Vagifem:

Nazwa międzynarodowa:
Estradiolum
Podmiot odpowiedzialny:
NOVO NORDISK A/S, DANIA
Pozwolenie w Polsce
17259
Pozwolenie w Europie
-
Producenci:
NOVO NORDISK A/S, DANIA
Postać
tabletki dopochwowe
Dawka
0,01 mg
Lek refundowany
Nie
Kategoria
Lek na receptę
Kod ATC
G03CA03
                    OZNAKOWANIE OPAKOWAŃ I ULOTKA DLA PACJENTA
OZNAKOWANIE OPAKOWAŃ
INFORMACJE ZAMIESZCZANE NA OPAKOWANIACH ZEWNĘTRZNYCH

PUDEŁKO TEKTUROWE


1.    NAZWA PRODUKTU LECZNICZEGO

Vagifem, 10 mikrogramów, tabletki dopochwowe
Estradiol


2.    ZAWARTOŚĆ SUBSTANCJI CZYNNEJ

Każda tabletka dopochwowa zawiera:
Estradiol 10 mikrogramów (w postaci estradiolu półwodnego)


3.    WYKAZ SUBSTANCJI POMOCNICZYCH

hypromeloza, laktoza jednowodna, skrobia kukurydziana, magnezu stearynian i makrogol 6000


4.    POSTAĆ FARMACEUTYCZNA I ZAWARTOŚĆ OPAKOWANIA

18 tabletek dopochwowych z aplikatorami
24 tabletki dopochwowe z aplikatorami


5.    SPOSÓB I DROGA PODANIA

Podanie dopochwowe
Należy zapoznać się z treścią ulotki przed zastosowaniem leku.


6.    OSTRZEŻENIE DOTYCZĄCE PRZECHOWYWANIA PRODUKTU LECZNICZEGO
      W MIEJSCU NIEWIDOCZNYM I NIEDOSTĘPNYM DLA DZIECI

Lek przechowywać w miejscu niewidocznym i niedostępnym dla dzieci.


7.    INNE OSTRZEŻENIE SPECJALNE, JEŚLI KONIECZNE


8.    TERMIN WAŻNOŚCI

Termin ważności (EXP):


9.    WARUNKI PRZECHOWYWANIA

Nie przechowywać w lodówce.
10.     SPECJALNE ŚRODKI OSTROŻNOŚCI DOTYCZĄCE USUWANIA NIEZUŻYTEGO
        PRODUKTU LECZNICZEGO LUB POCHODZĄCYCH Z NIEGO ODPADÓW, JEŚLI
        WŁAŚCIWE


11.     NAZWA I ADRES PODMIOTU ODPOWIEDZIALNEGO

Novo Nordisk A/S
Novo Allé
DK-2880 Bagsværd
Dania


12.     NUMER POZWOLENIA NA DOPUSZCZENIE DO OBROTU
13.     NUMER SERII

Numer serii (Lot):


14.     OGÓLNA KATEGORIA DOSTĘPNOŚCI

Rp - Lek wydawany z przepisu lekarza.


15.     INSTRUKCJA UŻYCIA


16.     INFORMACJA PODANA SYSTEMEM BRAILLE’A

Vagifem 10 mikrogramów
MINIMUM INFORMACJI ZAMIESZCZANYCH NA OPAKOWANIACH BEZPOŚREDNICH


1.     NAZWA PRODUKTU LECZNICZEGO I DROGA PODANIA

Vagifem, 10 mikrogramów, tabletki dopochwowe
Estradiol
Podanie dopochwowe

2.     NAZWA PODMIOTU ODPOWIEDZIALNEGO

Novo Nordisk A/S

3.     TERMIN WAŻNOŚCI

EXP:

4.     NUMER SERII

Lot:

5.     INNE
ULOTKA DLA PACJENTA
                    Ulotka dołączona do opakowania: informacja dla użytkownika

                           Vagifem, 10 mikrogramów, tabletki dopochwowe

                                                Estradiol

Należy uważnie zapoznać się z treścią ulotki przed zastosowaniem leku, ponieważ zawiera ona
informacje ważne dla pacjenta.
•     Należy zachować tę ulotkę, aby w razie potrzeby móc ją ponownie przeczytać.
•     W razie jakichkolwiek wątpliwości należy zwrócić się do lekarza lub farmaceuty.
•     Lek ten przepisano ściśle określonej osobie. Nie należy go przekazywać innym. Lek może zaszkodzić
      innej osobie, nawet jeśli objawy jej choroby są takie same.
•     Jeśli u pacjenta wystąpią jakiekolwiek objawy niepożądane, w tym wszelkie objawy niepożądane
      niewymienione w ulotce, należy powiedzieć o tym lekarzowi lub farmaceucie. Patrz punkt 4.

Spis treści ulotki:
1.    Co to jest lek Vagifem i w jakim celu się go stosuje
2.    Informacje ważne przed zastosowaniem leku Vagifem
3.    Jak stosować lek Vagifem
4.    Możliwe działania niepożądane
5.    Jak przechowywać lek Vagifem
6.    Zawartość opakowania i inne informacje


1.    Co to jest lek Vagifem i w jakim celu się go stosuje

Vagifem zawiera estradiol
•     Estradiol jest żeńskim hormonem płciowym.
•     Należy do grupy hormonów zwanych estrogenami.
•     Jest identyczny z estradiolem wytwarzanym przez jajniki kobiety.

Vagifem należy do grupy leków określanej jako hormonalna terapia zastępcza (HTZ) do stosowania
miejscowego.

Jest stosowany w celu łagodzenia objawów menopauzy występujących w pochwie, takich jak suchość lub
podrażnienie. W terminologii medycznej zjawisko to nazywa się „zanikowym zapaleniem pochwy”. Jest ono
spowodowane zmniejszeniem stężenia estrogenów w organizmie i naturalnie występuje po menopauzie.

Vagifem działa poprzez zastępowanie estrogenu, który jest wytwarzany przez jajniki kobiety. Lek
podawany jest dopochwowo, a więc hormon uwalniany jest tam, gdzie jest potrzebny. Może to łagodzić
odczucie dyskomfortu w pochwie.

Doświadczenie w leczeniu kobiet w wieku powyżej 65 lat jest ograniczone.


2.    Informacje ważne przed zastosowaniem leku Vagifem

Wywiad lekarski i regularne kontrole

Stosowanie HTZ niesie ze sobą ryzyko, które powinno być rozważone, kiedy pacjentka decyduje się czy
zastosować hormonalną terapię zastępczą lub kontynuować jej stosowanie.

Przed rozpoczęciem stosowania (lub wznowieniem) HTZ lekarz powinien przeprowadzić wywiad lekarski,
w tym rodzinny. Lekarz może zdecydować o przeprowadzeniu badania np. badania piersi i (lub) badania
ginekologicznego, jeżeli będą konieczne.
Pacjentki powinny regularnie wykonywać badania przesiewowe piersi zgodnie z zaleceniem lekarza.

Kiedy nie stosować leku Vagifem
W przypadku wystąpienia któregokolwiek z wymienionych poniżej schorzeń lub wynikających z nich
wątpliwości należy porozmawiać z lekarzem przed rozpoczęciem stosowania leku Vagifem.

Nie stosować leku Vagifem, jeśli u pacjentki:
•     stwierdzono alergię (nadwrażliwość) na estradiol lub którykolwiek z pozostałych składników leku
      Vagifem (wymienionych w punkcie 6. „Zawartość opakowania i inne informacje”);
•     rozpoznano, występował w przeszłości lub podejrzewa się raka piersi;
•     rozpoznano, występował w przeszłości lub podejrzewa się nowotwór zależny od estrogenów, np. rak
      endometrium (rak błony śluzowej macicy);
•     stwierdzono występowanie niewyjaśnionego krwawienia z pochwy;
•     stwierdzono nadmierne pogrubienie błony śluzowej macicy (przerost endometrium), które nie było
      leczone;
•     rozpoznano lub występowały w przeszłości zakrzepy krwi w żyłach (zakrzepica) np. w kończynach
      dolnych (zakrzepica żył głębokich) lub płucach (zatorowość płucna);
•     występuje zaburzenie krzepnięcia krwi (jak niedobór białka C, białka S lub antytrombiny);
•     występuje lub wystąpiła ostatnio choroba wywołana zakrzepami krwi w tętnicach np. zawał mięśnia
      sercowego, udar lub dławica piersiowa;
•     rozpoznano lub występowała w przeszłości choroba wątroby i wyniki testów wątrobowych nie
      wróciły do normy;
•     rozpoznano rzadkie zaburzenie krwi - porfirię, która jest przekazywana rodzinnie (dziedziczona).

Jeśli którekolwiek z wyżej wymienionych schorzeń wystąpi po raz pierwszy w trakcie stosowania leku
Vagifem należy natychmiast przerwać jego stosowanie i skontaktować się jak najszybciej z lekarzem.

Ostrzeżenia i środki ostrożności
Należy poinformować lekarza o występowaniu obecnie lub w przeszłości niżej wymienionych chorób.
W takich przypadkach lekarz może stwierdzić potrzebę częstszych kontroli. Lek Vagifem w przeciwieństwie
do estrogenów stosowanych ogólnoustrojowo, jest stosowany w miejscowym leczeniu pochwy i jego
wchłanienie do krwi jest bardzo małe. Dlatego też prawdopodobieństwo, że wymienione poniżej schorzenia
nasilą się lub wystąpią ponownie pod wpływem stosowania leku Vagifem jest niewielkie:
•      astma;
•      padaczka;
•      cukrzyca;
•      kamica żółciowa;
•      zwiększone ciśnienie krwi;
•      migrena lub silne bóle głowy;
•      choroba wątroby np. łagodny guz wątroby;
•      występowanie błony śluzowej poza macicą (endometrioza) lub nadmierny rozrost błony śluzowej
       (hiperplazja endometrium) w przeszłości;
•      choroba wpływająca na błonę bębenkową i słuch - otoskleroza;
•      choroba układu immunologicznego wpływająca na wiele narządów - toczeń rumieniowaty układowy;
•      zwiększone ryzyko wystąpienia nowotworów zależnych od estrogenów (rak piersi u matki, siostry lub
       babki);
•      zwiększone ryzyko powstawania zakrzepów krwi (patrz „Zakrzepy krwi w żyłach (zakrzepica żył)”);
•      mięśniaki macicy;
•      bardzo duże stężenie tłuszczów (trójglicerydów) we krwi;
•      zatrzymanie płynów spowodowane zaburzoną czynnością serca lub nerek.

Należy przerwać stosowanie leku Vagifem i natychmiast skontaktować się z lekarzem w przypadku
wystąpienia którejkolwiek z poniżej wymienionych chorób w trakcie stosowania HTZ:
•    migrenowy ból głowy, który pojawił się po raz pierwszy;
•    żółte zabarwienie skóry i oczu (żółtaczka). Mogą to być objawy choroby wątroby;
•    znaczny wzrost ciśnienia krwi (objawy to np. ból głowy, uczucie zmęczenia i zawroty głowy);
•    wystąpienie którejkolwiek z chorób wymienionych w punkcie „Kiedy nie stosować leku Vagifem”;
•    jeśli pacjentka jest w ciąży;
•    jeśli u pacjentki wystąpią objawy zakrzepów krwi, takie jak:
   - bolesny obrzęk i zaczerwienienie kończyn dolnych,
   - nagły ból w klatce piersiowej,
   - trudności w oddychaniu.
Więcej informacji, patrz w punkcie „Zakrzepy krwi w żyłach (zakrzepica żył)”.

Następujące ryzyko dotyczy leków stosowanych w HTZ, krążących w krwioobiegu. Nie wiadomo jak to
ryzyko odnosi się do leczenia miejscowego np. lekiem Vagifem.

HTZ i rak

Nadmierne pogrubienie błony śluzowej macicy (hiperplazja endometrium) i rak błony śluzowej
macicy (rak endometrium)
Stosowanie przez długi czas w HTZ tabletek zawierających wyłącznie estrogen, może zwiększyć ryzyko
rozwoju raka błony śluzowej macicy (endometrium). Nie wiadomo czy długoterminowe (dłużej niż jeden
rok) lub ponowne stosowanie miejscowo dopochwowych leków zawierających estrogen niesie podobne
ryzyko.

Lek Vagifem wykazał bardzo małe wchłanianie ogólnoustrojowe na początku leczenia i dlatego dodawanie
progestagenu nie jest konieczne.

Krwawienie bądź plamienie nie jest zwykle powodem do niepokoju, ale należy skonsultować się
z lekarzem. Może być to objaw pogrubienia endometrium.

Porównanie
U kobiet, które mają zachowaną macicę i nie stosują HTZ, średnio u 5 na 1000 zostanie zdiagnozowany rak
endometrium w wieku od 50 do 65 lat.
W zależności od czasu trwania leczenia i dawki przyjmowanych estrogenów, u kobiet w wieku od 50 do
65 lat, które mają zachowaną macicę i stosują wyłącznie estrogeny w HTZ, u 10 do 60 kobiet na 1000
zostanie zdiagnozowany rak endometrium (tj. liczba dodatkowych przypadków wyniesie od 5 do 55).

Rak piersi

Dane sugerują, iż stosowanie złożonej estrogenowo-progestagenowej i możliwe, że także wyłącznie
estrogenowej HTZ zwiększa ryzyko raka piersi. Zwiększone ryzyko zależy od tego jak długo stosowana była
HTZ. Widoczne jest po kilku latach, jednakże wraca do wartości wyjściowych w ciągu kilku lat (najczęściej
po 5 latach) od zaprzestania leczenia.
U kobiet z usuniętą macicą i stosujących wyłącznie estrogenową HTZ przez 5 lat, zwiększenie ryzyka raka
piersi jest małe lub nie występuje.

Porównanie
U kobiet w wieku od 50 do 79 lat niestosujących HTZ, średnio u 9 do 17 na 1000 pacjentek zostanie
zdiagnozowany rak piersi w ciągu 5 lat. U kobiet w wieku od 50 do 79 lat stosujących estrogenowo-
progestagenową HTZ przez 5 lat, liczba przypadków raka piersi wyniesie od 13 do 23 na 1000 kobiet (tzn.
od 4 do 6 dodatkowych przypadków).

Należy regularnie badać piersi. Należy skontaktować się z lekarzem w przypadku zauważenia
którejkolwiek ze zmian:
•     zapadanie się skóry,
•     zmiany brodawki sutkowej,
•     obecność guzków, które są widoczne lub wyczuwalne.
Rak jajnika

Rak jajnika występuje rzadko. Niewielkie zwiększenie ryzyka wystąpienia raka jajnika zaobserwowano
u kobiet stosujących HTZ przez co najmniej 5 do 10 lat.

Porównanie
U kobiet w wieku od 50 do 69 lat niestosujących HTZ, średnio u 2 na 1000 zostanie zdiagnozowany rak
jajnika w ciągu 5 lat. U kobiet, które stosowały HTZ przez 5 lat, liczba przypadków wyniesie od 2 do 3 na
1000 kobiet (tzn. nie więcej niż 1 dodatkowy przypadek).

Wpływ HTZ na serce i krążenie

Zakrzepy krwi w żyłach (zakrzepica żył)
Ryzyko wystąpienia zakrzepów krwi w żyłach jest od 1,3- do 3-krotnie większe u kobiet stosujących HTZ
w porównaniu do niestosujących, zwłaszcza w pierwszym roku stosowania.
Powstanie zakrzepów krwi może mieć poważne konsekwencje, a jeśli przeniosą się do płuc, mogą
spowodować ból w klatce piersiowej, duszność, utratę przytomności, a nawet śmierć.

Ryzyko wystąpienia zakrzepów krwi w żyłach jest większe, jeżeli pacjentka jest w starszym wieku lub
którakolwiek z poniższych sytuacji dotyczy pacjentki. Należy poinformować lekarza jeżeli którakolwiek
z poniższych sytuacji dotyczy pacjentki:
•     pacjentka nie może chodzić przez dłuższy czas z powodu poważnej operacji, urazu lub choroby;
•     występuje znaczna nadwaga (WMC > 30 kg/m2);
•     występują zaburzenia zatorowo-zakrzepowe, które wymagają długotrwałego przyjmowania leków
      zapobiegających powstawaniu zakrzepów krwi;
•     u pacjentki lub kogokolwiek z bliskiej rodziny dochodziło w przeszłości do powstawania zakrzepów
      krwi w kończynach dolnych, płucach lub innych narządach;
•     występuje toczeń rumieniowaty układowy;
•     zdiagnozowano raka.

Jeśli wystąpią objawy zakrzepów krwi, patrz „Należy przerwać stosowanie leku Vagifem i natychmiast
skontaktować się z lekarzem”.

Porównanie
U kobiet w wieku od 50 do 59 lat niestosujących HTZ, liczbę przypadków zakrzepów krwi w żyłach w ciągu
5 lat szacuje się na 4 do 7 na 1000 kobiet.
Natomiast u kobiet w wieku od 50 do 59 lat stosujących estrogenowo-progestagenową HTZ, liczba
przypadków w ciągu 5 lat wyniesie od 9 do 12 na 1000 (tzn. 5 dodatkowych przypadków).
U kobiet w wieku od 50 do 59 lat z usuniętą macicą i stosujących wyłącznie estrogenową HTZ przez ponad
5 lat liczba przypadków wyniesie od 5 do 8 przypadków na 1000 (tzn. 1 dodatkowy przypadek).

Choroba serca (zawał serca)
Nie ma dowodów, że HTZ pomaga zapobiegać zawałowi serca.
U kobiet w wieku powyżej 60 lat stosujących estrogenowo-progestagenową HTZ występuje nieznacznie
większa skłonność do rozwoju choroby serca niż u kobiet niestosujących HTZ.
U kobiet z usuniętą macicą i stosujących wyłącznie estrogenową HTZ nie występuje zwiększenie ryzyka
rozwoju choroby serca.

Udar
Ryzyko wystąpienia udaru jest około 1,5-krotnie większe u kobiet stosujących HTZ w porównaniu do
niestosujących. Liczba dodatkowych przypadków udaru spowodowanych stosowaniem HTZ będzie się
zwiększać wraz z wiekiem.

Porównanie
U kobiet w wieku od 50 do 59 lat niestosujących HTZ, liczbę przypadków wystąpienia udaru w ciągu 5 lat
szacuje się średnio na 8 na 1000 kobiet. Natomiast u kobiet w wieku od 50 do 59 lat stosujących HTZ,
liczba przypadków w ciągu 5 lat wyniesie 11 na 1000 kobiet (tzn. 3 dodatkowe przypadki).

Inne stany
HTZ nie zapobiega utracie pamięci. Ryzyko prawdopodobnej utraty pamięci może być w pewnym stopniu
większe u kobiet, które rozpoczęły stosowanie HTZ w wieku powyżej 65 lat. Należy skonsultować się
z lekarzem.

Lek Vagifem a inne leki
Należy powiedzieć lekarzowi lub farmaceucie o wszystkich przyjmowanych aktualnie lub ostatnio lekach,
również tych, które wydawane są bez recepty. Prawdopodobieństwo wystąpienia interakcji z innymi lekami
jest niewielkie, ponieważ Vagifem stosowany jest miejscowo w obrębie pochwy i zawiera bardzo małą
dawkę estradiolu.

Ciąża i karmienie piersią
Lek Vagifem jest przeznaczony do stosowania tylko przez kobiety w wieku pomenopauzalnym. Jeśli
pacjentka zajdzie w ciążę, należy przerwać stosowanie leku i skontaktować się z lekarzem.

Prowadzenie pojazdów i obsługiwanie maszyn
Nie wiadomo o wpływie leku Vagifem na prowadzenie pojazdów lub obsługiwanie maszyn.


3.    Jak stosować lek Vagifem

Ten lek należy zawsze stosować zgodnie z zaleceniami lekarza. W razie wątpliwości należy zwrócić się do
lekarza lub farmaceuty.

Stosowanie leku
•    Stosowanie leku Vagifem można rozpocząć w dowolnym dniu.
•    Tabletkę dopochwową należy umieścić w pochwie za pomocą aplikatora.

„INSTRUKCJA UŻYCIA” na końcu niniejszej ulotki zawiera dokładne wskazówki. Przed zastosowaniem
leku Vagifem należy dokładnie przeczytać instrukcję.

Jaką dawkę leku stosować
•    Przez pierwsze 2 tygodnie należy stosować jedną tabletkę dopochwową raz na dobę.
•    Następnie należy stosować jedną tabletkę dopochwową dwa razy w tygodniu. Pomiędzy kolejnymi
     dawkami należy zachować odstęp 3 - 4 dni.

Informacje ogólne na temat leczenia objawów menopauzy
•    Stosując leki na jakiekolwiek objawy menopauzy, zaleca się stosowanie najmniejszej skutecznej
     dawki, przez możliwie najkrótszy okres.
•    Leczenie należy kontynuować wyłącznie wtedy, gdy korzyści z niego płynące przewyższają ryzyko.
     Należy porozmawiać na ten temat z lekarzem.

Zastosowanie większej niż zalecana dawki leku Vagifem
•    W przypadku przyjęcia większej dawki leku Vagifem niż zalecana, należy skontaktować się
     z lekarzem lub farmaceutą.
•    Vagifem jest przeznaczony do stosowania miejscowego, wewnątrz pochwy. Dawka estradiolu jest na
     tyle mała, że trzeba byłoby zastosować znaczną liczbę tabletek, aby osiągnąć dawkę zazwyczaj
     stosowaną przy leczeniu doustnym.

Pominięcie zastosowania dawki leku Vagifem
•    W razie pominięcia dawki, należy zastosować pominiętą tabletkę tak szybko, jak to możliwe.
•     Nie należy stosować dawki podwójnej w celu uzupełnienia pominiętej dawki.

Przerwanie stosowania leku Vagifem
Nie należy przerywać leczenia lekiem Vagifem bez porozumienia z lekarzem. Lekarz wyjaśni pacjentce
następstwa przerwania leczenia oraz omówi inne możliwe metody leczenia.

W razie jakichkolwiek dalszych wątpliwości związanych ze stosowaniem tego leku należy zwrócić się do
lekarza lub farmaceuty.


4.    Możliwe działania niepożądane

Jak każdy lek, lek ten może powodować działania niepożądane, chociaż nie u każdego one wystąpią.

Często
•    ból głowy,
•    ból brzucha,
•    krwawienie z pochwy, upławy lub odczuwalny dyskomfort.

Niezbyt często
•    zakażenia grzybicze narządów płciowych,
•    złe samopoczucie (nudności),
•    wysypka,
•    zwiększenie masy ciała,
•    uderzenia gorąca,
•    nadciśnienie tętnicze.

Bardzo rzadko
•    biegunka,
•    zatrzymanie płynów,
•    nasilenie migreny,
•    uogólniona nadwrażliwość (np. reakcja anafilaktyczna/wstrząs anafilaktyczny).

Częstość możliwych działań niepożądanych wymienionych powyżej, jest określona następująco:
bardzo często (dotyczy wiecej niż 1 na 10 kobiet),
często (dotyczy 1 do 10 kobiet na 100),
niezbyt często (dotyczy 1 do 10 kobiet na 1000),
rzadko (dotyczy 1 do 10 kobiet na 10 000),
bardzo rzadko (dotyczy mniej niż 1 na 10 000 kobiet),
nieznana (częstość nie może być określona na podstawie dostępnych danych).

Następujące działania niepożądane mogą wystąpić w trakcie leczenia estrogenami stosowanymi
ogólnie:
•     kamica pęcherzyka żółciowego,
•     różne zaburzenia skóry:
    - odbarwienie skóry zwłaszcza twarzy lub szyi określane jako plamy ciążowe (ostuda);
    - bolesne czerwonawe guzki skórne (rumień guzowaty);
    - wysypka z charakterystycznym zaczerwienieniem lub bolesnością (rumień wielopostaciowy).

Zgłaszanie działań niepożądanych
Jeśli wystąpią jakiekolwiek objawy niepożądane, w tym wszelkie objawy niepożądane niewymienione
w ulotce, należy powiedzieć o tym lekarzowi lub farmaceucie. Działania niepożądane można zgłaszać
bezpośrednio do „krajowego systemu zgłaszania” wymienionego w załączniku V. Dzięki zgłaszaniu działań
niepożądanych można będzie zgromadzić więcej informacji na temat bezpieczeństwa stosowania leku.
5.    Jak przechowywać lek Vagifem

Lek należy przechowywać w miejscu niewidocznym i niedostępnym dla dzieci.

Nie przechowywać w lodówce.

Nie stosować tego leku po upływie terminu ważności zamieszczonego na pudełku tekturowym i blistrze po
Termin ważności (EXP). Termin ważności oznacza ostatni dzień danego miesiąca.

Leków nie należy wyrzucać do kanalizacji ani domowych pojemników na odpadki. Należy zapytać
farmaceutę jak usunąć leki, których się już nie używa. Takie postępowanie pomoże chronić środowisko.
Ten lek może stwarzać zagrożenie dla środowiska wodnego.


6.    Zawartość opakowania i inne informacje

Co zawiera lek Vagifem
•    Substancją czynną leku jest estradiol 10 mikrogramów (w postaci estradiolu półwodnego). Każda
     tabletka dopochwowa zawiera 10 mikrogramów estradiolu (w postaci estradiolu półwodnego).
•    Ponadto lek zawiera: hypromelozę, laktozę jednowodną, skrobię kukurydzianą i magnezu stearynian.
•    Składniki otoczki tabletki to: hypromeloza i makrogol 6000.

Jak wygląda lek Vagifem i co zawiera opakowanie

Każda biała tabletka dopochwowa jest umieszczona w jednorazowym aplikatorze.

Tabletka leku Vagifem ma wytłoczone oznaczenie NOVO 278 z jednej strony.

Wielkości opakowań
18 tabletek dopochwowych z aplikatorami.
24 tabletki dopochwowe z aplikatorami.

Nie wszystkie wielkości opakowań muszą znajdować się w obrocie.

Podmiot odpowiedzialny i wytwórca

Novo Nordisk A/S
Novo Allé
DK-2880 Bagsværd
Dania

Data ostatniej aktualizacji ulotki: 03/2014

Inne źródła informacji

Szczegółowa informacja o tym leku jest dostępna na stronie internetowej Urzędu Rejestracji Produktów
Leczniczych, Wyrobów Medycznych i Produktów Biobójczych http://www.urpl.gov.pl.
INSTRUKCJA UŻYCIA

Jak stosować lek Vagifem




1.   Otworzyć pojedyncze opakowanie blistrowe
     od strony pokazanej na rysunku.




2.   Ostrożnie wprowadzać aplikator do pochwy,
     aż do momentu wyczucia oporu (8–10 cm).
3.   Aby uwolnić tabletkę, delikatnie naciskać tłoczek, aż do usłyszenia kliknięcia.
     Tabletka natychmiast przyklei się do ściany pochwy.
     Tabletce nie grozi wypadnięcie w pozycji stojącej ani podczas chodzenia.




4.   Usunąć aplikator i wyrzucić go do śmieci.

                
                        CHARAKTERYSTYKA PRODUKTU LECZNICZEGO
1.    NAZWA PRODUKTU LECZNICZEGO

Vagifem, 10 mikrogramów, tabletki dopochwowe


2.    SKŁAD JAKOŚCIOWY I ILOŚCIOWY

Każda tabletka dopochwowa zawiera:

estradiol półwodny w ilości odpowiadającej 10 mikrogramom estradiolu.

Pełny wykaz substancji pomocniczych, patrz punkt 6.1.


3.    POSTAĆ FARMACEUTYCZNA

Tabletka dopochwowa
Biała, powlekana, dwuwypukła tabletka z wytłoczonym napisem NOVO 278 z jednej strony, o średnicy
6 mm.


4.    SZCZEGÓŁOWE DANE KLINICZNE

4.1   Wskazania do stosowania

Leczenie zanikowego zapalenia pochwy spowodowanego niedoborem estrogenów u kobiet w okresie
pomenopauzalnym (patrz punkt 5.1).

Doświadczenie w leczeniu kobiet w wieku powyżej 65 lat jest ograniczone.

4.2   Dawkowanie i sposób podawania

Produkt Vagifem jest podawany dopochwowo w miejscowym leczeniu estrogenowym z użyciem aplikatora.

Dawka początkowa: jedna tabletka dopochwowa raz na dobę przez dwa tygodnie.
Dawka podtrzymująca: jedna tabletka dopochwowa dwa razy w tygodniu.

Leczenie może być rozpoczęte w dowolnym dniu.

Jeśli dawka została pominięta, należy ją przyjąć tak szybko, jak to jest możliwe. Należy unikać stosowania
podwójnej dawki.

Rozpoczęcie oraz kontynuacja leczenia objawów pomenopauzalnych powinny przebiegać z zastosowaniem
najmniejszej skutecznej dawki w możliwie najkrótszym czasie (patrz także punkt 4.4).

Vagifem jest produktem do miejscowego leczenia dopochwowego i u kobiet z zachowaną macicą, u których
dodatkowe stosowanie progestagenu nie jest zalecane (jednakże patrz punkt 4.4 „Specjalne ostrzeżenia
i środki ostrożności dotyczące stosowania”, „Hiperplazja i rak endometrium”).

Produkt Vagifem może być stosowany zarówno u kobiet z zachowaną macicą jak i u kobiet po histerektomii.
Przed rozpoczęciem leczenia produktem Vagifem powinny zostać wyleczone wszystkie zakażenia pochwy.

Sposób podawania

1. Otworzyć opakowanie od strony tłoczka.
2. Wprowadzić aplikator do pochwy do momentu, aż będzie wyczuwalny opór (8-10 cm).
3. Uwolnić tabletkę poprzez naciśnięcie tłoczka.
4. Usunąć aplikator i wyrzucić go.

4.3   Przeciwwskazania

•     Rozpoznanie, występowanie w przeszłości lub podejrzenie raka piersi
•     Rozpoznanie, występowanie w przeszłości lub podejrzenie estrogenozależnych guzów złośliwych (np.
      rak endometrium)
•     Niezdiagnozowane krwawienia z narządów płciowych
•     Nieleczona hiperplazja endometrium
•     Przebyta lub czynna idiopatyczna żylna choroba zakrzepowo-zatorowa (zakrzepica żył głębokich,
      zatorowość płucna)
•     Rozpoznane zaburzenia ze skłonnością do zakrzepicy (np. niedobór białka C, białka S lub
      antytrombiny, patrz punkt 4.4)
•     Czynna lub przebyta niedawno choroba zakrzepowo-zatorowa naczyń tętniczych (np. dusznica
      bolesna, zawał mięśnia sercowego)
•     Ostra choroba wątroby lub choroba wątroby występująca w przeszłości, o ile wyniki prób
      wątrobowych nie wróciły do wartości prawidłowych
•     Nadwrażliwość na substancję czynną lub na którąkolwiek substancję pomocniczą
•     Porfiria

4.4   Specjalne ostrzeżenia i środki ostrożności dotyczące stosowania

W leczeniu objawów pomenopauzalnych hormonalna terapia zastępcza (HTZ) powinna być stosowana
jedynie w przypadku występowania objawów mających negatywny wpływ na jakość życia pacjentki. We
wszystkich przypadkach należy przeprowadzić dokładną ocenę korzyści do ryzyka przynajmniej raz w roku
i kontynuować HTZ tak długo, jak korzyści z leczenia przewyższają ryzyko związane z jej stosowaniem.

Badania lekarskie/badania kontrolne

Przed rozpoczęciem lub ponownym włączeniem leczenia hormonalnego należy zebrać pełen wywiad
lekarski, w tym wywiad rodzinny. Badanie fizykalne (w tym badanie narządów miednicy i piersi) powinno
być wykonywane z uwzględnieniem informacji zebranych podczas wywiadu oraz przeciwwskazań
i ostrzeżeń dotyczących stosowania. W trakcie leczenia, należy przeprowadzać okresowe badania lekarskie,
dostosowując ich częstość i rodzaj do konkretnego przypadku. Kobiety powinny zostać poinformowane
o konieczności powiadomienia lekarza lub pielęgniarki o wystąpieniu jakichkolwiek zmian w piersiach.
Badania diagnostyczne, w tym odpowiednią diagnostykę obrazową np. mammografię należy przeprowadzać
według ogólnie przyjętego schematu badań przesiewowych dostosowując go do indywidualnych potrzeb.

Profil farmakokinetyczny produktu Vagifem wskazuje na bardzo małe wchłanianie ogólnoustrojowe
estradiolu podczas leczenia (patrz punkt 5.2), które powinno być wzięte pod uwagę przed rozpoczęciem
stosowania HTZ, zwłaszcza w przypadku długoterminowego lub ponownego stosowania tego produktu.

Stany wymagające szczególnej uwagi

Jeśli którykolwiek z niżej wymienionych stanów występuje u pacjentki obecnie, występował w przeszłości
lub nasilił się w okresie ciąży lub wcześniejszego leczenia hormonalnego, pacjentka wymaga wnikliwej
obserwacji. Należy wziąć pod uwagę poniżej wymienione stany, które mogą wystąpić ponownie lub nasilić
się w trakcie leczenia estrogenami:

•     mięśniaki gładkokomórkowe (włókniakomięśniaki macicy) lub endometrioza;
•     czynniki zwiększające ryzyko wystąpienia choroby zakrzepowo-zatorowej (patrz poniżej);
•     czynniki ryzyka guzów estrogenozależnych, np. występowanie raka piersi u krewnych pierwszego
      stopnia;
•     nadciśnienie tętnicze;
•     choroby wątroby (np. gruczolak wątroby);
•     cukrzyca z lub bez powikłań naczyniowych;
•     kamica żółciowa;
•     migrena lub (silne) bóle głowy;
•     toczeń rumieniowaty układowy;
•     hiperplazja endometrium w wywiadzie (patrz poniżej);
•     padaczka;
•     astma;
•     otoskleroza.

Podczas leczenia profil farmakokinetyczny produktu Vagifem wskazuje na bardzo małe wchłanianie
ogólnoustrojowe estradiolu (patrz punkt 5.2). Dlatego też ponowne wystąpienie lub nasilenie się wyżej
wymienionych stanów jest mniej prawdopodobne, niż podczas ogólnoustrojowego stosowania estrogenów.

Wskazania do natychmiastowego przerwania leczenia

Leczenie należy przerwać w wypadku stwierdzenia przeciwwskazań oraz w następujących przypadkach:

•     żółtaczka lub pogorszenie czynności wątroby;
•     istotny wzrost ciśnienia tętniczego krwi;
•     napady bólów głowy o charakterze migrenowym;
•     ciąża.

Vagifem jest produktem do stosowania miejscowego, zawierającym małą dawkę estradiolu i dlatego
wystąpienie wymienionych poniżej schorzeń jest mniej prawdopodobne niż podczas ogólnoustrojowego
stosowania estrogenu.

Hiperplazja i rak endometrium

Kobiety z zachowaną macicą i nieprawidłowymi krwawieniami o nieznanej etiologii oraz kobiety
z zachowaną macicą, które wcześniej były leczone estrogenami w monoterapii, przed rozpoczęciem leczenia
produktem Vagifem powinny być dokładnie zbadane w celu wykluczenia hiperstymulacji/nowotworu
złośliwego endometrium.

U kobiet z zachowaną macicą ryzyko wystąpienia hiperplazji i raka endometrium wzrasta w przypadku
stosowania wyłącznie estrogenów przez długi czas. Zaobserwowane zwiększone ryzyko wystąpienia raka
endometrium u kobiet stosujących wyłącznie estrogeny różni się 2- do 12-krotnie w porównaniu z ryzykiem
u kobiet niestosujących takiej terapii, w zależności od czasu trwania leczenia i dawki estrogenów. Po
zakończeniu leczenia ryzyko może pozostać zwiększone przez co najmniej 10 lat.

W trakcie leczenia produktem Vagifem u niektórych pacjentek może się on wchłaniać w niewielkim stopniu
ogólnoustrojowo, szczególnie podczas pierwszych dwóch tygodni podawania leku raz na dobę. Jednakże,
średnie stężenia (Cśr(0-24)) E2 w osoczu krwi mieściły się w zakresie wartości prawidłowych dla okresu
pomenopauzalnego we wszystkich obserwowanych dniach u wszystkich pacjentek (patrz punkt 5.2).

Bezpieczeństwo endometrium w przypadku długoterminowego (dłużej niż jeden rok) lub ponownego
stosowania miejscowego estrogenu, dopochwowo jest nieokreślone. Dlatego też, w przypadku ponownego
zastosowania produktu leczenie powinno być kontrolowane przynajmniej raz w roku, ze zwróceniem
szczególnej uwagi na jakiekolwiek objawy hiperplazji lub raka endometrium.

Zgodnie z ogólną zasadą, terapia zastępcza estrogenem nie powinna być stosowana dłużej niż jeden rok bez
wykonania dodatkowego badania lekarskiego, w tym badania ginekologicznego. Jeśli w dowolnym
momencie leczenia pojawi się krwawienie lub plamienie, przyczynę należy zdiagnozować. Może to
oznaczać konieczność wykonania biopsji endometrium w celu wykluczenia nowotworu złośliwego
endometrium.
Należy skontaktować się z lekarzem w przypadku wystąpienia krwawień lub plamień podczas leczenia
produktem Vagifem.

Stymulacja estrogenami stosowanymi w monoterapii może prowadzić do zmian przednowotworowych lub
nowotworowych w przetrwałych ogniskach endometriozy. Dlatego też, zaleca się szczególną ostrożność
podczas stosowania leku u kobiet po histerektomii wykonanej z powodu endometriozy, w szczególności,
jeśli przetrwały u nich ogniska endometriozy.

Rak piersi

Dowody sugerują zwiększone ryzyko wystąpienia raka piersi u kobiet stosujących złożoną terapię
estrogenowo-progestagenową i możliwe, że także wyłącznie estrogenową HTZ, które zależą od tego jak
długo stosowało się HTZ.

Badania WHI potwierdziły brak zwiększonego ryzyka wystąpienia raka piersi u kobiet po histerektomii
stosujących wyłącznie estrogenową HTZ. W badaniach obserwacyjnych przeważnie odnotowano niewielkie
zwiększenie ryzyka zdiagnozowanego raka piersi, które jest znacznie niższe niż u pacjentek stosujących
złożone leczenie estrogenowo-progestagenowe.

Zwiększone ryzyko występowało w ciągu kilku lat stosowania leczenia, natomiast powracało do poziomu
wyjściowego w ciągu kilku lat (maksymalnie 5 lat) po zakończeniu leczenia.

Nie określono związku pomiędzy ryzykiem występowania raka piersi i miejscowym, dopochwowym
leczeniem przy zastosowaniu małej dawki estrogenu.

HTZ, zwłaszcza estrogenowo-progestagenowa zwiększa gęstość mammograficzną piersi i może
w niekorzystny sposób wpływać na wykrycie raka piersi w badaniu radiologicznym.

Rak jajnika

Rak jajnika występuje znacznie rzadziej niż rak piersi. Długotrwałe przyjmowanie (co najmniej przez
5-10 lat) ogólnoustrojowo wyłącznie estrogenowej HTZ było związane z nieznacznie zwiększonym
ryzykiem wystąpienia raka jajnika. Niektóre badania, w tym badanie WHI sugerują, że długotrwałe
stosowanie złożonej HTZ może nieść podobne lub nieznacznie mniejsze ryzyko (patrz punkt 4.8).

Nie określono związku pomiędzy ryzykiem występowania raka jajnika i miejscowym, dopochwowym
leczeniem przy zastosowaniu małej dawki estrogenu.

Żylna choroba zakrzepowo-zatorowa

Stosowanie ogólnoustrojowej HTZ jest związane z 1,3- do 3-krotnym zwiększeniem ryzyka rozwoju żylnej
choroby zakrzepowo-zatorowej (ŻChZZ), tj. zakrzepicy żył głębokich lub zatorowości płucnej.
Prawdopodobieństwo wystąpienia tego typu zaburzeń jest większe w pierwszym roku stosowania HTZ niż
w późniejszym okresie (patrz punkt 4.8).

U pacjentek z rozpoznaną skłonnością do zakrzepicy istnieje większe ryzyko wystąpienia ŻChZZ,
a stosowanie HTZ może zwiększyć to ryzyko. U tych pacjentek HTZ jest przeciwwskazana (patrz punkt
4.3).

Uznane czynniki ryzyka ŻChZZ to: ogólnoustrojowe stosowanie estrogenów, starszy wiek, duże zabiegi
chirurgiczne, długotrwałe unieruchomienie, otyłość (wskaźnik masy ciała, WMC > 30 kg/m²), ciąża/okres
poporodowy, toczeń rumieniowaty układowy (ang. systemic lupus erythematosus, SLE) i nowotwór. Nie ma
zgodnego poglądu o możliwym wpływie żylaków na ŻChZZ.

Nie określono związku pomiędzy ryzykiem występowania żylnej choroby zakrzepowo-zatorowej
i miejscowym, dopochwowym leczeniem przy zastosowaniu małej dawki estrogenu.
Tak jak u wszystkich pacjentek w okresie pooperacyjnym należy rozważyć zastosowanie leczenia
profilaktycznego w celu zapobiegania ŻChZZ. Zaleca się okresowe odstawienie HTZ na 4 do 6 tygodni
przed operacją w przypadku, gdy długotrwałe unieruchomienie jest związane z planową operacją. Leczenia
nie należy wznawiać do czasu, aż pacjentka odzyska pełną zdolność ruchową.

U kobiet bez ŻChZZ w wywiadzie, ale z zakrzepicą w wywiadzie u krewnych pierwszego stopnia w młodym
wieku, może zostać zaproponowane badanie przesiewowe po starannym rozważeniu jego ograniczeń
(jedynie część zaburzeń o typie skłonności do zakrzepicy jest wykrywana w czasie badania przesiewowego).

HTZ jest przeciwwskazana jeśli zidentyfikowano zaburzenie o typie skłonności do zakrzepicy, inne niż
zakrzepica u członków rodziny lub, jeśli zaburzenie jest ciężkie (np. niedobory antytrombiny, białka S lub
białka C, lub łączne występowanie tych zaburzeń).

U kobiet stosujących przewlekle leczenie przeciwzakrzepowe konieczne jest dokładne rozważenie stosunku
korzyści do ryzyka zastosowania HTZ.

Jeśli ŻChZZ rozwinie się po rozpoczęciu leczenia, lek należy odstawić. Należy poinformować pacjentki
o konieczności natychmiastowego kontaktu z lekarzem, w przypadku podejrzenia objawów mogących
świadczyć o chorobie zakrzepowo-zatorowej (np. bolesny obrzęk nóg, nagły ból w klatce piersiowej,
duszność).

Choroba naczyń wieńcowych

Brak jest dowodów pochodzących z randomizowanych badań z grupą kontrolną na ochronę przed zawałem
serca u kobiet z lub bez rozpoznanej choroby wieńcowej, u których zastosowano leczenie złożoną
estrogenowo-progestagenową lub wyłącznie estrogenową HTZ.

Na podstawie danych z randomizowanych badań z grupą kontrolną wykazano brak zwiększenia ryzyka
wystąpienia choroby naczyń wieńcowych u kobiet po histerektomii stosujących terapię wyłącznie
estrogenami.

Udar niedokrwienny

Złożona terapia estrogenowo-progestagenowa i wyłącznie estrogenowa są związane z 1,5-krotnym wzrostem
ryzyka wystąpienia udaru niedokrwiennego mózgu. Względne ryzyko nie ulega zmianie wraz z wiekiem lub
czasem od wystąpienia menopauzy. Jednakże, w związku z tym, że ryzyko wystąpienia udaru mózgu jest
silnie związane z wiekiem, całkowite ryzyko wystąpienia udaru mózgu u kobiet stosujących HTZ wzrasta
wraz z wiekiem (patrz punkt 4.8).

Nie ustalono związku pomiędzy ryzykiem występowania udaru niedokrwiennego i miejscowym,
dopochwowym leczeniem z zastosowaniem małej dawki estrogenu.

Inne schorzenia

Stosowanie estrogenów może powodować retencję płynów i dlatego pacjentki z chorobami serca lub nerek
należy dokładnie obserwować.

Kobiety z występującą wcześniej hipertrójglicerydemią powinny być ściśle monitorowane podczas
stosowania estrogenów lub preparatów złożonych w HTZ z uwagi na rzadkie przypadki znacznie
zwiększonego stężenia trójglicerydów w osoczu, które może prowadzić do zapalenia trzustki, stwierdzonego
w tej grupie pacjentek.

Nie jest znana zależność pomiędzy występującą wcześniej hipertrójglicerydemią a małą dawką estrogenu
stosowaną miejscowo, dopochwowo w trakcie leczenia.
Estrogeny powodują zwiększenie stężenia globuliny wiążącej hormon tarczycy (TBG). Prowadzi to do
zwiększenia całkowitego stężenia wolnego (niezwiązanego) hormonu tarczycy, mierzonego za pomocą
takich parametrów jak jod związany z białkiem (PBI), stężenie T4 (oceniane metodą chromatografii
kolumnowej lub radioimmunologiczną) lub T3 (oceniane metodą radioimmunologiczną). Wychwyt T3 na
żywicy jest zmniejszony, co odzwierciedla zwiększenie TBG. Stężenie niezwiązanego T3 i T4 pozostaje bez
zmian. Zwiększenie stężenia w osoczu innych białek wiążących, np. globuliny wiążącej kortykostroidy (ang.
Corticoid binding globulin, CBG), globuliny wiążącej hormony płciowe (ang. sex–hormone-binding
globuline, SHBG), prowadzi do zwiększenia, odpowiednio, stężenia wolnych kortykosteroidów i hormonów
płciowych. Stężenie niezwiązanych lub czynnych biologicznie hormonów pozostaje bez zmian. Stężenie
innych białek osocza może być zwiększone (substraty układu angiotensynogen/renina, α-1-antytrypsyna,
ceruloplazmina).

Minimalne ogólnoustrojowe wchłanianie estradiolu podczas podawania miejscowego, dopochwowo (patrz
punkt 5.2 „Właściwości farmakokinetyczne”) prawdopodobnie skutkuje mniejszym wpływem na wiążące
białka osocza w porównaniu z ogólnoustrojowym stosowaniem hormonów.

HTZ nie poprawia funkcji poznawczych. Dane pochodzące z badania WHI wskazują na to, że istnieje
zwiększone ryzyko demencji u kobiet rozpoczynających ciągłą terapię złożoną lub wyłącznie estrogenową
HTZ w wieku powyżej 65 lat.

Zastosowanie dopochwowego aplikatora może spowodować niewielkie miejscowe uszkodzenie, szczególnie
u kobiet z ciężkimi zmianami zanikowymi pochwy.

Dowody odnośnie ryzyka związanego ze stosowaniem HTZ w leczeniu przedwczesnej menopauzy są
ograniczone. Z powodu niskiego poziomu całkowitego ryzyka u młodszych kobiet stosunek korzyści do
ryzyka może być u nich bardziej korzystny niż u starszych kobiet.

4.5   Interakcje z innymi produktami leczniczymi i inne rodzaje interakcji

Z powodu małego stężenia uwolnionego estradiolu, jest mało prawdopodobne, że produkt Vagifem
zawierający estradiol podawany dopochwowo spowoduje wystąpienie klinicznie istotnych interakcji leków.

Metabolizm estrogenów może być jednak zwiększony w przypadku równoczesnego podawania substancji
określanych jako induktory enzymów wątrobowych, w szczególności enzymów cytochromu P-450, takich
jak leki przeciwpadaczkowe (np. fenobarbital, fenytoina, karbamazepina) i leki przeciwzakaźne (np.
ryfampicyna, ryfabutyna, newirapina, efawirenz).

Rytonawir i nelfinawir, określane także jako silne inhibitory, podane równocześnie z hormonami
steroidowymi wykazują właściwości indukujące. Produkty ziołowe zawierające dziurawiec zwyczajny
(Hypericum perforatum) mogą indukować metabolizm estrogenów.

4.6   Wpływ na płodność, ciążę i laktację

Stosowanie produktu Vagifem jest niewskazane w ciąży. Jeśli w trakcie stosowania produktu Vagifem
zostanie stwierdzona ciąża, leczenie należy natychmiast przerwać. Wyniki większości aktualnych badań
epidemiologicznych, w których doszło do nieumyślnego narażenia płodu na działanie estrogenów wskazują
na brak działania teratogennego lub toksycznego na płód.

Karmienie piersią

Stosowanie produktu Vagifem nie jest wskazane w czasie karmienia piersią.

4.7   Wpływ na zdolność prowadzenia pojazdów i obsługiwania maszyn

Nie jest znany wpływ produktu Vagifem na prowadzenie pojazdów lub obsługiwanie maszyn.
4.8   Działania niepożądane

Działania niepożądane pochodzące z badań klinicznych

W badaniach klinicznych z udziałem ponad 673 pacjentek stosujących produkt Vagifem 10 mikrogramów
u ponad 497 pacjentek zastosowano leczenie trwające 52 tygodnie.

Podczas leczenia produktem Vagifem 10 mikrogramów bardzo rzadko zgłaszano (tj. z porównywalnie małą
częstością jak przy podawaniu placebo) działania niepożądane zależne od estrogenu, takie jak ból piersi,
obrzęki obwodowe i krwawienia pomenopauzalne. Nawet, jeśli się pojawiły, najczęściej występowały tylko
w początkowym okresie leczenia. Poniżej wymieniono działania niepożądane występujące częściej
u pacjentek leczonych produktem Vagifem 10 mikrogramów niż u pacjentek, którym podawano placebo,
i które mogą być związane z leczeniem.

Klasyfikacja układów      Częste                  Niezbyt częste           Rzadkie
i narządów                1/100 do <1/10         1/1 000 do <1/100       1/10 000 do <1/1 000
Zakażenia                                         grzybicze zapalenie
i zarażenia                                       sromu i pochwy
pasożytnicze

Zaburzenia układu         ból głowy
nerwowego

Zaburzenia żołądka        ból brzucha             nudności
i jelit

Zaburzenia układu         krwawienie z dróg
rozrodczego i piersi      rodnych, upławy lub
                          odczuwalny
                          dyskomfort
Zaburzenia skóry                                  wysypka
i tkanki podskórnej

Badania                                           zwiększenie masy
diagnostyczne                                     ciała

Zaburzenia                                        uderzenia gorąca,
naczyniowe                                        nadciśnienie tętnicze


Dane uzyskane po wprowadzeniu produktu do obrotu

Poza działaniami niepożądanymi wymienionymi powyżej, poniższe działania niepożądane były zgłaszane
przez pacjentki leczone produktem Vagifem 25 mikrogramów i zostały uznane za potencjalnie związane
z leczeniem. Spontaniczne reakcje niepożądane były zgłaszane bardzo rzadko (<1/10 000 pacjentko-lat):

•     nowotwory łagodne, złośliwe i nieokreślone (w tym torbiele i polipy): rak piersi, rak endometrium;
•     zaburzenia układu immunologicznego: uogólnione reakcje nadwrażliwości (np. reakcje
      anafilaktyczne/wstrząs anafilaktyczny);
•     zaburzenia metabolizmu i odżywiania: retencja płynów;
•     zaburzenia psychiczne: bezsenność;
•     zaburzenia układu nerwowego: nasilenie migreny;
•     zaburzenia naczyniowe: zakrzepica żył głębokich;
•     zaburzenia żołądka i jelit: biegunka;
•     zaburzenia skóry i tkanki podskórnej: pokrzywka, wysypka rumieniowa, swędząca wysypka, świąd
      narządów płciowych;
•        zaburzenia układu rozrodczego i piersi: hiperplazja endometrium, podrażnienie pochwy, ból pochwy,
         pochwica, owrzodzenia pochwy;
•        zaburzenia ogólne i stany w miejscu podania: brak skuteczności leku;
•        badania diagnostyczne: zwiększenie masy ciała, zwiększenie stężenia estrogenu we krwi.

Inne działania niepożądane były zgłaszane w związku ze stosowaniem estrogenów. Ryzyko oszacowano na
podstawie ogólnoustrojowej ekspozycji i nie wiadomo w jakim stopniu dotyczy to stosowania miejscowego:

•        zawał mięśnia sercowego, zastoinowa choroba serca;
•        udar;
•        kamica żółciowa;
•        zaburzenia skóry i tkanki podskórnej: ostuda, rumień wielopostaciowy, rumień guzowaty, choroba
         Schönleina-Henocha;
•        powiększenie włókniaków;
•        padaczka;
•        zaburzenia libido;
•        nasilenie astmy;
•        prawdopodobna demencja w wieku powyżej 65 lat (patrz punkt 4.4).

Ryzyko wystąpienia raka piersi

Ryzyko oszacowano na podstawie ogólnoustrojowej ekspozycji i nie wiadomo jak ono wygląda w przypadku
stosowania miejscowego.

•        Odnotowano dwukrotnie większe ryzyko rozpoznania raka piersi u kobiet stosujących złożone
         leczenie estrogenowo-progestagenowe przez ponad 5 lat.
•        Każde zwiększone ryzyko u kobiet stosujących leczenie wyłącznie estrogenowe jest istotnie mniejsze
         niż u stosujących złożone leczenie estrogenowo-progestagenowe.
•        Poziom ryzyka zależy od długości stosowania HTZ (patrz punkt 4.4).
•        Poniżej przedstawiono wyniki największego randomizowanego badania z grupą kontrolną placebo
         (badanie WHI) i największego badania epidemiologicznego (MWS).

Badanie Million Women Study – szacowane dodatkowe ryzyko wystąpienia raka piersi po 5 latach
stosowania HTZ
 Zakres wieku (lata)   Przypadki na 1000     Współczynnik ryzyka    Dodatkowe przypadki
                       kobiet nigdy          i 95% CI #             na 1000 kobiet
                       niestosujących HTZ                           stosujących HTZ
                       w czasie 5 lat*                              w czasie 5 lat (95% CI)
                                      Wyłącznie estrogenowa HTZ
    50 – 65                  9 – 12                   1,2                       1 – 2 (0 – 3)

                               Złożona estrogenowo-progestagenowa HTZ
    50 – 65                  9 – 12                   1,7                       6 (5 – 7)
    * Przyjęte na podstawie wyjściowej częstości występowania w krajach rozwiniętych.
    # Całkowity współczynnik ryzyka. Współczynnik ryzyka nie jest stały, ale będzie zwiększać się wraz
    z długością stosowania.
    Uwaga: jako, że częstość występowania raka piersi różni się w krajach UE, dodatkowe przypadki
    występowania raka piersi także ulegają zmianie proporcjonalnie.

Amerykańskie badania WHI – dodatkowe ryzyko wystąpienia raka piersi po 5 latach stosowania HTZ
 Zakres wieku (lata)  Przypadki na 1000      Współczynnik ryzyka     Dodatkowe przypadki
                      kobiet w ramieniu      i 95% CI                na 1000 kobiet
                      placebo w czasie 5 lat                         stosujących HTZ
                                                                     w czasie 5 lat (95% CI)
                     Wyłącznie estrogenowa (skoniugowane estrogeny końskie)
 50 – 79                  21                        0,8 (0,7 – 1,0)           -4 (-6 – 0)*

         Złożona estrogenowo-progestagenowa ‡ (skoniugowane estrogeny końskie + octan
                                   medroksyprogesteronu)
 50 – 79                 17                     1,2 (1,0 – 1,5)        4 (0 – 9)

* Badanie WHI, które nie wykazało zwiększonego ryzyka wystąpienia raka piersi u kobiet bez zachowanej
macicy.
‡ W przypadku ograniczenia analizy ryzyko nie zwiększyło się w czasie pierwszych 5 lat leczenia u kobiet,
które nie stosowały HTZ przed badaniem. Po 5 latach ryzyko było większe niż u kobiet niestosujących HTZ.

Ryzyko raka endometrium

U kobiet w okresie pomenopauzalnym z zachowaną macicą
Ryzyko raka endometrium wynosi około 5 przypadków na każde 1000 kobiet z zachowaną macicą,
niestosujących HTZ.
U kobiet z zachowaną macicą stosowanie wyłącznie estrogenowej HTZ nie jest wskazane, gdyż zwiększa
ryzyko raka endometrium (patrz punkt 4.4).
W zależności od długości stosowania wyłącznie estrogenów oraz dawki estrogenu, zwiększenie ryzyka raka
endometrium w badaniach epidemiologicznych różni się i wynosi od 5 do 55 dodatkowych
zdiagnozowanych przypadków na każde 1000 kobiet w wieku od 50 do 65 lat.
Dodanie progestagenu do leczenia wyłącznie estrogenowego przez co najmniej 12 dni w cyklu zapobiega
temu zwiększonemu ryzyku. W badaniu Million Women Study stosowanie przez 5 lat złożonej
(sekwencyjnej lub ciągłej) HTZ nie zwiększa ryzyka raka endometrium (RR 1,0; (0,8-1,2)).
Patrz również punkt 4.4.

Ryzyko wystąpienia raka jajnika

Ryzyko oszacowano na podstawie ogólnoustrojowej ekspozycji i nie wiadomo w jakim stopniu dotyczy
stosowania miejscowego.

Długotrwałe stosowanie wyłącznie estrogenowej lub złożonej estrogenowo-progestagenowej HTZ było
związane z nieznacznym wzrostem ryzyka wystąpienia raka jajnika. W badaniu Million Women Study
w ciągu 5 lat stosowania HTZ u kobiet wykazano 1 dodatkowy przypadek na 2500 stosujących HTZ.

Ryzyko wystąpienia żylnej choroby zakrzepowo-zatorowej

Ryzyko oszacowano na podstawie ogólnoustrojowej ekspozycji i nie wiadomo w jakim stopniu dotyczy
stosowania miejscowego.

Stosowanie HTZ jest związane z 1,3- do 3-krotnym zwiększeniem ryzyka rozwoju żylnej choroby
zakrzepowo-zatorowej (ŻChZZ), np. zakrzepicy żył głębokich lub zatorowości płucnej. Wystąpienie takiego
zdarzenia jest bardziej prawdopodobne w pierwszym roku stosowania HTZ (patrz punkt 4.4). Wyniki
badania WHI przedstawiono poniżej.

Badania WHI – Dodatkowe ryzyko wystąpienia ŻChZZ po 5 latach stosowania HTZ
 Zakres wieku (lata)       Przypadki na 1000      Współczynnik ryzyka Dodatkowe przypadki
                           kobiet w ramieniu      i 95% CI            na 1000 kobiet
                           placebo w czasie 5 lat                     stosujących HTZ
 doustna wyłącznie estrogenowa*
 50 – 59                   7                      1,2 (0,6 – 2,4)     1 (-3 – 10)
 doustna złożona estrogenowo-progestagenowa*
 50 – 59                   4                      2,3 (1,2 – 4,3)     5 (1 – 13)
* Badanie u kobiet bez zachowanej macicy.
Ryzyko wystąpienia choroby wieńcowej

Ryzyko oszacowano na podstawie ogólnoustrojowej ekspozycji i nie wiadomo w jakim stopniu dotyczy
stosowania miejscowego.

Ryzyko wystąpienia choroby wieńcowej jest nieznacznie zwiększone u osób stosujących złożoną
estrogenowo-progestagenową HTZ w wieku powyżej 60 lat (patrz punkt 4.4).

Ryzyko wystąpienia udaru niedokrwiennego

Ryzyko oszacowano na podstawie ogólnoustrojowej ekspozycji i nie wiadomo w jakim stopniu dotyczy
stosowania miejscowego.

Leczenie wyłącznie estrogenowe i złożone estrogenowo-progestagenowe jest związane z 1,5-krotnym
zwiększeniem względnego ryzyka wystąpienia udaru niedokrwiennego. Ryzyko wystąpienia udaru
krwotocznego nie jest zwiększone podczas stosowania HTZ.

Względne ryzyko nie zależy od wieku czy czasu stosowania HTZ. Jednakże, wyjściowe ryzyko wystąpienia
udaru jest silnie związane z wiekiem. Całkowite ryzyko wystąpienia udaru u kobiet stosujących HTZ
zwiększa się wraz z wiekiem (patrz punkt 4.4).

Połączone badania WHI – dodatkowe ryzyko wystąpienia udaru niedokrwiennego* po 5 latach
stosowania HTZ
 Zakres wieku (lata)   Przypadki na 1000      Współczynnik ryzyka    Dodatkowe przypadki
                       kobiet w ramieniu      i 95% CI               na 1000 kobiet
                       placebo w czasie 5 lat                        stosujących HTZ
                                                                     w czasie 5 lat (95% CI)
 50 – 59                  8                         1,3 (1,1 – 1,6)         3 (1 – 5)
* Nie różnicowano między udarem niedokrwiennym i krwotocznym.

Zgłaszanie podejrzewanych działań niepożądanych

Po dopuszczeniu produktu leczniczego do obrotu istotne jest zgłaszanie podejrzewanych działań
niepożądanych. Umożliwia to nieprzerwane monitorowanie stosunku korzyści do ryzyka stosowania
produktu leczniczego. Osoby należące do fachowego personelu medycznego powinny zgłaszać wszelkie
podejrzewane działania niepożądane za pośrednictwem krajowego systemu zgłaszania wymienionego
w załączniku V.


4.9   Przedawkowanie

Produkt Vagifem jest przeznaczony do stosowania dopochwowego, a zawarta w nim dawka estradiolu jest
bardzo mała. Dlatego, przedawkowanie jest mało prawdopodobne, ale gdyby jednak doszło do
przedawkowania, należy zastosować leczenie objawowe.


5.    WŁAŚCIWOŚCI FARMAKOLOGICZNE

5.1   Właściwości farmakodynamiczne

Grupa farmakoterapeutyczna: Estrogeny naturalne i półsyntetyczne, proste.
Kod ATC: G03C A03
Substancja czynna, syntetyczny 17β-estradiol, jest identyczny pod względem chemicznym i biologicznym
z ludzkim endogennym estradiolem.

Endogenny 17β-estradiol wpływa na rozwój i zachowanie pierwszo- i drugorzędowych żeńskich cech
płciowych. Działanie biologiczne 17β-estradiolu odbywa się za pośrednictwem szeregu swoistych
receptorów estrogenowych. Kompleks receptor-hormon steroidowy przyłącza się do komórkowego DNA
i indukuje syntezę specyficznych białek.

Dojrzewanie komórek nabłonka pochwy jest zależne od estrogenów. Estrogeny powodują zwiększenie
liczby komórek w warstwie powierzchownej i pośredniej oraz zmniejszenie liczby komórek warstwy
podstawnej w wymazie z pochwy.

Estrogeny utrzymują pH w pochwie na prawidłowym poziomie (4,5) co zapewnia prawidłową florę
bakteryjną pochwy.

Przeprowadzono 12-miesięczne, wieloośrodkowe, randomizowane, kontrolowane placebo badanie
w grupach równoległych z zastosowaniem podwójnie ślepej próby oceniające skuteczność i bezpieczeństwo
stosowania leku Vagifem 10 mikrogramów w leczeniu objawów pomenopauzalnego zanikowego zapalenia
pochwy.

Po 12 tygodniach stosowania leku Vagifem 10 mikrogramów, na podstawie zaobserwowanych zmian
w stosunku do stanu wyjściowego w porównaniu z placebo, stwierdzono znamienną poprawę w zakresie
trzech głównych punktów końcowych: wskaźnika dojrzewania i wartości komórek nabłonka pochwy,
normalizacji pH pochwy oraz złagodzenia umiarkowanie lub silnie nasilonych objawów ze strony układu
moczowo-płciowego uznanych przez pacjentki za najbardziej kłopotliwe.

Bezpieczeństwo stosowania leku Vagifem 10 mikrogramów dla endometrium oceniano we wspomnianym
wyżej badaniu, a także w drugim otwartym badaniu wieloośrodkowym. Biopsję endometrium na początku
i na końcu 52-tygodniowego okresu leczenia wykonano łącznie u 386 kobiet. Częstość występowania zmian
hiperplastycznych i (lub) rakowych wyniosła 0,52% (95% CI: 0,06–1,86%), co wskazuje na brak
zwiększonego ryzyka stosowania tego leku.

5.2   Właściwości farmakokinetyczne

Wchłanianie

Estrogeny dobrze wchłaniają się przez skórę, błony śluzowe i z przewodu pokarmowego. Po podaniu
dopochwowo estradiol nie podlega efektowi pierwszego przejścia.

Trwające 12 tygodni, jednoośrodkowe, randomizowane, otwarte badanie z zastosowaniem wielokrotnej
dawki i metody grup równoległych zostało przeprowadzone w celu oceny stopnia ogólnoustrojowego
wchłaniania estradiolu z tabletki Vagifem 10 mikrogramów. Uczestniczki badania zostały poddane
randomizacji w proporcji 1:1 i zostały przypisane do grupy otrzymującej 10 mikrogramów lub do grupy
otrzymującej 25 mikrogramów leku Vagifem. Oceniano stężenia estradiolu (E2), estronu (E1) i siarczanu
estronu (E1S) w osoczu krwi. AUC(0-24) dla stężeń E2 w osoczu krwi zwiększyło się proporcjonalnie po
podaniu leku Vagifem 10 mikrogramów i 25 mikrogramów. Parametr AUC(0-24) wskazywał na większe
stężenia estradiolu w organizmie dla tabletki 10 mikrogramów (E2) w dniach 1, 14 i 83 w porównaniu
z wynikami uzyskanymi w momencie rozpoczynania badania, przy czym różnica ta była istotna statystycznie
w dniach 1 i 14 (patrz tabela 1). Jednak, u wszystkich uczestniczek badania średnie stężenia E2 w osoczu
krwi (Cśr (0-24)) we wszystkich dniach, w których prowadzona była ocena mieściły się w granicach wartości
prawidłowych u kobiet w okresie pomenopauzalnym. Dane z dni 82 i 83 w porównaniu z dniem rozpoczęcia
badania wykazują, że podczas leczenia podtrzymującego polegającego na podawaniu leku dwa razy na
tydzień, nie występuje jego kumulacja.

Tabela 1 Wartości parametrów farmakokinetycznych ze stężeń estradiolu (E2) w osoczu krwi
              Vagifem 10 mikrogramów
              AUC(0-24)                           Cśr(0-24)
              pg.h/ml                             pg/ml
              (śr. geom.)                         (śr. geom.)
dzień -1      75,65                               3,15
dzień 1       225,35                              9,39
dzień 14      157,47                              6,56
dzień 82      44,95                               1,87
dzień 83      111,41                              4,64

Stężenia estronu i siarczanu estronu obserwowane po 12 tygodniach podawania leku Vagifem
10 mikrogramów nie przekraczały wartości uzyskanych w momencie rozpoczynania badania, tj. nie
stwierdzono efektu kumulacji estronu i siarczanu estronu.

Dystrybucja

Dystrybucja estrogenów egzogennych jest podobna do dystrybucji estrogenów endogennych. Estrogeny
ulegają dystrybucji w całym organizmie, a ich duże stężenia są stwierdzane w narządach docelowych
działania hormonów płciowych. Większość estrogenów krążących we krwi jest związana z globuliną
wiążącą hormony płciowe (SHBG) i albuminami.

Metabolizm

Estrogeny egzogenne są metabolizowane w ten sam sposób, co estrogeny endogenne. Przemiany
metaboliczne estrogenów odbywają się głównie w wątrobie. Estradiol ulega odwracalnej przemianie do
estronu, a oba te hormony mogą następnie ulegać przemianie do estriolu, który jest głównym metabolitem
estrogenów stwierdzanym w moczu. U kobiet po menopauzie znaczna część krążących we krwi estrogenów
znajduje się w postaci siarczanów powstałych w wyniku reakcji sprzęgania (szczególnie w dużych ilościach
występuje siarczan estronu) – pula ta stanowi krążący rezerwuar substratów wykorzystywanych do
tworzenia aktywniejszych biologicznie estrogenów.

Eliminacja

Estradiol, estron i estriol wydalane są z moczem w postaci nieskoniugowanej i w postaci glukuronidów
i siarczanów.

Szczególne grupy pacjentów

Zakres wchłaniania ogólnoustojowego estradiolu podczas stosowania leku Vagifem 10 mikrogramów
oceniano jedynie u kobiet po menopauzie w wieku 60–70 lat (średnia wieku 65,4 lat).

5.3   Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie

17β-Estradiol jest dobrze znaną substancją. Przeprowadzone badania niekliniczne nie wniosły
dodatkowych informacji o znaczeniu klinicznym, niż te wymienione w pozostałych punktach ChPL.


6.    DANE FARMACEUTYCZNE

6.1   Wykaz substancji pomocniczych

Rdzeń tabletki:
Hypromeloza
Laktoza jednowodna
Skrobia kukurydziana
Magnezu stearynian

Otoczka tabletki:
Hypromeloza
Makrogol 6000

6.2       Niezgodności farmaceutyczne

Nie dotyczy.

6.3       Okres ważności

3 lata.

6.4       Specjalne środki ostrożności podczas przechowywania

Nie przechowywać w lodówce.

6.5       Rodzaj i zawartość opakowania

Każda tabletka znajduje się w jednorazowym aplikatorze wykonanym z polietylenu/polipropylenu.
Aplikatory są zapakowane w osobne blistry wykonane z folii PVC/Aluminium umieszczone w tekturowym
pudełku.

18 tabletek dopochwowych z aplikatorami.
24 tabletki dopochwowe z aplikatorami.

Nie wszystkie wielkości opakowań muszą znajdować się w obrocie.

6.6       Specjalne środki ostrożności dotyczące usuwania i przygotowania produktu leczniczego do
          stosowania

Wszelkie niewykorzystane resztki produktu lub jego odpady należy usunąć zgodnie z lokalnymi przepisami.

17β-estradiol może stwarzać zagrożenie dla środowiska wodnego, zwłaszcza dla populacji ryb.


7.        PODMIOT ODPOWIEDZIALNY POSIADAJĄCY POZWOLENIE NA DOPUSZCZENIE DO
          OBROTU

Novo Nordisk A/S
Novo Allé
DK-2880 Bagsværd
Dania


8.        NUMER POZWOLENIA NA DOPUSZCZENIE DO OBROTU
9.        DATA WYDANIA PIERWSZEGO POZWOLENIA NA DOPUSZCZENIE DO
          OBROTU/DATA PRZEDŁUŻENIA POZWOLENIA

Data wydania pierwszego pozwolenia na dopuszczenie do obrotu: 26 sierpnia 2010 roku
10.   DATA ZATWIERDZENIA LUB CZĘŚCIOWEJ ZMIANY TEKSTU CHARAKTERYSTYKI
      PRODUKTU LECZNICZEGO

03/2014

                    

Inne leki Estradiolum: