Ubretid:

Nazwa międzynarodowa:
Distigmini bromidum
Podmiot odpowiedzialny:
TAKEDA PHARMA SP. Z O.O., POLSKA
Pozwolenie w Polsce
2760
Pozwolenie w Europie
-
Producenci:
TAKEDA AUSTRIA GMBH, AUSTRIA
Postać
tabletki
Dawka
5 mg
Lek refundowany
Nie
Kategoria
Lek na receptę
Kod ATC
N07AA03
                                 ULOTKA DLA PACJENTA: INFORMACJA DLA UŻYTKOWNIKA

                                      Ubretid, 5 mg, tabletki
                                      (Distigmini bromidum)

Należy zapoznać się z treścią ulotki przed zastosowaniem leku.
-    Należy zachować tę ulotkę, aby w razie potrzeby móc ją ponownie przeczytać.
-    Należy zwrócić się do lekarza lub farmaceuty, gdy potrzebna jest rada lub dodatkowa
     informacja.
-    Lek ten został przepisany ściśle określonej osobie i nie należy go przekazywać innym, gdyż
     może im zaszkodzić, nawet jeśli objawy ich choroby są takie same.
-    Jeśli nasili się którykolwiek z objawów niepożądanych lub wystąpią jakiekolwiek objawy
     niepożądane niewymienione w ulotce, należy powiadomić lekarza lub farmaceutę.


Spis treści ulotki:
1.    Co to jest lek Ubretid i w jakim celu się go stosuje
2.    Informacje ważne przed zastosowaniem leku Ubretid
3.    Jak stosować lek Ubretid
4.    Możliwe działania niepożądane
5.    Jak przechowywać lek Ubretid
6.    Inne informacje


1.    CO TO JEST LEK UBRETID I W JAKIM CELU SIĘ GO STOSUJE

Ubretid jest inhibitorem acetylocholinesterazy (enzymu znajdującego się w zakończeniach
nerwowych) i stosuje się go w leczeniu:
- zaburzenia opróżniania pęcherza moczowego ze zwiotczeniem mięśnia pęcherza w przebiegu
    chorób układu nerwowego (neurogenne zaburzenia opróżniania pęcherza moczowego z hipotonią
    mięśnia wypieracza moczu, w ramach leczenia kompleksowego);
- zaparcia z powodu zwiotczenia mięśniówki jelit (zaparcia atoniczne);
- chorobliwe osłabienie siły mięśniowej lub zwiększona nużliwość mięśni (miastenia)
    (Myasthenia gravis).


2.    INFORMACJE WAŻNE PRZED ZASTOSOWANIEM LEKU UBRETID

Kiedy nie stosować leku Ubretid
- nadwrażliwość (uczulenie) na bromek distygminy, brom lub którąkolwiek substancję pomocniczą
   leku Ubretid;
- mechaniczna niedrożność jelit, zwężenie lub stany skurczowe jelit, dróg żółciowych lub dróg
   moczowych;
- duszność z powodu skurczu dróg oddechowych (astma oskrzelowa);
- zapalenie tęczówki;
- zwiększone napięcie mięśniówki układu ruchu (miotonia);
- parkinsonizm;
- nadmierne wydzielanie hormonów tarczycy (tyreotoksykoza);
- niewyrównane osłabienie mięśnia sercowego (niewyrównana niewydolność serca), świeży zawał
   serca, zaburzenia rytmu serca, w tym w szczególności zwolnienie tętna i blok przedsionkowo-
   komorowy (pewien rodzaj zaburzeń rytmu serca).

Kiedy zachować szczególną ostrożność stosując lek Ubretid
- choroba wrzodowa żołądka;
- choroba wrzodowa dwunastnicy;
- padaczka (epilepsja);
-    zwolnienie rytmu serca;
-    niskie ciśnienie tętnicze;
-    stany zapalne jelit;
-    napadowe skurcze mięśniowe (tężyczka).

Stosowanie leku Ubretid z innymi lekami
Należy powiedzieć lekarzowi o wszystkich przyjmowanych ostatnio lekach, również tych, które
wydawane są bez recepty.
Szczegółowe dane umieszczone są na końcu ulotki w informacjach dla personelu medycznego.

Ciąża i karmienie piersią
Przed zastosowaniem każdego leku należy poradzić się lekarza lub farmaceuty.

Brak jest wystarczających danych dotyczących stosowania leku Ubretid u kobiet w ciąży. Chociaż
w badaniach na zwierzętach nie obserwowano szkodliwego wpływu leku na płody, należy unikać jego
stosowania w trakcie ciąży, w tym zwłaszcza w trakcie pierwszych 3 miesięcy. W przypadku
bezwzględnych wskazań życiowych do stosowania leku należy przeprowadzić staranną analizę
stosunku korzyści do ryzyka związanego z jego krótkotrwałym podawaniem.
U noworodków urodzonych przez kobiety z chorobliwym osłabieniem siły mięśniowej lub
zwiększeniem nużliwości mięśni (miastenią), leczone lekiem Ubretid, może występować przemijające
osłabienie mięśniowe.

Nie jest pewne, czy Ubretid przenika do mleka kobiecego. Dlatego leku Ubretid 5 mg tabletki nie
należy stosować w okresie karmienia piersią.

Prowadzenie pojazdów i obsługa maszyn

         Uwaga: lek może obniżać sprawność psychomotoryczną i zdolność do prowadzenia
         pojazdów mechanicznych.

Lek Ubretid może w niektórych przypadkach zmniejszać zdolność prowadzenia pojazdów
mechanicznych i obsługiwania urządzeń mechanicznych w ruchu ze względu na zaburzenia widzenia
spowodowane zwężeniem źrenicy i osłabieniem ostrości wzroku przy zmianie odległości
obserwowanych przedmiotów.

Ważne informacje o niektórych składnikach leku Ubretid
Lek zawiera laktozę. Jeżeli stwierdzono wcześniej u pacjenta nietolerancję niektórych cukrów, pacjent
powinien skontaktować się z lekarzem przed przyjęciem leku.


3.     JAK STOSOWAĆ LEK UBRETID

Lek Ubretid należy zawsze zażywać zgodnie z zaleceniami lekarza. W przypadku wątpliwości należy
ponownie skontaktować się z lekarzem lub farmaceutą.

Podczas stosowania leku Ubretid należy uwzględnić opóźniony początek i długotrwały okres działania
tego leku, a także indywidualną reakcję pacjenta na jego zastosowanie. Dawkowanie należy ustalać
indywidualnie. Zależy od ogólnego stanu pacjenta, zwłaszcza od wyjściowego stanu autonomicznego
układu nerwowego.

O ile lekarz nie zaleci inaczej, zazwyczaj stosowana dawka leku wynosi:
Początkowo podaje się po 1 tabletce codziennie rano na czczo, pół godziny przed śniadaniem, aż do
wystąpienia działania terapeutycznego. Zazwyczaj po pierwszym tygodniu leczenia przechodzi się na
stosowanie leku co dwa lub trzy dni (po 1 do 2 tabletki).
Dawkę dobową przyjmuje się jednorazowo.
Dawkowanie w zależności od wskazań do stosowania:
Zaburzenia opróżniania pęcherza moczowego ze zwiotczeniem mięśnia pęcherza w przebiegu chorób
układu nerwowego
Zaleca się, aby w pierwszych dniach leczenia, aż do wystąpienia poprawy, stosować codziennie po
1 tabletce leku Ubretid rano na czczo, pół godziny przed śniadaniem. Do podtrzymania działania
leczniczego wystarczy na ogół podawanie 1 do 2 tabletek co dwa lub trzy dni.
Leczenie można również rozpocząć od podawania 1 ampułki leku Ubretid 0,5 mg/ml roztwór do
wstrzykiwań, domięśniowo. Podobną dawkę, którą można w razie potrzeby zwiększyć do
0,01 mg/kg masy ciała, podaje się co 3 do 4 dni aż do wystąpienia skutków działania leku.
Po pojawieniu się działania leku można je podtrzymywać poprzez doustne podawanie 1 do 2 tabletek
leku Ubretid co 2 lub 3 dni.

Zaparcia z powodu zwiotczenia mięśniówki jelit
Początkowo podaje się po ½ tabletki na dobę pół godziny przed śniadaniem, ze zwiększaniem tej
dawki co trzeci dzień o ½ tabletki do maksymalnie 2 tabletek na dobę. Leczenie prowadzi się do
uzyskania powrotu prawidłowej czynności jelit, która powinna wystąpić w ciągu maksymalnie 14 dni.
Lek podaje się wyłącznie w przypadku bezwzględnych wskazań do jego stosowania, pod obserwacją,
ze względu na znaczne ryzyko przedawkowania lub kumulacji.

Chorobliwe osłabienie siły mięśniowej lub zwiększona męczliwość mięśni
Zasadniczo wystarcza leczenie drogą doustną. W pierwszym tygodniu stosuje się po 1 tabletce na
dobę rano na czczo, pół godziny przed śniadaniem. W drugim tygodniu dawkę dobową zwiększa się
do 1½ tabletki, a w trzecim tygodniu do 2 tabletek na dobę. W przypadku konieczności zastosowania
leczenia pozajelitowego podobnie silne działanie zmniejszające objawy miastenii można uzyskać
w wyniku zastosowania leku Ubretid 0,5 mg/ml, roztwór do wstrzykiwań.

Sposób stosowania:
Dawkę dobową należy przyjąć jednorazowo, na czczo, pół godziny przed śniadaniem, popijając
niewielką ilością płynu.
W przypadku, gdy ze względu na wcześniejsze lub równoczesne spożycie pokarmów znaczna część
podanego leku Ubretid nie wchłonie się do organizmu i nie wywrze działania, bezwzględnie
zabronione jest wyrównawcze przyjęcie leku w ciągu kilku następnych godzin, gdyż wiąże się to
z ryzykiem niekontrolowanej kumulacji leku w organizmie.

Okres stosowania:
Okres leczenia zależy od przebiegu choroby i jest ustalany przez lekarza.
Lek Ubretid zasadniczo nadaje się do długotrwałego stosowania.

Dawkowanie w przypadku szczególnych grup pacjentów:
Nie są konieczne zmiany dawkowania u pacjentów z niewydolnością wątroby.
Ze względu na brak odpowiednich badań nie jest możliwe przedstawienie zaleceń dotyczących
dawkowania u pacjentów z niewydolnością nerek.
U pacjentów w podeszłym wieku (>65 lat) konieczne jest zmniejszenie dawki.
Istnieją niewystarczające doświadczenia ze stosowaniem leku Ubretid u dzieci i młodzieży.

Zażycie większej niż zalecana dawki leku Ubretid
Przedawkowanie leku Ubretid może prowadzić do wystąpienia „przełomu cholinergicznego”, który
charakteryzuje się przede wszystkim wyraźnym osłabieniem mięśniowym (lub zwiększeniem
osłabienia mięśniowego u chorych na miastenię). Jeżeli sytuacja ta nie zostanie rozpoznana, może
dojść do zagrażającego życiu porażenia mięśniówki układu oddechowego. Innymi możliwymi
objawami przedawkowania są: obniżenie ciśnienia tętniczego, skurcz mięśniówki układu
oddechowego (skurcz oskrzeli), zwolnienie rytmu serca i paradoksalnie przyspieszenie rytmu serca.




Pominięcie zażycia leku Ubretid
W przypadku przyjęcia za mało o jedną tabletkę leku Ubretid, nie należy stosować za następnym
razem dawki większej niż zalecana w celu uzupełnienia tej pominiętej.

W razie wątpliwości związanych ze stosowaniem leku należy zwrócić się do lekarza lub farmaceuty.


4.    MOŻLIWE DZIAŁANIA NIEPOŻĄDANE

Jak każdy lek, lek Ubretid może powodować działania niepożądane, chociaż nie u każdego one
wystąpią. Jeśli nasili się którykolwiek z objawów niepożądanych lub wystąpią jakiekolwiek objawy
niepożądane nie wymienione w ulotce, należy powiadomić lekarza lub farmaceutę.

W ocenie działań niepożądanych stosowano następujące kryteria częstości występowania:

bardzo często:        u więcej niż 1 na 10 leczonych
często:               u mniej niż 1 na 10, jednak u więcej niż 1 na 100 leczonych
niezbyt często:       u mniej niż 1 na 100, jednak u więcej niż 1 na 1000 leczonych
rzadko:               u mniej niż 1 na 1000, jednak u więcej niż 1 na 10 000 leczonych
bardzo rzadko:        u mniej niż 1 na 10 000 leczonych, w tym w pojedyncze przypadki


Jakie działania niepożądane mogą wystąpić podczas stosowania leku Ubretid?
Działania niepożądane leku Ubretid są zależne od dawki i są przede wszystkim wynikiem
oddziaływania leku na autonomiczny układ nerwowy (działania muskarynowe), a rzadziej na
mięśniówkę (działania nikotynowe). Działania niepożądane są często pierwszym objawem
przedawkowania.

Muskarynowe działania niepożądane (można im zapobiec poprzez równoczesne podawanie atropiny
lub substancji o podobnym działaniu):

Zaburzenia żołądka i jelit
bardzo często: biegunka, nudności, wymioty
często:         zwiększenie wydzielania śliny
niezbyt często: kurcze jelit, nadmierne nasilenie perystaltyki

Zaburzenia serca i naczyniowe
bardzo często: zwolnienie rytmu serca
niezbyt często: obniżenie ciśnienia tętniczego
Szczególne znacznie ma działanie leku na układ krążenia w okresie po operacjach chirurgicznych.
Często pojawia się zwolnienie rytmu serca, a w pojedynczych przypadkach może nawet wystąpić
zatrzymanie krążenia.
Możliwe są reakcje paradoksalne (przyspieszenie rytmu serca, podwyższenie ciśnienia tętniczego).

Zaburzenia układu oddechowego, klatki piersiowej i śródpiersia
niezbyt często: nadmierna produkcja śluzu w oskrzelach
rzadko:         duszność z powodu skurczów dróg oddechowych z nadmierną produkcją śluzu

Zaburzenia skóry i tkanki podskórnej
bardzo często: napady zwiększonej potliwości

Zaburzenia oka
Często:        zwężenie źrenic, nadmierne łzawienie


Nikotynowe działania niepożądane (nie można ich ograniczyć poprzez równoczesne podawanie
atropiny lub substancji o podobnym działaniu):
Zaburzenia mięśniowo-szkieletowe i tkanki łącznej
rzadko: drżenia mięśniowe, kurcze mięśniowe, utrudnienie połykania, osłabienie mięśniowe,
w krańcowych przypadkach porażenie mięśniowe wskutek blokady nerwowo-mięśniowej, które
należy zróżnicować diagnostycznie z objawami chorobliwego osłabienia siły mięśniowej lub
zwiększonej nużliwości mięśni (miastenii).

U kobiet z przemijającym brakiem krwawień miesiączkowych (czynnościowym zanikiem miesiączki)
stosowanie leku Ubretid może spowodować pojawienie się przypominających miesiączkę krwawień.


5.    JAK PRZECHOWYWAĆ LEK UBRETID

Przechowywać w miejscu niedostępnym i niewidocznym dla dzieci.
Przechowywać w temperaturze poniżej 25°C.
Przechowywać w oryginalnym opakowaniu w celu ochrony przed światłem.
Nie stosować leku po upływie terminu ważności zamieszczonego na opakowaniu zewnętrznym
i na blistrze.
Leków nie należy wyrzucać do kanalizacji ani domowych pojemników na odpadki. Należy zapytać
farmaceutę co zrobić z lekami, których się już nie potrzebuje. Takie postępowanie pomoże chronić
środowisko.


6.    INNE INFORMACJE

Co zawiera lek Ubretid
- Substancją czynną jest distygminy bromek. 1 tabletka zawiera 5 mg distygminy bromku.
- Inne składniki leku to: magnezu stearynian, talk, skrobia kukurydziana, skrobia żelowana i laktoza
   jednowodna.

Jak wygląda lek Ubretid i co zawiera opakowanie
Białe, obustronnie płaskie tabletki ze ściętymi krawędziami i rowkami umożliwiającymi dzielenie na 4
części po jednej stronie oraz oznakowaniem „UB5,0” po drugiej stronie.
Tabletkę można podzielić na dwie połowy.

Wielkości opakowań: po 20 i 50 tabletek.

Podmiot odpowiedzialny
Takeda Pharma Sp. z o.o.
Al. Jerozolimskie 146 A
02-305 Warszawa

Wytwórca
Takeda Austria GmbH
St. Peter Strasse 25
A-4020 Linz
Austria

Data zatwierdzenia ulotki: 02/2013




Poniższe informacje przeznaczone są wyłącznie dla personelu medycznego lub pracowników służby
zdrowia:
Specjalne ostrzeżenia i środki ostrożności dotyczące stosowania
Zwłaszcza w przypadku domięśniowego podawania leku może być konieczne natychmiastowe
podanie atropiny i zastosowanie leczenia przeciwwstrząsowego, w tym sztucznego oddychania.
Należy podjąć odpowiednie środki ostrożności.
Leku Ubretid nie należy łączyć z depolaryzującymi substancjami zwiotczającymi mięśnie, ponieważ
wiąże się to ze wzajemnym wzmocnieniem działania stosowanych leków (oddziaływania
synergistyczne). Lek nadaje się wyłącznie do znoszenia działania niedepolaryzujących substancji
zwiotczających mięśnie, przy czym w przypadku przedawkowania pochodnych kurary nie należy
znacznie przekraczać zalecanego dawkowania.
W przypadku równoczesnego podawania leku Ubretid z siarczanem atropiny (w celu zmniejszenia
muskarynowych działań niepożądanych) należy zachować ostrożność, ponieważ atropina może
zamaskować występowanie początkowych objawów przedawkowania.

Interakcje z innymi lekami
Leki cholinolityczne, takie jak atropina i leki o działaniu podobnym do atropiny, oraz niektóre leki
psychotropowe, takie jak trójpierścieniowe i czteropierścieniowe leki przeciwdepresyjne,
neuroleptyki, lit i leki antyhistaminowe, antagonizują działania muskarynowe leku Ubretid,
w większości nie wywierając wpływu na jego działania nikotynowe.

Lek Ubretid antagonizuje działanie leków zwiotczających mięśnie z grupy pochodnych kurary (należy
go odstawić przed operacjami chirurgicznymi).

Lek Ubretid może wydłużać działanie depolaryzujących leków zwiotczających mięśnie (np.
suksametonium lub dekametonium), w związku z czym nie należy go łączyć z tymi lekami.

Równoczesne stosowanie leku Ubretid z dipirydamolem powoduje osłabienie działania leczniczego
leku Ubretid.

Leki antyarytmiczne, takie jak chinidyna, prokainamid, propafenon lub leki blokujące receptory beta-
adrenergiczne, ze względu na ich właściwości parasympatykolityczne, osłabiają działanie leku
Ubretid.

Glikokortykosteroidy mogą osłabiać działanie leku Ubretid. Zwłaszcza u pacjentów z miastenią może
się to wiązać z koniecznością zwiększenia dawkowania leku Ubretid, co jednak zwiększa
równocześnie ryzyko wystąpienia przełomu cholinergicznego.

Ponieważ leki cholinergiczne nasilają działanie inhibitorów esterazy, zawartych m.in. w wielu
środkach owadobójczych, w przypadku pacjentów narażonych na kontakt z tego typu substancjami
należy brać pod uwagę możliwość wystąpienia tego typu interakcji.

Równoczesne stosowanie leku Ubretid i innych bezpośrednich lub pośrednich
parasympatykomimetyków może spowodować wystąpienie przełomu cholinergicznego u pacjentów
z miastenią.

U pacjentów leczonych wcześniej lekami blokującymi receptory beta-adrenergiczne możliwe są
przypadki długotrwałej bradykardii i znacznego niedociśnienia tętniczego.
Szereg antybiotyków z grupy aminoglikozydów (przede wszystkim streptomycyna, neomycyna,
kanamycyna) może powodować zaburzenia przenoszenia impulsów nerwowo-mięśniowych u chorych
na miastenię. Z tego powodu może być u nich konieczne zwiększenie dawkowania.



Postępowanie przy przedawkowaniu
Postępowanie przy przedawkowaniu polega na natychmiastowym odstawieniu leku Ubretid
i powolnym podawaniu dożylnym odtrutki atropiny (w dawce 0,5 - 1 mg, ewentualnie do 2 mg
siarczanu atropiny podskórnie, w przypadku ciężkich reakcji domięśniowo lub dożylnie). Zależnie od
częstości tętna, dawkę tę można w razie potrzeby powtarzać w odstępach 2–4 godzin.

Konieczna jest diagnostyka różnicowa przełomu cholinergicznego z bardzo podobnym pod względem
objawów przełomem miastenicznym. Ten ostatni wymaga natychmiastowego podania lub zwiększenia
dawek leku Ubretid.

Występowaniu objawów muskarynowych (nudności, zwiększenie wydzielania śliny, wymioty,
biegunka, skurcze układu pokarmowego, zwiększenie parcia na mocz, łzawienie, zwężenie źrenic,
nadmierna produkcja wydzieliny oskrzelowej, skurcze oskrzeli, zwiększone wydzielanie potu,
znaczna bradykardia i obniżenie ciśnienia tętniczego) można zapobiec poprzez równoczesne
stosowanie atropiny lub substancji o podobnym do niej działaniu.

Występowaniu objawów nikotynowych (objawów mięśniowych, takich jak drżenia mięśniowe, kurcze
mięśniowe lub uczucie osłabienia, w krańcowych przypadkach stany porażenia mięśniowego) nie
można zapobiec poprzez równoczesne stosowanie atropiny lub substancji o podobnym do niej
działaniu.

                
                                            CHARAKTERYSTYKA PRODUKTU LECZNICZEGO


1.    NAZWA PRODUKTU LECZNICZEGO

Ubretid 5 mg tabletki


2.    SKŁAD JAKOŚCIOWY I ILOŚCIOWY SUBSTANCJI CZYNNYCH

1 tabletka zawiera 5 mg distygminy bromku (Distigmini bromidum).
Substancja pomocnicza: laktoza 151 mg.

Pełny wykaz substancji pomocniczych, patrz punkt 6.1.


3.    POSTAĆ FARMACEUTYCZNA

Tabletki
Białe, obustronnie płaskie tabletki ze ściętymi krawędziami i rowkami umożliwiającymi dzielenie na 4
części po jednej stronie oraz oznakowaniem „UB5,0” po drugiej stronie.
Tabletkę można podzielić na dwie połowy.


4.    SZCZEGÓŁOWE DANE KLINICZNE

4.1   Wskazania do stosowania

- Neurogenne zaburzenia opróżniania pęcherza moczowego z hipotonią mięśnia wypieracza moczu,
  w ramach leczenia kompleksowego.
- Zaparcia atoniczne.
- Myasthenia gravis.

4.2   Dawkowanie i sposób podawania

Podczas stosowania produktu Ubretid należy uwzględnić opóźniony początek i długotrwały okres
działania tego leku, a także indywidualną reakcję pacjenta na jego zastosowanie.

Ogólne wskazówki na temat dawkowania:
Dawkowanie należy ustalać indywidualnie. Zależy od ogólnego stanu pacjenta, zwłaszcza od
wyjściowego stanu układu autonomicznego, co należy zwłaszcza brać pod uwagę u osób ze
zwiększonym napięciem nerwu błędnego. Ponadto należy brać pod uwagę znaczną siłę i długi okres
działania leku.

Początkowo lek podaje się w dawce 1 tabletka rano na czczo, pół godziny przed śniadaniem, aż do
wystąpienia wyraźnego działania terapeutycznego. Zazwyczaj po pierwszym tygodniu leczenia
przechodzi się na stosowanie leku co dwa lub trzy dni (po 1 do 2 tabletki).
Dawkę dobową należy przyjmować w pojedynczej dawce.

W przypadku, gdy ze względu na wcześniejsze lub równoczesne spożycie pokarmów znaczna część
podanego produktu Ubretid nie wchłonie się do organizmu i nie wywrze działania, bezwzględnie
zabronione jest wyrównawcze przyjęcie leku w ciągu kilku następnych godzin, gdyż wiąże się to
z ryzykiem niekontrolowanej kumulacji leku w organizmie.




                                             Strona 1 z 7
Dawkowanie w zależności od wskazań do stosowania:
Neurogenne zaburzenia opróżniania pęcherza moczowego z hipotonią mięśnia wypieracza moczu:
Zaleca się, aby w pierwszych dniach leczenia, aż do wystąpienia poprawy, stosować codziennie po
1 tabletce produktu Ubretid rano na czczo, pół godziny przed śniadaniem. W leczeniu
podtrzymującym wystarczy na ogół podawanie 1 do 2 tabletek co dwa lub trzy dni.
Leczenie można również rozpocząć od podawania 1 ampułki produktu Ubretid, 0,5 mg/ml, roztwór do
wstrzykiwań domięśniowo. Podobną dawkę, którą można w razie potrzeby zwiększyć do 0,01 mg/kg
masy ciała podaje się co 3 do 4 dni aż do wystąpienia skutków działania leku. Po pojawieniu się
działania leku można je podtrzymywać poprzez doustne podawanie 1 do 2 tabletek produktu Ubretid
co 2 lub 3 dni.

Zaparcia atoniczne:
Początkowo podaje się po ½ tabletki na dobę pół godziny przed śniadaniem, ze zwiększaniem tej
dawki co trzeci dzień o ½ tabletki do maksymalnie 2 tabletek na dobę. Leczenie prowadzi się do
uzyskania powrotu prawidłowej czynności jelit. Powinien wystąpić w ciągu maksymalnie 14 dni. Lek
podaje się wyłącznie w przypadku bezwzględnych wskazań do jego stosowania, pod obserwacją, ze
względu na znaczne ryzyko przedawkowania lub kumulacji.

Miastenia:
Zasadniczo wystarcza leczenie drogą doustną. W pierwszym tygodniu stosuje się po 1 tabletce na
dobę rano na czczo, pół godziny przed śniadaniem. W drugim tygodniu dawkę dobową zwiększa się
do 1½ tabletki, a w trzecim tygodniu do 2 tabletek na dobę. W przypadku konieczności zastosowania
leczenia pozajelitowego podobnie silne działanie zmniejszające objawy miastenii można uzyskać
w wyniku zastosowania produktu Ubretid 0,5 mg/ml, roztwór do wstrzykiwań.

Sposób podawania:
Stosować doustnie, popijając niewielką ilością płynu, rano, na czczo, pół godziny przed śniadaniem.

Okres stosowania:
Okres leczenia zależy od przebiegu choroby i jest ustalany przez lekarza.
Produkt Ubretid 5 mg tabletki zasadniczo nadaje się do długotrwałego stosowania.

Dawkowanie w przypadku szczególnych grup pacjentów:
Nie są konieczne zmiany dawkowania u pacjentów z niewydolnością wątroby.
Ze względu na brak odpowiednich badań nie jest możliwe przedstawienie zaleceń dotyczących
dawkowania u pacjentów z niewydolnością nerek.
U pacjentów w podeszłym wieku (>65 lat) konieczne jest zmniejszenie dawki.
Istnieją niewystarczające doświadczenia ze stosowaniem produktu Ubretid u dzieci i młodzieży.

4.3   Przeciwwskazania

– Nadwrażliwość na distygminy bromek, brom lub którąkolwiek substancję pomocniczą;
– mechaniczna niewydolność jelit, zwężenie lub stany skurczowe przewodu pokarmowego, dróg
  żółciowych lub dróg moczowych;
– astma oskrzelowa;
– zapalenie tęczówki;
– miotonia;
– parkinsonizm;
– nadczynność tarczycy;
– niewyrównana niewydolność serca, świeży zawał serca, zaburzenia rytmu serca, w tym
  w szczególności bradykardia i blok przedsionkowo-komorowy.

4.4   Specjalne ostrzeżenia i środki ostrożności dotyczące stosowania

Należy zachować ostrożność w następujących przypadkach:
– choroba wrzodowa żołądka;
– choroba wrzodowa dwunastnicy;

                                             Strona 2 z 7
– padaczka;
– bradykardia;
– niedociśnienie tętnicze;
– stany zapalne jelit;
– tężyczka.

Przed podjęciem leczenia neurogennych zaburzeń opróżniania pęcherza moczowego należy
wykluczyć istnienie wewnątrzpęcherzowej przeszkody utrudniającej odpływ moczu.

W ramach leczenia należy unikać nadmiernego wzrostu ciśnienia śródpęcherzowego i zwracać
szczególną uwagę na ochronę górnych dróg moczowych.

W przypadku równoczesnego podawania produktu Ubretid z siarczanem atropiny (w celu
zmniejszenia muskarynowych działań niepożądanych) należy zachować ostrożność, ponieważ
atropina może zamaskować występowanie początkowych objawów przedawkowania.

Produkt zawiera: laktozę. Nie powinien być stosowany u pacjentów z rzadko występującą dziedziczną
nietolerancją galaktozy, niedoborem laktazy (typu Lappa) lub zespołem złego wchłaniania glukozy-
galaktozy.

4.5   Interakcje z innymi lekami i inne rodzaje interakcji

Leki cholinolityczne, takie jak atropina i leki o działaniu podobnym do atropiny, oraz niektóre leki
psychotropowe, takie jak trójpierścieniowe i czteropierścieniowe leki przeciwdepresyjne,
neuroleptyki, lit i leki antyhistaminowe, antagonizują działania muskarynowe distygminy bromku,
w większości nie wywierając wpływu na jego działania nikotynowe.

Distygminy bromek antagonizuje działanie leków zwiotczających mięśnie z grupy pochodnych kurary
(należy go odstawić przed operacjami chirurgicznymi).

 Distygminy bromek może wydłużać działanie depolaryzujących leków zwiotczających mięśnie (np.
suksametonium lub dekametonium), w związku z czym nie należy go łączyć z tymi lekami.

Równoczesne stosowanie z dipirydamolem powoduje osłabienie działania leczniczego distygminy
bromku.
Leki antyarytmiczne, takie jak chinidyna, prokainamid, propafenon lub leki blokujące receptory beta-
adrenergiczne, ze względu na ich właściwości parasympatykolityczne, osłabiają działanie distygminy
bromku.
Glikokortykosteroidy mogą osłabiać działanie distygminy bromku. Zwłaszcza u pacjentów
z miastenią może się to wiązać z koniecznością zwiększenia dawkowania distygminy bromku, co
jednak zwiększa równocześnie ryzyko wystąpienia przełomu cholinergicznego.

Ponieważ leki cholinergiczne nasilają działanie inhibitorów esterazy, zawartych m.in. w wielu
środkach owadobójczych, w przypadku pacjentów narażonych na kontakt z tego typu substancjami
należy brać pod uwagę możliwość wystąpienia tego typu interakcji.

Równoczesne stosowanie distygminy bromku i innych bezpośrednich lub pośrednich
parasympatykomimetyków może spowodować wystąpienie przełomu cholinergicznego u pacjentów
z miastenią.

U pacjentów leczonych wcześniej lekami blokującymi receptory beta-adrenergiczne możliwe są
przypadki długotrwałej bradykardii i znacznego niedociśnienia tętniczego.

Szereg antybiotyków z grupy aminoglikozydów (przede wszystkim streptomycyna, neomycyna,
kanamycyna) może powodować zaburzenia przenoszenia impulsów nerwowo-mięśniowych u chorych
na miastenię. Z tego powodu może być u nich konieczne zwiększenie dawkowania.


                                               Strona 3 z 7
4.6   Ciąża i laktacja

Brak jest wystarczających danych dotyczących stosowania distygminy bromku u kobiet w ciąży.
Chociaż w badaniach na zwierzętach nie obserwowano działania teratogennego leku, należy unikać
jego stosowania w trakcie ciąży, w tym zwłaszcza w pierwszym trymestrze. W przypadku
bezwzględnych wskazań życiowych do stosowania leku należy przeprowadzić staranną analizę
stosunku korzyści do ryzyka związanego z jego krótkotrwałym podawaniem.

U noworodków urodzonych przez kobiety z miastenią leczoną distygminy bromkiem może
występować przemijające osłabienie mięśniowe. Uważa się, że objawy miastenii u noworodka są
spowodowane przenikaniem przez łożysko przeciwciał z grupy immunoglobuliny G przeciwko
receptorom acetylocholinowym.

Nie jest pewne, czy substancja czynna produktu Ubretid przenika do mleka kobiecego. Dlatego
produktu Ubretid nie należy stosować w trakcie karmienia piersią.

4.7   Wpływ na zdolność prowadzenia pojazdów mechanicznych i obsługiwania urządzeń
      mechanicznych w ruchu

Distygminy bromek może w niektórych przypadkach zmniejszać zdolność prowadzenia pojazdów
mechanicznych i obsługiwania urządzeń mechanicznych w ruchu ze względu na zwężenie źrenicy
i zaburzenia akomodacji powodujące niewyraźne widzenie.

4.8   Działania niepożądane

W ocenie działań niepożądanych stosowano następujące kryteria częstości występowania:
bardzo często (>1/10), często (>1/100, <1/10), niezbyt często (>1/1 000, <1/100), rzadko (>1/10 000,
<1/1 000), bardzo rzadko (<1/10 000), w tym pojedyncze przypadki.

Działania niepożądane produktu Ubretid są zależne od dawki, mają przede wszystkim charakter
muskarynowy, rzadziej nikotynowy, przy czym często są pierwszym objawem przedawkowania.

Muskarynowe działania niepożądane (można im zapobiec poprzez równoczesne podawanie atropiny
lub substancji o podobnym działaniu):

Zaburzenia żołądka i jelit
bardzo często: biegunka, nudności, wymioty
często:         zwiększenie wydzielania śliny
niezbyt często: kurcze jelit, nadmierne nasilenie perystaltyki

Zaburzenia serca i naczyniowe
bardzo często: bradykardia
niezbyt często: niedociśnienie tętnicze
Szczególne znacznie ma działanie leku na układ krążenia w fazie pooperacyjnej. Często pojawia się
bradykardia, w pojedynczych przypadkach prowadząca nawet do zatrzymania krążenia.
Możliwe są reakcje paradoksalne (tachykardia, nadciśnienie tętnicze).

Zaburzenia układu oddechowego, klatki piersiowej i śródpiersia
niezbyt często: nadmierna produkcja wydzieliny oskrzelowej
rzadko:         skurcze oskrzeli z nadmierną produkcją wydzieliny


Zaburzenia skóry i tkanki podskórnej
bardzo często: napady zwiększonej potliwości

Zaburzenia oka
Często:        zwężenie źrenic, nadmierne łzawienie

                                               Strona 4 z 7
Nikotynowe działania niepożądane (nie można ich ograniczyć poprzez równoczesne podawanie
atropiny lub substancji o podobnym działaniu):

Zaburzenia mięśniowo-szkieletowe i tkanki łącznej
rzadko: drżenia mięśniowe, kurcze mięśniowe, utrudnienie połykania, osłabienie mięśniowe,
w krańcowych przypadkach porażenie mięśniowe wskutek blokady nerwowo-mięśniowej, które należy
zróżnicować diagnostycznie z objawami miastenii.

U kobiet z przemijającym czynnościowym zanikiem miesiączki stosowanie distygminy bromku może
spowodować pojawienie się przypominających miesiączkę krwawień.

4.9   Przedawkowanie

Podobnie jak w przypadku wszystkich substancji o działaniu cholinergicznym, znaczne
przedawkowanie distygminy bromku może prowadzić do wystąpienia „przełomu cholinergicznego”.
Charakteryzuje się on przede wszystkim nasilającym się osłabieniem mięśniowym, a ostatecznie
zagrażającym życiu porażeniem mięśniówki oddechowej. Innymi możliwymi objawami
przedawkowania są obniżenie ciśnienia tętniczego, skurcz oskrzeli, bradykardia i paradoksalnie
tachykardia; pacjent wymaga wówczas hospitalizacji.
Może być konieczne zastosowanie sztucznego oddychania.

Działania muskarynowe występujące w przypadku znacznego przedawkowania leku można ograniczać
poprzez podanie odtrutki – atropiny (w dawce 0,5 – 1 mg, ewentualnie do 2 mg siarczanu atropiny
podskórnie, w przypadku ciężkich reakcji domięśniowo lub dożylnie). Ze względu na długotrwałe
działanie bromku distygminy podanie atropiny należy kilkakrotnie powtórzyć.

Reaktywatory cholinesterazy, np. obidoksym, wywierają słabsze działanie antagonistyczne wobec
inhibitorów typu distygminy bromek niż podanie cholinesteraz surowiczych.

Konieczna jest diagnostyka różnicowa przełomu cholinergicznego z bardzo podobnym pod względem
objawów przełomem miastenicznym. Ten ostatni wymaga natychmiastowego podania lub zwiększenia
dawek distygminy bromku.


5.    WŁAŚCIWOŚCI FARMAKOLOGICZNE

5.1   Właściwości farmakodynamiczne

Grupa farmakoterapeutyczna: inhibitory cholinesterazy.
Kod ATC: N07AA03

Distygminy bromek należy do grupy pośrednio działających parasympatykomimetyków typu kwasu
karbaminowego i jest odwracalnym inhibitorem cholinesterazy. Reaguje z katalizującym hydrolizę
estrową centrum cząsteczki enzymu acetylocholinesterazy, z powstaniem estrów kwasu
karbaminowego, co wiąże się z zahamowaniem rozszczepiania acetylocholiny. Powoduje to
wzmocnienie i wydłużenie działania tej ostatniej. W oku prowadzi to do skurczu mięśnia rzęskowego,
zwężenia źrenicy, zahamowania akomodacji i obniżenia ciśnienia wewnątrzgałkowego, w sercu do
obniżenia częstości rytmu i szybkości przewodzenia impulsów elektrycznych, w oskrzelach do skurczu
mięśniówki i zwiększenia wydzielania śluzu, w przewodzie pokarmowym do zwiększenia wydzielania
śluzu w żołądku i w jelicie cienkim i do zwiększenia napięcia i perystaltyki w całym przewodzie
pokarmowym. Lek powoduje ponadto skurcz pęcherzyka żółciowego, moczowodu i wypieracza
pęcherza oraz zwiększenie wydzielania potu. W obrębie mięśniówki szkieletowej po podaniu
niewielkich dawek produktu stwierdza się zwiększenie pobudliwości (drżenia), a po podaniu dużych
dawek trwałą depolaryzację (porażenia). Distygmina prawie nie rozpuszcza się w tłuszczach
i w zwykłych warunkach nie przechodzi przez barierę krew-mózg, w związku z czym jej działanie na
ośrodkowy układ nerwowy pojawia się wyłącznie w przypadku uszkodzenia tej bariery.

                                            Strona 5 z 7
5.2   Właściwości farmakokinetyczne

Podobnie jak inne inhibitory cholinesterazy, distygminy bromek jest czwartorzędowym związkiem
amonowym, w związku z czym wiąże się z acetylocholinesterazą silniej niż inhibitory cholinesterazy
zawierające tylko jedną grupę amonową. Powoduje to również wydłużenie czasu wydalania substancji
z moczem po uwarunkowanym enzymatycznie rozszczepieniu hydrolitycznym.

Wchłanianie
Substancje te w niewielkim stopniu przechodzą przez błony komórkowe, nie przenikają przez barierę
krew-mózg i w związku z tym nie wpływają na działanie acetylocholiny jako przekaźnika
w ośrodkowym układzie nerwowym. Lek nie wpływa również istotnie na przekazywanie impulsów
w zwojach autonomicznego układu nerwowego.
Bezwzględna dostępność biologiczna postaci doustnej wynosi 4,65%.

Dystrybucja
Średni okres półtrwania leku w osoczu po podaniu doustnym wynosi 69 godzin. Największe wartości
stężenia w osoczu – o znacznym zróżnicowaniu osobniczym - oznaczano po upływie od 45 minut do
3 godzin od podania leku. Ponowne podanie distygminy bromku prowadzi do uzyskania stanu
równowagi zahamowania acetylocholinesterazy, bez objawów kumulacji działania.

Metabolizm
Ponieważ distygminy bromek zawiera dwie czwartorzędowe grupy amonowe, silniej wiąże się
z acetylocholinesterazą i znacznie dłużej wydala się z moczem, po uwarunkowanym enzymatycznie
rozszczepieniu hydrolitycznym, niż inhibitory cholinesterazy zawierające tylko jedną grupę amonową.

Eliminacja
Większość podanej doustnie dawki ulega wydaleniu z żółcią, a następnie z kałem (88%). Jedynie
niewielka część dawki (6,5%) wydala się po podaniu doustnym przez nerki.

5.3   Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie

Toksyczność przewlekła/toksyczność podostra:
W badaniach nad toksycznością podostrą u szczurów i królików stwierdzono, że podczas
przewlekłego podawania neostygminy rozwija się tolerancja, którą przypisuje się zmniejszeniu liczby
receptorów acetylocholinowych.

Potencjalne właściwości mutagenne i rakotwórcze:
Nie przeprowadzono wystarczających badań nad mutagennością neostygminy. Dostępne badania nie
wskazują na możliwość występowania działań mutagennych. Nie przeprowadzono długotrwałych
badań nad właściwościami rakotwórczymi leku.

Toksyczny wpływ na reprodukcję:
W badaniach toksycznego wpływu na reprodukcję przeprowadzonych na zwierzętach nie stwierdzono
zagrożeń dla płodu ani oznak potencjalnych teratogennych właściwości distygminy bromku. Brak jest
wiarygodnych danych na temat właściwości teratogennych lub mutagennych produktu stosowanego
u ludzi.



6.    DANE FARMACEUTYCZNE

6.1   Wykaz substancji pomocniczych

Magnezu stearynian, talk, skrobia kukurydziana, skrobia żelowana, laktoza jednowodna.



                                             Strona 6 z 7
6.2      Niezgodności farmaceutyczne

Nie dotyczy.

6.3      Okres ważności

3 lata

6.4      Specjalne środki ostrożności przy przechowywaniu

Przechowywać w temperaturze poniżej 25°C.
Przechowywać w oryginalnym opakowaniu w celu ochrony przed światłem.

6.5      Rodzaj i zawartość opakowania

Blistry z folii Al/PVC/PVDC
20 tabletek (2 blistry po 10 szt.)
50 tabletek (5 blistrów po 10 szt.)

6.6       Szczególne środki ostrożności dotyczące usuwania i przygotowania leku do stosowania

Brak szczególnych wymagań.


7.       PODMIOT ODPOWIEDZIALNY POSIADAJĄCY POZWOLENIE NA
         DOPUSZCZENIE DO OBROTU

Takeda Pharma Sp. z o.o.
Al. Jerozolimskie 146 A
02-305 Warszawa

8.       NUMER(-Y) POZWOLENIA(Ń) NA DOPUSZCZENIE DO OBROTU

Pozwolenie nr R/2760


9.       DATA WYDANIA PIERWSZEGO POZWOLENIA NA DOPUSZCZENIE DO
         OBROTU/DATA PRZEDŁUŻENIA POZWOLENIA

15.08.1978 r./24.06.1999r./27.09.2004 r./14.06.2005 r. / 26.11.2008 r.


10.      DATA ZATWIERDZENIA LUB CZĘŚCIOWEJ ZMIANY TEKSTU
         CHARAKTERYSTYKI PRODUKTU LECZNICZEGO

11/2012




                                              Strona 7 z 7

                    

Inne leki Distigmini bromidum: