Zahron:

Nazwa międzynarodowa:
Rosuvastatinum
Podmiot odpowiedzialny:
ADAMED PHARMA S.A., POLSKA
Pozwolenie w Polsce
17343
Pozwolenie w Europie
-
Producenci:
ADAMED SP.Z O.O., POLSKA
Postać
tabletki powlekane
Dawka
0,02 g
Lek refundowany
Tak
Kategoria
Lek na receptę
Kod ATC
C10AA07
                                     ULOTKA DLA PACJENTA: INFORMACJA DLA UŻYTKOWNIKA

                       Zahron, 5 mg, 10 mg, 20 mg, 40 mg, tabletki powlekane
                                         Rosuvastatinum

Należy zapoznać się z treścią ulotki przed zastosowaniem leku, ponieważ zawiera ona
informacje ważne dla pacjenta.
- Należy zachować tę ulotkę, aby w razie potrzeby móc ją ponownie przeczytać.
- W razie jakichkolwiek wątpliwości należy zwrócić się do lekarza lub farmaceuty.
- Lek ten przepisano ściśle określonej osobie. Nie należy go przekazywać innym. Lek może
zaszkodzić innej osobie, nawet jeśli objawy jej choroby są takie same.
- Jeśli u pacjenta wystąpią jakiekolwiek objawy niepożądane, w tym wszelkie objawy
niepożądane nie wymienione w tej ulotce, należy powiedzieć o tym lekarzowi lub farmaceucie.
Patrz punkt 4.

Spis treści ulotki:
1. Co to jest lek Zahron i w jakim celu się go stosuje
2. Informacje ważne przed zastosowaniem leku Zahron
3. Jak stosować lek Zahron
4. Możliwe działania niepożądane
5. Jak przechowywać lek Zahron
6. Zawartość opakowania i inne informacje


1.       Co to jest lek Zahron i w jakim celu się go stosuje

Zahron należy do grupy leków nazywanych statynami.

Dlaczego lek Zahron jest zalecany pacjentowi
  - Zahron jest zalecany ze względu na stwierdzone duże stężenie cholesterolu. Oznacza to,
      że występuje ryzyko zawału lub udaru.
Lekarz zalecił stosowanie leku Zahron ponieważ dieta i zwiększenie ilości ćwiczeń fizycznych
okazały się niewystarczające aby uzyskać prawidłowe stężenie cholesterolu we krwi. Pacjent
stosujący lek Zahron powinien jednocześnie stosować dietę z obniżoną ilością cholesterolu i
ćwiczenia fizyczne.

     -   Zahron jest również zalecany, jeśli pacjent jest obarczony innymi czynnikami, które
         zwiększają ryzyko wystąpienia ataku serca (zawału mięśnia sercowego), udaru lub
         podobnych chorób.

Zawał mięśnia sercowego, udar i inne problemy mogą być spowodowane miażdżycą tętnic.
Miażdżyca tętnic jest wynikiem odkładania się blaszek miażdżycowych w naczyniach
krwionośnych.

Dlaczego jest ważne, aby przyjmować lek Zahron
Zahron jest stosowany w celu uzyskania prawidłowych wartości stężeń substancji tłuszczowych
we krwi. Najbardziej powszechną z nich jest cholesterol.
We krwi znajdują się różne rodzaje cholesterolu, tzw. „zły” cholesterol (LDL-C) i „dobry”
cholesterol (HDL-C).
Lek Zahron może powodować zmniejszenie stężenia „złego” cholesterolu i zwiększenie stężenia
„dobrego” cholesterolu.
Działanie leku Zahron polega na hamowaniu produkcji „złego” cholesterolu w organizmie.
Pomaga on także w usuwaniu „złego” cholesterolu z krwi.
U większości osób zwiększone stężenie cholesterolu nie zmienia samopoczucia, ponieważ nie
powoduje żadnych objawów. Jednak jeśli pacjent się nie leczy dochodzi do odkładania złogów
substancji tłuszczowych w ścianach naczyń krwionośnych i ich zwężenia.
Niekiedy może dojść do zablokowania zwężonego naczynia krwionośnego, przerwania dopływu
krwi do serca lub mózgu i w konsekwencji do zawału serca lub udaru. Uzyskanie prawidłowych
wartości stężenia cholesterolu we krwi, zmniejsza ryzyko zawału, udaru lub podobnych chorób.
Nawet jeśli po zastosowaniu leku Zahron stężenie cholesterolu będzie prawidłowe, należy go
nadal stosować. Zapobiega to ponownemu zwiększeniu stężenia cholesterolu, które powoduje
odkładanie się substancji tłuszczowych.
Należy przerwać stosowanie leku, jeśli tak zaleci lekarz lub jeśli pacjentka zajdzie w ciążę.


2.   Informacje ważne przed zastosowaniem leku Zahron

Kiedy nie stosować leku Zahron:
   - jeśli pacjent ma uczulenie na rozuwastatynę lub którykolwiek z pozostałych składników
       tego leku (wymienionych w punkcie 6).
   - jeśli pacjentka jest w ciąży lub karmi piersią. Jeśli kobieta stosująca Zahron zajdzie w
       ciążę, powinna natychmiast przerwać stosowanie leku i poinformować lekarza. Kobiety
       stosujące lek Zahron powinny stosować skuteczne metody zapobiegania ciąży,
   - jeśli u pacjenta występuje choroba wątroby,
   - jeśli u pacjenta występuje ciężka choroba nerek,
   - jeśli u pacjenta występują częste lub niewiadomego pochodzenia dolegliwości lub bóle
       mięśni,
   - jeśli pacjent przyjmuje cyklosporynę (lek stosowany np. po przeszczepie organów).

Jeśli którakolwiek z wymienionych wyżej sytuacji dotyczy pacjenta, lub pacjent ma wątpliwości,
powinien ponownie skontaktować się z lekarzem lub farmaceutą.

Ponadto, nie należy stosować leku Zahron, 40 mg (największa dawka):
   - jeśli u pacjenta występuje umiarkowanie nasilona choroba nerek (w przypadku
       wątpliwości należy zapytać lekarza),
   - jeśli u pacjenta występuje choroba tarczycy,
   - jeśli u pacjenta występują częste lub niewiadomego pochodzenia dolegliwości czy też
       bóle mięśni, jeśli u pacjenta lub członków jego rodziny stwierdzano choroby mięśni, lub
       wcześniej podczas stosowania leków zmniejszających stężenie substancji tłuszczowych
       występowały zaburzenia dotyczące mięśni,
   - jeśli pacjent regularnie pije znaczne ilości alkoholu,
   - jeśli pacjent pochodzi z Azji (Japończycy, Chińczycy, Filipińczycy, Wietnamczycy,
       Koreańczycy i Hindusi),
   - jeśli pacjent stosuje leki z grupy fibratów, tzn. inne leki zmniejszające stężenie
       cholesterolu.

Jeśli którakolwiek z wymienionych wyżej sytuacji dotyczy pacjenta lub pacjent ma wątpliwości,
należy ponownie skontaktować się z lekarzem lub farmaceutą

Ostrzeżenia i środki ostrożności
Przed rozpoczęciem stosowania leku Zahron należy omówić to z lekarzem lub farmaceutą.
    - jeśli u pacjenta występują choroby nerek,
    - jeśli u pacjenta występują choroby wątroby,
    - jeśli u pacjenta występują częste lub niewiadomego pochodzenia dolegliwości lub bóle
        mięśni, pacjenci z występującymi w przeszłości u nich lub w ich rodzinie chorobami
        mięśni, lub zaburzeniami ze strony mięśni występującymi wcześniej podczas stosowania
        leków zmniejszających stężenie substancji tłuszczowych. Pacjent powinien
        niezwłocznie skontaktować się z lekarzem, jeśli wystąpią u niego dolegliwości lub bóle
        mięśni niewiadomego pochodzenia, szczególnie jeśli towarzyszy temu ogólne złe
        samopoczucie i gorączka,
   -   jeśli pacjent regularnie pije znaczne ilości alkoholu,
   -   jeśli u pacjenta występuje choroba tarczycy,
   -   jeśli pacjent stosuje leki obniżające stężenie cholesterolu z grupy fibratów. Należy
       przeczytać dokładnie ulotkę, nawet jeśli pacjent przyjmował wcześniej inne leki
       zmniejszające stężenie cholesterolu,
   -   jeśli pacjent przyjmuje leki stosowane w leczeniu zakażenia HIV, np. lopinawir,
       rytonawir, należy zapoznać się z informacjami z punktu: Zahron a inne leki,
   -   jeśli pacjent ma powyżej 70 lat (ponieważ lekarz musi dobrać odpowiednią dawkę
       początkową dla pacjenta),
   -   jeśli u pacjenta występuje ciężka niewydolność układu oddechowego,
   -   jeśli pacjent pochodzi z Azji (Japończycy, Chińczycy, Filipińczycy, Wietnamczycy,
       Koreańczycy i Hindusi). U tych pacjentów lekarz ustali właściwą dawkę początkową leku
       Zahron.

Dzieci i młodzież
   - jeśli pacjent ma mniej niż 10 lat: Zahron nie powinien być stosowany u dzieci poniżej
        10 lat,

Jeśli którakolwiek z wymienionych wyżej sytuacji dotyczy pacjenta lub pacjent ma wątpliwości,
przed zastosowaniem leku Zahron w dawce 40 mg lub każdej innej należy skontaktować się z
lekarzem lub farmaceutą.

U niewielkiej grupy pacjentów leki z grupy statyn mogą wpływać na czynność wątroby. W celu
potwierdzenia takiego działania wykonuje się badanie krwi sprawdzające aktywność enzymów
wątrobowych. Zazwyczaj lekarz zaleca wykonanie badania aktywności enzymów wątrobowych
we krwi przed rozpoczęciem i podczas leczenia lekiem Zahron.

Podczas stosowania tego leku, lekarz będzie uważnie kontrolował czy u pacjenta wystąpiły objawy
cukrzycy lub ryzyko rozwoju cukrzycy. Na ryzyko rozwoju cukrzycy narażeni są pacjenci, u
których występuje zwiększone stężenie cukru i tłuszczów we krwi, nadwaga i zwiększone ciśnienie
tętnicze krwi.

Zahron a inne leki
Należy powiedzieć lekarzowi o wszystkich lekach przyjmowanych przez pacjenta obecnie lub
ostatnio, a także o lekach, które pacjent planuje przyjmować.
Należy powiedzieć lekarzowi, jeśli pacjent przyjmuje: cyklosporynę (stosowaną np. po
przeszczepie narządów), warfarynę (lub jakikolwiek inny lek rozrzedzający krew), lek z grupy
fibratów (taki jak gemfibrozyl, fenofibrat), lub jakikolwiek inny lek zmniejszający stężenie
cholesterolu we krwi (np. ezetymib), leki stosowane w przypadku niestrawności (stosowane w
celu zobojętnienia kwasu solnego w żołądku), erytromycynę (antybiotyk), doustne środki
antykoncepcyjne, hormonalną terapię zastępczą, lopinawir lub rytonawir (stosowane w leczeniu
zakażeń HIV - należy zapoznać się z punktem: Ostrzeżenia i środki ostrożności.
Zahron może zmieniać działanie tych leków lub leki te mogą zmieniać działanie leku Zahron.

Zahron z jedzeniem i piciem
Zahron można zażywać z jedzeniem lub na czczo.

Ciąża i karmienie piersią
Jeśli pacjentka jest w ciąży lub karmi piersią, przypuszcza że może być w ciąży lub gdy planuje
mieć dziecko, powinna poradzić się lekarza lub farmaceuty przed zastosowaniem tego leku.
Leku Zahron nie należy przyjmować w ciąży ani w okresie karmienia piersią. Jeśli podczas
stosowania leku Zahron pacjentka zajdzie w ciążę, należy niezwłocznie przerwać stosowanie leku
Zahron i skontaktować się z lekarzem. Podczas stosowania leku Zahron należy unikać ciąży i
stosować skuteczne metody zapobiegania ciąży.
Przed zastosowaniem każdego leku należy poradzić się lekarza lub farmaceuty.

Prowadzenie pojazdów i obsługiwanie maszyn
Większość osób może prowadzić pojazdy i obsługiwać maszyny w okresie stosowania leku
Zahron. Jednak u części pacjentów występują zawroty głowy podczas stosowania tego leku. Jeśli
u pacjenta występują takie objawy, należy skontaktować się z lekarzem zanim pacjent zdecyduje
się prowadzić samochód lub obsługiwać maszyny.

Zahron zawiera laktozę i żółcień chinolinową
Jeśli u pacjenta stwierdzono nietolerancję niektórych cukrów (laktozy, czyli cukru znajdującego
się w mleku), należy poinformować o tym lekarza przed zastosowaniem leku Zahron.
Ze względu na obecność barwnika żółcieni chinolinowej (E 104) lek może powodować reakcje
alergiczne.

Pełny wykaz substancji pomocniczych znajduje się w punkcie 6 „Zawartość opakowania i inne
informacje".


3.    Jak stosować lek Zahron

Ten lek należy zawsze stosować zgodnie z zaleceniami lekarza. W razie wątpliwości należy
zwrócić się do lekarza lub farmaceuty.

Zalecana dawka u dorosłych

Stosowanie leku Zahron w celu obniżenia stężenia cholesterolu

Dawka początkowa
Leczenie należy rozpoczynać od dawki 5 mg lub 10 mg, nawet jeśli pacjent stosował wcześniej
większe dawki innych statyn. Wielkość dawki początkowej zależy od:
- stężenia cholesterolu,
- stopnia ryzyka wystąpienia u pacjenta zawału serca 1ub udaru,
- występowania u pacjenta czynników zwiększających podatność na działania niepożądane.
Lekarz ustali, jaka dawka początkowa jest najbardziej odpowiednia dla pacjenta.

Lekarz może zadecydować o zastosowaniu dawki 5 mg jako dawki początkowej jeśli:
- pacjent pochodzi z Azji (Japonii, Chin, Filipin, Wietnamu, Korei lub Indii),
- pacjent jest w wieku powyżej 70 lat,
- u pacjenta występują umiarkowanie ciężkie choroby nerek,
- pacjent jest narażony na wystąpienie chorób mięśni (miopatia).

Zwiększanie dawki i dawka maksymalna
Lekarz może zadecydować o zwiększeniu dawki, tak aby była ona odpowiednia do potrzeb
pacjenta. Jeśli pacjent rozpoczął leczenie od dawki 5 mg, lekarz może zdecydować o zwiększeniu
do 10 mg, a następnie do 20 mg lub 40 mg, jeśli jest to konieczne. Jeśli pacjent rozpoczął
leczenie od dawki 10 mg, lekarz może zdecydować o zwiększeniu do 20 mg, a następnie do 40
mg, jeśli jest to konieczne. Okres leczenia ustaloną dawką pomiędzy każdorazowym jej
zwiększeniem wynosi 4 tygodnie.

Maksymalna dawka dobowa leku Zahron to 40 mg. Jest ona stosowana u pacjentów z wysokim
stężeniem cholesterolu i dużym ryzykiem zawału lub udaru, u których dawka 20 mg była
niewystarczająca do zmniejszenia stężenia cholesterolu.

Stosowanie leku Zahron w celu zmniejszenia ryzyka zawału lub udaru lub podobnych
problemów zdrowotnych
Zalecana dawka dobowa wynosi 20 mg, jednak lekarz może zdecydować o jej zmniejszeniu, jeśli
u pacjenta występują czynniki opisane powyżej.

Przyjmowanie leku
Tabletkę należy połykać w całości, popijając wodą. Zahron należy przyjmować raz na dobę o
dowolnej porze. Zaleca się przyjmować lek o stałej porze, aby łatwiej o tym pamiętać.

Kontrolne badania cholesterolu
W celu upewnienia się, że stężenie cholesterolu zmniejszyło się i jest prawidłowe, należy
regularnie odbywać wizyty kontrolne i przeprowadzać badania krwi.

Lekarz może zdecydować o zwiększeniu dawki, tak aby była ona odpowiednia dla pacjenta.

Przyjęcie większej niż zalecana dawki leku Zahron
W razie zażycia większej niż zalecana dawki leku Zahron należy skontaktować się z lekarzem lub
zgłosić się do najbliższego szpitala.

Jeśli pacjent znajdzie się w szpitalu lub będzie leczony z powodu innej choroby, powinien
poinformować lekarza lub inny personel medyczny o stosowaniu leku Zahron.

Pominięcie przyjęcia leku Zahron
Należy przyjąć kolejną dawkę o zwykłej porze. Nie należy stosować dawki podwójnej w celu
uzupełnienia pominiętej tabletki.

Przerwanie przyjmowania leku Zahron
Należy powiedzieć lekarzowi, jeśli pacjent chce przerwać stosowanie leku Zahron. Stężenie
cholesterolu może ponownie się zwiększyć, jeśli stosowanie leku Zahron zostanie przerwane.


4.   Możliwe działania niepożądane

Jak każdy lek, lek ten może powodować działania niepożądane, chociaż nie u każdego one
wystąpią.
Jest ważne, aby pacjent wiedział, jakie działania niepożądane mogą wystąpić. Zazwyczaj są one
łagodne i ustępują krótko po rozpoczęciu leczenia.

Należy natychmiast zaprzestać stosowania leku Zahron i zgłosić się po pomoc medyczną,
jeśli wystąpią następujące reakcje alergiczne:
      - trudności w oddychaniu z obrzękiem twarzy, ust, języka i(lub) gardła lub bez;
      - obrzęk twarzy, warg, języka i(lub) gardła, który może powodować trudności w
         połykaniu;
      - bardzo nasilone swędzenie skóry (z grudkami).

Należy zaprzestać stosowania leku Zahron i niezwłocznie skontaktować się z lekarzem jeśli
wystąpią bóle lub inne dolegliwości mięśni, które utrzymują się dłużej niż można się spodziewać.
Objawy ze strony mięśni pojawiają się częściej u dzieci i młodzieży niż u pacjentów dorosłych.
Tak jak w przypadku innych statyn u bardzo małej liczby pacjentów stwierdzano niekorzystne
oddziaływanie na mięśnie. Rzadko u tych pacjentów dochodziło do potencjalnie groźnego dla
życia uszkodzenia mięśni (rabdomioliza).

Działania niepożądane występujące często (u więcej niż 1 na 100, ale mniej niż 1 na 10
leczonyh pacjentów)
    - bóle głowy;
    - bóle brzucha;
    - zaparcia;
    - złe samopoczucie;
    - bóle mięśni;
    -   osłabienie;
    -   zawroty głowy;
    -   zwiększenie ilości białka w moczu. Zazwyczaj objaw ten ustępuje samoistnie i nie trzeba
        przerwać leczenia (dotyczy tylko dawki 40 mg);
    -   cukrzyca. Istnieje duże prawdopodobieństwo wystąpienia cukrzycy u pacjentów ze
        zwiększonym stężeniem cukru i tłuszczów we krwi, nadwagą i zwiększonym ciśnieniem
        tętniczym krwi. Lekarz będzie monitorował stan pacjenta podczas stosowania tego leku.

Działania niepożądane występujące niezbyt często (u więcej niż 1 na 1000, ale u mniej niż 1
na 100 leczonych pacjentów)
    - wysypka, swędzenie lub inne reakcje skórne;
    - zwiększenie ilości białka w moczu. Zazwyczaj objaw ten ustępuje samoistnie i nie trzeba
        przerywać leczenia (dotyczy tylko dawki 5 mg, 10 mg i 20 mg).

Działania niepożądane występujące rzadko (u więcej niż 1 na 10 000, ale mniej niż 1 na
1000 leczonych pacjentów)
    - ciężkie reakcje alergiczne – do objawów należy obrzęk twarzy, warg, języka i(lub)
        gardła, trudności w połykaniu i oddychaniu, nasilone swędzenie skóry (z grudkami);
        Jeśli pacjent podejrzewa, że wystąpiła reakcja alergiczna należy natychmiast
        przerwać stosowanie leku Zahron i zgłosić się po pomoc medyczną.
    - uszkodzenie mięśni u dorosłych, należy zachować środki ostrożności tzn. zaprzestać
        stosowania leku Zahron i niezwłocznie skontaktować się z lekarzem, jeśli wystąpią bóle
        lub inne dolegliwości mięśni, które utrzymują się dłużej niż można się spodziewać;
    - silne bóle brzucha (zapalenie trzustki);
    - niedobór płytek krwi (trombocytopenia);
    - zwiększenie stężenia enzymów wątrobowych we krwi.

Działania niepożądane występujące bardzo rzadko (u mniej niż 1 na 10 000 leczonych
pacjentów)
    - żółtaczka (zażółcenie skóry i oczu);
    - zapalenie wątroby;
    - obecność krwi w moczu;
    - uszkodzenie nerwów kończyn górnych i dolnych (odczuwanie jako sztywność kończyn);
    - bóle stawów;
    - utrata pamięci,
    - powiększenie piersi u mężczyzn (ginekomastia).

Do działań niepożądanych o nieustalonej częstości należą:
    - biegunka (luźne stolce);
    - zespół Stevensa-Johnsona (ciężkie zmiany pęcherzowe na skórze ciała, ustach, oczach i
       w okolicy narządów płciowych);
    - kaszel;
    - płytki oddech;
    - obrzęk (ze świądem)
    - zaburzenia snu (bezsenność i koszmary senne);
    - problemy seksualne;
    - depresja;
    - problemy z oddychaniem (nieproduktywny kaszel i/lub płytki oddech lub gorączka),
    - uszkodzenie ścięgien
    - stałe osłabienie mięśni.

Zgłaszanie działań niepożądanych
Jeśli wystąpią jakiekolwiek objawy niepożądane, w tym wszelkie działania niepożądane
niewymienione w ulotce, należy powiedzieć o tym lekarzowi lub farmaceucie. Działania
niepożądane można zgłaszać bezpośrednio do
Departament Monitorowania Niepożądanych Działań Produktów Leczniczych Urzędu Rejestracji
Produktów Leczniczych, Wyrobów Medycznych i Produktów Biobójczych
ul. Ząbkowska 41
PL-03 736 Warszawa
Tel.: + 48 22 49 21 301
Faks: + 48 22 49 21 309
e-mail: ndl@urpl.gov.pl
Dzięki zgłaszaniu działań niepożądanych można będzie zgromadzić więcej informacji na temat
bezpieczeństwa stosowania leku.


5.     Jak przechowywać lek Zahron

Lek należy przechowywać w miejscu niewidocznym i niedostępnym dla dzieci.

Przechowywać w oryginalnym opakowaniu w celu ochrony przed światłem i wilgocią.

Nie stosować tego leku po upływie terminu ważności zamieszczonego na pudełku i blistrze po
EXP. Termin ważności oznacza ostatni dzień danego miesiąca.

Nie należy stosować tego leku, jeśli zauważy się widoczne oznaki naruszenia opakowania.

Leków nie należy wyrzucać do kanalizacji lub domowych pojemników na odpadki. Należy
zapytać farmaceutę co zrobić z lekami, których się już nie używa. Takie postępowanie pomoże
chronić środowisko.


6.     Zawartość opakowania i inne informacje

Co zawiera lek Zahron
   - Substancją czynną leku jest rozuwastatyna. Tabletki powlekane Zahron zawierają sól
      wapniową rozuwastatyny w ilości odpowiadającej 5 mg, 10 mg, 20 mg lub 40 mg
      rozuwastatyny.
   - Pozostałe składniki leku to:
      rdzeń tabletki:
      celuloza mikrokrystaliczna
      laktoza jednowodna
      krospowidon, typ A
      magnezu stearynian

       Skład otoczki:
       laktoza jednowodna
       hypromeloza
       tytanu dwutlenek (E 171)
       triacetyna
       żółcień chinolinowa, lak (E 104)


Jak wygląda lek Zahron i co zawiera opakowanie
Zahron pakowany jest w blistry i tekturowe pudełka, zawierające 7, 14, 28, 30, 59 lub 98
tabletek.
Nie wszystkie wielkości opakowań muszą znajdować się w obrocie.

- Zahron, 5 mg, tabletki powlekane: jasnożółte, okrągłe, obustronnie wypukłe tabletki z
wytłoczonym oznakowaniem "5" po jednej stronie i "15 po drugiej.
- Zahron, 10 mg, tabletki powlekane: jasnożółte, okrągłe, obustronnie wypukłe tabletki z
wytłoczonym oznakowaniem "10" po jednej stronie i "15" po drugiej.
- Zahron, 20 mg, tabletki powlekane: jasnożółte, okrągłe, obustronnie wypukłe tabletki z
wytłoczonym oznakowaniem "20" po jednej stronie i "15" po drugiej.
- Zahron, 40 mg, tabletki powlekane: jasnożółte, okrągłe, obustronnie wypukłe tabletki z
wytłoczonym oznakowaniem "40" po jednej stronie i "15" po drugiej.

Podmiot odpowiedzialny
Zakład Farmaceutyczny Adamed Pharma SA
ul. Szkolna 33
95-054 Ksawerów, Polska

Wytwórca
Adamed Sp. z o.o.,
Pieńków 149, 05-152 Czosnów, Polska

Pabianickie Zakłady Farmaceutyczne Polfa S.A.
ul. Marszałka Józefa Piłsudskiego 5,
95-200 Pabianice
Polska

Zakład Farmaceutyczny Adamed Pharma SA
ul. Szkolna 33
95-054 Ksawerów, Polska


Ten produkt leczniczy jest dopuszczony do obrotu w krajach członkowskich Europejskiego
Obszaru Gospodarczego pod następującymi nazwami:
{Polska}              {Zahron}
{Finlandia}           {Rosuvastatin Actavis 5 mg, 10 mg, 20 mg and 40 mg kalvopäällysteiset
                       tabletit}
{Rumunia}             {Starcrest 5 mg, 10 mg, 20 mg and 40 mg comprimate filmate}
{Slowacja}            {Zahron 5 mg, 10 mg, 20 mg and 40 mg filmom obalené tablety}
{Irlandia}            {Rosuvastatin Actavis 5 mg, 10 mg, 20 mg and 40 mg film-coated
tablets}
{Republika Czeska} {Zahron 5 mg, 10 mg, 20 mg and 40 mg potahovane tablety }
{Łotwa}               {Nisatlex 5 mg, 10 mg, 20 mg and 40 mg apvalkotăs tabletes}
{Litwa}               {Nisatlex 5 mg, 10 mg, 20 mg and 40 mg, plėvele dengtos tabletės}
{Bułgaria}            {Vosustat 5 mg, 10 mg, 20 mg and 40 mg филмирани таблетки}
{Słowenia}            {Vosustat 5 mg, 10 mg, 20 mg and 40 mg filmsko obložene tablete}
Data zatwierdzenia ulotki:

                
                        CHARAKTERYSTYKA PRODUKTU LECZNICZEGO
1.     NAZWA PRODUKTU LECZNICZEGO

Zahron, 20 mg, tabletki powlekane


2.     SKŁAD JAKOŚCIOWY I ILOŚCIOWY

Każda tabletka zawiera 20 mg rozuwastatyny (Rosuvastatinum) w postaci soli wapniowej
rozuwastatyny. Substancja pomocnicza: każda tabletka zawiera 182,88 mg laktozy jednowodnej
oraz żółcień chinolinową (E 104).

Pełny wykaz substancji pomocniczych, patrz punkt 6.1.


3.     POSTAĆ FARMACEUTYCZNA

Tabletki powlekane
Okrągłe, jasnożółte, obustronnie wypukłe tabletki z wytłoczonym oznakowaniem "20" po jednej
stronie i "15" po drugiej.


4     SZCZEGÓŁOWE DANE KLINICZNE


4.1     Wskazania do stosowania

Leczenie hipercholesterolemii
Pierwotna hipercholesterolemia (typu IIa) lub mieszana dyslipidemia (typu IIb) jako leczenie dodatkowe
do diety, gdy stosowanie diety i innych niefarmakologicznych sposobów leczenia (np. ćwiczenia
fizyczne, zmniejszenie masy ciała) jest niewystarczające.

Rodzinna homozygotyczna hipercholesterolemia jako leczenie dodatkowe do diety i innych sposobów
leczenia zmniejszającego stężenie lipidów (np. afereza LDL), lub jeśli inne sposoby leczenia są
niewłaściwe.

Zapobieganie zdarzeniom sercowo-naczyniowym

Zapobieganie dużym zdarzeniom sercowo-naczyniowym u pacjentów z wysokim ryzykiem wystąpienia
takiego zdarzenia po raz pierwszy, razem z działaniami mającymi na celu redukcję pozostałych
czynników ryzyka.

4.2   Dawkowanie i sposób podawania

Przed rozpoczęciem i w czasie leczenia pacjent powinien stosować dietę mającą na celu zmniejszenie
stężenia cholesterolu. Dawkowanie należy ustalać indywidualnie, zgodnie z obowiązującymi
zaleceniami, zależnie od celu terapii oraz reakcji pacjenta na leczenie.

Zahron może być przyjmowany o każdej porze dnia z pokarmem lub bez pokarmu.

Leczenie hipercholesterolemii

Zalecana dawka początkowa to 5 lub 10 mg, doustnie, raz na dobę, zarówno u pacjentów, którzy nie
byli wcześniej leczeni innymi lekami z grupy statyn, jak i u leczonych innymi inhibitorami reduktazy
HMG-CoA. W trakcie ustalania dawki początkowej należy wziąć pod uwagę stężenie cholesterolu u
danego pacjenta oraz ryzyko wystąpienia chorób układu sercowo-naczyniowego w przyszłości, jak
również ryzyko wystąpienia działań niepożądanych (patrz poniżej). Jeśli jest to konieczne, po 4
tygodniach leczenia dawkę można zwiększyć (patrz punkt 5.1). Z powodu zwiększonej częstości
występowania działań niepożądanych po podaniu dawki 40 mg w porównaniu ze stosowaniem
mniejszych dawek (patrz punkt 4.8), zwiększenie dawki do dawki maksymalnej 40 mg można rozważyć
jedynie u pacjentów z ciężką hipercholesterolemią, należących do grupy wysokiego ryzyka wystąpienia
chorób układu sercowo-naczyniowego (szczególnie pacjenci z rodzinną hipercholesterolemią), u
których nie uzyskano spodziewanego celu terapii po zastosowaniu dawki 20 mg. Pacjenci leczeni
dawką 40 mg powinni pozostawać pod rutynową kontrolą (patrz punkt 4.4) Zaleca się, aby leczenie
dawką 40 mg było prowadzone pod kontrolą specjalisty.

Zapobieganie zdarzeniom sercowo-naczyniowym

W badaniach nad zmniejszeniem ryzyka wystąpienia zdarzeń sercowo-naczyniowych stosowano dawkę
20 mg na dobę (patrz punkt 5.1).

Dzieci i młodzież
Stosowanie leku u dzieci powinno być prowadzone przez specjalistę.

Dzieci poniżej 10 lat
Doświadczenie dotyczące stosowania rozuwastatyny u dzieci poniżej 10 lat jest ograniczone do
niewielkiej liczby dzieci (w wieku pomiędzy 8 a 10 lat) z homozygotyczną hipercholesterolemią
rodzinną. Dlatego też produkt leczniczy Zahron nie jest zalecany do stosowania u dzieci poniżej 10 lat.

Pacjenci w podeszłym wieku
Zalecana dawka początkowa u pacjentów starszych niż 70 lat wynosi 5 mg (patrz punkt 4.4).

Pacjenci z niewydolnością nerek
Nie ma konieczności zmiany dawki u pacjentów z łagodnymi i umiarkowanymi zaburzeniami
czynności nerek. Zalecana dawka początkowa u pacjentów z umiarkowanymi zaburzeniami czynności
nerek (klirens kreatyniny <60 ml/min) wynosi 5 mg. Stosowanie dawki 40 mg jest przeciwwskazane u
pacjentów z umiarkowanymi zaburzeniami czynności nerek. Stosowanie produktu Zahron jest
przeciwwskazane u pacjentów z ciężkimi zaburzeniami czynności nerek (patrz punkt 4 3 i punkt 5 2).

Pacjenci z niewydolnością wątroby
Nie stwierdzono zwiększenia ekspozycji ustrojowej na rozuwastatynę u pacjentów z 7 punktami lub
mniejszą liczbą punktów w skali Child-Pugh. Jednakże u pacjentów z 8 lub 9 punktami w skali Child-
Pugh obserwowano zwiększenie ekspozycji ustrojowej na rozuwastatynę (patrz punkt 5 2). U tych
pacjentów należy rozważyć ocenę czynności nerek (patrz punkt 4.4). Nie ma danych dotyczących
stosowania produktu u pacjentów z grupy powyżej 9 punktów w skali Child-Pugh. Stosowanie
produktu Zahron jest przeciwwskazane u pacjentów z czynną chorobą wątroby (patrz punkt 4.3).

Pacjenci różnych ras
U pacjentów pochodzenia azjatyckiego stwierdzano zwiększoną ekspozycję ustrojową na rozuwastatynę
(patrz punkt 4.3, punkt 4.4 i punkt 5.2). U pacjentów pochodzenia azjatyckiego zalecana dawka
początkowa wynosi 5 mg. Stosowanie dawki 40 mg jest u tych pacjentów przeciwwskazane.

Polimorfizm genetyczny
Znane są konkretne typy polimorfizmu genetycznego, które mogą prowadzić do zwiększonej
ekspozycji na rozuwastatynę (patrz punkt 5.2). U pacjentów, u których występuje tego typu
polimorfizm zalecane jest stosowanie mniejszej dawki dobowej rozuwastatyny.

Pacjenci predysponowani do miopatii
U pacjentów z czynnikami predysponującymi do miopatii leczenie należy rozpoczynać od dawki 5 mg
(patrz punkt 4.4). Stosowanie dawki 40 mg jest przeciwwskazane u niektórych pacjentów z tej grupy
(patrz punkt 4.3).

Terapia współistniejąca
Rozuwastatyna jest substratem dla różnych białek transportujących (np. OATP1B1 oraz BCRP).
Ryzyko miopatii (w tym rabdomiolizy) jest zwiększone, gdy rozuwastatyna jest podawana
równocześnie z pewnymi produktami leczniczymi, które mogą zwiększać stężenie rozuwastatyny w
osoczu z powodu interakcji z tymi białkami transportującymi (np. z cyklosporyną oraz niektórymi
inhibitorami proteaz, w tym kombinacjami rytonawiru z atazanawirem, lopinawirem i (lub)
typranawirem; patrz punkty 4.4 i 4.5). Gdy jest to możliwe, należy rozważyć zastosowanie leków
alternatywnych, a jeżeli konieczne, rozważyć czasowe leczenie produktem leczniczym Zahron. W
sytuacjach, gdy stosowanie tych produktów leczniczych równocześnie z produktem leczniczym
zawierającym rozuwastatynę jest niemożliwe do uniknięcia, należy uważnie rozważyć korzyści i
zagrożenia wynikające z dostosowania dawkowania produktu leczniczego Zahron i terapii równoległej
(patrz punkt 4.5).


4.3   Przeciwwskazania

Stosowanie produktu Zahron jest przeciwwskazane:
   - u pacjentów z nadwrażliwością na rozuwastatynę lub którąkolwiek substancję pomocniczą
   wymienioną w punkcie 6.1,
   - u pacjentów z czynną chorobą wątroby, w tym z niewyjaśnioną, trwale zwiększoną aktywnością
      aminotransferaz w surowicy i ponad 3-krotnym zwiększeniem powyżej górnej granicy normy
      (GGN) aktywności jednej z nich,
   - u pacjentów z ciężkimi zaburzeniami czynności nerek (klirens kreatyniny <30 ml/min),
   - u pacjentów z miopatią,
   - u pacjentów jednocześnie leczonych cyklosporyną,
   - u pacjentek w ciąży, w okresie karmienia piersią i u pacjentek w wieku rozrodczym nie
      stosujących skutecznych metod antykoncepcji.

Stosowanie produktu w dawce 40 mg jest przeciwwskazane u pacjentów z czynnikami
predysponującymi do występowania miopatii lub rabdomiolizy. Należą do nich:
    - umiarkowane zaburzenia czynności nerek (klirens kreatyniny <60 ml/min),
    - niedoczynność tarczycy,
    - genetycznie uwarunkowane choroby mięśni u pacjenta lub członków jego rodziny,
    - wystąpienie objawów uszkodzenia mięśni po zastosowaniu innego inhibitora reduktazy
       HMG-CoA lub leku z grupy fibratów,
    - nadużywanie alkoholu,
    - sytuacje, w których może dojść do zwiększenia stężenia produktu we krwi,
    - azjatyckie pochodzenie,
     - jednoczesne stosowanie leków z grupy fibratów,
       (patrz punkty 4.4, 4.5 i 5.2).

4,4   Specjalne ostrzeżenia i środki ostrożności dotyczące stosowania

Działanie na nerki
U pacjentów leczonych dużymi dawkami rozuwastatyny, zwłaszcza dawką 40 mg, stwierdzano
przemijające lub sporadyczne występowanie proteinurii, głównie pochodzenia kanalikowego,
wykrywanej testem paskowym. Nie stwierdzono, aby występowanie proteinurii poprzedzało wystąpienie
ostrej lub postępującej choroby nerek (patrz punkt 4.8). Częstość występowania ciężkich działań
niepożądanych ze strony nerek w zastosowaniu klinicznym jest większa po dawce 40 mg. U pacjentów
leczonych dawką 40 mg należy rozważyć ocenę czynności nerek podczas rutynowej kontroli.

Działanie na mięśnie
U pacjentów leczonych produktem Zahron, zwłaszcza dawkami powyżej 20 mg, stwierdzano
występowanie działania na mięśnie szkieletowe, np. bólów mięśni, miopatii oraz rzadko rabdomiolizy. Po
zastosowaniu jednocześnie ezetymibu i inhibitora reduktazy HMG-CoA obserwowano bardzo rzadkie
przypadki rabdomiolizy. Należy zachować ostrożność jeśli te leki są stosowane łącznie, ponieważ nie
można wykluczyć interakcji farmakodynarnicznej (patrz punkt 4.5). Tak jak w przypadku innych
inhibitorów reduktazy HMG-CoA, częstość zgłaszania rabdomiolizy związanej z rozuwastatyną
stosowaną po wprowadzeniu do obrotu jest większa po dawkach 40 mg.

Pomiar aktywności kinazy kreatynowej
Nie należy badać aktywności kinazy kreatynowej (CK) po intensywnym wysiłku fizycznym ani kiedy
występują inne możliwe przyczyny zwiększenia aktywności CK, gdyż może to zakłócić interpretację
wyników. Jeśli przed rozpoczęciem leczenia aktywność kinazy kreatynowej była znacznie zwiększona
(>5 x GGN), należy po 5-7 dniach wykonać badanie kontrolne. Nie należy rozpoczynać leczenia, jeśli w
badaniu kontrolnym CK>5 x GGN.

Przed rozpoczęciem leczenia
Produkt Zahron, tak jak inne inhibitory reduktazy HMG-CoA, należy stosować ostrożnie u pacjentów z
czynnikami predysponującymi do wystąpienia miopatii lub rabdomiolizy. Do czynników tych zalicza się:
    - zaburzenia czynności nerek,
    - niedoczynność tarczycy,
    - genetycznie uwarunkowane choroby mięśni u pacjenta lub członków jego rodziny,
   - wystąpienie objawów uszkodzenia mięśni po zastosowaniu innego inhibitora reduktazy
       HMG-CoA lub leku z grupy fibratów,
   - nadużywanie alkoholu,
   - wiek >70 lat,
   - sytuacje, w których może dojść do zwiększenia stężenia substancji czynnej w surowicy (patrz
       punkt y 4.2, 4.5 i 5.2),
   - jednoczesne stosowanie leków z grupy fibratów.

U tej grupy pacjentów należy rozważyć ryzyko i możliwe korzyści leczenia, a w trakcie leczenia zaleca
się obserwację pacjenta. Jeśli u pacjenta w badaniu wykonanym przed leczeniem stwierdza się znacznie
zwiększoną aktywność kinazy kreatynowej (>5 x GGN), nie należy rozpoczynać terapii.

W trakcie leczenia
Należy poinformować pacjenta, aby niezwłocznie powiadomił lekarza, jeśli wystąpią niewyjaśnione bóle
mięśni, osłabienie siły mięśniowej lub skurcze mięśni, szczególnie jeśli towarzyszy im złe
samopoczucie lub gorączka. U tych pacjentów należy wykonać badanie aktywności kinazy
kreatynowej. Jeśli aktywność kinazy kreatynowej jest znacząco zwiększona (>5 x GGN) lub jeśli
objawy ze strony mięśni są nasilone i powodują dolegliwości podczas codziennych czynności (nawet
wtedy, gdy CK <5 x GGN), należy przerwać leczenie. Po ustąpieniu objawów klinicznych i
zmniejszeniu aktywności kinazy kreatynowej do wartości prawidłowych można rozważyć ponowne
zastosowanie produktu Zahron lub innego inhibitora reduktazy HMG-CoA w najmniejszej dawce.
Pacjent powinien pozostawać pod ścisłą kontrolą. Jeśli u pacjenta nie występują objawy kliniczne, nie
jest konieczna rutynowa kontrola aktywności kinazy kreatynowej. Podczas przyjmowania lub po
zakończeniu przyjmowania statyn, w tym rozuwastatyny, bardzo rzadko zgłaszano martwiczą miopatię
o podłożu immunologicznym (IMNM = immunozależna miopatia martwicza). Klinicznie IMNM
charakteryzuje się osłabieniem mięśni proksymalnych i zwiększeniem aktywności kinazy kreatynowej
w surowicy, które utrzymują się pomimo zaprzestania leczenia.

Dane z badań klinicznych u małej grupy pacjentów nie zawierają dowodów zwiększonego działania
rozuwastatynę na mięśnie szkieletowe, podczas stosowania z innymi lekami. Jednakże u pacjentów
leczonych jednocześnie innymi inhibitorami reduktazy HMG-CoA, pochodnymi kwasu fibrynowego, w
tym gemfibrozylem, cyklosporyną, kwasem nikotynowym, lekami przeciwgrzybiczymi z grupy azoli,
inhibitorami proteazy oraz antybiotykami makrolidowymi stwierdzano zwiększenie częstości
występowania zapalenia mięśni i miopatii. Gemfibrozyl stosowany jednocześnie z innymi inhibitorami
reduktazy HMG-CoA zwiększa ryzyko wystąpienia miopatii. Dlatego nie zaleca się jednoczesnego
stosowania gemfibrozylu i produktu Zahron. Należy dokładnie rozważyć korzyści wynikające ze zmiany
stężenia lipidów i ryzyko związane z jednoczesnym stosowaniem leków z grupy fibratów lub kwasu
nikotynowego i produktu Zahron. Jednoczesne stosowanie produktu Zahron w dawce 40 mg oraz leków
z grupy fibratów jest przeciwwskazane (patrz punkt 4.5 i punkt 4.8).

Nie należy stosować produktu Zahron, jeśli u pacjenta występują ostre, ciężkie objawy mogące
wskazywać na miopatię lub usposabiające do wystąpienia wtórnej niewydolności nerek na skutek
rabdomiolizy (np. sepsa, niedociśnienie, rozległy zabieg chirurgiczny, uraz, ciężkie zaburzenia
metaboliczne, wewnątrzwydzielnicze i elektrolitowe lub niekontrolowana padaczka).

Działanie na czynność wątroby
Produkt Zahron, tak jak inne inhibitory reduktazy HMG-CoA, powinien być stosowany ostrożnie u
pacjentów nadużywających alkoholu i (lub) mających w wywiadzie chorobę wątroby. Zaleca się
wykonanie badań czynności wątroby przed rozpoczęciem leczenia i 3 miesiące po jego rozpoczęciu.
Należy przerwać leczenie lub zmniejszyć dawkę produktu Zahron, jeśli aktywność amonitransferaz w
surowicy jest ponad 3-krotnie większa niż górna granica normy. Częstość występowania ciężkich
działań niepożądanych ze strony wątroby (głównie zwiększenie aktywności aminotransferaz
wątrobowych) po wprowadzeniu leku do obrotu, jest większa po dawce 40 mg.

U pacjentów z wtórną hipercholesterolemią spowodowaną niedoczynnością tarczycy lub zespołem
nerczycowym, przed rozpoczęciem leczenia produktem Zahron należy zastosować odpowiednie
leczenie choroby podstawowej.

Rasa
W badaniach farmakokinetyki wykazano zwiększoną ekspozycję na lek u pacjentów pochodzenia
azjatyckiego, w porównaniu z rasą kaukaską (patrz punkt 4.2, 4.3 i punkt 5.2).

Inhibitory proteazy
Zwiększona ekspozycja ogólnoustrojowa na rozuwastatynę była obserwowana u pacjentów
przyjmujących rozuwastatynę równolegle z różnymi inhibitorami proteaz w skojarzeniu z rytonawirem.
Należy rozważyć zarówno korzyść wynikającą ze zmniejszenia stężeń lipidów wskutek stosowania
rozuwastatyny u pacjentów z zakażeniem HIV przyjmujących inhibitory proteaz jak i możliwość
zwiększenia stężeń rozuwastatyny w osoczu podczas rozpoczynania leczenia i zwiększania dawki leku
rozuwastatyny u pacjentów leczonych inhibitorami proteaz. Równoczesne stosowanie rozuwastatyny z
niektórymi inhibitorami proteazy nie jest zalecane, o ile dawkowanie rozuwastatyny nie zostanie
dostosowane (patrz punkty 4.2 i 4.5).

Nietolerancja laktozy
Lek nie powinien być stosowany u pacjentów z rzadko występującą dziedziczną nietolerancją
galaktozy, niedoborem laktazy (typu Lapp) lub zespołem złego wchłaniania glukozy-galaktozy.

Śródmiąższowa choroba płuc
W rzadkich przypadkach, przy leczeniu statynami zgłaszano występowanie śródmiąższowej choroby
płuc, zwłaszcza podczas długotrwałego leczenia (patrz punkt 4.8). Objawy mogą zawierać: duszność,
suchy kaszel i pogorszenie ogólnego stanu zdrowia (zmęczenie, utrata masy ciała i gorączka). Jeżeli
podejrzewa się u pacjenta rozwój śródmiąższowej choroby płuc, leczenie statynami należy przerwać.

Cukrzyca
Niektóre dane wskazują na to, że statyny powodują zwiększenie stężenia glukozy we krwi, a u
niektórych pacjentów z wysokim ryzykiem rozwoju cukrzycy mogą wywoływać hiperglikemię
wymagającą odpowiedniego leczenia. Ryzyko to jednak nie powinno być przyczyną przerwania
leczenia statynami, ponieważ korzyści wynikające ze zmniejszenia ryzyka wystąpienia zaburzeń
naczyniowych na skutek stosowania statyn są większe.
Pacjenci z grupy ryzyka (stężenie glukozy na czczo 5,6 do 6,9 mmol/L, BMI>30 kg/m2, zwiększone
stężenie trójglicerydów, nadciśnienie) powinni być monitorowani zarówno pod względem klinicznym
jak i biochemicznym zgodnie z wytycznymi krajowymi.
W badaniu JUPITER zaobserwowano, że całkowita częstość występowania cukrzycy u pacjentów w
grupie przyjmującej rozuwastatynę wynosiła 2,8%, w grupie placebo 2,3% (u pacjentów ze stężeniem
glukozy na czczo 5,6 do 6,9 mmol/L).

Barwniki azowe
Ze względu na obecność żółcieni chinolinowej (E 104) lek może powodować reakcje alergiczne.
4.5   Interakcje z innymi lekami lub inne rodzaje interakcji

Wpływ równolegle stosowanych leków na rozuwastatynę

Inhibitory białek transportujących. Rozuwastatyna jest substratem dla niektórych białek
transportujących, w tym dla wątrobowego transportera wychwytującego OATP1B1 oraz dla
transportera wypływu odkomórkowego BCRP. Równoległe podawanie rozuwastatyny z produktami
leczniczymi, które są inhibitorami tych białek transportujących może skutkować zwiększeniem stężenia
rozuwastatyny w osoczu oraz zwiększeniem ryzyka rozwoju miopatii (patrz punkty 4.2, 4.4 oraz 4.5
Tabela 1).

Cyklosporyna. Jednoczesne stosowanie produktu Zahron i cyklosporyny powoduje około 7-krotne
zwiększenie powierzchni pola pod krzywą (AUC) rozuwastatyny w porównaniu z AUC u zdrowych
ochotników (patrz Tabela 1). Produkt Crestor jest przeciwwskazany u pacjentów przyjmujących
równocześnie cyklosporynę (patrz punkt 4.3).
Jednoczesne stosowanie nie wpływa na stężenie cyklosporyny w osoczu.

Inhibitory proteazy. Jednoczesne stosowanie rozuwastatyny i inhibitorów proteazy znacząco
zwiększa ekspozycję na rozuwastatynę (patrz Tabela 1). Dokładny mechanizm tej interakcji nie jest
znany. Na przykład, w przeprowadzonym badaniu farmakokinetycznym jednoczesne zastosowanie u
zdrowych ochotników rozuwastatyny w dawce 10 mg oraz produktu złożonego zawierającego dwa
inhibitory proteaz (300 mg atazanawiru i 100 mg rytonawiru), powodowało odpowiednio około
trzykrotne i siedmiokrotne zwiększenie AUC i Cmax dla rozuwastatyny. Równoczesne stosowanie
rozuwastatyny oraz niektórych kombinacji intibitorów proteaz można rozważyć po uważnym
przeanalizowaniu zmian dawkowania rozuwastatyny z uwzględnieniem spodziewanego zwiększenia
ekspozycji na rozuwastatynę (patrz punkty 4.2, 4.4 oraz 4.5 Tabela 1).

Gemfibrozyl i inne leki zmniejszające stężenie lipidów. Jednoczesne stosowanie produktu Zahron i
gemfibrozylu powoduje 2-krotne zwiększenie maksymalnego stężenia rozuwastatyny (Cmax ) oraz
powierzchni pola pod krzywą (AUC) (patrz punkt 4.4).
W oparciu o wyniki z przeprowadzonych specyficznych badań interakcji nie należy się spodziewać
wystąpienia istotnych farmakokinetycznych interakcji z fenofibratem, jednak mogą wystąpić interakcje
farmakodynamiczne.
Jednoczesne stosowanie inhibitorów reduktazy HMG-CoA oraz gemfibrozylu, fenofibratu lub innych
leków z grupy fibratów oraz niacyny (kwasu nikotynowego) w dawce obniżającej stężenie lipidów (1
g na dobę lub większej) zwiększa ryzyko wystąpienia miopatii, prawdopodobnie dlatego, że leki te
same mogą powodować miopatię. Jednoczesne stosowanie leków z grupy fibratów i produktu Zahron
w dawce 40 mg jest przeciwwskazane (patrz punkt 4.3 i punkt 4.4). U tych pacjentów należy
rozpoczynać leczenie od dawki 5 mg.

Ezetymib. Jednoczesne stosowanie 10mg produktu Zahron i 10 mg ezetymibu powodowało 1,2-
krotne zwiększenie AUC dla rozuwastatyny u pacjentów z hipercholesterolemią (Tabela 1).. Nie
można wykluczyć interakcji farmakodynamicznej między rozuwastatyną a ezetynibem pod
względem występowania działań niepożądanych (patrz punkt 4.4).

Leki przeciw nadkwaśności. Jednoczesne stosowanie rozuwastatyny i zawiesin zmniejszających
kwaśność soku żołądkowego zawierających wodorotlenek glinu i magnezu powodowało zmniejszenie
stężenia rozuwastatyny w osoczu mniej więcej o 50%. Działanie to było mniejsze, gdy leki
zobojętniające były zażywane 2 godziny po zastosowaniu rozuwastatyny. Nie badano, jakie znaczenie
ma ta interakcja w praktyce klinicznej.

Erytromycyna. Jednoczesne stosowanie rozuwastatyny i erytromycyny powoduje zmniejszenie
powierzchni pola pod krzywą AUC rozuwastatyny o 20% i stężenia maksymalnego Cmax rozuwastatyny o
30%. Ta interakcja może być spowodowana zwiększeniem motoryki przewodu pokarmowego po
zastosowaniu erytromycyny.
Enzymy układu cytochromu P450. Z badań in vivo oraz in vitro wynika, że rozuwastatyna nie ma
działania hamującego lub pobudzającego izoenzymy układu cytochromu P450. Ponadto enzymy te
mają słabe powinowactwo do rozuwastatyny. Z tego względu interakcje międzylekowe wynikające z
metabolizmu przy udziale cytochromu P450 nie są spodziewane. Nie stwierdzono występowania
klinicznie istotnych interakcji z flukonazolem (inhibitor CYP 2C9 i CYP 3A4) ani ketokonazolem
(inhibitor CYP 2A6 i CYP 3A4).

Interakcje wymagające dostosowania dawki rozuwastatyny (patrz także Tabela 1): Gdy konieczne
jest podawanie rozuwastatyny równolegle z innymi produktami leczniczymi, o których wiadomo, że
zwiększają ekspozycję ustroju na rozuwastatynę, dawki rozuwastatyny powinny zostać dostosowane.
Należy rozpocząć od dawki 5 mg raz na dobę, jeżeli spodziewane zwiększenie ekspozycji (AUC) jest
około 2-krotne lub większe. Należy dostosować maksymalną dawkę dobową rozuwastatyny tak, aby
spodziewana ekspozycja na rozuwastatynę nie przekroczyła ekspozycji przy stosowaniu dawki dobowej
40 mg przyjmowanej bez wchodzących w interakcje produktów leczniczych, na przykład 20mg
rozuwastatyny z gemfibrozylem (zwiększenie 1,9-krotne) oraz 10 mg rozuwastatyny przy
jednoczesnym podawaniu atazanawiru/rytonawiru (zwiększenie 3,1-krotne).


Tabela 1. Wpływ równolegle stosowanych produktów leczniczych na ekspozycję na rozuwastatynę
(AUC; w kolejności malejącego stopnia zwiększenia ekspozycji) na podstawie danych z
opublikowanych badań klinicznych
Schemat dawkowania leku wchodzącego         Schemat dawkowania          Zmiana AUC dla
w interakcję                                rozuwastatyny               rozuwastatyny*
Cyklosporyna 75 mg dwa razy/dobę do 200     10 mg raz/dobę, przez 10 7.1-krotne ↑
mg dwa razy/dobę, przez 6 miesięcy          dni
Atazanawir 300 mg / rytonawir 100 mg        10 mg, dawka pojedyncza 3.1- krotne ↑
raz/dobę, przez 8 dni
Lopinawir 400 mg / rytonawir 100 mg dwa     20 mg raz/dobę, przez 7     2.1- krotne ↑
razy/dobę, przez 17 dni                     dni
Gemfibrozyl 600 mg dwa razy/dobę, przez 7 80 mg, dawka pojedyncza 1.9- krotne ↑
dni
Eltrombopag 75 mg raz/dobę, przez 10 dni    10 mg, dawka pojedyncza 1.6- krotne ↑
Darunawir 600 mg / rytonawir 100 mg dwa        10 mg raz/dobę, 7 dni       1.5- krotne ↑
razy/dobę, przez 7 dni
Typranawir 500 mg / rytonawir 200 mg dwa       10 mg, dawka pojedyncza     1.4- krotne ↑
razy/dobę, przez 11 dni
Dronedaron 400 mg dwa razy/dobę                Niedostępny                 1.4- krotne ↑

Itrakonazol 200 mg raz/dobę, przez 5 dni       10 mg, dawka pojedyncza     1.4- krotne ↑**

Ezetymib 10 mg raz/dobę, przez 14 dni          10 mg, raz/dobę, przez 14   1.2- krotne ↑**
                                               dni
Fosamprenawir 700 mg / rytonawir 100 mg        10 mg, dawka pojedyncza     ↔
dwa razy/dobę, przez 8 dni
Aleglitazar 0,3 mg, przez 7 dni                40 mg, przez 7 dni          ↔

Sylimaryna 140 mg trzy razy/dobę, przez 5      10 mg, dawka pojedyncza     ↔
dni
Fenofibrat 67 mg trzy razy/dobę, przez 7 dni   10 mg, przez 7 dni          ↔

Ryfampicyna 450 mg raz/dobę, przez 7 dni       20 mg, dawka pojedyncza     ↔

Ketokonazol 200 mg dwa razy/dobę, przez 7      80 mg, dawka pojedyncza     ↔
 dni
 Flukonazol 200 mg raz/dobę, przez 11 dni            80 mg, dawka pojedyncza        ↔

 Erytromycyna 500 mg cztery razy/dobę,               80 mg, dawka pojedyncza        28 % ↓
 przez 7 dni
 Baicalin 50 mg trzy razy/dobę, przez 14 dni         20 mg, dawka pojedyncza        47 % ↓

  *Dane podane jako krotność zmiany przedstawiają prostą proporcję między ekspozycją na rozuwastatynę
  podczas równoczesnego stosowania z innymi lekami a ekspozycją podczas podawania samej tylko
  rozuwastatyny. Dane podane jako zmiana względna wyrażona w % przedstawiają procentową zmianę
  względem ekspozycji podczas stosowania samej tylko rozuwastatyny.
kszenie zostało oznaczone symbolem “↑”, brak zmiany - symbolem “↔”, a zmniejszenie – symbolem “↓”.
  **Przeprowadzono szereg badań interakcji dla różnych rozuwastatyny, w tabeli ukazano najbardziej istotną
  proporcję


 Wpływ rozuwastatyny na równolegle stosowane leki

 Antagoniści witaminy K. Tak jak w przypadku stosowania innych inhibitorów reduktazy HMG-CoA,
 rozpoczęcie leczenia lub zwiększenie dawki u pacjentów leczonych jednocześnie antagonistami
 witaminy K (np. warfaryną lub innymi lekami przeciwzakrzepowymi z grupy kumaryny) może
 powodować zwiększenie międzynarodowego wskaźnika normalizowanego (INR). Zmniejszenie dawki
 produktu Zahron lub zaprzestanie jego podawania może powodować zmniejszenie INR. W takich
 przypadkach należy odpowiednio kontrolować INR.

 Doustne środki antykoncepcyjne lub hormonalna terapia zastępcza. Jednoczesne stosowanie
 rozuwastatyny i doustnych środków antykoncepcyjnych powodowało zwiększenie powierzchni pola pod
 krzywą (AUC) etynyloestradiolu i norgestrelu odpowiednio o 26 i 34%. Zwiększone stężenie leku w
 osoczu należy uwzględnić podczas ustalania dawki środka antykoncepcyjnego. Brak jest jakichkolwiek
 danych farmakokinetycznych dotyczących jednoczesnego stosowania rozuwastatyny i hormonalnej
 terapii zastępczej, dlatego nie można wykluczyć występowania podobnych skutków, jak podczas
 jednoczesnego stosowania ze środkami antykoncepcyjnymi. Leki te były stosowane jednocześnie i
 dobrze tolerowane przez wiele pacjentek biorących udział w badaniach klinicznych.

 Inne leki. Na podstawie przeprowadzonych odpowiednich badań nad interakcjami można
 przypuszczać, że nie występują klinicznie istotne interakcje z digoksyną.

 Dzieci i młodzież: Badania interakcji zostały przeprowadzone tylko u pacjentów dorosłych.
 Zakres i stopień interakcji w populacji pediatrycznej nie są znane.

  4.6    Wpływ na płodność, ciążę i laktację

  Stosowanie produktu Zahron w ciąży i w okresie karmienia piersią jest przeciwwskazane. Pacjentki w
  wieku rozrodczym powinny stosować skuteczne metody antykoncepcji. Ze względu na to, że
  cholesterol oraz inne produkty jego przemiany są niezbędne do prawidłowego rozwoju płodu,
  spodziewane ryzyko stosowania inhibitorów reduktazy HMG-CoA przewyższa korzyści wynikające z
  leczenia kobiety w ciąży. Badania na zwierzętach wykazały szkodliwy wpływ na reprodukcję (patrz
  punkt 5.3). W celu zachowania ostrożności zaleca się unikanie stosowania produktu Zahron w okresie
  ciąży.
  Rozuwastatyna przenika do mleka karmiących samic szczura. Nie ma danych dotyczących przenikania
  do mleka kobiet karmiących piersią (patrz punkt 4.3).

  4.7    Wpływ na zdolność prowadzenia pojazdów i obsługiwania maszyn

  Nie przeprowadzono badań nad wpływem rozuwastatyny na zdolność prowadzenia pojazdów
  mechanicznych i obsługiwania urządzeń mechanicznych w ruchu. Na podstawie właściwości
  farmakodynamicznych rozuwastatyny można sądzić, że nie powinna ona wywierać takiego wpływu. W
czasie leczenia mogą wystąpić zawroty głowy, co należy wziąć pod uwagę podczas prowadzenia
pojazdów mechanicznych i obsługiwania urządzeń mechanicznych w ruchu.

4.8    Działania niepożądane

Działania niepożądane występujące po zastosowaniu rozuwastatyny są najczęściej łagodne i
przemijające. Mniej niż 4% pacjentów leczonych rozuwastatyną biorących udział w kontrolowanych
badaniach klinicznych, musiało zakończyć udział w badaniu ze względu na wystąpienie działań
niepożądanych.

Lista niepożądanych działań leku przedstawiona w postaci tabelarycznej
Na podstawie danych pochodzących z badań klinicznych oraz bogatego doświadczenia zgromadzonego
w toku porejestracyjnego stosowania leku, w poniższej tabeli przedstawiono profil działań
niepożądanych rozuwastatyny. Działania niepożądane wyszczególnione poniżej zostały sklasyfikowane
według częstości ich występowania oraz systemowej klasyfikacji narządów.

Częstości występowania działań niepożądanych są określone według następującej konwencji:
występujące często (≥l/100 do <l/10), niezbyt często (≥l/1 000 do <l/100), rzadko (≥l/10 000 do
<l/1 000), bardzo rzadko (<l/10 000) i częstość nieznana (nie może być określona na podstawie
dostępnych danych).

Tabela 2. Niepożądane działania leku na podstawie danych z badań klinicznych i doświadczenia
z porejestracyjnego stosowania leku



Klasyfikacja wg                   Niezbyt                           Bardzo           Częstość
                      Często                    Rzadko
organów                           często                            rzadko           nieznana

Zaburzenia krwi i
                                                trombocytopenia
układu chłonnego

                                                reakcje
Zaburzenia układu                               nadwrażliwości,
immunologicznego                                w tym obrzęk
                                                naczynioruchowy

Zaburzenia
                      cukrzyca1
endokrynologiczne

Zaburzenia
                                                                                     depresja
psychiatryczne

                                                                                    neuropatia
                                                                                    obwodowa,
                      bóle
                                                                    polineuropatia, zaburzenia snu,
Zaburzenia układu     głowy,
                                                                    zaburzenia      w tym
nerwowego             zawroty
                                                                    pamięci         bezsenność i
                      głowy
                                                                                    koszmary
                                                                                    senne

Zaburzenia układu
                                                                                     kaszel,
oddechowego,
                                                                                     duszności
klatki piersiowej i
śródpiersia

                   zaparcia,
Zaburzenia żołądka nudności,                       Zapalenie
                                                                                          biegunka
i jelit            bóle                            trzustki
                   brzucha

                                                   zwiększenie
Zaburzenia                                                              żółtaczka,
                                                   aktywności
wątroby i dróg                                                          zapalenie
                                                   aminotransferaz
żółciowych                                                              wątroby
                                                   wątrobowych

                                   świąd,                                                 zespół
Zaburzenia skóry i
                                   wysypka,                                               Stevensa-
tkanki podskórnej
                                   pokrzywka                                              Johnsona
                                                                                          Immunozależna
                                                                                          miopatia
Zaburzenia                                         miopatia (w tym
                                                                                          martwicza
mięśniowo-            bóle                         zapalenie mięśni
                                                                        artralgia
szkieletowe i         mięśni                       oka) i
                                                                                          uszkodzenia
tkanki łącznej                                     rabdomioliza
                                                                                          ścięgien

Zaburzenia nerek i
                                                                        hematuria
dróg moczowych

Zaburzenia układu
rozrodczego i                                                           ginekomastia
piersi

Zaburzenia ogólne
i stany w miejscu     osłabienie                                                          obrzęki
podania
1
 Częstość występowania zależy od obecności lub braku czynników ryzyka (stężenie glukozy we krwi na czczo
≥5,6 mmol/L, BMI>30 kg/m2, podwyższone stężenie trójglicerydów we krwi, nadciśnienie tętnicze w wywiadzie).


Tak jak w przypadku innych inhibitorów reduktazy HMG-CoA, częstość występowania
działań niepożądanych wykazuje tendencję zależności od dawki.

Działanie na nerki. U pacjentów leczonych rozuwaststyną obserwowano występowanie proteinurii,
głównie pochodzenia kanalikowego, stwierdzanej testem paskowym. Podczas leczenia dawkami 10
lub 20 mg u mniej niż 1% pacjentów, i u 3% pacjentów leczonych dawką 40 mg, stwierdzano zmianę
wyniku białka w moczu z „brak" lub „ślad" na „++" lub więcej. Po dawkach 20 mg stwierdzano
mniejsze zmiany, z „brak" lub „ślad" na „+". W większości przypadków proteinuria zmniejsza się lub
przemija podczas leczenia. Dane z badań klinicznych i po wprowadzeniu produktu do obrotu nie
wykazały, aby proteinuria poprzedzała wystąpienie ostrej lub postępującej choroby nerek. U
pacjentów leczonych rozuwaststyną obserwowano występowanie hematurii, jednak dane z badań
klinicznych wskazują, że jej częstość jest mała.

Działanie na mięśnie szkieletowe. U pacjentów leczonych rozuwastatyną, szczególnie w dawkach
większych niż 20 mg, stwierdzano występowanie działania na mięśnie szkieletowe, np. bólów mięśni,
miopatii (w tym zapalenie mięśni oka) oraz rzadko rabdomiolizy z lub bez ostrej niewydolności
nerek.

U pacjentów leczonych rozuwastatyną stwierdzano zwiększenie aktywności kinazy kreatynowej
zależne od dawki W większości przypadków było ono łagodne, bezobjawowe i przemijające. W razie
zwiększenia aktywności kinazy kreatynowej (>5 x GGN) należy przerwać leczenie (patrz punkt 4.4).

Działanie na wątrobę. U niewielkiej liczby pacjentów leczonych rozuwastatyną obserwowano,
podobnie jak po zastosowaniu innych inhibitorów reduktazy HMG-CoA, zwiększenie aktywności
aminotransferaz zależne od dawki. W większości przypadków było ono łagodne, bezobjawowe i
przemijające.

W przypadku niektórych statyn zgłaszano następujące działania niepożądane:
- zaburzenia czynności płciowych,
- w rzadkich przypadkach śródmiąższowa choroba płuc, zwłaszcza w długim okresie leczenia (patrz
punkt 4.4).

Częstość występowania rabdomiolizy, ciężkich działań niepożądanych ze strony nerek i wątroby
(głównie zwiększenie aktywności aminotransferaz) jest większa po dawce 40 mg.
Zgłaszanie podejrzewanych działań niepożądanych
Po dopuszczeniu produktu leczniczego do obrotu istotne jest zgłaszanie podejrzewanych działań
niepożądanych. Umożliwia to nieprzerwane monitorowanie stosunku korzyści do ryzyka stosowania
produktu leczniczego. Osoby należące do fachowego personelu medycznego powinny zgłaszać wszelkie
podejrzewane działania niepożądane za pośrednictwem krajowego systemu zgłaszania
Departament Monitorowania Niepożądanych Działań Produktów Leczniczych Urzędu Rejestracji
Produktów Leczniczych, Wyrobów Medycznych i Produktów Biobójczych
ul. Ząbkowska 41
PL-03 736 Warszawa
Tel.: + 48 22 49 21 301
Faks: + 48 22 49 21 309
e-mail: ndl@urpl.gov.pl
Dzięki zgłaszaniu działań niepożądanych można będzie zgromadzić więcej informacji na temat
bezpieczeństwa stosowania leku.


4.9   Przedawkowanie

Nie ma ustalonego sposobu postępowania w razie przedawkowania. W razie przedawkowania należy
stosować leczenie objawowe i jeśli jest to konieczne zastosować leczenie podtrzymujące. Należy
kontrolować czynność wątroby oraz aktywność kinazy kreatynowej. Hemodializa nie ma zastosowania
w leczeniu przedawkowania.


5,     WŁAŚCIWOŚCI FARMAKOLOGICZNE

5.1    Właściwości farmakodynamiczne

Grupa farmakoterapeutyczna: inhibitory reduktazy HMG-CoA; kod ATC: C10AA07

Mechanizm działania:
Rozuwastatyna jest wybiórczym i kompetycyjnym inhibitorem reduktazy HMG-CoA, enzymu
decydującego o szybkości procesu przekształcającego 3-hydroksy-3-metyloglutarylo-koenzym A do
mewalonianu, prekursora cholesterolu. Rozuwastatyna działa przede wszystkim w wątrobie, narządzie
docelowym dla leków zmniejszających stężenie cholesterolu.

Rozuwastatyna zwiększa ilość receptorów dla LDL na powierzchni komórek wątroby, co ułatwia
wychwytywanie i katabolizm LDL, hamuje wytwarzanie VLDL w wątrobie, co prowadzi do
zmniejszenia całkowitej ilości LDL i VLDL.

Działanie farmakodynamiczne:
Rozuwastatyna obniża stężenie zwiększonej frakcji LDL-cholesterolu, cholesterolu całkowitego i
triglicerydów oraz zwiększa stężenie frakcji HDL-cholesterolu. Obniża także ApoB, nonHDL-C,
VLDL-C, VLDL-TG i zwiększa ApoA-I (patrz tabela 3). Rozuwastatyna zmniejsza również stosunek
LDL-C/HDL-C, całkowity C/HDL-C, nonHDL-C/HDL-C oraz ApoB/ApoA-I.

Tabela 3 Reakcja na zastosowaną dawkę leku u pacjentów z pierwotną hipercholesterolemią typa IIa
i Ilb (uśredniona zmiana w procentach w odniesieniu do wartości początkowych)

________________________________________________________________________
  Dawka     N     LDL-C Całkowity-C HDL-C         TG      nonHDL-C    ApoB    ApoA-I
 Placebo   13      -7         -5          3        -3        -7         -3       0
    5      17     -45        -33          13      -35       -44        -38       4
    10     17     -52        -36          14      -10       -48        -42        4
    20     17     -55        -40           8      -23       -51        -46        5
    40     18     -63        -46          10      -28       -60        -54       0



Działanie lecznicze jest osiągane w ciągu 1 tygodnia od rozpoczęcia leczenia, a 90% maksymalnej
odpowiedzi występuje w ciągu 2 tygodni. Pełna odpowiedź na leczenie występuje zazwyczaj w ciągu 4
tygodni i utrzymuje się po tym czasie.

Skuteczność kliniczna
Rozuwastatyna jest skuteczna u dorosłych pacjentów z hipercholesterolemią występującą z
hipertriglicerydemią lub bez niej, niezależnie od rasy, płci, wieku, oraz w szczególnych
populacjach pacjentów, takich jak chorzy na cukrzycę oraz rodzinną hipercholesterolemię.

Zbiorcze dane z badań klinicznych fazy III wykazują skuteczność rozuwastatyny w leczeniu większości
pacjentów z hipercholesterolemią typu IIa i IIb (średnie wyjściowe stężenie LDL-C około 4,8 mmol/1)
do wartości docelowych zgodnych z zaleceniami Europejskiego Towarzystwa Miażdżycowego (EAS,
1998); około 80% pacjentów leczonych dawką 10 mg osiągnęło zalecany w wytycznych EAS cel terapii
dla stężenia LDL-C (< 3 mmol/1).

W dużym badaniu klinicznym, obejmującym 435 pacjentów z rodzinną heterozygotyczną
hipercholesterolemią, podawano od 20 do 80 mg rozuwaststyny, zwiększając dawkę w sposób
wymuszony. Wszystkie dawki korzystnie działały na parametry lipidów oraz osiągnięcie przez pacjenta
celu terapii. Po zwiększeniu dawki dobowej do 40 mg (w ciągu 12 tygodni leczenia)
stwierdzono zmniejszenie stężenia LDL-C o 5.3%. Stężenie LDL-C <3 mmol/I (które jest celem terapii
wg zaleceń EAS) osiągnęło 33% pacjentów.

W otwartym badaniu z zastosowaniem wymuszonego zwiększania dawki oceniano reakcję 42
pacjentów z rodzinną homozygotyczną hipercholesterolemią na leczenie rozuwastatyną w dawce od 20
do 40 mg. W całej populacji stężenie LDL-C zmniejszyło się średnio o 22%.

Z badań klinicznych z udziałem ograniczonej liczby pacjentów wynika, że podawanie rozuwastatyny
jednocześnie z fenofibratem skuteczniej zmniejsza stężenie triglicerydów oraz że stosowanie
jednocześnie z kwasem nikotynowym zwiększa stężenie HDL-C (patrz punkt 4.4).

W przeprowadzonym wieloośrodkowym, podwójnie zaślepionym, kontrolowanym placebo badaniu
klinicznym (METEOR), z udziałem 984 pacjentów w wieku od 45 do 70 lat, z małym ryzykiem
choroby wieńcowej (zdefiniowanym jako <10% przez okres 10 lat w skali Framingham), u których
średnie stężenie LDL-C wynosiło 4,0 mmol/1 (154 mg/dl), z subkliniczną miażdżycą naczyń tętniczych
(stwierdzoną za pomocą pomiaru grubości ściany tętnicy szyjnej CMI - ang. Carotid Intima Media
Thickness) stosowano rozuwastatynę w dawce 40 mg na dobę lub placebo przez okres 2 lat.
Rozuwastatyna znacznie zmniejszała szybkość progresji zmian maksymalnego CIMT mierzonej w 12
miejscach tętnicy szyjnej w porównaniu do placebo (przedział ufności 95% -0,0196, -0,0093;
p<0,0001). Zmiana od wartości początkowych wynosiła -0,0014 mm/rok (0,12%/rok - nieznamienna)
dla rozuwastatyny i progresja o +0,0131 mm/rok (1,12%/rok (p<0,0001)) dla placebo. Nie wykazano
bezpośredniego związku pomiędzy zmniejszeniem CIMT i redukcją ryzyka zdarzeń sercowo-
naczyniowych. Ryzyko choroby wieńcowej w grupie pacjentów biorących udział w badaniu
METEOR było małe. Nie była to reprezentatywna grupa do stosowania rozuwastatyny 40 mg. Dawka
40 mg powinna być przepisywana tylko pacjentom z ciężką hipercholesterolemią i dużym ryzykiem
powikłań sercowo-naczyniowych (patrz punkt 4.2).

W badaniu: Justification for the Use of Statins In Primary Prevention: An Intervention Trial Evaluating
Rosuvastatin (JUPITER), wpływ rozuwastatyny na występowanie dużych zdarzeń związanych z
chorobami sercowo-naczyniowymi o charakterze miażdżycowym został oceniony u 17802 mężczyzn
(≥50 lat) i kobiet (≥60 lat).

Uczestnicy badania byli losowo przypisani do grupy stosującej placebo (n=8901) i grupy stosującej
rozuwastatynę w dawce 20 mg raz na dobę (n=8901) a średni czas trwania badania wynosił 2 lata.

Stężenie cholesterolu LDL zmniejszyło się o 45% (p<0,001) w grupie stosującej rozuwastatynę w
porównaniu z grupą kontrolowaną placebo.

Analiza „post-hoc” podgrupy wysokiego ryzyka złożonej z osób z wyjściowym współczynnikiem
ryzyka według skali Framingham >20% (1558 pacjentów) wykazała statystycznie znaczącą redukcję (p
= 0,028) złożonego punktu końcowego obejmującego zgon z przyczyn sercowo- naczyniowych , udar i
zawał mięśnia sercowego dla rozuwastatyny w porównaniu z placebo. Bezwzględne Zmniejszenie
Ryzyka (ARR) na 1000 pacjento-lat wyniosło 8,8. Całkowita śmiertelność pozostała niezmieniona w tej
grupie pacjentów dużego ryzyka (p=0,193). Analiza „post-hoc” w podgrupie dużego ryzyka (9302
pacjentów) z wyjściową wartością ryzyka wg SCORE ≥5% (ekstrapolowana dla pacjentów powyżej 65
lat) wykazała statystycznie znaczące (p = 0,0003) zmniejszenie złożonego punktu końcowego
obejmującego zgon z przyczyn sercowo-naczyniowych, udar i zawał mięśnia sercowego dla
rozuwastatyny w porównaniu z placebo. Bezwzględne zmniejszenie ryzyka wyniosło 5,1 na 1000
pacjento-lat. Całkowita śmiertelność pozostała niezmieniona w tej grupie pacjentów dużego ryzyka
(p=0,076).

W badaniu JUPITER, 6,6% pacjentów stosujących rozuwastatynę i 6,2% przyjmujących placebo
przerwało badanie ze względu na wystąpienie działań niepożądanych. Najczęstszymi działaniami
niepożądanymi prowadzącymi do przerwania terapii były: ból mięśni (0,3% w grupie stosującej
rozuwastatynę, 0,2% w grupie stosującej placebo), ból brzucha (0,03% w grupie stosującej
rozuwastatynę, 0,02% w grupie stosującej placebo) i wysypka (0,02% w grupie stosującej
rozuwastatynę, 0,03% w grupie stosującej placebo). Najczęstszymi działaniami niepożądanymi
występującymi z częstością większą lub zbliżoną do tej obserwowanej w przypadku placebo były
infekcje układu moczowego (8,7% w grupie stosującej rozuwastatynę, 8,6% e grupie z placebo),
zapalenia nosogardła (7,6% w przypadku rozuwastatyny, 7,2% w przypadku placebo), ból pleców
(7,6% w grupie z rozuwastatyną, 6,9% w grupie z placebo) i ból mięśni (7,6% w przypadku
rozuwastatyny, 6,6% w grupie placebo).

5.2   Właściwości f armakokinetyczne

Wchłanianie
Po podaniu doustnym rozuwastatyna osiąga maksymalne stężenie w osoczu mniej więcej po 5
godzinach. Bezwzględna biodostępność wynosi około 20%.

Dystrybucja
Rozuwastatyna jest w znacznym stopniu wychwytywana przez wątrobę, główne miejsce tworzenia
cholesterolu i usuwania LDL-C. Objętość dystrybucji rozuwastatyny wynosi około 134 1.
Rozuwastatyna wiąże się z białkami osocza, głównie z albuminami, w około 90%.

Metabolizm
Rozuwastatyna jest metabolizowana w niewielkim stopniu (10%). W badaniach metabolizmu
wykonanych in vitro z użyciem ludzkich hepatocytów wykazano, że rozuwastatyna ma małe
powinowactwo do enzymów układu cytochtomu P450. Głównym izoenzymem biorącym udział w
metabolizmie rozuwastatyny jest CYP 2C9, w mniejszym stopniu, izoenzymy 2C19, 3A4 i 2D6.
Głównymi wykrytymi metabolitami są pochodne N-demetylowane i laktonowe; metabolity N-
demetylowane są około 50% mniej aktywne niż rozuwastatyna, a metabolity w postaci laktonów uważa
się za nieaktywne klinicznie. Rozuwastatyna hamuje ponad 90% aktywności reduktazy HGM-CoA.

Eliminacja
Około 90% rozuwastatyny jest wydalane w postaci niezmienionej z kałem (zarówno dawka wchłonięta, jak i
nie wchłonięta). Pozostała część jest wydalana z moczem. Około 5% jest wydalane z moczem w postaci
niezmienionej. Okres półtrwania w fazie eliminacji wynosi około 19 godzin. Okres półtrwania w fazie
eliminacji nie zwiększa się, gdy podaje się większe dawki. Średni klirens osoczowy wynosi około 50 l/h
(współczynnik odchylenia 21,7%). Tak jak w przypadku innych inhibitorów reduktazy HMG-CoA,
wychwytywanie rozuwastatyny przez komórki wątroby odbywa się przez OATP-C - związek transportowy
w błonie komórek wątroby. Jest to ważny związek w procesie eliminacji rozuwastatyny w wątrobie.

Liniowość
Ekspozycja ustrojowa na rozuwastatynę zwiększa się proporcjonalnie do dawki. Parametry
farmakokinetyczne nie zmieniają się po wielokrotnym podaniu w ciągu doby.

Specjalne grupy pacjentów

Wiek i pleć
Nie stwierdzono klinicznie istotnej zależności właściwości farmakokinetycznych rozuwastatyny od wieku i
płci.

Rasa
U pacjentów rasy azjatyckiej (pochodzących z Japonii, Chin, Wietnamu i Korei) stwierdzono około 2-krotne
zwiększenie powierzchni pola pod krzywą (AUC) w porównaniu z rasą kaukaską .U Hindusów występuje
1,3 krotne zwiększenie powierzchni pola pod krzywą i Cmax. Nie stwierdzono, jaki jest związek tych
obserwacji z czynnikami środowiskowymi lub genetycznymi. Badania farmakokinetyczne u populacji
kaukaskiej i czarnej nie wykazały różnic istotnych klinicznie.

Niewydolność nerek
W badaniach u pacjentów z zaburzeniami czynności nerek o różnym nasileniu stwierdzono, że łagodne i
umiarkowane zaburzenia czynności nerek nie wpływają na stężenie rozuwastatyny lub N-demetylowanych
metabolitów w osoczu. U pacjentów z ciężkimi zaburzeniami czynności nerek (CrCl<30 ml/min)
stwierdzono 3-krotne zwiększenie stężenia preparatu w osoczu i 9-krotne zwiększenie stężenia N-
demetylowanych metabolitów w porównaniu z wartościami u zdrowych ochotników. U pacjentów
poddawanych dializie stężenie rozuwastatyny w stanie stacjonarnym było mniej więcej o 50% większe niż u
zdrowych ochotników.

Niewydolność wątroby
U pacjentów z zaburzeniami czynności wątroby o różnym nasileniu nie stwierdzono zwiększonej ekspozycji
na rozuwastatynę u pacjentów z grupy z 7 punktami lub mniejszą liczbą punktów w skali Child-Pugh.
Jednakże u dwóch pacjentów z grupy 8 i 9 punktów w skali Child-Pugh stwierdzono co najmniej 2-krotne
zwiększenie ekspozycji w porównaniu z pacjentami z grup mających mniejszą liczbę punktów w skali Child-
Pugh. Nie ma danych dotyczących pacjentów z grupy powyżej 9 punktów w skali Child-Pugh.

5.3   Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie

Dane przedkliniczne, uwzględniające wyniki konwencjonalnych badań farmakologicznych dotyczących
bezpieczeństwa stosowania, genotoksyczności, możliwego działania rakotwórczego, nie ujawniają
występowania szczególnego zagrożenia dla człowieka. Nie prowadzono szczegółowych badań nad
wpływem na hERG. Działania niepożądane nie obserwowane w badaniach klinicznych, jednak
stwierdzane u zwierząt przy ekspozycji zbliżonej do uzyskiwanej ekspozycji klinicznej to: w badaniach
toksyczności po podaniu dawek wielokrotnych zmiany histopatologiczne w wątrobie, prawdopodobnie
spowodowane działaniem farmakologicznym rozuwastatyny obserwowane u myszy, szczurów oraz w
mniejszym stopniu ze zmianami w pęcherzyku żółciowym u psów; zmiany te nie występowały u małp.
Dodatkowo po podaniu większych dawek obserwowano działanie uszkadzające jądra u małp i psów. U
szczurów obserwowano toksyczny wpływ na rozrodczość, w tym zmniejszenie wielkości, masy i
przeżycia nowonarodzonych szczurów po podaniu dawek toksycznych dla matki, kiedy ekspozycja
ustrojowa była kilkakrotnie większa niż po podaniu dawki leczniczej.



6.    DANE FARMACEUTYCZNE
6.1 Wykaz substancji pomocniczych
Celuloza mikrokrystaliczna
Laktoza jednowodna
Krospowidon, typ A
Magnezu stearynian

Skład otoczki
Laktoza jednowodna
Triacetyna
Hypromeloza
Tytanu dwutlenek (E 171)
Żółcień chinolinowa, lak (E 104)

6.2   Niezgodności farmaceutyczne

Nie dotyczy.

6.3   Okres ważności

24 miesięce

6A    Specjalne środki ostrożności przy przechowywaniu

Przechowywać w oryginalnym opakowaniu w celu ochrony przed światłem i wilgocią.

6.5   Rodzaj i zawartość opakowania

Blistry z folii PA/Aluminum/PVC//Aluminium w tekturowym pudełku.
7, 14, 28, 30, 56 lub 98 tabletek
Nie wszystkie rodzaje opakowań muszą znajdować się w obrocie.

6.6 Szczególne środki ostrożności dotyczące usuwania i przygotowania produktu leczniczego
do stosowania

Brak szczególnych wymagań


7.    PODMIOT ODPOWIEDZIALNY POSIADAJĄCY POZWOLENIE NA
      DOPUSZCZENIE DO OBROTU

Zakład Farmaceutyczny Adamed Pharma S.A.
ul. Szkolna 33,
95-054 Ksawerów, Polska


8.    NUMER POZWOLENIA NA DOPUSZCZENIE DO OBROTU

Pozwolenie nr 17343
9.    DATA WYDANIA PIERWSZEGO POZWOLENIA NA DOPUSZCZENIE DO OBROTU /
       DATA PRZEDŁUŻENIA POZWOLENIA

Data wydania pierwszego pozwolenia na dopuszczenie do obrotu: 13.09.2010


10.   DATA ZATWIERDZENIA LUB CZĘŚCIOWEJ ZMIANY TEKSTU
      CHARAKTERYSTYKI PRODUKTU LECZNICZEGO

                    
# Uprawnienia Poziom odpłatności Wysokość dopłaty Dokument
uprawniający do zniżki
1 Ubezpieczony 30% 7.37 Recepta biała (Rp)
2 Chory wg wskazań -
3 Zasłużony Honorowy Dawca Krwi, Zasłużony Dawca Przeszczepu Bezpłatny 2.79 Recepta biała (Rp)
4 Inwalida wojenny i rodzina, Osoba represjonowana i rodzina, Cywilna niewidoma ofiara działań wojennych Bezpłatny 0.00 Recepta biała (Rp)
5 Inwalida wojskowy i rodzina Bezpłatny 2.79 Recepta biała (Rp)
6 Pełniący obowiązki obronne Bezpłatny 0.00 Recepta biała (Rp)
7 Chory na azbestozę -

Inne leki Rosuvastatinum: