Ibandronate Bluefish:

Nazwa międzynarodowa:
Acidum ibandronicum
Podmiot odpowiedzialny:
BLUEFISH PHARMACEUTICALS AB, SZWECJA
Pozwolenie w Polsce
18761
Pozwolenie w Europie
-
Producenci:
BLUEFISH PHARMACEUTICALS AB, SZWECJA
Postać
tabletki powlekane
Dawka
0,15 g
Lek refundowany
Nie
Kategoria
Lek na receptę
Kod ATC
M05BA06
                                  ULOTKA DLA PACJENTA: INFORMACJA DLA UŻYTKOWNIKA

                         Ibandronate Bluefish,150 mg, tabletki powlekane

                                        Acidum ibandronicum

Należy zapoznać się z treścią ulotki przed zastosowaniem leku.
-           Należy zachować tę ulotkę, aby w razie potrzeby móc ją ponownie przeczytać.
-           Należy zwrócić się do lekarza lub farmaceuty w razie jakichkolwiek dalszych
     wątpliwości.
-           Lek ten przepisano ściśle określonej osobie. Nie należy go przekazywać innym.
     Lek może zaszkodzić innej osobie, nawet jeśli objawy jej choroby są takie same.
-    Jeśli nasili się którykolwiek z objawów niepożądanych lub wystąpią jakiekolwiek objawy
     niepożądane niewymienione w ulotce, należy powiedzieć o tym lekarzowi lub farmaceucie

Spis treści ulotki:
Jak zaplanować przyjmowanie leku Ibandronate Bluefish za pomocą odklejanych nalepek w
osobistym kalendarzu.
1.     Co to jest lek Ibandronate Bluefish i w jakim celu się go stosuje
2.     Informacje ważne przed zastosowaniem leku Ibandronate Bluefish
3.     Jak stosować lek Ibandronate Bluefish
4.     Możliwe działania niepożądane
5.     Jak przechowywać lek Ibandronate Bluefish
6.     Inne informacje

1.    CO TO JEST LEK IBANDRONATE BLUEFISH I W JAKIM CELU SIĘ GO STOSUJE

Lek Ibandronate Bluefish należy do grupy leków nazywanych bisfosfonianami. Lek zawiera kwas
ibandronowy. Nie zawiera hormonów.

Lek Ibandronate Bluefish może cofnąć utratę tkanki kostnej poprzez zahamowanie utraty kości
i zwiększenie masy kostnej u większości kobiet, które przyjmują ten lek, nawet jeśli one same nie są
w stanie zauważyć lub wyczuć tej różnicy. Lek Ibandronate Bluefish może być pomocny
w zmniejszeniu prawdopodobieństwa wystąpienia złamań kości (pęknięć). Redukcję ilości złamań
wykazano w przypadku złamań kręgów, ale nie w przypadku złamań szyjki kości udowej.

Lek Ibandronate Bluefish został przepisany w celu leczenia występującej w okresie
pomenopauzalnym osteoporozy ze względu na zwiększone ryzyko wystąpienia złamań.
Osteoporoza to choroba polegająca na zmniejszeniu gęstości i osłabieniu kości, co występuje często
u kobiet po menopauzie. W okresie menopauzy kobiece jajniki przestają wydzielać żeński hormon -
estrogen, którego działanie pozwala na utrzymanie prawidłowej struktury kośćca.

Im wcześniej wystąpi menopauza u kobiety, tym większe jest u niej ryzyko złamań związanych
z osteoporozą. Do innych czynników mogących zwiększać ryzyko wystąpienia złamań należą:
    • niewystarczająca ilość wapnia i witaminy D w diecie,
    • palenie tytoniu lub nadmierne spożycie alkoholu,
    • brak wystarczającej ilości spacerów lub innych intensywnych ćwiczeń,
    • występowanie osteoporozy w rodzinie.

Wiele osób z osteoporozą nie odczuwa żadnych objawów. Jeśli pacjent nie ma żadnych objawów
może nie wiedzieć, że grozi mu osteoporoza. Nie mniej jednak, osteoporoza zwiększa
prawdopodobieństwo złamań kości w przypadku upadków czy urazów. Złamanie kości po
przekroczeniu wieku 50 lat może być oznaką osteoporozy. Osteoporoza może również powodować
bóle pleców, zmniejszenie wzrostu i zgarbienie pleców.

Kwas ibandronowy zapobiega utracie kości, spowodowanej osteoporozą i pomaga w odbudowie kości.
Dlatego też kwas ibandronowy zmniejsza prawdopodobieństwo złamań kości.
Zdrowy styl życia również pomoże w osiągnięciu największych korzyści z leczenia. Oznacza to
stosowanie zrównoważonej diety bogatej w wapń i witaminę D, spacery lub inne intensywne
ćwiczenia, niepalenie i ograniczenie nadmiernego spożycia alkoholu.


2.       INFORMACJE WAŻNE PRZED ZASTOSOWANIEM LEKU IBANDRONATE
         BLUEFISH

Kiedy nie stosować leku Ibandronate Bluefish
   • Jeśli pacjent ma uczulenie (nadwrażliwość) na kwas ibandronowy lub którykolwiek
       z pozostałych składników leku Ibandronate Bluefish.
   • Jeśli pacjent ma problemy z przełykiem (przewód łączący jamę ustną z żołądkiem), takie jak
       zwężenie lub utrudnione przełykanie.
   • Jeśli pacjent nie jest w stanie utrzymać pozycji stojącej lub siedzącej nieprzerwanie
       przynajmniej przez jedną godzinę (60 minut).
   • Jeśli u pacjenta występuje lub wystąpiło w przeszłości zmniejszenie stężenia wapnia we
       krwi. Należy skonsultować się z lekarzem.

Dzieci i nastolatki
Nie stosować leku Ibandronate Bluefish u dzieci i nastolatków.

Kiedy zachować szczególną ostrożność stosując lek Ibandronate Bluefish
U niektórych osób trzeba zachować szczególną ostrożność podczas stosowania leku Ibandronate
Bluefish. Należy omówić ze swoim lekarzem:

     •    Jeśli u pacjenta występują jakiekolwiek zaburzenia metabolizmu związków mineralnych (jak
          np. niedobór witaminy D).
     •    Jeśli pacjent ma nieprawidłową czynność nerek.
     •    Jeśli występują jakiekolwiek problemy z przełykaniem lub trawieniem.
     •    W przypadku leczenia stomatologicznego lub planowanego chirurgicznego zabiegu
          stomatologicznego. Należy poinformować swojego lekarza stomatologa o stosowaniu leku
          Ibandronate Bluefish.

Podrażnienie, zapalenie lub owrzodzenie przełyku (przewodu łączącego jamę ustną z żołądkiem) często
z objawami silnego bólu w klatce piersiowej, silnego bólu po przełknięciu posiłku i (lub) napoju, silne
nudności lub wymioty mogą się pojawić, szczególnie jeśli pacjent nie wypił pełnej szklanki
przegotowanej wody i (lub) położył się położył się w ciągu godziny po zażyciu leku Ibandronate
Bluefish. Jeśli wystąpią takie objawy, należy przerwać przyjmowanie leku i niezwłocznie zgłosić się
do lekarza.

Przyjmowanie innych leków
Należy powiedzieć lekarzowi lub farmaceucie o wszystkich przyjmowanych aktualnie lub ostatnio
lekach, również tych, które wydawane są bez recepty, witaminach i lekach ziołowych, a szczególnie o:

     •    Suplementach zawierających wapń, magnez, żelazo lub glin. Mogą one wpływać na działanie
          leku Ibandronate Bluefish.
     •    Aspirynie i innych niesteroidowych lekach przeciwzapalnych (NLPZ) (w tym ibuprofenie,
          diklofenaku i naproksenie). Mogą one podrażniać żołądek i jelita. Bisfosfoniany (takie jak
          kwas ibandronowy) mogą wywierać podobne działanie. Należy zatem zachować szczególną
          ostrożność, przyjmując leki przeciwbólowe lub przeciwzapalne podczas stosowania leku
          Ibandronate Bluefish.

Po przyjęciu leku Ibandronate Bluefish należy odczekać co najmniej 1 godzinę, zanim przyjmie się
jakikolwiek inny lek w danym dniu, również leki w leczeniu niestrawności oraz preparaty
uzupełniające niedobory wapnia i witamin.
Stosowanie leku Ibandronate Bluefish z jedzeniem i piciem
Nie należy przyjmować leku Ibandronate Bluefish z jedzeniem.
Lek Ibandronate Bluefish przyjmowany z jedzeniem jest mniej skuteczny. Nie można pić innych
napojów poza zwykłą wodą (patrz punkt 3: JAK STOSOWAĆ LEK IBANDRONATE BLUEFISH).

Ciąża i karmienie piersią
Nie stosować leku Ibandronate Bluefish u kobiet w ciąży lub w okresie karmienia piersią. Może być
konieczne przerwanie karmienia piersią, aby móc przyjmować lek Ibandronate Bluefish.
Przed zastosowaniem jakiegokolwiek leku należy poradzić się lekarza lub farmaceuty.

Prowadzenie pojazdów i obsługiwanie maszyn
Pacjent może prowadzić pojazdy i obsługiwać maszyny, ponieważ jest mało prawdopodobne, aby lek
Ibandronate Bluefish wpływał na zdolność do prowadzenia pojazdów i obsługiwania maszyn.

Ważne informacje dotyczące niektórych składników leku Ibandronate Bluefish
Lek Ibandronate Bluefish zawiera substancję, zwaną laktozą. Jeżeli stwierdzono wcześniej u pacjenta
nietolerancję niektórych cukrów, pacjent powinien skontaktować się z lekarzem przed przyjęciem
leku.


3.    JAK STOSOWAĆ LEK IBANDRONATE BLUEFISH

Lek Ibandronate Bluefish należy zawsze stosować zgodnie z zaleceniami lekarza. W razie wątpliwości
należy skontaktować się z lekarzem lub farmaceutą.

Zazwyczaj stosowana dawka leku Ibandronate Bluefish to jedna tabletka raz na miesiąc.

Stosowanie tabletki raz na miesiąc
Ważne jest staranne przestrzeganie poniższych zaleceń. Zalecenia te zostały opracowane po to, aby
tabletka leku Ibandronate Bluefish szybko dotarła do żołądka, zmniejszając tym samym
prawdopodobieństwo spowodowania podrażnienia.
-      Tabletkę leku Ibandronate Bluefish dawce 150 mg należy przyjmować raz na miesiąc.
-      Należy wybrać jeden dzień miesiąca, który będzie łatwy do zapamiętania. W celu przyjęcia
       tabletki leku Ibandronate Bluefish można wybrać tę samą datę (jak np.: pierwszy każdego
       miesiąca) lub ten sam dzień (jak np.: pierwsza niedziela każdego miesiąca). Należy wybrać
       termin, który będzie najlepiej odpowiadał przyzwyczajeniom.
-      Lek Ibandronate Bluefish należy przyjmować po upływie co najmniej 6 godzin od spożycia
       jakiegokolwiek posiłku lub napoju, z wyjątkiem zwykłej wody.

Tabletkę leku Ibandronate Bluefish należy przyjmować
-     rano po wstaniu z łóżka i
-     przed zjedzeniem lub wypiciem czegokolwiek („na pusty żołądek”).

-     Tabletkę należy połknąć, popijając pełną szklanką zwykłej wody (co najmniej 180 ml). Nie
      popijać tabletki wodą mineralną, sokiem owocowym lub jakimkolwiek innym napojem.

-     Tabletkę połykać w całości – nie żuć, nie rozgryzać i nie pozwolić jej rozpuścić się w jamie
      ustnej.
Przez następną godzinę (60 minut) po przyjęciu tabletki:
-     nie kłaść się; jeśli nie zachowa się pozycji wyprostowanej (stojącej lub siedzącej), część leku
      może cofać się do przełyku,




-       nic nie jeść,




-       nic nie pić (z wyjątkiem zwykłej wody, jeśli jest taka potrzeba),
-       nie przyjmować żadnych innych leków.

Po upływie godziny można przyjąć pierwszy w danym dniu posiłek i napój. Po zjedzeniu można się
położyć i przyjąć inne leki, jeśli istnieje taka potrzeba.

Nie przyjmować leku przed położeniem się spać lub przed porannym wstaniem z łóżka.

Kontynuacja leczenia lekiem Ibandronate Bluefish
Istotne jest przyjmowanie leku Ibandronate Bluefishw każdym miesiącu, tak długo, jak zaleca to lekarz.
Lek Ibandronate Bluefish może być pomocny w leczeniu osteoporozy tak długo, jak długo jest
przyjmowany.

Przyjęcie większej niż zalecana dawki leku Ibandronate Bluefish
Jeśli przez pomyłkę przyjmie się więcej niż jedną tabletkę, należy wypić pełną szklankę mleka
i natychmiast skontaktować się z lekarzem.

Nie prowokować wymiotów oraz nie przyjmować pozycji leżącej – może to spowodować
podrażnienie przełyku przez lek Ibandronate Bluefish.

Pominięcie przyjęcia leku Ibandronate Bluefish
Jeśli pacjent zapomni przyjąć tabletkę w zaplanowanym dniu, nie powinien przyjmować tabletki
później w ciągu tego samego dnia. Zamiast tego należy sprawdzić, kiedy wypada kolejne planowe
przyjęcie następnej dawki:

Jeżeli kolejne planowe przyjęcie leku wypada zaledwie za 1 do 7 dni…

    •     Należy zaczekać do dnia kolejnego planowego przyjęcia leku i zażyć tabletkę według
          ustalonego schematu, a następnie należy kontynuować przyjmowanie jednej tabletki na
          miesiąc w zaplanowane wcześniej dni zaznaczone w kalendarzu.

Jeżeli kolejne planowe przyjęcie leku wypada po więcej niż 7 dniach…

    •     Należy zażyć jedną tabletkę rano następnego dnia po dniu, w którym pacjent przypomni sobie
          o pominiętej dawce, a następnie należy kontynuować przyjmowanie jednej tabletki na miesiąc
          w zaplanowane wcześniej dni zaznaczone w kalendarzu.

Nigdy nie należy przyjmować dwóch tabletek leku Ibandronate Bluefish w ciągu tego samego
tygodnia.
4.    MOŻLIWE DZIAŁANIA NIEPOŻĄDANE

Jak każdy lek, Ibandronate Bluefish może powodować działania niepożądane, chociaż nie u każdego
one wystąpią.

Należy natychmiast powiadomić pielęgniarkę lub lekarza jeśli wystąpi jakiekolwiek z poniższych
ciężkich zdarzeń niepożądanych, gdyż może być niezbędna natychmiastowa pomoc medyczna:
-     wysypka, świąd, obrzęk twarzy, warg, języka i gardła, z trudnościami w oddychaniu. Może to
      świadczyć o alergii na ten lek.
-     silny ból w klatce piersiowej, silny ból podczas przełykania pokarmu lub napoju, silne nudności
      lub wymioty.
-     objawy grypopodobne (jeśli jakikolwiek z objawów stanie się dokuczliwy lub trwa dłużej niż
      kilka dni).
-     ból w jamie ustnej lub ból szczęki
-     ból i zapalenie oczu (jeśli występują długotrwale)

Inne możliwe działania niepożądane

Często (dotyczy mniej niż 1 na 10 pacjentów)
-     ból głowy
-     zgaga, niestrawność, biegunka lub zaparcia, ból brzucha (związany z „zapaleniem żołądka i
      jelit” lub „zapaleniem żołądka”) i nudności.
-     wysypka
-     bóle lub sztywność mięśni ,stawów lub pleców
-     objawy grypopodobne (uczucie dyskomfortu, zmęczenie, w tym gorączka, drżenie i dreszcze,
      ból kości i pobolewania mięśni oraz stawów)
-     zmęczenie

Niezbyt często (dotyczy mniej niż 1 na 100 pacjentów)
-    zawroty głowy
-    wzdęcia z oddawaniem gazów.
-    ból kości
-    uczucie osłabienia

Rzadko (dotyczy mniej niż 1 na 1000 pacjentów)
-    reakcje nadwrażliwości; obrzęk i świąd twarzy, warg i ust (patrz alergia)
-    świąd
-    ból lub zapalenie oczu
-    w rzadkich przypadkach mogą wystąpić nietypowe złamania kości udowej szczególnie
     u pacjentów długotrwale leczonych z powodu osteoporozy. Należy zwrócić się do lekarza
     w przypadku pojawienia się bólu, osłabienia lub uczucia dyskomfortu w okolicy uda, biodra lub
     w pachwinie, ponieważ może to już wcześniej wskazywać na prawdopodobieństwo wystąpienia
     złamania kości udowej.

Bardzo rzadko (dotyczy mniej niż 1 na 10 000 pacjentów)
-    stan obejmujący zmiany dotyczące kości w jamie ustnej, zwany “martwicą kości szczęki”.

Jeśli nasili się którykolwiek z objawów niepożądanych lub wystąpią jakiekolwiek objawy niepożądane
niewymienione w ulotce, należy powiedzieć o tym lekarzowi lub farmaceucie.


5.    JAK PRZECHOWYWAĆ LEK IBANDRONATE BLUEFISH

Lek przechowywać w miejscu niedostępnym i niewidocznym dla dzieci.
Brak specjalnych zaleceń dotyczących przechowywania produktu leczniczego.
Nie stosować po upływie terminu ważności zamieszczonego na pudełku po: „Termin ważności” lub
„EXP”. Termin ważności oznacza ostatni dzień danego miesiąca.
Leków nie należy wyrzucać do kanalizacji ani domowych pojemników na odpadki. Należy zapytać
farmaceutę, co zrobić z lekami, które nie są już potrzebne. Takie postępowanie może uchronić
środowisko.

6.    INNE INFORMACJE

Co zawiera lek Ibandronate Bluefish
  • Substancją czynną jest kwas ibandronowy. Jedna tabletka zawiera 150 mg kwasu
     ibandronowego (w postaci sodu ibandronianu jednowodnego ).
  • Ponadto lek zawiera:

Rdzeń tabletki: powidon K30, celuloza mikrokrystaliczna, skrobia żelowana, kukurydziana,
krospowidon, krzemionka koloidalna bezwodna, glicerolu dibehenian.
Otoczka tabletki: Opadry OY-LS-28908 (White II) o składzie: hypromeloza 15 cP, laktoza
jednowodna, tytanu dwutlenku (E 171), makrogol 4000, hypromeloza 3 cP, hypromeloza 50 cP.

Jak wygląda lek Ibandronate Bluefish i co zawiera opakowanie
Lek Ibandronate Bluefish występuje w postaci białych, okrągłych, obustronnie wypukłych tabletek
powlekanych o średnicy 11,2 mm ± 0,1 mm.

Lek Ibandronate Bluefish dostępny jest w blistrach PA/Aluminium/PVC/Aluminium zawierających
1 lub 3 tabletki, w tekturowym pudełku.

Podmiot odpowiedzialny i wytwórca:
Bluefish Pharmaceuticals AB, Torsgatan 11, 111 23 Stockholm, Szwecja

Ten produkt leczniczy jest dopuszczony do obrotu w krajach członkowskich Europejskiego
Obszaru Gospodarczego pod następującymi nazwami:

Kraj członkowski                Nazwa produktu leczniczego
Republika Czeska                Ibandronate Bluefish 150 mg potahované tablety
Dania                           Ibandronate Bluefish
Finlandia                       Ibandronate Bluefish 150 mg kalvopäällysteinen tablettia
                                Ibandronate Bluefish 150 mg filmdragerade tabletter
Francja                         Ibandronate Bluefish 150 mg comprimés pelliculés
Niemcy                          Ibandronate Bluefish 150 mg Filmtabletten
Włochy                          Acido Ibandronico Bluefish 150 mg compresse rivestite con film
Polska                          Ibandronate Bluefish
Portugalia                      Ibandronate Bluefish
Rumunia                         Ibandronate Bluefish 150 mg comprimate filmate
Republika Słowacka              Ibandronate Bluefish 150 mg
Hiszpania                       Ibandronate Bluefish 150 mg Comprimidos recubiertos con película
Szwecja                         Ibandronate Bluefish


Data zatwierdzenia ulotki: 03.02.2012

                
                                              CHARAKTERYSTYKA PRODUKTU LECZNICZEGO


1.    NAZWA PRODUKTU LECZNICZEGO

Ibandronate Bluefish, 150 mg, tabletki powlekane


2.    SKŁAD JAKOŚCIOWY I ILOŚCIOWY

Każda tabletka powlekana zawiera 150 mg kwasu ibandronowego (w postaci sodu ibandronianu
jednowodnego).

Substancje pomocnicze:
Każda tabletka powlekana zawiera 2,7 mg laktozy jednowodnej.

Pełny wykaz substancji pomocniczych, patrz punkt 6.1.


3.    POSTAĆ FARMACEUTYCZNA

Tabletka powlekana.

Okrągłe, obustronnie wypukłe tabletki w kolorze białym, o średnicy 11,2 mm ± 0,1 mm.


4.    SZCZEGÓŁOWE DANE KLINICZNE

4.1   Wskazania do stosowania

Leczenie osteoporozy u kobiet po menopauzie, ze zwiększonym ryzykiem złamań (patrz punkt 5.1).

Wykazano zmniejszenie ryzyka złamań kręgów; skuteczność w zapobieganiu złamaniom szyjki kości
udowej nie została ustalona.

4.2   Dawkowanie i sposób podawania

Dawkowanie:
Zalecana dawka to jedna tabletka powlekana 150 mg raz na miesiąc. Tabletka powinna być
przyjmowana tego samego dnia każdego miesiąca.

Produkt Ibandronate Bluefish należy przyjmować po całonocnym okresie niejedzenia (po co najmniej
6 godzinach od ostatniego posiłku) i na jedną godzinę przed pierwszym posiłkiem lub napojem (innym
niż woda) w danym dniu (patrz punkt 4.5) lub jakimkolwiek innym doustnym produktem leczniczym
lub preparatem uzupełniającym (włączając preparaty wapnia).

W przypadku pominięcia dawki, pacjenci powinni być poinstruowani, żeby przyjąć jedną tabletkę
produktu Ibandronate Bluefish następnego dnia rano po dniu, w którym pacjent przypomni sobie
o pominiętej dawce, jeśli do następnej zaplanowanej dawki zgodnie ze schematem zostało więcej niż
7 dni. Następnie pacjenci powinni wrócić do przyjmowania produktu leczniczego raz na miesiąc,
zgodnie z dotychczasowym schematem dawkowania.

Jeśli do następnej zaplanowanej dawki zostało mniej niż 7 dni, pacjenci powinni zaczekać do tej
najbliższej dawki i kontynuować przyjmowanie jednej tabletki raz na miesiąc zgodnie
z dotychczasowym schematem.
Pacjenci nie powinni przyjmować dwóch tabletek w tym samym tygodniu.
Pacjenci powinni otrzymywać suplementację wapnia i (lub) witaminy D, jeśli ich zawartość w diecie
jest niewystarczająca (patrz punkt 4.4 i punkt 4.5).

Nie ustalono optymalnego czasu trwania leczenia bisfosfonianami. Należy okresowo oceniać
konieczność dalszego leczenia u każdego pacjenta indywidualnie w oparciu o korzyści i potencjalne
ryzyko związane ze stosowaniem kwasu ibandronowego, zwłaszcza po upływie co najmniej 5 lat
terapii.

Szczególne grupy pacjentów

Pacjenci z zaburzeniem czynności nerek
U pacjentów z łagodnym i umiarkowanym zaburzeniem czynności nerek nie jest konieczne
dostosowywanie dawki produktu, jeśli klirens kreatyniny jest równy lub większy niż 30 ml/min.
Ze względu na ograniczoną ilość danych klinicznych nie zaleca się stosowania produktu Ibandronate
Bluefish u chorych z klirensem kreatyniny poniżej 30 ml/min (patrz punkt 4.4 i 5.2).

Pacjenci z zaburzeniem czynności wątroby
Dostosowywanie dawki nie jest wymagane (patrz punkt 5.2).

Pacjenci w podeszłym wieku
Dostosowywanie dawki nie jest wymagane (patrz punkt 5.2).

Dzieci i młodzież
Brak odpowiednich wskazań do stosowania produktu Ibandronate Bluefish u dzieci i nie badano
produktu u dzieci i młodzieży.

Sposób podawania
Podanie doustne.
Tabletki należy połykać w całości popijając szklanką zwykłej wody (180 do 240 ml), w pozycji
wyprostowanej siedzącej lub stojącej. Po przyjęciu produktu Ibandronate Bluefish nie należy
przyjmować pozycji leżącej przez 1 godzinę. Zwykła woda jest jedynym napojem, którym należy
popić produkt Ibandronate Bluefish. Należy pamiętać, że niektóre wody mineralne mogą zawierać
większe stężenie wapnia i z tego względu nie należy ich stosować. Pacjenci nie powinni żuć ani ssać
tabletek, ponieważ produkt leczniczy może powodować owrzodzenia jamy ustnej i gardła.

4.3   Przeciwwskazania

      -    Nieprawidłowości w obrębie przełyku, prowadzące do opóźnienia jego opróżniania, takie
           jak zwężenie lub skurcz dolnej części przełyku.
-     Niezdolność do utrzymania pozycji stojącej lub siedzącej przez co najmniej 60 minut.
-     Hipokalcemia (patrz punkt 4.4).
-     Nadwrażliwość na substancję czynną lub na na którąkolwiek substancję pomocniczą.

4.4   Specjalne ostrzeżenia i środki ostrożności dotyczące stosowania

Zaburzenia żołądka i jelit

Doustne podawanie bisfosfonianów może powodować miejscowe podrażnienie błony śluzowej
górnego odcinka przewodu pokarmowego. Z powodu możliwości działania drażniącego
i potencjalnego pogorszenia choroby podstawowej, produkt Ibandronate Bluefish należy stosować
z ostrożnością u pacjentów z czynną chorobą górnego odcinka przewodu pokarmowego (np. przełyk
Barreta, dysfagia, inne choroby przełyku, zapalenie błony śluzowej żołądka, dwunastnicy lub
owrzodzenie).

U pacjentów otrzymujących doustne leczenie bisfosfonianami zgłaszano działania niepożądane, takie
jak zapalenie błony śluzowej przełyku, owrzodzenie przełyku i nadżerki przełyku, w niektórych
przypadkach ciężkie i wymagające hospitalizacji, rzadko z krwawieniem lub z następowym
zwężeniem przełyku lub perforacją. Ryzyko wystąpienia ciężkich działań niepożądanych dotyczących
przełyku było większe u pacjentów, którzy nie stosowali się do zaleceń dotyczących przyjmowania
produktu i (lub) którzy kontynuowali przyjmowanie doustnych bisfosfonianów po pojawieniu się
objawów wskazujących na podrażnienie przełyku. Pacjenci powinni szczególnie zwracać uwagę na
zalecenia dotyczące przestrzegania instrukcji przyjmowania produktu (patrz punkt 4.2).

Lekarze powinni zwracać szczególną uwagę na jakiekolwiek dolegliwości i objawy mogące dotyczyć
przełyku i poinstruować pacjentów, by przerwali stosowanie produktu Ibandronate Bluefish i zgłosili
się w celu uzyskania pomocy medycznej, jeśli rozwinie się dysfagia, bolesne połykanie, ból
zamostkowy lub zgaga czy też nasilenie jej objawów.

Podczas gdy w kontrolowanych badaniach klinicznych nie obserwowano większego ryzyka, po
wprowadzeniu do obrotu zgłaszano wystąpienia owrzodzenia żołądka i dwunastnicy, w niektórych
przypadkach ciężkie i z powikłaniami, po stosowaniu doustnych bisfosfonianów.

Stosowanie zarówno niesteroidowych leków przeciwzapalnych (NLPZ), jak i bisfosfonianów wiąże
się z podrażnieniem przewodu pokarmowego, dlatego w przypadku jednoczesnego podawania tych
produktów należy zachować ostrożność.

Hipokalcemia

Przed rozpoczęciem leczenia produktem Ibandronate Bluefish należy koniecznie wyrównać istniejący
niedobór wapnia. Inne zaburzenia metabolizmu kostnego i mineralnego również powinny być
skutecznie leczone. U wszystkich chorych ważna jest odpowiednia podaż wapnia i witaminy D.

Zaburzenie czynności nerek

Ze względu na ograniczoną ilość danych klinicznych nie zaleca się stosowania produktu Ibandronate
Bluefish u chorych z klirensem kreatyniny poniżej 30 ml/min (patrz punkt 5.2).

Martwica kości żuchwy

Donoszono o przypadkach martwicy żuchwy, na ogół związanych z ekstrakcją zęba i (lub)
z miejscowym zakażeniem (w tym z zapaleniem kości i szpiku kostnego włącznie) u chorych
z rakiem, poddawanych leczeniu schematami z pierwotnym zastosowaniem podawanych dożylnie
bisfosfonianów. Wielu z tych pacjentów otrzymywało także chemioterapię oraz kortykosteroidy.
Donoszono także o przypadkach martwicy żuchwy u pacjentów z osteoporozą, otrzymujących doustne
bisfosfoniany.

Należy rozważyć wykonanie badania stomatologicznego oraz zastosowanie właściwej profilaktyki
stomatologicznej przed rozpoczęciem leczenia bisfosfonianami u chorych, u których występują
równocześnie czynniki ryzyka (np. rak, chemioterapia, radioterapia, kortykosteroidy, nieprawidłowa
higiena jamy ustnej).

W tej grupie chorych, jeśli to możliwe, należy unikać inwazyjnych zabiegów stomatologicznych
w trakcie leczenia. U chorych, u których wystąpi martwica żuchwy w trakcie leczenia
bisfosfonianami, chirurgiczne zabiegi stomatologiczne mogą nasilić to powikłanie. W przypadku
chorych wymagających zabiegów dentystycznych, brak jest danych sugerujących, czy zakończenie
leczenia bisfosfonianami zmniejsza ryzyko wystąpienia martwicy żuchwy. Postępowanie z każdym
pacjentem powinno być oparte na podstawie klinicznej oceny przeprowadzonej przez lekarza
prowadzącego, w oparciu o indywidualną ocenę stosunku korzyści do ryzyka.

Nietypowe złamania kości udowej

Zgłaszano przypadki nietypowych złamań podkrętarzowych i trzonu kości udowej u osób stosujących
bisfosfoniany, głównie u pacjentów długotrwale leczonych z powodu osteoporozy. Te poprzeczne lub
krótkie skośne złamania mogą pojawić się w dowolnym miejscu wzdłuż całej kości udowej – od
miejsca zlokalizowanego tuż pod krętarzem mniejszym aż do okolicy nadkłykciowej. Do tego typu
złamań dochodzi po minimalnym urazie lub bez urazu, a niektórzy pacjenci odczuwają ból uda lub ból
w pachwinie. W badaniach obrazowych często na kilka tygodni lub miesięcy przed całkowitym
złamaniem kości udowej widoczne są cechy złamań z przeciążenia. Złamania często występują
obustronnie, dlatego u leczonych bisfosfonianami pacjentów, u których stwierdzono złamanie trzonu
kości udowej, należy zbadać kość udową w drugiej kończynie. Zgłaszano również słabe gojenie się
tych złamań. Na podstawie indywidualnej oceny stosunku korzyści do ryzyka u pacjentów, u których
podejrzewa się nietypowe złamanie kości udowej, należy rozważyć odstawienie bisfosfonianów do
czasu przeprowadzenia oceny.
Należy zalecić pacjentom, żeby zgłaszali pojawienie się jakiegokolwiek bólu w obrębie uda, biodra
lub pachwiny występującego w trakcie leczenia bisfosfonianami, a każdy pacjent zgłaszający się
z takimi objawami powinien być zbadany pod względem obecności niecałkowitego złamania kości
udowej.

Nietolerancja galaktozy

Pacjenci z rzadkimi dziedzicznymi zaburzeniami związanymi z nietolerancją galaktozy, niedoborem
laktazy (typu Lapp) lub zespołem złego wchłaniania glukozy-galaktozy, nie powinni przyjmować
produktu leczniczego.

4.5   Interakcje z innymi produktami leczniczymi i inne rodzaje interakcji

Biodostępność kwasu ibandronowego po podaniu doustnym jest zmniejszona w obecności
pożywienia. Z badań na zwierzętach wynika, że na wchłanianie produktu Ibandronate Bluefish mogą
mieć wpływ zwłaszcza produkty zawierające wapń i inne wielowartościowe kationy (takie jak glin,
magnez, żelazo), w tym mleko. Dlatego zaleca się przyjęcie produktu Ibandronate Bluefish po
całonocnym okresie niejedzenia (co najmniej przez 6 godzin) i powstrzymanie się od jedzenia przez
1 godzinę po przyjęciu produktu Ibandronate Bluefish (patrz punkt 4.2).

Preparaty zawierające wapń, leki zobojętniające sok żołądkowy i niektóre inne doustne produkty
lecznicze zawierające wielowartościowe kationy (takie jak glin, magnez, żelazo) mogą mieć wpływ na
wchłanianie produktu Ibandronate Bluefish. Z tego względu przez co najmniej 6 godzin przed
i 1 godzinę po przyjęciu produktu Ibandronate Bluefish nie należy przyjmować żadnych doustnych
produktów leczniczych.

Interakcje metaboliczne uważane są za mało prawdopodobne, ponieważ kwas ibandronowy nie wpływa
hamująco na większość wątrobowych izoenzymów P-450 u ludzi i wykazano również, że nie indukuje
wątrobowego układu cytochromu P-450 u szczurów. Co więcej, wiązanie przez białka osocza
(określone in vitro dla terapeutycznych stężeń produktu) wynosi około 85%–87% i dlatego istnieje
niewielka możliwość interakcji z innymi produktami leczniczymi ze względu na wypieranie. Kwas
ibandronowy wydalany jest wyłącznie przez nerki i nie ulega jakiejkolwiek biotransformacji. Wydaje
się, że droga wydalania leku nie obejmuje żadnego ze znanych kwasowych lub zasadowych układów
transportowych, biorących udział w eliminacji innych substancji czynnych.

W dwuletnim badaniu przeprowadzonym u kobiet po menopauzie z osteoporozą (BM 16549) częstość
zdarzeń niepożądanych związanych z górnym odcinkiem przewodu pokarmowego u chorych
przyjmujących jednocześnie kwas acetylosalicylowy lub leki z grupy NLPZ była podobna u pacjentów
przyjmujących kwas ibandronowy w dawce 2,5 mg raz na dobę i 150 mg raz na miesiąc po roku i po
dwóch latach.

W grupie ponad 1500 pacjentów włączonych do badania BM 16549 porównującego miesięczny
i dobowy sposób dawkowania kwasu ibandronowego, 14% i 18% chorych przyjmowało leki
histaminowe (H2) lub inhibitory pompy protonowej, odpowiednio po roku i po dwóch latach. U tych
pacjentów częstość zdarzeń niepożądanych związanych z górnym odcinkiem przewodu pokarmowego
była podobna zarówno u chorych leczonych kwasem ibandronowym w dawce 150 mg raz na miesiąc
jak i u pacjentów leczonych kwasem ibandronowym w dawce 2,5 mg raz na dobę.
U zdrowych ochotników płci męskiej i kobiet po menopauzie stwierdzono, że dożylne podanie
ranitydyny powodowało zwiększenie biodostępności kwasu ibandronowego o około 20%,
prawdopodobnie w wyniku zmniejszenia kwaśności soku żołądkowego. Ponieważ jednak działanie to
mieści się w przyjętych granicach prawidłowej zmienności dostępności biologicznej kwasu
ibandronowego, nie ma konieczności zmiany dawkowania produktu Ibandronate Bluefish
stosowanego z antagonistami receptora H2 lub innymi substancjami czynnymi zwiększającymi pH
w żołądku.

Badania dotyczące interakcji farmakokinetycznych u kobiet po menopauzie wykazały brak
potencjalnych interakcji z tamoksyfenem lub hormonalną terapią zastępczą (estrogenami).

Nie obserwowano interakcji podczas jednoczesnego stosowania melfalanu/prednisolonu u chorych ze
szpiczakiem mnogim.

4.6   Ciąża i laktacja

Ciąża
Nie ma odpowiednich danych dotyczących stosowania kwasu ibandronowego u kobiet w ciąży.
Badania przeprowadzone na szczurach wykazały toksyczny wpływ na reprodukcję (patrz punkt 5.3).
Potencjalne ryzyko dla ludzi nie jest znane.
Nie należy stosować produktu Ibandronate Bluefish w czasie ciąży.

Karmienie piersią
Nie wiadomo, czy kwas ibandronowy wydzielany jest z ludzkim mlekiem. Podczas badań na
szczurach w okresie laktacji wykazano obecność małych stężeń kwasu ibandronowego w mleku po
podaniu dożylnym.
Nie należy stosować produktu Ibandronate Bluefish w okresie karmienia piersią.

Płodność
Brak danych dotyczących wpływu kwasu ibandronowego na płodność u ludzi. W badaniach kwasu
ibandronowego podawanego doustnie, dotyczących rozrodczości szczurów wykazano zmniejszenie
płodności. Badania dotyczące płodności szczurów z kwasem ibandronowym podawanym dożylnie
wykazały zmniejszenie płodności po stosowaniu dużych dawek produktu (patrz punkt 5.3).

4.7   Wpływ na zdolność prowadzenia pojazdów i obsługiwania maszyn

Nie przeprowadzono badań dotyczących wpływu produktu na zdolność prowadzenia pojazdów
i obsługiwania maszyn.

4.8   Działania niepożądane

Bezpieczeństwo doustnego stosowania kwasu ibandronowego w dawce 2,5 mg raz na dobę oceniano
w grupie 1251 pacjentów leczonych w ramach czterech badań klinicznych, kontrolowanych placebo;
z czego większość pacjentów brało udział w podstawowym, trwającym 3 lata badaniu oceniającym
ryzyko złamań (MF4411). Ogólny profil bezpieczeństwa kwasu ibandronowego w dawce 2,5 mg raz na
dobę był podobny do placebo we wszystkich powyższych badaniach.

W dwuletnim badaniu przeprowadzonym u kobiet po menopauzie z osteoporozą (BM 16549) ogólny
profil bezpieczeństwa stosowania kwasu ibandronowego w dawce 150 mg raz na miesiąc i kwasu
ibandronowego w dawce 2,5 mg raz na dobę był podobny. Stosunek chorych, którzy doświadczyli
działania niepożądanego wynosił 22,7 % i 25,0 % dla kwasu ibandronowego w dawce 150 mg raz na
miesiąc, odpowiednio po roku i po dwóch latach. Większość działań niepożądanych miała nasilenie
łagodne do umiarkowanego. Większość przypadków nie prowadziła do przerwania leczenia.
Najczęściej zgłaszanym działaniem niepożądanym był ból stawów.

Działania niepożądane uznane przez badaczy jako przyczynowo związane z przyjmowaniem kwasu
ibandronowego zostały wymienione poniżej z zastosowaniem Klasyfikacji układów i narządów.
Częstość występowania zdarzeń niepożądanych zdefiniowano następująco: często (≥ 1/100 do < 1/10),
niezbyt często (≥ 1/1 000 do < 1/100) i rzadko (≥ 1/10 000 do < 1/1 000). W obrębie każdej grupy
o określonej częstości występowania objawy niepożądane są wymienione zgodnie ze zmniejszającym
się nasileniem.

Tabela 1. Działania niepożądane występujące u kobiet po menopauzie otrzymujących kwas
ibandronowy w dawce 150 mg co miesiąc lub kwas ibandronowy w dawce 2,5 mg na dobę
w badaniach fazy III BM16549 i MF4411 oraz po wprowadzeniu produktu leczniczego do obrotu.


 Klasyfikacja układów i narządów         Częstość                 Działanie niepożądane
                                         występowania

 Zaburzenia układu immunologicznego      Rzadko                   Reakcje nadwrażliwości
 Zaburzenia układu nerwowego             Często                   Ból głowy

                                         Niezbyt często           Zawroty głowy
 Zaburzenia żołądka i jelit              Często                   Zapalenie błony śluzowej
                                                                  przełyku, zapalenie błony śluzowej
                                                                  żołądka, refluks żołądkowo-
                                                                  przełykowy, dyspepsja
                                                                  biegunka, ból brzucha,
                                                                  nudności
                                         Niezbyt często           Zapalenie błony śluzowej
                                                                  przełyku, w tym owrzodzenia
                                                                  i zwężeni oraz zaburzenia
                                                                  połykania wymioty, wzdęcia
                                                                  z oddawaniem gazów
                                         Rzadko                   Zapalenie błony śluzowej
                                                                  dwunastnicy
 Zaburzenia skóry i tkanki podskórnej    Często                   Wysypka
                                         Rzadko                   Obrzęk naczynioruchowy,
                                                                  obrzęk twarzy, pokrzywka
 Zaburzenia mięśniowo-szkieletowe        Często                   Ból stawów, ból mięśni, ból
 i tkanki łącznej                                                 mięśniowo-szkieletowy, skurcze
                                                                  mięśni, sztywność mięśni
                                                                  szkieletowych
                                         Niezbyt często           Ból pleców
                                         Rzadko                   Nietypowe złamania
                                                                  podkrętarzowe i trzonu kości
                                                                  udowej† (działanie niepożądane
                                                                  leków należących do klasy
                                                                  bifosfonianów.
                                         Bardzo rzadko            Martwica kości żuchwy*†
 Zaburzenia ogólne i stany w miejscu     Często                   Zespół grypo-podobny*
 podania                                 Niezbyt często           Zmęczenie

 Zaburzenia oka                          Rzadko                   Zapalenie oka*†

*Więcej informacji patrz poniżej
† Zidentyfikowano po wprowadzeniu produktu do obrotu.

Objawy grypopodobne
* Przemijające objawy grypopodobne były zgłaszane u pacjentów stosujących kwas ibandronowy
w dawce 150 mg raz na miesiąc, typowo związane z pierwszą dawką. Objawy takie zwykle miały
krótki okres trwania, nasilenie od łagodnego do umiarkowanego i przemijały w czasie kontynuowania
leczenia bez konieczności zastosowania zaradczych środków medycznych. Do objawów
grypopodobnych zaliczano zdarzenia niepożądane zgłaszane jako reakcje ostrej fazy lub objawy, takie
jak: bóle mięśni, bóle stawów, gorączka, dreszcze, zmęczenie, nudności, utrata apetytu lub bóle kości.

Zdarzenia niepożądane dotyczące przewodu pokarmowego
Pacjenci z zaburzeniami dotyczącymi żołądka i jelit w wywiadzie z uwzględnieniem pacjentów
z wrzodem trawiennym, u których nie było krwawienia lub hospitalizacji w ostatnim czasie i pacjenci
z objawami niestrawności lub refluksu, leczeni farmakologicznie, byli włączeni do badania
w schemacie dawkowania raz na miesiąc. U tych pacjentów nie zaobserwowano różnicy w częstości
występowania zdarzeń niepożądanych dotyczących żołądka i jelit dla schematu dawkowania 150 mg
raz na miesiąc i schematu dawkowania 2,5 mg raz na dobę.

Martwica kości żuchwy
Donoszono o przypadkach martwicy żuchwy u chorych leczonych bisfosfonianami. Większość z tych
doniesień dotyczy pacjentów z rakiem, lecz o takich przypadkach donoszono także u pacjentów
leczonych z powodu osteoporozy. Wystąpienie martwicy żuchwy jest na ogół związane z ekstrakcją
zęba i (lub) z miejscowym zakażeniem (z zapaleniem szpiku kostnego włącznie). Zdiagnozowany rak,
stosowanie chemioterapii, radioterapii, kortykosteroidów, nieprawidłowa higiena jamy ustnej są także
wymieniane jako czynniki ryzyka (patrz: punkt 4.4).

Zapalenie oka
Zdarzenia takie jak zapalenie błony naczyniowej oka, zapalenie nadtwardówki i twardówki były
raportowane po stosowaniu kwasu ibandronowego. W niektórych przypadkach zdarzenia te nie
ustępują do czasu zakończenia leczenia kwasem ibandronowym.

4.9   Przedawkowanie

Nie ma dostępnych informacji na temat leczenia przedawkowania produktu Ibandronate Bluefish.

Jednak, na podstawie wiedzy o związkach z tej grupy, możemy oczekiwać, że przedawkowanie
doustnej postaci leku może spowodować działania niepożądane ze strony górnego odcinka przewodu
pokarmowego (takie jak niestrawność, dyspepsję, zapalenie przełyku, zapalenie albo owrzodzenie
żołądka) lub hipokalcemię. W celu związania kwasu ibandronowego powinno się podać mleko lub
preparaty zobojętniające sok żołądkowy, zaś wszelkie działania niepożądane należy leczyć objawowo.
Ze względu na ryzyko podrażnienia przełyku nie należy prowokować wymiotów, a pacjent powinien
utrzymywać całkowicie wyprostowaną pozycję ciała.


5.    WŁAŚCIWOŚCI FARMAKOLOGICZNE

5.1   Właściwości farmakodynamiczne

Grupa farmakoterapeutyczna: Produkty lecznicze stosowane w leczeniu chorób kości, bisfosfoniany,
kod ATC: M05B A06

Mechanizm działania
Kwas ibandronowy jest silnie działającym bisfosfonianem, należącym do grupy bisfosfonianów
zawierających azot; lek działa wybiórczo na tkankę kostną, selektywnie hamując aktywność
osteoklastów bez wywierania bezpośredniego wpływu na proces syntezy kostnej. Nie wpływa również
na mobilizację osteoklastów. U kobiet po menopauzie kwas ibandronowy powoduje wzmocnienie
struktury masy kostnej i zmniejszenie częstości złamań, dzięki zahamowaniu obrotu metabolicznego
kości do poziomu sprzed menopauzy.
Działanie farmakodynamiczne
Działanie farmakodynamiczne kwasu ibandronowego polega na hamowaniu procesu resorpcji kości.
W badaniach in vivo kwas ibandronowy zapobiega destrukcji kości wywoływanej doświadczalnie
poprzez zahamowanie czynności gonad, retinoidy, nowotwory czy wyciągi z tkanek nowotworowych.
U młodych szczurów (w okresie szybkiego wzrostu) hamowana jest również endogenna resorpcja
kości, co powoduje zwiększenie prawidłowej masy kostnej w porównaniu do zwierząt, którym nie
podawano produktu leczniczego.
Doświadczenia na modelach zwierzęcych potwierdzają, że kwas ibandronowy jest silnie działającym
inhibitorem aktywności osteoklastów. W badaniach przeprowadzonych na szczurach w okresie
wzrostu nie stwierdzono żadnych cech zaburzenia mineralizacji, nawet po stosowaniu dawek 5000 razy
większych, niż wymagane w leczeniu osteoporozy.
Długotrwałe podawanie produktu u szczurów, psów i małp zarówno codzienne, jak w sposób
przerywany (z przedłużonym okresem bez przyjmowania leku) wiązało się z tworzeniem kości
o prawidłowej jakości i utrzymanej lub zwiększonej odporności mechanicznej nawet wówczas, gdy
stosowano dawki toksyczne. U ludzi skuteczność kwasu ibandronowego przyjmowanego w schemacie
dawkowania zarówno codziennie jak i w sposób przerywany z okresem bez przyjmowania leku
trwającym 9-10 tygodni, była potwierdzona w badaniu klinicznym (MF4411), w którym kwas
ibandronowy wykazał skuteczność w zapobieganiu złamaniom.
W doświadczeniach na modelu zwierzęcym kwas ibandronowy powodował zmiany biochemiczne,
wskazujące na zależne od dawki hamowanie resorpcji kostnej, obejmujące zmniejszenie wydalania
w moczu biochemicznych wskaźników degradacji kolagenu kostnego (takich jak deoksypirydynolina,
N-końcowe usieciowane telopeptydy kolagenu typu I (NTX)).
W badaniu biorównoważności I fazy, przeprowadzonym u 72 kobiet po menopauzie, które otrzymały
doustnie w sumie cztery dawki leku po 150 mg w odstępach 28 dniowych, obniżenie stężenia CTX
w surowicy po przyjęciu pierwszej dawki obserwowano już po 24 godzinach od podania leku (średnie
zmniejszenie 28%), przy średnim maksymalnym zmniejszeniu stężenia (69%) stwierdzanym 6 dni
później. Po zażyciu trzeciej i czwartej dawki, średnie maksymalne zmniejszenie stężenia CTX po
6 dniach wynosiło 74% i uległo zmniejszeniu do średniej wartości 56% odnotowanej 28 dni po
czwartej dawce. Po zaprzestaniu dalszego podawania leku następuje utrata zdolności zmniejszania
stężenia markerów resorpcji kości.

Skuteczność kliniczna
Należy uwzględnić niezależne czynniki ryzyka, takie jak: mała wartość BMD, wiek, występowanie
złamań w przeszłości, występowanie złamań w wywiadzie rodzinnym, wysoki obrót kostny i niski
wskaźnik masy ciała, w celu identyfikacji kobiet, u których zwiększone jest ryzyko wystąpienia
złamań związanych z osteoporozą.

Kwas ibandronowy w dawce 150 mg raz na miesiąc
Gęstość mineralna kości (ang. Bone Mineral Density - BMD)
W dwuletnim wieloośrodkowym badaniu metodą podwójnie ślepej próby (BM16549) u kobiet po
menopauzie z rozpoznaną osteoporozą (początkowa wartość T-score poniżej -2,5 SD w badaniu BMD
kręgosłupa lędźwiowego), kwas ibandronowy w dawce 150 mg przyjmowanej raz na miesiąc okazała
się co najmniej równie skuteczna jak kwas ibandronowy w dawce 2,5 mg raz na dobę pod względem
przyrostu gęstości mineralnej kości (BMD). Potwierdziła to zarówno pierwotna analiza skuteczności
przeprowadzona po roku, jak i ostateczna analiza punktu końcowego po dwóch latach (Tabela 2).

 Tabela 2: Średnia względna zmiana w stosunku do wartości początkowej BMD dotyczącej
 kręgosłupa lędźwiowego, całej kości udowej, szyjki kości udowej i krętarza po roku (pierwotna
 analiza) oraz po dwóch latach leczenia (grupa zgodna z protokołem badania ang. Per-protocol
 Population) w badaniu BM 16549.
                        Dane po roku z badania                  Dane po dwóch latach z badania
                        BM 16549                                BM 16549
 Średnia względna       Kwas               Kwas                Kwas               Kwas
 zmiana w stosunku      ibandronowy        ibandronowy         ibandronowy        ibandronowy
 do wartości            w dawce 2,5 mg     w dawce 150 mg      w dawce 2,5 mg     w dawce150 mg
 początkowej % [95      raz na dobę        raz na miesiąc      raz na dobę        raz na miesiąc
 % CI]                  (N=318)            (N=320)             (N=294)            (N=291)
 BMD kręgosłupa         3,9 [3,4, 4,3]     4,9 [4,4, 5,3]      5,0 [4,4, 5,5]     6,6 [6,0, 7,1]
 lędźwiowego L2-L4
 BMD w całym polu       2,0 [1,7, 2,3]     3,1 [2,8, 3,4]      2,5 [2,1, 2,9]     4,2 [3,8, 4,5]
 kości udowej
 BMD szyjki kości       1,7 [1,3, 2,1]     2,2 [1,9, 2,6]      1,9 [1,4, 2,4]     3,1 [2,7, 3,6]
 udowej
 BMD krętarza           3,2 [2,8, 3,7]     4,6 [4,2, 5,1]      4,0 [3,5, 4,5]     6,2 [5,7, 6,7]


Co więcej, w analizie prospektywnej po roku, p=0,002 oraz po dwóch latach, p<0,001 wykazano
przewagę kwasu ibandronowego w dawce 150 mg raz na miesiąc nad dawką 2,5 mg kwasu
ibandronowego raz na dobę dotyczącą zwiększenia BMD kręgosłupa lędźwiowego.

Po roku (pierwotna analiza) u 91,3% pacjentów (p=0,005) otrzymujących 150 mg kwasu
ibandronowego raz na miesiąc stwierdzono wartość BMD kręgosłupa lędźwiowego wyższą lub równą
wartości początkowej (pacjenci reagujący na terapię), w porównaniu z 84,0% pacjentów
otrzymujących kwas ibandronowy w dawce 2,5 mg raz na dobę. Po dwóch latach, 93,5% (p=0,004)
oraz 86,4% spośród pacjentów otrzymujących kwas ibandronowy w dawce 150 mg raz na miesiąc lub
kwas ibandronowy w dawce 2,5 mg raz na dobę zareagowało na terapię.

W odniesieniu do wartości BMD w całym polu kości udowej, u 90% (p<0,001) pacjentów
otrzymujących kwas ibandronowy w dawce 150 mg raz na miesiąc oraz u 76,7% pacjentów
otrzymujących kwas ibandronowy w dawce 2,5 mg raz na dobę stwierdzono wartość BMD w całym
polu kości udowej wyższą lub równą wartości początkowej po roku leczenia. Po dwóch latach,
u 93,4% (p<0,001) pacjentów otrzymujących kwas ibandronowy w dawce 150 mg raz na miesiąc oraz
u 78,4% pacjentów otrzymujących kwas ibandronowy w dawce 2,5 mg raz na dobę uzyskano wartość
BMD w całym polu kości udowej wyższą lub równą wartości początkowej.

Po przyjęciu ostrzejszych kryteriów, uwzględniających BMD zarówno kręgosłupa lędźwiowego jak
i BMD w całym polu kości udowej, 83,9% (p<0,001) oraz 65,7% pacjentów otrzymujących kwas
ibandronowy w dawce odpowiednio 150 mg raz na miesiąc lub kwas ibandronowy w dawce 2,5 mg
raz na dobę zareagowało na terapię po roku leczenia. Po dwóch latach 87,1% (p<0,001) oraz 70,5%
pacjentów spełniło ten warunek w grupach otrzymujących odpowiednio dawkę 150 mg raz na miesiąc
oraz 2,5 mg raz na dobę.

Biochemiczne markery obrotu kostnego.
Klinicznie znaczące zmniejszenie stężenia CTX w surowicy obserwowano w każdym
z zaplanowanych pomiarów w trakcie trwania badania, tzn. po 3, 6, 12 oraz 24 miesiącach. Po roku
(pierwotna analiza) średnia względna zmiana w stosunku do wartości początkowej wynosiła –76% dla
dawki kwasu ibandronowego 150 mg raz na miesiąc oraz – 67% dla dawki kwasu ibandronowego
2,5 mg raz na dobę. Po dwóch latach średnia względna zmiana wynosiła –68% oraz –62%,
odpowiednio w grupie otrzymującej dawkę 150 mg raz na miesiąc oraz 2,5 mg raz na dobę.

Po roku u 83,5 % pacjentów (p=0,006) otrzymujących kwas ibandronowy w dawce 150 mg raz na
miesiąc oraz u 73,9% pacjentów otrzymujących kwas ibandronowy 2,5 mg raz na dobę potwierdzono
reakcję na leczenie (definiowaną jako zmniejszenie ≥ 50% od wartości początkowej). Po dwóch latach
78,7% (p=0,002) oraz 65,6 % pacjentów zareagowało na leczenie, w grupach otrzymujących
odpowiednio dawkę 150 mg raz na miesiąc i 2,5 mg raz na dobę.
W oparciu o wyniki badania BM16549 można przypuszczać, że kwas ibandronowy w dawce 150 mg
raz na miesiąc będzie co najmniej tak samo skuteczny w prewencji występowania złamań, jak kwas
ibandronowy w dawce 2,5 mg raz na dobę.

Kwas ibandronowy 2,5 mg na dobę

W trzyletnim, pilotażowym badaniu dotyczącym złamań, randomizowanym, z podwójnie ślepą próbą,
kontrolowanym placebo (MF4411), wykazano istotne statystycznie i klinicznie zmniejszenie częstości
nowych, stwierdzanych radiometrycznie, morfometrycznie i klinicznie złamań kręgów (tabela 3).
W badaniu tym oceniano kwas ibandronowy w doustnej dawce 2,5 mg raz na dobę i nowy schemat
dawkowania 20 mg w sposób przerywany. Kwas ibandronowy był przyjmowany na 60 minut przed
pierwszym posiłkiem lub napojem w danym dniu (przestrzegając przerwy miedzy podaniem leku
a posiłkiem). Do badania włączono kobiety w wieku od 55. do 80. roku życia, będące co najmniej 5 lat
po menopauzie, u których BMD odcinka lędźwiowo-krzyżowego w co najmniej jednym kręgu
lędźwiowym [L1-L4] była o 2 do 5 SD mniejsza od średniej przed menopauzą (ang. T-score)
i u których stwierdzano od jednego do czterech złamań kręgów. Wszystkie pacjentki otrzymywały
500 mg wapnia i 400 j.m. witaminy D na dobę. Skuteczność leczenia oceniono u 2928 chorych.
Wykazano, że stosowanie kwasu ibandronowego w dawce 2,5 mg raz na dobę powoduje istotne
statystycznie i klinicznie zmniejszenie częstości nowych złamań kręgów. W czasie trzech lat trwania
badania leczenie zmniejszyło występowanie nowych złamań rozpoznawanych radiograficznie o 62%
(p=0,0001). Po dwóch latach obserwowano zmniejszenie ryzyka względnego o 61% (p=0,0006). Nie
wykazano statystycznie istotnej różnicy po roku leczenia (p=0,056). Działanie zapobiegające
złamaniom utrzymywało się w czasie trwania badania; nie stwierdzono żadnych oznak zmniejszania
się tego działania z upływem czasu.

Częstość występowania jawnych klinicznie złamań kręgów również zmniejszyła się istotnie o 49%
(p=0,011). Silny wpływ leczenia na występowanie złamań kręgów odzwierciedlało również istotne
statystycznie zmniejszenie utraty wzrostu, w porównaniu z placebo (p < 0,0001).

 Tabela 3: Wyniki trzyletniego badania dotyczącego złamań MF4411 (%, 95 % CI)
                                                 Placebo (N=974)             Kwas ibandronowy
                                                                             2,5 mg raz na dobę
                                                                             (N=977)
 Zmniejszenie ryzyka względnego                                              62 % (40,9; 75,1)
 Nowe złamania kręgów stwierdzane
 morfometrycznie
 Występowanie nowych złamań kręgów               9,56 % (7,5; 11,7)          4,68 % (3,2; 6,2)
 stwierdzanych morfometrycznie
 Zmniejszenie ryzyka względnego jawnych                                      49 % (14,03; 69,49)
 klinicznie złamań kręgów
 Występowanie jawnych klinicznie złamań          5,33 % (3,73; 6,92)         2,75 % (1,61; 3,89)
 kręgów
 BMD – średnia zmiana, wobec wartości            1,26 % (0,8; 1,7)           6,54 % (6,1; 7,0)
 początkowych, w kręgosłupie lędźwiowym
 w 3. roku
 BMD – średnia zmiana wobec wartości             -0,69 % (-1,0; -0,4)        3,36 % (3,0; 3,7)
 początkowych w całym polu kości udowej
 w 3. roku

Działanie lecznicze kwasu ibandronowego oceniano także, poddając analizie podgrupy chorych,
u których początkowy wynik BMD (ang. BMD T-score) wynosił mniej niż –2,5. Zmniejszenie ryzyka
złamań kręgów było zgodne ze zmniejszeniem ryzyka w całej populacji.

 Tabela 4: Wyniki trzyletniego badania dotyczącego złamań MF4411 (%, 95 % CI) u chorych
 z początkowym wynikiem BMD w odcinku lędźwiowym (ang. BMD T-score) mniejszym niż –2,5
                                                Placebo (N=587)          Kwas ibandronowy
                                                                           2,5 mg raz na dobę
                                                                           (N=575)
 Zmniejszenie ryzyka względnego                                            59 % (34,5; 74,3)
 Nowe złamania kręgów stwierdzane
 morfometrycznie
 Występowanie nowych złamań kręgów              12,54 % (9,53; 15,55)      5,36 % (3,31; 7,41)
 stwierdzanych morfometrycznie
 Zmniejszenie ryzyka względnego jawnych                                    50 % (9,49; 71,91)
 klinicznie złamań kręgów
 Występowanie jawnych klinicznie złamań         6,97 % (4,67; 9,27)        3,57 % (1,89; 5,24)
 kręgów
 Placebo (N=587) kwas ibandronowy 2,5 mg        1,13 % (0,6; 1,7)          7,01 % (6,5; 7,6)
 raz na dobę (N=575) BMD – średnia zmiana
 wobec wartości początkowych w kręgosłupie
 lędźwiowym w 3. roku
 BMD – średnia zmiana wobec wartości            -0,70 % (-1,1; -0,2)       3,59 % (3,1; 4,1)
 początkowych w całym polu kości udowej
 w 3. roku

W ogólnej populacji pacjentek uczestniczących w badaniu MF4411 nie zaobserwowano redukcji
złamań pozakręgowych, jednak ibandronian podawany w dawce codziennej wykazał skuteczność
w subpopulacji wysokiego ryzyka (wartość BMD szyjki kości udowej T-score < -3,0), gdzie
zaobserwowano redukcję ryzyka złamań pozakręgowych o 69%.

Stosowanie dawki 2,5 mg raz na dobę spowodowało stopniowe zwiększanie się BMD w kręgach
i innych częściach układu kostnego.

Po trzech latach leczenia wartość BMD w kręgosłupie lędźwiowym zwiększyła się o 5,3%
w porównaniu z grupą placebo i o 6,5% w stosunku do wartości początkowych. W porównaniu
z wartościami początkowymi BMD zwiększyła się o 2,8% w szyjce kości udowej, o 3,4% w całym
polu kości udowej i o 5,5% w krętarzu.

Badanie biochemicznych wskaźników obrotu metabolicznego kości (takich jak CTX w moczu czy
osteokalcyna w surowicy) wykazało oczekiwane zmniejszanie do wartości sprzed menopauzy
z osiągnięciem maksimum hamowania w okresie 3-6 miesięcy.

Wcześnie, bo już po miesiącu od rozpoczęcia stosowania kwasu ibandronowego w dawce 2,5 mg,
stwierdzono znaczące klinicznie zmniejszenie aktywności biochemicznych wskaźników resorpcji kości
o 50%.

Przerwanie leczenia powoduje powrót do patologicznych wartości sprzed leczenia, typowych dla
zwiększonej resorpcji kostnej związanej z osteoporozą po menopauzie.
Badania histologiczne preparatów biopsji kości po dwóch i po trzech latach leczenia kobiet po
menopauzie wykazały prawidłową jakość kości i brak cech zaburzeń mineralizacji.

Populacja dzieci i młodzieży
Kwas ibandronowy nie był badany u dzieci i młodzieży, dlatego brak dostępnych danych dotyczących
bezpieczeństwa stosowania i skuteczności w tej grupie pacjentów.

5.2   Właściwości farmakokinetyczne

W wielu badaniach prowadzonych na zwierzętach i u ludzi wykazano, że podstawowe
farmakologiczne działanie kwasu ibandronowego na kości nie jest bezpośrednio związane
z rzeczywistym stężeniem leku w surowicy.

Wchłanianie
Wchłanianie kwasu ibandronowego w górnym odcinku przewodu pokarmowego po podaniu doustnym
jest szybkie i stężenie leku w osoczu zwiększa się w sposób proporcjonalny do dawki, jeśli nie
przekracza ona 50 mg podanych doustnie, powyżej tej dawki wzrost stężenia jest większy niż
proporcjonalny w stosunku do dawki. Największe stężenie leku w surowicy osiągnięto w czasie od
0,5 do 2 godzin (mediana – 1 godzina) po podaniu na czczo; całkowita biodostępność wynosiła około
0,6%. Wchłanianie jest zmniejszone w przypadku, gdy lek podawany jest razem z posiłkami lub
napojami (innymi, niż zwykła woda). Jeśli kwas ibandronowy przyjmowany jest podczas
standardowego śniadania, to wówczas, w porównaniu z przyjęciem leku na czczo, biodostępność
zmniejszona jest do około 90%. W przypadku, gdy kwas ibandronowy przyjmowany jest na czczo, na
60 minut przed pierwszym posiłkiem w danym dniu, nie stwierdza się istotnego zmniejszenia
biodostępności leku. Zarówno biodostępność, jak i przyrost BMD są mniejsze w przypadku
przyjmowania posiłków lub napojów w czasie krótszym niż 60 minut po przyjęciu kwasu
ibandronowego.

Dystrybucja
Po pierwszym podaniu ogólnoustrojowym kwas ibandronowy ulega szybkiemu wiązaniu przez kości
lub jest wydalany do moczu. Pozorna, końcowa objętość dystrybucji leku u ludzi wynosi co najmniej
90 l a ilość krążącej dawki, która dociera do tkanki kostnej szacowana jest na 40-50%. Lek wiąże się
z białkami osocza w 85%-87% (ocena na podstawie badań in vitro w stężeniach terapeutycznych)
i dlatego ryzyko wzajemnych interakcji z innymi produktami leczniczymi, z powodu wypierania, jest
małe.

Biotransformacja
Brak dowodów, że kwas ibandronowy jest metabolizowany u zwierząt i ludzi.

Wydalanie
Wchłonięta frakcja kwasu ibandronowego jest usuwana z układu krążenia poprzez wbudowanie do
tkanki kostnej (szacunkowo 40-50% u kobiet po menopauzie), zaś pozostała część jest w stanie
niezmienionym wydalana przez nerki. Kwas ibandronowy, który nie został wchłonięty, jest wydalany
w stanie niezmienionym z kałem.

Zakres obserwowanych pozornych wartości okresów półtrwania jest szeroki, pozorny końcowy okres
półtrwania mieści się z reguły w przedziale od 10 do 72 godzin. Ze względu na to, że obliczane
wartości są w dużej mierze funkcją czasu trwania badania, stosowanej dawki, a także czułości próbki,
prawdopodobnie prawdziwy końcowy okres półtrwania jest znacznie dłuższy, podobnie jak
w przypadku innych bisfosfonianów. Wczesne wartości stężenia w osoczu szybko osiągają 10%
wartości szczytowych w przeciągu odpowiednio 3 oraz 8 godzin po podaniu dożylnym i doustnym.
Całkowity klirens kwasu ibandronowego jest mały; średnie wartości mieszczą się w zakresie
84-160 ml/min. Klirens nerkowy (około 60 ml/min u zdrowych kobiet po menopauzie) wynosi 50-60 %
klirensu całkowitego i jest zależny od klirensu kreatyniny. Uważa się, że różnica pomiędzy pozornym
klirensem całkowitym i nerkowym związana jest z wychwytem leku w układzie kostnym.

Farmakokinetyka w szczególnych sytuacjach klinicznych

Płeć
Biodostępność i farmakokinetyka kwasu ibandronowego jest podobna u mężczyzn i kobiet.

Rasa
Nie ma dowodów jakiejkolwiek klinicznie istotnej różnicy dotyczącej reakcji na kwas ibandronowy
u ludności rasy azjatyckiej i kaukaskiej. Dane dotyczące pacjentów rasy czarnej są bardzo
ograniczone.

Pacjenci z zaburzeniami czynności nerek
Klirens nerkowy kwasu ibandronowego u pacjentów z zaburzeniami czynności nerek różnego stopnia
jest związany w sposób liniowy z klirensem kreatyniny.
U pacjentów z łagodnymi lub umiarkowanymi zaburzeniami czynności nerek (klirens kreatyniny równy
lub większy niż 30 ml/min) nie ma konieczności zmiany dawkowania, jak wykazano w badaniu
BM16549, w którym u większości pacjentów stwierdzono zaburzenia czynności nerek o nasileniu od
łagodnego do umiarkowanego. U pacjentów z ciężką niewydolnością nerek (klirens kreatyniny poniżej
30 ml/min), którzy otrzymywali doustnie 10 mg kwasu ibandronowego przez 21 dni, stężenie leku
w surowicy było 2 – 3 razy większe, niż u osób z prawidłową czynnością nerek, zaś całkowity klirens
kwasu ibandronowego wynosił 44 ml/min. Po dożylnym podaniu 0,5 mg kwasu ibandronowego klirens
całkowity, nerkowy i pozanerkowy u pacjentów z ciężką niewydolnością nerek zmniejszał się
odpowiednio o 67 %, 77 % i 50 %, jednak nie stwierdzono zmniejszenia tolerancji leku związanej ze
zwiększeniem ekspozycji na lek. Ze względu na ograniczoną ilość danych klinicznych nie zaleca się
stosowania kwasu ibandronowego u chorych z ciężkimi zaburzeniami czynności nerek (patrz punkt 4.2
i 4.4). Farmakokinetyka kwasu ibandronowego nie była oceniana u osób w schyłkowym okresie
chorób nerek, leczonych inaczej niż hemodializą. U tych chorych, farmakokinetyka kwasu
ibandronowego pozostaje nieznana, lek nie powinien być stosowany.

Pacjenci z zaburzeniami czynności wątroby
Brak danych dotyczących farmakokinetyki kwasu ibandronowego u pacjentów z zaburzeniami
czynności wątroby. Wątroba nie odgrywa istotnej roli w eliminacji kwasu ibandronowego, który nie
jest metabolizowany, ale jest wydalany przez nerki oraz ulega wychwytowi przez tkankę kostną.
Z tego względu nie ma konieczności zmiany dawkowania kwasu ibandronowego u pacjentów
z zaburzeniami czynności wątroby.

Pacjenci w podeszłym wieku
Podczas analiz wieloczynnikowych wiek nie był niezależnym czynnikiem w badaniach dotyczących
jakichkolwiek parametrów farmakokinetycznych. Czynnik wieku należy brać po uwagę jedynie
w kontekście postępującego z wiekiem pogarszania się czynności nerek (patrz punkt dotyczący
zaburzenia czynności nerek).

Dzieci i młodzież
Brak danych dotyczących stosowania kwasu ibandronowego w tych grupach wiekowych.

5.3   Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie

Działanie toksyczne, jak np. cechy uszkodzenia nerek, obserwowano u psów jedynie po dawkach
uważanych za większe niż maksymalne dawki podawane ludziom i powinno mieć to niewielkie
znaczenie w praktyce klinicznej.

Działanie mutagenne lub rakotwórcze
Nie stwierdzono żadnych oznak działania rakotwórczego. Badania genotoksyczności nie wykazały
żadnych dowodów na aktywność genetyczną kwasu ibandronowego.

Toksyczny wpływ na reprodukcję
U szczurów i królików, którym podawano kwas ibandronowy doustnie, nie stwierdzono żadnych
dowodów bezpośredniego działania toksycznego na płód czy działania teratogennego. Nie
stwierdzono działań niepożądanych u potomstwa F1 szczurów po stosowaniu dawek co najmniej
35-krotnie większych niż u ludzi. W badaniach dotyczących reprodukcji szczurów z zastosowaniem
podawanego doustnie kwasu ibandronowego w dawce 1 mg/kg/dobę i większej, stwierdzono wpływ
na płodność w postaci zwiększonej liczby utrat zarodka przed zagnieżdżeniem w macicy. W
badaniach dotyczących reprodukcji szczurów z zastosowaniem kwasu ibandronowego podawanego
dożylnie stwierdzono zmniejszoną liczbę plemników przy stosowaniu dawki 0,3 i 1 mg/kg/dobę oraz
zmniejszoną płodność po dawce 1 mg/kg/dobę u samców i 1,2 mg/kg/dobę u samic. Działania
niepożądane kwasu ibandronowego w badaniach dotyczących toksycznego wpływu na reprodukcję
były podobne, jak w całej klasie bisfosfonianów. Dotyczyły one zmniejszenia liczby miejsc
zagnieżdżenia, utrudnienia naturalnego porodu (dystocja) i zwiększenia liczby odmienności trzewnych
(zespół nerka-miednica-moczowód).


6.    DANE FARMACEUTYCZNE
6.1       Wykaz substancji pomocniczych

Rdzeń tabletki
Powidon K30
Celuloza mikrokrystaliczna
Skrobia żelowana, kukurydziana
Krospowidon
Krzemionka koloidalna bezwodna
Glicerolu dibehenian

Otoczka tabletki
Opadry OY-LS-28908 (White II) o składzie:
Hypromeloza 15 cP
Laktoza jednowodna
Tytanu dwutlenek (E 171)
Makrogol 4000
Hypromeloza 3 cP
Hypromeloza 50 cP

6.2       Niezgodności farmaceutyczne

Nie dotyczy.

6.3       Okres ważności

3 lata.

6.4       Specjalne środki ostrożności podczas przechowywania

Brak specjalnych zaleceń dotyczących przechowywania produktu leczniczego.

6.5       Rodzaj i zawartość opakowania

Tabletki produktu Ibandronate Bluefish dostarczane są w blistrach z folii
PA/Aluminium/PVC/Aluminium w opakowaniach zawierających 1 lub 3 tabletki, w pudełku
tekturowym.

Nie wszystkie wielkości opakowań muszą znajdować się w obrocie

6.6       Specjalne środki ostrożności dotyczące usuwania i przygotowania produktu leczniczego do
          stosowania

Bez szczególnych wymagań.


7.        PODMIOT ODPOWIEDZIALNY POSIADAJĄCY POZWOLENIE NA
          DOPUSZCZENIE DO OBROTU

Bluefish Pharmaceuticals AB, Torsgatan 11, 111 23 Stockholm, Szwecja


8.        NUMER(-Y) POZWOLENIA NA DOPUSZCZENIE DO OBROTU
9.    DATA WYDANIA PIERWSZEGO POZWOLENIA NA DOPUSZCZENIE DO OBROTU
      / DATA PRZEDŁUŻENIA POZWOLENIA

10.10.2011


10.   DATA ZATWIERDZENIA LUB CZĘŚCIOWEJ ZMIANY TEKSTU
      CHARAKTERYSTYKI PRODUKTU LECZNICZEGO

03.02.2012

                    

Inne leki Acidum ibandronicum: