Ibandronat Polpharma:

Nazwa międzynarodowa:
Acidum ibandronicum
Podmiot odpowiedzialny:
ZAKŁADY FARMACEUTYCZNE POLPHARMA S.A., POLSKA
Pozwolenie w Polsce
19640
Pozwolenie w Europie
-
Producenci:
SYNTHON B.V., HOLANDIA
SYNTHON HISPANIA S.L., HISZPANIA
Postać
tabletki powlekane
Dawka
0,15 g
Lek refundowany
Nie
Kategoria
Lek na receptę
Kod ATC
M05BA06
                                          Ulotka dołączona do opakowania: informacja dla pacjenta

                        Ibandronat Polpharma, 150 mg, tabletki powlekane
                                      Acidum ibandronicum

Należy zapoznać się z treścią ulotki przed zastosowaniem leku, ponieważ zawiera ona informacje
ważne dla pacjenta.
-           Należy zachować tę ulotkę, aby w razie potrzeby móc ją ponownie przeczytać.
-           Należy zwrócić się do lekarza lub farmaceuty w razie jakichkolwiek dalszych
     wątpliwości.
-           Lek ten przepisano ściśle określonej osobie. Nie należy go przekazywać innym.
     Lek może zaszkodzić innej osobie, nawet jeśli objawy jej choroby są takie same.
-    Jeśli nasili się którykolwiek z objawów niepożądanych lub wystąpią jakiekolwiek objawy
     niepożądane, w tym niewymienione w ulotce, należy powiedzieć o tym lekarzowi lub
     farmaceucie.

Spis treści ulotki:

1.      Co to jest lek Ibandronat Polpharma i w jakim celu się go stosuje
2.      Informacje ważne przed zastosowaniem leku Ibandronat Polpharma
3.      Jak stosować lek Ibandronat Polpharma
4.      Możliwe działania niepożądane
5.      Jak przechowywać lek Ibandronat Polpharma
6.      Zawartość opakowania i inne informacje


1.    Co to jest lek Ibandronat Polpharma i w jakim celu się go stosuje

Lek Ibandronat Polpharma należy do grupy leków nazywanych bisfosfonianami. Zawiera kwas
ibandronowy. Nie zawiera hormonów.

Lek Ibandronat Polpharma może zahamować utratę tkanki kostnej poprzez zahamowanie utraty kości i
zwiększenie masy kostnej u większości kobiet, które przyjmują ten lek, nawet jeśli one same nie są w
stanie zauważyć lub wyczuć tej różnicy. Lek Ibandronat Polpharma może być pomocny w
zmniejszeniu prawdopodobieństwa wystąpienia złamań kości (pęknięcia). Redukcję ilości złamań
wykazano w przypadku złamań kręgów, ale nie w przypadku złamań szyjki kości udowej.

Lek Ibandronat Polpharma został przepisany w celu leczenia występującej w okresie
pomenopauzalnym osteoporozy ze względu na zwiększone ryzyko wystąpienia złamań. Osteoporoza
to choroba polegająca na zmniejszeniu gęstości i osłabieniu kości, co występuje często u kobiet po
menopauzie. W okresie menopauzy kobiece jajniki przestają wydzielać żeński hormon - estrogen,
którego działanie pozwala na utrzymanie prawidłowej struktury kośćca.

Im wcześniej wystąpi menopauza u kobiety, tym większe jest u niej ryzyko złamań związanych
z osteoporozą. Do innych czynników mogących zwiększać ryzyko wystąpienia złamań należą:
    • niewystarczająca ilość wapnia i witaminy D w diecie
    • palenie tytoniu lub nadmierne spożycie alkoholu
    • brak wystarczającej ilości spacerów lub innych intensywnych ćwiczeń
    • występowanie osteoporozy w rodzinie.

Wiele osób z osteoporozą nie odczuwa żadnych objawów. Jeśli pacjent nie ma żadnych objawów
może nie wiedzieć, że grozi mu osteoporoza. Nie mniej jednak, osteoporoza zwiększa
prawdopodobieństwo złamań kości w przypadku upadków czy urazów. Złamanie kości po
przekroczeniu 50 lat może być oznaką osteoporozy. Osteoporoza może również powodować bóle
pleców, zmniejszenie wzrostu i zgarbienie pleców.

Kwas ibandronowy zapobiega utracie kości, spowodowanej osteoporozą i pomaga w odbudowie kości.
Dlatego też kwas ibandronowy zmniejsza prawdopodobieństwo złamań kości.

Zdrowy styl życia również pomoże w osiągnięciu największych korzyści z leczenia. Oznacza to
stosowanie zrównoważonej diety bogatej w wapń i witaminę D, spacery lub inne intensywne
ćwiczenia, niepalenie i ograniczenie nadmiernego spożycia alkoholu.


2.    Informacje ważne przed zastosowaniem leku Ibandronat Polpharma

Kiedy nie stosować leku Ibandronat Polpharma:
   • jeśli pacjent ma uczulenie (nadwrażliwość) na kwas ibandronowy lub którykolwiek
       z pozostałych składników leku Ibandronat Polpharma;
   • jeśli pacjent ma problemy z przełykiem (przewód łączący jamę ustną z żołądkiem), takie jak
       zwężenie lub utrudnione przełykanie;
   • jeśli pacjent nie jest w stanie utrzymać pozycji stojącej lub siedzącej nieprzerwanie
       przynajmniej przez jedną godzinę (60 minut);
   • jeśli u pacjenta występuje lub wystąpiło w przeszłości zmniejszenie stężenia wapnia we
       krwi. Należy skonsultować się z lekarzem.

Ostrzeżenia i środki ostrożności
U niektórych osób trzeba zachować szczególną ostrożność w czasie stosowania leku Ibandronat
Polpharma. Należy omówić ze swoim lekarzem:
    • jeśli występują jakiekolwiek zaburzenia metabolizmu związków mineralnych (jak np.
        niedobór witaminy D);
    • jeśli nerki nie działają prawidłowo;
    • jeśli występują jakiekolwiek problemy z przełykaniem lub trawieniem;
    • W przypadku leczenia stomatologicznego lub planowanego chirurgicznego zabiegu
        stomatologicznego należy poinformować swojego lekarza stomatologa o stosowaniu leku
        Ibandronat Polpharma.

Podrażnienie, zapalenie lub owrzodzenie przełyku (przewodu łączącego jamę ustną z żołądkiem) często
z objawami silnego bólu w klatce piersiowej, silnego bólu po przełknięciu posiłku i (lub) napoju,
silne nudności lub wymioty mogą się pojawić, szczególnie jeśli pacjent nie wypił pełnej szklanki
przegotowanej wody i (lub) położył się w ciągu godziny po zażyciu leku Ibandronat Polpharma. Jeśli
wystąpią takie objawy, należy przerwać przyjmowanie leku i niezwłocznie zgłosić się do lekarza.

Dzieci i młodzież
Nie należy stosować leku Ibandronat Polpharma u dzieci i młodzieży.

Inne leki i Ibandronat Polpharma
Należy poinformować lekarza o wszystkich przyjmowanych aktualnie lub ostatnio lekach, nawet tych,
które wydawane są bez recepty, a szczególnie o:
    • Preparatach uzupełniających zawierających wapń, magnez, żelazo lub glin, ponieważ
        istnieje prawdopodobieństwo, że wpłyną na skuteczność kwasu ibandronowego.
    • Kwas acetylosalicylowy i inne niesteroidowe leki przeciwzapalne (NLPZ) (w tym
        ibuprofen, diklofenak sodowy, naproksen) mogą podrażniać żołądek i jelita. Bisfosfoniany
        (jak kwas ibandronowy) mogą wywierać podobne działanie. Należy zatem zachować
        szczególną ostrożność przyjmując leki przeciwbólowe lub przeciwzapalne podczas leczenia
        kwasem ibandronowym.

Po połknięciu comiesięcznej tabletki leku Ibandronat Polpharma należy przez 1 godzinę
powstrzymać się od przyjmowania jakichkolwiek innych leków, w tym leków stosowanych w
niestrawności, preparatów uzupełniających wapń lub witaminy.

Ibandronat Polpharma z jedzeniem i piciem
Nie należy przyjmować leku Ibandronat Polpharma z jedzeniem. Kwas ibandronowy
przyjmowany z jedzeniem jest mniej skuteczny.
Można pić zwykłą wodę, ale nie należy pić żadnych innych napojów (patrz punkt 3: „Jak stosować
lek Ibandronat Polpharma”).

Ciąża i karmienie piersią
Nie stosować kwasu ibandronowego u kobiet w ciąży lub w okresie karmienia piersią. Może być
konieczne przerwanie karmienia piersią, aby móc przyjmować kwas ibandronowy.

Przed zastosowaniem jakiegokolwiek leku należy poradzić się lekarza lub farmaceuty.

Prowadzenie pojazdów i obsługiwanie maszyn
Pacjent może prowadzić pojazdy i obsługiwać maszyny, ponieważ jest mało prawdopodobne, aby
kwas ibandronowy wpływał na zdolność do prowadzenia pojazdów i obsługiwania maszyn.

Ibandronat Polpharma zawiera laktozę
Lek Ibandronat Polpharma zawiera substancję, zwaną laktozą. Jeżeli stwierdzono wcześniej u pacjenta
nietolerancję niektórych cukrów, pacjent powinien skontaktować się z lekarzem przed przyjęciem
leku.


3.      Jak stosować lek Ibandronat Polpharma

Lek Ibandronat Polpharma należy zawsze stosować zgodnie z zaleceniami lekarza. W razie wątpliwości
należy zwrócić się do lekarza lub farmaceuty.

Zazwyczaj stosowana dawka leku Ibandronat Polpharma to jedna tabletka raz na miesiąc.

Przyjmowanie tabletki raz na miesiąc
Ważne jest staranne przestrzeganie poniższych zaleceń. Zalecenia te zostały opracowane po to, aby
tabletka leku Ibandronat Polpharma szybko dotarła do żołądka, zmniejszając tym samym
prawdopodobieństwo spowodowania podrażnienia.
− Tabletkę leku Ibandronat Polpharma dawce 150 mg należy przyjmować raz na miesiąc.
− Należy wybrać jeden dzień miesiąca, który będzie łatwy do zapamiętania. W celu przyjęcia
    tabletki leku Ibandronat Polpharma można wybrać tę samą datę (jak np.: pierwszy każdego
    miesiąca) lub ten sam dzień (jak np.: pierwsza niedziela każdego miesiąca). Należy wybrać termin,
    który będzie najlepiej odpowiadał przyzwyczajeniom.
− Lek Ibandronat Polpharma należy przyjmować po upływie co najmniej 6 godzin od spożycia
    jakiegokolwiek posiłku lub napoju, z wyjątkiem zwykłej wody.

−     Tabletkę leku Ibandronat Polpharma należy przyjmować:
      - rano po wstaniu z łóżka i
      - przed zjedzeniem lub wypiciem czegokolwiek („na pusty żołądek”).
−    Tabletkę należy połknąć, popijając pełną szklanką zwykłej wody (co najmniej 180 ml).
     Nie popijać tabletki wodą mineralną, sokiem owocowym lub jakimkolwiek innym napojem.
−    Tabletkę połykać w całości – nie żuć, nie rozgryzać i nie pozwolić jej rozpuścić się w jamie
     ustnej.
−    Przez następną godzinę (60 minut) po przyjęciu tabletki:
      - nie kłaść się; jeśli nie zachowa się pozycji wyprostowanej (stojącej lub siedzącej), część leku
           może cofać się do przełyku,




     - nic nie jeść,
     - nic nie pić (z wyjątkiem zwykłej wody, jeśli jest taka potrzeba),
     - nie przyjmować żadnych innych leków.

−    Po upływie godziny można przyjąć pierwszy w danym dniu posiłek i napój. Po zjedzeniu można
     się położyć i przyjąć inne leki, jeśli istnieje taka potrzeba.

Nie przyjmować leku przed położeniem się spać lub przed porannym wstaniem z łóżka.

Kontynuacja leczenia lekiem Ibandronat Polpharma
Istotne jest przyjmowanie leku Ibandronat Polpharma w każdym miesiącu, tak długo, jak zaleca to
lekarz. Lek Ibandronat Polpharma może być pomocny w leczeniu osteoporozy tak długo, jak długo
jest przyjmowany.

Przyjęcie większej niż zalecana dawki leku Ibandronat Polpharma
Jeśli przez pomyłkę przyjmie się więcej niż jedną tabletkę, należy wypić pełną szklankę mleka i
natychmiast skontaktować się z lekarzem.

Nie prowokować wymiotów oraz nie przyjmować pozycji leżącej – może to spowodować
podrażnienie przełyku przez lek Ibandronat Polpharma.

Pominięcie przyjęcia leku Ibandronat Polpharma
Jeśli pacjent zapomni przyjąć tabletkę w zaplanowanym dniu rano, nie powinien przyjmować tabletki
później w ciągu tego samego dnia. Zamiast tego należy sprawdzić, kiedy wypada kolejne planowe
przyjęcie następnej dawki:

Jeżeli kolejne planowe przyjęcie leku wypada zaledwie za 1 do 7 dni
Należy zaczekać do dnia kolejnego planowego przyjęcia leku i zażyć tabletkę według ustalonego
schematu, a następnie należy kontynuować przyjmowanie jednej tabletki na miesiąc w zaplanowane
wcześniej dni zaznaczone w kalendarzu.

Jeżeli kolejne planowe przyjęcie leku wypada po więcej niż 7 dniach
Należy zażyć jedną tabletkę rano następnego dnia po dniu, w którym pacjent przypomni sobie
o pominiętej dawce, a następnie należy kontynuować przyjmowanie jednej tabletki na miesiąc
w zaplanowane wcześniej dni zaznaczone w kalendarzu.

Nigdy nie należy przyjmować dwóch tabletek leku Ibandronat Polpharma w ciągu tego samego
tygodnia.

W razie jakichkolwiek dalszych wątpliwości związanych ze stosowaniem tego leku należy zwrócić się
do lekarza lub farmaceuty.


4.       Możliwe działania niepożądane

Jak każdy lek, lek ten może powodować działania niepożądane, chociaż nie u każdego one wystąpią.

Należy natychmiast powiadomić pielęgniarkę lub lekarza jeśli wystąpi jakiekolwiek z poniższych
ciężkich zdarzeń niepożądanych, gdyż może być niezbędna natychmiastowa pomoc medyczna:
    • wysypka, świąd, obrzęk twarzy, warg, języka i gardła, z trudnościami w oddychaniu. Może to
        świadczyć o alergii na ten lek.
    • silny ból w klatce piersiowej, silny ból podczas przełykania pokarmu lub napoju, silne
        nudności lub wymioty
     •   objawy grypopodobne (jeśli jakikolwiek z objawów stanie się dokuczliwy lub trwa dłużej niż
         kilka dni)
     •   ból w jamie ustnej lub ból szczęki
     •   ból i zapalenie oczu (jeśli występują długotrwale).

Inne możliwe działania niepożądane

Często (dotyczy mniej niż 1 na 10 pacjentów)
   • ból głowy
   • zgaga, ból brzucha (związany z „zapaleniem żołądka i jelit” lub „zapaleniem żołądka”),
        niestrawność, nudności, biegunka lub zaparcia
   • wysypka
   • bóle lub sztywność mięśni, stawów lub pleców
   • objawy grypopodobne (w tym gorączka, drżenie i dreszcze, uczucie dyskomfortu, zmęczenie,
        ból kości i pobolewania mięśni oraz stawów)
   • zmęczenie.

Niezbyt często (dotyczy mniej niż 1 na 100 pacjentów)
   • ból kości
   • uczucie osłabienia
   • zawroty głowy
   • wzdęcia z oddawaniem gazów.

Rzadko (dotyczy mniej niż 1 na 1000 pacjentów):
   • reakcje nadwrażliwości; obrzęk twarzy, warg i jamy ustnej (patrz alergia)
   • świąd
   • ból lub zapalenie oczu
   • w rzadkich przypadkach mogą wystąpić nietypowe złamania kości udowej szczególnie u
      pacjentów długotrwale leczonych z powodu osteoporozy. Należy zwrócić się do lekarza w
      przypadku pojawienia się bólu, osłabienia lub uczucia dyskomfortu w okolicy uda, biodra lub
      w pachwinie, ponieważ może to już wcześniej wskazywać na prawdopodobieństwo
      wystąpienia złamania kości udowej.

Bardzo rzadko (dotyczy mniej niż 1 na 10 000 pacjentów)
   • stan obejmujący zmiany dotyczące kości w jamie ustnej zwany “martwicą kości żuchwy”.

Jeśli wystąpią jakiekolwiek objawy niepożądane, w tym wszelkie możliwe objawy niepożądane
niewymienione w ulotce, należy zwrócić się do lekarza lub farmaceuty.


5.       Jak przechowywać lek Ibandronat Polpharma

Brak specjalnych zaleceń dotyczących przechowywania.

Lek należy przechowywać w miejscu niewidocznym i niedostępnym dla dzieci.

Nie stosować tego leku po upływie terminu ważności zamieszczonego na kartoniku i blistrze po
wyrażeniu, odpowiednio „Termin ważności (EXP)” i „EXP”. Dwie pierwsze cyfry oznaczają miesiąc,
a cztery ostatnie oznaczają rok. Termin ważności oznacza ostatni dzień tego miesiąca.

Leków nie należy wyrzucać do kanalizacji ani domowych pojemników na odpadki. Należy zapytać
farmaceutę, jak usunąć leki, których się już nie używa. Takie postępowanie pomoże chronić
środowisko.


6.       Zawartość opakowania i inne informacje
Co zawiera lek Ibandronat Polpharma
   − Substancją czynną leku jest kwas ibandronowy (150 mg).
   − Pozostałe składniki to: laktoza jednowodna, krospowidon, celuloza mikrokrystaliczna,
       krzemionka koloidalna bezwodna, sodu stearylofumaran (stanowiące rdzeń tabletki); alkohol
       poliwinylowy, makrogol 3350, talk i tytanu dwutlenek (E 171) (stanowiące otoczkę tabletki).

Jak wygląda lek Ibandronat Polpharma i co zawiera opakowanie
Tabletki powlekane leku Ibandronat Polpharma są białe lub prawie białe, podłużne z wytłoczonym
„I9BE” po jednej stronie i „150” po drugiej stronie.

1 tabletka (1 blister x 1 tabletka)
3 tabletki (1 blister x 3 tabletki)

Blister OPA/Aluminium/PVC/Aluminium lub PVC/PVDC/Aluminium w tekturowym pudełku.

Nie wszystkie wielkości opakowań muszą znajdować się w obrocie.

Podmiot odpowiedzialny i wytwórca
Podmiot odpowiedzialny:
Zakłady Farmaceutyczne POLPHARMA SA
ul. Pelplińska 19, 83-200 Starogard Gdański

Wytwórca:
Synthon BV
Microweg 22, 6545 CM Nijmegen, Holandia

Synthon Hispania S.L.
Castelló 1, Polígono Las Salinas, 08830 Sant Boi de Llobregat, Hiszpania

W celu uzyskania bardziej szczegółowych informacji należy zwrócić się do miejscowego
przedstawiciela podmiotu odpowiedzialnego:
Biuro Handlowe POLPHARMA Sp. z o.o.
ul. Bobrowiecka 6
00-728 Warszawa
tel. 022 364 6101

Data ostatniej aktualizacji ulotki: 18.10.2012 r.

                
                                            CHARAKTERYSTYKA PRODUKTU LECZNICZEGO



1.    NAZWA PRODUKTU LECZNICZEGO

Ibandronat Polpharma, 150 mg, tabletki powlekane


2.    SKŁAD JAKOŚCIOWY I ILOŚCIOWY

Każda tabletka powlekana zawiera 150 mg kwasu ibandronowego (w postaci sodu ibandronianu
jednowodnego).

Substancje pomocnicze: zawiera 163 mg laktozy jednowodnej.
Pełny wykaz substancji pomocniczych, patrz punkt 6.1.


3.    POSTAĆ FARMACEUTYCZNA

Tabletka powlekana.
Białe lub prawie białe, podłużne, obustronnie wypukłe tabletki powlekane o długości 14 mm i
wytłoczeniem „I9BE” po jednej stronie oraz „150” po drugiej stronie.


4.    SZCZEGÓŁOWE DANE KLINICZNE

4.1   Wskazania do stosowania

Leczenie osteoporozy u kobiet po menopauzie, ze zwiększonym ryzykiem złamań (patrz punkt 5.1).

Wykazano zmniejszenie ryzyka złamań kręgów; skuteczność w zapobieganiu złamaniom szyjki kości
udowej nie została ustalona.

4.2   Dawkowanie i sposób podawania

Dawkowanie
Zalecana dawka to jedna tabletka powlekana 150 mg raz na miesiąc. Tabletka powinna być
przyjmowana tego samego dnia każdego miesiąca.

Produkt Ibandronat Polpharma należy przyjmować po całonocnym okresie niejedzenia (po co najmniej
6 godzinach od ostatniego posiłku) i na jedną godzinę przed pierwszym posiłkiem lub napojem (innym
niż woda) w danym dniu (patrz punkt 4.5) lub jakimkolwiek innym doustnym produktem leczniczym
lub preparatem uzupełniającym (włączając preparaty wapnia).

W przypadku pominięcia dawki, pacjenci powinni być poinstruowani, żeby przyjąć jedną tabletkę
produktu Ibandronat Polpharma następnego dnia rano po dniu, w którym pacjent przypomni sobie o
pominiętej dawce, jeśli do następnej zaplanowanej dawki zgodnie ze schematem zostało więcej niż
7 dni. Następnie pacjenci powinni wrócić do przyjmowania produktu leczniczego raz na miesiąc,
zgodnie z dotychczasowym schematem dawkowania.

Jeśli do następnej zaplanowanej dawki zostało mniej niż 7 dni, pacjenci powinni zaczekać do tej
najbliższej dawki i kontynuować przyjmowanie jednej tabletki raz na miesiąc zgodnie z
dotychczasowym schematem.
Pacjenci nie powinni przyjmować dwóch tabletek w tym samym tygodniu.
Pacjenci powinni otrzymywać suplementację wapnia i (lub) witaminy D, jeśli ich zawartość w diecie
jest niewystarczająca (patrz punkt 4.4 i punkt 4.5).

Nie określono optymalnego czasu leczenia osteoporozy bisfosfonianami. Okresowo należy
dokonywać oceny potrzeby kontynuacji leczenia na podstawie korzyści i potencjalnych zagrożeń
związanych ze stosowaniem kwasu ibandronowego indywidualnie dla każdego pacjenta, szczególnie
po 5-letnim lub dłuższym stosowaniu.

Szczególne grupy pacjentów
Pacjenci z zaburzeniem czynności nerek
U pacjentów z łagodnym i umiarkowanym zaburzeniem czynności nerek nie jest konieczne
dostosowywanie dawki produktu, jeśli klirens kreatyniny jest równy lub większy niż 30 ml/min.
Ze względu na ograniczoną ilość danych klinicznych nie zaleca się stosowania produktu Ibandronat
Polpharma u pacjentów z klirensem kreatyniny poniżej 30 ml/min (patrz punkt 4.4 i punkt 5.2).

Pacjenci z zaburzeniem czynności wątroby
Dostosowywanie dawki nie jest wymagane (patrz punkt 5.2).

Pacjenci w podeszłym wieku
Dostosowywanie dawki nie jest wymagane (patrz punkt 5.2).

Dzieci i młodzież
Produkt leczniczy nie ma zastosowania u dzieci, nie badano stosowania kwasu ibandronowego
u dzieci i młodzieży.

Sposób podawania
Podanie doustne.

Tabletki należy połykać w całości, popijając szklanką zwykłej wody (180 do 240 ml), w pozycji
wyprostowanej siedzącej lub stojącej.
Po przyjęciu produktu Ibandronat Polpharma nie należy przyjmować pozycji leżącej przez 1 godzinę.
Zwykła woda jest jedynym napojem, którym należy popić produkt Ibandronat Polpharma. Należy
pamiętać, że niektóre wody mineralne mogą zawierać większe stężenie wapnia i z tego względu nie
należy ich stosować. Pacjenci nie powinni żuć ani ssać tabletek, ponieważ produkt leczniczy może
powodować owrzodzenia jamy ustnej i gardła.

4.3   Przeciwwskazania

-     Nadwrażliwość na substancję czynną lub na na którąkolwiek substancję pomocniczą.
-     Hipokalcemia.
-     Nieprawidłowości w obrębie przełyku, prowadzące do opóźnienia jego opróżniania, takie jak
      zwężenie lub skurcz dolnej części przełyku.
-     Niezdolność do utrzymania pozycji stojącej lub siedzącej przez co najmniej 60 minut.

4.4   Specjalne ostrzeżenia i środki ostrożności dotyczące stosowania

Hipokalcemia
Przed rozpoczęciem leczenia kwasem ibandronowym należy koniecznie wyrównać istniejący niedobór
wapnia. Inne zaburzenia metabolizmu kostnego i mineralnego również powinny być skutecznie
leczone. U wszystkich pacjentów ważna jest odpowiednia podaż wapnia i witaminy D.

Zaburzenia żołądka i jelit
Doustne podawanie bisfosfonianów może powodować miejscowe podrażnienie błony śluzowej
górnego odcinka przewodu pokarmowego. Z powodu możliwości działania drażniącego i
potencjalnego pogorszenia choroby podstawowej, produkt Ibandronat Polpharma należy stosować z
ostrożnością u pacjentów z czynną chorobą górnego odcinka przewodu pokarmowego (np. przełyk
Barreta, dysfagia, inne choroby przełyku, zapalenie błony śluzowej żołądka, dwunastnicy lub
owrzodzenie).
U pacjentów otrzymujących doustne leczenie bisfosfonianami zgłaszano działania niepożądane, takie
jak zapalenie błony śluzowej przełyku, owrzodzenie przełyku i nadżerki przełyku, w niektórych
przypadkach ciężkie i wymagające hospitalizacji, rzadko z krwawieniem lub z następowym
zwężeniem przełyku lub perforacją. Ryzyko wystąpienia ciężkich działań niepożądanych dotyczących
przełyku było większe u pacjentów, którzy nie stosowali się do zaleceń dotyczących przyjmowania
produktu i (lub) którzy kontynuowali przyjmowanie doustnych bisfosfonianów po pojawieniu się
objawów wskazujących na podrażnienie przełyku. Pacjenci powinni szczególnie zwracać uwagę na
zalecenia dotyczące przestrzegania instrukcji przyjmowania produktu (patrz punkt 4.2).

Lekarze powinni być wyczuleni na wszelkie objawy podmiotowe i przedmiotowe mogące dotyczyć
przełyku i poinstruować pacjentów, by przerwali stosowanie produktu Ibandronat Polpharma i
zgłosili się w celu uzyskania pomocy medycznej, jeśli wystąpią objawy podrażnienia przełyku, takie
jak dysfagia lub nasilenie jej objawów, bolesne połykanie, ból zamostkowy lub zgaga czy też nasilenie
jej objawów.

Podczas gdy w kontrolowanych badaniach klinicznych nie obserwowano większego ryzyka, po
wprowadzeniu do obrotu zgłaszano wystąpienia owrzodzenia żołądka i dwunastnicy, w niektórych
przypadkach ciężkie i z powikłaniami, po stosowaniu doustnych bisfosfonianów.

Stosowanie zarówno niesteroidowych leków przeciwzapalnych (NLPZ), jak i bisfosfonianów wiąże
się z podrażnieniem przewodu pokarmowego, dlatego w przypadku jednoczesnego podawania tych
produktów należy zachować ostrożność.

Martwica kości żuchwy
Donoszono o przypadkach martwicy żuchwy, na ogół związanych z ekstrakcją zęba i (lub) z
miejscowym zakażeniem (w tym z zapaleniem kości i szpiku kostnego włącznie) u pacjentów z
rakiem, poddawanych leczeniu schematami z pierwotnym zastosowaniem podawanych dożylnie
bisfosfonianów. Wielu z tych pacjentów otrzymywało także chemioterapię oraz kortykosteroidy.
Donoszono także o przypadkach martwicy żuchwy u pacjentów z osteoporozą, otrzymujących doustne
bisfosfoniany.

Należy rozważyć wykonanie badania stomatologicznego oraz zastosowanie właściwej profilaktyki
stomatologicznej przed rozpoczęciem leczenia bisfosfonianami u pacjentów, u których występują
równocześnie czynniki ryzyka (np. rak, chemioterapia, radioterapia, kortykosteroidy, nieprawidłowa
higiena jamy ustnej).

W tej grupie pacjentów, jeśli to możliwe, należy unikać inwazyjnych zabiegów stomatologicznych w
trakcie leczenia. U pacjentów, u których wystąpi martwica żuchwy w trakcie leczenia bisfosfonianami,
chirurgiczne zabiegi stomatologiczne mogą nasilić to powikłanie. W przypadku pacjentów
wymagających zabiegów dentystycznych, brak jest danych sugerujących, czy zakończenie leczenia
bisfosfonianami zmniejsza ryzyko wystąpienia martwicy żuchwy. Postępowanie z każdym pacjentem
powinno być oparte na podstawie klinicznej oceny przeprowadzonej przez lekarza prowadzącego, w
oparciu o indywidualną ocenę stosunku korzyści do ryzyka.

Nietypowe złamania kości udowej
Zgłaszano przypadki nietypowych złamań podkrętarzowych i trzonu kości udowej u osób stosujących
bisfosfoniany, głównie u pacjentów długotrwale leczonych z powodu osteoporozy. Te poprzeczne lub
krótkie, skośne złamania mogą pojawić się w dowolnym miejscu wzdłuż całej kości udowej - od
miejsca zlokalizowanego tuż pod krętarzem mniejszym, aż do okolicy nadkłykciowej. Złamania te
występowały po minimalnym urazie lub bez urazu, a niektórzy pacjenci odczuwali ból uda lub
pachwiny, którym często towarzyszyły objawy złamania z przeciążenia w badaniach obrazowych na
wiele tygodni lub miesięcy przed ujawnieniem się pełnego złamania kości udowej. Złamania często
występują obustronnie, dlatego u leczonych bisfosfonianami pacjentów, u których stwierdzono
złamanie trzonu kości udowej, należy zbadać kość udową w drugiej kończynie. Zgłaszano również
słabe gojenie się tych złamań. Na podstawie indywidualnej oceny stosunku korzyści do ryzyka
u pacjentów, u których podejrzewa się nietypowe złamanie kości udowej, należy rozważyć
odstawienie bisfosfonianów do czasu przeprowadzenia oceny.

Należy zalecić pacjentom, żeby zgłaszali pojawienie się jakiegokolwiek bólu w obrębie uda, biodra
lub w pachwinie, występującego w trakcie leczenia bisfosfonianami, a każdy pacjent zgłaszający się z
takimi objawami powinien być zbadany pod względem obecności niecałkowitego złamania kości
udowej.

Zaburzenie czynności nerek
Ze względu na ograniczoną ilość danych klinicznych nie zaleca się stosowania kwasu ibandronowego
u chorych z klirensem kreatyniny poniżej 30 ml/min (patrz punkt 5.2).

Nietolerancja galaktozy
Pacjenci z rzadkimi dziedzicznymi zaburzeniami związanymi z nietolerancją galaktozy, niedoborem
laktazy (typu Lapp) lub zespołem złego wchłaniania glukozy-galaktozy, nie powinni przyjmować
produktu leczniczego.

4.5    Interakcje z innymi produktami leczniczymi i inne rodzaje interakcji

Biodostępność kwasu ibandronowego po podaniu doustnym jest zmniejszona w obecności
pożywienia. Z badań na zwierzętach wynika, że na wchłanianie kwasu ibandronowego mogą mieć
wpływ zwłaszcza produkty zawierające wapń i inne wielowartościowe kationy (takie jak glin, magnez,
żelazo), w tym mleko. Dlatego zaleca się przyjęcie produktu Ibandronat Polpharma po całonocnym
okresie niejedzenia (co najmniej przez 6 godzin) i powstrzymanie się od jedzenia przez 1 godzinę po
przyjęciu produktu Ibandronat Polpharma (patrz punkt 4.2).

Preparaty zawierające wapń, leki zobojętniające sok żołądkowy i niektóre inne doustne produkty
lecznicze zawierające wielowartościowe kationy (takie jak glin, magnez, żelazo) mogą mieć wpływ na
wchłanianie produktu Ibandronat Polpharma. Z tego względu przez co najmniej 6 godzin przed i
1 godzinę po przyjęciu produktu Ibandronat Polpharma nie należy przyjmować żadnych doustnych
produktów leczniczych.

Interakcje metaboliczne uważane są za mało prawdopodobne, ponieważ kwas ibandronowy nie wpływa
hamująco na większość wątrobowych izoenzymów P-450 u ludzi i wykazano również, że nie indukuje
wątrobowego układu cytochromu P-450 u szczurów. Co więcej, wiązanie przez białka osocza
(określone in vitro dla terapeutycznych stężeń produktu) wynosi około 85%–87% i dlatego istnieje
niewielka możliwość interakcji z innymi produktami leczniczymi ze względu na wypieranie. Kwas
ibandronowy wydalany jest wyłącznie przez nerki i nie ulega jakiejkolwiek biotransformacji. Wydaje
się, że droga wydalania leku nie obejmuje żadnego ze znanych kwasowych lub zasadowych układów
transportowych, biorących udział w eliminacji innych substancji czynnych.

W dwuletnim badaniu przeprowadzonym u kobiet po menopauzie z osteoporozą (BM 16549) częstość
zdarzeń niepożądanych związanych z górnym odcinkiem przewodu pokarmowego u pacjentów
przyjmujących jednocześnie kwas acetylosalicylowy lub leki z grupy NLPZ była podobna u pacjentów
przyjmujących kwas ibandronowy w dawce 2,5 mg raz na dobę i 150 mg raz na miesiąc po roku i po
dwóch latach.

W grupie ponad 1500 pacjentów włączonych do badania BM 16549 porównującego miesięczny i
dobowy sposób dawkowania kwasu ibandronowego, 14% i 18% pacjentów przyjmowało leki
histaminowe (H2) lub inhibitory pompy protonowej, odpowiednio po roku i po dwóch latach. U tych
pacjentów częstość zdarzeń niepożądanych związanych z górnym odcinkiem przewodu pokarmowego
była podobna zarówno u pacjentów leczonych kwasem ibandronowym w dawce 150 mg raz na
miesiąc jak i u pacjentów leczonych kwasem ibandronowym w dawce 2,5 mg raz na dobę.

U zdrowych ochotników płci męskiej i kobiet po menopauzie stwierdzono, że dożylne podanie
ranitydyny powodowało zwiększenie biodostępności kwasu ibandronowego o około 20%,
prawdopodobnie w wyniku zmniejszenia kwaśności soku żołądkowego. Ponieważ jednak działanie to
mieści się w przyjętych granicach prawidłowej zmienności dostępności biologicznej kwasu
ibandronowego, nie ma konieczności zmiany dawkowania produktu Ibandronat Polpharma
stosowanego z antagonistami receptora H2 lub innymi substancjami czynnymi zwiększającymi pH w
żołądku.

Badania dotyczące interakcji farmakokinetycznych u kobiet po menopauzie wykazały brak
potencjalnych interakcji z tamoksyfenem lub hormonalną terapią zastępczą (estrogenami).

Nie obserwowano interakcji podczas jednoczesnego stosowania melfalanu/prednisolonu u pacjentów ze
szpiczakiem mnogim.

4.6   Wpływ na płodność, ciążę i laktację

Ciąża
Nie ma odpowiednich danych dotyczących stosowania kwasu ibandronowego u kobiet w ciąży.
Badania przeprowadzone na szczurach wykazały toksyczny wpływ na reprodukcję (patrz punkt 5.3).
Potencjalne ryzyko dla ludzi nie jest znane.
Nie należy stosować produktu Ibandronat Polpharma w czasie ciąży.

Laktacja
Nie wiadomo, czy kwas ibandronowy wydzielany jest z ludzkim mlekiem. Podczas badań na
szczurach w okresie laktacji wykazano obecność małych stężeń kwasu ibandronowego w mleku po
podaniu dożylnym.
Nie należy stosować produktu Ibandronat Polpharma w okresie karmienia piersią.

Płodność
Brak odpowiednich danych dotyczących wpływu kwasu ibandronowego na płodność u ludzi.
W badaniach na szczurach, którym kwas ibandronowy podawano doustnie, obserwowano
zmniejszenie płodności. W badaniach na szczurach, którym podawano kwas ibandronowy dożylnie,
obserwowano zmniejszenie płodności po dużych dawkach dobowych (patrz punkt 5.3).

4.7   Wpływ na zdolność prowadzenia pojazdów i obsługiwania maszyn

Nie przeprowadzono badań dotyczących wpływu produktu na zdolność prowadzenia pojazdów i
obsługiwania maszyn.

4.8   Działania niepożądane

Bezpieczeństwo doustnego stosowania kwasu ibandronowego w dawce 2,5 mg raz na dobę oceniano
w grupie 1251 pacjentów leczonych w ramach czterech badań klinicznych, kontrolowanych placebo; z
czego większość pacjentów brało udział w podstawowym, trwającym 3 lata badaniu oceniającym
ryzyko złamań (MF4411). Ogólny profil bezpieczeństwa kwasu ibandronowego w dawce 2,5 mg raz na
dobę był podobny do placebo we wszystkich powyższych badaniach.

W dwuletnim badaniu przeprowadzonym u kobiet po menopauzie z osteoporozą (BM 16549) ogólny
profil bezpieczeństwa stosowania kwasu ibandronowego w dawce 150 mg raz na miesiąc i kwasu
ibandronowego w dawce 2,5 mg raz na dobę był podobny. Stosunek pacjentów, którzy doświadczyli
działania niepożądanego wynosił 22,7 % i 25,0 % dla kwasu ibandronowego w dawce 150 mg raz na
miesiąc odpowiednio po roku i po dwóch latach. Większość działań niepożądanych miała nasilenie
łagodne do umiarkowanego. Większość przypadków nie prowadziła do przerwania leczenia.

Najczęściej zgłaszanym działaniem niepożądanym był ból stawów.

Działania niepożądane uznane przez badaczy jako przyczynowo związane z przyjmowaniem kwasu
ibandronowego zostały wymienione poniżej z zastosowaniem Klasyfikacji układów i narządów.

Częstość występowania zdarzeń niepożądanych zdefiniowano następująco: często (≥ 1/100 do < 1/10),
niezbyt często (≥ 1/1 000 do < 1/100), rzadko (≥ 1/10 000 do < 1/1 000) i bardzo rzadko (< 1/10 000).
W obrębie każdej grupy o określonej częstości występowania objawy niepożądane są wymienione
zgodnie ze zmniejszającym się nasileniem.

Tabela 1.      Działania niepożądane występujące u kobiet po menopauzie otrzymujących kwas
               ibandronowy w dawce 150 mg co miesiąc lub kwas ibandronowy w dawce 2,5 mg na
               dobę w badaniach fazy III BM16549 i MF4411 oraz po wprowadzeniu produktu
               leczniczego do obrotu.

 Klasyfikacja układów     Często                Niezbyt         Rzadko              Bardzo
      i narządów                                często                              rzadko
 Zaburzenia układu                                              Reakcje
       immunologicz                                             nadwrażliwości
       ne-go
 Zaburzenia układu        Bóle głowy            Zawroty
      nerwowego                                 głowy
 Zaburzenia oka                                                 Zapalenie gałki
                                                                ocznej*†
 Zaburzenia żołądka i     Zapalenie             Zapalenie       Zapalenie
      jelit               przełyku, zapalenie   przełyku, w     dwunastnicy
 *                        błony śluzowej        tym
                          żołądka, choroba      owrzodzenie
                          refluksowa            lub zwężenie
                          żołądkowo-            przełyku
                          przełykowa,           i dysfagia,
                          niestrawność,         wymioty,
                          biegunka, ból         wzdęcia
                          brzucha, nudności
 Zaburzenia skóry         Wysypka                               Obrzęk
      i tkanki                                                  naczynioruchowy,
      podskórnej                                                obrzęk twarzy,
                                                                pokrzywka
 Zaburzenia               Bóle stawów, bóle     Bóle pleców     Nietypowe         Martwica
 mięśniowo-               mięśni, bóle                          podkrętarzowe     kości
 szkieletowe, tkanki      mięśniowo-                            i trzonowe        szczęki*†
 łącznej i kości          szkieletowe,                          złamania kości
                          bolesne skurcze                       udowej (działanie
                          mięśni, sztywność                     niepożądane klasy
                                                                bisfosfonianów)†
                          mięśni i stawów
 Zaburzenia ogólne i      Zespół                Zmęczenie
 stany w miejscu                 grypopodob
 podania                         ny*
*Więcej informacji patrz poniżej
† Zidentyfikowano po wprowadzeniu produktu do obrotu.

Zdarzenia niepożądane dotyczące przewodu pokarmowego
Pacjenci z chorobą żołądkowo-jelitową w wywiadzie z uwzględnieniem pacjentów z wrzodem
trawiennym, u których nie było krwawienia lub hospitalizacji w ostatnim czasie i pacjenci z objawami
niestrawności lub refluksu, leczeni farmakologicznie byli włączeni do badania w schemacie
dawkowania raz na miesiąc. U tych pacjentów nie zaobserwowano różnicy w częstości występowania
zdarzeń niepożądanych ze strony układu żołądkowo-jelitowego dla schematu dawkowania 150 mg raz
na miesiąc i schematu dawkowania 2,5 mg raz na dobę.

Objawy grypopodobne
Przemijające objawy grypopodobne były zgłaszane u pacjentów stosujących produkt Bonviva 150 mg
raz na miesiąc, typowo związane z pierwszą dawką. Objawy takie przeważnie miały krótki okres
trwania i nasilenie od łagodnego do umiarkowanego i ustępowały w czasie kontynuowania leczenia
bez konieczności zastosowania zaradczych środków medycznych. Do objawów grypopodobnych
zaliczano zdarzenia niepożądane zgłaszane jako reakcje ostrej fazy lub objawy takie jak bóle mięśni,
bóle stawów, gorączka, dreszcze, zmęczenie, nudności, utrata apetytu, lub bóle kości.

Martwica kości żuchwy
Donoszono o przypadkach martwicy żuchwy u pacjentów leczonych bisfosfonianami. Większość z tych
doniesień dotyczy pacjentów z rakiem, lecz o takich przypadkach donoszono także u chorych
leczonych z powodu osteoporozy. Wystąpienie martwicy żuchwy jest na ogół związane z ekstrakcją
zęba i (lub) z miejscowym zakażeniem (z zapaleniem kości i szpiku kostnego włącznie).
Zdiagnozowany rak, stosowanie chemioterapii, radioterapii, kortykosteroidów, nieprawidłowa higiena
jamy ustnej są także wymieniane jako czynniki ryzyka (patrz: punkt 4.4).

Zapalenie gałki ocznej
W okresie podawania kwasu ibandronowego stwierdzano przypadki zapalenia gałki ocznej,
na przykład zapalenie błony naczyniowej oka, zapalenie nadtwardówki i zapalenie twardówki.
W niektórych przypadkach zdarzenia ustępowały dopiero po odstawieniu kwasu ibandronowego.

4.9    Przedawkowanie

Nie ma dostępnych informacji na temat leczenia przedawkowania kwasu ibandronowego.
Jednak, na podstawie wiedzy o związkach z tej grupy, możemy oczekiwać, że przedawkowanie
doustnej postaci produktu może spowodować działania niepożądane ze strony górnego odcinka
przewodu pokarmowego (takie jak niestrawność, dyspepsję, zapalenie przełyku, zapalenie albo
owrzodzenie żołądka) lub hipokalcemię. W celu związania kwasu ibandronowego powinno się podać
mleko lub leki zobojętniające sok żołądkowy, zaś wszelkie działania niepożądane należy leczyć
objawowo. Ze względu na ryzyko podrażnienia przełyku nie należy prowokować wymiotów, a pacjent
powinien utrzymywać całkowicie wyprostowaną pozycję ciała.


5.    WŁAŚCIWOŚCI FARMAKOLOGICZNE

5.1   Właściwości farmakodynamiczne

Grupa farmakoterapeutyczna: Leki stosowane w chorobach układu kostnego; bisfosfoniany. Kod
ATC: M05BA06

Mechanizm działania
Kwas ibandronowy jest silnie działającym bisfosfonianem, należącym do grupy bisfosfonianów
zawierających azot; lek działa wybiórczo na tkankę kostną, selektywnie hamując aktywność
osteoklastów bez wywierania bezpośredniego wpływu na proces syntezy kostnej. Nie wpływa również
na mobilizację osteoklastów. U kobiet po menopauzie kwas ibandronowy powoduje wzmocnienie
struktury masy kostnej i zmniejszenie częstości złamań, dzięki zahamowaniu obrotu metabolicznego
kości do poziomu sprzed menopauzy.

Działanie farmakodynamiczne
Działanie farmakodynamiczne kwasu ibandronowego polega na hamowaniu procesu resorpcji kości.
W badaniach in vivo kwas ibandronowy zapobiega destrukcji kości wywoływanej doświadczalnie
poprzez zahamowanie czynności gonad, retinoidy, nowotwory czy wyciągi z tkanek nowotworowych.
U młodych szczurów (w okresie szybkiego wzrostu) hamowana jest również endogenna resorpcja
kości, co powoduje zwiększenie prawidłowej masy kostnej w porównaniu do zwierząt, którym nie
podawano produktu leczniczego.
Doświadczenia na modelach zwierzęcych potwierdzają, że kwas ibandronowy jest silnie działającym
inhibitorem aktywności osteoklastów. W badaniach przeprowadzonych na szczurach w okresie
wzrostu nie stwierdzono żadnych cech zaburzenia mineralizacji, nawet po stosowaniu dawek 5000 razy
większych, niż wymagane w leczeniu osteoporozy.
Długotrwałe podawanie produktu u szczurów, psów i małp zarówno codzienne, jak w sposób
przerywany (z przedłużonym okresem bez przyjmowania leku) wiązało się z tworzeniem kości
o prawidłowej jakości i utrzymanej lub zwiększonej odporności mechanicznej nawet wówczas, gdy
stosowano dawki toksyczne. U ludzi skuteczność kwasu ibandronowego przyjmowanego w schemacie
dawkowania zarówno codziennie jak i w sposób przerywany z okresem bez przyjmowania leku
trwającym 9-10 tygodni, była potwierdzona w badaniu klinicznym (MF4411), w którym kwas
ibandronowy wykazał skuteczność w zapobieganiu złamaniom.

W doświadczeniach na modelu zwierzęcym kwas ibandronowy powodował zmiany biochemiczne,
wskazujące na zależne od dawki hamowanie resorpcji kostnej, obejmujące zmniejszenie wydalania
w moczu biochemicznych wskaźników degradacji kolagenu kostnego (takich jak deoksypirydynolina,
N-końcowe usieciowane telopeptydy kolagenu typu I (NTX)).

W badaniu biorównoważności I fazy, przeprowadzonym u 72 kobiet po menopauzie, które otrzymały
doustnie w sumie cztery dawki leku po 150 mg w odstępach 28 dniowych, obniżenie stężenia CTX
w surowicy po przyjęciu pierwszej dawki obserwowano już po 24 godzinach od podania leku (średnie
zmniejszenie 28%), przy średnim maksymalnym zmniejszeniu stężenia (69%) stwierdzanym 6 dni
później. Po zażyciu trzeciej i czwartej dawki, średnie maksymalne zmniejszenie stężenia CTX po
6 dniach wynosiło 74% i uległo zmniejszeniu do średniej wartości 56% odnotowanej 28 dni po
czwartej dawce. Po zaprzestaniu dalszego podawania leku następuje utrata zdolności zmniejszania
stężenia markerów resorpcji kości.

Skuteczność kliniczna
Należy uwzględnić niezależne czynniki ryzyka, takie jak: mała wartość BMD, wiek, występowanie
złamań w przeszłości, występowanie złamań w wywiadzie rodzinnym, wysoki obrót kostny i niski
wskaźnik masy ciała, w celu identyfikacji kobiet, u których zwiększone jest ryzyko wystąpienia
złamań związanych z osteoporozą.

Kwas ibandronowy w dawce 150 mg raz na miesiąc

Gęstość mineralna kości (ang. Bone Mineral Density - BMD)
W dwuletnim wieloośrodkowym badaniu metodą podwójnie ślepej próby (BM16549) u kobiet po
menopauzie z rozpoznaną osteoporozą (początkowa wartość T-score poniżej -2,5 SD w badaniu BMD
kręgosłupa lędźwiowego), kwas ibandronowy w dawce 150 mg przyjmowanej raz na miesiąc okazała
się co najmniej równie skuteczna jak kwas ibandronowy w dawce 2,5 mg raz na dobę pod względem
przyrostu gęstości mineralnej kości (BMD). Potwierdziła to zarówno pierwotna analiza skuteczności
przeprowadzona po roku, jak i ostateczna analiza punktu końcowego po dwóch latach (Tabela 2).
Tabela 2:       Średnia względna zmiana w stosunku do wartości początkowej BMD dotyczącej
                kręgosłupa lędźwiowego, całej kości udowej, szyjki kości udowej i krętarza po roku
                (pierwotna analiza) oraz po dwóch latach leczenia (grupa zgodna z protokołem badania
                ang. Per-protocol Population) w badaniu BM 16549.

                        Dane po roku z badania                 Dane po dwóch latach z badania
                        BM 16549                               BM 16549
 Średnia względna       Kwas              Kwas                 Kwas              Kwas
 zmiana w stosunku      ibandronowy w     ibandronowy w        ibandronowy w     ibandronowy w
 do wartości            dawce 2,5 mg      dawce 150 mg         dawce 2,5 mg      dawce150 mg raz
 początkowej %          raz na dobę       raz na miesiąc       raz na dobę       na miesiąc
 [95% CI]               (N=318)           (N=320)              (N=294)           (N=291)

 BMD kręgosłupa         3,9 [3,4, 4,3]     4,9 [4,4, 5,3]      5,0 [4,4, 5,5]     6,6 [6,0, 7,1]
 lędźwiowego L2-L4

 BMD w całym polu       2,0 [1,7, 2,3]     3,1 [2,8, 3,4]      2,5 [2,1, 2,9]     4,2 [3,8, 4,5]
 kości udowej

 BMD szyjki kości       1,7 [1,3, 2,1]     2,2 [1,9, 2,6]      1,9 [1,4, 2,4]     3,1 [2,7, 3,6]
 udowej

 BMD krętarza           3,2 [2,8, 3,7]     4,6 [4,2, 5,1]      4,0 [3,5, 4,5]     6,2 [5,7, 6,7]


Co więcej, w analizie prospektywnej po roku, p=0,002 oraz po dwóch latach, p<0,001 wykazano
przewagę kwasu ibandronowego w dawce 150 mg raz na miesiąc nad dawką 2,5 mg kwasu
ibandronowego raz na dobę dotyczącą zwiększenia BMD kręgosłupa lędźwiowego.

Po roku (pierwotna analiza) u 91,3% pacjentów (p=0,005) otrzymujących 150 mg kwasu
ibandronowego raz na miesiąc stwierdzono wartość BMD kręgosłupa lędźwiowego wyższą lub równą
wartości początkowej (pacjenci reagujący na terapię), w porównaniu z 84,0% pacjentów otrzymujących
kwas ibandronowy w dawce 2,5 mg raz na dobę. Po dwóch latach, 93,5% (p=0,004) oraz 86,4%
spośród pacjentów otrzymujących kwas ibandronowy w dawce 150 mg raz na miesiąc lub kwas
ibandronowy w dawce 2,5 mg raz na dobę zareagowało na terapię.

W odniesieniu do wartości BMD w całym polu kości udowej, u 90% (p<0,001) pacjentów
otrzymujących kwas ibandronowy w dawce 150 mg raz na miesiąc oraz u 76,7% pacjentów
otrzymujących kwas ibandronowy w dawce 2,5 mg raz na dobę stwierdzono wartość BMD w całym
polu kości udowej wyższą lub równą wartości początkowej po roku leczenia. Po dwóch latach,
u 93,4% (p<0,001) pacjentów otrzymujących kwas ibandronowy w dawce 150 mg raz na miesiąc oraz
u 78,4% pacjentów otrzymujących kwas ibandronowy w dawce 2,5 mg raz na dobę uzyskano wartość
BMD w całym polu kości udowej wyższą lub równą wartości początkowej.

Po przyjęciu ostrzejszych kryteriów, uwzględniających BMD zarówno kręgosłupa lędźwiowego jak
i BMD w całym polu kości udowej, 83,9% (p<0,001) oraz 65,7% pacjentów otrzymujących kwas
ibandronowy w dawce odpowiednio 150 mg raz na miesiąc lub kwas ibandronowy w dawce 2,5 mg
raz na dobę zareagowało na terapię po roku leczenia. Po dwóch latach 87,1% (p<0,001) oraz 70,5%
pacjentów spełniło ten warunek w grupach otrzymujących odpowiednio dawkę 150 mg raz na miesiąc
oraz 2,5 mg raz na dobę.

Biochemiczne markery obrotu kostnego.
Klinicznie znaczące zmniejszenie stężenia CTX w surowicy obserwowano w każdym
z zaplanowanych pomiarów w trakcie trwania badania, tzn. po 3, 6, 12 oraz 24 miesiącach. Po roku
(pierwotna analiza) średnia względna zmiana w stosunku do wartości początkowej wynosiła –76% dla
dawki kwasu ibandronowego 150 mg raz na miesiąc oraz –67% dla dawki kwasu ibandronowego
2,5 mg raz na dobę. Po dwóch latach średnia względna zmiana wynosiła –68% oraz –62%,
odpowiednio w grupie otrzymującej dawkę 150 mg raz na miesiąc oraz 2,5 mg raz na dobę.

Po roku u 83,5% pacjentów (p=0,006) otrzymujących kwas ibandronowy w dawce 150 mg raz na
miesiąc oraz u 73,9% pacjentów otrzymujących kwas ibandronowy 2,5 mg raz na dobę potwierdzono
reakcję na leczenie (definiowaną jako zmniejszenie ≥50% od wartości początkowej). Po dwóch latach
78,7% (p=0,002) oraz 65,6% pacjentów zareagowało na leczenie, w grupach otrzymujących
odpowiednio dawkę 150 mg raz na miesiąc i 2,5 mg raz na dobę.

W oparciu o wyniki badania BM16549 można przypuszczać, że kwas ibandronowy w dawce 150 mg
raz na miesiąc będzie co najmniej tak samo skuteczny w prewencji występowania złamań, jak kwas
ibandronowy w dawce 2,5 mg raz na dobę.

Kwas ibandronowy 2,5 mg na dobę
W trzyletnim, pilotażowym badaniu dotyczącym złamań, randomizowanym, z podwójnie ślepą próbą,
kontrolowanym placebo (MF4411), wykazano istotne statystycznie i klinicznie zmniejszenie częstości
nowych, stwierdzanych radiometrycznie, morfometrycznie i klinicznie złamań kręgów (tabela 3).
W badaniu tym oceniano kwas ibandronowy w doustnej dawce 2,5 mg raz na dobę i nowy schemat
dawkowania 20 mg w sposób przerywany. Kwas ibandronowy był przyjmowany na 60 minut przed
pierwszym posiłkiem lub napojem w danym dniu (przestrzegając przerwy miedzy podaniem leku
a posiłkiem). Do badania włączono kobiety w wieku od 55. do 80. roku życia, będące co najmniej 5 lat
po menopauzie, u których BMD odcinka lędźwiowo-krzyżowego w co najmniej jednym kręgu
lędźwiowym [L1-L4] była o 2 do 5 SD mniejsza od średniej przed menopauzą (ang. T-score)
i u których stwierdzano od jednego do czterech złamań kręgów. Wszystkie pacjentki otrzymywały
500 mg wapnia i 400 j.m. witaminy D na dobę. Skuteczność leczenia oceniono u 2928 pacjentów.
Wykazano, że stosowanie kwasu ibandronowego w dawce 2,5 mg raz na dobę powoduje istotne
statystycznie i klinicznie zmniejszenie częstości nowych złamań kręgów. W czasie trzech lat trwania
badania leczenie zmniejszyło występowanie nowych złamań rozpoznawanych radiograficznie o 62%
(p=0,0001). Po dwóch latach obserwowano zmniejszenie ryzyka względnego o 61% (p=0,0006). Nie
wykazano statystycznie istotnej różnicy po roku leczenia (p=0,056). Działanie zapobiegające
złamaniom utrzymywało się w czasie trwania badania; nie stwierdzono żadnych oznak zmniejszania
się tego działania z upływem czasu.

Częstość występowania jawnych klinicznie złamań kręgów również zmniejszyła się istotnie o 49%
(p=0,011). Silny wpływ leczenia na występowanie złamań kręgów odzwierciedlało również istotne
statystycznie zmniejszenie utraty wzrostu, w porównaniu z placebo (p < 0,0001).

Tabela 3:      Wyniki trzyletniego badania dotyczącego złamań MF4411 (%, 95 % CI)

                                                     Placebo (N=974)          Kwas ibandronowy
                                                                              2,5 mg raz na dobę
                                                                              (N=977)
 Zmniejszenie ryzyka względnego
 Nowe złamania kręgów stwierdzane
 morfometrycznie                                                              62% (40,9; 75,1)
 Występowanie nowych złamań kręgów
 stwierdzanych morfometrycznie                       9,56% (7,5; 11,7)        4,68% (3,2; 6,2)
 Zmniejszenie ryzyka względnego jawnych                                       49% (14,03; 69,49)
 klinicznie złamań kręgów
 Występowanie jawnych klinicznie złamań kręgów     5,33% (3,73; 6,92)      2,75% (1,61; 3,89)
 BMD – średnia zmiana, wobec wartości
 początkowych, w kręgosłupie lędźwiowym w 3.
 roku                                              1,26% (0,8; 1,7)        6,54% (6,1; 7,0)
 BMD – średnia zmiana wobec wartości
 początkowych w całym polu kości udowej w 3.
 roku                                              -0,69% (-1,0; -0,4)     3,36% (3,0; 3,7)

Działanie lecznicze kwasu ibandronowego oceniano także, poddając analizie podgrupy pacjentów, u
których początkowy wynik BMD (ang. BMD T-score) wynosił mniej niż –2,5. Zmniejszenie ryzyka
złamań kręgów było zgodne ze zmniejszeniem ryzyka w całej populacji.

Tabela 4:      Wyniki trzyletniego badania dotyczącego złamań MF4411 (%, 95% CI) u pacjentów z
               początkowym wynikiem BMD w odcinku lędźwiowym (ang. BMD T-score)
               mniejszym niż –2,5

                                                   Placebo (N=587)         Kwas ibandronowy
                                                                           2,5 mg raz na dobę
                                                                           (N=575)
 Zmniejszenie ryzyka względnego
 Nowe złamania kręgów stwierdzane
 morfometrycznie                                                           59% (34,5; 74,3)
 Występowanie nowych złamań kręgów
 stwierdzanych morfometrycznie                     12,54% (9,53; 15,55)    5,36% (3,31; 7,41)
 Zmniejszenie ryzyka względnego jawnych
 klinicznie złamań kręgów                                                  50% (9,49; 71,91)
 Występowanie jawnych klinicznie złamań kręgów     6,97% (4,67; 9,27)      3,57% (1,89; 5,24)
 Placebo (N=587) kwas ibandronowy 2,5 mg raz
 na dobę (N=575) BMD – średnia zmiana wobec
 wartości początkowych w kręgosłupie
 lędźwiowym w 3. roku                              1,13% (0,6; 1,7)        7,01% (6,5; 7,6)
 BMD – średnia zmiana wobec wartości
 początkowych w całym polu kości udowej w 3.
 roku                                              -0,70% (-1,1; -0,2)     3,59% (3,1; 4,1)

W ogólnej populacji pacjentek uczestniczących w badaniu MF4411 nie zaobserwowano redukcji
złamań pozakręgowych, jednak ibandronian podawany w dawce codziennej wykazał skuteczność w
subpopulacji wysokiego ryzyka (wartość BMD szyjki kości udowej T-score < -3,0), gdzie
zaobserwowano redukcję ryzyka złamań pozakręgowych o 69%.

Stosowanie dawki 2,5 mg raz na dobę spowodowało stopniowe zwiększanie się BMD w kręgach i
innych częściach układu kostnego.

Po trzech latach leczenia wartość BMD w kręgosłupie lędźwiowym zwiększyła się o 5,3% w
porównaniu z grupą placebo i o 6,5% w stosunku do wartości początkowych. W porównaniu z
wartościami początkowymi BMD zwiększyła się o 2,8% w szyjce kości udowej, o 3,4% w całym polu
kości udowej i o 5,5% w krętarzu.
Badanie biochemicznych wskaźników obrotu metabolicznego kości (takich jak CTX w moczu czy
osteokalcyna w surowicy) wykazało oczekiwane zmniejszanie do wartości sprzed menopauzy z
osiągnięciem maksimum hamowania w okresie 3-6 miesięcy.
Wcześnie, bo już po miesiącu od rozpoczęcia stosowania kwasu ibandronowego w dawce 2,5 mg,
stwierdzono znaczące klinicznie zmniejszenie aktywności biochemicznych wskaźników resorpcji kości
o 50%.
Przerwanie leczenia powoduje powrót do patologicznych wartości sprzed leczenia, typowych dla
zwiększonej resorpcji kostnej związanej z osteoporozą po menopauzie.
Badania histologiczne preparatów biopsji kości po dwóch i po trzech latach leczenia kobiet po
menopauzie wykazały prawidłową jakość kości i brak cech zaburzeń mineralizacji.

Populacja dzieci i młodzieży
Kwas ibandronowy nie był badany u dzieci i młodzieży, dlatego brak dostępnych danych dotyczących
bezpieczeństwa stosowania i skuteczności w tej grupie pacjentów.

5.2    Właściwości farmakokinetyczne

W wielu badaniach prowadzonych na zwierzętach i u ludzi wykazano, że podstawowe
farmakologiczne działanie kwasu ibandronowego na kości nie jest bezpośrednio związane z
rzeczywistym stężeniem leku w surowicy.

Wchłanianie
Wchłanianie kwasu ibandronowego w górnym odcinku przewodu pokarmowego po podaniu doustnym
jest szybkie i stężenie leku w osoczu zwiększa się w sposób proporcjonalny do dawki, jeśli nie
przekracza ona 50 mg podanych doustnie, powyżej tej dawki wzrost stężenia jest większy niż
proporcjonalny w stosunku do dawki. Największe stężenie leku w surowicy osiągnięto w czasie od
0,5 do 2 godzin (mediana – 1 godzina) po podaniu na czczo; całkowita biodostępność wynosiła około
0,6%. Wchłanianie jest zmniejszone w przypadku, gdy lek podawany jest razem z posiłkami lub
napojami (innymi, niż zwykła woda). Jeśli kwas ibandronowy przyjmowany jest podczas
standardowego śniadania, to wówczas, w porównaniu z przyjęciem leku na czczo, biodostępność
zmniejszona jest do około 90%. W przypadku, gdy kwas ibandronowy przyjmowany jest na czczo, na
60 minut przed pierwszym posiłkiem w danym dniu, nie stwierdza się istotnego zmniejszenia
biodostępności leku. Zarówno biodostępność, jak i przyrost BMD są mniejsze w przypadku
przyjmowania posiłków lub napojów w czasie krótszym niż 60 minut po przyjęciu kwasu
ibandronowego.

Dystrybucja
Po pierwszym podaniu ogólnoustrojowym kwas ibandronowy ulega szybkiemu wiązaniu przez kości
lub jest wydalany do moczu. Pozorna, końcowa objętość dystrybucji leku u ludzi wynosi co najmniej
90 l a ilość krążącej dawki, która dociera do tkanki kostnej szacowana jest na 40-50%. Lek wiąże się
z białkami osocza w 85%-87% (ocena na podstawie badań in vitro w stężeniach terapeutycznych) i
dlatego ryzyko wzajemnych interakcji z innymi produktami leczniczymi, z powodu wypierania, jest
małe.

Biotransformacja
Brak dowodów, że kwas ibandronowy jest metabolizowany u zwierząt i ludzi.

Wydalanie
Wchłonięta frakcja kwasu ibandronowego jest usuwana z układu krążenia poprzez wbudowanie do
tkanki kostnej (szacunkowo 40-50% u kobiet po menopauzie), zaś pozostała część jest w stanie
niezmienionym wydalana przez nerki. Kwas ibandronowy, który nie został wchłonięty, jest wydalany
w stanie niezmienionym z kałem.

Zakres obserwowanych pozornych wartości okresów półtrwania jest szeroki, pozorny końcowy okres
półtrwania mieści się z reguły w przedziale od 10 do 72 godzin. Ze względu na to, że obliczane
wartości są w dużej mierze funkcją czasu trwania badania, stosowanej dawki, a także czułości próbki,
prawdopodobnie prawdziwy końcowy okres półtrwania jest znacznie dłuższy, podobnie jak
w przypadku innych bisfosfonianów. Wczesne wartości stężenia w osoczu szybko osiągają 10%
wartości szczytowych w przeciągu odpowiednio 3 oraz 8 godzin po podaniu dożylnym i doustnym.
Całkowity klirens kwasu ibandronowego jest mały; średnie wartości mieszczą się w zakresie 84-
160 ml/min. Klirens nerkowy (około 60 ml/min u zdrowych kobiet po menopauzie) wynosi 50-60%
klirensu całkowitego i jest zależny od klirensu kreatyniny. Uważa się, że różnica pomiędzy pozornym
klirensem całkowitym i nerkowym związana jest z wychwytem leku w układzie kostnym.

Farmakokinetyka w szczególnych sytuacjach klinicznych

Płeć
Biodostępność i farmakokinetyka kwasu ibandronowego jest podobna u mężczyzn i kobiet.

Rasa
Nie ma dowodów jakiejkolwiek klinicznie istotnej różnicy dotyczącej reakcji na kwas ibandronowy u
ludności rasy azjatyckiej i kaukaskiej. Dane dotyczące pacjentów rasy czarnej są bardzo ograniczone.

Pacjenci z zaburzeniami czynności nerek
Klirens nerkowy kwasu ibandronowego u pacjentów z zaburzeniami czynności nerek różnego stopnia
jest związany w sposób liniowy z klirensem kreatyniny.
U pacjentów z łagodnymi lub umiarkowanymi zaburzeniami czynności nerek (klirens kreatyniny równy
lub większy niż 30 ml/min) nie ma konieczności zmiany dawkowania, jak wykazano w badaniu
BM16549, w którym u większości pacjentów stwierdzono zaburzenia czynności nerek o nasileniu od
łagodnego do umiarkowanego. U pacjentów z ciężką niewydolnością nerek (klirens kreatyniny poniżej
30 ml/min), którzy otrzymywali doustnie 10 mg kwasu ibandronowego przez 21 dni, stężenie leku
w surowicy było 2 – 3 razy większe, niż u osób z prawidłową czynnością nerek, zaś całkowity klirens
kwasu ibandronowego wynosił 44 ml/min. Po dożylnym podaniu 0,5 mg kwasu ibandronowego klirens
całkowity, nerkowy i pozanerkowy u pacjentów z ciężką niewydolnością nerek zmniejszał się
odpowiednio o 67%, 77% i 50%, jednak nie stwierdzono zmniejszenia tolerancji leku związanej ze
zwiększeniem ekspozycji na lek. Ze względu na ograniczoną ilość danych klinicznych nie zaleca się
stosowania kwasu ibandronowego u pacjentów z ciężkimi zaburzeniami czynności nerek (patrz punkt
4.2 i 4.4). Farmakokinetyka kwasu ibandronowego nie była oceniana u osób w schyłkowym okresie
chorób nerek, leczonych inaczej niż hemodializą. U tych pacjentów, farmakokinetyka kwasu
ibandronowego pozostaje nieznana, lek nie powinien być stosowany.

Pacjenci z zaburzeniami czynności wątroby
Brak danych dotyczących farmakokinetyki kwasu ibandronowego u pacjentów z zaburzeniami
czynności wątroby. Wątroba nie odgrywa istotnej roli w eliminacji kwasu ibandronowego, który nie
jest metabolizowany, ale jest wydalany przez nerki oraz ulega wychwytowi przez tkankę kostną. Z
tego względu nie ma konieczności zmiany dawkowania kwasu ibandronowego u pacjentów z
zaburzeniami czynności wątroby.

Pacjenci w podeszłym wieku
Podczas analiz wieloczynnikowych wiek nie był niezależnym czynnikiem w badaniach dotyczących
jakichkolwiek parametrów farmakokinetycznych. Czynnik wieku należy brać po uwagę jedynie w
kontekście postępującego z wiekiem pogarszania się czynności nerek (patrz punkt dotyczący
zaburzenia czynności nerek).

Dzieci i młodzież
Nie prowadzono badań dotyczących stosowania kwasu ibandronowego w populacji dzieci
i młodzieży, dlatego brak jest danych dotyczących skuteczności i bezpieczeństwa stosowania w tej
populacji.

5.3    Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie
Działanie toksyczne, jak np. cechy uszkodzenia nerek, obserwowano u psów jedynie po dawkach
uważanych za większe niż maksymalne dawki podawane ludziom i powinno mieć to niewielkie
znaczenie w praktyce klinicznej.

Działanie mutagenne lub rakotwórcze
Nie stwierdzono żadnych oznak działania rakotwórczego. Badania genotoksyczności nie wykazały
żadnych dowodów na aktywność genetyczną kwasu ibandronowego.

Toksyczny wpływ na reprodukcję
U szczurów i królików, którym podawano kwas ibandronowy doustnie, nie stwierdzono żadnych
dowodów bezpośredniego działania toksycznego na płód czy działania teratogennego. Nie
stwierdzono działań niepożądanych u potomstwa F1 szczurów po stosowaniu dawek co najmniej
35-krotnie większych niż u ludzi. W badaniach wpływu na reprodukcję szczurów (wpływu na
płodność po doustnym podaniu produktu) dawki na poziomie 1 mg/kg mc./dobę powodowały
zmniejszenie częstości implantacji zarodków. W badaniach dotyczących wpływu na reprodukcję
szczurów, którym podano kwas ibandronowy dożylnie, obserwowano zmniejszenie ilości plemników
po podaniu dawek wynoszących 0,3 i 1 mg/kg mc./dobę, zmniejszoną płodność po dawce
1 mg/kg mc./dobę u samców i 1,2 mg/kg mc./dobę u samic. Działania niepożądane kwasu
ibandronowego w badaniach dotyczących toksycznego wpływu na reprodukcję były podobne, jak w
całej klasie bisfosfonianów. Dotyczyły one zmniejszenia liczby miejsc zagnieżdżenia, utrudnienia
naturalnego porodu (dystocja) i zwiększenia liczby odmienności trzewnych (zespół nerka-miednica-
moczowód).


6.    DANE FARMACEUTYCZNE

6.1   Wykaz substancji pomocniczych

Rdzeń tabletki:
Laktoza jednowodna
Krospowidon
Celuloza mikrokrystaliczna
Krzemionka koloidalna bezwodna
Sodu stearylofumaran

Otoczka tabletki Opadry II white o składzie:
Alkohol poliwinylowy
Makrogol 3350
Talk
Tytanu dwutlenek (E 171)

6.2   Niezgodności farmaceutyczne

Nie dotyczy.

6.3   Okres ważności

2 lata (blistry z folii OPA/Aluminium/PVC/Aluminium)
3 lata (blistry z folii PVC/PVDC/Aluminium)

6.4    Specjalne środki ostrożności podczas przechowywania

Brak specjalnych zaleceń dotyczących przechowywania.

6.5   Rodzaj i zawartość opakowania
Blistry z folii OPA/Aluminium/PVC/Aluminium w tekturowym pudełku po 1 lub 3 tabletki.

Blistry z folii PVC/PVDC/Aluminium w tekturowym pudełku po 1 lub 3 tabletki.

Nie wszystkie rodzaje opakowań muszą znajdować się w obrocie.

6.6     Specjalne środki ostrożności dotyczące usuwania i przygotowania produktu leczniczego do
        stosowania

Wszelkie niewykorzystane resztki produktu leczniczego lub jego odpady należy usunąć zgodnie z
lokalnymi przepisami. Należy ograniczyć do minimum uwalnianie środków farmaceutycznych do
środowiska.


7.      PODMIOT ODPOWIEDZIALNY POSIADAJĄCY POZWOLENIE NA
        DOPUSZCZENIE DO OBROTU

Zakłady Farmaceutyczne POLPHARMA SA
ul. Pelplińska 19, 83-200 Starogard Gdański


8.       NUMER(-Y) POZWOLENIA NA DOPUSZCZENIE DO OBROTU
9.  DATA WYDANIA PIERWSZEGO POZWOLENIA NA DOPUSZCZENIE DO
OBROTU / DATA PRZEDŁUŻENIA POZWOLENIA

18.01.2012 r.


10.      DATA ZATWIERDZENIA LUB CZĘŚCIOWEJ ZMIANY TEKSTU
         CHARAKTERYSTYKI PRODUKTU LECZNICZEGO

19.04.2013 r.




                            Charakterystyka Produktu Leczniczego zgodna z:
                                    Decyzją RMS z dn. 29.03.2012 r.
                    Decyzją Prezesa URPLWMiPB nr UR/ZM/0094/12 z 06.03.2012 r.
                          Decyzją RMS z dnia 13.06.2012 r. oraz 18.10.2012 r.
                                   Decyzją RMS z dnia 19.04.2013 r.

                    

Inne leki Acidum ibandronicum: