okolice ciała leżące poza docelowym
    miejscem nałożenia produktu są dostatecznie chronione/osłonięte, tak aby uniknąć złączenia
    tkanek w niepożądanych miejscach.

Stosowanie innych leków
ARTISS może być stosowany równocześnie z innymi lekami przyjmowanymi przez pacjenta. Nie są
znane żadne interakcje leku ARTISS z innymi produktami leczniczymi.

Należy poinformować lekarza lub farmaceutę o wszystkich ostatnio lub obecnie przyjmowanych
lekach, nawet tych dostępnych bez recepty.

Stosowanie leku ARTISS z jedzeniem i piciem
Należy zapytać lekarza. Lekarz zdecyduje, czy pacjent może jeść i pić przed podaniem leku ARTISS.

Ciąża i karmienie piersią
Przed zastosowaniem każdego leku należy poradzić się lekarza lub farmaceuty. Przed zastosowaniem
leku ARTISS należy poinformować lekarza, jeżeli pacjentka jest lub może być w ciąży lub karmi
piersią. Lekarz zdecyduje, czy można zastosować lek ARTISS w czasie ciąży lub karmienia piersią.

Prowadzenie pojazdów i obsługa maszyn
ARTISS nie ma wpływu na zdolność do prowadzenia pojazdów mechanicznych lub obsługi maszyn.

Ważne informacje o potencjalnym ryzyku zakażenia z ludzkiego osocza dawcy
Kiedy leki wytwarzane są z ludzkiej krwi lub osocza, to podejmowane są określone środki
zapobiegania przenoszeniu zakażeń na pacjentów. Do tych środków zalicza się dokładną selekcję
dawców krwi i osocza, aby upewnić się, że ci, którzy są w grupie ryzyka nosicielstwa infekcji są
wykluczeni, oraz sprawdzanie pojedynczych próbek oddanej krwi i puli zebranego osocza pod kątem
wirusów/infekcji.

Wytwórcy takich produktów w procesie przetwarzania krwi i osocza włączają także procedury, które
inaktywują lub usuwają wirusy.

Pomimo takich środków, kiedy podawane są leki wytwarzane z ludzkiej krwi lub osocza nie można
całkowicie wykluczyć możliwości przeniesienia zakażenia. Dotyczy to również nieznanych lub nowo
odkrytych wirusów i innych rodzajów zakażeń.

Podejmowane środki uważane są za skuteczne wobec wirusów otoczkowych, takich jak ludzki wirus
niedoboru odporności (HIV), wirus zapalenia wątroby typu B i wirus zapalenia wątroby typu C, oraz
bezotoczkowego wirusa zapalenia wątroby typu A.

Podejmowane środki mogą mieć ograniczoną wartość wobec wirusów bezotoczkowych, takich jak
parwowirus B19. Zakażenie parwowirusem B19 może być groźne u kobiet w ciąży (zakażenie płodu) i
u osób z osłabionym układem odpornościowym lub u osób z niektórymi typami niedokrwistości (np.
sferocytoza wrodzona lub niedokrwistość hemolityczna).

Zdecydowanie zaleca się, aby przy każdorazowym podaniu pacjentowi dawki ARTISS odnotować
nazwę i numer serii produktu w celu zachowania informacji o zastosowanych seriach.



3. JAK STOSOWAĆ LEK ARTISS

-   ARTISS stosowany jest wyłącznie w trakcie operacji chirurgicznej i jest nakładany przez
    chirurga.
-   Ilość leku ARTISS, która zostanie użyta zależy od wielu czynników, w tym rodzaju zabiegu,
    rozmiaru powierzchni tkanki, którą obejmie zabieg oraz sposobu nakładania leku ARTISS.
    Chirurg zdecyduje jaka ilość jest odpowiednia.
-   Podczas operacji chirurg nałoży lek ARTISS na właściwą powierzchnię tkanki, stosując specjalny
    dostarczony przyrząd do nakładania. Przyrząd ten zapewnia nałożenie w tym samym czasie
    równych ilości obu składników, co jest ważne dla uzyskania optymalnego efektu leku ARTISS.
Zastosowanie większej niż zalecana dawki leku ARTISS
ARTISS stosowany jest wyłącznie w trakcie operacji chirurgicznej. Jest nakładany przez chirurga i
ilość leku ARTISS jest też ustalana przez chirurga.

W razie jakichkolwiek pytań odnośnie stosowania leku należy zwrócić się do lekarza lub farmaceuty.



4. MOŻLIWE DZIAŁANIA NIEPOŻĄDANE

Podobnie jak wszystkie leki, lek ARTISS może wywołać działania niepożądane, chociaż nie u każdego
one wystąpią.
Częstość występowania działań niepożądanych została przedstawiona poniżej. W tabeli wyjaśniono jak
należy rozumieć poszczególne częstości:

Bardzo często: dotyczy więcej niż 1 pacjenta na 10
Często: dotyczy 1 do 10 pacjentów na 100
Niezbyt często: dotyczy 1 do 10 pacjentów na 1000
Rzadko: dotyczy 1 do 10 pacjentów na 10 000
Bardzo rzadko: dotyczy mniej niż 1 pacjenta na 10 000
Nieznana: częstość nie może być określona na podstawie dostępnych danych



   -  Istnieje niewielka możliwość wystąpienia u pacjenta reakcji alergicznej na jeden ze składników
      leku ARTISS (patrz punkt 6). Jest to bardziej prawdopodobne, jeżeli pacjent był wcześniej
      leczony za pomocą ARTISS lub aprotyniny podczas wcześniejszej operacji. Reakcje alergiczne
      mogą być ciężkie i jest bardzo ważne, aby dokładnie omówić z lekarzem możliwość ich
      wystąpienia.
   - Mogą wystąpić reakcje typu anafilaktycznego/anafilaktoidalnego, ich częstość nie jest znana.
      Wczesnymi objawami reakcji alergicznych mogą być: nagłe zaczerwienienie, spadek ciśnienia
      krwi, przyspieszenie lub zwolnienie tętna, nudności (uczucie mdłości), pokrzywka, swędzenie,
      trudności w oddychaniu.
   - Zespół przeprowadzający zabieg chirurgiczny jest świadomy ryzyka tego typu reakcji - jeśli
      zauważą jakiekolwiek objawy, podawanie leku ARTISS zostanie natychmiast wstrzymane.
      Ciężkie objawy mogą wymagać podjęcia środków ratunkowych.
   Częstość reakcji alergicznych nie jest znana
   - Wstrzyknięcie leku ARTISS do tkanek miękkich może spowodować miejscowe uszkodzenie
      tkanki. Częstość nie jest znana.
   - Wstrzyknięcie leku ARTISS do naczyń krwionośnych (żył lub tętnic) może spowodować
      powstanie zakrzepów (zakrzepicę). Częstość nie jest znana.
   - Ponieważ lek ARTSS jest wytwarzany z osocza pochodzącego z krwi od dawców, nie można
      całkowicie wykluczyć ryzyka zakażenia, ale wytwórca podejmuje liczne środki, aby
      zmniejszyć to ryzyko (patrz punkt 2).
   - Istnieją także pojedyncze doniesienia o występowaniu przypadków krwawienia, zablokowania
      pasażu jelitowego, utrudnionego gojenia, obrzęków spowodowanych nagromadzeniem płynu w
       tkankach ciała, gorączki oraz nagromadzenia limfy i innych przejrzystych płynów ustrojowych
       w pobliżu operowanego miejsca ciała, częstość tych działań niepożądanych nie jest znana.

Jeśli nasili się którykolwiek z objawów niepożądanych lub wystąpią jakiekolwiek objawy niepożądane
niewymienione w ulotce, należy powiadomić lekarza lub farmaceutę.



5. JAK PRZECHOWYWAĆ LEK ARTISS

-   Przechowywać w miejscu niedostępnym i niewidocznym dla dzieci.
-   Przechowywać i transportować w stanie zamrożonym (w temperaturze  –20C). Ciąg
    przechowywania w warunkach chłodniczych nie może zostać przerwany aż do momentu użycia.
-   Przechowywać strzykawkę w oryginalnym opakowaniu w celu ochrony przed światłem.
-   Nie stosować leku ARTISS po upływie terminu ważności, który jest podany na etykiecie.

Przechowywanie po rozmrożeniu
Produkt w nieotwartych workach ochronnych, rozmrożony w temperaturze pokojowej, może być
przechowywany do 7 dni w kontrolowanej temperaturze pokojowej (nie przekraczającej +25°C).

Po rozmrożeniu nie zamrażać ponownie ani nie umieszczać w lodówce!

ARTISS nie należy wyrzucać do kanalizacji ani domowych pojemników na odpadki. Należy zapytać
farmaceutę, co zrobić z lekami, których się już nie potrzebuje. Takie postępowanie pomoże chronić
środowisko.



6. INNE INFORMACJE

Co zawiera lek ARTISS

ARTISS zawiera dwa składniki:

Składnik 1 = Roztwór białek klejących:
Substancjami czynnymi zawartymi w 1 ml roztworu białek klejących są:
Fibrynogen ludzki, 91 mg/ml; syntetyczna aprotynina 3000 KIU/ml

Substancjami pomocniczymi są: albumina ludzka, L-Histydyna, amid kwasu nikotynowego, polisorbat
80, sodu cytrynian dwuwodny i woda do wstrzykiwań.

Składnik 2 = Roztwór trombiny:
Substancjami czynnymi zawartymi w 1 ml roztworu trombiny są:
Trombina ludzka, 4 j.m./ml; wapnia chlorek, 40 µmol/ml

Substancjami pomocniczymi są: albumina ludzka, sodu chlorek i woda do wstrzykiwań.
Po zmieszaniu                             1 ml            2 ml           4 ml           10 ml
Składnik 1: Roztwór białek klejących

Fibrynogen ludzki                         45,5 mg         91 mg          182 mg         455 mg
(jako białko wykrzepiające)
Aprotynina (syntetyczna)                  1.500 KIU       3.000 KIU      6.000 KIU      15.000 KIU
Składnik 2: Roztwór trombiny

Trombina ludzka                           2j.m.           4 j.m.         8 j.m.         20 j.m.
Wapnia chlorek                            20 mol         40 mol        80 mol        200 mol


ARTISS zawiera czynnik XIII ludzki, współoczyszczany z fibrynogenem ludzkim, w ilościach 0,6 – 5
j.m./ml.


Jak wygląda lek ARTISS i co zawiera opakowanie
Zamrożone roztwory do sporządzenia kleju do tkanek (1 ml, 2 ml lub 5 ml roztworu białek klejących i
1 ml, 2 ml lub 5 ml roztworu trombiny w dwukomorowej strzykawce jednorazowego użycia
umieszczonej w worku oraz jeden zestaw przyrządów zawierający 1 podwójny tłok strzykawkowy, 2
łączniki i 4 igły aplikacyjne. Wielkość opakowania 1 sztuka.).

Roztwór jest bezbarwny lub blado żółty.

Nie wszystkie rodzaje opakowań muszą znajdować się w obrocie.

Podmiot odpowiedzialny
Baxter Polska Sp. z o.o.
ul. Kruczkowskiego 8
00-380 Warszawa

Wytwórca
Baxter AG
Industriestrasse 67
A-1221 Wiedeń
Austria



Ten produkt leczniczy jest dopuszczony do obrotu w krajach członkowskich
Europejskiego Obszaru Gospodarczego pod następującymi nazwami:

ARTISS w nastepujących krajach: Austria, Belgia, Czechy, Niemcy, Grecja, Hiszpania, Finlandia,
Francja, Węgry, Irlandia, Włochy, Luksemburg, Holandia, Norwegia, Polska, Portugalia, Wielka
Brytania
Artiss: Dania, Islandia, Szwecja
АРТИС (ARTISS): Bułgaria

Data zatwierdzenia ulotki: 12/2010
------------------------------------------------------------------------------------------------------------

Poniższe informacje są przeznaczone wyłącznie dla personelu medycznego lub pracowników
służby zdrowia:

Dawkowanie i sposób podawania

ARTISS może być stosowany wyłącznie w lecznictwie zamkniętym przez lekarzy lub lekarzy
chirurgów z odpowiednim doświadczeniem.

Ciąża i laktacja

Nie przeprowadzono dotychczas kontrolowanych badań klinicznych określających
bezpieczeństwo stosowania klejów fibrynowych/środków hemostatycznych u kobiet ciężarnych
lub karmiących piersią. Nie przeprowadzano także badań na zwierzętach.

Z tego względu produkt może być stosowany u kobiet ciężarnych lub karmiących piersią
wyłącznie, gdy jest to wyraźnie konieczne.

Dawkowanie

Objętość oraz częstotliwość nakładania leku ARTISS należy zawsze dostosować do potrzeb wynikających
ze stanu klinicznego pacjenta.

Dawka, której należy użyć, zależy od różnych zmiennych, w tym między innymi od rodzaju zabiegu
chirurgicznego, wielkości klejonej powierzchni oraz wybranego sposobu nakładania kleju i ilości
aplikacji.

Nakładanie produktu musi być ustalone indywidualnie przez lekarza prowadzącego. W badaniach
klinicznych, indywidualnie dobierane dawki wynosiły zazwyczaj od 0,2 do 12 ml. W niektórych
zabiegach (np. zaopatrywanie rozległych ran oparzeniowych) konieczne może być zastosowanie
większych objętości preparatu. ARTISS nie był stosowany w badaniach klinicznych u osób powyżej
65 roku życia.

Wstępna dawka produktu nałożona na wybrane miejsce anatomiczne ciała lub na docelową
powierzchnię powinna wystarczyć do całkowitego pokrycia zamierzonego obszaru aplikacji kleju. W
razie konieczności, nakładanie produktu można powtórzyć.

Jako wytyczną przy klejeniu powierzchni można przyjąć, że 1 opakowanie leku ARTISS 2ml (tj. 1 ml
roztworu białek klejących plus 1 ml roztworu trombiny) wystarcza do pokrycia powierzchni co najmniej 10
cm2.

Aby uniknąć nadmiernego ziarninowania i aby zapewnić stopniowe wchłanianie się zestalonego kleju
do tkanek, należy nakładać tylko bardzo cienkie warstwy mieszaniny roztworu białek klejących i
trombiny lub indywidualnych składników.
Sposób i droga podawania
Do stosowania miejscowego.

Roztwór należy przygotować w sposób opisany w punkcie „Specjalne środki ostrożności dotyczące
usuwania i przygotowania produktu leczniczego do stosowania”.

Przed nałożeniem jak najdokładniej osuszyć powierzchnię rany.

Szczegółowe instrukcje, patrz punkt „Specjalne środki ostrożności dotyczące usuwania i
przygotowania produktu leczniczego do stosowania”.

Specjalne środki ostrożności dotyczące usuwania i przygotowania produktu leczniczego
do stosowania

Informacje ogólne
Aby zapobiec przywarciu leku ARTISS do rękawiczek oraz narzędzi, należy przed zetknięciem z klejem
zwilżyć je roztworem soli fizjologicznej.

Jako wytyczną przy klejeniu powierzchni można przyjąć, że 1 opakowanie leku ARTISS 2ml (tj. 1 ml
roztworu białek klejących plus 1 ml roztworu trombiny) wystarcza do pokrycia powierzchni co najmniej 10
cm2.

Wymagana dawka leku ARTISS zależy od wielkości powierzchni, która ma zostać pokryta.

Przygotowanie do stosowania

Wewnętrzny worek i jego zawartość są jałowe, chyba że została naruszona integralność zewnętrznej
części opakowania.

Zaleca się, aby rozmrażać i ogrzewać oba składniki kleju stosując sterylną łaźnię wodną w
temperaturze 33°C – 37°C. Temperatura łaźni wodnej nie może przekroczyć 37°C. (Aby kontrolować
określony przedział temperatur, temperatura wody powinna być na bieżąco sprawdzana za pomocą
termometru, a woda wymieniana w razie konieczności. Podczas rozmrażania i ogrzewania zestaw
dwukomorowej napełnionej strzykawki powinien być wyjęty z aluminiowo-plastikowego worka.)

Nie należy usuwać zatyczki ochronnej aż do całkowitego rozmrożenia i momentu założenia końcówki
aplikacyjnej. Nie stosować leku ARTISS o ile nie jest całkowicie rozmrożony i ogrzany (konsystencja
płynu).

Napełnione strzykawki należy rozmrażać jednym z poniższych sposobów:

I. Rozmrażanie w temperaturze pokojowej (nie przekraczającej +25°C):
Produkt można rozmrażać w temperaturze pokojowej. W tabeli 1 podane są minimalne czasy
rozmrażania w temperaturze pokojowej. Najdłuższy czas utrzymywania produktu w temperaturze
pokojowej (w obu aluminiowo-plastikowych workach) wynosi 7 dni.
Jeżeli produkt rozmrażany był w temperaturze pokojowej, tuż przed użyciem należy go ogrzać w
inkubatorze do temperatury 33°C – 37°C. Odpowiednie czasy ogrzewania w inkubatorze także podane
są w tabeli 1.

Tabela 1: Czasy rozmrażania w temperaturze pokojowej (= RT) i następnie dodatkowego ogrzewania,
przed użyciem, w inkubatorze w temperaturze od 33°C do maksimum 37°C
                                                               Czas ogrzewania w temperaturze
                                    Czas rozmrażania w
                                                                 33°C -37°C w inkubatorze po
                                  temperaturze pokojowej
     Wielkość opakowania                                        rozmrożeniu w RT (Produkt w
                                    (Produkt w workach
                                                                    workach aluminiowo-
                                 aluminiowo-plastikowych)
                                                                        plastikowych)
             2 ml               60 minut                        +           15 minut
             4 ml              110 minut                        +           25 minut
             10 ml             160 minut                        +           35 minut

Po ogrzaniu do temperatury 33°C -37°C produkt można przechowywać nie dłużej niż 4 godziny.

II. Rozmrażanie szybkie:
Tabela 2: Czasy rozmrażania i ogrzewania w sterylnej łaźni wodnej w temperaturze od 33°C do
maksimum 37°C

Przenieść tłok i wewnętrzny worek do warunków sterylnych, wyjąć napełnione strzykawki z worka
wewnętrznego i umieścić bezpośrednio w sterylnej łaźni wodnej. Upewnić się, że zawartość
napełnionych strzykawek jest dokładnie zanurzona w wodzie.

                                                         Czasy rozmrażania i ogrzewania
              Wielkość opakowania                    (Produkt wyjęty z worków aluminiowo-
                                                                 plastikowych)
                      2 ml                                           5 minut
                      4 ml                                           5 minut
                     10 ml                                          12 minut

Trzecią możliwością jest rozmrażanie produktu poza warunkami sterylnymi w niesterylnej łaźni
wodnej.
Trzymając napełnione strzykawki w obu workach ochronnych, umieścić je w łaźni poza warunkami
sterylnymi na odpowiedni czas. Należy upewnić się, że worki pozostają zanurzone podczas
rozmrażania. Po rozmrożeniu wyjąć z łaźni wodnej, osuszyć zewnętrzny worek i przenieść
wewnętrzny worek z napełnioną strzykawką i tłokiem do warunków sterylnych.

Tabela 3: Czasy rozmrażania i ogrzewania poza warunkami sterylnymi w niesterylnej łaźni wodnej w
temperaturze od 33°C do maksimum 37°C
                                                        Czasy rozmrażania i ogrzewania
              Wielkość opakowania
                                                 (Produkt w workach aluminiowo-plastikowych)
                      2 ml                                         30 minut
                      4 ml                                         40 minut
                     10 ml                                         80 minut


Alternatywnie, składniki kleju mogą zostać rozmrożone i ogrzane w inkubatorze w temperaturze
między 33°C a 37°C. Czasy rozmrażania i ogrzewania w inkubatorze podane są w tabeli 4. Czasy
odnoszą się do produktu w aluminiowo-plastikowych workach.

Tabela 4: Czasy rozmrażania i ogrzewania w inkubatorze w temperaturze od 33°C do maksimum 37°C

                                                        Czasy rozmrażania i ogrzewania
              Wielkość opakowania
                                                 (Produkt w workach aluminiowo-plastikowych)
                      2 ml                                         40 minut
                      4 ml                                         85 minut
                      10 ml                                        105 minut


Uwaga:         Nie rozmrażać trzymając w dłoniach.
               Nie ogrzewać w mikrofalówce.
               Po rozmrożeniu nie zamrażać ponownie ani nie umieszczać w lodówce.

Po szybkim rozmrożeniu (tj. rozmrożeniu w temperaturze 33°C-37°C) produkt można przechowywać
w temperaturze 33°C -37°C nie dłużej niż 4 godziny.


Aby ułatwić zmieszanie dwóch roztworów, oba składniki kleju muszą zostać ogrzane do temperatury
33°C – 37°C bezpośrednio przed użyciem. (Nie należy jednak przekraczać temperatury 37°C!)

Roztwór białek klejących i roztwór trombiny powinny być przejrzyste lub lekko opalizujące. Nie
stosować roztworów, które są mętne lub zawierają osad. Rozmrożone produkty należy przed
zastosowaniem poddać ocenie wzrokowej pod kątem obecności nierozpuszczalnych cząstek oraz
zmiany barwy lub jakiejkolwiek zmiany w wyglądzie fizycznym. W przypadku zauważenia
któregokolwiek z powyższych zjawisk, roztwór należy wyrzucić.

Rozmrożony roztwór białek klejących powinien być lekko lepkim płynem. Jeżeli roztwór ma postać
zestalonego żelu, należy przypuszczać, że uległ on denaturacji (np. na skutek przerwania ciągu
przechowywania w warunkach chłodniczych lub przegrzania podczas ogrzewania). W takim
przypadku nie wolno zastosować leku ARTISS.

Produkt w nieotwartych workach, rozmrożony w temperaturze pokojowej, może być przechowywany
aż do 7 dni w kontrolowanej temperaturze pokojowej (nie przekraczającej +25°C). Jeżeli ARTISS nie
zostanie zużyty w ciągu 7 dni od rozmrożenia, należy go wyrzucić.
Nie należy usuwać zatyczki ochronnej aż do całkowitego rozmrożenia i momentu założenia końcówki
aplikacyjnej. Nie stosować leku ARTISS o ile nie jest całkowicie rozmrożony i ogrzany (konsystencja
płynu).

W celu uzyskania dalszych instrukcji dotyczących przygotowania preparatu należy zwrócić się do
pielęgniarki lub lekarza, którzy są za to odpowiedzialni.

Podawanie
W celu nałożenia kleju, połączyć dwukomorową strzykawkę wypełnioną roztworem białek klejących i
roztworem trombiny z łącznikiem i igłą aplikacyjną, dostarczonymi w załączonym zestawie
przyrządów. Wspólny tłok dwukomorowej strzykawki zapewnia podawanie do łącznika jednakowych
objętości obu składników, które następnie zostają zmieszane w igle aplikacyjnej i wystrzyknięte.

Instrukcja obsługi




-   Połączyć wyloty dwukomorowej strzykawki z łącznikiem, upewniając się, że są odpowiednio
    zamocowane. Zabezpieczyć łącznik, mocując pasek zabezpieczający do dwukomorowej strzykawki. W
    razie rozerwania paska zabezpieczającego wykorzystaj łącznik dodatkowy. Jeśli nie ma już dodatkowego
    łącznika, urządzenie może być w dalszym ciągu stosowane, ale aby uniknąć wycieku, należy upewnić
    się, że połączenie jest szczelne.
-   Zamocować igłę aplikacyjną do łącznika.
-   Zanim nie rozpocznie się właściwego nakładania kleju, nie należy usuwać powietrza z łącznika
    ani z igły aplikacyjnej, gdyż w przeciwnym razie mogłoby to spowodować zaczopowanie igły.
-   Nałożyć zmieszany roztwór białka klejące-trombina na powierzchnię docelową lub na powierzchnie
    części, które mają być sklejone.

    Jeżeli nakładanie składników kleju tkankowego zostanie przerwane, igła może ulec zatkaniu. Igłę
    aplikacyjną należy wymienić na nową dopiero bezpośrednio przed ponownym nałożeniem kleju. Jeśli
    niedrożne są ujścia łącznika, należy wykorzystać dodatkowy łącznik znajdujący się w opakowaniu.

    Produkt można nakładać również za pomocą innych urządzeń dodatkowych dostarczanych przez firmę
    BAXTER, które są specjalnie dostosowane do użycia np. w mało inwazyjnych zabiegach chirurgicznych
   lub do nakładania preparatu na duże bądź trudno dostępne powierzchnie. Stosując tego rodzaju
   urządzenia, należy ściśle przestrzegać instrukcji ich obsługi.

   Po nałożeniu obu składników kleju należy dopasować powierzchnie rany. Umocować lub przytrzymać
   sklejane części, delikatnie stale uciskając w pożądanej pozycji przez około 3–5 minut, aby mieć pewność,
   że zestalający się klej odpowiednio mocno przyległ do tkanek otaczających.

Usuwanie pozostałości
Wszelkie resztki niewykorzystanego produktu lub jego odpady należy usunąć w sposób zgodny z
lokalnymi przepisami.

                
                                                CHARAKTERYSTYKA PRODUKTU LECZNICZEGO

1. NAZWA PRODUKTU LECZNICZEGO

ARTISS, roztwory do sporządzania kleju do tkanek
Głęboko mrożone


2. SKŁAD JAKOŚCIOWY I ILOŚCIOWY

Składnik 1:
Roztwór białek klejących
Fibrynogen ludzki (jako białko wykrzepiające)               91 mg 1 /ml
Aprotynina (syntetyczna)                                    3000 KIU 2 /ml

Składnik 2:
Roztwór trombiny
Trombina ludzka                                             4 j.m. 3 /ml
Wapnia chlorek                                              40 mol/ml

1 dwukomorowa napełniona strzykawka, która zawiera <1 ml><2 ml><5 ml> roztworu białek klejących
(z aprotyniną), głęboko mrożonego, w jednej komorze i <1 ml><2 ml><5 ml> roztworu trombiny (z
wapnia chlorkiem), głęboko mrożonego, w drugiej komorze dostarcza <2 ml><4 ml><10 ml> końcowego
produktu gotowego do użycia.

Po zmieszaniu                                     1 ml              2 ml            4 ml             10 ml
Składnik 1: Roztwór białek klejących

Fibrynogen ludzki                                 45,5 mg           91 mg           182 mg           455 mg
(jako białko wykrzepiające)
Aprotynina (syntetyczna)                          1.500 KIU         3.000 KIU       6.000 KIU        15.000 KIU
Składnik 2: Roztwór trombiny

Trombina ludzka                                   2 j.m.            4 j.m.          8 j.m.           20 j.m.
Wapnia chlorek                                    20 mol           40 mol         80 mol          200 mol

ARTISS zawiera czynnik XIII ludzki, współoczyszczany z fibrynogenem ludzkim, w ilościach 0,6 – 5
j.m./ml.
1
    Zawarte w całkowitym stężeniu białka 96 - 125 mg/ml
2
    1 EPU (European Pharmacopoeia Unit, jednostka Farmakopei Europejskiej) odpowiada 1800 KIU (Kallidinogenase
    Inactivator Unit, jednostka inaktywatora kalidynogenazy)
3
    Aktywność trombiny jest obliczana przy użyciu aktualnego międzynarodowego wzorca WHO dla trombiny.
Pełny wykaz substancji pomocniczych, patrz punkt 6.1.



3. POSTAĆ FARMACEUTYCZNA

Roztwory do sporządzania kleju do tkanek
Głęboko mrożone

Bezbarwne lub bladożółte i przejrzyste lub lekko mętne roztwory.


4. SZCZEGÓŁOWE DANE KLINICZNE

4.1 Wskazania do stosowania

ARTISS jest wskazany jako klej tkankowy do łączenia/uszczelniania tkanek podskórnych w chirurgii
plastycznej, rekonstrukcyjnej i w leczeniu oparzeń, zamiast lub uzupełniająco w stosunku do szwów lub
klamr chirurgicznych (patrz punkt 5.1) Ponadto, ARTISS jest wskazany dla poprawienia hemostazy na
powierzchniach tkanki podskórnej.

4.2 Dawkowanie i sposób podawania

ARTISS może być stosowany wyłącznie w lecznictwie zamkniętym przez lekarzy lub lekarzy chirurgów z
odpowiednim doświadczeniem.

Dawkowanie

Objętość oraz częstotliwość nakładania ARTISS należy zawsze dostosować do potrzeb wynikających ze stanu
klinicznego pacjenta.

Dawka, której należy użyć, zależy od różnych zmiennych, w tym między innymi od rodzaju zabiegu
chirurgicznego, wielkości klejonej powierzchni oraz wybranego sposobu nakładania kleju i ilości aplikacji.

Nakładanie produktu musi być ustalone indywidualnie przez lekarza prowadzącego. W badaniach
klinicznych, indywidualnie dobierane dawki wynosiły zazwyczaj od 0,2 do 12 ml. W niektórych
zabiegach (np. zaopatrywanie rozległych powierzchni oparzeń) konieczne może być zastosowanie
większych objętości preparatu. ARTISS nie był stosowany w badaniach klinicznych u osób powyżej 65
roku życia.

Wstępna dawka produktu nałożona na wybrane miejsce anatomiczne ciała lub na docelową powierzchnię
powinna wystarczyć do całkowitego pokrycia zamierzonego obszaru aplikacji kleju. W razie konieczności,
nakładanie produktu można powtórzyć.
Jako wytyczną przy klejeniu powierzchni można przyjąć, że 1 opakowanie ARTISS 2ml (tj. 1 ml roztworu
białek klejących plus 1 ml roztworu trombiny) wystarcza do pokrycia powierzchni co najmniej 10 cm2.

Aby uniknąć nadmiernego ziarninowania tkanek i aby zapewnić stopniowe wchłanianie się zestalonego
kleju do tkanek, należy nakładać jedynie bardzo cienkie warstwy mieszaniny roztworu białek klejących i
trombiny lub indywidualnych składników.

Sposób i droga podawania
Na zmianę chorobową.
Roztwór należy przygotować w sposób opisany w punkcie 6.6.
Przed nałożeniem jak najdokładniej osuszyć powierzchnię rany.

Szczegółowe instrukcje, patrz punkt 6.6.

4.3 Przeciwwskazania

ARTISS nie jest wskazany do zastępowania szwów na skórze, w przypadku gdy ma to służyć zamknięciu rany
chirurgicznej.
ARTISS nie jest wskazany do stosowania jako jedyny środek do leczenia masywnych i intensywnych
krwawień tętniczych i żylnych.
ARTISS nie wolno nigdy podawać donaczyniowo.

Nadwrażliwość na substancje czynne lub na którąkolwiek substancję pomocniczą (patrz także punkt 4.4.
Specjalne ostrzeżenia i środki ostrożności dotyczące stosowania).

4.4 Specjalne ostrzeżenia i środki ostrożności dotyczące stosowania

Jedynie na zmianę chorobową. Nie podawać donaczyniowo.
W przypadku niezamierzonego podania preparatu donaczyniowo mogą wystąpić zagrażające życiu
powikłania zakrzepowo-zatorowe. Wstrzyknięcie preparatu ARTISS do tkanki miękkiej wiąże się z
ryzykiem miejscowego uszkodzenia tkanki.

ARTISS nie jest wskazany do wspomagania hemostazy i klejenia tkanek w przypadkach, gdy wymagane
jest szybkie krzepniecie kleju. ARTISS nie powinien być stosowany zwłaszcza w zabiegach
kardiochirurgicznych, w których zamierza się użyć kleju do zespoleń naczyniowych.

ARTISS nie jest wskazany do stosowania w neurochirurgii ani do wspomagania szwów w zespoleniach
żołądkowo-jelitowych i zespoleniach naczyniowych, ponieważ brak jest danych na poparcie tych
wskazań.

ARTISS należy nakładać wyłącznie w postaci cienkiej warstwy. Zbyt duża grubość skrzepu może
niekorzystnie wpłynąć na skuteczność produktu oraz na proces gojenia się rany.
Przed zastosowaniem ARTISS należy zwrócić uwagę, czy okolice ciała leżące poza docelowym miejscem
nałożenia produktu są dostatecznie zabezpieczone/osłonięte, tak aby uniknąć złączenia tkanek w
niepożądanych miejscach.

Tak jak w przypadku każdego produktu zawierającego białko, mogą wystąpić reakcje nadwrażliwości
typu alergicznego. Do objawów nadwrażliwości należą między innymi pokrzywka, pokrzywka
uogólniona, uczucie ucisku w klatce piersiowej, świszczący oddech, obniżenie ciśnienia tętniczego krwi
oraz anafilaksja. W przypadku wystąpienia powyższych objawów należy natychmiast przerwać
podawanie preparatu.

ARTISS zawiera aprotyninę. Z uwagi na zawartość aprotyniny, istnieje ryzyko wystąpienia reakcji
anafilaktycznej, nawet przy ściśle miejscowym stosowaniu preparatu. Ryzyko to wydaje się być większe u
pacjentów, u których stosowano wcześniej preparat z aprotyniną, nawet jeśli uprzednio było to dobrze
tolerowane. Z tego względu należy odnotować w historii choroby pacjenta stosowanie aprotyniny lub
produktów zawierających aprotyninę.

Ze względu na to, że syntetyczna aprotynina jest strukturalnie identyczna z aprotyniną pochodzenia
bydlęcego, stosowanie preparatu ARTISS u pacjentów z alergią na białka bydlęce należy rozważyć z
ostrożnością.

W przypadku wystąpienia reakcji anafilaktycznej lub ciężkiej reakcji nadwrażliwości, należy przerwać podawanie,
już nałożony, spolimeryzowany produkt należy usunąć z miejsca podania i podjąć działania ratunkowe zgodne z
obowiązującymi standardami medycznymi. W przypadku wstrząsu, należy zastosować standardowe
zasady leczenia wstrząsu.

Standardowe środki zapobiegania zakażeniom związanym z zastosowaniem produktów leczniczych
otrzymywanych z ludzkiej krwi lub osocza obejmują selekcję dawców, badania przesiewowe
poszczególnych donacji i całych pul osocza w kierunku swoistych markerów zakażenia i włączenie do
procesu produkcji etapów skutecznej inaktywacji/usuwania wirusów. Pomimo tego, nie można całkowicie
wykluczyć możliwości przeniesienia czynników zakaźnych podczas podawania produktów leczniczych
otrzymanych z ludzkiej krwi lub osocza. Dotyczy to także wirusów nieznanych i nowo odkrytych oraz
innych patogenów.

Podejmowane środki uznawane są za skuteczne wobec wirusów otoczkowych, takich jak HIV, HBV oraz
HCV, a także bezotoczkowego wirusa HAV.

Podejmowane środki mogą mieć ograniczoną wartość wobec bezotoczkowych wirusów, takich jak
parwowirus B19. Zakażenie parwowirusem B19 może być poważne w skutkach u kobiet w ciąży
(zakażenie płodu) i dla osób z niedoborem odporności lub zwiększoną erytropoezą (np. niedokrwistość
hemolityczna).

Zdecydowanie zaleca się, aby przy każdorazowym podaniu pacjentowi dawki ARTISS odnotowywać
nazwę i numeru serii produktu w celu udokumentowania związku między pacjentem a daną serią
produktu.
4.5 Interakcje z innymi lekami i inne rodzaje interakcji

Nie przeprowadzono oficjalnych badań interakcji. Podobnie jak inne porównywalne preparaty lub
roztwory trombiny, produkt może ulec denaturacji pod wpływem roztworów zawierających alkohol,
jodynę lub metale ciężkie (np. roztwory odkażające). Przed nałożeniem produktu należy jak najdokładniej
usunąć tego rodzaju substancje.

4.6 Ciąża i laktacja

Bezpieczeństwo stosowania klejów fibrynowych/środków hemostatycznych u kobiet w ciąży lub
karmiących piersią nie zostało ustalone w kontrolowanych badaniach klinicznych. Nie przeprowadzano
badań na zwierzętach.
Z tego względu produkt może być stosowany u kobiet w ciąży lub karmiących piersią wyłącznie, gdy jest to
wyraźnie konieczne.

4.7 Wpływ na zdolność prowadzenia pojazdów mechanicznych i obsługiwania urządzeń
mechanicznych w ruchu

Nie dotyczy

4.8 Działania niepożądane

Nieumyślne podanie donaczyniowe może prowadzić do stanów zakrzepowo-zatorowych i rozsianego
wykrzepiania śródnaczyniowgo (DIC), ponadto istnieje ryzyko reakcji anafilaktycznej (patrz punkt 4.4).

U pacjentów, u których zastosowano kleje fibrynowe/środki hemostatyczne, w rzadkich przypadkach mogą
wystąpić reakcje nadwrażliwości lub reakcje alergiczne (w tym obrzęk naczynioruchowy, pieczenie i uczucie
kłucia w miejscu nałożenia, bradykardia, skurcz oskrzeli, dreszcze, duszność, uderzenia gorąca, uogólniona
pokrzywka, ból głowy, pokrzywka, niedociśnienie, senność, nudności, świąd, niepokój, tachykardia, ucisk w
klatce piersiowej, mrowienie, wymioty, świszczący oddech).

W pojedynczych przypadkach reakcje te nasilały się aż do ciężkich reakcji anafilaktycznych. Reakcje takie mogą
być obserwowane szczególnie przy powtarzanym użyciu preparatu lub przy stosowaniu go u pacjentów
uczulonych na aprotyninę (patrz punkt 4.4) bądź na pozostałe składniki produktu.

Nawet jeśli ARTISS był dobrze tolerowany podczas pierwszego podania, kolejne zastosowanie ARTISS lub
ogólne podanie aprotyniny może wywołać ciężkie reakcje anafilaktyczne.

Rzadko mogą pojawiać przeciwciała przeciwko składnikom kleju fibrynowego.

Informacje dotyczące bezpieczeństwa w zakresie przenoszenia czynników zakaźnych, patrz punkt 4.4.
Działania niepożądane zgłaszane w trakcie badań klinicznych oraz po wprowadzeniu produktu do obrotu
zestawiono poniżej. Podane częstości działań niepożądanych oparte są na danych z kontrolowanego
badania klinicznego przeprowadzonego na 138 pacjentach, w którym za pomocą produktu ARTISS
przytwierdzano przeszczepy skóry w miejsce wyciętych ran oparzeniowych. Żadne z działań nie zostało
zakwalifikowane jako ciężkie. Działania niepożądane o nieznanych częstościach pochodzą ze zgłoszeń
odnotowanych po wprowadzeniu na rynek klejów fibrynowych firmy Baxter.

Działania niepożądane i częstości ich występowania są zestawione poniżej:

Często (1/100 – <1/10)
Niezbyt często (1/1000 – <1/100)
Częstość nieznana (nie można ustalić na podstawie dostępnych danych).

Zaburzenia układu immunologicznego
Częstość nieznana: reakcje anafilaktyczne, nadwrażliwość
Zaburzenia serca
Częstość nieznana: bradykardia, tachykardia

Zaburzenia naczyń
Częstość nieznana: niedociśnienie, krwiaki

Zaburzenia oddechowe, klatki piersiowej i śródpiersia
Częstość nieznana: duszność

Zaburzenia żołądka i jelit
Częstość nieznana: nudności

Zaburzenia skóry i tkanki podskórnej
Często * : świąd
Niezbyt często*: torbiel skórna
Częstość nieznana: pokrzywka

Zaburzenia ogólne i stany w miejscu podania
Częstość nieznana: nagłe zaczerwienienie, zaburzenie gojenia, obrzęk, gorączka

Urazy, zatrucia i powikłania po zabiegach
Często*: odrzucenie przeszczepu skóry
Częstość nieznana: miejscowe nagromadzenie płynu surowiczego

4.9 Przedawkowanie

Nie zgłoszono żadnego przypadku przedawkowania.

*
 W kontrolowanym badaniu klinicznym te działania niepożądane występowały także w miejscu kontrolnym bez
zastosowania ARTISS.
5. WŁAŚCIWOŚCI FARMAKOLOGICZNE

5.1 Właściwości farmakodynamiczne

Grupa farmakoterapeutyczna: leki hemostatyczne do stosowania miejscowego, kod ATC: B02BC; kleje
tkankowe; kod ATC: V03AK

ARTISS może zastępować szwy lub klamry chirurgiczne podczas użycia do umocowania przeszczepów
skóry w miejscu oparzenia lub rany powstałej na skutek innego urazu. ARTISS może być stosowany jako
uzupełnienie szwów lub klamr chirurgicznych przy łączeniu i sklejaniu płatów skóry w przypadkach, gdy
zastosowanie szwów/klamr może nie dać zadowalającego wyniku z uwagi na powstanie krwiaków lub
miejscowego nagromadzania płynu surowiczego.

Działanie układu fibrynowego zapoczątkowuje ostatnią fazę fizjologicznego procesu krzepnięcia krwi.
Przemiana fibrynogenu w fibrynę (włóknik) następuje w wyniku rozkładu fibrynogenu do monomerów
fibryny i fibrynopeptydów. Monomery fibryny ulegają agregacji, tworząc skrzep fibrynowy. Czynnik
XIIIa, który powstaje z czynnika XIII w wyniku aktywacji przez trombinę, tworzy wiązania krzyżowe
pomiędzy cząsteczkami fibryny. Jony wapnia są potrzebne do przekształcenia fibrynogenu i powstawania
wiązań krzyżowych fibryny.
W czasie procesu gojenia się rany plazmina indukuje zwiększoną aktywność fibrynolityczną, co
zapoczątkowuje rozpad fibryny do produktów degradacji fibryny. Proteolityczny rozkład fibryny
hamowany jest przez substancje antyfibrynolityczne. W zestawie ARTISS znajduje się aprotynina, jako
substancja antyfibrynolityczna, aby zapobiec przedwczesnej degradacji skrzepu.

Dla zbadania efektywności, przeprowadzono badania in vivo w modelach zwierzęcych dokładnie
imitujących sytuację u pacjentów. ARTISS (preparat mrożony i liofilizowany) wykazywały skuteczność
w sklejaniu autologicznych przeszczepów skóry i przeszczepów siatkowych.

ARTISS (preparat mrożony) badany był w utrwalaniu przeszczepów skóry niepełnej grubości u pacjentów z
oparzeniami w prospektywnym, randomizowanym, kontrolowanym, wieloośrodkowym badaniu klinicznym. U
każdego ze 138 pacjentów określano 2 porównywalne miejsca, na których przeprowadzano badanie. W jednym
miejscu przeszczep skóry był mocowany z użyciem ARTISS, w drugim przeszczep był mocowany za pomocą
spinania klamrami chirurgicznymi (kontrola). ARTISS okazał się być nie gorszy niż klamry chirurgiczne w
odniesieniu do głównego celu końcowego w ocenie efektywności, czyli całkowitego zamknięcia rany w dniu 28,
ocenianego przy zastosowaniu zasady ślepej próby na podstawie zdjęć. Efekt ten osiągnięty był u 55/127
pacjentów (43,3%) leczonych ARTISS (preparat mrożony) i u 47/127 pacjentów (37%), u których zastosowano
klamry chirurgiczne.

Przy ocenie drugorzędowych punktów końcowych badania, po zastosowaniu ARTISS obserwowano
znacząco niższą częstość i mniejszy rozmiar krwiaków/ nagromadzenia płynu surowiczego w dniu 1
(p<0.0001 dla częstości jak i dla rozmiaru). Częstość i obszar wszczepienia w dniu 5 i zamknięcie rany w
dniu 14, a także zamknięcie rany w dniu 28 nie różniły się. ARTISS wykazywał wyższość w porównaniu
do klamr chirurgicznych pod względem zadowolenia pacjenta (p<0,0001), pacjenci odczuwali znacząco
mniejszy niepokój związany z bólem po zastosowaniu ARTISS niż przy zastosowaniu klamr
chirurgicznych (p<0,0001). Ponadto, ARTISS był znacząco lepszy niż klamry chirurgiczne w ocenie
badacza dotyczącej jakości przylegania przeszczepu, preferowanego sposobu mocowania i zadowolenia z
umocowania przeszczepu, ogólnej jakości gojenia i ogólnej szybkości gojenia (p<0,0001).

5.2 Właściwości farmakokinetyczne

ARTISS jest wskazany wyłącznie do stosowania miejscowego. Przeciwwskazane jest podawanie
preparatu donaczyniowo. Z tego powodu nie przeprowadzono u ludzi badań farmakokinetycznych po podaniu
dożylnym.
Nie przeprowadzano badań farmakokinetycznych u różnych gatunków zwierząt doświadczalnych.
Kleje fibrynowe/środki hemostatyczne metabolizowane są w taki sam sposób jak endogenna fibryna – w
procesie fibrynolizy i fagocytozy.

5.3 Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie

Brak jest dostępnych danych przedklinicznych dotyczących bezpieczeństwa stosowania ARTISS (z 4
j.m./ml trombiny). Badania toksyczności przeprowadzano z klejami fibrynowymi zawierającymi 500
j.m./ml trombiny, co jest w pełni reprezentatywne dla produktów zawierających 4 j.m./ml trombiny.
Badania toksyczności pojedynczej dawki u szczurów i królików nie wykazały toksyczności ostrej kleju
fibrynowego VH S/D (500 j.m.). Wykazano, że klej fibrynowy VH S/D (500 j.m.) był także dobrze
tolerowany w modelach gojenia się ran u szczurów i królików oraz w hodowlach ludzkich fibroblastów in
vitro.



6. DANE FARMACEUTYCZNE

6.1 Wykaz substancji pomocniczych

Składnik 1 – Roztwór białek klejących
Albumina ludzka, roztwór
L-Histydyna
Amid kwasu nikotynowego
Polisorbat 80 (Tween 80)
Sodu cytrynian dwuwodny
Woda do wstrzykiwań.
Składnik 2 – Roztwór trombiny
Albumina ludzka, roztwór
Sodu chlorek
Woda do wstrzykiwań


6.2 Niezgodności farmaceutyczne

Z uwagi na brak badań zgodności, tego produktu leczniczego nie wolno mieszać z innymi produktami
leczniczymi.

6.3 Okres ważności

2 lata

6.4 Specjalne środki ostrożności przy przechowywaniu

Przechowywać i transportować w stanie zamrożonym (w temperaturze  -20°C).

Strzykawkę przechowywać w opakowaniu zewnętrznym w celu ochrony przed światłem.

Produkt w nieotwartych workach ochronnych, rozmrożony w temperaturze pokojowej, może być
przechowywany do 7 dni w kontrolowanej temperaturze pokojowej (nie przekraczającej +25°C).

Po rozmrożeniu nie zamrażać ponownie ani nie umieszczać w lodówce.

6.5 Rodzaj i zawartość opakowania

1 ml, 2 ml lub 5 ml roztworu białek klejących i 1 ml, 2ml lub 5 ml roztworu trombiny w dwukomorowej
strzykawce jednorazowego użycia (z polipropylenu) z zatyczką, umieszczonej w worku oraz jeden zestaw
przyrządów zawierający 1 podwójny tłok strzykawkowy, 2 łączniki i 4 igły aplikacyjne.

Wielkość opakowania 1 sztuka (1 x 1 ml + 1 ml, 1 x 2 ml + 2 ml, 1 x 5 ml + 5 ml).

Roztwór białek klejących i rozwór trombiny zawarte są w dwukomorowej strzykawce jednorazowego
użytku wykonanej z polipropylenu.

Nie wszystkie wielkości opakowań muszą znajdować się w obrocie.

Firma BAXTER oferuje również inne akcesoria przeznaczone do aplikacji produktu.
6.6    Specjalne środki ostrożności dotyczące usuwania i przygotowania produktu leczniczego do
       stosowania

Informacje ogólne
Aby zapobiec przywarciu ARTISS do rękawiczek oraz narzędzi, należy przed zetknięciem z klejem zwilżyć
je roztworem soli fizjologicznej.

Jako wytyczną przy klejeniu powierzchni można przyjąć, że 1 opakowanie ARTISS 2 ml (tj. 1 ml roztworu
białek klejących plus 1 ml roztworu trombiny) wystarcza do pokrycia powierzchni co najmniej 10 cm2.

Wymagana dawka ARTISS zależy od wielkości powierzchni, która ma zostać pokryta.

Przygotowanie do stosowania

Wewnętrzny worek i jego zawartość są jałowe, chyba że została naruszona integralność zewnętrznej
części opakowania.

Zaleca się, aby rozmrażać i ogrzewać oba składniki kleju stosując sterylną łaźnię wodną w temperaturze
33°C – 37°C. Temperatura łaźni wodnej nie może przekroczyć 37°C. (Aby kontrolować określony
przedział temperatur, temperatura wody powinna być na bieżąco sprawdzana za pomocą termometru, a
woda wymieniana w razie konieczności. Podczas rozmrażania i ogrzewania zestaw dwukomorowej
napełnionej strzykawki powinien być wyjęty z aluminiowo-plastikowego worka.)

Nie należy usuwać zatyczki ochronnej aż do całkowitego rozmrożenia i momentu założenia końcówki
aplikacyjnej. Nie stosować ARTISS o ile nie jest całkowicie rozmrożony i ogrzany (konsystencja płynu).

Napełnione strzykawki należy rozmrażać jednym z poniższych sposobów:

1. Rozmrażanie w temperaturze pokojowej (nie przekraczającej +25°C):
Produkt można rozmrażać w temperaturze pokojowej. W tabeli 1 podane są minimalne czasy rozmrażania
w temperaturze pokojowej. Najdłuższy czas utrzymywania produktu w temperaturze pokojowej (w obu
aluminiowo-plastikowych workach) wynosi 7 dni.

Jeżeli produkt rozmrażany był w temperaturze pokojowej, tuż przed użyciem należy go ogrzać w
inkubatorze do temperatury 33°C – 37°C. Odpowiednie czasy ogrzewania w inkubatorze także podane są
w tabeli 1.

Tabela 1: Czasy rozmrażania w temperaturze pokojowej (= RT) i następnie dodatkowego ogrzewania,
przed użyciem, w inkubatorze w temperaturze od 33°C do maksimum 37°C
                                                                 Czas ogrzewania w temperaturze
                                      Czas rozmrażania w
                                                                   33°C -37°C w inkubatorze po
                                    temperaturze pokojowej
       Wielkość opakowania                                        rozmrożeniu w RT (Produkt w
                                      (Produkt w workach
                                                                      workach aluminiowo-
                                   aluminiowo-plastikowych)
                                                                          plastikowych)
               2 ml               60 minut                       +            15 minut

               4 ml              110 minut                        +           25 minut

               10 ml             160 minut                        +           35 minut


Po ogrzaniu do temperatury 33°C -37°C produkt można przechowywać nie dłużej niż 4 godziny.

2. Rozmrażanie szybkie:
Tabela 2: Czasy rozmrażania i ogrzewania w sterylnej łaźni wodnej w temperaturze od 33°C do
maksimum 37°C

Przenieść tłok i wewnętrzny worek do warunków sterylnych, wyjąć napełnione strzykawki z worka
wewnętrznego i umieścić bezpośrednio w sterylnej łaźni wodnej. Upewnić się, że zawartość napełnionych
strzykawek jest dokładnie zanurzona w wodzie.

                                                           Czasy rozmrażania i ogrzewania
               Wielkość opakowania                     (Produkt wyjęty z worków aluminiowo-
                                                                   plastikowych)
                        2 ml                                           5 minut
                        4 ml                                           5 minut
                       10 ml                                          12 minut

Trzecią możliwością jest rozmrażanie produktu poza warunkami sterylnymi w niesterylnej łaźni wodnej.
Trzymając napełnione strzykawki w obu workach ochronnych, umieścić je w łaźni poza warunkami
sterylnymi na odpowiedni czas. Należy upewnić się, że worki pozostają zanurzone podczas rozmrażania.
Po rozmrożeniu wyjąć z łaźni wodnej, osuszyć zewnętrzny worek i przenieść wewnętrzny worek z
napełnioną strzykawką i tłokiem do warunków sterylnych.

Tabela 3: Czasy rozmrażania i ogrzewania poza warunkami sterylnymi w niesterylnej łaźni wodnej w
temperaturze od 33°C do maksimum 37°C
                                                          Czasy rozmrażania i ogrzewania
                Wielkość opakowania
                                                   (Produkt w workach aluminiowo-plastikowych)
                        2 ml                                          30 minut
                        4 ml                                          40 minut
                       10 ml                                          80 minut
Alternatywnie, składniki kleju mogą zostać rozmrożone i ogrzane w inkubatorze w temperaturze między
33°C a 37°C. Czasy rozmrażania i ogrzewania w inkubatorze podane są w tabeli 4. Czasy odnoszą się do
produktu w aluminiowo-plastikowych workach.

Tabela 4: Czasy rozmrażania i ogrzewania w inkubatorze w temperaturze od 33°C do maksimum 37°C

                                                           Czasy rozmrażania i ogrzewania
                Wielkość opakowania
                                                    (Produkt w workach aluminiowo-plastikowych)
                        2 ml                                          40 minut
                        4 ml                                          85 minut
                        10 ml                                         105 minut


Uwaga:         Nie rozmrażać trzymając w dłoniach.
               Nie ogrzewać w mikrofalówce.
               Po rozmrożeniu nie zamrażać ponownie ani nie umieszczać w lodówce.

Po szybkim rozmrożeniu (tj. rozmrożeniu w temperaturze 33°C -37°C) produkt można przechowywać w
temperaturze 33°C -37°C nie dłużej niż 4 godziny.

Aby ułatwić zmieszanie dwóch roztworów, oba składniki kleju muszą zostać ogrzane do temperatury
33°C – 37°C bezpośrednio przed użyciem. (Nie należy jednak przekraczać temperatury 37°C!)
Roztwór białek klejących i roztwór trombiny powinny być przejrzyste lub lekko opalizujące. Nie
stosować roztworów, które są mętne lub zawierają osad. Rozmrożone produkty należy przed
zastosowaniem poddać ocenie wzrokowej pod kątem obecności nierozpuszczalnych cząstek oraz zmiany
barwy lub jakiejkolwiek zmiany w wyglądzie fizycznym. W przypadku zauważenia któregokolwiek z
powyższych zjawisk, roztwór należy wyrzucić.

Rozmrożony roztwór białek klejących powinien być lekko lepkim płynem. Jeżeli roztwór ma postać
zestalonego żelu, należy przypuszczać, że uległ on denaturacji (np. na skutek przerwania ciągu
przechowywania w warunkach chłodniczych lub przegrzania podczas ogrzewania). W takim przypadku
nie wolno zastosować ARTISS.

Produkt, w nieotwartych workach, rozmrożony w temperaturze pokojowej, może być przechowywany aż
do 7 dni w kontrolowanej temperaturze pokojowej (nie przekraczającej +25°C). Jeżeli ARTISS nie
zostanie zużyty w ciągu 7 dni od rozmrożenia, należy go wyrzucić.

Nie należy usuwać zatyczki ochronnej aż do całkowitego rozmrożenia i momentu założenia końcówki
aplikacyjnej. Nie stosować ARTISS o ile nie jest całkowicie rozmrożony i ogrzany (konsystencja płynu).

W celu uzyskania dalszych instrukcji dotyczących przygotowania preparatu należy zwrócić się do
pielęgniarki lub lekarza, którzy są za to odpowiedzialni.
Podawanie
W celu nałożenia kleju, połączyć dwukomorową strzykawkę wypełnioną roztworem białek klejących i
roztworem trombiny z łącznikiem i igłą aplikacyjną, dostarczonymi w załączonym zestawie przyrządów.
Wspólny tłok dwukomorowej strzykawki zapewnia podawanie do łącznika jednakowych objętości obu
składników, które następnie zostają zmieszane w igle aplikacyjnej i wystrzyknięte.

Instrukcja obsługi




-   Połączyć wyloty dwukomorowej strzykawki z łącznikiem, upewniając się, że są odpowiednio zamocowane.
    Zabezpieczyć łącznik, mocując pasek zabezpieczający do dwukomorowej strzykawki. W razie rozerwania
    paska zabezpieczającego wykorzystaj łącznik dodatkowy. Jeśli nie ma już dodatkowego łącznika, urządzenie
    może być w dalszym ciągu stosowane, ale aby uniknąć wycieku, należy upewnić się, że połączenie jest
    szczelne.
-   Zamocować igłę aplikacyjną do łącznika.
-   Zanim nie rozpocznie się właściwego nakładania kleju, nie należy usuwać powietrza z łącznika ani z
    igły aplikacyjnej, gdyż w przeciwnym razie mogłoby to spowodować zaczopowanie igły.
-   Nałożyć zmieszany roztwór białka klejące-trombina na powierzchnię docelową lub na powierzchnie części,
    które mają być sklejone.

    Jeżeli nakładanie składników kleju tkankowego zostanie przerwane, igła może ulec zatkaniu. Igłę aplikacyjną
    należy wymienić na nową dopiero bezpośrednio przed ponownym nałożeniem kleju. Jeśli niedrożne są ujścia
    łącznika, należy wykorzystać dodatkowy łącznik znajdujący się w opakowaniu.

    Produkt można nakładać również za pomocą innych urządzeń dodatkowych dostarczanych przez firmę
    BAXTER, które są specjalnie dostosowane do użycia np. w mało inwazyjnych zabiegach chirurgicznych lub
    do nakładania preparatu na duże bądź trudno dostępne powierzchnie. Stosując tego rodzaju urządzenia,
    należy ściśle przestrzegać instrukcji ich obsługi.
    Po nałożeniu obu składników kleju należy dopasować powierzchnie rany. Umocować lub przytrzymać
    sklejane części, delikatnie stale uciskając w pożądanej pozycji przez około 3–5 minut, aby mieć pewność, że
    zestalający się klej odpowiednio mocno przyległ do tkanek otaczających.

Usuwanie pozostałości
Wszelkie resztki niewykorzystanego produktu lub jego odpady należy usunąć w sposób zgodny z
lokalnymi przepisami.


7. PODMIOT ODPOWIEDZIALNY POSIADAJĄCY POZWOLENIE NA DOPUSZCZENIE DO
OBROTU

Baxter Polska Sp. z o.o.
ul. Kruczkowskiego 8
00-380 Warszawa


8. NUMERPOZWOLENIA NA DOPUSZCZENIE DO OBROTU

Pozwolenie nr: 16281

9. DATA WYDANIA PIERWSZEGO POZWOLENIA NA DOPUSZCZENIE DO OBROTU/DATA
PRZEDŁUŻENIA POZWOLENIA


14.12.2009

10. DATA ZATWIERDZENIA LUB CZĘŚCIOWEJ ZMIANY TEKSTU CHARAKTERYSTYKI
PRODUKTU LECZNICZEGO

12/2010

                    

Inne leki -: