Ibandronat Apotex:

Nazwa międzynarodowa:
Acidum ibandronicum
Podmiot odpowiedzialny:
APOTEX EUROPE B.V., HOLANDIA
Pozwolenie w Polsce
17881
Pozwolenie w Europie
-
Producenci:
APOTEX NEDERLAND BV, HOLANDIA
Postać
tabletki powlekane
Dawka
0,15 g
Lek refundowany
Nie
Kategoria
Lek na receptę
Kod ATC
M05BA06
                                ULOTKA DLA PACJENTA: INFORMACJA DLA UŻYTKOWNIKA

                                      Ibandronat Apotex
                                   150 mg, tabletki powlekane
                                      Acidum ibandronicum


Należy zapoznać się z treścią ulotki przed zastosowaniem leku.
•    Należy zachować tę ulotkę, aby w razie potrzeby móc ją ponownie przeczytać.
•    Należy zwrócić się do lekarza lub farmaceuty w razie jakichkolwiek dalszych wątpliwości.
•    Lek ten przepisano ściśle określonej osobie. Nie należy go przekazywać innym. Lek może
     zaszkodzić innej osobie, nawet jeśli objawy jej choroby są takie same.
•    Jeśli nasili się którykolwiek z objawów niepożądanych lub wystąpią jakiekolwiek objawy
     niepożądane nie wymienione w ulotce, należy powiedzieć o tym lekarzowi lub farmaceucie.


Spis treści ulotki:
1.     Co to jest lek Ibandronat Apotex i w jakim celu się go stosuje
2.     Informacje ważne przed zastosowaniem leku Ibandronat Apotex
3.     Jak stosować lek Ibandronat Apotex
4.     Możliwe działania niepożądane
5.     Jak przechowywać lek Ibandronat Apotex
6.     Inne informacje


1.   CO TO JEST LEK IBANDRONAT APOTEX I W JAKIM CELU SIĘ GO STOSUJE

Ibandronat Apotex należy do grupy leków zwanych bisfosfonianami. Zawiera kwas ibandronowy.
Nie zawiera hormonów.

Ibandronat Apotex może cofnąć utratę tkanki kostnej poprzez zahamowanie utraty kości i
zwiększenie masy kostnej u większości kobiet, które stosują ten lek, nawet jeśli one same nie są w
stanie zauważyć lub wyczuć tej różnicy. Ibandronat Apotex może pomóc zmniejszyć ryzyko złamań
(pęknięć) kości. Wykazano zmniejszenie liczby złamań w przypadku złamań kręgów, ale nie w
przypadku złamań szyjki kości udowej.

Lek Ibandronat Apotex został przepisany w celu leczenia osteoporozy ze względu na
zwiększone ryzyko złamań. Osteoporoza jest chorobą polegającą na zmniejszeniu gęstości i
osłabieniu kości, co występuje często u kobiet po menopauzie. W okresie menopauzy jajniki
przestają wydzielać żeński hormon - estrogen, którego działanie pomaga utrzymać prawidłową
strukturę kośćca.

Im wcześniej wystąpi u kobiety menopauza, tym większe jest u niej ryzyko wystąpienia złamań
związanych z osteoporozą. Do innych czynników, mogących zwiększać ryzyko wystąpienia złamań,
należą:
•     niewystarczająca ilość wapnia i witaminy D w diecie
•     palenie papierosów lub nadmierne spożycie alkoholu
•     brak wystarczającej ilości spacerów lub innych intensywnych ćwiczeń
•     występowanie osteoporozy w rodzinie.

U wielu osób chorych na osteoporozę nie występują żadne objawy. Jeśli pacjentka nie odczuwa
objawów, może nie wiedzieć, że choruje na tę chorobę. Tym niemniej, osteoporoza zwiększa ryzyko
złamań kości, jeśli pacjentka upadnie lub dozna urazu. Złamanie kości po przekroczeniu 50. roku
życia może być oznaką osteoporozy. Osteoporoza może również powodować bóle pleców,
zmniejszenie wzrostu i zgarbienie pleców.
Ibandronat Apotex zapobiega utracie kości, spowodowanej osteoporozą i pomaga w odbudowie
kości. Dlatego też Ibandronat Apotex zmniejsza ryzyko złamań kości.

Zdrowy styl życia również pomaga osiągnąć największe korzyści z leczenia. Oznacza to stosowanie
zrównoważonej diety bogatej w wapń i witaminę D, spacery lub inne intensywne ćwiczenia,
niepalenie i ograniczenie nadmiernego spożycia alkoholu.


2.   INFORMACJE WAŻNE PRZED ZASTOSOWANIEM LEKU IBANDRONAT APOTEX

Kiedy nie stosować leku Ibandronat Apotex
•      jeśli u pacjentki stwierdzono uczulenie (nadwrażliwość) na kwas ibandronowy lub
       którykolwiek z pozostałych składników leku Ibandronat Apotex,
•      jeśli u pacjentki występują problemy z przełykiem (przewód łączący jamę ustną z
       żołądkiem), takie jak zwężenie lub utrudnione przełykanie,
•      jeśli pacjentka nie jest w stanie utrzymać pozycji stojącej lub siedzącej nieprzerwanie
       przynajmniej przez jedną godzinę (60 minut),
•      jeśli u pacjentki występuje lub występowało w przeszłości zmniejszenie stężenia
       wapnia we krwi. Należy wówczas skonsultować się z lekarzem.

Dzieci i młodzież
Nie stosować leku Ibandronat Apotex u dzieci i młodzieży.

Zachować szczególną ostrożność stosując lek Ibandronat Apotex
U niektórych osób należy zachować szczególną ostrożność podczas stosowania leku Ibandronat
Apotex. Należy powiedzieć lekarzowi:
    • jeśli występują jakiekolwiek zaburzenia metabolizmu związków mineralnych (jak np.
        niedobór witaminy D),
    • jeśli występuje nieprawidłowa czynność nerek,
    • jeśli występują jakiekolwiek problemy z przełykaniem lub trawieniem,
    • w przypadku leczenia stomatologicznego lub planowanego chirurgicznego zabiegu
        stomatologicznego należy poinformować stomatologa o stosowaniu leku Ibandronat Apotex.

Podrażnienie, zapalenie lub owrzodzenie przełyku (przewodu łączącego jamę ustną z żołądkiem)
często z objawami ostrego bólu w klatce piersiowej po przełknięciu posiłku i (lub) napoju, nasilone
nudności lub wymioty mogą się pojawić, szczególnie jeśli pacjent nie wypił pełnej szklanki
przegotowanej wody i (lub) położył się w ciągu godziny po zażyciu leku Ibandronat Apotex. Jeśli
rozwinęły się takie objawy, należy przerwać przyjmowanie leku Ibandronat Apotex i niezwłocznie
zgłosić się do lekarza.

Stosowanie innych leków
Należy powiedzieć lekarzowi lub farmaceucie o wszystkich przyjmowanych aktualnie lub ostatnio
lekach, nawet tych, które wydawane są bez recepty, a szczególnie o:
•       suplementach zawierających wapń, magnez, żelazo oraz glin,
        ze względu na prawdopodobieństwo ich wpływu na skuteczność leku Ibandronat Apotex,
•       kwasie acetylosalicylowym i innych niesteroidowych lekach przeciwzapalnych
        (w tym ibuprofen, diklofenak sodowy, naproksen), które mogą podrażniać żołądek i jelita.
        Bisfosfoniany (takie jak Ibandronat Apotex) mogą wywierać podobne działanie. W związku
        z tym należy zachować szczególną ostrożność, przyjmując leki przeciwbólowe lub
        przeciwzapalne podczas leczenia lekiem Ibandronat Apotex.

Po połknięciu raz na miesiąc tabletki leku Ibandronat Apotex należy przez jedną godzinę
powstrzymać się od przyjmowania jakichkolwiek innych leków, w tym leków stosowanych w
niestrawności, suplementów wapnia lub witamin.
Stosowanie leku Ibandronat Apotex z jedzeniem i piciem
Nie należy stosować leku Ibandronat Apotex z jedzeniem. Lek Ibandronat Apotex jest mniej
skuteczny, jeśli jest stosowany z jedzeniem.
Można pić zwykłą wodę, ale nie należy pić żadnych innych napojów (patrz punkt 3: Jak stosować
lek Ibandronat Apotex).

Ciąża i karmienie piersią
Nie należy stosować leku Ibandronat Apotex w ciąży i okresie karmienia piersią. Jeśli pacjentka
karmi piersią, może być konieczne przerwanie karmienia, aby móc stosować lek Ibandronat Apotex.
Przed zastosowaniem jakiegokolwiek leku należy poradzić się lekarza lub farmaceuty.

Prowadzenie pojazdów i obsługiwanie maszyn
Można prowadzić pojazdy i obsługiwać maszyny, ponieważ jest bardzo mało prawdopodobne, aby
lek Ibandronat Apotex wpływał na zdolność prowadzenia pojazdów i obsługiwania maszyn.


3.   JAK STOSOWAĆ LEK IBANDRONAT APOTEX

Lek Ibandronat Apotex należy zawsze stosować zgodnie z zaleceniami lekarza. W razie wątpliwości
należy skontaktować się z lekarzem lub farmaceutą.
Zazwyczaj stosowana dawka leku Ibandronat Apotex to jedna tabletka raz na miesiąc.

Przyjmowanie tabletki raz na miesiąc
Ważne jest dokładne przestrzeganie poniższych zaleceń. Zalecenia te opracowano po to, aby tabletka
leku Ibandronat Apotex szybko znalazła się w żołądku, zmniejszając tym samym ryzyko
podrażnienia.

•     Tabletkę leku Ibandronat Apotex 150 mg należy przyjmować raz na miesiąc.
       - Należy wybrać określony dzień miesiąca, który będzie łatwy do zapamiętania. W celu
         przyjęcia tabletki leku Ibandronat Apotex można wybrać tą samą datę (np. pierwszy dzień
         każdego miesiąca) lub ten sam dzień (np. pierwszą niedzielę każdego miesiąca). Należy
         wybrać termin najlepiej odpowiadający przyzwyczajeniom.
       - Lek Ibandronat Apotex należy przyjmować po upływie co najmniej 6 godzin od spożycia
         jakiegokolwiek posiłku lub napoju, z wyjątkiem zwykłej wody.

•     Tabletkę leku Ibandronat Apotex należy przyjmować:
       - rano po pierwszym wstaniu z łóżka i
       - przed zjedzeniem lub wypiciem czegokolwiek (na czczo).

•     Tabletkę należy połknąć, popijając pełną szklanką zwykłej wody (co najmniej 180 ml).
      Nie popijać tabletki wodą mineralną, sokiem owocowym lub jakimkolwiek innym napojem.
•     Tabletkę należy połykać w całości - nie żuć, nie rozgryzać i nie pozwolić jej rozpuścić się w
      jamie ustnej.

Przez następną godzinę (60 minut) po przyjęciu tabletki:
•     nie kłaść się; jeśli nie zachowa się pozycji wyprostowanej (stojącej lub siedzącej), część leku
      może cofać się do przełyku.




•     nic nie jeść
•     nic nie pić (z wyjątkiem zwykłej wody, jeśli zachodzi taka potrzeba)
•     nie stosować żadnych innych leków.

-     Po upływie godziny od zażycia leku Ibandronat Apotex można przyjąć pierwszy tego dnia
      posiłek i napój. Po jego spożyciu można się położyć lub przyjąć inne leki, jeśli zachodzi taka
      potrzeba.

Nie przyjmować leku przed położeniem się spać lub przed porannym wstaniem z łóżka.

Kontynuacja leczenia lekiem Ibandronat Apotex
•    Ważne jest przyjmowanie leku Ibandronat Apotex w każdym miesiącu - tak długo, jak zaleca
     to lekarz.
•    Lek Ibandronat Apotex działa leczniczo w osteoporozie tak długo, jak długo jest stosowany.

Zastosowanie większej niż zalecana dawki leku Ibandronat Apotex
•    Jeśli przez pomyłkę przyjmie się więcej niż jedną tabletkę, należy wypić pełną szklankę
     mleka i niezwłocznie skontaktować się z lekarzem.
•    Nie należy prowokować wymiotów ani kłaść się, gdyż może to spowodować podrażnienie
     przełyku przez lek Ibandronat Apotex.

Pominięcie zastosowania leku Ibandronat Apotex
Nie należy stosować dawki podwójnej w celu uzupełnienia pominiętej tabletki. Jeśli pacjentka
zapomni przyjąć tabletkę rano w zaplanowanym dniu, nie należy przyjmować tabletki później w
ciągu tego samego dnia. Należy sprawdzić, kiedy wypada kolejne planowe podanie następnej dawki:

Jeżeli kolejne planowe podanie leku wypada zaledwie za 1 do 7 dni:
Należy zaczekać do dnia kolejnego planowego podania leku i przyjąć tabletkę według ustalonego
schematu, a następnie powrócić do przyjmowania jednej tabletki na miesiąc w zaplanowane
wcześniej dni zaznaczone w kalendarzu.

Jeżeli kolejne planowe podanie leku wypada po więcej niż 7 dniach:
Należy przyjąć jedną tabletkę rano następnego dnia po dniu, w którym pacjentka przypomni sobie o
pominiętej dawce, a następnie należy powrócić do przyjmowania jednej tabletki na miesiąc w
zaplanowane wcześniej dni zaznaczone w kalendarzu.

Nigdy nie należy przyjmować dwóch tabletek leku Ibandronat Apotex w ciągu tego samego
tygodnia.


4.   MOŻLIWE DZIAŁANIA NIEPOŻĄDANE

Jak każdy lek, Ibandronat Apotex może powodować działania niepożądane, chociaż nie u każdego
one wystąpią.

Należy natychmiast powiadomić pielęgniarkę lub lekarza jeśli wystąpi jakiekolwiek z
poniższych ciężkich zdarzeń niepożądanych, gdyż może być niezbędna natychmiastowa pomoc
medyczna:
     •   wysypka, świąd, obrzęk twarzy, warg, języka i gardła, z trudnościami w oddychaniu. Może
         to świadczyć o alergii na ten lek,
     •   silny ból w klatce piersiowej, silny ból podczas przełykania pokarmu lub napoju, silne
         nudności lub wymioty,
     •   objawy grypopodobne (jeśli jakikolwiek z objawów stanie się dokuczliwy lub trwa dłużej niż
         kilka dni),
     •   ból w jamie ustnej lub ból szczęki,
     •   ból i zapalenie oczu (jeśli występują długotrwale).

Inne możliwe działania niepożądane
Często (dotyczy mniej niż 1 na 10 pacjentów)
   • ból głowy,
   • zgaga, ból brzucha (związany z „zapaleniem żołądka i jelit” lub „zapaleniem żołądka”),
        niestrawność, nudności, biegunka lub zaparcia,
   • wysypka,
   • bóle lub sztywność mięśni, stawów lub pleców,
   • objawy grypopodobne (w tym gorączka, drżenie i dreszcze, uczucie dyskomfortu,
        zmęczenie, ból kości i pobolewania mięśni oraz stawów),
   • zmęczenie.

Niezbyt często (dotyczy mniej niż 1 na 100 pacjentów)
   • ból kości,
   • uczucie osłabienia,
   • zawroty głowy,
   • wzdęcia z oddawaniem gazów.

Rzadko (dotyczy mniej niż 1 na 1000 pacjentów):
   • reakcje nadwrażliwości; obrzęk twarzy, warg i jamy ustnej (patrz alergia),
   • świąd,
   • ból lub zapalenie oczu,
   • w rzadkich przypadkach mogą wystąpić nietypowe złamania kości udowej szczególnie u
      pacjentów długotrwale leczonych z powodu osteoporozy. Należy zwrócić się do lekarza w
      przypadku pojawienia się bólu, osłabienia lub uczucia dyskomfortu w okolicy uda, biodra
      lub w pachwinie, ponieważ może to już wcześniej wskazywać na prawdopodobieństwo
      wystąpienia złamania kości udowej.

Bardzo rzadko (dotyczy mniej niż 1 na 10 000 pacjentów)
   • stan obejmujący zmiany dotyczące kości w jamie ustnej zwany “martwicą kości szczęki”.

Jeśli nasili się którykolwiek z objawów niepożądanych lub wystąpią jakiekolwiek objawy
niepożądane niewymienione w tej ulotce, należy powiadomić lekarza lub farmaceutę.


5.   JAK PRZECHOWYWAĆ LEK IBANDRONAT APOTEX

•        Przechowywać w miejscu niedostępnym i niewidocznym dla dzieci.
•        Brak specjalnych zaleceń dotyczących warunków przechowywania.
•        Nie należy stosować leku po upływie terminu ważności zamieszczonego na
         pudełku i blistrze. Termin ważności oznacza ostatni dzień podanego miesiąca.
•        Leków nie należy wyrzucać do kanalizacji ani domowych pojemników na odpadki. Należy
         zapytać farmaceutę, co zrobić z lekami, które nie są już potrzebne. Takie postępowanie
         pomoże chronić środowisko.
6.   INNE INFORMACJE

Co zawiera lek Ibandronat Apotex
•     Substancją czynną jest kwas ibandronowy. Każda tabletka powlekana zawiera 150 mg kwasu
       ibandronowego (w postaci sodu ibandrononianu z glikolem propylenowym).
•     Ponadto lek zawiera: celulozę mikrokrystaliczną, krospowidon, magnezu stearynian,
      krzemionkę koloidalną bezwodną, hypromelozę i makrogol 8000.

Jak wygląda lek Ibandronat Apotex i co zawiera opakowanie
•     Tabletki powlekane, białe lub prawie białe, o kształcie owalnym, obustronnie wypukłe, z
      wyrytym napisem „APO” po jednej stronie i „IBA 150” po drugiej stronie tabletki.
•     Lek dostępny jest w blistrach PVC/PVDC/Aluminium zawierających 1 lub 3 tabletki w
      tekturowym pudełku.
•     Nie wszystkie wielkości opakowań muszą znajdować się w obrocie.

Podmiot odpowiedzialny:
Apotex Europe B.V.
Darwinweg 20
2333 CR Leiden
Holandia

Wytwórca:
Apotex Nederland B.V.
Archimedesweg 2
2333 CN Leiden
Holandia


Data zatwierdzenia ulotki: 14.09.2011

                
                                            CHARAKTERYSTYKA PRODUKTU LECZNICZEGO


1.    NAZWA PRODUKTU LECZNICZEGO

Ibandronat Apotex, 150 mg, tabletki powlekane


2.    SKŁAD JAKOŚCIOWY I ILOŚCIOWY

Każda tabletka powlekana zawiera 150 mg kwasu ibandronowego (w postaci sodu ibandrononianu z
glikolem propylenowym).

Pełny wykaz substancji pomocniczych, patrz punkt 6.1.


3.    POSTAĆ FARMACEUTYCZNA

Tabletka powlekana.
Tabletki powlekane białe lub prawie białe, o kształcie owalnym, obustronnie wypukłe, z wytłoczonym
napisem „APO” po jednej stronie i „IBA 150” po drugiej stronie tabletki.


4.    SZCZEGÓŁOWE DANE KLINICZNE

4.1   Wskazania do stosowania

Leczenie osteoporozy u kobiet po menopauzie, u których występuje zwiększone ryzyko złamań (patrz
punkt 5.1). Wykazano zmniejszenie ryzyka złamań kręgów, nie ustalono skuteczności w zapobieganiu
złamaniom szyjki kości udowej.

4.2   Dawkowanie i sposób podawania

Dawkowanie:
Zalecana dawka to jedna tabletka powlekana 150 mg raz na miesiąc. Tabletkę należy przyjmować tego
samego dnia każdego miesiąca.

Produkt Ibandronat Apotex należy przyjmować po całonocnym okresie niejedzenia (co najmniej 6
godzin od ostatniego posiłku), na jedną godzinę przed pierwszym tego dnia posiłkiem lub napojem
(innym niż woda) (patrz punkt 4.5) lub jakimkolwiek innym doustnym produktem leczniczym lub
suplementem diety (w tym preparaty wapnia).

Należy poinformować pacjentki, że w przypadku pominięcia dawki powinny przyjąć jedną tabletkę
produktu Ibandronat Apotex 150 mg następnego dnia rano po dniu, w którym przypomną sobie o
pominiętej dawce, jeśli do następnej dawki zgodnie ze schematem dawkowania zostało więcej niż 7
dni. Następnie należy powrócić do stosowania produktu raz na miesiąc zgodnie z dotychczasowym
schematem dawkowania.
Jeśli do następnej zaplanowanej dawki zostało mniej niż 7 dni, pacjentki powinny zaczekać do dnia
przyjęcia tej dawki, a następnie kontynuować stosowanie jednej tabletki raz na miesiąc zgodnie z
dotychczasowym schematem.
Nie należy przyjmować dwóch tabletek w tym samym tygodniu.

Pacjentki powinny stosować suplementację wapnia i (lub) witaminy D, jeśli ich podaż w zawartość
jest niewystarczająca (patrz punkty 4.4 i 4.5).
Szczególne grupy pacjentów
Pacjenci z zaburzeniami czynności nerek
Nie jest konieczne dostosowanie dawki u pacjentek z łagodnym lub umiarkowanym zaburzeniem
czynności nerek, u których klirens kreatyniny jest równy lub większy niż 30 ml/min.
Ze względu na ograniczoną ilość danych klinicznych nie zaleca się stosowania produktu Ibandronat
Apotex u pacjentek z klirensem kreatyniny mniejszym niż 30 ml/min (patrz punkty 4.4 i 5.2).

Pacjenci z zaburzeniami czynności wątroby
Nie jest konieczne dostosowanie dawki (patrz punkt 5.2).

Osoby w podeszłym wieku
Nie jest konieczne dostosowanie dawki (patrz punkt 5.2).

Dzieci i młodzież
Ibandronat Apotex nie stosuje się u dzieci i nie był on badany u dzieci i młodzieży.

Sposób podawania:
Stosowanie doustne.

Tabletki należy połykać w całości, popijając szklanką zwykłej wody (180 do 240 ml), w pozycji
wyprostowanej siedzącej lub stojącej. Po przyjęciu produktu Ibandronat Apotex nie należy kłaść się
przez godzinę.
Zwykła woda jest jedynym napojem, którym należy popić produkt Ibandronat Apotex. Niektóre wody
mineralne mogą mieć większą zawartość wapnia i z tego powodu nie należy ich stosować.
Pacjenci nie powinni żuć ani ssać tabletek, ze względu na potencjalne ryzyko owrzodzeń jamy ustnej i
gardła.

Nie ustalono optymalnego czasu trwania leczenia bisfosfonianami. Należy okresowo oceniać
konieczność dalszego leczenia u każdego pacjenta indywidualnie w oparciu o korzyści i potencjalne
ryzyko związane ze stosowaniem produktu Ibandronat Apotex, zwłaszcza po upływie co najmniej 5 lat
terapii.

4.3   Przeciwwskazania

-      Nadwrażliwość na kwas ibandronowy lub na którąkolwiek pozostałych substancji
       pomocniczych.
-      Hipokalcemia (patrz punkt 4.4).
-      Nieprawidłowości w obrębie przełyku, prowadząca do opóźnienia jego opróżniania, takie jak
       zwężenie lub skurcz dolnej części przełyku.
-      Niezdolność do utrzymania pozycji stojącej lub siedzącej przez co najmniej 60 minut.

4.4   Specjalne ostrzeżenia i środki ostrożności dotyczące stosowania

Hipokalcemia
Przed rozpoczęciem stosowania produktu Ibandronat Apotex należy wyrównać istniejący niedobór
wapnia we krwi. Powinny zostać również wyleczone inne zaburzenia metabolizmu kostnego i
mineralnego. U wszystkich pacjentek ważna jest odpowiednia podaż wapnia i witaminy D.

Zaburzenia żołądkowo-jelitowe
Doustne podawanie bisfosfonianów może powodować miejscowe podrażnienie błony śluzowej
górnego odcinka przewodu pokarmowego. Z powodu możliwości działania drażniącego i
potencjalnego pogorszenia choroby podstawowej, produkt leczniczy Ibandronat Apotex powinien być
stosowany z ostrożnością u pacjentów z czynną chorobą górnego odcinka przewodu pokarmowego
(np. przełyk Barreta, dysfagia, inne choroby przełyku, zapalenie błony śluzowej żołądka, dwunastnicy
lub owrzodzenie).
U pacjentów otrzymujących doustne leczenie bisfosfonianami zgłaszano działania niepożądane takie
jak zapalenie błony śluzowej przełyku, owrzodzenie przełyku i nadżerki przełyku, w niektórych
przypadkach ciężkie, wymagające hospitalizacji, rzadko z krwawieniem lub z następowym zwężeniem
przełyku lub perforacją. Ryzyko wystąpienia ciężkich działań niepożądanych dotyczących przełyku
było większe u pacjentów, którzy nie stosowali się do instrukcji przyjmowania produktu leczniczego i
(lub) którzy kontynuowali przyjmowanie doustnych bisfosfonianów po pojawieniu się objawów
wskazujących na podrażnienie przełyku. Pacjenci powinni przywiązywać szczególną uwagę do
przestrzegania instrukcji przyjmowania produktu (patrz punkt 4.2).

Lekarze powinni zwracać szczególną uwagę na jakiekolwiek dolegliwości i objawy mogące dotyczyć
przełyku i poinstruować pacjentów, by przerwali stosowanie produktu Ibandronat Apotex i zgłosili się
w celu uzyskania pomocy medycznej, jeśli rozwinie się dysfagia, bolesne przełykanie, ból
zamostkowy lub wystąpi zgaga czy też jej nasilenie. Podczas, gdy w klinicznych badaniach
kontrolowanych nie obserwowano większego ryzyka, po wprowadzeniu do obrotu zgłaszano
wystąpienia owrzodzenia żołądka i przełyku po stosowaniu doustnych bisfosfonianów.

Stosowanie zarówno niesteroidowych leków przeciwzapalnych (NLPZ), jak i bisfosfonianów wiąże
się z podrażnieniem przewodu pokarmowego, dlatego w przypadku jednoczesnego podawania tych
produktów należy zachować ostrożność.

Martwica żuchwy
Informowano o przypadkach martwicy żuchwy, na ogół związanych z ekstrakcją zęba i (lub) z
miejscowym zakażeniem (w tym zapalenie szpiku kostnego) u pacjentek z rakiem, poddawanych
leczeniu schematami z pierwotnym zastosowaniem podawanych dożylnie bisfosfonianów. Wiele z
tych pacjentek otrzymywało także chemioterapię i kortykosteroidy. U pacjentek z osteoporozą
stosujących doustne bisfosfoniany odnotowano także występowanie martwicy żuchwy.

U pacjentek z istniejącymi czynnikami ryzyka (np. rak, chemioterapia, radioterapia, stosowanie
kortykosteroidów, nieprawidłowa higiena jamy ustnej) należy rozważyć wykonanie badania
stomatologicznego oraz zastosowanie właściwej profilaktyki stomatologicznej przed rozpoczęciem
leczenia bisfosfonianami.

W tej grupie pacjentek, jeśli to możliwe, należy unikać inwazyjnych zabiegów stomatologicznych
podczas leczenia bisfosfonianami. U pacjentek, u których podczas leczenia wystąpi martwica żuchwy,
chirurgiczne zabiegi stomatologiczne mogą nasilić to powikłanie. U pacjentek wymagających
zabiegów stomatologicznych brak jest danych sugerujących, czy przerwanie leczenia bisfosfonianami
zmniejsza ryzyko wystąpienia martwicy żuchwy. Lekarz prowadzący powinien na podstawie oceny
klinicznej ustalić postępowanie z każdym pacjentem w oparciu o indywidualną ocenę stosunku
korzyści do ryzyka.

Zaburzenia czynności nerek
Ze względu na ograniczoną ilość danych klinicznych nie zaleca się stosowania produktu Ibandronat
Apotex u pacjentek z klirensem kreatyniny mniejszym niż 30 ml/min (patrz punkt 5.2).

Nietypowe złamania kości udowej
Zgłaszano przypadki nietypowych złamań podkrętarzowych i trzonu kości udowej u osób stosujących
bisfosfoniany, głównie u pacjentów długotrwale leczonych z powodu osteoporozy. Te poprzeczne lub
krótkie skośne złamania mogą pojawić się w dowolnym miejscu wzdłuż całej kości udowej - od
miejsca zlokalizowanego tuż pod krętarzem mniejszym aż do okolicy nadkłykciowej. Do tego typu
złamań dochodzi po minimalnym urazie lub bez urazu, a niektórzy pacjenci odczuwają ból uda lub ból
w pachwinie. W badaniach obrazowych często na kilka tygodni lub miesięcy przed całkowitym
złamaniem kości udowej widoczne są cechy złamań z przeciążenia. Złamania często występują
obustronnie, dlatego u leczonych bisfosfonianami pacjentów, u których stwierdzono złamanie trzonu
kości udowej, należy zbadać kość udową w drugiej kończynie. Zgłaszano również słabe gojenie się
tych złamań. Na podstawie indywidualnej oceny stosunku korzyści do ryzyka u pacjentów, u których
podejrzewa się nietypowe złamanie kości udowej, należy rozważyć odstawienie bisfosfonianów do
czasu przeprowadzenia oceny.
Należy zalecić pacjentom, żeby zgłaszali pojawienie się jakiegokolwiek bólu w obrębie uda, biodra
lub pachwiny występującego w trakcie leczenia bisfosfonianami, a każdy pacjent zgłaszający się z
takimi objawami powinien być zbadany pod względem obecności niecałkowitego złamania kości
udowej.

4.5   Interakcje z innymi produktami leczniczymi i inne rodzaje interakcji

Biodostępność kwasu ibandronowego podanego doustnie zmniejsza się zazwyczaj w obecności
pokarmu. Z badań na zwierzętach wynika, że na wchłanianie kwasu ibandronowego mogą zwłaszcza
wpływać produkty zawierające wapń i inne wielowartościowe kationy (takie jak glin, magnez, żelazo),
w tym mleko. Z tego względu przed zastosowaniem produktu Ibandronat Apotex pacjentki powinny
być na czczo (nie jeść co najmniej przez 6 godzin) oraz powstrzymać się od jedzenia przez godzinę po
zastosowaniu produktu (patrz punkt 4.2).

Produkty zawierające wapń, leki zobojętniające sok żołądkowy i niektóre inne doustne produkty
lecznicze zawierające wielowartościowe kationy (takie jak glin, magnez, żelazo) mogą wpływać na
wchłanianie kwasu ibandronowego. Z tego powodu nie należy przyjmować innych doustnych
produktów leczniczych przez co najmniej 6 godzin przed i 1 godzinę po zastosowaniu produktu
Ibandronat Apotex.

Wystąpienie interakcji metabolicznych wydaje się być mało prawdopodobne, ponieważ kwas
ibandronowy nie działa hamująco na aktywność większości wątrobowych izoenzymów P-450 u ludzi,
wykazano również, że produkt nie indukuje wątrobowego układu cytochromu P-450 u szczurów.
Ponadto, wiązanie z białkami osocza (określone in vitro dla stężeń terapeutycznych produktu) wynosi
ok. 85-87%, więc niewielkie jest prawdopodobieństwo wystąpienia interakcji z innymi produktami
leczniczymi wskutek ich wyparcia z połączeń z białkami. Kwas ibandronowy jest wydalany wyłącznie
przez nerki i nie ulega biotransformacji. Wydaje się, że w wydalaniu kwasu ibandronowego nie
uczestniczą żadne ze znanych kwasowych lub zasadowych układów transportowych, biorących udział
w eliminacji innych substancji czynnych.

W dwuletnim badaniu przeprowadzonym u kobiet po menopauzie z osteoporozą (BM 16549),
stosujących jednocześnie kwas acetylosalicylowy lub leki z grupy NLPZ, częstość zdarzeń
niepożądanych związanych z górnym odcinkiem przewodu pokarmowego była podobna po roku i po
dwóch latach u pacjentek stosujących kwas ibandronowy w dawce 2,5 mg raz na dobę lub 150 mg raz
na miesiąc.

W grupie ponad 1500 pacjentek włączonych do badania BM 16549, porównującego miesięczny z
dobowym sposób dawkowania kwasu ibandronowego, 14% i 18% pacjentek stosowało jednocześnie
leki z grupy antagonistów receptora H 2 lub inhibitory pompy protonowej, odpowiednio po roku i po
dwóch latach. U tych pacjentek częstość zdarzeń niepożądanych dotyczących górnego odcinka
przewodu pokarmowego była podobna zarówno w grupie stosującej kwas ibandronowy w dawce
150 mg raz na miesiąc, jak i u pacjentów leczonych kwasem ibandronowym 2,5 mg raz na dobę.

U zdrowych ochotników płci męskiej oraz u kobiet po menopauzie dożylne stosowanie ranitydyny
zwiększało biodostępność kwasu ibandronowego o około 20%, prawdopodobnie wskutek
zmniejszenia kwaśności soku żołądkowego. Ponieważ jednak działanie to mieści się w przyjętych
granicach dla prawidłowej zmienności biodostępności kwasu ibandronowego, nie ma konieczności
zmiany dawkowania produktu Ibandronat Apotex, gdy jest on stosowany z antagonistami receptora H 2
lub innymi substancjami czynnymi zwiększającymi pH soku żołądkowego.

Wyniki badań interakcji farmakokinetycznych przeprowadzonych u kobiet po menopauzie wykazały
brak potencjalnych interakcji z tamoksyfenem lub hormonalną terapią zastępczą (estrogenami).
Nie obserwowano interakcji podczas jednoczesnego stosowania melfalanu/prednizolonu u pacjentek
ze szpiczakiem mnogim.

4.6   Wpływ na płodność, ciążę i laktację

Ciąża
Brak odpowiednich danych dotyczących stosowania kwasu ibandronowego u kobiet w ciąży. W
badaniach przeprowadzonych na szczurach wykazano toksyczny wpływ na reprodukcję (patrz punkt
5.3). Potencjalne ryzyko u ludzi nie jest znane.
Produktu Ibandronat Apotex nie należy stosować w czasie ciąży.

Laktacja
Nie wiadomo, czy kwas ibandronowy przenika do mleka kobiet. W badaniach na karmiących
samicach szczurów wykazano obecność małych stężeń kwasu ibandronowego w mleku po dożylnym
podaniu substancji.
Produktu Ibandronat Apotex nie należy stosować u kobiet karmiących piersią.

4.7   Wpływ na zdolność prowadzenia pojazdów i obsługiwania maszyn

Nie badano wpływu kwasu ibandronowego na zdolność prowadzenia pojazdów i obsługiwania
maszyn.

4.8   Działania niepożądane

Bezpieczeństwo doustnego stosowania kwasu ibandronowego w dawce 2,5 mg raz na dobę badano u
1251 pacjentek uczestniczących w czterech badaniach klinicznych, kontrolowanych placebo, z czego
ogromną większość stanowiły pacjentki biorące udział w podstawowym 3-letnim badaniu,
oceniającym ryzyko złamań (MF 4411). We wszystkich tych badaniach ogólny profil bezpieczeństwa
stosowania kwasu ibandronowego w dawce 2,5 mg raz na dobę był podobny do placebo.

W dwuletnim badaniu przeprowadzonym u kobiet po menopauzie z osteoporozą (BM 16549) ogólny
profil bezpieczeństwa kwasu ibandronowego w dawce 150 mg raz na miesiąc był podobny, jak w
przypadku stosowania w dawce 2,5 mg raz na dobę. Odsetek pacjentek, u których wystąpiły działania
niepożądane związane ze stosowaniem kwasu ibandronowego w dawce 150 mg raz na miesiąc,
wynosił po roku i po dwóch latach odpowiednio 22,7% i 25,0%. Większość działań niepożądanych
miała nasilenie łagodne do umiarkowanego. Większość przypadków nie prowadziła do przerwania
leczenia.

Najczęściej zgłaszanym działaniem niepożądanym był ból stawów.

Poniżej przedstawiono, zgodnie z klasyfikacją układów i narządów, działania niepożądane uznane
przez badaczy za związane przyczynowo ze stosowaniem kwasu ibandronowego.

Częstość występowania zdefiniowano następująco: często (≥1/100 do <1/10), niezbyt często (≥1/1000
do <1/100), rzadko (≥1/10 000 do <1/1000). W obrębie każdej grupy o określonej częstości
występowania wymieniono działania zgodnie ze zmniejszającym się nasileniem.

Tabela 1. Działania niepożądane produktu leczniczego występujące u kobiet po menopauzie
otrzymujących kwas ibandronowy w dawce 150 mg co miesiąc lub kwas ibandronowy 2,5 mg na dobę
w badaniach fazy III BM16549 i MF4411 oraz po wprowadzeniu produktu leczniczego do obrotu.
Rodzaj układu lub      Często             Niezbyt często    Rzadko               Bardzo rzadko
narząd
Zaburzenia układu                                           Reakcje
immunologicznego                                            nadwrażliwości
Zaburzenia układu      Ból głowy          Zawroty głowy
nerwowego
Zaburzenia oka                                             Zapalenie oka*†
Zaburzenia żołądka     Zapalenie błony    Zapalenie        Zapalenie błony
i jelit*               śluzowej           błony śluzowej   śluzowej
                       przełyku,          przełyku w tym   dwunastnicy
                       zapalenie błony    owrzodzenia i
                       śluzowej           zwężenia oraz
                       żołądka, refluks   zaburzenia
                       żołądkowo-         połykania,
                       przełykowy,        wymioty, wzdęcia
                       dyspepsja,         z oddawaniem
                       biegunka, ból      gazów
                       brzucha,
                       nudności
Zaburzenia skóry i     Wysypka                              Obrzęk
tkanki podskórnej                                           naczynioruchowy,
                                                            obrzęk twarzy,
                                                            pokrzywka
Zaburzenia             Ból stawów, ból    Ból pleców                             Martwica kości
mięśniowo-             mięśni, ból                                               szczęki * †
szkieletowe i tkanki   mięśniowo-
łącznej                szkieletowy,
                       skurcze mięśni,
                       sztywność
                       mięśniowo-
                       szkieletowa

Zaburzenia ogólne i Objawy           Zmęczenie
stany w miejscu      grypopodobne *
podania
*Więcej informacji patrz poniżej
† Zidentyfikowano po wprowadzeniu produktu do obrotu.

Działania niepożądane dotyczące przewodu pokarmowego
Pacjenci z chorobą żołądkowo-jelitową w wywiadzie z uwzględnieniem pacjentów z wrzodem
trawiennym, u których nie było krwawienia lub hospitalizacji w ostatnim czasie i pacjenci z objawami
niestrawności lub refluksu, leczeni farmakologicznie byli włączeni do badania w schemacie
dawkowania raz na miesiąc. U tych pacjentów nie zaobserwowano różnicy w częstości występowania
działań niepożądanych ze strony układu żołądkowo-jelitowego dla schematu dawkowania 150 mg raz
na miesiąc i schematu dawkowania 2,5 mg raz na dobę.

Objawy grypopodobne
Przemijające objawy grypopodobne były zgłaszane u pacjentów stosujących kwas ibandronowy w
dawce 150 mg raz na miesiąc, typowo związane z pierwszą dawką. Objawy takie przeważnie miały
krótki okres trwania i nasilenie od łagodnego do umiarkowanego i ustępowały w czasie
kontynuowania leczenia bez konieczności zastosowania zaradczych środków medycznych. Do
objawów grypopodobnych z zaliczano zdarzenia niepożądane zgłaszane jako reakcje ostrej fazy lub
objawy takie jak bóle mięśni, bóle stawów, gorączka, dreszcze, zmęczenie, nudności, utrata apetytu,
lub bóle kości.

Martwica kości żuchwy
Donoszono o przypadkach martwicy żuchwy u pacjentów leczonych bisfosfonianami. Większość z
tych doniesień dotyczy pacjentów z rakiem, lecz o takich przypadkach donoszono także u chorych
leczonych z powodu osteoporozy. Wystąpienie martwicy żuchwy jest na ogół związane z ekstrakcją
zęba i (lub) z miejscowym zakażeniem (z zapaleniem kości i szpiku kostnego włącznie).
Zdiagnozowany rak, stosowanie chemioterapii, radioterapii, kortykosteroidów, nieprawidłowa higiena
jamy ustnej są także wymieniane jako czynniki ryzyka (patrz: punkt 4.4).

Zapalenie oka
Zdarzenia takie jak zapalenie błony naczyniowej oka, zapalenie nadtwardówki i twardówki były
raportowane po stosowaniu kwasu ibandronowego. W niektórych przypadkach zdarzenia te nie
ustępowały do czasu zakończenia leczenia kwasem ibandronowym.

4.9    Przedawkowanie

Nie ma dostępnych informacji dotyczących postępowania w przypadku przedawkowania produktu
Ibandronat Apotex. Jednak na podstawie wiedzy o związkach z tej klasy można przypuszczać, że po
doustnym przedawkowaniu mogą wystąpić reakcje niepożądane dotyczące górnego odcinka przewodu
pokarmowego (takie, jak zaburzenia żołądkowe, dyspepsja, zapalenie błony śluzowej przełyku,
zapalenie błony śluzowej żołądka, owrzodzenie żołądka) i hipokalcemia. Aby związać kwas
ibandronowy należy podać mleko lub preparaty zobojętniające sok żołądkowy oraz należy leczyć
objawowo działania niepożądane. Ze względu na ryzyko podrażnienia przełyku nie należy
prowokować wymiotów, zaś pacjent powinien utrzymywać całkowicie wyprostowaną pozycję ciała.


5.    WŁAŚCIWOŚCI FARMAKOLOGICZNE

5.1   Właściwości farmakodynamiczne

Grupa farmakoterapeutyczna: Bisfosfoniany, kod ATC: M05B A06

Mechanizm działania
Kwas ibandronowy jest silnie działającym bisfosfonianem, należącym do grupy bisfosfonianów
zawierających azot, które działają wybiórczo na tkankę kostną i selektywnie hamują aktywność
osteoklastów, nie wywierając bezpośredniego wpływu na proces syntezy kostnej. Nie wpływa również
na mobilizację osteoklastów. U kobiet po menopauzie kwas ibandronowy powoduje stopniowy
przyrost masy kostnej i zmniejszenie częstości złamań, dzięki zahamowaniu kostnego obrotu
metabolicznego do poziomu sprzed menopauzy.

Działanie farmakodynamiczne
Działanie farmakodynamiczne kwasu ibandronowego polega na hamowaniu procesu resorpcji kości.
W badaniach in vivo kwas ibandronowy zapobiega destrukcji kości, wywołanej doświadczalnie przez
zahamowanie czynności gonad, retinoidy, nowotwory czy wyciągi z tkanek nowotworowych. U
młodych szczurów (w okresie szybkiego wzrostu) hamowana jest także endogenna resorpcja kości,
wywołując zwiększenie prawidłowej masy kostnej w porównaniu do zwierząt, którym nie podawano
produktu leczniczego.
Wyniki badań na modelach zwierzęcych potwierdzają, że kwas ibandronowy jest silnym inhibitorem
aktywności osteoklastów. U szczurów w okresie wzrostu nie wykazano zaburzeń mineralizacji, nawet
po zastosowaniu dawek 5000 razy większych, niż wymagane w leczeniu osteoporozy.
Długotrwałe stosowanie produktu u szczurów, psów i małp zarówno codziennie, jak i w sposób
przerywany (z przedłużonym okresem bez stosowania produktu) wiązało się z tworzeniem nowej
tkanki kostnej o prawidłowej jakości i o takiej samej lub zwiększonej odporności mechanicznej, nawet
wówczas, gdy stosowano dawki toksyczne. U ludzi skuteczność kwasu ibandronowego stosowanego
zarówno w schemacie dawkowania codziennego, jak i w sposób przerywany, z okresem bez
przyjmowania produktu trwającym 9-10 tygodni, potwierdzono w badaniu klinicznym (MF 4411), w
którym kwas ibandronowy skutecznie zapobiegał złamaniom.

W badaniach na modelu zwierzęcym kwas ibandronowy powodował zmiany biochemiczne,
wskazujące na zależne od dawki hamowanie resorpcji kostnej, obejmujące zmniejszenie wydalania w
moczu biochemicznych wskaźników degradacji kolagenu kostnego (takich jak deoksypirydynolina,
N-końcowe usieciowane telopeptydy kolagenu typu I (NTX)).

W badaniu biorównoważności I fazy, przeprowadzonym u 72 kobiet po menopauzie, których które
otrzymywały doustnie w sumie cztery dawki produktu po 150 mg w odstępach 28-dniowych,
zmniejszenie stężenia CTX w surowicy wystąpiło już po 24 godzinach od podania pierwszej dawki
produktu (mediana zmniejszenia 28%), przy czym medianę maksymalnego zmniejszenia stężenia
(69%) odnotowano 6 dni później. Po zastosowaniu trzeciej i czwartej dawki mediana maksymalnego
zmniejszenia stężenia CTX po 6 dniach wynosiła 74% i zmniejszyła się do 56%, odnotowanych 28 dni
po podaniu czwartej dawki. Po zakończeniu stosowania produktu nastąpiła utrata zdolności
zmniejszania stężenia markerów resorpcji kości.

Skuteczność kliniczna
W celu identyfikacji kobiet z nasilonym ryzykiem wystąpienia złamań związanych z osteoporozą
należy uwzględnić niezależne czynniki ryzyka, takie jak: mała wartość BMD, wiek, występowanie
złamań w przeszłości, występowanie złamań w wywiadzie rodzinnym, wysoki obrót kostny i niski
wskaźnik masy ciała.

Kwas ibandronowy w dawce 150 mg raz na miesiąc

Gęstość mineralna kości (ang. Bone Mineral Density – BMD)
W dwuletnim wieloośrodkowym badaniu metodą podwójnie ślepej próby (BM 16549) u kobiet po
menopauzie z rozpoznaną osteoporozą (początkowa wartość T-score poniżej -2,5 SD w badaniu BMD
kręgosłupa lędźwiowego), kwas ibandronowy stosowany raz na miesiąc w dawce 150 mg był pod
względem przyrostu gęstości mineralnej kości (BMD) co najmniej równie skuteczny, jak kwas
ibandronowy w dawce 2,5 mg raz na dobę. Potwierdziła to zarówno pierwotna analiza skuteczności
przeprowadzona po roku, jak i ostateczna analiza punktu końcowego po dwóch latach (Tabela 2).

Tabela 2: Średnia względna zmiana w stosunku do wartości początkowej BMD kręgosłupa
lędźwiowego, w całym polu kości udowej (ang. total hip), szyjki kości udowej oraz krętarza po roku
(pierwotna analiza) oraz po dwóch latach leczenia (grupa zgodna z protokołem badania ang. Per-
protocol Population) w badaniu BM 16549.

                             Dane po roku z badania BM            Dane po dwóch latach z
                             16549                                badania BM 16549

Średnia względna zmiana w kwas                  kwas              kwas              kwas
stosunku do wartości      ibandronowy           ibandronowy       ibandronowy       ibandronowy
początkowej % [95% CI]    2,5 mg raz na         150 mg raz        2,5 mg raz na     150 mg raz
                          dobę (N=318)          na miesiąc        dobę              na miesiąc
                                                (N=320)           (N=294)           (N=291)

BMD kręgosłupa
lędźwiowego L2-L4            3,9 [3,4; 4.3]     4,9 [4,4; 5,3]    5,0 [4,4; 5,5]    6,6 [6,0; 7,1]
BMD w całym polu kości       2,0 [1,7; 2,3]     3,1 [2,8; 3,4]    2,5 [2,1; 2,9]    4,2 [3,8; 4,5]
                            Dane po roku z badania BM           Dane po dwóch latach z
                            16549                               badania BM 16549

Średnia względna zmiana w kwas                kwas              kwas             kwas
stosunku do wartości      ibandronowy         ibandronowy       ibandronowy      ibandronowy
początkowej % [95% CI]    2,5 mg raz na       150 mg raz        2,5 mg raz na    150 mg raz
                          dobę (N=318)        na miesiąc        dobę             na miesiąc
                                              (N=320)           (N=294)          (N=291)

udowej
BMD szyjki kości udowej     1,7 [1,3; 2,1]    2,2 [1,9; 2,6]    1,9 [1,4; 2,4]   3,1 [2,7; 3,6]
BMD krętarza                3,2 [2,8; 3,7]    4,6 [4,2; 5,1]    4,0 [3,5; 4,5]   6,2 [5,7; 6,7]

Ponadto w analizie prospektywnej po roku (p=0,002) oraz po dwóch latach (p<0,001) wykazano
przewagę kwasu ibandronowego w dawce 150 mg raz na miesiąc nad dawką 2,5 mg raz na dobę
dotyczącą zwiększenia BMD kręgosłupa lędźwiowego.

Po roku (pierwotna analiza) u 91,3% pacjentek (p=0,005) stosujących 150 mg kwasu ibandronowego
raz na miesiąc odnotowano wartość BMD kręgosłupa lędźwiowego większą lub równą wartości
początkowej (pacjentki reagujące na leczenie) w porównaniu do 84,0% pacjentek stosujących kwas
ibandronowy w dawce 2,5 mg raz na dobę. Po dwóch latach reakcja na leczenie wystąpiła u 93,5%
(p=0,004) pacjentek stosujących 150 mg kwasu ibandronowego raz na miesiąc oraz u 86,4% pacjentek
stosujących 2,5 mg raz na dobę.

W odniesieniu do wartości BMD w całym polu kości udowej (ang. total hip), u 90% (p<0,001)
pacjentek stosujących kwas ibandronowy w dawce 150 mg raz na miesiąc oraz u 76,7% pacjentek
stosujących kwas ibandronowy w dawce 2,5 mg raz na dobę odnotowano po roku wartość większą lub
równą wartości początkowej. Po dwóch latach u 93,4% (p<0,001) pacjentek stosujących kwas
ibandronowy w dawce 150 mg raz na miesiąc oraz u 78,4% pacjentek stosujących kwas ibandronowy
w dawce 2,5 mg raz na dobę wartość BMD w całym polu kości udowej była większa lub równa
wartości początkowej.

Po przyjęciu ostrzejszych kryteriów, uwzględniających zarówno BMD kręgosłupa lędźwiowego, jak i
BMD w całym polu kości udowej, 83,9% (p<0,001) oraz 65,7% pacjentek stosujących kwas
ibandronowy w dawce odpowiednio 150 mg raz na miesiąc lub 2,5 mg raz na dobę zareagowało na
leczenie po roku. Po dwóch latach warunek ten spełniło 87,1% (p<0,001) oraz 70,5% pacjentek
stosujących odpowiednio dawkę 150 mg raz na miesiąc lub 2,5 mg raz na dobę.

Biochemiczne markery obrotu kostnego
W każdym z pomiarów przeprowadzonym podczas badania, tj. po 3, 6, 12 oraz 24 miesiącach
odnotowano klinicznie znaczące zmniejszenie stężenia CTX w surowicy. Po roku (pierwotna analiza)
mediana względnej zmiany w stosunku do wartości początkowej wynosiła -76% dla 150 mg kwasu
ibandronowego raz na miesiąc oraz - 67% dla kwasu ibandronowego 2,5 mg raz na dobę. Po dwóch
latach mediana względnej zmiany wynosiła odpowiednio -68% oraz -62% u pacjentek stosujących
dawkę 150 mg raz na miesiąc oraz 2,5 mg raz na dobę.

Po roku, u 83,5% pacjentek (p=0,006) stosujących kwas ibandronowy 150 mg raz na miesiąc oraz u
73,9% pacjentek stosujących 2,5 mg kwasu ibandronowego na dobę odnotowano reakcję na leczenie
(zdefiniowaną jako zmniejszenie ≥50% do wartości początkowej). Po dwóch latach zareagowało na
leczenie 78,7% (p=0,002) oraz 65,6% pacjentek stosujących odpowiednio dawkę 150 mg raz na
miesiąc i 2,5 mg raz na dobę.

Na podstawie wyników badania BM 16549 można przypuszczać, że kwas ibandronowy 150 mg raz na
miesiąc jest co najmniej tak samo skuteczny w zapobieganiu złamaniom, jak kwas ibandronowy 2,5
mg raz na dobę.
Kwas ibandronowy 2,5 mg raz na dobę
W trzyletnim, pilotażowym badaniu dotyczącym złamań, randomizowanym, z podwójnie ślepą próbą
kontrolowanym z placebo (MF 4411), wykazano istotne statystycznie i klinicznie zmniejszenie
częstości nowych złamań kręgów, potwierdzonych radiometrycznie, morfometrycznie i klinicznie
(tabela 3). W badaniu tym oceniano doustne stosowanie 2,5 mg kwasu ibandronowego raz na dobę
oraz nowy schemat dawkowania 20 mg w sposób przerywany. Kwas ibandronowy przyjmowano na
60 minut przed pierwszym posiłkiem lub napojem w danym dniu (przestrzegając przerwy miedzy
podaniem produktu a posiłkiem). Do badania włączono kobiety w wieku od 55 do 80 lat, będące co
najmniej 5 lat po menopauzie, u których wartość BMD odcinka lędźwiowo-krzyżowego w co najmniej
jednym kręgu lędźwiowym [L1-L4] była o 2 do 5 SD mniejsza od średniej przed menopauzą (ang. T-
score) i u których wystąpiły od jednego do czterech złamań kręgów. Wszystkie pacjentki otrzymywały
500 mg wapnia i 400 j.m. witaminy D na dobę. Skuteczność leczenia oceniono u 2928 pacjentek.
Wykazano, że stosowanie kwasu ibandronowego w dawce 2,5 mg raz na dobę powoduje istotne
statystycznie i klinicznie zmniejszenie częstości nowych złamań kręgów. Ten schemat dawkowania w
ciągu 3 lat badania zmniejszył o 62% (p=0,0001) występowanie nowych złamań rozpoznawanych
radiograficznie. Po dwóch latach odnotowano zmniejszenie ryzyka względnego o 61% (p=0,0006).
Nie wykazano statystycznie istotnej różnicy po roku leczenia (p=0,056). Działanie zapobiegające
złamaniom utrzymywało się podczas trwania badania. Nie odnotowano żadnych oznak zmniejszenia
się tego działania z upływem czasu.

Częstość występowania jawnych klinicznie złamań kręgów również istotnie się zmniejszyła o 49%
(p=0,011). Silny wpływ leczenia na występowanie złamań kręgów odzwierciedlało również istotne
statystycznie zmniejszenie utraty wzrostu, w porównaniu z placebo (p<0,0001).

Tabela 3: Wyniki trzyletniego badania dotyczącego złamań MF4411 (%, 95% CI)

                                                                           kwas ibandronowy
                                                    Placebo (N=974)        2,5 mg raz na dobę
                                                                           (N=977)
Zmniejszenie ryzyka względnego                                             62% (40,9; 75,1)
Nowe złamania kręgów stwierdzane
morfometrycznie
Występowanie nowych złamań kręgów                   9,56 % (7,5; 11,7)     4,68% (3,2; 6,2)
stwierdzanych morfometrycznie
Zmniejszenie ryzyka względnego jawnych klinicznie                          49% (14,03; 69,49)
złamań kręgów
Występowanie jawnych klinicznie złamań kręgów       5,33 % (3,73; 6,92)    2,75% (1,61; 3,89)
BMD - średnia zmiana w stosunku do wartości         1,26 % (0,8; 1,7)      6,54% (6,1; 7,0)
początkowych w kręgosłupie lędźwiowym w 3. roku
BMD - średnia zmiana w stosunku do wartości         -0,69 % (-1,0; -0,4)   3,36% (3,0; 3,7)
początkowych w całym polu kości udowej w 3. roku

Działanie lecznicze kwasu ibandronowego oceniano także, poddając analizie podgrupy pacjentek, u
których początkowy wynik BMD (ang. BMD T-score) wynosił mniej niż -2,5. Zmniejszenie ryzyka
złamań kręgów było zgodne ze zmniejszeniem ryzyka w całej populacji.

Tabela 4: Wyniki trzyletniego badania dotyczącego złamań MF4411 (%, 95% CI) u pacjentek z
początkowym wynikiem BMD w odcinku lędźwiowym (ang. BMD T-score) mniejszym niż -2,5
                                                                            kwas ibandronowy
                                                    Placebo (N=587)         2,5 mg raz na dobę
                                                                            (N=575)
Zmniejszenie ryzyka względnego                                              59% (34,5; 74,3)
Nowe złamania kręgów stwierdzane
morfometrycznie
Występowanie nowych złamań kręgów                   12,54% (9,53; 15,55)    5,36% (3,31; 7,41)
stwierdzanych morfometrycznie
Zmniejszenie ryzyka względnego jawnych klinicznie                           50% (9,49; 71,91)
złamań kręgów
Występowanie jawnych klinicznie złamań kręgów       6,97% (4,67; 9,27)      3,57% (1,89; 5,24)
BMD - średnia zmiana w stosunku do wartości         1,13% (0,6; 1,7)        7,01% (6,5; 7,6)
początkowych w kręgosłupie lędźwiowym w 3. roku
BMD - średnia zmiana w stosunku do wartości         -0,70% (-1,1; -0,2)     3,59% (3,1; 4,1)
początkowych w całym polu kości udowej w 3. roku

W ogólnej populacji pacjentek uczestniczących w badaniu MF4411 nie odnotowano redukcji złamań
pozakręgowych, jednak codzienne stosowanie kwasu ibandronowego było skuteczne w subpopulacji
wysokiego ryzyka (wartość BMD szyjki kości udowej T-score < -3,0), w której wystąpiła redukcja
ryzyka złamań pozakręgowych o 69%.

Stosowanie dawki 2,5 mg raz na dobę spowodowało stopniowe zwiększanie się BMD w kręgach i
innych częściach układu kostnego.

Po trzech latach leczenia wartość BMD kręgosłupa lędźwiowego zwiększyła się o 5,3% w porównaniu
z grupą placebo i o 6,5% w stosunku do wartości początkowych. W porównaniu z wartościami
początkowymi BMD zwiększyło się o 2,8% w szyjce kości udowej, o 3,4% w całym polu kości
udowej oraz o 5,5 % w krętarzu.
Wyniki badania biochemicznych markerów obrotu metabolicznego kości (takich jak CTX w moczu i
osteokalcyna w surowicy) wykazały oczekiwane zmniejszenie tych parametrów do wartości sprzed
menopauzy, z maksymalnym zahamowaniem w okresie 3-6 miesięcy.
Wcześnie, bo już po miesiącu leczenia kwasem ibandronowym w dawce 2,5 mg, wystąpiło znamienne
klinicznie zmniejszenie o 50% aktywności biochemicznych markerów resorpcji kości.
Przerwanie leczenia powoduje powrót do patologicznych wartości sprzed leczenia, typowych dla
zwiększonej resorpcji kostnej związanej z osteoporozą po menopauzie.
Badania histologiczne preparatów biopsji kości po dwóch i po trzech latach leczenia kobiet po
menopauzie wykazały prawidłową jakość kości i brak zaburzeń mineralizacji.

Populacja dzieci i młodzieży
Produkt Ibandronat Apotex nie był badany u dzieci i młodzieży, dlatego brak dostępnych danych
dotyczących bezpieczeństwa stosowania i skuteczności w tej grupie pacjentów.

5.2   Właściwości farmakokinetyczne

W wielu badaniach prowadzonych na zwierzętach i u ludzi wykazano, że podstawowe
farmakologiczne działanie kwasu ibandronowego na kości nie jest bezpośrednio związane z
rzeczywistym stężeniem substancji w surowicy.

Wchłanianie
Wchłanianie kwasu ibandronowego w górnym odcinku przewodu pokarmowego po podaniu doustnym
jest szybkie i jego stężenie w osoczu zwiększa się w sposób proporcjonalny do dawki, jeśli nie
przekracza ona 50 mg podanych doustnie, powyżej tej dawki wzrost stężenia jest większy, niż
proporcjonalny w stosunku do dawki. Największe stężenie kwasu ibandronowego w surowicy
osiągnięto w czasie od 0,5 do 2 godzin (mediana – 1 godzina) po podaniu na czczo; całkowita
biodostępność wynosiła około 0,6 %. Wchłanianie jest zmniejszone w przypadku, gdy kwas
ibandronowy podawany jest razem z posiłkami lub napojami (innymi, niż zwykła woda). Jeśli kwas
ibandronowy przyjmowany jest podczas standardowego śniadania, to wówczas, w porównaniu z jego
przyjęciem na czczo, biodostępność zmniejszona jest do około 90 %. W przypadku, gdy kwas
ibandronowy przyjmowany jest na czczo, na 60 minut przed pierwszym posiłkiem w danym dniu, nie
stwierdza się istotnego zmniejszenia jego biodostępności. Zarówno biodostępność, jak i przyrost BMD
są mniejsze w przypadku przyjmowania posiłków lub napojów w czasie krótszym, niż 60 minut po
przyjęciu kwasu ibandronowego.

Dystrybucja
Po pierwszym podaniu ogólnoustrojowym, kwas ibandronowy ulega szybkiemu wiązaniu przez kości
lub jest wydalany do moczu. Pozorna, końcowa objętość dystrybucji substancji czynnej u ludzi wynosi
co najmniej 90 l i odsetek krążącej dawki kwasu ibandronowego, który dociera do tkanki kostnej
szacowany jest na 40-50 %. Kwas ibandronowy wiąże się z białkami osocza w 85 % - 87 % (ocena na
podstawie badań in vitro przy stężeniach terapeutycznych) i z tego powodu ryzyko wzajemnych
interakcji z innymi produktami leczniczymi, z powodu wypierania, jest małe.

Biotransformacja
Brak dowodów, że kwas ibandronowy jest metabolizowany u zwierząt i ludzi.

Wydalanie
Wchłonięta frakcja kwasu ibandronowego jest usuwana z układu krążenia poprzez wbudowanie do
tkanki kostnej (szacunkowo 40-50 % u kobiet po menopauzie), zaś pozostała część jest w stanie nie
zmienionym wydalana przez nerki. Kwas ibandronowy, który nie został wchłonięty, jest wydalany w
stanie nie zmienionym z kałem.

Zakres obserwowanych pozornych wartości okresów półtrwania jest szeroki, pozorny końcowy okres
półtrwania mieści się z reguły w przedziale od 10 do 72 godzin. Ze względu na to, że obliczane
wartości są w dużej mierze funkcją czasu trwania badania, stosowanej dawki, a także czułości próbki,
prawdopodobnie prawdziwy końcowy okres półtrwania jest znacznie dłuższy, podobnie jak w
przypadku innych bisfosfonianów. Wczesne wartości stężenia w osoczu szybko osiągają 10 %
wartości szczytowych po odpowiednio 3 oraz 8 godzinach po podaniu dożylnym i doustnym.
Całkowity klirens kwasu ibandronowego jest mały; średnie wartości mieszczą się w zakresie 84-160
ml/min. Klirens nerkowy (około 60 ml/min u zdrowych kobiet po menopauzie) wynosi 50-60 %
klirensu całkowitego i jest zależny od klirensu kreatyniny. Uważa się, że różnica pomiędzy pozornym
klirensem całkowitym i nerkowym związana jest z wychwytem kwasu ibandronowego w układzie
kostnym.

Farmakokinetyka w wybranych sytuacjach klinicznych

Płeć
Biodostępność i farmakokinetyka kwasu ibandronowego jest podobna u mężczyzn i kobiet.

Rasa
Nie ma dowodów jakiejkolwiek, klinicznie istotnej różnicy dotyczącej reakcji na kwas ibandronowy u
ludności rasy azjatyckiej i kaukaskiej. Dane dotyczące pacjentów rasy czarnej są bardzo ograniczone.

Chorzy z niewydolnością nerek
Klirens nerkowy kwasu ibandronowego u chorych z niewydolnością nerek różnego stopnia jest
związany w sposób liniowy z klirensem kreatyniny.
U chorych z łagodną i umiarkowaną niewydolnością nerek (klirens kreatyniny równy lub większy niż
30 ml/min) nie ma konieczności zmiany dawkowania, jak wykazano w badaniu BM16549, w którym u
większości pacjentów stwierdzono niewydolność nerek o nasileniu od łagodnego do umiarkowanego.
U osób z ciężką niewydolnością nerek (klirens kreatyniny poniżej 30 ml/min), które otrzymywały
doustnie 10 mg kwasu ibandronowego przez 21 dni, stężenie substancji w surowicy było 2 – 3-krotnie
większe, niż u osób z prawidłową czynnością nerek, zaś całkowity klirens kwasu ibandronowego
wynosił 44 ml/min. Po dożylnym podaniu 0,5 mg kwasu ibandronowego klirens całkowity, nerkowy i
pozanerkowy u chorych z ciężką niewydolnością nerek zmniejszał się odpowiednio o 67 %, 77 % i 50
%, jednak nie stwierdzono zmniejszenia tolerancji produktu związanej ze zwiększeniem ekspozycji na
kwas ibandronowy. Ze względu na ograniczoną ilość danych klinicznych nie zaleca się stosowania
produktu Ibandronat Apotex u pacjentów z ciężką niewydolnością nerek (patrz punkt 4.2 i 4.4).
Farmakokinetyka kwasu ibandronowego nie była oceniana u osób w schyłkowym okresie chorób
nerek, leczonych inaczej niż hemodializą. U tych chorych, farmakokinetyka kwasu ibandronowego
pozostaje nieznana, produkt Ibandronat Apotex nie powinien być więc stosowany.

Chorzy z niewydolnością wątroby
Nie ma danych dotyczących farmakokinetyki kwasu ibandronowego u chorych z niewydolnością
wątroby. Wątroba nie odgrywa istotnej roli w eliminacji kwasu ibandronowego, który nie jest
metabolizowany, ale jest wydalany przez nerki oraz ulega wychwytowi przez tkankę kostną. Z tego
względu nie ma konieczności zmiany dawkowania kwasu ibandronowego u chorych z niewydolnością
wątroby.

Osoby w podeszłym wieku
Podczas analiz wieloczynnikowych wiek nie był niezależnym czynnikiem w badaniach dotyczących
jakichkolwiek parametrów farmakokinetycznych. Czynnik wieku należy brać po uwagę jedynie w
kontekście postępującego z wiekiem pogarszania się czynności nerek (patrz punkt dotyczący
niewydolności nerek).

Dzieci i młodzież
Brak danych, dotyczących stosowania produktu Ibandronat Apotex w tych grupach wiekowych.

5.3 Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie

Działanie toksyczne, jak np. cechy uszkodzenia nerek, obserwowano u psów jedynie po zastosowaniu
dawek uważanych za większe niż maksymalne dawki podawane ludziom, co ma niewielkie znaczenie
w praktyce klinicznej.

Działanie mutagenne lub rakotwórcze
Nie stwierdzono żadnych oznak działania rakotwórczego. Wyniki badań genotoksyczności nie
wykazały żadnych dowodów na aktywność genetyczną kwasu ibandronowego.

Toksyczny wpływ na reprodukcję
U szczurów i królików, którym podawano doustnie kwas ibandronowy, nie stwierdzono występowania
żadnych dowodów bezpośredniego działania toksycznego na płód ani działania teratogennego. Nie
odnotowano działań niepożądanych u potomstwa F 1 szczurów po zastosowaniu dawek co najmniej 35
razy większych niż u ludzi. Działania niepożądane kwasu ibandronowego w badaniach dotyczących
toksycznego wpływu na reprodukcję u szczurów były podobne, jak dla całej klasy bisfosfonianów.
Dotyczyły one zmniejszenia liczby miejsc zagnieżdżenia, utrudnienia naturalnego porodu (dystocja)
oraz zwiększenia występowania przypadków odmienności trzewnych (zespół nerka-miednica-
moczowód).


6.    DANE FARMACEUTYCZNE

6.1   Wykaz substancji pomocniczych

Rdzeń tabletki:
Celuloza mikrokrystaliczna
Krospowidon
Magnezu stearynian
Krzemionka koloidalna, bezwodna

Otoczka tabletki:
Hypromeloza
Makrogol 8000

6.2       Niezgodności farmaceutyczne

Nie dotyczy.

6.3       Okres ważności

2 lata.

6.4       Specjalne środki ostrożności podczas przechowywania

Brak specjalnych zaleceń dotyczących warunków przechowywania.

6.5       Rodzaj i zawartość opakowania

Blistry PVC/PVDC/Aluminium zawierające 1 lub 3 tabletki powlekane.

Nie wszystkie wielkości opakowań muszą znajdować się w obrocie.

6.6       Specjalne środki ostrożności dotyczące usuwania i przygotowania produktu leczniczego do
          stosowania

Brak szczególnych wymagań.


7.    PODMIOT ODPOWIEDZIALNY POSIADAJĄCY POZWOLENIE NA
      DOPUSZCZENIE DO OBROTU

Apotex Europe B.V.
Darwinweg 20
2333 CR Leiden
Holandia


8.    NUMER(-Y) POZWOLENIA NA DOPUSZCZENIE DO OBROTU
9.    DATA WYDANIA PIERWSZEGO POZWOLENIA NA DOPUSZCZENIE DO OBROTU /
      DATA PRZEDŁUŻENIA POZWOLENIA

02.03.2011


10.   DATA ZATWIERDZENIA LUB CZĘŚCIOWEJ ZMIANY TEKSTU
      CHARAKTERYSTYKI PRODUKTU LECZNICZEGO

14.09.2011

                    

Inne leki Acidum ibandronicum: