Quentapil:

Nazwa międzynarodowa:
Quetiapinum
Podmiot odpowiedzialny:
ICN POLFA RZESZÓW S.A., POLSKA
Pozwolenie w Polsce
15729
Pozwolenie w Europie
-
Producenci:
GENEPHARM S.A., GRECJA
ICN POLFA RZESZÓW S.A., POLSKA
Postać
tabletki powlekane
Dawka
0,15 g
Lek refundowany
Nie
Kategoria
Lek na receptę
Kod ATC
N05AH04
                                        Ulotka dołączona do opakowania: informacja dla pacjenta

                             Quentapil, 25 mg, tabletki powlekane
                            Quentapil, 100 mg, tabletki powlekane
                            Quentapil, 150 mg, tabletki powlekane
                            Quentapil, 200 mg, tabletki powlekane
                            Quentapil, 300 mg, tabletki powlekane
                         Quentapil, Zestaw Startowy, tabletki powlekane

                                            Quetiapinum


Należy zapoznać się z treścią ulotki przed zastosowaniem leku, ponieważ zawiera ona
informacje ważne dla pacjenta.
-     Należy zachować tę ulotkę, aby w razie potrzeby móc ją ponownie przeczytać.
-     Należy zwrócić się do lekarza lub farmaceuty w razie jakichkolwiek dalszych wątpliwości.
-     Lek ten przepisano ściśle określonej osobie. Nie należy go przekazywać innym.
-     Lek może zaszkodzić innej osobie, nawet jeśli objawy jej choroby są takie same.
-     Jeśli nasili się którykolwiek z objawów niepożądanych lub wystąpią jakiekolwiek objawy
      niepożądane, w tym niewymienione w ulotce, należy powiedzieć o tym lekarzowi lub
      farmaceucie.

Spis treści ulotki:
1.    Co to jest Quentapil i w jakim celu się go stosuje
2.    Informacje ważne przed zastosowaniem leku Quentapil
3.    Jak stosować Quentapil
4     Możliwe działania niepożądane
5.    Jak przechowywać Quentapil
6.    Zawartość opakowania i inne informacje


1.       Co to jest Quentapil i w jakim celu się go stosuje

Quentapil zawiera substancję nazywaną kwetiapiną. Należy ona do grupy leków
przeciwpsychotycznych.
Quentapil może być stosowany w leczeniu chorób takich jak:
    - epizody depresyjne w przebiegu choroby dwubiegunowej, kiedy pacjent odczuwa smutek,
       depresję, poczucie winy, brak energii, utratę apetytu lub nie może spać
    - mania, kiedy pacjent jest bardzo silnie pobudzony, podniecony, pełen entuzjazmu lub
       nadmiernie aktywny lub ma zaburzoną zdolność krytycznej oceny, jest agresywny lub
       uciążliwy
    - schizofrenia, kiedy pacjent słyszy i widzi nierzeczywiste głosy i obrazy, przyjmuje za
       prawdziwe nieistniejące rzeczy, jest nadmiernie podejrzliwy, zaniepokojony, zagubiony,
       ma zawyżone poczucie winy, jest spięty lub przygnębiony.
Lekarz może zalecić dalsze stosowanie kwetiapiny nawet jeśli stan pacjenta ulegnie poprawie.


2.       Informacje ważne przed zastosowaniem leku Quentapil

Kiedy nie stosować leku Quentapil

     -    jeśli u pacjenta stwierdzono uczulenie (nadwrażliwość) na kwetiapinę lub którykolwiek
          z pozostałych składników tego leku (wymienione w punkcie 6),
     -    jeśli pacjent przyjmuje którykolwiek z następujących leków:
          - niektóre leki przeciw HIV
       -   azolowe leki przeciwgrzybicze
       -   erytromycyna lub klarytromycyna (leki stosowane w zakażeniach)
       -   nefazodon (lek przeciwdepresyjny).

Nie należy przyjmować leku Quentapil razem z wymienionymi wyżej lekami. W razie
wątpliwości należy zwrócić się do lekarza lub farmaceuty.

Ostrzeżenia i środki ostrożności

Przed rozpoczęciem stosowania leku Quentapil należy zwrócić się do lekarza lub farmaceuty.

Przed rozpoczęciem stosowania tego leku, należy powiadomić lekarza jeżeli:
- u pacjenta lub u kogoś z jego rodziny występują lub występowały w przeszłości problemy z
     sercem, np. problemy z rytmem serca, albo pacjent przyjmuje inne leki, które mają wpływ na
     rytm serca,
- u pacjenta stwierdzono niskie ciśnienie krwi,
- pacjent przebył udar mózgu, szczególnie gdy pacjent jest w podeszłym wieku,
- u pacjenta występują problemy z wątrobą,
- pacjent miał napady padaczkowe,
- pacjent cierpi na cukrzycę lub gdy występuje u niego ryzyko zachorowania na cukrzycę, w
    takim wypadku lekarz może zalecić badanie poziomu cukru we krwi w trakcie stosowania
    leku Quentapil,
- u pacjenta występował w przeszłości niski poziom białych krwinek (bez względu na to, czy
    było to spowodowane przyjmowaniem innych leków, czy nie),
- pacjent jest osobą straszą z demencją (zaburzenie pracy mózgu), w takim wypadku,
    Quentapil nie powinien być stosowany, gdyż grupa leków do której należy Quentapil może
    zwiększać ryzyko wystąpienia udaru, a w niektórych przypadkach ryzyko zgonu u starszych
    pacjentów z demencją,
- u pacjenta występowały zakrzepy żylne, gdyż leki takie jak Quentapil powodowały
    powstawanie zakrzepów (dotyczy to również sytuacji, gdy zakrzepy występowały u
    członków rodziny).

Należy bezzwłocznie zgłosić się do lekarza jeśli wystąpią którekolwiek z poniższych objawów po
zastosowaniu leku Quentapil:
- Gorączka, nasilona sztywność mięśni, pocenie i zaburzenia świadomości – jednocześnie
    („złośliwy zespół neuroleptyczny”). Może być konieczna natychmiastowa pomoc medyczna.
- Niekontrolowane ruchy, najczęściej w obrębie twarzy lub języka.
- Zawroty głowy i silne uczucie senności. To może zwiększyć ryzyko przypadkowych urazów
    (po upadku) u osób w podeszłym wieku.
- Padaczka (napad drgawek).
- Przedłużona i bolesna erekcja (priapizm).

Leki przeciwpsychotyczne mogą powodować tego typu zaburzenia.

Myśli samobójcze i nasilenie depresji
Jeśli pacjent ma depresję może mieć czasami myśli o skrzywdzeniu lub zabiciu siebie. Mogą się
one nasilać na początku leczenia, zanim lek zacznie działać, co może trwać około 2 tygodnie lub
czasami dłużej. Takie myśli mogą się nasilić jeśli pacjent nagle odstawi lek. Mogą one być
częstsze u młodych dorosłych. Dane z badań klinicznych wskazują na zwiększone ryzyko myśli i
zachowań samobójczych u młodych dorosłych w wieku poniżej 25 roku życia z depresją. Jeśli
pojawią się myśli o skrzywdzeniu lub zabiciu siebie należy natychmiast udać się do lekarza lub
do szpitala. Pomocne może być, aby pacjent zdecydował się powiedzieć o depresji bliskiej osobie
i dał jej do przeczytania tę ulotkę. Bliska osoba może ocenić czy depresja się nie pogłębia i
ocenić zmiany w zachowaniu pacjenta.
U pacjentów stosujących kwetiapinę obserwowano wzrost masy ciała, dlatego należy
kontrolować regularnie wagę pacjenta w trakcie terapii.

Inne leki i Quentapil

Należy powiedzieć lekarzowi o wszystkich lekach stosowanych obecnie lub ostatnio, o lekach,
które pacjent planuje przyjmować, również o lekach ziołowych czy tych, które wydawane są bez
recepty.

Nie należy stosować leku Quentapil, jeśli pacjent przyjmuje którykolwiek z następujących leków:
- niektóre leki przeciw HIV,
- azolowe leki przeciwgrzybicze,
- erytromycyna lub klarytromycyna (leki stosowane w zakażeniach),
- nefazodon (lek przeciwdepresyjny).


Należy zawsze poinformować lekarza lub farmaceutę, jeśli pacjent przyjmuje którykolwiek
poniższych leków:
- leki przeciwpadaczkowe (takie jak fenytoina lub karbamazepina),
- leki stosowane w chorobie nadciśnieniowej,
- barbiturany (leki stosowane w bezsenności),
- tiorydazyna (lek przeciwpsychotyczny),
- leki wpływające na rytm serca, np. leki, które mogą zaburzać równowagę elektrolitową (niski
   poziom potasu lub magnezu) takie jak diuretyki (leki moczopędne) lub niektóre antybiotyki
   (leki stosowane w zakażeniach).

Leki te zmieniają skuteczność leku Quentapil.

Quentapil z jedzeniem, piciem i alkoholem
Quentapil można zażywać z pokarmem lub bez pokarmu.
Należy zachować ostrożność w piciu napojów alkoholowych, gdyż jednoczesne stosowanie
alkoholu i kwetiapiny może powodować senność.
Nie należy zażywać kwetiapiny łącznie z sokiem grejpfrutowym, gdyż może to wpływać na
działanie leku.

Ciąża i karmienie piersią
W ciąży i w okresie karmienia piersią lub gdy istnieje podejrzenie, że kobieta jest w ciąży, lub
gdy planuje ciążę, przed zastosowaniem tego leku należy poradzić się lekarza.
Leku Quentapil nie należy stosować w czasie ciąży, chyba że lekarz zaleci inaczej. Leku
Quentapil nie należy stosować w trakcie karmienia piersią.

U nowonarodzonych dzieci matek przyjmujących w ostatnim trymestrze ciąży (ostatnich trzech
miesiącach) Quentapil, mogą wystąpić następujące objawy: drżenia, sztywność i (lub) osłabienie
mięśni, uczucie senności, pobudzenie, problemy z oddychaniem oraz problemy z karmieniem.
Jeżeli u dziecka wystąpi którykolwiek z powyżej wspomnianych objawów, należy skontaktować
się z lekarzem.

Prowadzenie pojazdów i obsługiwanie maszyn
Quentapil może powodować zawroty głowy lub senność. Nie należy prowadzić pojazdów ani
obsługiwać urządzeń mechanicznych do czasu upewnienia się, jak lek wpływa na sprawność
psychofizyczną pacjenta.

Ważne informacje o niektórych składnikach leku Quentapil
Ten produkt zawiera laktozę. Jeśli lekarz stwierdził u pacjenta nietolerancję pewnych cukrów,
przed zastosowaniem tego leku należy się z nim skontaktować.
Jeden ze składników leku Quentapil 25 mg, żółcień pomarańczowa (E110), może wywoływać
reakcje alergiczne.

3.     Jak stosować Quentapil

Ten lek należy zawsze stosować zgodnie z zaleceniami lekarza. W przypadku wątpliwości należy
zwrócić się do lekarza lub farmaceuty. Dawkę początkową określi lekarz prowadzący. Zazwyczaj
stosowana dawka leku (dawka dobowa) mieści się w zakresie od 150 mg do 800 mg, w
zależności od objawów i potrzeb pacjenta.

-    Quentapil należy przyjmować raz na dobę wieczorem przed snem, lub dwa razy na dobę w
     zależności od stanu pacjenta.
-    Tabletkę należy połknąć w całości, popijając wodą.
-    Tabletki można przyjmować z posiłkiem lub bez posiłku.
-    Należy unikać popijania leku sokiem grejpfrutowym, gdyż może on zaburzać działanie leku
     Quentapil.
-    Nie należy przerywać leczenia, nawet w przypadku odczucia wyraźnej poprawy, dopóki nie
     zaleci tego lekarz.

Pacjenci w podeszłym wieku
Lekarz może zalecić zmianę dawki leku u pacjenta w podeszłym wieku.

Pacjenci z zaburzeniami czynności wątroby
Lekarz może zalecić zmianę dawki leku u pacjentów z zaburzeniami czynności wątroby.

Dzieci i młodzież poniżej 18 lat
Quentapil nie powinien być stosowany u dzieci i młodzieży poniżej 18 lat.

Dzielenie tabletek 100 mg, 200 mg i 300 mg
Należy uchwycić tabletkę dwiema rękami, tak aby rowek znajdował się między kciukami.
Delikatnie przełamać tabletkę na dwie części.

Zastosowanie większej niż zalecana dawki leku Quentapil
W razie przypadkowego zażycia zbyt dużej liczby tabletek może wystąpić senność, zawroty
głowy i nieprawidłowe bicie serca. Należy bezzwłocznie skontaktować się z lekarzem lub udać
się do najbliższego szpitala. Należy zabrać lek Quentapil ze sobą.

Pominięcie zastosowania leku Quentapil
W przypadku niezastosowania kolejnej dawki leku w wyznaczonym czasie należy przyjąć ją jak
najszybciej. Jeżeli zbliża się pora zastosowania kolejnej dawki, należy zażyć lek o zwykłej porze.
Nie należy stosować dawki podwójnej leku Quentapil w celu uzupełnienia pominiętej tabletki.

Przerwanie stosowania leku Quentapil
W przypadku nagłego odstawienia leku Quentapil mogą wystąpić objawy takie jak bezsenność,
nudności, bóle głowy, biegunka, wymioty, zawroty głowy lub rozdrażnienie. Lekarz może zalecić
stopniowe zmniejszanie dawki przed całkowitym odstawieniem leczenia.

W razie wątpliwości związanych ze stosowaniem leku, należy zwrócić się do lekarza lub
farmaceuty.

4.     Możliwe działania niepożądane
Jak każdy lek, lek ten może powodować działania niepożądane, chociaż nie u każdego one
wystąpią.

Bardzo często (występują częściej niż u 1 na 10 pacjentów):
 -     zawroty głowy (mogące powodować upadki), ból głowy, suchość w jamie ustnej
 -     uczucie senności (może ustąpić w trakcie dalszego leczenia, może powodować upadki)
 -     objawy odstawienia (objawy pojawiające się w momencie przerwania leczenia lekiem
       Quentapil), do których zalicza się bezsenność, nudności, ból głowy, biegunka, wymioty,
       zawroty głowy i rozdrażnienie. Zaleca się stopniowe odstawienie leku w czasie 1 – 2
       tygodni.
 -     zwiększenie masy ciała

Często (występują rzadziej niż u 1 na 10 pacjentów):
 -      szybkie bicie serca
 -      uczucie jakby serce łomotało, przyspieszało lub przeskakiwało uderzenia
 -      niedrożność nosa
 -      zaparcia, niestrawność
 -      osłabienie, omdlenia (mogą prowadzić do upadków)
 -      obrzęk rąk lub nóg
 -      spadki ciśnienia podczas wstawania, mogą one powodować zawroty głowy lub omdlenia
        (mogą prowadzić do upadków)
 -      zwiększenie stężenia cukru we krwi
 -      niewyraźne widzenie
 -      nieprawidłowe ruchy mięśni, w tym trudności w rozpoczynaniu zamierzonego ruchu,
        drżenia, niepokój lub sztywność mięśni bez jednoczesnego uczucia bólu
 -      niezwykłe sny i koszmary senne
 -      zwiększenie uczucia głodu
 -      rozdrażnienie
 -      zaburzenia mowy
 -      myśli samobójcze i pogłębienie depresji
 -      duszność
 -      wymioty (głównie u osób starszych)
 -      gorączka

Niezbyt często (występują rzadziej niż u 1 na 100 pacjentów):
  -     napady drgawek
  -     reakcje alergiczne: wykwity skórne, obrzęki skóry oraz obrzęki okolicy ust
  -     nieprzyjemne odczucia w obrębie kończyn dolnych (zespół niespokojnych nóg)
  -     problemy przy przełykaniu
  -     niekontrolowane ruchy, najczęściej w obrębie twarzy lub języka
  -     zaburzenia seksualne
  -     pogorszenie istniejącej cukrzycy
  -     zmiany w aktywności elektrycznej serca obserwowane w EKG (wydłużenie odcinka QT)

Rzadko (występują rzadziej niż u 1na 1000 pacjentów):
  -    wysoka temperatura ciała (gorączka), pocenie się, sztywność mięśni, uczucie senności
       lub omdlenie („złośliwy zespół neuroleptyczny”)
  -    żółte zabarwienie skóry i gałek ocznych (żółtaczka)
  -    zapalenie wątroby
  -    długotrwała i bolesna erekcja (priapizm)
 -     obrzmienie piersi i nieoczekiwane wytwarzanie mleka (mlekotok)
 -     zaburzenia miesiączkowania
 -     zakrzepy krwi w żyłach, zwłaszcza w żyłach nóg (ich objawy to obrzęk, ból oraz
       zaczerwienienie skóry nóg), które to zakrzepy mogą przemieszczać się naczyniami
        krwionośnymi do płuc i powodować ból w klatce piersiowej i trudności w oddychaniu.
        Jeśli wystąpi którykolwiek z tych objawów, należy natychmiast poradzić się lekarza.
 -      chodzenie, mówienie, jedzenie i inne czynności podczas snu
 -      obniżenie temperatury ciała (hipotermia)
 -      zapalenie trzustki

Bardzo rzadko (występują rzadziej niż u 1 na 10 000 pacjentów):
 -     ciężka wysypka, pęcherze, czerwone plamy na skórze
 -     ciężkie reakcje alergiczne (reakcje anafilaktyczne) powodujące trudności
       w oddychaniu lub wstrząs anafilaktyczny
 -     szybko pojawiający się obrzęk skóry, zazwyczaj dookoła oczu, ust lub gardła (obrzęk
       naczynioruchowy)
 -     niewłaściwe wydzielanie hormonu kontrolującego objętość wytwarzanego moczu
 -     rozpad tkanki mięśniowej i ból mięśni (rabdomioliza)

Częstość nieznana (częstość nie może być oszacowana na podstawie dostępnych danych):
 - wysypka skórna z nieregularnymi czerwonymi plamami (rumień wielopostaciowy)
 - poważna, nagła reakcja alergiczna z objawami takimi jak gorączka, pęcherze i łuszczenie
      się skóry (toksyczna nekroliza naskórka)

Leki z grupy, do której należy Quentapil, mogą zaburzać rytm serca, co może być poważnym
stanem, a nawet w pojedynczych przypadkach powodować zgon.

Niektóre działania niepożądane ujawniają się podczas badań laboratoryjnych krwi. Zalicza się do
nich zmiany stężenia niektórych tłuszczów (trójglicerydów i cholesterolu całkowitego) lub cukru
we krwi, zmiany poziomu hormonów tarczycy, wzrost poziomu enzymów wątrobowych,
zmniejszenie liczby poszczególnych krwinek , zmniejszenie liczby czerwonych krwinek,
zwiększenie aktywności fosfokinazy kreatynowej (substancji występującej w mięśniach),
zmniejszenie stężenia sodu we krwi oraz podwyższenie ilości prolaktyny we krwi. Podwyższenie
poziomu prolaktyny może w rzadkich przypadkach prowadzić do:
• obrzęku piersi i niespodziewanej produkcji mleka zarówno u kobiet jak i mężczyzn
• zaniku lub nieregularnej miesiączki u kobiet.

Lekarz może zalecić wykonanie badań kontrolnych.

Dodatkowe działania niepożądane u dzieci i młodzieży

U dzieci i młodzieży mogą wystąpić te same działania niepożądane, co u dorosłych.

Następujące działania niepożądane obserwowano wyłącznie u dzieci i młodzieży:

Bardzo często (występują częściej niż u 1 na 10 pacjentów):
 - zwiększenie ciśnienia tętniczego.

Następujące działania niepożądane obserwowano u dzieci i młodzieży częściej, niż u dorosłych:

Bardzo często (występują częściej niż u 1 na 10 pacjentów):
 - zwiększenie we krwi ilości hormonu nazywanego prolaktyną. Zwiększenie ilości
     prolaktyny może w rzadkich przypadkach spowodować:
     - u chłopców i dziewcząt: obrzmienie piersi i nieoczekiwane wytwarzanie mleka
     - u dziewcząt: brak miesiączek lub nieregularne miesiączkowanie
 - zwiększony apetyt
 - nieprawidłowe ruchy mięśni - mogą one obejmować trudności z rozpoczynaniem ruchów
     mięśni, drżenie, uczucie niepokoju lub niebolesną sztywność mięśni.
Jeśli wystąpią jakiekolwiek objawy niepożądane, w tym wszelkie możliwe objawy niepożądane
niewymienione w ulotce, należy zwrócić się do lekarza lub farmaceuty.


5.       Jak przechowywać Quentapil

     -    Przechowywać w oryginalnym opakowaniu.
     -    Lek należy przechowywać w miejscu niewidocznym i niedostępnym dla dzieci.
     -    Nie stosować tego leku po upływie terminu ważności zamieszczonego na pudełku po:
          „EXP”. Termin ważności oznacza ostatni dzień danego miesiąca.
     -    Leków nie należy wyrzucać do kanalizacji lub domowych pojemników na odpadki.
          Należy zapytać farmaceutę, jak usunąć leki, których się już nie używa. Takie
          postępowanie pomoże chronić środowisko.

6.       Zawartość opakowania i inne informacje

Co zawiera lek Quentapil

Substancją czynną leku jest kwetiapina.
Jedna tabletka 25 mg zawiera 25 mg kwetiapiny (w postaci fumaranu kwetiapiny).
Jedna tabletka 100 mg zawiera 100 mg kwetiapiny (w postaci fumaranu kwetiapiny).
Jedna tabletka 150 mg zawiera 150 mg kwetiapiny (w postaci fumaranu kwetiapiny).
Jedna tabletka 200 mg zawiera 200 mg kwetiapiny (w postaci fumaranu kwetiapiny).
Jedna tabletka 300 mg zawiera 300 mg kwetiapiny (w postaci fumaranu kwetiapiny).
Zestaw Startowy zawiera 6 tabletek po 25 mg, 3 tabletki po 100 mg i 1 tabletkę po 200 mg
kwetiapiny (w postaci fumaranu kwetiapiny).

Pozostałe składniki leku to:

Rdzeń tabletki:
Hypromeloza 2910
Wapnia wodorofosforan dwuwodny
Laktoza jednowodna
Skrobia kukurydziana
Karboksymetyloskrobia sodowa (Typ A)
Magnezu stearynian
Celuloza mikrokrystaliczna pH 102
Talk
Krzemionka koloidalna bezwodna

Otoczka tabletki:
25 mg:
Opadry Pink 02B34304:
Żelaza tlenek czerwony (E 172)
Żelaza tlenek żółty (E 172)
Hypromeloza 2910
Tytanu dwutlenek (E 171)
Makrogol 400
Żółcień pomarańczowa (E 110)

100 mg:
Opadry Yellow 02B32696:
Żelaza tlenek żółty (E 172)
Hypromeloza 2910
Tytanu dwutlenek (E 171)
Makrogol 400

150 mg:
Opadry Yellow 02B32696:
Żelaza tlenek żółty (E 172)
Hypromeloza 2910
Tytanu dwutlenek (E 171)
Makrogol 400

Opadry White 20A28735:
Hydroksypropyloceluloza
Hypromeloza 2910
Tytanu dwutlenek (E 171)
Talk

200 mg i 300 mg:
Opadry White 20A28735:
Hydroksypropyloceluloza
Hypromeloza 2910
Tytanu dwutlenek (E 171)
Talk

Jak wygląda lek Quentapil i co zawiera opakowanie

25 mg:
Okrągłe, obustronnie wypukłe tabletki powlekane koloru brzoskwiniowego o średnicy 5,7 mm.
100 mg:
Okrągłe, obustronnie wypukłe tabletki powlekane koloru żółtego o średnicy 9,1 mm z rowkiem
ułatwiającym dzielenie po jednej stronie.
150 mg:
Okrągłe, obustronnie wypukłe tabletki powlekane koloru bladożółtego o średnicy 10,45 mm.
200 mg:
Okrągłe, obustronnie wypukłe tabletki powlekane koloru białego o średnicy 12,1 mm z rowkiem
ułatwiającym dzielenie po jednej stronie.
300 mg:
Podłużne, obustronnie wypukłe tabletki powlekane koloru białego z rowkiem ułatwiającym
dzielenie po jednej stronie.

Tabletki 100 mg, 200 mg i 300 mg można podzielić na połowy.

Zestaw Startowy zawiera 6 tabletek po 25 mg, 3 tabletki po 100 mg i 1 tabletkę po 200 mg
kwetiapiny (w postaci fumaranu kwetiapiny).

Wielkości opakowań:
25 mg, 100 mg, 150 mg, 200 mg, 300 mg
- 10, 20, 30, 50, 60, 90 i 100 tabletek (po 10 w blistrze)
Zestaw Startowy

Nie wszystkie rodzaje opakowań muszą znajdować się w obrocie.

Podmiot odpowiedzialny

ICN Polfa Rzeszów S.A.
ul. Przemysłowa 2
35-959 Rzeszów, Polska

Wytwórca

Genepharm S.A.
18th klm Marathonos Avenue,
153 51 Pallini Attikis
Grecja

lub

ICN Polfa Rzeszów S.A.
ul. Przemysłowa 2
35-959 Rzeszów, Polska

Ten produkt leczniczy został dopuszczony do użytku w państwach członkowskich
Europejskiego Obszaru Gospodarczego pod następującymi nazwami:

NL:
Quentapil 25 mg, 100 mg, 150 mg, 200 mg, 300 mg & 4-Daagse startverpakking, fimomhulde
tabletten
PL:
Quentapil, 25 mg, 100 mg, 150 mg, 200 mg, 300 mg & Zestaw Startowy, tabletki powlekane
HU:
Equepin 25 mg, 100 mg, 150 mg, 200 mg, 300 mg & Equepin Starter 25 mg, 100 mg és 200 mg,
filmtabletta
CZ:
Equeta 25 mg, 100 mg, 200 mg, potahované tablety
SK:
Equeta 25 mg, 100 mg, 150 mg, 200 mg, 300 mg & 4-dňové štartovacie balenie, filmom obalené
tablety


Data zatwierdzenia ulotki:
20.11.2012

                
                                        CHARAKTERYSTYKA PRODUKTU LECZNICZEGO


1.    NAZWA PRODUKTU LECZNICZEGO

Quentapil, 150 mg, tabletki powlekane


2.    SKŁAD JAKOŚCIOWY I ILOŚCIOWY

Jedna tabletka powlekana zawiera 150 mg kwetiapiny (w postaci fumaranu kwetiapiny).

Substancja pomocnicza o znanym działaniu: laktoza jednowodna 42,00 mg.

Pełny wykaz substancji pomocniczych, patrz punkt 6.1.


3.    POSTAĆ FARMACEUTYCZNA

Tabletka powlekana

Okrągła, obustronnie wypukła, bladożółta tabletka o średnicy 10,45 mm.


4.    SZCZEGÓŁOWE DANE KLINICZNE

4.1   Wskazania do stosowania

Quentapil jest wskazany w:
   - leczeniu schizofrenii,
   - leczeniu choroby dwubiegunowej:
       o w leczeniu epizodów maniakalnych o umiarkowanym lub ciężkim nasileniu w
             przebiegu choroby dwubiegunowej
       o w leczeniu epizodów ciężkiej depresji w przebiegu choroby dwubiegunowej
       o w zapobieganiu nawrotom choroby dwubiegunowej u pacjentów z epizodami
             maniakalnymi lub depresyjnymi odpowiadającymi na wcześniejsze leczenie
             kwetiapiną.

4.2   Dawkowanie i sposób podawania

Dla każdego wskazania obowiązują różne schematy dawkowania. Dlatego wymagane jest, aby
pacjent otrzymał dokładną informację o właściwym dawkowaniu w jego chorobie.

Quentapil można przyjmować z posiłkiem lub bez posiłku.

Dorośli

Leczenie schizofrenii
W leczeniu schizofrenii Quentapil należy podawać dwa razy na dobę. Całkowita dawka dobowa
w pierwszych czterech dniach leczenia wynosi 50 mg (dzień 1.), 100 mg (dzień 2.), 200 mg
(dzień 3.) i 300 mg (dzień 4.).
Począwszy od 4. dnia dawkę należy zwiększać do skutecznej dawki wynoszącej zazwyczaj 300
do 450 mg/dobę. W zależności od odpowiedzi klinicznej i tolerancji u danego pacjenta, dawkę
można dostosować w zakresie 150 do 750 mg/dobę.

Leczenie epizodów maniakalnych o umiarkowanym i ciężkim nasileniu w przebiegu choroby
dwubiegunowej
Lek Quentapil należy podawać dwa razy na dobę. Całkowita dawka dobowa w pierwszych
czterech dniach leczenia wynosi 100 mg (dzień 1.), 200 mg (dzień 2.), 300 mg (dzień 3.) i 400
mg (dzień 4.). Dalsze zwiększanie dawki do maksymalnie 800 mg/dobę w 6. dniu terapii należy
przeprowadzać, zwiększając dawkowanie o nie więcej niż 200 mg/dobę.
W zależności od odpowiedzi klinicznej i tolerancji u danego pacjenta, dawkę można dostosować
w zakresie 200 do 800 mg/dobę. Skuteczna dawka zazwyczaj mieści się w zakresie 400 do 800
mg/dobę.

Leczenie epizodów depresyjnych związanych z chorobą dwubiegunową
Quentapil powinien być stosowany raz na dobę, na noc. Przez pierwsze cztery dni leczenia
dobowe dawki wynoszą odpowiednio 50 mg (dzień 1.), 100 mg (dzień 2.), 200 mg (dzień 3.), 300
mg (dzień 4.). Zalecana dawka dobowa to 300 mg. W badaniach klinicznych nie wykazano
dodatkowych korzyści związanych ze zwiększeniem dawki dobowej do 600 mg w porównaniu z
grupą zażywającą 300 mg (patrz punkt 5.1). Niektórzy pacjenci mogą odnieść korzyści z
zażywania dawki dobowej 600 mg. Dawki większe niż 300 mg powinny być wprowadzane przez
lekarza doświadczonego w leczeniu choroby afektywnej dwubiegunowej. Badania kliniczne
wykazały, że u niektórych pacjentów może być rozważone zmniejszenie dawki dobowej do 200
mg z powodu złej tolerancji leku.

Zapobieganie nawrotom w chorobie dwubiegunowej
W zapobieganiu nawrotom epizodów mieszanych, manii lub depresji w przebiegu choroby
dwubiegunowej, pacjenci, u których opanowano po zastosowaniu kwetiapiny objawy choroby
dwubiegunowej w ostrej fazie, powinni kontynuować przyjmowanie leku w tej samej dawce.
Dawkę kwetiapiny należy ustalić indywidualnie, w zakresie od 300 mg do 800 mg na dobę w
dwóch dawkach podzielonych, zależnie od odpowiedzi klinicznej i tolerancji leczenia przez
pacjenta. Ważne jest stosowanie najmniejszej dawki wystarczającej do opanowania objawów
choroby.

Pacjenci w podeszłym wieku:
Podobnie jak inne leki przeciwpsychotyczne, kwetiapinę należy stosować ostrożnie u pacjentów
w podeszłym wieku, szczególnie w początkowym okresie leczenia. W zależności od odpowiedzi
klinicznej i tolerancji danego pacjenta, może być potrzebne wolniejsze zwiększanie dawki i
mniejsza, niż u młodszych pacjentów, dobowa dawka terapeutyczna. U pacjentów w podeszłym
wieku średni osoczowy klirens kwetiapiny był mniejszy o 30–50% w porównaniu z młodszymi
pacjentami.

Nie badano bezpieczeństwa i skuteczności stosowania u pacjentów powyżej 65 lat z epizodami
depresji w przebiegu choroby dwubiegunowej.

Dzieci i młodzież
Quentapil nie jest zalecany do stosowania u dzieci i młodzieży poniżej lat 18 ze względu na brak
danych, które uzasadniałyby stosowanie go u pacjentów w tym wieku. Dostępne dane
pochodzące z badań kontrolowanych placebo przedstawiono w punktach 4.4, 4.8, 5.1 i 5.2.

Zaburzenia czynności nerek
Nie ma konieczności zmiany dawki leku u pacjentów z zaburzeniami czynności nerek.
Zaburzenia czynności wątroby
Kwetiapina jest intensywnie metabolizowana w wątrobie, dlatego należy ją stosować ostrożnie
u pacjentów ze stwierdzonymi zaburzeniami wątroby, szczególnie w początkowym okresie
podawania. Zaleca się, aby pacjenci ze znaną niewydolnością wątroby rozpoczynali leczenie od
dawki 25 mg/dobę. Dawkę należy zwiększać, w zależności od odpowiedzi klinicznej i tolerancji
u danego pacjenta, codziennie o 25 do 50 mg/dobę, aż do osiągnięcia skutecznej dawki
terapeutycznej.

4.3   Przeciwwskazania

Nadwrażliwość na substancję czynną lub na którąkolwiek substancję pomocniczą produktu.

Równoległe podawanie inhibitorów cytochromu P450 3A4, takich jak inhibitory proteazy HIV,
azolowe leki przeciwgrzybicze, erytromycyna, klarytromycyna i nefazodon, jest przeciwwskazane
(patrz punkt 4.5).

4.4   Specjalne ostrzeżenia i środki ostrożności dotyczące stosowania

Quentapil jest stosowany w kilku wskazaniach, dlatego jego profil bezpieczeństwa określa się z
uwzględnieniem rozpoznania i dawkowania ustalonego indywidualnie dla każdego pacjenta.

Dzieci i młodzież (w wieku od 10 do 17 lat)
Kwetiapina nie jest zalecana do stosowania u dzieci i młodzieży poniżej lat 18 ze względu na
brak danych, które uzasadniałyby stosowanie jej u pacjentów w tym wieku. Wyniki badań
klinicznych wykazały istnienie pewnych różnic w stosunku do profilu bezpieczeństwa
określonego dla dorosłych (patrz punkt 4.8) - pewne zdarzenia niepożądane występują u dzieci i
młodzieży częściej niż u dorosłych (zwiększony apetyt, zwiększenie stężenia prolaktyny w
surowicy, objawy pozapiramidowe); zidentyfikowano również jedno zdarzenie niepożądane
(zwiększenie ciśnienia tętniczego), którego nie obserwowano wcześniej w badaniach
prowadzonych u dorosłych pacjentów. U dzieci i młodzieży obserwowano również zmiany
dotyczące wyników badań czynnościowych tarczycy.
Ponadto nie zbadano odległego (przekraczającego 26 tygodni) wpływu, jakie leczenie kwetiapiną
wywiera na wzrost i dojrzewanie. Nieznany jest odległy wpływ na rozwój behawioralny oraz
rozwój procesów poznawczych.
W badaniach klinicznych kontrolowanych placebo, w których uczestniczyły dzieci i młodzież
leczeni kwetiapiną, stosowanie kwetiapiny związane było z większą niż w grupie placebo
częstością występowania objawów pozapiramidowych u pacjentów leczonych z powodu
schizofrenii i pobudzenia maniakalnego w przebiegu zaburzeń afektywnych dwubiegunowych
(patrz punkt 4.8).

Samobójstwo/myśli samobójcze i nasilenie objawów klinicznych
Depresja w chorobie afektywnej dwubiegunowej jest związana ze zwiększonym ryzykiem
występowania myśli samobójczych, samookaleczenia i samobójstwa (zdarzeń związanych z
samobójstwem). Ryzyko to utrzymuje się aż do osiągnięcia wyraźnej remisji. Ponieważ poprawa
może nie nastąpić w ciągu pierwszych kilku lub więcej tygodni leczenia, należy uważnie
monitorować pacjentów aż do wystąpienia poprawy. Szerokie doświadczenie kliniczne wskazuje,
że ryzyko samobójstwa może być większe we wczesnych stadiach zdrowienia.

Ponadto lekarze powinni uwzględnić możliwe ryzyko wystąpienia zdarzeń związanych z
samobójstwem po nagłym przerwaniu leczenia kwetiapiną, z powodu czynników ryzyka
występujących w leczonej chorobie. Inne choroby psychiczne, w których przepisywana jest
kwetiapina mogą być również związane ze zwiększonym ryzykiem wystąpienia zdarzeń
związanych z samobójstwem. Poza tym te choroby mogą występować jednocześnie z dużym
epizodem depresji. Dlatego te same środki ostrożności stosowane podczas leczenia pacjentów z
dużym epizodem depresji powinny być stosowane podczas leczenia pacjentów z innymi
chorobami psychicznymi.
Pacjenci ze zdarzeniami związanymi z samobójstwem w wywiadzie lub u których przed
rozpoczęciem leczenia występowały wyobrażenia samobójcze o znacznym nasileniu, są bardziej
narażeni na wystąpienie myśli samobójczych lub prób samobójczych i powinni być uważnie
monitorowani w czasie leczenia. Metaanaliza kontrolowanych placebo badań klinicznych z
użyciem leków przeciwdepresyjnych u dorosłych z chorobami psychicznymi wykazała
zwiększone ryzyko zachowań samobójczych w grupie przyjmujących leki przeciwdepresyjne w
porównaniu z placebo u pacjentów poniżej 25 roku życia.

Ścisły nadzór nad pacjentami, zwłaszcza wysokiego ryzyka, powinien towarzyszyć terapii, w
szczególności we wczesnej fazie leczenia i po zmianie dawkowania. Pacjenci (i ich opiekunowie)
powinni zostać uświadomieni o konieczności monitorowania nasilenia objawów klinicznych,
zachowań lub myśli samobójczych i nienaturalnych zmian zachowania i natychmiastowego
kontaktu z lekarzem w przypadku ich wystąpienia.

W krótkookresowych, kontrolowanych placebo badaniach klinicznych u pacjentów z dużymi
epizodami depresyjnymi w przebiegu zaburzenia dwubiegunowego zaobserwowano zwiększone
ryzyko wystąpienia zdarzeń związanych z samobójstwem u młodych dorosłych pacjentów
(poniżej 25 roku życia) leczonych kwetiapiną w porównaniu z placebo (odpowiednio 3,0% vs.
0%).

Choroby układu sercowo-naczyniowego
Kwetiapinę należy ostrożnie stosować u pacjentów ze stwierdzoną chorobą serca i naczyń,
chorobą układu naczyniowego mózgu oraz w innych stanach predysponujących do hipotensji.
Kwetiapina może powodować ortostatyczne spadki ciśnienia, szczególnie w początkowym
okresie dostosowywania dawki, dlatego w takim przypadku należy rozważyć zmniejszenie dawki
lub wydłużenie okresów stopniowania podczas zwiększania dawki. Należy rozważyć wolniejsze
tempo zwiększania dawki u pacjentów z chorobą sercowo-naczyniową.

Napady padaczkowe
W kontrolowanych badaniach klinicznych nie wykazano różnicy w częstości napadów padaczki u
pacjentów leczonych kwetiapiną i otrzymujących placebo. Brak jest danych dotyczących
częstości występowania drgawek u pacjentów z drgawkami w wywiadzie.
Podobnie jak w przypadku innych leków przeciwpsychotycznych, zalecana jest ostrożność
podczas leczenia pacjentów z napadami padaczkowymi w wywiadzie (patrz punkt 4.8).

Objawy pozapiramidowe
W badaniach klinicznych kontrolowanych placebo przeprowadzonych u dorosłych pacjentów,
stosowanie kwetiapiny związane było z większą niż w grupie placebo częstością występowania
objawów pozapiramidowych u pacjentów leczonych z powodu epizodów dużej depresji
w przebiegu zaburzeń afektywnych dwubiegunowych (patrz punkt 4.8 oraz 5.1).

Stosowanie kwetiapiny jest związane z rozwojem akatyzji, charakteryzującej się odczuwanym
jako dolegliwość i cierpienie niepokojem i potrzebą ruchu z często towarzyszącą niemożnością
stania lub siedzenia bez ruchu. Najczęściej występuje w pierwszych tygodniach leczenia. U
pacjentów, u których pojawiły się te objawy, zwiększanie dawki może być niekorzystne.

Dyskinezy późne
W razie stwierdzenia objawów dyskinez późnych należy rozważyć zmniejszenie dawki lub
odstawienie kwetiapiny. Objawy dyskinez późnych mogą się zaostrzyć lub nawet pojawić po
zaprzestaniu leczenia (patrz punkt 4.8).

Senność i zawroty głowy
Leczenie kwetiapiną jest związane z sennością i objawami związanymi, takimi jak nadmierne
uspokojenie (patrz pkt. 4.8). W badaniach klinicznych u pacjentów z depresją dwubiegunową,
początek występował zazwyczaj w czasie 3 pierwszych dni leczenia i był przeważnie o nasileniu
lekkim do średniego. Pacjenci z depresją dwubiegunową, u których występuje senność o ciężkim
nasileniu mogą wymagać częstszego kontaktu w ciągu co najmniej 2 tygodni od początku
wystąpienia senności lub aż do osiągnięcia poprawy objawów i może być konieczne rozważenie
przerwania leczenia.
Leczenie kwetiapiną ma związek z niedociśnieniem ortostatycznym i związanymi zawrotami
głowy (patrz sekcja 4.8), które tak jak senność, zazwyczaj pojawiają się w początkowym okresie
zwiększania dawki. Może to zwiększać występowanie przypadkowych urazów (upadki),
szczególnie u osób w podeszłym wieku. Dlatego pacjentom należy zalecić ostrożność, aż poznają
oni możliwe skutki działania leku.

Złośliwy zespół neuroleptyczny
Występowanie złośliwego zespołu neuroleptycznego jest związane z leczeniem lekami
przeciwpsychotycznymi, w tym również kwetiapiną (patrz punkt 4.8). Objawy kliniczne
obejmują hipertermię, zaburzenia stanu psychicznego, sztywność mięśni, zaburzenia czynności
układu autonomicznego i zwiększenie aktywności fosfokinazy kreatynowej. W razie ich
wystąpienia należy przerwać podawanie kwetiapiny i zapewnić właściwe leczenie.

Ostra neutropenia
W badaniach klinicznych, w których stosowano kwetiapinę, rzadko występowała ostra
neutropenia (liczba granulocytów obojętnochłonnych poniżej 0,5 x 109/l). Większość takich
przypadków stwierdzano w okresie pierwszych kilku miesięcy leczenia kwetiapiną. Nie
wykazano zależności między dawką leku a wystąpieniem ostrej neutropenii. Po wprowadzeniu
leku do obrotu, obserwowano ustępowanie leukopenii i (lub) neutropenii po przerwaniu leczenia
kwetiapiną. Możliwymi czynnikami ryzyka neutropenii są wcześniejsza leukopenia oraz
neutropenia polekowa w przeszłości. U pacjentów, u których liczba neutrofilów jest niższa niż
1,0 x 109/l, należy przerwać podawanie kwetiapiny. Pacjenci powinni być monitorowani w
kierunku objawów zakażenia, należy też sprawdzać u nich liczbę neutrofilów (aż do momentu
przekroczenia wartości 1,5 x 109/l) (patrz punkt 5.1).

Interakcje
Patrz również punkt 4.5.

Jednoczesne stosowanie kwetiapiny z lekami silnie indukującymi enzymy wątrobowe, takimi jak
karbamazepina lub fenytoina, znacząco obniża stężenie kwetiapiny w osoczu, co może wpływać na
skuteczność leczenia kwetiapiną. U pacjentów otrzymujących lek indukujący enzymy wątrobowe
leczenie kwetiapiną należy rozpocząć tylko, jeśli lekarz uzna, że korzyści ze stosowania kwetiapiny
przewyższają ryzyko odstawienia leku indukującego enzymy wątrobowe. Ważne jest, aby wszelkie
zmiany leczenia lekiem indukującym przeprowadzać stopniowo i jeśli to konieczne, zastąpić lekiem
niewykazującym właściwości indukujących enzymy wątrobowe (np. walproinianem sodu).

Masa ciała
Zwiększanie masy ciała zgłaszane u pacjentów leczonych kwetiapiną powinno być monitorowane
i właściwe postępowanie kliniczne wdrożone zgodnie z odpowiednimi wytycznymi stosowania
leków przeciwpsychotycznych (patrz pkt. 4.8 i 5.1).

Hiperglikemia
Hiperglikemia i (lub) rozwój lub zaostrzenie cukrzycy sporadycznie związane z kwasicą
ketonową lub śpiączką, zgłaszana była rzadko, włącznie ze zgonami (patrz pkt. 4.8). W
niektórych przypadkach zgłaszano wcześniejsze zwiększenie masy ciała, co może być
czynnikiem predysponującym. Właściwe monitorowanie kliniczne jest zalecane zgodnie z
odpowiednimi wytycznymi stosowania leków przeciwpsychotycznych. Pacjenci leczeni lekami
przeciwpsychotycznymi, w tym kwetiapiną, powinni być obserwowani w kierunku objawów
hiperglikemii (jak polidypsja, poliuria, polifagia i osłabienie), a u pacjentów z cukrzycą lub z
czynnikami ryzyka cukrzycy należy regularnie kontrolować stężenie glukozy. Masa ciała
powinna być regularnie monitorowana.

Zaburzenia gospodarki lipidowej
W badaniach klinicznych, w których stosowano kwetiapinę, obserwowano zwiększenie stężenia
trójglicerydów, frakcji LDL oraz całkowitego cholesterolu, a także obniżenie frakcji HDL
cholesterolu (patrz punkt 4.8). W razie zmian stężenia lipidów należy wdrożyć odpowiednie
postępowanie kliniczne.

Ryzyko zaburzeń metabolicznych
Z uwagi na obserwowane w badaniach klinicznych zmiany masy ciała, stężenia glukozy we krwi
(patrz hiperglikemia) i lipidów, u pacjentów (w tym u tych z prawidłowymi wartościami
początkowymi) może wystąpić pogorszenie profilu ryzyka zaburzeń metabolicznych, które
należy objąć odpowiednim postępowaniem (patrz punkt 4.8).

Wydłużenie odstępu QT
W badaniach klinicznych, w przypadku stosowania leku zgodnie z ChPL, nie stwierdzono
związku między przyjmowaniem kwetiapiny a przetrwałym wydłużeniem bezwzględnych
wartości odstępu QT. Po wprowadzeniu leku do obrotu, zgłaszano wydłużenie odstępu QT w
dawkach terapeutycznych (patrz pkt 4.8) oraz po przedawkowaniu (patrz punkt 4.9). Tak jak w
przypadku innych leków przeciwpsychotycznych, należy zachować ostrożność, przepisując
kwetiapinę pacjentom z chorobą serca i naczyń lub z wydłużeniem odstępu QT w wywiadzie
rodzinnym. Ostrożność jest również konieczna, gdy kwetiapina jest stosowana jednocześnie z
innymi lekami wydłużającymi odstęp QT, neuroleptykami, szczególnie u osób starszych, u
pacjentów z wrodzonym zespołem długiego QT, zastoinową niewydolnością serca, przerostem
mięśnia sercowego, hipokaliemią lub hipomagnezemią (patrz punkt 4.5).

Objawy odstawienia
Po nagłym zaprzestaniu stosowania kwetiapiny opisywano ostre objawy odstawienia, takie jak
bezsenność, nudności, ból głowy, biegunkę, wymioty, zawroty głowy oraz drażliwość. Zaleca się
stopniowe odstawianie leku przez okres nie krótszy niż 1-2 tygodni (patrz punkt 4.8).

Osoby w podeszłym wieku z psychozą związaną z otępieniem
Quentapil nie jest dopuszczony do leczenia psychozy związanej z otępieniem.

W randomizowanych badaniach z grupą kontrolną placebo zaobserwowano około 3-krotne
zwiększenie ryzyka mózgowo-naczyniowych zdarzeń niepożądanych w populacji
pacjentów z otępieniem stosujących niektóre nietypowe leki przeciwpsychotyczne.
Mechanizm tego podwyższonego ryzyka jest nieznany. Nie można wykluczyć
podwyższonego ryzyka dla innych leków przeciwpsychotycznych lub w innych populacjach
pacjentów. Produkt Quentapil należy stosować ostrożnie u pacjentów z czynnikami ryzyka
udaru mózgu.

W metaanalizie nietypowych leków przeciwpsychotycznych wykazano zwiększone ryzyko
zgonu u pacjentów w podeszłym wieku z psychozą związaną z otępieniem leczonych
kwetiapiną względem grupy otrzymującej placebo. Jednakże w dwóch 10-tygodniowych
badaniach z udziałem pacjentów leczonych kwetiapiną z grupą kontrolną placebo w tej
samej populacji pacjentów (n=710; średni wiek: 83 lat; zakres wiekowy: 56-99 lat)
wskaźnik umieralności pacjentów leczonych kwetiapiną wynosił 5,5% w porównaniu z
3,2% w grupie placebo. Zgony pacjentów w tych badaniach spowodowane były różnymi
przyczynami, spodziewanymi w tej populacji. Powyższe badania nie wykazały związku
przyczynowego między leczeniem kwetiapiną a zgonami pacjentów w podeszłym wieku z
otępieniem.

Dysfagia
Zgłaszano dysfagię (patrz pkt. 4.8) po stosowaniu kwetiapiny. Kwetiapina powinna być stosowana
z ostrożnością u pacjentów z ryzykiem zachłystowego zapalenia płuc.

Żylna choroba zakrzepowo-zatorowa (Venous thromboembolism – VTE)
Podczas stosowania leków przeciwpsychotycznych opisywano przypadki żylnej choroby
zakrzepowo-zatorowej. Pacjenci leczeni lekami przeciwpsychotycznymi często mają nabyte
czynniki ryzyka VTE, dlatego przed rozpoczęciem i w trakcie leczenia kwetiapiną należy
zidentyfikować wszystkie czynniki ryzyka tej choroby i podjąć odpowiednie środki profilaktyczne.

Zapalenie trzustki
Zgłaszano zapalenie trzustki w badaniach klinicznych i po wprowadzeniu leku do obrotu. W
zgłoszeniach porejestracyjnych u wielu pacjentów występowały czynniki ryzyka zapalenia trzustki,
takie jak zwiększone stężenie trójglicerydów (patrz pkt. 4.4), kamienie żółciowe i spożycie
alkoholu.

Dodatkowe informacje
Dane dotyczące kwetiapiny stosowanej w skojarzeniu z diwalproinianem lub litem
w umiarkowanych lub ciężkich epizodach maniakalnych są ograniczone; choć leczenie skojarzone
było dobrze tolerowane (patrz punkty 4.8 i 5.1). Badania wykazały działanie addycyjne w 3.
tygodniu leczenia.

Laktoza
Quentapil zawiera laktozę jednowodną. Pacjenci obarczeni pewnymi rzadko występującymi
zaburzeniami dziedzicznymi, takimi jak nietolerancja galaktozy, niedobór laktazy Lapp lub zespół
złego wchłaniania glukozy-galaktozy, nie powinni stosować tego leku.

4.5   Interakcje z innymi produktami leczniczymi i inne rodzaje interakcji

Kwetiapina oddziaływuje przede wszystkim na czynność ośrodkowego układu nerwowego. Z
tego względu Quentapil należy stosować ostrożnie w połączeniu z innymi lekami oddziałującymi
na ośrodkowy układ nerwowy i z alkoholem.

Głównym izoenzymem układu enzymatycznego cytochromu P450 biorącym udział w metabolizmie
kwetiapiny jest cytochrom P450 (CYP) 3A4. W badaniu interakcji u zdrowych ochotników
jednoczesne podawanie kwetiapiny (w dawce 25 mg) z ketokonazolem, będącym inhibitorem
CYP3A4, powodowało 5- do 8-krotnego zwiększenie wartości pola pod krzywą (AUC) dla
kwetiapiny. Na tej podstawie jednoczesne stosowanie kwetiapiny z inhibitorami CYP3A4 jest
przeciwwskazane. Nie zaleca się również picia soku grejpfrutowego podczas leczenia kwetiapiną.

W badaniach klinicznych z zastosowaniem dawek wielokrotnych, prowadzonych w celu ustalenia
farmakokinetyki kwetiapiny podawanej przed i podczas leczenia karbamazepiną (lek indukujący
enzymy wątrobowe), jednoczesne podawanie karbamazepiny znacząco zwiększało klirens
kwetiapiny. Powodowało to zmniejszenie ekspozycji ogólnoustrojowej na kwetiapinę (mierzonej
przez AUC) do średnio 13% wartości występujących po podaniu samej kwetiapiny; u niektórych
pacjentów obserwowano jeszcze silniejszy efekt. W wyniku tej interakcji może wystąpić
zmniejszenie stężenia kwetiapiny w osoczu, co może wpłynąć na skuteczność leczenia kwetiapiną.
Równoległe stosowanie kwetiapiny i fenytoiny (innego leku indukującego enzymy mikrosomalne)
powodowało znaczne zwiększenie klirensu kwetiapiny o około 450%. U pacjentów otrzymujących
lek indukujący enzymy wątrobowe leczenie kwetiapiną należy rozpocząć tylko, jeśli lekarz uzna, że
korzyści stosowania kwetiapiny przewyższają ryzyko odstawienia leku indukującego enzymy
wątrobowe. Ważne jest, aby wszelkie zmiany leczenia lekiem indukującym przeprowadzać
stopniowo i, jeśli to konieczne, zastąpić lekiem niewykazującym właściwości indukujących enzymy
wątrobowe (np. walproinianem sodu) (patrz punkt 4.4).

Parametry farmakokinetyczne kwetiapiny nie zmieniają się znacząco przy jednoczesnym
stosowaniu z lekami przeciwdepresyjnymi: imipraminą (znany inhibitor CYP 2D6) lub
fluoksetyną (znany inhibitor CYP 3A4 i CYP 2D6).

Jednoczesne stosowanie leków przeciwpsychotycznych rysperydonu lub haloperydolu nie
wpływało istotnie na farmakokinetykę kwetiapiny. Równoległe stosowanie kwetiapiny
i tiorydazyny powodowało zwiększenie klirensu kwetiapiny o około 70%.

Równoległe stosowanie kwetiapiny z cymetydyną nie wpływało na farmakokinetykę kwetiapiny.

Równoległe stosowanie kwetiapiny z litem nie wpływało na farmakokinetykę litu.

Parametry farmakokinetyczne walproinianu sodu i kwetiapiny nie zmieniały się w klinicznie
istotnym stopniu przy równoległym stosowaniu. W retrospektywnym badaniu u dzieci i młodzieży
otrzymujących walproinian lub kwetiapinę, lub oba te leki jednocześnie, zaobserwowano częstsze
występowanie leukopenii i neutropenii w grupie poddanej leczeniu skojarzonemu niż w grupach
poddanych monoterapii.

Nie przeprowadzono formalnych badań interakcji powszechnie stosowanych leków sercowo-
naczyniowych.

Należy zachować ostrożność podczas jednoczesnego stosowania kwetiapiny z produktami
leczniczymi, o których wiadomo, że powodują zaburzenie równowagi elektrolitowej lub wydłużenie
odstępu QTc.

Zgłaszano przypadki fałszywie dodatnich wyników testów immunoenzymatycznych na metadon i
trójcykliczne antydepresanty u pacjentów przyjmujących kwetiapinę. Zaleca się potwierdzenie
wątpliwych wyników testów immunoenzymatycznych przy użyciu techniki chromatograficznej.

4.6    Wpływ na płodność, ciążę i laktację

Nie ustalono bezpieczeństwa i skuteczności stosowania kwetiapiny u kobiet w okresie ciąży.
Dotychczas nie wykazano szkodliwości leku w badaniach na zwierzętach, niemniej jednak nie
zbadano jeszcze potencjalnego wpływu na zdolność widzenia u płodów. Z tego powodu
kwetiapinę należy stosować w okresie ciąży jedynie wówczas, gdy korzyści uzasadniają
potencjalne ryzyko. W przypadkach, kiedy podczas ciąży stosowano kwetiapinę, obserwowano
objawy odstawienia u noworodków.

U noworodków, które poddane były ekspozycji na leki przeciwpsychotyczne (w tym kwetiapinę)
w trzecim trymestrze ciąży, istnieje ryzyko wystąpienia działań niepożądanych, w tym objawów
pozapiramidowych i (lub) odstawiennych, o różnym nasileniu i czasie trwania po narodzinach.
Zgłaszano pobudzenie, zwiększone lub zmniejszone napięcie mięśni szkieletowych, drżenia,
senność, niewydolność oddechową i zaburzenia karmienia. Dlatego noworodki powinny być
uważnie monitorowane.

Publikowano przypadki wydzielania kwetiapiny do mleka, jednak sprzeczne są informacje
odnośnie stopnia wydzielania. Dlatego zaleca się, aby kobiety karmiące zrezygnowały z
karmienia piersią w trakcie stosowania produktu Quentapil.
4.7        Wpływ na zdolność prowadzenia pojazdów i obsługiwania maszyn

Ze względu na wpływ kwetiapiny na czynność ośrodkowego układu nerwowego, lek może
utrudniać wykonywanie czynności wymagających czujności umysłowej. Z tego względu
pacjentów należy ostrzec, aby nie prowadzili pojazdów ani nie obsługiwali maszyn do chwili
określenia ich podatności osobniczej na lek.

4.8        Działania niepożądane

Najczęściej zgłaszane reakcje niepożądane podczas leczenia kwetiapiną to: senność, zawroty
głowy, suchość błon śluzowych jamy ustnej, łagodne osłabienie, zaparcia, tachykardia,
ortostatyczny spadek ciśnienia i dyspepsja.

Podobnie jak w przypadku innych leków przeciwpsychotycznych, w trakcie leczenia kwetiapiną
mogą wystąpić: przyrost masy ciała, omdlenia, złośliwy zespół neuroleptyczny, leukopenia,
neutropenia i obrzęki obwodowe.

Częstość występowania reakcji niepożądanych związanych z leczeniem kwetiapiną
przedstawiono poniżej zgodnie z formatem zalecanym przez Radę Międzynarodowych
Organizacji Nauk Medycznych (Grupa Robocza CIOMS III; 1995).

 Częstość występowania zdarzeń niepożądanych została sklasyfikowana następująco: bardzo często (≥1/10),
 często (≥1/100 do <1/10), niezbyt często (≥1/1000 do <1/100), rzadko (≥1/10000 do <1/1000) i bardzo rzadko
 (<1/10000), nieznana (częstość nie może być określona na podstawie dostępnych danych).
 Zaburzenia krwi i układu chłonnego
 Bardzo często:              Zmniejszenie stężenia hemoglobiny23
 Często:                     Leukopenia1, 29, zmniejszenie liczby neutrofilów, zwiększenie liczby
                             eozynofili28
 Niezbyt często:             Trombocytopenia, anemia, zmniejszenie liczby płytek krwi14
 Rzadko:                     Agranulocytoza27
 Nieznana:                   Neutropenia1
 Zaburzenia układu immunologicznego
 Niezbyt często:             Nadwrażliwość (w tym alergiczne reakcje skórne)
 Bardzo rzadko:              Reakcja anafilaktyczna6
 Zaburzenia endokrynologiczne
 Często:                     Hiperprolaktynemia16, zmniejszenie stężenia całkowitego T425, zmniejszenie
                             stężenia wolnego T425, zmniejszenie stężenia całkowitego T325, zwiększenie
                             stężenia TSH25
 Niezbyt często:             zmniejszenie stężenia wolnego T325, niedoczynność tarczycy22
 Bardzo rzadko:              Nieprawidłowe wydzielanie hormonu antydiuretycznego
 Zaburzenia metabolizmu i odżywiania
 Bardzo często:              Zwiększenie stężenia trójglicerydów w osoczu11, 31, zwiększenie stężenia
                             całkowitego cholesterolu (głównie frakcji LDL)12, 31, zmniejszenie stężenia
                             frakcji HDL cholesterolu18, 31, zwiększenie masy ciała9, 31
 Często:                     Zwiększenie apetytu, zwiększenie stężenia glukozy we krwi do poziomu
                             hiperglikemii7, 31
 Niezbyt często:             Hiponatremia20, cukrzyca1, 5, 6
 Rzadko:                     Zespół metaboliczny30
Zaburzenia psychiczne
Często:                       Niezwykłe sny i koszmary senne, wyobrażenia i zachowania samobójcze21

Rzadko:                       Somnambulizm i zachowania związane takie jak mówienie przez sen i
                              zaburzenia odżywiania związane ze snem
Zaburzenia układu nerwowego
Bardzo często:                Zawroty głowy4, 17, senność2, 17, ból głowy
Często:                       Omdlenia4, 17, objawy pozapiramidalne1, 22, zaburzenia mowy
Niezbyt często:               Napady padaczkowe1, zespół niespokojnych nóg, dyskinezy późne1, 6
Zaburzenia serca
Często:                       Tachykardia 4, palpitacje24
Niezbyt często:               Wydłużenie odcinka QT1, 13, 19
Zaburzenia oka
Często:                       Niewyraźne widzenie
Zaburzenia naczyniowe
Często:                       Ortostatyczne spadki ciśnienia4, 17
Rzadko:                      Żylna choroba zakrzepowo-zatorowa 1
Zaburzenia układu oddechowego, klatki piersiowej i śródpiersia
Często:                       Nieżyt nosa, duszność 24
Zaburzenia żołądka i jelit
Bardzo często:                Suchość w jamie ustnej
Często:                       Zaparcia, niestrawność, wymioty26
Niezbyt często:               Dysfagia8
Rzadko:                       Zapalenie trzustki1
Zaburzenia wątroby i dróg żółciowych
Często:                       Zwiększenie stężenia transaminaz (ALAT, ASPAT)3, Zwiększenie stężenia
                              GGTP3
Rzadko:                       Żółtaczka6, zapalenie wątroby
Zaburzenia skóry i tkanki podskórnej
Bardzo rzadko:                Obrzęk naczynioruchowy6, zespół Stevensa-Johnsona6
Nieznana:                     Nekroliza toksyczna naskórka, rumień wielopostaciowy
Zaburzenia mięśniowo-szkieletowe i tkanki łącznej
Bardzo rzadko:                Rabdomioliza
Zaburzenia układu rozrodczego i piersi
Niezbyt często:               Zaburzenia seksualne
Rzadko:                       Priapizm, mlekotok, obrzęk piersi, zaburzenia miesiączkowania
Ciąża, połóg i okres okołoporodowy
Nieznana:                     Zespół odstawienia u noworodka 32
Zaburzenia ogólne i stany w miejscu podania
Bardzo często                 Objawy odstawienia1, 10
 Często:                     Łagodne osłabienie, obrzęk obwodowy, drażliwość, gorączka
 Rzadko:                     Złośliwy zespół neuroleptyczny1, hipotermia
 Badania diagnostyczne
 Rzadko:                     Zwiększenie aktywności fosfokinazy kreatynowej we krwi15

(1)    Patrz punkt 4.4.
(2)    Senność występuje najczęściej podczas pierwszych dwóch tygodni leczenia i zwykle ustępuje po
       dalszym podawaniu kwetiapiny.
(3)    Obserwowano bezobjawowe zwiększenie (z wartości prawidłowych do >3 x górna norma w dowolnym
       pomiarze) aktywności enzymów wątrobowych (ALAT, ASPAT) lub gamma-GT u niektórych
       pacjentów otrzymujących kwetiapinę. To zwiększenie aktywności było na ogół odwracalne, jeśli
       kontynuowano leczenie kwetiapiną.
(4)    Kwetiapina, podobnie jak inne leki przeciwpsychotyczne wykazujące aktywność α1-adrenolityczną,
       może powodować ortostatyczny spadek ciśnienia połączony z zawrotami głowy, tachykardią, a u
       niektórych pacjentów omdleniem, szczególnie w początkowym okresie zwiększania dawki leku (patrz
       punkt 4.4).
(5)    W bardzo rzadkich przypadkach odnotowywano zaostrzenie objawów wcześniej istniejącej
       cukrzycy.
(6)    Częstość tych reakcji niepożądanych obliczono wyłącznie w oparciu o dane po wprowadzeniu leku do
       obrotu.
(7)    Co najmniej jeden wynik pomiaru glikemii na czczo 126 mg/dl (≥7,0 mmol/l) lub glikemia
       poposiłkowa 200 mg/dl (≥11,1 mmol/l)
(8)    Zwiększenie częstości dysfagii po kwetiapinie vs placebo obserwowano tylko w badaniu klinicznym w
       depresji dwubiegunowej.
(9)    Na podstawie zwiększenia masy ciała o > 7% w stosunku do wartości początkowych. Występuje
       głównie w pierwszych tygodniach leczenia u pacjentów.
(10)   W badaniach klinicznych kontrolowanych placebo, mających na celu ocenę objawów odstawienia
       kwetiapiny stosowanej w monoterapii, do najczęściej obserwowanych objawów odstawienia
       zaliczono: bezsenność, nudności, ból głowy, biegunkę, wymioty, zawroty głowy oraz drażliwość.
       Częstość tych objawów zmniejszyła się istotnie po tygodniu od odstawienia leku.
(11)   Co najmniej jednokrotny pomiar trójglicerydów ≥200 mg/dl (2,258 mmol/l) (pacjenci w wieku
       18 lat) lub 150 mg/dl (1,694 mmol/l) (pacjenci w wieku <18 lat).
(12)   Co najmniej jednokrotny pomiar cholesterolu ≥240 mg/dl (6,2064 mmol/l) (pacjenci w wieku
       18 lat) lub 200 mg/dl (>5,172 mmol/l) (pacjenci w wieku < 18 lat). Zwiększenie stężenia
       cholesterolu frakcji LDL 30 mg/dl (0,769 mmol/l) obserwowane było bardzo często. Średnia
       zmiana u pacjentów, u których wystąpiło to zwiększenie, wynosiła 41,7 mg/dl (1,07 mmol/l).
(13)   Patrz poniżej.
(14)   Co najmniej jednokrotny pomiar ilości płytek krwi 100 x 109/l.
(15)   Na podstawie pochodzących z badania klinicznego zgłoszeń zdarzeń niepożądanych dotyczących
       przypadków zwiększenia aktywności fosfokinazy kreatynowej nie związanych ze złośliwym
       zespołem neuroleptycznym.
(16)   Stężenie prolaktyny (u pacjentów > 18 r.ż.): >20 µg/L (>869,56 pmol/L) u mężczyzn; > 30 µg/L
       (>1304,34 pmol/L) u kobiet w dowolnym czasie.
(17)   Może prowadzić do upadków.
(18)   Cholesterol frakcji HDL: <40 mg/dl (1,025 mmol/) u mężczyzn; <50 mg/dl (1,282 mmol/l) u kobiet
       w każdym czasie.
(19)   Wzrosła liczba pacjentów, u których nastąpiło wydłużenie odstępu QTc z wartości <450 ms do
       wartości >450 ms, o nie mniej niż 30 ms. W badaniach klinicznych z kwetiapiną, kontrolowanych
       placebo, średnia zmiana oraz odsetek pacjentów, u których wystąpiła klinicznie istotna zmiana czasu
       trwania odstępu QTc, były w grupie kwetiapiny i w grupie placebo podobne.
(20)   Zmiana z >132 mmol/L do <132 mmol/L przynajmniej w jednym pomiarze.
(21)   Przypadki wyobrażeń i zachowań samobójczych zgłaszano w czasie leczenie kwetiapiną XR i
       wcześnie po przerwaniu leczenia (patrz pkt 4.4 i 5.1).
(22)   Patrz pkt 5.1.
(23)   Zmniejszenie stężenia hemoglobiny do <13 g/dL (8,07 mmol/L) u mężczyzn, <12 g/dL (7,45
       mmol/L) u kobiet w przynajmniej jednym pomiarze wystąpiło u 11% pacjentów leczonych
       kwetiapiną we wszystkich badaniach w tym otwartych. Dla tych pacjentów, średnie maksymalne
       zmniejszenie stężenia hemoglobiny w dowolnym czasie wynosiło -1,50 g/dL.
(24)   Te przypadki często występowały łącznie z tachykardią, zawrotami głowy, niedociśnieniem
       ortostatycznym i (lub) chorobą układu oddechowego lub serca.
(25)   W oparciu o zmianę z prawidłowych wartości początkowych na potencjalnie klinicznie istotne
       wartości w dowolnym czasie poza początkowym we wszystkich badaniach. Zmiana całkowitego T4,
       wolnego T4, całkowitego T3, wolnego T3 jest zdefiniowana jako < 0,8 x dolna granica normy
       (pmol/L) i zmiana TSH jako > 5 mIU/L w dowolnym czasie.
(26)   W oparciu o zwiększenie częstości występowania wymiotów u pacjentów w podeszłym wieku (>65
       r.ż.)
(27)   Zmiana liczby neutrofili z poziomu >=1,5 x 10^9/L do <0,5 x 10^9/L w każdym czasie leczenia.
(28)   W oparciu o zmianę z prawidłowych wartości początkowych na potencjalnie klinicznie istotne w
       dowolnym czasie poza początkowym we wszystkich badaniach. Zmiana liczby eozynofili jest
       zdefiniowana jako > 1 x 109 komórek/L w dowolnym czasie.
(29)   W oparciu o zmianę z prawidłowych wartości początkowych na potencjalnie klinicznie istotne w
       dowolnym czasie poza początkowym we wszystkich badaniach. Zmiana liczby białych krwinek jest
       zdefiniowana jako ≤ 3 x 109 komórek/L w dowolnym czasie.
(30)   W oparciu o zgłoszenia działań niepożądanych zespołu metabolicznego z wszystkich badań
       klinicznych kwetiapiny.
(31)   U niektórych pacjentów nasilenie jednego lub więcej objawów czynników metabolicznych takich jak
       masa ciała, stężenie glukozy lub lipidów we krwi obserwowano w badaniach klinicznych (patrz pkt.
       4.4).
(32)   Patrz punkt 4.6.

Przypadki wydłużenia odstępu QT, niemiarowości komorowej, nagłego niewyjaśnionego zgonu,
zatrzymania akcji serca i zaburzeń typu torsade de pointes obserwowano podczas stosowania
neuroleptyków i uznaje się je za efekt klasy.

Dzieci i młodzież (w wieku od 10 do 17 lat)
U dzieci i młodzieży należy spodziewać się występowania takich samych działań niepożądanych,
jak te opisane powyżej dla pacjentów dorosłych. W poniższej tabeli przedstawiono działania
niepożądane, które u dzieci i młodzieży (w wieku 10-17 lat) występują w wyższej kategorii
częstości niż u dorosłych oraz działania niepożądane, których nie obserwowano w populacji
dorosłych.

 Częstość występowania zdarzeń niepożądanych została sklasyfikowana następująco: bardzo często (≥1/10),
 często (≥1/100 do <1/10), niezbyt często (≥1/1000 do <1/100), rzadko (≥1/10000 do <1/1000) i bardzo rzadko
 (<1/10000).
 Zaburzenia metabolizmu i odżywiania
 Bardzo często:              Zwiększony apetyt
 Badania diagnostyczne
 Bardzo często:              Zwiększenie stężenia prolaktyny w surowicy 1, zwiększenie ciśnienia
                             tętniczego 2
 Zaburzenia układu nerwowego
 Bardzo często:              Objawy pozapiramidowe 3
 Zaburzenia ogólne i stany w miejscu podania
 Często:                     Drażliwość 4
(1)    Stężenie prolaktyny (pacjenci w wieku <18 lat): >20 μg/l (>869,56 pmol/l) u chłopców; >26 μg/l
       (>1130,428 pmol/l) u dziewcząt, w którymkolwiek badaniu. U mniej niż 1% pacjentów stężenie
       prolaktyny uległo zwiększeniu do ponad 100 μg/l.
(2)    Na podstawie zmian przekraczających klinicznie istotne progi (wg kryteriów National Institutes of
       Health) albo zwiększenia ciśnienia skurczowego >20 mmHg lub rozkurczowego >10 mmHg
       w dowolnym czasie, w trakcie w dwóch badań klinicznych kontrolowanych placebo, trwających 3-6
       tygodni, przeprowadzonych u dzieci i młodzieży.
(3)   Patrz punkt 5.1.
(4)   Uwaga: Częstość jest zgodna z tą, jaką obserwowano u dorosłych, jednak drażliwość u dzieci
      i młodzieży może mieć inne konsekwencje kliniczne, niż u dorosłych.

4.9     Przedawkowanie

Na ogół zgłaszane objawy były wywołane nadmiernym nasileniem znanego działania
farmakologicznego substancji czynnej, tj. senność i sedacja, tachykardia i spadek ciśnienia
tętniczego.

W badaniach klinicznych odnotowywano zgony po ostrym przedawkowaniu dawką 13,6 gramów, a
po wprowadzeniu leku do obrotu w dawkach wynoszących zaledwie 6 gramów samej kwetiapiny.
Jednak opisano również przypadki przeżycia po ostrym przedawkowaniu dawkami do 30 gramów.
Po wprowadzeniu leku do obrotu opisywano przypadki przedawkowania samą kwetiapiną
prowadzące do zgonu lub śpiączki. Ponadto, następujące zdarzenia były zgłaszanie łącznie z
przedawkowaniem w monoterapii kwetiapiną: wydłużenie odcinka QT, napad drgawek, stan
padaczkowy, rabdomioliza, niewydolność oddechowa, zatrzymanie moczu, dezorientacja, delirium i
(lub) pobudzenie.

U pacjentów z wcześniej obecną ciężką chorobą układu krążenia istnieje podwyższone ryzyko
skutków przedawkowania (patrz punkt 4.4: Choroby układu sercowo-naczyniowego).

Postępowanie w przedawkowaniu
Nie istnieje swoiste antidotum dla kwetiapiny. W razie ciężkiego zatrucia, należy uwzględnić
możliwość zatrucia wielolekowego. Zaleca się wówczas leczenie pacjenta na oddziale
intensywnej terapii, obejmujące uzyskanie i utrzymanie drożności dróg oddechowych w celu
zapewnienia właściwego utlenowania i wentylacji oraz monitorowanie i podtrzymywanie
czynności układu krążenia. Mimo że nie badano zapobiegania wchłanianiu przy
przedawkowaniu, można zalecić płukanie żołądka w ciężkich zatruciach i jeśli to możliwe
wykonać je w ciągu jednej godziny od połknięcia leku. Należy rozważyć podanie węgla
aktywowanego.

W przypadku przedawkowanie kwetiapiny, oporne niedociśnienie należy leczyć odpowiednimi
metodami takimi jak podanie dożylne płynów i (lub) leków sympatykomimetycznych. Epinefryna
i dopamina nie powinny być stosowane, ponieważ stymulacja receptorów beta może nasilić
niedociśnienie podczas jednoczesnej blokady receptorów alfa wywołanej przez kwetiapinę.

Ścisłą obserwację lekarską i monitorowanie pacjenta należy prowadzić do chwili powrotu
pacjenta do zdrowia.


5.      WŁAŚCIWOŚCI FARMAKOLOGICZNE

5.1     Właściwości farmakodynamiczne
Grupa farmakoterapeutyczna: Leki przeciwpsychotyczne
Kod ATC: N05A H04

Mechanizm działania:
Kwetiapina jest atypowym lekiem przeciwpsychotycznym. Kwetiapina i jej aktywny metabolit
w osoczu ludzkim, norkwetiapina, oddziałują z wieloma receptorami neuroprzekaźników.
Kwetiapina i norkwetiapina wykazują powinowactwo do receptorów serotoninowych (5HT2) i
receptorów dopaminowych (D1 i D2) w mózgu. Uważa się, że taki rodzaj antagonizmu
receptorowego z większą selektywnością wobec 5HT2 względem receptorów D2 jest
odpowiedzialny za kliniczne właściwości przeciwpsychotyczne kwetiapiny oraz jej niewielki
wpływ na powstawanie objawów pozapiramidowych w porównaniu do typowych leków
przeciwpsychotycznych. Dodatkowo norkwetiapina wykazuje silne powinowactwo do transportera
norepinefryny (NET). Kwetiapina i norkwetiapina wykazują również silne powinowactwo do
receptorów histaminergicznych i 1-adrenergicznych oraz mniejsze powinowactwo do receptorów
2-adrenergicznych i serotoninowych 5HT1A. Powinowactwo kwetiapiny do cholinergicznych
receptorów muskarynowych lub benzodiazepinowych jest nieznaczne.

Rezultat działania farmakodynamicznego:
Kwetiapina wykazuje aktywność w testach aktywności przeciwpsychotycznej, takich jak test
odruchu unikania. Blokuje również działanie agonistów dopaminowych (mierzone w testach
behawioralnych lub elektrofizjologicznych) i podnosi stężenie metabolitów dopaminy — wskaźnika
neurochemicznego blokady receptora D2.

Badania przedkliniczne w kierunku objawów pozapiramidowych wykazały, że kwetiapina różni
się od typowych leków przeciwpsychotycznych i wykazuje nietypowy profil. Przy stosowaniu
przewlekłym kwetiapina nie wywołuje sensytyzacji receptora dopaminowego D2. Kwetiapina
wykazuje jedynie słabe działanie kataleptyczne w dawkach skutecznie blokujących receptor
dopaminowy D2. Przy podawaniu przewlekłym kwetiapina charakteryzuje się wybiórczym
działaniem w układzie limbicznym, powodując blok depolaryzacyjny w neuronach układu
mezolimbicznego, ale nie w neuronach układu nigrostriatalnego zawierającego dopaminę.
Kwetiapina po doraźnym lub przewlekłym podaniu w minimalnym stopniu wywołuje objawy
dystonii u małp kapucynek uwrażliwionych na działanie haloperydolu lub uprzednio
nieleczonych (patrz punkt 4.8).

Skuteczność kliniczna:
Schizofrenia
W trzech, kontrolowanych placebo badaniach klinicznych, u pacjentów ze schizofrenią,
z użyciem różnych dawek kwetiapiny nie wykazano różnic między grupami otrzymującymi
kwetiapinę i placebo pod względem częstości objawów pozapiramidowych ani jednoczesnego
stosowania leków antycholinergicznych. W badaniu z grupą kontrolną placebo, u pacjentów
otrzymujących stałe dawki kwetiapiny w zakresie 75 do 750 mg/dobę nie stwierdzono ani
częstszego występowania objawów pozapiramidowych, ani zwiększonego stosowania leków
antycholinergicznych. Długoterminowa skuteczność kwetiapiny IR (tabletki o natychmiastowym
uwalnianiu) w zapobieganiu nawrotom schizofrenii nie została sprawdzona w badaniach
klinicznych ze ślepą próbą. W otwartych badaniach u pacjentów ze schizofrenią, kwetiapina była
skuteczna w utrzymaniu poprawy klinicznej w trakcie kontynuacji leczenia u pacjentów, którzy
wykazali wstępną odpowiedź na leczenie, co sugeruje długookresową skuteczność.

Zaburzenia afektywne dwubiegunowe
W czterech badaniach klinicznych z grupą kontrolną placebo, u pacjentów stosujących
kwetiapinę w dawkach do 800 mg/dobę w leczeniu umiarkowanych i ciężkich epizodów
maniakalnych (dwa badania oceniające monoterapię i dwa oceniające leczenie skojarzone z litem
lub diwalproinianem) nie stwierdzono różnic w stosunku do grupy placebo w zakresie częstości
występowania objawów pozapiramidowych ani jednoczesnego stosowania leków
antycholinergicznych.

W dwóch badaniach klinicznych, w których stosowano kwetiapinę w monoterapii w leczeniu
umiarkowanych do ciężkich epizodów maniakalnych, wykazała ona lepszą skuteczność niż
placebo w zmniejszaniu objawów maniakalnych w trzecim i dwunastym tygodniu leczenia. Brak
wyników badań długookresowych wskazujących na skuteczność kwetiapiny w zapobieganiu
nawrotom epizodów manii lub depresji. Dane dotyczące stosowania kwetiapiny z
diwalproinianem lub solami litu w leczeniu ostrych, umiarkowanych do ciężkich epizodów
maniakalnych w okresie 3 i 6 tygodni są ograniczone, jednak takie leczenie skojarzone było
dobrze tolerowane przez pacjentów. W trzecim tygodniu stosowania tego typu leczenia
występował efekt sumowania się działania leków. Inne badanie kliniczne nie wykazało
sumowania działania leków w szóstym tygodniu leczenia. U pacjentów, u których nastąpiła
odpowiedź na leczenie, mediana dawki kwetiapiny w ostatnim tygodniu wynosiła około 600
mg/dobę, a około 85% spośród tych pacjentów otrzymywało dawkę w zakresie 400 do
800 mg/dobę.

W czterech badaniach klinicznych trwających 8 tygodni u pacjentów z epizodami depresji o
nasileniu od umiarkowanego do ciężkiego w przebiegu choroby dwubiegunowej typu I i II,
leczenie kwetiapiną IR 300 mg i 600 mg było znamiennie lepsze w porównaniu do stosowania
placebo w odniesieniu do wartości wyniku: średniej poprawy według skali MADRS i odpowiedzi
określonej jako co najmniej 50% poprawy wyniku w skali MADRS w porównaniu do wartości
wyjściowych. Nie stwierdzono różnicy w sile efektu pomiędzy pacjentami otrzymującymi 300
mg kwetiapiny IR i tymi otrzymującymi 600 mg.

Podczas przedłużonej obserwacji w dwóch z powyższych badań zostało wykazane, że
długotrwałe leczenie pacjentów, którzy reagowali na leczenie kwetiapiną IR 300 lub 600 mg było
skuteczne w porównaniu do placebo, w stosunku do objawów depresji, ale nie w stosunku do
objawów maniakalnych.

W dwóch badaniach klinicznych dotyczących zapobiegania nawrotom zmiennego nastroju
oceniających kwetiapinę w połączeniu z lekami stabilizującymi nastrój (normotymikami), u
pacjentów z epizodami manii, depresji lub mieszanymi, połączenie kwetiapiny i normotymiku
wykazało większą skuteczność nad monoterapią normotymikiem pod względem wydłużania
czasu do nawrotu zmiennego nastroju (maniakalnego, depresyjnego lub mieszanego). Kwetiapina
była stosowana w dawce od 400 mg do 800 mg na dobę w dwóch dawkach podzielonych w
leczeniu skojarzonym z solami litu lub kwasem walproinowym.

W jednym badaniu długookresowym (leczenie stosowano do 2 lat) oceniającym zapobieganie
nawrotom u pacjentów z epizodami manii, depresji lub objawami mieszanymi w przebiegu
choroby dwubiegunowej typu I, kwetiapina wykazała przewagę nad placebo w wydłużaniu czasu
do nawrotu epizodu każdego rodzaju zaburzenia nastroju. Odnotowano następującą ilość osób z
epizodem zaburzenia nastroju: 91 (22,5%) w grupie kwetiapiny, 208 (51,5%) w grupie placebo
oraz 95 (26,1%) w grupie leczonej związkami litu. U pacjentów, którzy odpowiedzieli na
leczenie kwetiapiną, porównanie kontynuowania leczenia kwetiapiną do zmiany na związki litu,
wykazało, że zmiana na leczenie związkami litu nie miała widocznego związku z wydłużeniem
czasu do nawrotu epizodu zmiany nastroju.

Badania kliniczne wykazały, że kwetiapina jest skuteczna przy dawkowaniu dwa razy na dobę,
chociaż jej okres półtrwania wynosi około 7 godzin. Potwierdzają to również dane z badań
z użyciem pozytonowej tomografii emisyjnej (PET), które wykazały połączenie kwetiapiny z
receptorami 5HT2 i D2 do 12 godzin po podaniu. Nie oceniano bezpieczeństwa i skuteczności
dawek powyżej 800 mg/dobę.

Bezpieczeństwo stosowania:
W krótkotrwałych badaniach klinicznych kontrolowanych placebo u pacjentów ze schizofrenią i
epizodami maniakalnymi w przebiegu choroby dwubiegunowej, skumulowana częstość objawów
pozapiramidowych była podobna do tej w grupie placebo (schizofrenia: 7,8% w przypadku
kwetiapiny i 8,0% w przypadku placebo; epizody manii w chorobie dwubiegunowej: 11,2% w
przypadku kwetiapiny i 11,4% w przypadku placebo). W krótkotrwałych badaniach
kontrolowanych z grupą placebo przeprowadzanych wśród pacjentów z ciężkimi zaburzeniami
depresyjnymi i epizodów depresyjnych w przebiegu choroby dwubiegunowej większy odsetek
objawów pozapiramidowych był obserwowany u pacjentów leczonych kwetiapiną niż u
pacjentów otrzymujących placebo. W krótkotrwałych badaniach klinicznych kontrolowanych
placebo wśród pacjentów z epizodami depresyjnymi w przebiegu choroby dwubiegunowej,
skumulowana częstość objawów pozapiramidowych wynosiła 8,9% w grupie stosującej
kwetiapinę w porównaniu do 3,8% w grupie z placebo. W krótkotrwałych badaniach klinicznych
kontrolowanych placebo dotyczących monoterapii w ciężkich zaburzeniach depresyjnych,
skumulowana częstość objawów pozapiramidowych wynosiła 5,4% przy stosowaniu kwetiapiny
XR (tabletki o przedłużonym uwalnianiu) i 3,2% w przypadku placebo. W krótkotrwałym
badaniu klinicznym kontrolowanym placebo dotyczącym monoterapii u pacjentów podeszłym
wieku z ciężkimi zaburzeniami depresyjnymi, skumulowana częstość objawów
pozapiramidowych wynosiła 9,0% w grupie przyjmującej kwetiapinę XR i 2,3% w grupie z
placebo. W przypadku zarówno epizodów depresyjnych w przebiegu choroby dwubiegunowej,
jak i ciężkich zaburzeń depresyjnych, częstość pojedynczych działań niepożądanych (np.
akatyzji, zaburzeń pozapiramidowych, drżeń, dyskinezji, dystonii, niepokoju, mimowolnych
skurczów mięśni, nadaktywności psychoruchowej i sztywności mięśni) nie przekroczyła 4% w
żadnej z badanych grup.

W krótkoterminowych, kontrolowanych placebo badaniach (trwających od 3 do 8 tygodni) z
ustalonymi dawkami (50 mg/dobę do 800 mg/dobę) zaobserwowano średnie zwiększenie masy
ciała u pacjentów leczonych kwetiapiną w zakresie od 0,8 kg dla dawki dobowej 50 mg do 1,4 kg
dla dawki dobowej 600 mg (z mniejszym wzrostem dla dawki dobowej 800 mg), w porównaniu z
0,2 kg u pacjentów leczonych placebo. Odsetek pacjentów leczonych kwetiapiną, których masa
ciała zwiększyła się o ≥7% wyniósł od 5,3% dla dawki dobowej 50 mg do 15,5% dla dawki
dobowej 400 mg (z mniejszym wzrostem dla dawki dobowej 600 i 800 mg), w porównaniu z
3,7% dla pacjentów leczonych placebo.

Dłuższe badania kliniczne dotyczące zapobiegania nawrotom miały okres otwarty (trwający od 4
do 36 tygodni), kiedy pacjenci byli leczeni kwetiapiną, następnie okres odstawienia, podczas
którego pacjenci byli losowo przydzielani do grupy stosującej kwetiapinę lub grupy placebo. U
pacjentów stosujących kwetiapinę średnie zwiększenie masy ciała w okresie otwartym wynosiło
2,56 kg, a do 48 tygodnia okresu randomizacji średnie zwiększenie masy ciała wynosiło 3,22 kg
w porównaniu z wyjściowym okresem otwartym. Dla pacjentów zrandomizowanych do
stosowania placebo średnie zwiększenie masy ciała w okresie otwartym wynosiło 2,39 kg, a
przed upływem 48 tygodnia okresu zrandomizowanego 0,89 kg w porównaniu z wyjściowym
okresem otwartym.

W kontrolowanych placebo badaniach klinicznych wśród pacjentów w podeszłym wieku z
objawami psychotycznymi w przebiegu chorób otępiennych, częstość działań niepożądanych
mózgowo-naczyniowych na 100 pacjento-lat nie była większa w grupie stosującej kwetiapinę niż
w grupie placebo.

We wszystkich krótkookresowych badaniach kontrolowanych placebo, u pacjentów leczonych
kwetiapiną w monoterapii, u których liczba neutrofilów na początku badania wynosiła 1,5 X
109/l lub więcej, częstość przynajmniej jednokrotnego spadku liczby neutrofilów poniżej 1,5 X
109/l wynosiła 1,9% w porównaniu do 1,3% w grupie placebo. Częstość zmian do wartości >0,5 -
<1,0 X 109/l była taka sama (0,2%) u pacjentów otrzymujących kwetiapinę jak i placebo. We
wszystkich badaniach klinicznych (kontrolowanych placebo, otwartych, porównawczych z innym
lekiem) u pacjentów, u których liczba neutrofilów na początku badania wynosiła 1,5 X 109/l lub
więcej, częstość przynajmniej jednokrotnego spadku liczby neutrofilów poniżej 1,5 X 109/l
wynosiła 2,9% oraz poniżej 0,5 X 109/l wynosiła 0,21% w grupie pacjentów leczonych
kwetiapiną.

Leczenie kwetiapiną było związane z zależnym od dawki obniżeniem poziomu hormonów
tarczycy. Występowanie zmian w TSH wynosiło 3,2% dla kwetiapiny w porównaniu do 2,7% dla
placebo. Występowanie jednoczesnych, mających potencjalne znaczenie kliniczne zmian
zarówno T3 lub T4 jak i TSH w tych badaniach było rzadkie, a obserwowane zmiany poziomu
hormonów tarczycy nie były związane z klinicznie istotną niedoczynnością tarczycy.
Obniżenie całkowitego i wolnego T4 było maksymalne w ciągu pierwszych sześciu tygodni
leczenia kwetiapiną, bez późniejszego obniżenia tego poziomu w trakcie dalszego leczenia. W
około 2/3 spośród wszystkich przypadków, zaprzestanie leczenia kwetiapiną wiązało się z
odwróceniem jej wpływu na poziom całkowitego i wolnego T4, bez względu na czas leczenia.

Katarakta/zmętnienie soczewki
W badaniu klinicznym kataraktogennego potencjału kwetiapiny (200 – 800 mg/dobę) w
porównaniu do rysperydonu (2 – 8 mg) u pacjentów ze schizofrenią lub zaburzeniami
schizoafektywnymi, odsetek pacjentów ze zwiększonym stopniem zmętnienia soczewki nie był
większy u leczonych kwetiapiną (4%) niż u pacjentów leczonych rysperydonem (10%), w
przypadku ekspozycji na leczenie przez okres co najmniej 21 miesięcy.

Dzieci i młodzież (w wieku od 10 do 17 lat)
Bezpieczeństwo stosowania i skuteczność kwetiapiny analizowane były w trwającym 3 tygodnie
badaniu kontrolowanym placebo, w którym uczestniczyli pacjenci z pobudzeniem maniakalnym
(n = 284 pacjentów z USA, wiek: 10-17 lat). Około 45% populacji pacjentów miało dodatkowo
rozpoznane ADHD. Przeprowadzono również trwające 6 tygodni badanie kontrolowane placebo,
w którym zajmowano się leczeniem schizofrenii (n = 222 pacjentów, wiek: 13-17 lat). Z obu
badań wyłączono pacjentów ze stwierdzonym brakiem reakcji na kwetiapinę. Leczenie
kwetiapiną rozpoczynano od dawki 50 mg/dobę, a w drugim dniu zwiększano ją do 100 mg/dobę;
w późniejszym czasie dawkę dalej stopniowo zwiększano (o 100 mg/dobę w 2-3 dawkach
podzielonych) aż do osiągnięcia dawki docelowej (pobudzenie maniakalne: 400-600 mg/dobę;
schizofrenia: 400-800 mg/dobę).

W badaniu obejmującym pacjentów z pobudzeniem maniakalnym, różnica dotycząca zmiany
średniej najmniejszych kwadratów w stosunku do wartości wyjściowych dla całkowitego wyniku
na skali manii Younga (ang. Young Mania Rating Scale, YMRS) (leczenie aktywne minus
placebo), wynosiła -5,21 dla kwetiapiny w dawce 400 mg/dobę i -6,56 dla kwetiapiny w dawce
600 mg/dobę.
Odsetek pacjentów reagujących na podawany środek (poprawa na skali Younga  50%) wynosił
64% w grupie otrzymującej kwetiapinę w dawce 400 mg/dobę, 58% w grupie przyjmującej ją
w dawce 600 mg/dobę i 37% w grupie placebo.

W badaniu, w którym uczestniczyli pacjenci ze schizofrenią, różnica dotycząca zmiany średniej
najmniejszych kwadratów w stosunku do wartości wyjściowych dla całkowitego wyniku na Skali
Oceny Zespołu Pozytywnego i Negatywnego (ang. Positive and Negative Syndrome Scale,
PANSS) (leczenie aktywne minus placebo) wynosiła -8,16 dla kwetiapiny w dawce 400 mg/dobę
i -9,29 dla kwetiapiny w dawce 800 mg/dobę. Ani mała (400 mg/dobę), ani duża (800 mg/dobę)
dawka kwetiapiny nie górowała nad placebo w odniesieniu do odsetka pacjentów reagujących na
podawany środek (zmniejszenie wyniku całkowitego PANSS w stosunku do wyniku
wyjściowego 30%). Zarówno w pobudzeniu maniakalnym, jak i schizofrenii, podczas
stosowania większych dawek odsetek pacjentów reagujących na leczenie był mniejszy.

Brak danych dotyczących utrzymywania się efektów leczenia i zapobiegania nawrotom
u pacjentów z tej grupy wiekowej.

Dodatkowych danych dotyczących bezpieczeństwa stosowania dostarczyło otwarte,
dwudziestosześciotygodniowe przedłużenie badań klinicznych (n = 360 pacjentów), w którym
stosowano kwetiapinę w dawkach dostosowywanych do stanu pacjenta (400-800 mg/dobę).
U dzieci i młodzieży zgłaszano przypadki zwiększenia ciśnienia tętniczego; częściej niż
u dorosłych zgłaszano u nich zwiększony apetyt, objawy pozapiramidowe i zwiększenie stężenia
prolaktyny w surowicy (patrz punkty 4.4 i 4.8).

Objawy pozapiramidowe
W krótkotrwałym badaniu klinicznym kontrolowanym placebo, przeprowadzonym u młodzieży
(wiek: 13-17 lat) ze schizofrenią, w którym kwetiapina stosowana była w monoterapii, całkowita
częstość występowania objawów pozapiramidowych wynosiła 12,9% w grupie kwetiapiny
i 5,3% w grupie placebo, chociaż częstość występowania poszczególnych zdarzeń niepożądanych
(np. akatyzji, drżenia, zaburzeń pozapiramidowych, hipokinezy, niepokoju ruchowego,
nadmiernej aktywności psychoruchowej, sztywności mięśni, dyskinezy) nie przekraczała 4,1% w
żadnej z leczonych grup. W krótkotrwałym badaniu klinicznym kontrolowanym placebo,
w którym kwetiapina stosowana była w monoterapii, przeprowadzonym u dzieci i młodzieży
(wiek: 10-17 lat) z pobudzeniem maniakalnym w przebiegu choroby afektywnej dwubiegunowej,
całkowita częstość występowania objawów pozapiramidowych wynosiła 3,6% w grupie
kwetiapiny i 1,1% w grupie placebo. W długotrwałym, otwartym badaniu klinicznym
przeprowadzonym u pacjentów ze schizofrenią i pobudzeniem maniakalnym w przebiegu
choroby afektywnej dwubiegunowej, całkowita częstość objawów pozapiramidowych
spowodowanych leczeniem wynosiła 10%.

Zwiększenie masy ciała
W krótkotrwałych badaniach klinicznych przeprowadzonych u dzieci i młodzieży
(wiek: 10-17 lat), u 17% pacjentów leczonych kwetiapiną i 2,5% pacjentów przyjmujących
placebo masa ciała uległa zwiększeniu o co najmniej 7%. Po uwzględnieniu naturalnego
przyrostu masy ciała związanego z upływem czasu, jako zmianę klinicznie istotną przyjęto
zwiększenie wskaźnika BMI o co najmniej 0,5 odchylenia standardowego w stosunku do
wartości wyjściowej – to kryterium spełniło 18,3% pacjentów leczonych kwetiapiną przez
przynajmniej 26 tygodni.

Samobójstwa/myśli samobójcze lub pogorszenie stanu klinicznego
W krótkotrwałych badaniach klinicznych kontrolowanych placebo, przeprowadzonych u dzieci
i młodzieży ze schizofrenią, częstość zachowań lub myśli samobójczych wynosiła u pacjentów
w wieku poniżej 18 lat 1,4% (2/147) w grupie kwetiapiny i 1,3% (1/75) w grupie placebo.
W krótkotrwałych badaniach klinicznych kontrolowanych placebo, przeprowadzonych
u dzieci i młodzieży z pobudzeniem maniakalnym w przebiegu choroby afektywnej
dwubiegunowej, częstość zachowań lub myśli samobójczych wynosiła u pacjentów w wieku
poniżej 18 lat 1,0% (2/193) w grupie kwetiapiny i 0% (0/90) w grupie placebo.

5.2    Właściwości farmakokinetyczne

Wchłanianie
Po podaniu doustnym kwetiapina jest dobrze wchłaniana i w dużym stopniu metabolizowana.
Przyjmowanie leku z pożywieniem nie ma istotnego wpływu na biodostępność kwetiapiny.
Szczytowe stężenia molowe w stanie stacjonarnym aktywnego metabolitu, norkwetiapiny, wynoszą
35% stężeń obserwowanych dla kwetiapiny. Farmakokinetyka kwetiapiny i norkwetiapiny jest
liniowa w dopuszczonym zakresie dawkowania.

Dystrybucja
Kwetiapina wiąże się w około 83% z białkami osocza.

Metabolizm
Kwetiapina jest w znacznym stopniu metabolizowana w wątrobie. Po podaniu znakowanej
radioizotopowo kwetiapiny, w postaci niezmienionej wydalane jest z moczem i kałem mniej niż
5% dawki leku. Badania in vitro wykazały, że CYP3A4 jest głównym izoenzymem biorącym udział
w metabolizmie kwetiapiny w układzie enzymatycznym cytochromu P450. Norkwetiapina powstaje
i jest usuwana głównie przy udziale CYP3A4.

Znakowana radioizotopowo kwetiapina wydalana jest w około 73% z moczem, a w 21% z kałem.
Kwetiapina i kilka jej metabolitów (w tym norkwetiapina) są słabymi inhibitorami aktywności
ludzkiego cytochromu P450 1A2, 2C9, 2C19, 2D6 i 3A4 in vitro. Hamowanie CYP in vitro
obserwuje się tylko w stężeniach około 5- do 50-krotnie wyższych niż osiągane przy dawkach 300
do 800 mg/dobę u ludzi. Wyniki tych badań wskazują na małe prawdopodobieństwo, aby
jednoczesne stosowanie kwetiapiny z innym lekiem metabolizowanym za pośrednictwem
cytochromu P450 powodowało klinicznie istotne zahamowanie metabolizmu tego leku. Z badań
na zwierzętach wynika, że kwetiapina może indukować enzymy cytochromu P450. W badaniu
interakcji leków u pacjentów z psychozą nie stwierdzono jednak zwiększenia aktywności
cytochromu P450 po podaniu kwetiapiny.

Eliminacja
Okres półtrwania w fazie eliminacji kwetiapiny i norkwetiapiny wynosi odpowiednio około 7 i
12 godzin. Średnio poniżej 5% frakcji molowej wolnej kwetiapiny i aktywnego metabolitu jest
wydalane z moczem.

Specjalne grupy pacjentów

Płeć
Właściwości farmakokinetyczne kwetiapiny nie różnią się u mężczyzn i kobiet.

Pacjenci w podeszłym wieku
Średni klirens kwetiapiny u osób w podeszłym wieku jest o około 30-50% mniejszy niż u osób
dorosłych w przedziale wiekowym 18 do 65 lat.

Zaburzenia czynności nerek
Średni klirens kwetiapiny w osoczu był mniejszy o około 25% u pacjentów z ciężką
niewydolnością nerek (klirens kreatyniny poniżej 30 ml/min/1,73 m2), jednak wartości klirensu
dla poszczególnych pacjentów mieściły się w granicach normy.

Zaburzenia czynności wątroby
Średni klirens kwetiapiny w osoczu jest mniejszy o około 25% u osób ze stwierdzoną
niewydolnością wątroby (stabilna marskość poalkoholowa). Ponieważ kwetiapina jest
intensywnie metabolizowana w wątrobie, spodziewane jest podwyższenie stężeń leku
w osoczu w populacji chorych z niewydolnością wątroby. U tych pacjentów konieczna może być
modyfikacja dawki (patrz punkt 4.2).

Dzieci i młodzież (w wieku od 10 do 17 lat)
Dane farmakokinetyczne uzyskano u 9 dzieci w wieku 10-12 lat oraz u 12 nastolatków, którzy
leczeni byli w stanie stacjonarnym kwetiapiną w dawce 400 mg dwa razy na dobę. W tej fazie
leczenia, stężenia związku macierzystego (kwetiapiny) w osoczu znormalizowane względem
dawki były u dzieci i młodzieży w wieku od 10 do 17 lat podobne do tych, jakie występują u
dorosłych, chociaż wartości Cmax stwierdzane u dzieci mieściły się w górnych granicach zakresu
tych wartości obserwowanych u dorosłych. Wartości AUC i Cmax aktywnego metabolitu,
norkwetiapiny, były większe niż u dorosłych odpowiednio o: 62% i 49% u dzieci (10-12 lat) oraz
28% i 14% u nastolatków (13-17 lat).

5.3   Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie

Nie wykazano genotoksyczności w serii badań genotoksyczności in vitro i in vivo. U zwierząt
laboratoryjnych przy klinicznie istotnym poziomie ekspozycji zaobserwowano następujące
odchylenia, które nie zostały dotychczas potwierdzone w długofalowych badaniach klinicznych:
u szczurów stwierdzono odkładanie się pigmentu w tarczycy; u małp Cynomolgus
zaobserwowano przerost komórek pęcherzykowych gruczołu tarczowego, zmniejszenie stężeń T 3
w osoczu, zmniejszenie stężenia hemoglobiny oraz zmniejszenie liczby krwinek czerwonych i
białych; a u psów stwierdzono zmętnienie soczewki i zaćmę (patrz punkt 5.1
Katarakta/zmętnienie soczewki ).

Analizując powyższe wyniki, należy rozważyć korzyści i oszacować ryzyko przed podaniem
kwetiapiny pacjentowi.


6.      DANE FARMACEUTYCZNE

6.1     Wykaz substancji pomocniczych

Rdzeń tabletki:
Hypromeloza 2910
Wapnia wodorofosforan dwuwodny
Laktoza jednowodna
Skrobia kukurydziana
Karboksymetyloskrobia sodowa (Typ A)
Magnezu stearynian
Celuloza mikrokrystaliczna pH 102
Talk
Krzemionka koloidalna bezwodna

Otoczka tabletki:
Opadry Yellow 02B32696:
Żelaza tlenek żółty (E 172)
Hypromeloza 2910
Tytanu dwutlenek (E 171)
Makrogol 400

Opadry White 20A28735:
Hydroksypropyloceluloza
Hypromeloza 2910
Tytanu dwutlenek (E 171)
Talk


6.2     Niezgodności farmaceutyczne

Nie dotyczy.

6.3     Okres ważności

30 miesięcy

6.4     Specjalne środki ostrożności przy przechowywaniu

Przechowywać w oryginalnym opakowaniu.

6.5     Rodzaj i zawartość opakowania

Blistry PVC/aluminiowe

Wielkości opakowań:
10, 20, 30, 50, 60, 90 i 100 tabletek (po 10 w blistrze)
Nie wszystkie rodzaje opakowań muszą znajdować się w obrocie.

6.6    Szczególne środki ostrożności dotyczące usuwania i przygotowania leku do
stosowania

Brak szczególnych wymagań.


7.   PODMIOT ODPOWIEDZIALNY POSIADAJĄCY POZWOLENIE NA
DOPUSZCZENIE DO OBROTU

ICN Polfa Rzeszów S.A.
ul. Przemysłowa 2
35-959 Rzeszów, Polska


8.     NUMER(-Y) POZWOLENIA(-Ń) NA DOPUSZCZENIE DO OBROTU

Pozwolenie nr 15729


9.   DATA WYDANIA PIERWSZEGO POZWOLENIA NA DOPUSZCZENIE DO
OBROTU / DATA PRZEDŁUŻENIA POZWOLENIA

02.07.2009

10. DATA ZATWIERDZENIA LUB CZĘŚCIOWEJ ZMIANY TEKSTU
CHARAKTERYSTYKI PRODUKTU LECZNICZEGO

20.11.2012

                    

Inne leki Quetiapinum: