Maasol:

Nazwa międzynarodowa:
Macrosalbum 99mTM
Podmiot odpowiedzialny:
GE HEALTHCARE S.R.L., WŁOCHY
Pozwolenie w Polsce
9229
Pozwolenie w Europie
-
Producenci:
GIPHARMA S.R.I., WŁOCHY
Postać
proszek do przygotowania roztworu do wstrzyknięć
Dawka
0,0175 g
Lek refundowany
Nie
Kategoria
Lz
Kod ATC
V08AB02
                    ULOTKA DLA PACJENTA
                   Ulotka dołączona do opakowania: informacja dla pacjenta


   Maasol, Zestaw do sporządzania makroagregatów ludzkiej albuminy, znaczonych technetem99m
                    proszek do sporządzania zawiesiny do wstrzykiwań, 1,75 mg
                                      Macrosalbum 99m Tc

Należy uważnie zapoznać się z treścią ulotki przed zastosowaniem leku, ponieważ zawiera ona
informacje ważne dla pacjenta.
- Należy zachować tę ulotkę, aby w razie potrzeby móc ją ponownie przeczytać.
- Należy zwrócić się do lekarza, farmaceuty lub pielęgniarki, w razie jakichkolwiek wątpliwości
- Lek ten przepisano ściśle określonej osobie. Nie należy go przekazywać innym.
- Lek może zaszkodzić innej osobie, nawet jeśli objawy jej choroby są takie same.
- Jeśli nasili się którykolwiek z objawów niepożądanych lub wystąpią jakiekolwiek objawy
  niepożądane, w tym niewymienione w ulotce, należy powiedzieć o tym lekarzowi, farmaceucie lub
  pielęgniarce.

Spis treści ulotki:
1.    Co to jest lek Maasol i w jakim celu się go stosuje
2.    Informacje ważne przed zastosowaniem leku Maasol
3.    Jak stosować lek Maasol
4.    Możliwe działania niepożądane
5.    Jak przechowywać lek Maasol
6.    Zawartość opakowania i inne informacje

   1. Co to jest lek Maasol i w jakim celu się go stosuje
Produkt przeznaczony wyłącznie do diagnostyki.
Po podaniu makroagregatów albumin do żyły powierzchownej cząstki docierają wraz z prądem krwi
do najbliższego miejsca filtracji kapilarnej, tj. do naczyń włosowatych krążenia płucnego.
Cząstki makroagregatów albumin nie przechodzą do miąższu płucnego, ale pozostają w czasowo
niedrożnym świetle naczyń włosowatych. Przy prawidłowej dystrybucji krwi w płucach produkt
dociera równomiernie do wszystkich części płuc, zgodnie z fizjologicznymi gradientami
przepływowymi. Jeśli jednak regionalny przepływ krwi jest zaburzony, do okolic ze zmniejszonym
przepływem dociera mniejsza liczba cząstek. Makroagregaty albumin, znaczone technetem99m,
pozostają w krążeniu płucnym przez różny okres czasu, zależny od liczby cząstek, ich struktury
i wielkości.
Biologiczny czas półtrwania cząstek obecnych w krążeniu płucnym zależy od ich wielkości. Większe
makroagregaty albumin mają dłuższy okres półtrwania, cząstki o wielkości od 5 do 90 µm
charakteryzują się okresem półtrwania od 2 do 8 godzin.
Spadek stężenia produktu w krążeniu płucnym jest powodowany mechanicznym niszczeniem
makroagregatów, wynikającym z pulsacyjnych, skurczowo-rozkurczowych zmian ciśnienia krwi
wewnątrz kapilar.
Produkt rozpadu makroagregatów, albumina w formie mikrokoloidu, jest usuwana z krążenia przez
makrofagi układu siateczkowo-śródbłonkowego, głównie w wątrobie i śledzionie.
Mikrokoloidy są metabolizowane wraz z radioaktywnym znacznikiem (technetem99m) w krążeniu
układowym, z którego są usuwane przez nerki i wydalane wraz z moczem.
Po wyznakowaniu nadtechnecjanem [99mTc] sodu, produkt jest stosowany do:
•    Scyntygrafii perfuzyjnej płuc
•    Flebografii radioizotopowej – jako drugiego wskazania dla makroagregatów albumin
     znakowanych technetem99m.
2.     Informacje ważne przed zastosowaniem leku Maasol
Radiofarmaceutyk może być otrzymywany, przechowywany i podawany chorym tylko przez osoby
mające odpowiednie uprawnienia, w specjalistycznych, wyznaczonych do tego placówkach
klinicznych.
Otrzymywanie, magazynowanie, użycie terapeutyczne, przenoszenie oraz utylizacja podlegają
odpowiednim przepisom administracyjnym. Przygotowanie leku do podania powinno być zgodne
z zasadami stosowania radiofarmaceutyków. Radiofarmaceutyki, przeznaczone do podania chorym,
powinny być przygotowane w sposób odpowiedni do wymagań dotyczących zarówno zasad
bezpieczeństwa radiologicznego, jak i receptury farmakologicznej. Należy zapewnić odpowiednie
warunki aseptyczne.


Kiedy nie przyjmować leku Maasol
- Jeśli pacjent ma uczulenie na substancję czynną lub którykolwiek z pozostałych składników tego
leku (wymienione w punkcie 6).


Ostrzeżenia i środki ostrożności
Należy rozważać możliwość występowania nadwrażliwości, włącznie z ciężkimi, zagrażającymi
życiu, śmiertelnymi reakcjami anafilaktycznymi/anafilaktoidalnymi. Należy zapewnić możliwość
udzielenia natychmiastowej pomocy lekarskiej i podjęcia odpowiedniego leczenia.
Jeśli u pacjenta rozpoznano prawo-lewy przeciek wewnątrzsercowy. Aby zmniejszyć możliwość
mikrozatorów w łożysku naczyniowym mózgu i nerek w tej grupie pacjentów, makroagregaty
albuminowe znaczone technetem99m powinny być podawane w powolnym wstrzyknięciu dożylnym,
a liczba cząstek zmniejszona do 50%. Podobne środki ostrożności są zalecane podczas badania
chorych z nadciśnieniem płucnym i objawami niewydolności oddechowej.
Standardowe środki mające na celu zapobiec przenoszeniu czynników zakaźnych przez leki
sporządzone z krwi ludzkiej lub osocza, obejmują:
- dokładną selekcję dawców krwi;
- badanie każdego dawcy krwi oraz puli osocza w celu znalezienia konkretnych czynników
  zakaźnych;
- dobieranie odpowiednich procesów inaktywacji/eliminacji wirusów podczas procesu wytwarzania.
Tak długo jak stosuje się leki sporządzone z ludzkiej krwi lub osocza, nie uda się całkowicie
wyeliminować ryzyka przenoszenia czynników zakaźnych razem z krwią. Dotyczy to nowych,
nieznanych wirusów oraz innych patogenów.
Nie ma doniesień dotyczących przenoszenia wirusów razem z albuminami pozyskanymi zgodnie
z wytycznymi opisanymi w Farmakopei Europejskiej oraz rutynowymi procesami.
Zdecydowanie zaleca się, aby przy każdorazowym podaniu pacjentowi produktu Maasol odnotować
nazwę i numer serii produktu, aby móc powiązać pacjenta z daną serią leku.
Każde działanie powodujące narażenie pacjenta na promieniowanie jonizujące musi być uzasadnione
spodziewaną korzyścią. Dawka podanego radiofarmaceutyku powinna być możliwie jak najmniejsza,
ale jednocześnie pozwalająca na uzyskanie zamierzonego wyniku diagnostycznego lub
terapeutycznego.
Zawartość fiolki jest przeznaczona wyłącznie do sporządzania roztworu makroagregatów albuminy
wyznakowanej technetem 99mTc (Macrosalb). Zawartości fiolki nie można bezpośrednio podawać
pacjentom. Podanie możliwe tylko po odpowiednim przygotowaniu produktu.
Przed wstrzyknięciem produktu należy delikatnie wstrząsnąć strzykawką, tak by uzyskać homogenny
roztwór.
Nie należy wprowadzać krwi do strzykawki, gdyż może to spowodować tworzenie się drobnych
skrzeplin.
Substancje pomocnicze:
Produkt leczniczy zawiera poniżej 1 mmol sodu (23 mg) w dawce. Można uznać, że produkt jest
„wolny od sodu”.

Inne leki i Maasol
Należy powiedzieć lekarzowi lub farmaceucie o wszystkich lekach przyjmowanych obecnie lub
ostatnio a także o lekach, które pacjent planuje przyjmować.
Różne leki mogą powodować zmiany dystrybucji biologicznej makroagregatów albuminowych
znakowanych technetem99m poprzez powodowanie zwłóknienia płuc lub poprawę ich wentylacji.
•       Interakcje farmakologiczne mogą być spowodowane przez chemioterapeutyki heparynę i leki
        rozszerzające oskrzela.
•       Interakcje toksykologiczne mogą być spowodowane przez heroinę, nitrofurantoinę, busulfan,
        cyklofosfamid, bleomycynę, metotreksat, metysergid.
•       Interakcje farmaceutyczne mogą być spowodowane przez siarczan magnezu.


Ciąża, karmienie piersią i wpływ na płodność
W ciąży i w okresie karmienia piersią lub gdy istnieje podejrzenie, że kobieta jest w ciąży lub gdy
planuje ciążę, przed zastosowaniem tego leku należy poradzić się lekarza lub farmaceuty.


Ciąża
U kobiet w ciąży powinny być prowadzone tylko absolutnie niezbędne badania z użyciem środków
promieniotwórczych. Korzyści z nich wynikające muszą przewyższać ryzyko wystąpienia skutków
promieniowania dla płodu i matki.
Badania z użyciem substancji promieniotwórczych, prowadzone u kobiet ciężarnych, powodują
napromieniowanie płodu.
Jeśli konieczne jest podanie radiofarmaceutyku kobiecie w wieku rozrodczym, należy ustalić z całą
pewnością, czy kobieta nie jest w ciąży. Każda kobieta, u której opóźnia się miesiączka, powinna być
(do wykluczenia) uważana za ciężarną. Jeśli nie wykluczono ciąży należy podać możliwie najmniejszą
dawkę promieniowania, zapewniającą jednak uzyskanie czytelnego wyniku badania.
Należy rozważyć zastosowanie innych metod diagnostycznych, nie wymagających podania środka
radioaktywnego.
Karmienie piersią.
W przypadku konieczności przeprowadzenia badania karmienie powinno zostać wstrzymane przed
podaniem produktu, zaś pokarm zniszczony.
Karmienie piersią może być wznowione po upływie 12 godzin od chwili podania produktu.
Należy rozważyć możliwość opóźnienia badania radioizotopowego do chwili przewidywanego
zaprzestania karmienia piersią oraz wybrać odpowiedni radiofarmaceutyk gromadzący się
w najmniejszym stopniu w mleku matki.
Równoważnik dawki pochłoniętej przez organizm dziecka, wynikający z radioaktywności pokarmu,
nie powinien przekraczać 1 mSv.


Prowadzenie pojazdów i obsługiwanie maszyn
Maasol nie ma wpływu na zdolność prowadzenia pojazdów mechanicznych i obsługiwania maszyn.
Nie przeprowadzono badań dotyczących wpływu na zdolność prowadzenia pojazdów i obsługiwania
maszyn.
Lek Maasol zawiera: cyny (II) chlorek dwuwodny, octan sodu trójwodny, poloxamer 238, azot.
Produkt jest przygotowany z albumin osocza ludzkiego, uzyskanych od dawców krwi i przebadanych
według norm EEC na obecność:
•    antygenu powierzchniowego zapalenia wątroby typu B (HBsAg)
•    przeciwciał ludzkiego wirusa deficytu odporności (anty HIV 1/ 2)
•    przeciwciał wirusa zapalenia wątroby typu C (anty HCV)


3.    Jak stosować lek Maasol
Ten lek należy zawsze stosować zgodnie z zaleceniami lekarza. W razie wątpliwości należy zwrócić
się do lekarza, farmaceuty lub pielęgniarki.


Dorośli
Zalecana radioaktywność do podania dożylnego osobie dorosłej o masie ciała ok. 70 kg wynosi od 37
do 185 MBq (1 do 5 mCi). Liczba cząstek w podanej dawce musi zawierać się w granicach od
60 x 103 do 700 x 103.
Badanie scyntygraficzne płuc powinno być rozpoczęte natychmiast po podaniu dożylnym produktu.


Stosowanie u dzieci i młodzieży
Aktywność radiofarmaceutyku, podawana dzieciom i młodzieży, jest częścią dawki dla osób
dorosłych. Jest ona obliczana na podstawie przedstawionego poniżej równania, uwzględniającego
masę lub powierzchnię ciała chorego:
Dawka pediatryczna (MBq) = Dawka dla dorosłych (MBq) x masa ciała dziecka (kg)
                                                     70 kg
Pomimo, iż do obliczania radioaktywności podawanej dziecku masa ciała jest częściej używana,
w niektórych przypadkach bardziej przydatnym wskaźnikiem jest powierzchnia ciała.
Dawka pediatryczna (MBq) = Dawka dla dorosłych (MBq) x powierzchnia ciała dziecka (m2)
                                                     1,73
Przyjęcie większej niż zalecana dawki leku Maasol
Nie należy oczekiwać możliwości przedawkowania produktu w powszechnie przyjętym znaczeniu.
Pojęcie przedawkowania w przypadku produktu Maasol należy rozumieć jako podanie bardzo dużej
liczby makroagregatów albumin.
Liczba cząstek makroagregatów albumin, podana dorosłemu pacjentowi, nie powinna przekroczyć 1,5
x 106.
Zagrożenie związane z przypadkowym podaniem zbyt dużej dawki radioaktywności może być
zmniejszone poprzez pobudzenie wydzielania moczu połączone z częstym opróżnianiem pęcherza
moczowego.


Pominięcie zastosowania leku Maasol
Nie należy stosować dawki podwójnej w celu uzupełnienia pominiętej dawki.


Przerwanie stosowania leku Maasol
W razie jakichkolwiek dalszych wątpliwości związanych ze stosowaniem tego leku należy zwrócić się
do lekarza, farmaceuty lub pielęgniarki.
4.    Możliwe działania niepożądane
Jak każdy lek, lek ten może powodować działania niepożądane, chociaż nie u każdego one wystąpią.
Pojedyncze lub powtarzane wstrzyknięcia makroagregatów albumin, znaczonych technetem99m mogą
wywołać reakcje typu nadwrażliwości, włącznie z rzadkimi, zagrażającymi życiu anafilaksjami, ból
w klatce piersiowej, sztywność mięśniową, zapaść. Obserwowano także objawy alergicznego
podrażnienia w miejscu podania produktu.
Ekspozycja chorego na działanie promieniowania jonizującego w każdym przypadku powinna być
usprawiedliwiona spodziewanymi korzyściami terapeutycznymi. Dawka podanej radioaktywności
powinna być możliwie niska, zapewniając jednak uzyskanie miarodajnego wyniku badania.
Ekspozycja na działanie promieniowania jonizującego jest związana z indukcją procesu
nowotworzenia, może także wpływać na proces dziedziczenia. Lecznicza dawka środka
radioaktywnego może skutkować zwiększeniem ryzyka wystąpienia raka i mutacji genetycznych.
Mając to na uwadze należy upewnić się, że ryzyko napromieniowania nie przewyższa skutków
choroby.
Równoważnik dawki pochłoniętej (EDE) dla większości procedur diagnostycznych z użyciem
radiofarmaceutyków nie przekracza zwykle 20 mSv. Jednakże, w pewnych określonych sytuacjach
klinicznych usprawiedliwione jest zastosowanie większej dawki promieniowania.
Jeśli wystąpią jakiekolwiek objawy niepożądane, w tym wszelkie możliwe objawy niepożądane
niewymienione w ulotce, należy zwrócić się do lekarza, farmaceuty lub pielęgniarki.


5.    Jak przechowywać lek Maasol
Liofilizowany produkt należy przechowywać w temperaturze od 2 do 8 0C.
Po rozpuszczeniu produkt powinien być przechowywany w temperaturze poniżej 25oC. Nie wolno go
zamrażać lub schładzać.
Przechowywanie leku powinno być zgodne z obowiązującymi przepisami, dotyczącymi materiałów
radioaktywnych.
Lek należy przechowywać w miejscu niewidocznym i niedostępnym dla dzieci.
Nie stosować leku Maasol po upływie terminu ważności zamieszczonego na opakowaniu.


6.    Zawartość opakowania i inne informacje
Co zawiera lek Maasol
-    Substancją czynną leku są: makroagregaty ludzkich albumin osocza krwi
-    Pozostałe składniki to: cyny (II) chlorek dwuwodny, octan sodu trójwodny, poloxamer 238, azot

Jak wygląda lek Maasol i co zawiera opakowanie
Zestaw 5 fiolek, zawierających proszek do sporządzania zawiesiny do wstrzykiwań, umieszczonych
w polistyrenowej formie, zapakowany w kartonowym pudełku.


Podmiot odpowiedzialny i wytwórca
Podmiot odpowiedzialny: GE Healthcare S.r.1., Via Galeno 36, 20126 Milano, Włochy
Wytwórca: GIPHARMA S.r.l., Via Crescentino, 13040 Saluggia (VC), Włochy


Data ostatniej aktualizacji ulotki: {MM/RRRR}
-------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------
Informacje przeznaczone wyłącznie dla fachowego personelu medycznego:


DOZYMETRIA
Równoważnik Dawki Efektywnej (Effective Dose Equivalent), wynikający z podania 185 MBq tego
produktu, wynosi zwykle 2,2 mSv (przy masie ciała 70 kg).
Przy 185 MBq aktywności podanej przeciętna dawka dla narządu docelowego (płuc) wynosi
12,3 mGy, a dla narządu krytycznego (nadnercza, ściana pęcherza moczowego, wątroba, trzustka,
śledziona) odpowiednio: 1,07 – 1,85 – 2,96 – 1,07 oraz 0,81 mGy.
Rozpad technetu99m następuje poprzez emisję promieniowania gamma o energii 140 keV, a 6 godzinny
okres półtrwania pozwala na określenie związku jako średnio stabilnego.
Dane, dotyczące zaabsorbowanych dawek promieniowania, pochodzą z ICRP 53.

                                                Dawka wchłonięta/na podaną jednostkę radioaktywności
                                                (mGy/ MBq)
Narząd                                          Dorośli  15 rok       10 rok      5 rok       1 rok
                                                         życia        życia       życia       życia
Nadnercza                                       5,8E-03  8,7E-03      1,3E-02     1,9E-02     3,1E-02
Ściana pęcherza moczowego
                                                1,0E-02          1,3E-02      1,9E-02          2,8E-02         5,1E-02
Powierzchnia kości                              3,5E-03          4,4E-03      6,4E-03          9,7E-03         1,9E-02
Gruczoł piersiowy                               5,6E-03          5,5E-03      1,0E-02          1,4E-02         2,2E-02
Przewód pokarmowy
Ściana żołądka                                  4,0E-03          5,2E-03      7,8E-03          1,2E-02         2,0E-02
Jelito cienkie                                  2,1E-03          2,6E-03      4,3E-03          7,0E-03         1,3E-02
Ściana górnej części jelita grubego
                                                2,2E-03          2,9E-03      5,0E-03          8,4E-03         1,5E-02
Ściana dolnej części jelita grubego
                                                1,6E-03          2,1E-03      3,5E-03          5,4E-03         1,0E-02
Nerki                                           3,7E-03          4,8E-03      7,2E-03          1,1E-02         1,8E-02
Wątroba                                         1,6E-02          2,1E-02      3,0E-02          4,3E-02         7,5E-02
Płuca                                           6,7E-02          9,9E-02      1,4E-01          2,1E-01         4,0E-01
Jajniki                                         1,8E-03          2,3E-03      3,7E-03          5,9E-03         1,1E-02
Trzustka                                        5,8E-03          7,5E-03      1,1E-02          1,7E-02         2,9E-02
Szpik                                           4,4E-03          6,2E-03      8,3E-03          1,1E-02         1,7E-02
Śledziona                                       4,4E-03          5,6E-03      8,3E-03          1,3E-02         2,2E-02
Jądra                                           1,1E-03          1,4E-03      2,3E-03          3,7E-03         7,1E-03
Tarczyca                                        2,0E-03          3,3E-03      5,5E-03          9,0E-03         1,6E-02
Macica                                          2,4E-03          2,9E-03      4,6E-03          7,1E-03         1,3E-02
Inne tkanki                                     2,9E-03          3,6E-03      5,2E-03          7,8E-03         1,4E-02
Równoważnik Dawki Efektywnej
Effective Dose                                  1,2E-02          1,8E-02      2,5E-02          3,8E-02         6,9E-02
Equivalent (EDE)
(mSv/MBq)
INSTRUKCJA PRZYGOTOWANIA PRODUKTÓW RADIOFARMACEUTYCZNYCH


Podawanie chorym leków radioaktywnie czynnych stwarza niebezpieczeństwo skażenia dla osób
postronnych, np. moczem lub wymiocinami pacjenta. Należy zatem przestrzegać zasad ochrony
radiologicznej, zgodnych z obowiązującymi przepisami.
Pozostałości po podanym produkcie mogą zostać umieszczone w zwykłym pojemniku na śmieci
dopiero gdy poziom radioaktywności, mierzony miernikiem niskozakresowym, nie przekracza tła
radiologicznego. Pozostałości powinny być niszczone zgodnie z obowiązującymi w tym zakresie
przepisami.
Sposób przygotowania
-    Umieścić fiolkę zawierającą makroagregaty albumin w ołowianym naczyniu osłonowym.
-    W sposób aseptyczny wprowadzić do fiolki 4 – 8 ml roztworu nadtechnecjanu [99mTc] sodu (wg
     Ph. Eur.), o radioaktywności pomiędzy 1480 a 2960 MBq (40 – 80 mCi).
-    Nie używać igły do wyrównania ciśnienia w fiolce.
-    Wyrównać ciśnienie wewnątrz fiolki usuwając nadmiar gazu strzykawką.
-    Ostrożnie przekręcać fiolkę, aby spowodować powstanie zawiesiny makroagregatów albumin
     w roztworze nadtechnecjanu [99mTc] sodu. Pozostawić na ok. 5 min. w temperaturze pokojowej.
-    Przed pobraniem dawki produktu potrzebnej do badania należy wstrząsnąć fiolką.
-    W żadnym wypadku nie należy pozostawiać produktu w bezpośrednim kontakcie z powietrzem
     atmosferycznym.


Kontrola jakości
A.     Radioaktywność, pozostająca na filtrze po 5 min. po wyznakowaniu produktu:
Filtr błonowy                  filtr o średnicy otworów równej 3 µm
Objętość filtratu                                             200 µL
Objętość roztworu soli fizjologicznej do płukania             20 ml
Radioaktywność, pozostająca na powierzchni błony filtracyjnej musi wynosić ≥ 90% radioaktywności
całkowitej.


B.     Kontrola czystości radiochemicznej po 5 min. po wyznakowaniu produktu
Oznaczenie nie związanego technetu99m chromatografią na ITLC-SG:
Urządzenie:                            ITLC-SG
Płyn wymywający                        metanol / woda 85:15 obj.:obj.
Czas                                   5 – 10 min.
                      99m
Niezwiązany technet                    ≤ 5,0%
Rf                                     0,9 ±10%

                
                        CHARAKTERYSTYKA PRODUKTU LECZNICZEGO
1.    NAZWA PRODUKTU LECZNICZEGO

Maasol,
Zestaw do sporządzania makroagregatów ludzkiej albuminy, znaczonych technetem99m
1,75 mg, proszek do sporządzania zawiesiny do wstrzykiwań

Macrosalbum 99m Tc

2.    SKŁAD JAKOŚCIOWY I ILOŚCIOWY

Makroagregaty ludzkich albumin osocza krwi 1,75 mg/fiolkę
Liczba cząstek                                 2,0 x 106 ± 15% /fiolkę
Zakres wielkości makroagregatów                10 – 100 µm
Produkt leczniczy jest przygotowany z albumin osocza ludzkiego, uzyskanych od dawców krwi
i przebadanych według norm EEC na obecność:
•     antygenu powierzchniowego zapalenia wątroby typu B (HBsAg),
•     przeciwciał ludzkiego wirusa deficytu odporności (anty HIV 1/2),
•     przeciwciał wirusa zapalenia wątroby typu C (anty HCV).

Pełny wykaz substancji pomocniczych, patrz punkt 6.1.


3.    POSTAĆ FARMACEUTYCZNA

Proszek do przygotowania zawiesiny do wstrzyknięć – zestaw do sporządzania radiofarmaceutyku.

4.    SZCZEGÓŁOWE DANE KLINICZNE

4.1   Wskazania do stosowania

Produkt leczniczy przeznaczony wyłącznie do diagnostyki.

Po wyznakowaniu roztworem nadtechnecjanu [99mTc] sodu produkt leczniczy jest stosowany do:
      • Scyntygrafii perfuzyjnej płuc
      • Flebografii radioizotopowej – jako drugiego wskazania dla makroagregatów albumin
          znakowanych technetem99m

4.2   Dawkowanie i sposób podawania

        Dorośli
Zalecana radioaktywność do podania dożylnego osobie dorosłej o masie ciała ok. 70 kg wynosi od 37
do 185 MBq (1 do 5 mCi). Liczba cząstek w podanej dawce musi zawierać się w granicach od
60 x 103 do 700 x 103.
Badanie scyntygraficzne płuc powinno być rozpoczęte natychmiast po podaniu dożylnym produktu
leczniczego.

        Dzieci i młodzież
Dawka radioaktywności, podawana dzieciom i młodzieży, jest częścią dawki dla osób dorosłych.
Oblicza się ją na podstawie przedstawionego poniżej równania, uwzględniającego masę ciała chorego:

Dawka pediatryczna (MBq) = Dawka dla dorosłych (MBq) x masa ciała dziecka (kg)
                                                 70 kg

Pomimo, iż do obliczania radioaktywności podawanej dziecku masa ciała jest częściej używana,
w niektórych przypadkach bardziej przydatnym wskaźnikiem jest powierzchnia ciała.

Dawka pediatryczna (MBq) = Dawka dla dorosłych (MBq) x powierzchnia ciała dziecka (m2)
                                                     1,73

4.3   Przeciwwskazania

Nadwrażliwość na substancje czynną lub na którąkolwiek substancję pomocniczą wymienioną
w punkcie 6.1.

4.4   Specjalne ostrzeżenia i środki ostrożności dotyczące stosowania

Należy zawsze rozważać możliwość wystąpienia nadwrażliwości, włącznie z ciężkimi, zagrażającymi
życiu śmiertelnymi reakcjami anafilaktycznymi/anafilaktoidalnymi. Należy zapewnić możliwość
udzielenia natychmiastowej pomocy lekarskiej i podjęcia odpowiedniego leczenia, w tym
zaawansowanych technik wspomagania czynności życiowych.

Należy zachować szczególną ostrożność u pacjentów z rozpoznanym prawo-lewym przeciekiem
wewnątrzsercowym. Aby zmniejszyć możliwość mikrozatorów w łożysku naczyniowym mózgu
i nerek w tej grupie chorych, makroagregaty albuminowe znaczone technetem99m powinny być
podawane w powolnym wstrzyknięciu dożylnym a liczba cząstek zmniejszona do 50%. Podobne
środki ostrożności są zalecane podczas badania chorych z nadciśnieniem płucnym i objawami
niewydolności oddechowej.

Standardowe środki mające na celu zapobiec przenoszeniu czynników zakaźnych przez produkty
lecznicze sporządzone z krwi ludzkiej lub osocza, obejmują:
- dokładną selekcję dawców krwi;
- badanie każdego dawcy krwi oraz puli osocza w celu znalezienia konkretnych czynników
  zakaźnych;
- dobieranie odpowiednich procesów inaktywacji/eliminacji wirusów podczas procesu wytwarzania.
Tak długo, jak stosuje się leki sporządzone z ludzkiej krwi lub osocza, nie udało się całkowicie
wyeliminować ryzyka przenoszenia czynników zakaźnych razem z krwią. Dotyczy to nowych,
nieznanych wirusów oraz innych patogenów.

Nie ma doniesień dotyczących przenoszenia wirusów razem z albuminami pozyskanymi zgodnie
z wytycznymi opisanymi w Farmakopei Europejskiej oraz rutynowymi procesami.

Zdecydowanie zaleca się, aby przy każdorazowym podaniu pacjentowi produktu leczniczego Maasol
odnotować nazwę i numer serii produktu leczniczego, aby móc powiązać pacjenta z daną serią leku.

Każde działanie powodujące narażenie pacjenta na promieniowanie jonizujące musi być uzasadnione
spodziewaną korzyścią. Dawka podanego radiofarmaceutyku powinna być możliwie jak najmniejsza,
ale jednocześnie pozwalająca na uzyskanie zamierzonego wyniku diagnostycznego lub
terapeutycznego.

Radiofarmaceutyk może być otrzymywany, przechowywany i podawany chorym tylko przez osoby
mające odpowiednie uprawnienia, w specjalistycznych, wyznaczonych do tego placówkach
klinicznych. Otrzymywanie, magazynowanie, użycie terapeutyczne, przenoszenie oraz utylizacja
podlegają odpowiednim przepisom administracyjnym.

Radiofarmaceutyki, przeznaczone do podania chorym, powinny być przygotowane w sposób
odpowiedni do wymagań dotyczących zarówno zasad bezpieczeństwa radiologicznego, jak i receptury
farmakologicznej. Należy zapewnić odpowiednie warunki aseptyczne.

Zawartość fiolki jest przeznaczona wyłącznie do sporządzania roztworu makroagregatów albuminy
wyznakowanej technetem 99mTc (Macrosalb). Zawartości fiolki nie można bezpośrednio podawać
pacjentom. Podanie możliwe tylko po odpowiednim przygotowaniu produktu leczniczego.

Przed wstrzyknięciem produktu leczniczego należy delikatnie wstrząsnąć strzykawką, tak by uzyskać
homogenny roztwór.
Nie należy wprowadzać krwi do strzykawki, gdyż może to spowodować tworzenie się drobnych
skrzeplin.

Substancje pomocnicze:
Produkt leczniczy zawiera poniżej 1 mmol sodu (23 mg) w dawce. Można uznać, że produkt leczniczy
jest „wolny od sodu”.

4.5     Interakcje z innymi produktami leczniczymi i inne rodzaje interakcji

Różne leki mogą powodować zmiany dystrybucji biologicznej makroagregatów albuminowych
oznakowanych technetem99m , poprzez powodowanie zwłóknienia płuc lub poprawę ich wentylacji.
•       Interakcje farmakologiczne mogą być spowodowane przez chemioterapeutyki, heparynę i leki
        rozszerzające oskrzela.
•       Interakcje toksykologiczne mogą być spowodowane przez heroinę, nitrofurantoinę, busulfan,
        cyklofosfamid, bleomycynę, metotreksat, metylsergid.
•       Interakcje farmaceutyczne mogą być spowodowane przez siarczan magnezu.

4.6     Wpływ na płodność, ciążę i laktację

Ciąża
U kobiet w ciąży należy wykonywać tylko absolutnie niezbędne badania z użyciem środków
promieniotwórczych. Korzyści z nich wynikające muszą przewyższać ryzyko wystąpienia skutków
promieniowania dla płodu i matki.
Badania z użyciem substancji promieniotwórczych, prowadzone u kobiet ciężarnych, powodują
napromieniowanie płodu.
Jeśli konieczne jest podanie radiofarmaceutyku chorej w wieku rozrodczym, należy ustalić z całą
pewnością, czy kobieta nie jest w ciąży. Każda kobieta, u której opóźnia się miesiączka, powinna być
(do wykluczenia) uważana za ciężarną. Jeśli nie wykluczono ciąży, należy podać możliwie
najmniejszą dawkę promieniowania, zapewniającą jednak uzyskanie miarodajnego wyniku badania.
Należy rozważyć zastosowanie innych metod diagnostycznych, nie wymagających podania środka
radioaktywnego.


Karmienie piersią.
W przypadku konieczności przeprowadzenia badania karmienie powinno zostać wstrzymane przed
podaniem produktu leczniczego, zaś pokarm zniszczony.
Karmienie piersią może być wznowione po upływie 12 godzin od chwili podania produktu
leczniczego.

Należy rozważyć możliwość opóźnienia badania radioizotopowego do chwili przewidywanego
zaprzestania karmienia piersią oraz wybrać odpowiedni radiofarmaceutyk gromadzący się
w najmniejszym stopniu w mleku matki.

Równoważnik dawki pochłoniętej przez organizm dziecka, wynikający z radioaktywności pokarmu,
nie powinien przekraczać 1 mSv.


4.7     Wpływ na zdolność prowadzenia pojazdów i obsługiwania maszyn

Maasol nie ma wpływu na zdolność prowadzenia pojazdów i obsługiwania maszyn.
Nie przeprowadzono badań dotyczących wpływu na zdolność prowadzenia pojazdów i obsługiwania
maszyn.
4.8   Działania niepożądane

Informacje dotyczące bezpieczeństwa odnoszące się do czynników zakaźnych, patrz część 4.4.
Działania niepożądane mogą występować z różną częstością, opisaną poniżej:

bardzo często (≥1/10);
często (≥1/100 do <1/10);
niezbyt często (≥1/1,000 do <1/100);
rzadko (≥1/10 000 do <1/1000);
bardzo rzadko (<1/10 000);
nieznana (częstość nie może być określona na podstawie dostępnych danych).

Zaburzenia układu immunologicznego
Nieznana: reakcje typu nadwrażliwości, włącznie z zagrażającymi życiu reakcjami anafilaktycznymi.
Nadwrażliwość w miejscu podania.
Ekspozycja na działanie promieniowania jonizującego jest związana z indukcją procesu
nowotworzenia, może także wpływać na występowanie wad wrodzonych.
Obecnie przyjmuję się, że w badaniach radiodiagnostycznych ryzyko wystąpienia jest nieznaczne
w związku ze stosowaniem małych dawek promieniowania.
Pojedyncze lub powtarzane wstrzyknięcia makroagregatów albumin, znaczonych technetem99m mogą
wywołać reakcje typu nadwrażliwości, włącznie z bardzo rzadkimi, zagrażającymi życiu reakcjami
anafilaktycznymi. Ból w klatce piersiowej, sztywność mięśniowa, zapaść. Obserwowano także objawy
alergicznego podrażnienia w miejscu podania produktu leczniczego.
Ekspozycja chorego na działanie promieniowania jonizującego w każdym przypadku powinna być
usprawiedliwiona spodziewanymi korzyściami terapeutycznymi. Dawka podanej radioaktywności
powinna być możliwie niska, zapewniająca jednak uzyskanie miarodajnego wyniku badania.
Lecznicza dawka środka radioaktywnego może skutkować zwiększeniem ryzyka wystąpienia raka
i mutacji genetycznych. Mając to na uwadze należy upewnić się, że ryzyko napromieniowania nie
przewyższa skutków choroby.
Równoważnik dawki efektywnej (ang. effective dose equivalent – EDE) dla większości procedur
diagnostycznych z użyciem radiofarmaceutyków nie przekracza zwykle 20 mSv. Jednakże,
w pewnych określonych sytuacjach klinicznych usprawiedliwione jest zastosowanie większej dawki
promieniowania.

4.9   Przedawkowanie
Nie należy oczekiwać możliwości przedawkowania produktu leczniczego w powszechnie przyjętym
znaczeniu. Pojęcie przedawkowania w przypadku produktu leczniczego Maasol należy rozumieć jako
podanie bardzo dużej liczby makroagregatów albumin.
Liczba cząstek makroagregatów albumin, podana dorosłemu pacjentowi, nie powinna przekroczyć
1,5 x 106. Zagrożenie związane z przypadkowym podaniem zbyt dużej dawki radioaktywności może
być zmniejszone poprzez stymulację diurezy, połączoną z częstym opróżnianiem pęcherza
moczowego.


5.     WŁAŚCIWOŚCI FARMAKOLOGICZNE

5.1   Właściwości farmakodynamiczne

Grupa farmakoterapeutyczna: radiofarmaceutyki diagnostyczne, preparaty do wstrzyknięć zawierające
technet, kod ATC: V 09 EB 01
Zarówno w warunkach klinicznych jak i laboratoryjnych nie stwierdzono farmakodynamicznych
skutków działania makroagregatów albumin znaczonych technetem99m.
5.2   Właściwości farmakokinetyczne

Po podaniu makroagregatów albumin do żyły powierzchownej cząstki docierają wraz z prądem krwi
do najbliższego miejsca filtracji kapilarnej, tj. do naczyń włosowatych krążenia płucnego.
Cząstki makroagregatów albumin nie przenikają do miąższu płucnego, ale pozostają w czasowo
niedrożnym świetle naczyń włosowatych. Przy prawidłowej dystrybucji krwi w płucach produkt
leczniczy dociera równomiernie do wszystkich części płuc, zgodnie z fizjologicznymi gradientami
przepływowymi. Jeśli jednak regionalny przepływ jest zaburzony, do okolic ze zmniejszonym
przepływem dociera mniejsza liczba cząstek. Makroagregaty albumin, znaczone technetem99m,
pozostają w krążeniu płucnym przez różny okres czasu, zależny od liczby cząstek, ich struktury
i wielkości.
Biologiczny czas półtrwania cząstek obecnych w krążeniu płucnym jest uzależniony od ich wielkości.
Większe makroagregaty albumin mają dłuższy okres półtrwania, cząstki o wielkości od 5 do 90 µm
charakteryzują się okresem półtrwania od 2 do 8 godzin.
Spadek stężenia produktu leczniczego w krążeniu płucnym jest powodowany mechanicznym
niszczeniem makroagregatów, wynikającym z pulsacyjnych, skurczowo-rozkurczowych zmian
ciśnienia krwi wewnątrz kapilar.
Produkt rozpadu makroagregatów, albumina w formie mikrokoloidu, jest usuwana z krążenia przez
makrofagi układu siateczkowo-śródbłonkowego, głównie w wątrobie i śledzionie.
Mikrokoloidy są metabolizowane wraz z radioaktywnym znacznikiem (technetem99m) w krążeniu
układowym, z którego są usuwane przez nerki i wydalane wraz z moczem.

5.3   Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie

Istnieje bezpośrednia zależność pomiędzy wielkością makroagregatów albuminowych a ich
toksycznością.
Za patofizjologiczne skutki podania produktu leczniczego odpowiada wzrost ciśnienia wewnątrz
łożyska tętnicy płucnej. Objawy chorobowe (tachypnoe) u psów obserwuje się po podaniu cząstek
makroagregatów o wielkości od 10 do 50 µm w dawce 20 – 25 mg/kg masy ciała.
Nagły wzrost ciśnienia płucnego obserwowano po podaniu cząstek o wielkości 80 µm w dawce
20 mg, podczas gdy nie stwierdzano zmian chorobowych po wstrzyknięciu cząstek o wielkości 35 µm
w dawce 40 mg.
Podanie cząstek makroagregatów o wielkości do 150 µm nie powodowało żadnych zaburzeń przy
dawce poniżej 10 mg/kg masy ciała. Obserwowano zmiany ciśnienia w tętnicy płucnej, kiedy dawka
cząstek o wielkości 300 µm przekraczała 5 mg/kg m. c.
Dawka 20 – 50 mg/kg m.c. powoduje zgon w wyniku ostrej niewydolności oddechowej.
Dla liczby 14 000 makroagregatów albumin o wielkości 30 – 50 µm, oznakowanych technetem99m,
przyjęto współczynnik bezpieczeństwa 100. Badania nad toksycznością powtarzanych dawek,
prowadzone u psów, nie wykazały istotnych zmian w zachowaniu zwierząt.
Nie stwierdzono zmian chorobowych w głównych narządach u zwierząt.
W piśmiennictwie nie ma danych o działaniu teratogennym, mutagennym lub karcynogennym
makroagregatów albumin, niewyznakowanych związkami promieniotwórczymi.
6.     DANE FARMACEUTYCZNE

6.1 Wykaz substancji pomocniczych

Cyny (II) chlorek dwuwodny            0,175 mg
Octan sodu                            1,8 mg
Poloxamer 238                         3,5 mg
Azot                                  q.s.

6.2 Niezgodności farmaceutyczne

Nie dotyczy.

6.3    Okres ważności

24 miesiące od daty produkcji. Po znakowaniu technetem99m produkt leczniczy powinien być użyty
w czasie nie dłuższym niż 6 godzin.

6.4    Specjalne środki ostrożności podczas przechowywania

Liofilizowany produkt leczniczy należy przechowywać w temperaturze od 2 do 80C.
Po rozpuszczeniu produkt leczniczy powinien być przechowywany w temperaturze poniżej 25oC. Nie
wolno go zamrażać lub schładzać.
Przechowywanie leku powinno być zgodne z obowiązującymi przepisami, dotyczącymi materiałów
radioaktywnych.

6.5    Rodzaj i zawartość opakowania

Szklana fiolka o pojemności 10 ml (Typ Ph. Eur. 1) zaopatrzona zamknięciem z gumy
bromobutylowej, zabezpieczonym metalowym kapslem.
Zestaw 5 fiolek, umieszczonych w polistyrenowej formie, zapakowany w kartonowym pudełku.

6.6 Szczególne środki ostrożności dotyczące usuwania i przygotowania produktu leczniczego
do stosowania

W celu zapoznania się ze sposobem usuwania oraz przygotowania leku do stosowania patrz punkt 12.


7.     PODMIOT ODPOWIEDZIALNY POSIADAJĄCY POZWOLENIE NA
       DOPUSZCZENIE DO OBROTU

GE Healthcare S.r.l.
Via Galeno 36
20126 Milano
Włochy


8.     NUMER(-Y) POZWOLENIA(Ń) NA DOPUSZCZENIE DO OBROTU
9.   DATA WYDANIA PIERWSZEGO POZWOLENIA NA DOPUSZCZENIE DO OBROTU
/ DATA PRZEDŁUŻENIA POZWOLENIA

Data wydania pierwszego pozwolenia na dopuszczenie do obrotu: 22 lutego 2002
Data ostatniego przedłużenia pozwolenia: 26 listopada 2008
10.     DATA ZATWIERDZENIA LUB CZĘŚCIOWEJ ZMIANY TEKSTU
        CHARAKTERYSTYKI PRODUKTU LECZNICZEGO


11.     DOZYMETRIA

Równoważnik dawki efektywnej (ang. effective dose equivalent – EDE), wynikający z podania
185 MBq tego produktu leczniczego, wynosi zwykle 2,2 mSv (przy masie ciała 70 kg).
Przy 185 MBq podanej aktywności przeciętna dawka dla narządu docelowego (płuc) wynosi
12,3 mGy, a dla narządu krytycznego (nadnercza, ściana pęcherza moczowego, wątroba, trzustka,
śledziona) odpowiednio: 1,07 – 1,85 – 2,96 – 1,07 oraz 0,81 mGy.
Rozpad technetu99m następuje poprzez emisję promieniowania gamma o energii 140 keV,
a sześciogodzinny okres półtrwania pozwala na określenie związku jako średnio stabilnego. Dane
dotyczące zaabsorbowanych dawek promieniowania pochodzą z ICRP 53.

                                      Dawka wchłonięta/na podaną jednostkę radioaktywności
                                      (mGy/ MBq)
Narząd                                Dorośli  15. rok      10. rok     5. rok      1. rok
                                               życia        życia       życia       życia
Nadnercza                             5,8E-03  8,7E-03      1,3E-02     1,9E-02     3,1E-02
Ściana pęcherza moczowego
                                      1,0E-02     1,3E-02     1,9E-02       2,8E-02     5,1E-02
Powierzchnia kości                    3,5E-03     4,4E-03     6,4E-03       9,7E-03     1,9E-02
Gruczoł piersiowy                     5,6E-03     5,5E-03     1,0E-02       1,4E-02     2,2E-02
Przewód pokarmowy
Ściana żołądka                        4,0E-03     5,2E-03     7,8E-03       1,2E-02     2,0E-02
Jelito cienkie                        2,1E-03     2,6E-03     4,3E-03       7,0E-03     1,3E-02
Ściana górnej części jelita grubego
                                      2,2E-03     2,9E-03     5,0E-03       8,4E-03     1,5E-02
Ściana dolnej części jelita grubego   1,6E-03     2,1E-03     3,5E-03       5,4E-03     1,0E-02
Nerki                                 3,7E-03     4,8E-03     7,2E-03       1,1E-02     1,8E-02
Wątroba                               1,6E-02     2,1E-02     3,0E-02       4,3E-02     7,5E-02
Płuca                                 6,7E-02     9,9E-02     1,4E-01       2,1E-01     4,0E-01
Jajniki                               1,8E-03     2,3E-03     3,7E-03       5,9E-03     1,1E-02
Trzustka                              5,8E-03     7,5E-03     1,1E-02       1,7E-02     2,9E-02
Szpik                                 4,4E-03     6,2E-03     8,3E-03       1,1E-02     1,7E-02
Śledziona                             4,4E-03     5,6E-03     8,3E-03       1,3E-02     2,2E-02
Jądra                                 1,1E-03     1,4E-03     2,3E-03       3,7E-03     7,1E-03
Tarczyca                              2,0E-03     3,3E-03     5,5E-03       9,0E-03     1,6E-02
Macica                                2,4E-03     2,9E-03     4,6E-03       7,1E-03     1,3E-02
Inne tkanki                           2,9E-03     3,6E-03     5,2E-03       7,8E-03     1,4E-02
Równoważnik dawki efektywnej
Effective dose                        1,2E-02     1,8E-02     2,5E-02       3,8E-02     6,9E-02
equivalent (EDE)
(mSv/MBq)
12.    INSTRUKCJA PRZYGOTOWANIA PRODUKTÓW RADIOFARMACEUTYCZNYCH

Podawanie chorym substancji radioaktywnych stwarza niebezpieczeństwo skażenia dla osób
postronnych, np. moczem lub wymiocinami pacjenta. Należy zatem przestrzegać zasad ochrony
radiologicznej, zgodnych z obowiązującymi przepisami.
Pozostałości po podanym produkcie leczniczym mogą zostać umieszczone w zwykłym pojemniku na
śmieci dopiero wtedy, gdy poziom radioaktywności, mierzony miernikiem niskozakresowym, nie
przekracza tła radiologicznego. Wszelkie niewykorzystane resztki produktu leczniczego lub jego
odpady należy usunąć zgodnie z lokalnymi przepisami.


Sposób przygotowania
-      Umieścić fiolkę zawierającą makroagregaty albumin w ołowianym naczyniu osłonowym.
-      W sposób aseptyczny wprowadzić do fiolki 4 – 8 ml roztworu nadtechnecjanu [99mTc] sodu (wg
       Ph. Eur.), o radioaktywności od 1480 do 2960 MBq (40 – 80 mCi).
-      Nie używać igły do wyrównania ciśnienia w fiolce.
-      Wyrównać ciśnienie wewnątrz fiolki usuwając nadmiar gazu strzykawką.
-      Ostrożnie przekręcać fiolkę, aby spowodować powstanie zawiesiny makroagregatów albumin
       w roztworze nadtechnecjanu [99mTc] sodu. Pozostawić na ok. 5 min. w temperaturze pokojowej.
-      Przed pobraniem dawki produktu leczniczego potrzebnej do badania należy wstrząsnąć fiolką.
-      W żadnym wypadku nie należy pozostawiać produktu leczniczego w bezpośrednim kontakcie
       z powietrzem atmosferycznym.

Kontrola jakości

A.     Radioaktywność, pozostająca na filtrze po 5 min. po wyznakowaniu produktu leczniczego:
Filtr błonowy                  filtr o średnicy otworów równej 3 µm
Objętość filtratu                                             200 µl
Objętość roztworu soli fizjologicznej do płukania             20 ml
Radioaktywność, pozostająca na powierzchni błony filtracyjnej musi wynosić ≥ 90% radioaktywności
całkowitej.

B.     Kontrola czystości radiochemicznej po 5 min. po wyznakowaniu produktu leczniczego
Oznaczenie nie związanego technetu99m chromatografią na ITLC-SG:
Urządzenie:                            ITLC-SG
Płyn wymywający                        metanol / woda 85:15 obj.:obj.
Czas                                   5 – 10 min.
Niezwiązany technet99m                 ≤ 5,0%
Rf                                     0,9 ±10%

                    

Inne leki Macrosalbum 99mTM: