Octagam 10%:

Nazwa międzynarodowa:
Immunoglobulinum humanum normale
Podmiot odpowiedzialny:
OCTAPHARMA (IP) LTD, WIELKA BRYTANIA
Pozwolenie w Polsce
16423
Pozwolenie w Europie
-
Producenci:
OCTAPHARMA AB, SZWECJA
OCTAPHARMA PHARMAZEUTIKA PRODUKTIONS GMBH, AUSTRIA
OCTAPHARMA PRODUKTION. GMBH, NIEMCY
OCTAPHARMA S.A.S., FRANCJA
Postać
roztwór do infuzji
Dawka
0,1 g/ml
Lek refundowany
Nie
Kategoria
Lz
Kod ATC
J06BA02
                           ULOTKA DLA PACJENTA: INFORMACJA DLA UŻYTKOWNIKA

                           Octagam 10%, roztwór do infuzji

                        Immunoglobulina ludzka normalna (IVIg)

Należy zapoznać się z treścią ulotki przed zastosowaniem leku.
-  Należy zachować tę ulotkę, aby w razie potrzeby móc ją ponownie przeczytać.
-  Należy zwrócić się do lekarza lub farmaceuty, gdy potrzebna jest rada lub dodatkowa
   informacja.
-  Lek ten został przepisany ściśle określonej osobie i nie należy go przekazywać innym,
   gdyż może im zaszkodzić, nawet jeśli objawy choroby są takie same.
-  Jeśli nasili się którykolwiek z objawów niepożądanych lub wystąpią jakiekolwiek
   objawy niepożądane niewymienione w ulotce, należy powiadomić lekarza lub
   farmaceutę.

Spis treści ulotki:
1. Co to jest lek Octagam 10% i w jakim celu się go stosuje
2. Informacje ważne przed zastosowaniem leku Octagam 10%
3. Jak stosować Octagam 10%
4. Możliwe działania niepożądane
5. Jak przechowywać lek Octagam 10%
6. Zawartość opakowania i inne informacje


1.   CO TO JEST LEK OCTAGAM 10% I W JAKIM CELU SIĘ GO STOSUJE 

Co to jest lek Octagam 10%
Octagam 10% jest roztworem normalnej ludzkiej immunoglobuliny (IgG) (tj. roztworem
ludzkich przeciwciał) do podania dożylnego (tj. wlewu do żyły). Immunoglobuliny są
normalnymi składnikami ciała ludzkiego i wspierają jego odporność. Octagam 10%
zawiera wszystkie przeciwciała IgG, które występują w normalnej populacji ludzkiej.
Odpowiednie dawki tego produktu leczniczego mogą przywrócić nieprawidłowo niskie
poziomy immunoglobuliny do normy.
Octagam 10% obejmuje szerokie spektrum przeciwciał przeciwko różnym czynnikom
zakaźnym.

W jakim celu stosuje się lek Octagam 10%
Lek Octagam 10% stosuje się
* w leczeniu substytucyjnym pacjentów, którzy nie posiadają wystarczających ilości
  własnych przeciwciał,
* w leczeniu pewnych chorób zapalnych,
* w celu zapobiegania lub leczenia infekcji po przeszczepie szpiku kostnego.

Lek Octagam 10% stosuje się w leczeniu substytucyjnym. Istnieją 3 grupy pacjentów
poddawanych leczeniu substytucyjnemu:
     -   Pacjenci z wrodzonym niedoborem przeciwciał (pierwotne niedobory odporności:
         wrodzona agammaglobulinemia i hipogammaglobulinemia, pospolity zmienny
         niedobór odporności, ciężkie złożone niedobory odporności)
     -   Pacjenci z chorobą krwi prowadzącą do braku przeciwciał i nawracających zakażeń
         (szpiczak mnogi lub przewlekła białaczka limfatyczna z ciężką wtórną
         hipogammaglobulinemią i nawracającymi zakażeniami)
     -   Pacjenci z wrodzonym AIDS, u których występują nawracające zakażenia
         bakteryjne

Lek Octagam 10% może być stosowany w leczeniu następujących chorób zapalnych:
     -   U dorosłych i dzieci z niewystarczającą ilością płytek krwi (samoistna plamica
         małopłytkowa) i wysokim ryzykiem krwawienia lub przed zabiegiem
         chirurgicznym w celu zwiększenia ilości płytek krwi
     -   U pacjentów cierpiących na chorobę prowadzącą do zapalenia różnych organów
         (choroba Kawasaki)
     -   U pacjentów cierpiących na chorobę prowadzącą do zapalenia pewnych części
         systemu nerwowego (zespół Guillain Barré)


2.   INFORMACJE WAŻNE PRZED ZASTOSOWANIEM LEKU OCTAGAM 10%
Kiedy nie stosować leku Octagam 10%:
     -   jeśli u pacjenta stwierdzono uczulenie na ludzką immunoglobulinę lub
         którykolwiek z pozostałych składników leku Octagam 10%,
     -   jeśli u pacjenta występuje niedobór immunoglobuliny A (niedobór IgA) z
         występowaniem przeciwciał przeciwko IgA.
Ostrzeżenia i środki ostrożności
Należy poinformować lekarza o wszelkich współistniejących chorobach.
W przypadku wystąpienia działań niepożądanych należy zmniejszyć szybkość podawania
leku lub przerwać infuzję. Wymagane postępowanie w przypadku niepożądanego
zdarzenia będzie zależało od natury i nasilenia działania ubocznego.
Bezpieczeństwo wirusologiczne
W przypadku leków otrzymywanych z preparatów krwi lub osocza ludzkiego należy
podjąć środki ostrożności zapobiegające przenoszeniu chorób zakaźnych. Do takich
środków należy:
- staranna selekcja dawców krwi oraz osocza w celu wykluczenia nosicielstwa chorób
   zakaźnych,
- badanie indywidualnych donacji oraz puli osocza na obecność wirusa/zakażenia,
- procedury inaktywacji lub usunięcia wirusów stosowane przez producentów w procesie
   obróbki krwi lub plazmy.
Pomimo tych środków w przypadku podawania leków wytwarzanych z ludzkiej krwi lub
osocza nie można całkowicie wykluczyć ryzyka przeniesienia czynników zakaźnych.
Dotyczy to także nieznanych lub powstających wirusów lub innych patogenów.
Zachowanie środków ostrożności zapobiega przenoszeniu wirusów otoczkowych, takich
jak wirus niedoboru odporności (HIV), wirus zapalenia wątroby typu B i C.
Podejmowane środki ostrożności mogą mieć ograniczone zastosowanie w przypadku
wirusów bezotoczkowych, takich jak wirus zapalenia wątroby typu A (HAV) oraz
parwowirus B19.
Immunoglobuliny nie mają związku z zakażeniami wirusem zapalenia wątroby typu A lub
parwowirusem B19, prawdopodobnie dzięki ochronie obecnych w tym produkcie
przeciwciał przeciw tym zakażeniom.


Stanowczo zaleca się, aby przy każdorazowym podaniu leku Octagam 10% zapisywać
nazwę oraz numer serii produktu w celu zachowania informacji o zużytych seriach.


Dzieci i młodzież
Odnośnie dzieci i młodzieży nie występują specjalne ani dodatkowe ostrzeżenia czy środki
ostrożności.

Inne leki i Octagam 10%
Linię infuzyjną można przepłukać przed i po podaniu leku Octagam 10% solą
fizjologiczną lub 5% wodnym roztworem dekstrozy.
Należy powiedzieć lekarzowi o wszystkich przyjmowanych ostatnio lekach, również tych,
które wydawane są bez recepty lub o szczepieniu, jeśli zostało wykonane w przeciągu
ostatnich trzech miesięcy.
Lek Octagam 10% może obniżać skuteczność szczepionek zawierających żywe
atenuowane wirusy, takich jak szczepionki przeciwko odrze, różyczce, śwince i ospie
wietrznej.
Szczepienie szczepionkami zawierającymi żywe atenuowane wirusy powinno być
wykonane w odstępie trzech miesięcy od podania immunoglobuliny. W przypadku
szczepionki przeciwko odrze skuteczność ta może być obniżona do 1 roku.
Należy poinformować lekarza o przyjmowaniu immunoglobuliny przy oddawaniu próbki
krwi, gdyż może mieć to wpływ na wyniki badania.

Badanie stężenia glukozy we krwi
Niektóre typy systemów stosowanych do oznaczania stężenia glukozy we krwi (tak zwane
glukometry) błędnie rozpoznają maltozę zawartą w leku Octagam 10% jako glukozę. To
może prowadzić do błędnego zawyżania odczytów stężenia glukozy podczas wlewu oraz
przez okres około 15 godzin po zakończeniu wlewu, a w konsekwencji do niewłaściwego
zastosowania insuliny skutkującego zagrażającą życiu hipoglikemią (tj. obniżonym
poziomem cukru we krwi).
Także w przypadkach prawdziwej hipoglikemii może nie nastąpić leczenie z uwagi na
fałszywie zmienione odczyty podwyższonego stężenia glukozy.
Zatem podczas podawania leku Octagam 10% lub innych produktów zawierających
maltozę należy oznaczyć stężenie glukozy we krwi za pomocą systemu badania
wykorzystującego metodę swoistą dla glukozy. Nie powinno się stosować systemów
opartych na metodach wykorzystujących dehydrogenazę glukozową
pirolochinolinochinonu (GDH-PQQ) lub oksydoreduktazę glukozową.
Należy uważnie przeczytać informacje dotyczące systemu oznaczania stężenia glukozy, w
tym pasków testowych, aby stwierdzić czy dany system jest odpowiedni do badania
podczas jednoczesnego stosowania leków podawanych pozajelitowo, zawierających
maltozę. W przypadku pojawienia się wątpliwości należy skontaktować się z lekarzem
prowadzącym leczenie w celu ustalenia, czy dany system oznaczania stężenia glukozy
nadaje się do badania podczas jednoczesnego stosowania leków podawanych pozajelitowo,
zawierających maltozę.
Octagam 10% z jedzeniem, piciem i alkoholem
Nie zaobserwowano żadnych oddziaływań. W przypadku stosowania produktu Octagam
10% przed infuzją należy zapewnić odpowiednie nawodnienie.


Ciąża, karmienie piersią i wpływ na płodność
W ciąży i w okresie karmienia piersią lub gdy istnieje podejrzenie, że kobieta jest w ciąży,
lub gdy planuje ciążę, przed zastosowaniem tego leku należy poradzić się lekarza lub
farmaceuty.
Bezpieczeństwo stosowania tego produktu leczniczego u kobiet w ciąży nie zostało
ustalone w kontrolowanych badaniach klinicznych i dlatego powinien być on podawany
kobietom w ciąży i matkom karmiącym piersią ze szczególną ostrożnością. Wykazano, że
produkty lecznicze IVIg przenikają przez łożysko, co nasila się podczas trzeciego
trymestru. Kliniczne doświadczenia dotyczące stosowania immunoglobulin wskazują, że
nie mają one szkodliwego wpływu na przebieg ciąży, rozwój płodu czy noworodka.
Immunoglobuliny są wydzielane do mleka matki, co może przyczyniać się do
przekazywania noworodkowi przeciwciał ochronnych.
Kliniczne doświadczenie dotyczące stosowania immunoglobulin sugeruje, że nie należy
oczekiwać ich szkodliwego wpływu na płodność.


Prowadzenie pojazdów i obsługiwanie maszyn:
Niektóre działania niepożądane związane z produktem Octagam 10% mogą pogarszać
zdolność prowadzenia pojazdów i obsługiwania maszyn. Pacjenci doświadczający podczas
leczenia działań niepożądanych powinni poczekać do momentu ich ustąpienia przed
rozpoczęciem prowadzenia pojazdów i obsługiwania maszyn.

3.   JAK STOSOWAĆ LEK OCTAGAM 10%
O konieczności stosowania oraz dawce leku Octagam 10% decyduje lekarz. Lek Octagam
10% podawany jest w postaci infuzji dożylnej (wlewu do żyły) przez personel medyczny.
Dawka i sposób dawkowania są zależne od wskazania i wymagają indywidualnego
określenia dla każdego pacjenta.
- W razie wątpliwości związanych ze stosowaniem leku należy zwrócić się do lekarza
  lub farmaceuty.


4.   MOŻLIWE DZIAŁANIA NIEPOŻĄDANE
Jak każdy lek, lek Octagam 10% może powodować działania niepożądane, chociaż nie u
każdego one wystąpią.
Sporadycznie występujące reakcje niepożądane:
Dreszcze, ból głowy, zawroty głowy, gorączka, wymioty, reakcje alergiczne, nudności,
bóle stawów, zmiany ciśnienia krwi (niskie/wysokie ciśnienie krwi) i umiarkowany ból
pleców w okolicy krzyżowej.
Reakcje niepożądane występujące rzadko i w pojedynczych przypadkach:
Normalne ludzkie immunoglobuliny mogą spowodować spadek ciśnienia krwi i wstrząs
anafilaktyczny, nawet w przypadku, gdy pacjent nie wykazywał nadwrażliwości na lek po
poprzednim podaniu.
Po podaniu normalnej, ludzkiej immunoglobuliny zaobserwowano następujące,
pojedyncze oraz rzadkie przypadki:
 - odwracalne jałowe zapalenie opon mózgowo-rdzeniowych (stan zapalny tkanki
   otaczającej mózg)
 - odwracalna niedokrwistość hemolityczna/hemoliza (zniszczenie krwinek czerwonych)
 - przejściowy wzrost poziomu transaminaz wątrobowych (markery krwi wskazujące na
   przejściowe upośledzenie funkcji wątroby)
 - odwracalne reakcje skórne (reakcje skóry), często przypominające wyprysk
 - wzrost poziomu kreatyniny (marker krwi wskazujący na upośledzenie funkcji nerek)
   i/lub ostra niewydolność nerek
- odnotowano zdarzenia zakrzepowe (tworzenie się zakrzepów)
     -   u pacjentów w podeszłym wieku
     -   u pacjentów z oznakami niedokrwienia mózgu lub mięśnia sercowego (upośledzone
         krążenie krwi w naczyniach mózgowych lub wieńcowych)
     -   u pacjentów z nadwagą oraz pacjentów z nadmiernie zmniejszoną objętością krwi
Jeśli nasili się którykolwiek z objawów niepożądanych lub wystąpią jakiekolwiek objawy
niepożądane niewymienione w ulotce, należy poinformować lekarza lub farmaceutę.


5.   JAK PRZECHOWYWAĆ LEK OCTAGAM 10%
Lek należy przechowywać w miejscu niewidocznym i niedostępnym dla dzieci.
Nie stosować leku Octagam 10% po upływie terminu ważności zamieszczonego na
etykiecie i kartoniku.
Przechowywać w lodówce (2°C – 8°C). Przechowywać pojemnik w opakowaniu
zewnętrznym w celu ochrony przed światłem. Nie zamrażać.
Produkt może zostać wyjęty z lodówki na pojedynczy okres do 3 miesięcy (nie
przekraczając okresu ważności) i może być przechowywany w temperaturze poniżej 25°C.
Pod koniec tego okresu produktu nie należy ponownie umieszczać w lodówce lecz należy
go wyrzucić. Datę wyjęcia leku z lodówki należy zapisać na opakowaniu zewnętrznym.
Nie stosować leku Octagam 10%, jeśli widoczne jest zmętnienie roztworu, osad lub silne
zabarwienie.
Leków nie należy wyrzucać do kanalizacji ani domowych pojemników na odpadki. Należy
zapytać farmaceutę, jak usunąć leki, których się już nie potrzebuje. Takie postępowanie
pomoże chronić środowisko.


6.   ZAWARTOŚĆ OPAKOWANIA I INNE INFORMACJE
Co zawiera lek Octagam 10%:
-  Substancją czynną leku jest normalna ludzka immunoglobulina, roztwór 10% (w tym
   co najmniej 95% immunoglobuliny G).
-  Pozostałe składniki leku to maltoza i woda do wstrzykiwań.
Jak wygląda lek Octagam 10% i co zawiera opakowanie:
Lek Octagam 10% jest roztworem do infuzji i jest dostępny w fiolce (2 g/20 ml) lub
butelkach (5 g/50 ml, 10 g/100 ml, 20 g/200 ml). Jedna sztuka w opakowaniu.

Roztwór jest klarowny lub lekko opalizujący, bezbarwny lub lekko żółty.
Nie wszystkie rodzaje opakowań muszą znajdować się w obrocie.

Podmiot odpowiedzialny i wytwórca:
Octapharma (IP) Limited
The Zenith Building
26 Spring Gardens
Manchester M2 1AB
Wielka Brytania
Tel: +44 161 837 3770
Fax: +44 161 837 3799


Wytwórca:
Octapharma Pharmazeutika Produktionsges.m.b.H.
Oberlaaer Strasse 235, A-1100 Vienna, Austria
Tel.: +43 1 61032 0
Faks: +43 1 61032 9300
Octapharma S.A.S.
70-72 rue de Marèchal Foch, BP 33, F-67380 Lingolsheim, Francja
Tel.: +33 3 88 78 89 89
Faks +33 3 88 78 89 78
Octapharma AB
SE-112 75 Stockholm, Szwecja
Tel.: +46 8 566 430 00
Faks: +46 8 133045
Octapharma GmbH
Elisabeth-Selbert-Str. 11
40764 Langenfeld
Niemcy
Tel.: +49 2173 917
Fax: +49 2173 917 111

Ten produkt leczniczy jest dopuszczony do obrotu w krajach członkowskich
Europejskiego Obszaru Gospodarczego pod następującymi nazwami:
Austria:             Octagam 100 mg/ml Infusionslösung
Belgia:              Octagam 10% solution for infusion
Bułgaria:            Octagam 10%
Cypr:                Octagam 10%
Czechy:              Octagam 10%
Dania:               Octagam, infusionsvæske, opløsning 100 mg/ml
Estonia:             Octagam 10%, infusioonilahus, 100 mg/ml
Finlandia:          Octagam 100 mg/ml
Francja:            Octagam 100 mg/ml
Grecja:             Octagam 10%
Hiszpania:          Octagamocta 100 mg/ml
Holandia:           Octagam 10%
Islandia:           Octagam 10%
Litwa:              Octagam 10% infuzinis tirpalas
Luksemburg:         Octagam 10%
Łotwa:              Octagam 100 mg/ml šķīdums infūzijām
Malta:              Octagam 10%
Niemcy:             Octagam 10%
Norwegia:           Octagam 10%
Polska:             Octagam 10%
Portugalia:         Octagam 100 mg/ml solução para perfusão
Rumunia:            Octagam 10% soluţie perfuzabilă
Słowacja:           Octagam 10%
Słowenia:           Octagam 100 mg/ml raztopina za infundiranje
Szwecja:            Octagam 100 mg/ml infusionsvätska, lösning
Węgry:              Octagam 100 mg/ml
Wielka Brytania:    Octagam 10% solution for infusion
Włochy:             Gamten 100 mg/ml

Data zatwierdzenia ulotki: 03/2013

Poniższe informacje przeznaczone są wyłącznie dla personelu medycznego lub
pracowników służby zdrowia:
    - Przed użyciem produkt należy ogrzać do temperatury pokojowej lub temperatury
      ciała.
    - Roztwór powinien być klarowny do lekko opalizującego oraz bezbarwny do
      jasnożółtego.
    - Nie stosować roztworu mętnego lub zawierającego osad.
    - Wszelkie resztki niewykorzystanego produktu lub jego odpady należy usunąć w
      sposób zgodny z lokalnymi przepisami.
    - Ten produkt leczniczy nie powinien być mieszany z innymi produktami leczniczymi.
    - W celu podania leku pozostałego pod koniec wlewu w rurce infuzyjnej można ją
      przepłukać 0,9% roztworem soli fizjologicznej lub 5% roztworem dekstrozy.

                
                                         CHARAKTERYSTYKA PRODUKTU LECZNICZEGO



1     NAZWA PRODUKTU LECZNICZEGO

Octagam 10%, roztwór do infuzji

2     SKŁAD JAKOŚCIOWY I ILOŚCIOWY
Immunoglobulina ludzka normalna (IVIg)* 100 mg/ml
*odpowiadająca zawartości białka całkowitego, z czego co najmniej 95% stanowi ludzka
immunoglobulina G
Rozkład podklas IgG:
     IgG 1   około 60%
     IgG2    około 32%
     IgG3    około 7%
     IgG4    około 1%
    Maksymalna zawartość IgA: 400 mikrogramów/ml

Każda fiolka po 20 ml zawiera 2 g immunoglobuliny ludzkiej normalnej
Każda fiolka po 50 ml zawiera 5 g immunoglobuliny ludzkiej normalnej
Każda fiolka po 100 ml zawiera 10 g immunoglobuliny ludzkiej normalnej
Każda fiolka po 200 ml zawiera 20 g immunoglobuliny ludzkiej normalnej
Wytwarzany z osocza ludzkiego pochodzącego od dawców.
Pełny wykaz substancji pomocniczych, patrz punkt 6.1.

3     POSTAĆ FARMACEUTYCZNA

Roztwór do infuzji
Przezroczysty lub lekko opalizujący roztwór, bezbarwny lub lekko żółty. Wartość pH
roztworu wynosi 4,5 – 5,0; jego osmolalność wynosi ≥ 240 mOsmol/kg.

4     SZCZEGÓŁOWE DANE KLINICZNE

4.1      Wskazania do stosowania

Leczenie substytucyjne u dorosłych oraz dzieci i młodzieży (0-18 lat) w przypadku:

-     Zespołów pierwotnych niedoborów odporności z upośledzonym wytwarzaniem
      przeciwciał (patrz punkt 4.4).
-     Hipogammaglobulinemii i nawracających infekcji bakteryjnych u pacjentów z
      przewlekłą białaczką limfocytową, u których antybiotykoterapia profilaktyczna nie
      dała zadowalających wyników.
-     Hipogammaglobulinemii i nawracających infekcji bakteryjnych u pacjentów w fazie
      plateau szpiczaka mnogiego, którzy nie reagowali na immunizację przeciwko
      pneumokokom.
-   Hipogammaglobulinemii u pacjentów po allogenicznym przeszczepie macierzystych
    komórek krwiotwórczych (ang. haematopoietic stem cell transplantation, HSCT).
-   Wrodzonego zespołu AIDS z nawracającymi infekcjami bakteryjnymi.

Immunomodulacja u dorosłych oraz dzieci i młodzieży (0-18 lat) w następujących
przypadkach:

-   Pierwotna małopłytkowość immunologiczna (ITP) u pacjentów z wysokim ryzykiem
    krwawienia lub przed zabiegiem chirurgicznym w celu zwiększenia ilości płytek krwi.
-   Zespół Guillain Barré
-   Choroba Kawasaki

4.2 Dawkowanie i sposób podawania
Leczenie substytucyjne należy rozpocząć i monitorować pod nadzorem lekarza
doświadczonego w leczeniu niedoborów odporności.

Dawkowanie

Dawka i sposób dawkowania są zależne od wskazania.
W leczeniu substytucyjnym może być konieczne indywidualne ustalenie dawki dla
pacjenta w zależności od odpowiedzi farmakokinetycznej i klinicznej.
Poniższe schematy dawkowania są wskazówkami:
Leczenie substytucyjne w pierwotnych niedoborach odporności
-   Schemat dawkowania powinien doprowadzić do osiągnięcia stężenia minimalnego IgG
    (oznaczony przed kolejną infuzją) wynoszącego co najmniej 5-6 g/l. Leczenie wymaga
    prowadzenia przez okres trzech do sześciu miesięcy od momentu rozpoczęcia do
    uzyskania stanu wyrównania niedoborów. Zalecaną dawką początkową jest 0,4-0,8
    g/kg mc. podawaną jednorazowo, a następnie stosuje się 0,2 g/kg mc. co trzy - cztery
    tygodnie.
-   Wymaganą dawką do osiągnięcia poziomu IgG 5 - 6 g/l jest 0,2-0,8 g/kg mc. na
    miesiąc.
-   Odstępy pomiędzy dawkami, kiedy został osiągnięty stan stabilny, powinny wynosić
    od 3 do 4 tygodni.
-  Oznaczenia i oceny stężeń minimalnych należy dokonywać w odniesieniu do częstości
   występowania infekcji. W celu zmniejszenia częstości występowania infekcji,
   konieczne może być zwiększenie dawki i dążenie do wyższego stężenia minimalnego.
Hipogammaglobulinemia i nawracające infekcje bakteryjne u pacjentów cierpiących na
przewlekłą białaczkę limfocytową, u których antybiotykoterapia profilaktyczna nie dała
zadowalających wyników; hipogammaglobulinemia i nawracające infekcje bakteryjne u
pacjentów w fazie plateau szpiczaka mnogiego, którzy nie reagowali na immunizację
przeciwko pneumokokom; wrodzony zespół AIDS z nawracającymi infekcjami
bakteryjnymi:
-   Zalecaną dawką jest 0,2-0,4 g/kg mc. co trzy - cztery tygodnie.
Hipogammaglobulinemia u pacjentów po allogenicznym przeszczepie macierzystych
komórek krwiotwórczych
-   Zalecaną dawką jest 0,2 do 0,4 g/kg co trzy do czterech tygodni. Stężenie minimalne
    należy utrzymywać powyżej 5 g/l.
Pierwotna małopłytkowość immunologiczna
Istnieją dwa alternatywne schematy leczenia:
-   0,8-1 g/kg w pierwszym dniu leczenia; dawkę tę można powtórzyć jednorazowo w
    ciągu 3 dni.
-   0,4 g/kg na dobę przez okres od dwóch do pięciu dni.
-   W przypadku nawrotu choroby leczenie można powtórzyć.
Zespół Guillain Barré:
-   0,4 g/kg mc. dziennie przez okres 5 dni.
Choroba Kawasaki:
-   Podawać 1,6-2,0 g/kg mc. w dawkach podzielonych przez dwa do pięciu dni lub
    pojedynczą dawkę 2,0 g/kg mc. Pacjentom należy równocześnie podawać kwas
    acetylosalicylowy.
Poniższa tabela zawiera podsumowanie odnośnie wskazówek dotyczących dawek leku:
Wskazanie                         Dawka                  Częstotliwość wstrzyknięć
leczenie substytucyjne            -   dawka
w pierwotnych niedoborach             początkowa:
odporności                                               co 3 do 4 tygodni aż do uzyskania
                                  -   0,4 -0,8 g/kg mc.
                                                         poziomu IgG co najmniej 5 - 6 g/l
                                  -   kontynuacja
                                      dawką:
                                      0,2 – 0,8 g/kg mc.
leczenie substytucyjne we         0,2 - 0,4 g/kg mc.     co 3 do 4 tygodni aż do uzyskania
wtórnych niedoborach                                     poziomu IgG co najmniej 5 - 6 g/l
odporności


Wrodzony zespół AIDS              0,2 – 0,4 g/kg mc.     co 3 do 4 tygodni

Hipogammaglobulinemia
                                  0,2 – 0,4 g/kg mc.     co 3 do 4 tygodni do uzyskania
(< 4 g/l) u pacjentów po                                 stężenia minimalnego IgG
allogenicznym przeszczepie                               powyżej 5 g/l.
macierzystych komórek
krwiotwórczych
modulacja odpowiedzi
immunologicznej:                  0,8 - 1 g/kg           pierwszego dnia, możliwość
Pierwotna małopłytkowość          lub                    powtórzenia dawki jednorazowo
immunologiczna                                           w okresie 3 dni
                                  0,4 g/kg/ mc. na
                                  dzień                  przez 2 do 5 dni

zespół Guillain Barré             0,4 g/kg/ mc. na       przez 5 dni
                                  dzień
Wskazanie                         Dawka                Częstotliwość wstrzyknięć
choroba Kawasaki                  1,6 – 2,0 g/kg mc.   w dawkach podzielonych przez 2
                                                       do 5 dni łącznie z kwasem
                                  lub
                                                       acetylosalicylowym
                                  2,0 g/kg mc.         dawka jednorazowa łącznie
                                                       z kwasem acetylosalicylowym



Dzieci i młodzież
Dawkowanie u dzieci i młodzieży (0-18 lat) nie różni się od dawkowania u dorosłych,
ponieważ dla każdego ze wskazań jest ono określone na podstawie masy ciała i
dostosowane do odpowiedzi klinicznych w stanach wymienionych powyżej.

Sposób podawania

Do podania dożylnego.
Lek Octagam 10% powinien być podawany dożylnie w postaci infuzji z szybkością
początkową 0,01 ml/kg mc. na minutę przez 30 minut. W przypadku dobrej tolerancji
(patrz punkt 4.4) szybkość podawania może być stopniowo zwiększona, maksymalnie do
0,12 ml/kg/ mc. na minutę.

4.3      Przeciwwskazania

Nadwrażliwość na substancję czynną lub na którąkolwiek substancję pomocniczą
wchodzącą w skład leku Octagam 10% (patrz punkt 4.4) .
Nadwrażliwość na ludzkie immunoglobuliny, w szczególności u pacjentów z
przeciwciałami przeciwko IgA.

4.4      Specjalne ostrzeżenia i środki ostrożności dotyczące stosowania

Niniejszy produkt leczniczy zawiera 90 mg/ml maltozy jako substancję pomocniczą.
Interakcja maltozy w oznaczeniach stężenia glukozy we krwi może prowadzić do
fałszywie zawyżonych odczytów stężenia glukozy, a w konsekwencji do niewłaściwego
podania insuliny prowadzącego do zagrażającej życiu hipoglikemii i zgonu. Ukrycie stanu
hipoglikemicznego przez fałszywie zawyżone odczyty stężenia glukozy może również
doprowadzić do nieleczenia prawdziwej hipoglikemii (patrz punkt 4.5). Informacje
dotyczące ostrej niewydolności nerek zostały podane poniżej.
Niektóre ciężkie działania niepożądane mogą być związane z szybkością infuzji. Należy
ściśle przestrzegać zaleceń dotyczących szybkości podawania zawartych w punkcie 4.2..
Pacjent musi być poddany ścisłej kontroli i obserwacji przez cały czas trwania infuzji.
Niektóre działania niepożądane mogą występować z większą częstotliwością w przypadku:
-     dużej szybkości infuzji
-     pacjentów, którzy po raz pierwszy otrzymali normalną ludzką immunoglobulinę lub
      rzadziej w przypadku zastosowania innego produktu normalnej ludzkiej
      immunoglobuliny lub w przypadku, gdy od ostatniego podania upłynął długi czas
Potencjalnych powikłań można uniknąć upewniając się, że pacjenci:
-   nie są uczuleni na normalną ludzką immunoglobulinę, podając ją początkowo w
    powolnej infuzji (od 0,01 do 0,02 ml/kg mc. na minutę);
-   w ciągu całego okresu infuzji są dokładnie monitorowani pod kątem wszelkich
    symptomów. W szczególności należy obserwować pacjentów, którzy otrzymują
    normalną ludzką immunoglobulinę po raz pierwszy, pacjentów, u których wcześniej
    zastosowano inny produkt immunoglobuliny (IVIg) będący odpowiednikiem produktu
    Octagam 10% lub gdy od poprzedniego podania minęło dużo czasu; obserwację należy
    prowadzić podczas pierwszej infuzji i przez godzinę po infuzji w celu wykrycia
    potencjalnych objawów działań niepożądanych. Wszyscy inni pacjenci powinni być
    obserwowani przez co najmniej 20 minut po podaniu leku.
W przypadku wystąpienia działań niepożądanych należy zredukować szybkość podawania
lub przerwać infuzję. Sposób postępowania zależy od rodzaju i ciężkości działań
niepożądanych.
W przypadku wstrząsu należy zastosować standardową procedurę medyczną dotyczącą
wstrząsu.
U wszystkich pacjentów przyjmowanie dożylnych immunoglobulin wymaga:
-   odpowiedniego nawodnienia organizmu przed rozpoczęciem infuzji
-   monitorowania diurezy
-   monitorowania poziomów kreatyniny w surowicy
-   unikania jednoczesnego stosowania diuretyków pętlowych
Niniejszy produkt leczniczy zawiera nie więcej niż 0,03 mmol (lub 0,69 mg) sodu na ml.
Fakt ten powinien zostać wzięty pod uwagę przez pacjentów stosujących dietę
z ograniczeniem sodu.
Nadwrażliwość
Rzeczywiste reakcje nadwrażliwości występują rzadko. Mogą się one pojawić w bardzo
rzadkich przypadkach niedoboru IgA z obecnością przeciwciał przeciwko IgA.
Stosowanie IVIg nie jest wskazane u pacjentów z selektywnym niedoborem IgA, u których
niedobór IgA stanowi jedyną nieprawidłowość.
W rzadkich przypadkach podanie immunoglobuliny ludzkiej może spowodować spadek
ciśnienia krwi łącznie z reakcją anafilaktyczną, nawet u pacjentów, którzy wcześniej
dobrze tolerowali leczenie normalną ludzką immunoglobuliną.
Reakcje zakrzepowo-zatorowe
Istnieją kliniczne dowody odnośnie związku między podawaniem IVIg a incydentami
zakrzepowo-zatorowymi, takimi jak: zawał mięśnia sercowego, epizod naczyniowo-
mózgowy (w tym udar), zator tętnicy płucnej oraz zakrzepica żył głębokich, które są
uważane za związane ze względnym wzrostem lepkości krwi na skutek wysokiej podaży
immunoglobuliny u pacjentów z grupy ryzyka. Należy zachować ostrożność podczas
przepisywania i podawania IVIg pacjentom z nadwagą oraz pacjentom z istniejącymi
czynnikami ryzyka incydentów zakrzepowych (takich jak: podeszły wiek, nadciśnienie,
cukrzyca, występowanie w przeszłości choroby naczyniowej lub epizodów zakrzepowych,
pacjenci z nabytymi lub odziedziczonymi zaburzeniami zakrzepowymi, pacjenci
unieruchomieni przez długi okres, pacjenci z ciężką hipowolemią, pacjenci z chorobami
zwiększającymi lepkość krwi).
U pacjentów narażonych na niepożądane działania zakrzepowo-zatorowe produkty IVIg
należy podawać z minimalną szybkością infuzji i w możliwie najmniejszej dawce.
Ostra niewydolność nerek
U pacjentów poddawanych leczeniu IVIg odnotowano przypadki ostrej niewydolności
nerek. U większości z nich występowały czynniki podwyższonego ryzyka, takie jak:
istniejąca wcześniej niewydolność nerek, cukrzyca, hipowolemia, nadwaga, jednoczesne
przyjmowania nefrotoksycznych produktów leczniczych lub wiek powyżej 65 lat.
W przypadku wystąpienia niewydolności nerek należy rozważyć przerwanie stosowania
IVIg. Podczas gdy odnotowane przypadki zaburzenia czynności nerek oraz ostrej
niewydolności nerek związane były ze stosowaniem wielu licencjonowanych produktów
IVIg, które zawierają różne substancje pomocnicze, jak sacharoza, glukoza i maltoza,
produkty zawierające sacharozę jako stabilizator były za nie odpowiedzialne
nieproporcjonalnie częściej. U pacjentów z grupy ryzyka należy rozważyć zastosowanie
produktów IVIg, które nie zawierają tych substancji pomocniczych.
W przypadku pacjentów, u których istnieje ryzyko wystąpienia niewydolności nerek
produkty IVIg powinno się podawać z minimalną prędkością infuzji oraz w najmniejszych
stosowanych dawkach.

Zespół aseptycznego zapalenia opon mózgowych (AMS)
W związku z terapią IVIg zgłaszano zespół aseptycznego zapalenia opon mózgowych.
Przerwanie terapii IVIg powodowało remisję AMS w ciągu kilku dni bez następstw.
Zespół z reguły rozpoczynał się w ciągu od kilku godzin do 2 dni po terapii IVIg. W
badaniach płynu mózgowo-rdzeniowego często stwierdza się pleocytozę do kilku tysięcy
komórek na mm3, głównie granulocytów, oraz stężenia białka podwyższone do kilkuset
mg/dl.
AMS może występować częściej w związku z leczeniem dużymi dawkami IVIg (2 g/kg).

Niedokrwistość hemolityczna
Produkty IVIg mogą zawierać przeciwciała grup krwi, które mogą działać jak hemolizyny
i indukować w warunkach in vivo opłaszczenie krwinek czerwonych immunoglobuliną,
powodując dodatnią bezpośrednią reakcję antyglobulinową (test Coombsa), a w rzadkich
przypadkach hemolizę. W wyniku terapii IVIg może rozwinąć się niedokrwistość
hemolityczna spowodowana zwiększoną sekwestracją krwinek czerwonych. Pacjenci
przyjmujący IVIg powinni być monitorowani pod kątem objawów klinicznych i
symptomów hemolizy. (Patrz punkt 4.8.).
Wpływ na wyniki testów serologicznych
Po wstrzyknięciu immunoglobuliny, przejściowy wzrost we krwi pacjentów biernie
przeniesionych różnych przeciwciał może dawać fałszywie dodatnie wyniki testów
serologicznych.
Biernie przeniesione przeciwciała przeciwko antygenom erytrocytów (np. A, B lub D)
mogą zaburzać wyniki niektórych testów serologicznych, na przykład bezpośredniego testu
antyglobulinowego (DAT, bezpośredni test Coombsa).
Czynniki zakaźne
Standardowe czynności zapobiegające zakażeniom związanym ze stosowaniem produktów
leczniczych otrzymywanych z ludzkiej krwi lub osocza obejmują selekcję dawców,
badanie indywidualnych donacji i puli osocza na obecność specyficznych markerów
zakażeń oraz stosowanie skutecznych procedur inaktywacji/usuwania wirusów w procesie
wytwarzania. Mimo to, przy podawaniu leków wytwarzanych z ludzkiej krwi lub osocza
nie można całkowicie wykluczyć ryzyka przeniesienia czynników zakaźnych. Dotyczy to
także nieznanych lub powstających wirusów i innych patogenów.
Uważa się, że podjęte czynności w stosunku do wirusów otoczkowych, takich jak HIV,
HBV i HCV, są skuteczne.
Podejmowane środki ostrożności mogą mieć ograniczone zastosowanie w przypadku
wirusów bezotoczkowych, takich jak wirus zapalenia wątroby typu A (HAV) oraz
parwowirus B19.
Pocieszający jest fakt, że z dotychczasowego doświadczenia klinicznego wynika, iż za
pośrednictwem immunoglobulin nie dochodzi do przenoszenia wirusa zapalenia wątroby
typu A lub parwowirusa B19 oraz że przypuszcza się, iż skład przeciwciał stanowi ważny
czynnik w ochronie przeciwko zakażeniom wirusowym.
Zaleca się, aby za każdym razem, kiedy lek Octagam 10% podawany jest pacjentowi,
zapisywać nazwę oraz numer serii produktu, aby zachować związek między pacjentem
a numerem serii produktu.

Dzieci i młodzież
Brak specjalnych lub dodatkowych ostrzeżeń oraz środków ostrożności.dla dzieci i
młodzieży.

4.5    Interakcje z innymi produktamo leczniczymi i inne rodzaje interakcji

W celu podania leku pozostałego pod koniec wlewu w rurce infuzyjnej można ją
przepłukać 0,9% roztworem soli fizjologicznej lub 5% roztworem dekstrozy.
Szczepionki zawierające żywe atenuowane wirusy
Podanie immunoglobulin może osłabić przez okres od przynajmniej 6 tygodni do
3 miesięcy skuteczność szczepionek zawierających żywe atenuowane wirusy, takich jak
szczepionki przeciwko odrze, różyczce, śwince i ospie wietrznej. Szczepienie
szczepionkami zawierającymi żywe atenuowane wirusy powinno być wykonane
w odstępie trzech miesięcy od podania immunoglobuliny. W przypadku szczepionki
przeciwko odrze skuteczność ta może być obniżona do 1 roku. Dlatego przed podaniem
szczepionki przeciwko odrze zaleca się oznaczenie u pacjenta poziomu przeciwciał.
Badanie stężenia glukozy we krwi
Niektóre testy stosowane do oznaczenia stężenia glukozy we krwi (na przykład za pomocą
dehydrogenazy glukozowej pirolochinolinochinonu (GDH-PQQ) lub oksydoreduktazy
glukozowej) błędnie rozpoznają maltozę (90 mg/ml) zawartą w leku Octagam 10% jako
glukozę. To może prowadzić do błędnego zawyżania odczytów stężenia glukozy podczas
wlewu oraz przez okres około 15 godzin po zakończeniu wlewu, a w konsekwencji do
niewłaściwego zastosowania insuliny skutkującego zagrażającą życiu hipoglikemią. Także
w przypadkach prawdziwej hipoglikemii może nie nastąpić leczenie, jeśli dojdzie do
zamaskowania stanu hipoglikemicznego z powodu błędnie zawyżonych odczytów stężenia.
Dlatego też podczas podawania leku Octagam 10% lub innych podawanych pozajelitowo
produktów zawierających maltozę oznaczanie stężenia glukozy musi być przeprowadzane
z użyciem metod specyficznych dla glukozy.
Należy uważnie przeczytać informacje dotyczące systemu oznaczania stężenia glukozy,
w tym pasków testowych, aby stwierdzić, czy dany system jest odpowiedni do badania
podczas jednoczesnego stosowania produktów pozajelitowych zawierających
maltozę. przypadku pojawienia się wątpliwości należy skontaktować się z wytwórcą
systemu w celu ustalenia, czy dany produkt jest odpowiedni do badania podczas
jednoczesnego stosowania produktów pozajelitowych zawierających maltozę.
Dzieci i młodzież
Brak specjalnych lub dodatkowych interakcji stwierdzonych u dzieci i młodzieży.

4.6     Wpływ na płodność, ciążę i laktację

Ciąża
Bezpieczeństwo stosowania tego produktu leczniczego u kobiet w ciąży nie zostało
ustalone w kontrolowanych badaniach klinicznych i dlatego powinien być on podawany
kobietom w ciąży i matkom karmiącym piersią ze szczególną ostrożnością. Wykazano, że
produkty lecznicze IVIg przenikają przez łożysko, co nasila się podczas trzeciego
trymestru. Kliniczne doświadczenia dotyczące stosowania immunoglobulin wskazują, że
nie mają one szkodliwego wpływu na przebieg ciąży, rozwój płodu czy noworodka.
Karmienie piersią
Immunoglobuliny są wydzielane do mleka matki i mogą uczestniczyć w ochronie
noworodka przed patogenami, które wnikają przez śluzówkę..
Płodność
Kliniczne doświadczenie dotyczące stosowania immunoglobulin sugeruje, że nie należy
oczekiwać ich szkodliwego wpływu na płodność.

4.7     Wpływ na zdolność prowadzenia pojazdów mechanicznych i obsługiwania
        maszyn

Niektóre działania niepożądane związane z produktem Octagam 10% mogą pogarszać
zdolność prowadzenia pojazdów i obsługiwania maszyn. Pacjenci doświadczający podczas
leczenia działań niepożądanych powinni poczekać do momentu ich ustąpienia przed
rozpoczęciem prowadzenia pojazdów i obsługiwania maszyn.

4.8     Działania niepożądane

Podsumowanie profilu bezpieczeństwa
Ogólnie, sporadycznie mogą wystąpić różnego typu reakcje alergiczne lub nadwrażliwości
oraz ból głowy, zawroty głowy, dreszcze, ból pleców, ból w klatce piersiowej, gorączka,
reakcje skórne, wymioty, ból stawów, niskie ciśnienie krwi i nudności. Reakcje na dożylne
immunoglobuliny zależne są od dawki i szybkości infuzji.
W rzadkich przypadkach normalne ludzkie immunoglobuliny mogą spowodować nagły
spadek ciśnienia krwi i wstrząs anafilaktyczny, nawet w przypadku, gdy pacjent nie
wykazywał nadwrażliwości na lek po poprzednim podaniu.
W związku z podawaniem normalnej ludzkiej immunoglobuliny zaobserwowano
odwracalne przypadki aseptycznego zapalenia opon mózgowych i rzadkie przypadki
przemijających reakcji skórnych. U pacjentów, zwłaszcza mających grupę krwi A, B i AB,
zaobserwowano odwracalne reakcje hemolityczne. W rzadkich przypadkach po
zastosowaniu wysokiej dawki IVIg może występować niedokrwistość hemolityczna
wymagająca transfuzji (patrz również punkt 4.4).
Zaobserwowano wzrost poziomu kreatyniny w surowicy i/lub ostrą niewydolność nerek.
Bardzo rzadko: Reakcje o charakterze zakrzepowo-zatorowym, takie jak zawał mięśnia
sercowego, udar, zator tętnicy płucnej, zatorowość żył głębokich.
W przypadkach, gdy podawane są produkty lecznicze wytwarzane z ludzkiej krwi lub
osocza, nie można całkowicie wykluczyć przeniesienia czynników zakaźnych. Dotyczy to
również nieznanych lub nowo powstałych wirusów oraz innych patogenów. Informacje
dotyczące bezpieczeństwa w odniesieniu do przenoszonych czynników zakaźnych zostały
podane w rozdziale 4.4.
Tabelaryczne zestawienie działań niepożądanych
Poniższa tabela została przygotowana zgodnie z klasyfikacją układów i narządów
MedDRA (klasyfikacja układów i narządów - SOC i zalecane terminy [ang. Preferred
Term Level]).
Częstość występowania oceniono według następującej konwencji: bardzo często
(≥ 1/10); często (≥ 1/100 do < 1/10); niezbyt często (≥ 1/1.000 do < 1/100); rzadko (≥
1/10.000 do < 1/1.000); bardzo rzadko (< 1/10.000), częstość nieznana (nie może być
określona na podstawie dostępnych danych).
Częstości występowania działań niepożądanych podane w poniższej tabeli zostały
określone na podstawie badań klinicznych przeprowadzonych po podaniu produktu
Octagam 5% (kolumny „często” i „niezbyt często”) oraz na podstawie wyników badań
otrzymanych po wprowadzeniu produktu Octagam 5% do obrotu (kolumna „bardzo
rzadko”). W obrębie każdej grupy o określonej częstości występowania objawy
niepożądane wymienione są zgodnie ze zmniejszającym się ich nasileniem.
Wg MedDRA w. 8.1                            Często             Niezbyt często              Bardzo rzadko
                                       ≥ 1/100 do < 1/10       ≥ 1/1.000 do <                < 1/10.000
                                                                    1/100
zaburzenia krwi i układu chłonnego                                              Leukopenia;
                                                                                niedokrwistość hemolityczna
zaburzenia układu                    nadwrażliwość                              wstrząs anafilaktyczny;
immunologicznego
                                                                                reakcja anafilaktyczna;
                                                                                reakcja rzekomoanafilaktyczna;
                                                                                obrzęk naczynioruchowy;
                                                                                obrzęk twarzy
zaburzenia psychiczne                                                           niepokój
zaburzenia układu nerwowego          ból głowy                                  udar naczyniowy mózgu;
                                                                                aseptyczne zapalenie opon
                                                                                mózgowych;
                                                                                migrena;
                                                                                zawroty głowy;
                                                                                parestezja
zaburzenia serca                                                                zawał mięśnia sercowego;
                                                                                tachykardia;
                                                                                palpitacje;
                                                                                sinica
zaburzenia naczyniowe                                                           Zakrzepica;
                                                                                obwodowa niewydolność
                                                                                krążenia;
                                                                                niedociśnienie;
                                                                                nadciśnienie
zaburzenia oddechowe, klatki                                                    niewydolność oddechowa;
piersiowej i śródpiersia
                                                                                zator tętnicy płucnej;
                                                                            obrzęk płucny;
                                                                            skurcz oskrzeli;
                                                                            duszność;
                                                                            kaszel
zaburzenia żołądka i jelit             nudności                             Wymioty;
                                                                            biegunka;
                                                                            ból brzucha
zaburzenia skóry i tkanki podskórnej                         wyprysk        pokrzywka;
                                                                            wysypka;
                                                                            wysypka rumieniowata;
                                                                            zapalenie skóry;
                                                                            świąd;
                                                                            łysienie
zaburzenia mięśniowo szkieletowe                             ból pleców     ból stawów;
i tkanki łącznej
                                                                            ból mięśni
zaburzenia nerek i dróg moczowych                                           ostra niewydolność nerek
zaburzenia ogólne i stany w miejscu    gorączka;             dreszcze;      uderzenia gorąca;
podania
                                       uczucie zmęczenia;    ból w klatce   zaczerwienienie;
                                                             piersiowej
                                       reakcje w miejscu                    nadmierne pocenie;
                                       podania
                                                                            złe samopoczucie
badania diagnostyczne                                                       zwiększenie aktywności
                                                                            enzymów wątrobowych;
                                                                            fałszywie pozytywny wynik
                                                                            badania stężenia glukozy we
                                                                            krwi

Opis wybranych działań niepożądanych
Opis wybranych działań niepożądanych został podany w punkcie 4.4.

Dzieci i młodzież
W badaniach klinicznych z produktem Octagam większość działań niepożądanych
zaobserwowanych u dzieci była łagodna, a wiele z nich ustąpiło po zastosowaniu prostych
środków, takich jak zmniejszenie szybkości infuzji lub jej tymczasowe przerwanie.
Wszystkie zaobserwowane działania niepożądane dotyczyły preparatów IVIG. U populacji
pediatrycznej najczęściej obserwowanym działaniem niepożądanym był ból głowy.

4.9       Przedawkowanie

Przedawkowanie może prowadzić do nadmiernego przeciążenia ustroju płynami i wzrostu
lepkości krwi, w szczególności u pacjentów z grup ryzyka, łącznie z pacjentami starszymi i
z zaburzeniami pracy serca lub nerek..

5     WŁAŚCIWOŚCI FARMAKOLOGICZNE

5.1       Właściwości farmakodynamiczne

Grupa farmakoterapeutyczna: surowice odpornościowe i immunoglobuliny:
immunoglobuliny, normalne ludzkie, przeznaczone do podawania donaczyniowego.
kod ATC: J06B A02
Normalna ludzka immunoglobulina zawiera głównie immunoglobulinę G (IgG) o szerokim
zakresie działania przeciwciał przeciwko czynnikom zakaźnym.
Normalna ludzka immunoglobulina zawiera przeciwciała klasy IgG występujące
w normalnej populacji.
Produkt wytwarzany jest z pulowanego osocza pochodzącego od ponad 1000 dawców.
Zawiera podklasy immunoglobuliny G ściśle proporcjonalne do podklas zawartych
w naturalnym ludzkim osoczu. Odpowiednie dawki tego produktu leczniczego mogą
przywrócić nieprawidłowo niskie stężenia immunoglobulin G do prawidłowych wartości.
Mechanizm działania przy stosowaniu z innych wskazań niż leczenie substytucyjne nie jest
w pełni wyjaśniony, ale obejmuje działania immunomodulacyjne.

Badania kliniczne
W prospektywnych, otwartych, wieloośrodkowych badaniach III fazy badano skuteczność
i bezpieczeństwo stosowania leku Octagam 10% u pacjentów cierpiących na samoistną
(immunologiczną) plamicę małopłytkową (ITP). Octagam 10% podawano w postaci
infuzji przez dwa kolejne dni w dawce 1 g/kg/dzień, a pacjenci byli obserwowani przez
okres 21 dni oraz w trakcie wizycie kontrolnej w 63 dniu po infuzji. Przeprowadzono
ocenę parametrów hematologicznych w 2, 7, 14 i 21 dniu.
W analizie wzięło udział 31 pacjentów; w tym 15 pacjentów z chronicznym ITP, 15 nowo
zdiagnozowanych pacjentów oraz 1 pacjent błędnie zakwalifikowany do badania (nie
cierpiał na ITP), którego wykluczono z analizy skuteczności.
Podsumowując, w przypadku 25 pacjentów (83%) zaobserwowano odpowiedź kliniczną.
W kohorcie pacjentów nowozdiagnozowanych zaobserwowano wyższy wskaźnik
odpowiedzi klinicznych (93%) niż w kohorcie pacjentów z przewlekłym ITP (73%).
W przypadku pacjentów, u których zaobserwowano odpowiedź kliniczną, średni czas
reakcji płytek krwi wynosił 2 dni, w przedziale od 1 do 5 dni.
W przypadku 24 pacjentów (77%) preparat Octagam 10% podano z maksymalnie
dopuszczoną szybkością infuzji 0,06 ml/kg/min. Zgodnie z nowelizacją protokołu badań,
2 pacjentów biorących udział w opisanym badaniu otrzymało produkt z szybkością
0,08 ml/kg/minutę, co w obu przypadkach odbyło się bez komplikacji. W ramach
kontynuacji trwającego badania, 22 pacjentom podano lek z maksymalnie dopuszczoną
szybkością 0,12 ml/kg/min.
W przypadku 9 z 62 infuzji (14,5%) zaobserwowano wystąpienie związanego z leczeniem
działania niepożądanego. Najczęściej występującymi działaniami niepożądanymi leku były
ból głowy i kolejno tachykardia oraz gorączka.. Nie odnotowano przypadku wystąpienia
hemolizy w związku z badanym lekiem. Nie stosowano poprzedzającej leczenie terapii
mającej na celu złagodzenie nietolerancji związanej z infuzją.

Dzieci i młodzież
Wśród dzieci i młodzieży nie przeprowadzono żadnych specjalnych badań z produktem
OCTAGAM 10%.
Jednakże otwarte badanie prospektywne III fazy zostało przeprowadzone z produktem
OCTAGAM 5% u 17 dzieci/nastolatków (mediana wieku wynosiła 14 lat, zakres od 10,5
do 16,8) cierpiących na pierwotne niedobory odporności. Leczenie pacjentów trwało 6
miesięcy. Skuteczność kliniczna była zadowalająca, gdyż ilość dni infekcji lub gorączki
oraz ilość dni nieobecności w szkole były niskie, a rodzaj i dotkliwość infekcji były
porównywalne do przypadków zaobserwowanych w zdrowej populacji. Nie
zaobserwowano ostrych infekcji prowadzących do hospitalizacji. Warto również
zauważyć, że liczba epizodów infekcji była niższa, gdy stężenie IgG w osoczu było
utrzymywane na poziomie około 6 g/l, niż gdy stężenie IgG w osoczu wynosiło około
4 g/l.

5.2    Właściwości farmakokinetyczne

Normalna ludzka immunoglobulina natychmiast po podaniu dożylnym osiąga pełną
biodostępność w układzie krążenia biorcy. Stosunkowo szybko dochodzi do jej dystrybucji
między osoczem a płynem zewnątrznaczyniowym; stan równowagi między przestrzenią
wewnątrznaczyniową a zewnątrznaczyniową następuje po około 3 -5 dniach.
Na podstawie pomiarów dokonanych u pacjentów z niedoborem odporności okres
półtrwania normalnej ludzkiej immunoglobuliny waha się od 26 do 41 dni. Okres
półtrwania może się różnić u poszczególnych pacjentów, szczególnie z pierwotnym
niedoborem odporności. Brak jest oficjalnych danych na temat właściwości
farmakokinetycznych dla Octagam 10% u pacjentów z niedoborami odporności.
Immunoglobulina G (IgG) i jej kompleksy ulegają degradacji w komórkach układu
siateczkowo-śródnabłonkowego.

Dzieci i młodzież
Wśród dzieci i młodzieży nie przeprowadzono żadnych specjalnych badań z produktem
OCTAGAM 10%.
Jednakże otwarte badanie prospektywne III fazy zostało przeprowadzone z produktem
Octagam 5 % u 17 dzieci/nastolatków (mediana wieku wynosiła 14 lat, zakres od 10,5 do
16,8) cierpiących na pierwotne niedobory odporności. Leczenie pacjentów trwało 6
miesięcy.
W trakcie leczenia średnia C max w stanie stabilizacji wynosiła 11,1 ± 1,9 g/l; średnie
minimalne stężenie wynosiło 6,2 ± 1,8 g/l. Maksymalny okres półtrwania całkowitej IgG
wynosił 36 ± 11 dni z medianą 34 dni. Objętość rozkładu całkowitej IgG wynosiła 3,7 ±
1,4 l a klirens całkowity wynosił 0,07 ± 0,02 l/dzień.

5.3    Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie

Immunoglobuliny są naturalnymi składnikami ludzkiego organizmu. Badania toksyczności
przewlekłej, genotoksyczności i badania nad wpływem na rozrodczość u zwierząt są
niewykonalne za względu na powstawanie i interferencje przeciwciał przeciwko białkom
heterologicznym. Od kiedy w obserwacji klinicznej nie wykazano żadnego wpływu
immunoglobulin na powstawanie nowotworów i wpływu mutagennego, nie
przeprowadzono badań eksperymentalnych w grupach heterologicznych.



6     DANE FARMACEUTYCZNE

6.1    Wykaz substancji pomocniczych

           Maltoza
           Woda do wstrzykiwań
6.2      Niezgodności farmaceutyczne

Ze względu na brak badań zgodności produktu leczniczego nie wolno mieszać z innymi
produktami leczniczymi.

6.3      Okres ważności

2 lata

6.4      Specjalne środki ostrożności przy przechowywaniu

Przechowywać w lodówce (2°C – 8°C). Nie zamrażać.
Przechowywać pojemnik w opakowaniu zewnętrznym w celu ochrony przed światłem.
Produkt leczniczy może zostać wyjęty z lodówki na pojedynczy okres do 3 miesięcy (nie
przekraczając okresu ważności) i może być przechowywany w temperaturze poniżej 25°C.
Pod koniec tego okresu nie należy produktu ponownie umieszczać w lodówce lecz należy
go wyrzucić. Datę wyjęcia produktu leczniczego z lodówki należy zapisać na opakowaniu
zewnętrznym.



6.5      Rodzaj i zawartość opakowania

20 ml roztworu w fiolce 30 ml (szkło typu II) z korkiem (guma bromobutylowa).
50 ml roztworu w butelce 70 ml (szkło typu II) z korkiem (guma bromobutylowa).
100 ml roztworu w butelce 100 ml (szkło typu II) z korkiem (guma bromobutylowa).
200 ml roztworu w butelce 250 ml (szkło typu II) z korkiem (guma bromobutylowa).
Nie wszystkie rodzaje opakowań muszą znajdować się w obrocie.

6.6      Szczególne środki ostrożności dotyczące usuwania i przygotowania produktu
         leczniczego do stosowania

Przed użyciem produkt należy ogrzać do temperatury pokojowej lub temperatury ciała.
Roztwór powinien być klarowny do lekko opalizującego, bezbarwny lub lekko żółty.
Nie należy stosować roztworów mętnych lub zawierających osad.
Wszelkie resztki niewykorzystanego produktu lub jego odpady należy usunąć w sposób
zgodny z lokalnymi przepisami.
Ze względu na ryzyko skażenia bakteryjnego jakiekolwiek pozostałości produktu należy
wyrzucić.



7     PODMIOT ODPOWIEDZIALNY POSIADAJĄCY POZWOLENIE NA
      DOPUSZCZENIE DO OBROTU

Octapharma (IP) Limited
The Zenith Building
26 Spring Gardens
Manchester M2 1AB
Wielka Brytania

8   NUMER(-Y) POZWOLENIA(Ń) NA DOPUSZCZENIE DO OBROTU
9   DATA WYDANIA PIERWSZEGO POZWOLENIA NA DOPUSZCZENIE DO
    OBROTU/DATA PRZEDŁUŻENIA POZWOLENIA

Data wydania pierwszego pozwolenia na dopuszczenie do obrotu: 09.02.2010
Data ostatniego przedłużenia pozwolenia:

10 DATA ZATWIERDZENIA LUB CZĘŚCIOWEJ ZMIANY TEKSTU
   CHARAKTERYSTYKI PRODUKTU LECZNICZEGO
03.2013.

                    

Inne leki Immunoglobulinum humanum normale: