Gabagamma 800:

Nazwa międzynarodowa:
Gabapentinum
Podmiot odpowiedzialny:
WORWAG PHARMA GMBH & CO.KG, NIEMCY
Pozwolenie w Polsce
16074
Pozwolenie w Europie
-
Producenci:
DRAGENOPHARM APOTHEKER PUESCHL GMBH, NIEMCY
ZAMBON S.P.A., WŁOCHY
Postać
tabletki powlekane
Dawka
0,8 g
Lek refundowany
Nie
Kategoria
Lek na receptę
Kod ATC
N03AX12
                                      ULOTKA DLA PACJENTA INFORMACJA DLA UŻYTKOWNIKA

                              Gabagamma 600, 600 mg, tabletki powlekane
                              Gabagamma 800, 800 mg, tabletki powlekane

                                             (Gabapentinum)


 Należy zapoznać się z treścią ulotki przed zastosowaniem leku.
 - Należy zachować tę ulotkę, aby w razie potrzeby można ją było przeczytać ponownie.
 - Należy zwrócić się do lekarza lub farmaceuty, gdy potrzebna jest rada lub dodatkowa informacja.
 - Lek ten został przepisany ściśle określonej osobie i nie należy go przekazywać innym, gdyż może im
   zaszkodzić nawet, jeśli objawy ich choroby są takie same.
 - Jeśli nasili się którykolwiek z objawów niepożądanych lub wystąpią jakiekolwiek objawy
   niepożądane nie wymienione w tej ulotce, należy powiadomić lekarza lub farmaceutę.



Spis treści ulotki:

1.   Co to jest lek Gabagamma i w jakim celu się go stosuje
2.   Informacje ważne przed zastosowaniem leku Gabagamma
3.   Jak stosować lek Gabagamma
4.   Możliwe działania niepożądane
5.   Jak przechowywać lek Gabagamma
6.   Inne informacje

1.      CO TO JEST LEK GABAGAMMA I W JAKIM CELU SIĘ GO STOSUJE

Gabagamma należy do grupy leków używanych w leczeniu padaczki i obwodowego bólu neuropatycznego
(długotrwały ból spowodowany uszkodzeniem nerwów).

Substancją czynną leku Gabagamma jest gabapentyna.
Gabapentyna stosowana jest:

- w leczeniu różnych postaci padaczki (napadów drgawkowych, które początkowo zlokalizowane są w
określonych miejscach mózgu, i które rozprzestrzeniają się lub nie rozprzestrzeniają na resztę mózgu). Lek
Gabagamma przepisywany jest jako lek wspomagający leczenie padaczki, kiedy dotychczas stosowane
leczenie nie zapewnia całkowitego zapobiegania napadom. Lek Gabagamma należy przyjmować jako lek
dodatkowy w leczeniu padaczki, chyba że lekarz zaleci inaczej. Lek Gabagamma można stosować również w
monoterapii u dorosłych i dzieci powyżej 12 lat.

- w leczeniu obwodowego bólu neuropatycznego (długotrwały ból spowodowany uszkodzeniem nerwów).
Obwodowy (występujący głównie w kończynach dolnych i (lub) górnych) ból neuropatyczny wywoływany
jest przez cały szereg różnych chorób, takich jak cukrzyca czy półpasiec. Odczuwany ból może być opisany
jako palący, piekący, pulsujący, przeszywający, kłujący, ostry, podobny do towarzyszącego kurczom mięśni,
jako pobolewanie, mrowienie, drętwienie, itp.
2.       INFORMACJE WAŻNE PRZED ZASTOSOWANIEM LEKU GABAGAMMA

Kiedy nie stosować leku Gabagamma:

     •    jeśli stwierdzono alergię (nadwrażliwość) na gabapentynę, soję, orzeszki ziemne lub którykolwiek
          ze składników leku Gabagamma.


Kiedy zachować szczególną ostrożność stosując lek Gabagamma:

     •    w przypadku chorób nerek lekarz może przepisać inny schemat dawkowania
     •    w przypadku, gdy pacjent poddawany jest hemodializie, należy informować lekarza o wystąpieniu
          bólu mięśni i (lub) osłabienia
     •    w razie wystąpienia takich objawów, jak utrzymujący się ból brzucha, uczucie nudności, wymioty,
          należy natychmiast skontaktować się z lekarzem ponieważ mogą to być objawy ostrego zapalenia
          trzustki.

Odnotowano niewielką liczbę przypadków występowania myśli i zachowań samobójczych u pacjentów
leczonych gabapentyną. Jeśli wystąpią podobne objawy, należy natychmiast skontaktować się z lekarzem.

Ważna informacja o możliwych poważnych działaniach niepożądanych
U niewielkiej liczby pacjentów przyjmujących lek Gabagamma występują reakcje alergiczne lub
potencjalnie groźne reakcje skórne, które mogą przybrać ostry przebieg jeśli nie są odpowiednio leczone.
Pacjent powinien umieć rozpoznać te objawy w trakcie przyjmowania leku Gabagamma.
Proszę zapoznać się z opisem tych objawów w punkcie 4 niniejszej ulotki.

Stosowanie leku Gabagamma z innymi lekami

Należy poinformować lekarza o wszystkich ostatnio przyjmowanych lekach, także tych dostępnych bez
recepty.

Leki zawierające morfinę
Pacjent przyjmujący preparaty zawierające morfinę powinien poinformować o tym lekarza lub farmaceutę,
ponieważ morfina może nasilać działanie leku Gabagamma.

Gabagamma nie wchodzi w interakcje z innymi lekami przeciwpadaczkowymi, ani z doustnymi środkami
antykoncepcyjnymi.

Ponieważ gabapentyna może wpływać na wyniki niektórych badań laboratoryjnych, w razie wykonywania
badania moczu należy poinformować lekarza lub szpital, że przyjmuje się lek Gabagamma.

Leki zobojętniające sok żołądkowy, stosowane przy niestrawności
W przypadku jednoczesnego stosowania gabapentyny oraz leków zobojętniających sok żołądkowy,
zawierających glin i magnez, wchłanianie leku Gabagamma z żołądka może być ograniczone. Zaleca się
więc przyjmowanie leku Gabagamma najwcześniej dwie godziny po przyjęciu leku zobojętniającego.


Stosowanie leku Gabagamma z jedzeniem i piciem

Lek Gabagamma może być przyjmowany z posiłkiem lub niezależnie od posiłku.


Ciąża

Przed zastosowaniem każdego leku należy poradzić się lekarza lub farmaceuty.
Nie należy przyjmować leku Gabagamma w czasie ciąży, chyba że lekarz zaleci inaczej. Kobiety w wieku
rozrodczym muszą stosować skuteczną metodę antykoncepcji.

Mimo, iż nie przeprowadzono badań, które w sposób szczególny oceniałyby stosowanie gabapentyny u
kobiet w ciąży, istnieją doniesienia, że inne leki stosowane w leczeniu padaczki charakteryzują się
zwiększonym ryzykiem uszkodzenia płodu, szczególnie w przypadku jednoczesnego stosowania kilku leków
przeciwpadaczkowych. Zawsze, kiedy jest to możliwe, ale wyłącznie w porozumieniu z lekarzem, kobiety w
ciąży powinny przyjmować jeden lek przeciwpadaczkowy.

Nie należy nagle odstawiać leku Gabagamma, gdyż może to prowadzić do pojawienia się drgawkowych
napadów przełomowych, które mogą prowadzić do poważnych konsekwencji zarówno dla kobiety w ciąży
jak i jej dziecka.

W przypadku zajścia w ciążę, podejrzenia ciąży lub planowania ciąży podczas przyjmowania leku
Gabagamma należy niezwłocznie skontaktować się z lekarzem.

Karmienie piersią

Gabapentyna – substancja czynna leku Gabagamma – przenika do mleka kobiecego. Ponieważ nie wiadomo,
jaki wpływ ma ona na karmione piersią dziecko, nie zaleca się karmienia piersią podczas stosowania leku
Gabagamma.



Prowadzenie pojazdów i obsługa maszyn

Gabagamma może wywoływać zawroty głowy, senność i uczucie zmęczenia. Pacjent nie powinien
prowadzić pojazdów, obsługiwać skomplikowanych maszyn lub wykonywać innych potencjalnie
niebezpiecznych czynności, zanim nie przekona się, czy ten lek nie wpływa u niego na zdolność do
wykonywania takich czynności.

Ważna informacja o niektórych składnikach leku Gabagamma
Lek Gabagamma zawiera lecytynę sojową. Nie należy stosować tego leku jeśli u pacjenta występuje alergia
na orzeszki ziemne lub soję.

3.    JAK STOSOWAĆ LEK GABAGAMMA

Lek Gabagamma należy stosować zawsze zgodnie z zaleceniami lekarza. W przypadku wątpliwości należy
ponownie skontaktować się z lekarzem lub farmaceutą.

Lekarz ustala dawkę odpowiednią dla każdego pacjenta.

Jeśli pacjent ma wrażenie, że działanie leku Gabagmma jest zbyt silne lub zbyt słabe, powinien skonsultować
się z lekarzem lub farmaceutą.

Pacjenci w podeszłym wieku (powyżej 65 lat) powinni przyjmować lek Gabagamma wg normalnie
zalecanego schematu dawkowania, chyba że występują u nich zaburzenia pracy nerek. Lekarz może zalecić
inny schemat dawkowania jeśli u pacjenta występują zaburzenia pracy nerek.


Stosowanie leku Gabagamma można przerwać dopiero po zaleceniu tego przez lekarza.

Zwykle stosowane dawkowanie w leczeniu padaczki:

Lek Gabagamma nie jest zalecany do stosowania u dzieci w wieku poniżej 6 lat.

Dorośli i młodzież:
Należy przyjmować taką ilość tabletek, jaką zalecił lekarz. Zazwyczaj dawki zwiększane są stopniowo przez
lekarza. Najczęściej stosowana dawka początkowa wynosi od 300 mg do 900 mg na dobę. Następnie może
ona być stopniowo zwiększana do dawki maksymalnej wynoszącej 3600 mg na dobę, podzielonej na 3
mniejsze dawki (jedna rano, jedna po południu i jedna wieczorem).

Dzieci w wieku 6 lat i starsze:
Wielkość dawki podawanej dziecku ustala lekarz, wyliczając ją na podstawie masy ciała dziecka. Leczenie
rozpoczyna się od małej dawki początkowej, która zwiększana jest stopniowo przez okres około 3 dni.
Zazwyczaj stosowana dawka leku zapobiegająca napadom padaczki wynosi od 25 do 35 mg/kg masy
ciała/dobę. Dawka ta zazwyczaj stosowana jest w 3 podzielonych dawkach, co polega na codziennym
podawaniu tabletki (tabletek) rano, po południu i wieczorem.



Zwykle stosowane dawkowanie w leczeniu obwodowego bólu neuropatycznego:

Dorośli
Należy przyjmować taką ilość tabletek, jaką zalecił lekarz. Zazwyczaj dawki zwiększane są stopniowo przez
lekarza. Najczęściej stosowana dawka początkowa wynosi od 300 mg do 900 mg na dobę. Następnie może
ona być stopniowo zwiększana do dawki maksymalnej wynoszącej 3600 mg na dobę podzielonej na 3
mniejsze dawki (jedna rano, jedna po południu i jedna wieczorem).


Jeśli u pacjenta występują zaburzenia pracy nerek lub pacjent otrzymuje hemodializę lekarz może
przepisać inny schemat dawkowania i (lub) inna dawkę.

Sposób podania

Lek Gabagamma stosuje się doustnie.
Tabletki powlekane Gabagamma należy połykać w całości, popijając wystarczającą ilością wody.


Zastosowanie większej niż zalecana dawki leku Gabagamma

Zażycie większej niż zalecana dawki leku Gabagamma może powodować nasilenie działań niepożądanych,
w tym utratę świadomości, zawroty głowy, podwójne widzenie, zaburzenia mowy, senność i biegunkę.
Należy wtedy niezwłocznie wezwać lekarza lub udać się do najbliższego szpitalnego oddziału pomocy
doraźnej, zabierając ze sobą pozostałe tabletki, opakowanie oraz ulotkę, aby personel szpitala wiedział, jaki
lek został przyjęty.


Pominięcie zastosowania dawki leku Gabagamma

W razie pominięcia dawki leku Gabagamma należy przyjąć ją zaraz po przypomnieniu sobie, chyba że
nadszedł czas na kolejną dawkę. Nie należy stosować dawki podwójnej w celu uzupełnienia pominiętej
dawki.


Przerwanie stosowania leku Gabagamma

Nie należy przerywać stosowania leku Gabagamma, chyba że lekarz zaleci inaczej. Odstawianie leku należy
przeprowadzić stopniowo, przez okres co najmniej 1 tygodnia. Jeśli stosowanie leku Gabagamma zostanie
przerwane nagle lub zanim zaleci to lekarz, istnieje zwiększone ryzyko wystąpienia napadu padaczkowego.

W razie wątpliwości związanych ze stosowaniem leku należy zwrócić się do lekarza lub farmaceuty.
4.       MOŻLIWE DZIAŁANIA NIEPOŻĄDANE

Jak każdy lek, Gabagamma może powodować działania niepożądane, chociaż nie u każdego one wystąpią.

Należy niezwłocznie skontaktować się z lekarzem w przypadku wystąpienia któregokolwiek z poniższych
objawów po zastosowaniu leku, ponieważ mogą one być groźne;
- poważne reakcje skórne, które wymagają natychmiastowej opieki lekarskiej: obrzęk ust i twarzy, wysypka i
zaczerwienienie skóry i (lub) utrata włosów (mogą to być objawy ciężkich reakcji alergicznych)
- utrzymujący się ból brzucha, nudności, wymioty – mogą to być objawy ostrego zapalenia trzustki

Lek Gabagamma może powodować poważne zagrażające życiu reakcje alergiczne, które mogą dotyczyć
skóry lub innych części organizmu jak wątroba czy komórki krwi. W przypadku reakcji alergicznych
wysypka może, ale nie musi wystąpić. Reakcje alergiczne mogą być przyczyna hospitalizacji pacjenta lub
przerwania stosowania leku Gabagamma.

Należy bezzwłocznie skontaktować się z lekarzem w przypadku wystąpienia następujących objawów:
   • wysypka skórna
   • pokrzywka
   • gorączka
   • nieustępujący obrzęk węzłów chłonnych
   • obrzęk ust i języka
   • zażółcenie skóry i białek oczu
   • nienaturalne siniaczenie lub krwawienie
   • poważne zmęczenie lub osłabienie
   • ból mięśni
   • częste infekcje

Objawy te mogą być pierwszymi objawami poważnych reakcji. Lekarz powinien w takim [przypadku zbadać
pacjenta i zdecydować czy stosowanie leku Gabagamma będzie kontynuowane.


Jeśli pacjent poddawany jest hemodializie, należy poinformować lekarza o wystąpieniu bólu i (lub)
osłabieniu mięśni.




Bardzo częste działania niepożądane (dotyczą więcej niż 1 na 10 pacjentów):

     •    Zakażenia wirusowe
     •    Senność, zawroty głowy, brak koordynacji
     •    Uczucie zmęczenia, gorączka

Częste działania niepożądane (dotyczą więcej niż 1 na 100 pacjentów):

     •    Zapalenie płuc, zakażenia układu oddechowego, zakażenia układu moczowego, , zapalenie ucha lub
          inne infekcje
     •    Zmniejszenie liczby białych krwinek
     •    Anoreksja, zwiększony apetyt
     •    Złość wobec innych, dezorientacja, wahania nastroju, depresja, lęk, nerwowość, zaburzenia myślenia
     •    Drgawki, nagłe ruchy mięśni, trudności z mówieniem, utrata pamięci, drżenie, zaburzenia snu, bóle
          głowy, zwiększenie wrażliwości skóry, osłabione czucie, zaburzenia koordynacji, nietypowe ruchy
          gałek ocznych, odruchy wzmożone, osłabione lub zniesione
     •    Nieostre widzenie, podwójne widzenie
     •    Zawroty głowy
     •    Nadciśnienie tętnicze, zaczerwienienie lub rozszerzenie naczyń krwionośnych
     •    Duszność, zapalenie oskrzeli, ból gardła, kaszel, uczucie suchości w nosie
     •    Wymioty, nudności (mdłości), zaburzenia dotyczące zębów, zapalenie dziąseł, biegunka, ból
          brzucha, niestrawność, zaparcia, suchość w ustach lub gardle, wzdęcia
     •    Obrzęk twarzy, zasinienia, wysypka, swędzenie, trądzik
     •    Bóle stawowe, bóle mięśniowe, bóle pleców, drżenie mięśni
     •    Zaburzenia wzwodu (impotencja)
     •    Obrzęk nóg i rąk lub obrzęk twarzy, tułowia, kończyn, trudności z chodzeniem, osłabienie, ból, złe
          samopoczucie, objawy przypominające grypę
     •    Zmniejszenie liczby białych krwinek, zwiększenie masy ciała
     •    Przypadkowe urazy, złamania kości, otarcia naskórka

Dodatkowo w badaniach klinicznych u dzieci często zgłaszano agresywne zachowania i nagłe zgięcie
kończyn.

Niezbyt częste działania niepożądane (dotyczą więcej niż 1 na 1000 pacjentów):
   • Reakcje alergiczne, jak pokrzywka
   • Utrudnione poruszanie się
   • Kołatanie serca
   • Obrzęki w obrębie twarzy, tułowia i kończyn
   • Nieprawidłowe wyniki badań krwi wskazujące na zaburzenia wątroby

Od czasu wprowadzenia do obrotu zgłoszono następujące działania niepożądane:

     •    Zmniejszenie liczby płytek krwi (krwinek odpowiedzialnych za krzepnięcie krwi)
     •    Omamy
     •    Nieprawidłowe ruchy, takie jak wykręcanie czy nagłe zginanie kończyn, sztywność mięśni
     •    Szum w uszach
     •    Grupa działań niepożądanych występujących raqzem, która może zawierać obrzęk węzłów
          chłonnych (pojedyncze wypukłe grudki pod skórą), gorączkę, wysypkę oraz zapalenie wątroby
     •    Zażółcenie skóry i białkówek oczu (żółtaczka), zapalenie wątroby
     •    Ostra niewydolność nerek, nietrzymanie moczu
     •    Powiększenie piersi
     •    Działania niepożądane po nagłym przerwaniu stosowania gabapentyny (lęk, trudności ze snem,
          nudności, ból, nadmierne pocenie się), ból w klatce piersiowej
     •    Zmiany stężenia glukozy we krwi u pacjentów z cukrzycą, nieprawidłowe wyniki badań krwi
          wskazujące na zaburzenia wątroby.

Inne możliwe działania niepożądane
Fosfolipidy uzyskane z soi mogą bardzo rzadko powodować reakcje alergiczne.


Jeśli nasili się którykolwiek z objawów niepożądanych lub wystąpią jakiekolwiek objawy niepożądane nie
wymienione w tej ulotce, należy powiadomić lekarza lub farmaceutę.



5.       JAK PRZECHOWYWAC LEK GABAGAMMA

Lek należy przechowywać w miejscu niedostępnym i niewidocznym dla dzieci.
Nie należy stosować leku Gabagamma po upływie terminu ważności zamieszczonego na opakowaniu.
Termin ważności oznacza ostatni dzień danego miesiąca.

Warunki przechowywania
Brak specjalnych zaleceń dotyczących przechowywania.

Leków nie należy wyrzucać do kanalizacji lub domowych pojemników na odpadki. Należy zapytać
farmaceutę co zrobić z lekami, których się już nie potrzebuje. Takie postępowanie pomoże chronić
środowisko.

6.   INNE INFORMACJE

Co zawiera lek Gabagamma

Substancją czynną jest gabapentyna.
Jedna tabletka powlekana leku Gabagamma 600 zawiera 600 mg gabapentyny.
Jedna tabletka powlekana leku Gabagamma 800 zawiera 800 mg gabapentyny.

Substancje pomocnicze
Rdzeń tabletki
Makrogol 4000
Skrobia żelowana, kukurydziana
Krzemionka koloidalna bezwodna
Magnezu stearynian
Otoczka
Alkohol poliwinylowy
Tytanu dwutlenek (E171)
Talk
Lecytyna sojowa
Guma ksantan




Jak wygląda lek Gabagamma i jak jest pakowany

Gabagamma 600 tabletki powlekane:
Białe tabletki powlekane o kształcie kapsułki z napisem 600 wytłoczonym z jednej strony
Gabagamma 800 tabletki powlekane:
Białe tabletki powlekane o kształcie kapsułki

Blistry z folii PVC/Aluminium w tekturowym pudełku
20 tabletek powlekanych
100 tabletek powlekanych

Nie wszystkie wielkości opakowań muszą znajdować się w obrocie.

Podmiot odpowiedzialny i wytwórca

Podmiot odpowiedzialny:

Wörwag Pharma GmbH & Co. KG
Calwer Str. 7
71 034 Böblingen
Niemcy
Wytwórca:

ZAMBON S.p.A.
Via Della Chemica, 9
36100 Vicenza
Włochy

Dragenopharm Apotheker Püschl GmbH
Göllstr. 1
84529 Tittmoning
Niemcy

Medis International a.s.
Karlovo náměstí 319/3
120 00 Prague 2
Republika Czeska

Wörwag Pharma GmbH & Co. KG
Calwer Str. 7,
71034 Böblingen,
Niemcy


W celu uzyskania bardziej szczegółowych informacji należy zwrócić się do przedstawiciela podmiotu
odpowiedzialnego:

Wörwag Pharma GmbH & Co. KG
Przedstawicielstwo w Polsce
ul. Otrębuska 15
01-475 Warszawa
Tel: (022) 863 72 81
Fax: (022) 877 13 70

Ten produkt medyczny jest zarejestrowany w krajach członkowskich Unii Europejskiej pod
następującymi nazwami:

    Niemcy                    GabagammaWörwag 600 mg / 800 mg Filmtabletten
    Bułgaria                  Gabagamma 600 mg / 800 mg
    Czechy                    Gabagamma 600 mg / 800 mg
    Węgry                     Gabagamma 600 mg / 800 mg filmtabletta
    Polska                    Gabagamma 600 / 800
    Rumunia                   Gabagamma 600 / 800
    Słowacja                  Gabagamma 600 / 800

Data zatwierdzenia ulotki: 19.04.2013

                
                        CHARAKTERYSTYKA PRODUKTU LECZNICZEGO



    1. NAZWA PRODUKTU LECZNICZEGO

Gabagamma 800, 800 mg, tabletki powlekane



    2. SKŁAD JAKOŚCIOWY I ILOŚCIOWY SUBSTANCJI CZYNNEJ

Każda tabletka powlekana Gabagamma 800 zawiera 800 mg gabapentyny (Gabapentinum)

Substancje pomocnicze:
lecytyna sojowa 0,84 mg
Pełny wykaz substancji pomocniczych patrz punkt 6.1


    3. POSTAĆ FARMACEUTYCZNA

Tabletki powlekane

Gabagamma 800 tabletki powlekane:
białe tabletki powlekane o kształcie kapsułki

    4. SZCZEGÓŁOWE DANE KLINICZNE

4.1 Wskazania do stosowania

Padaczka

Gabapentyna wskazana jest w leczeniu wspomagającym napadów częściowych i wtórnie
uogólnionych u dorosłych i dzieci w wieku 6 lat i starszych (patrz punkt 5.1)

Gabapentyna wskazana jest w monoterapii napadów częściowych uogólnionych z wtórnym
uogólnieniem lub bez wtórnego uogólnienia u dorosłych i młodzieży w wieku 12 lat i starszej.



Leczenie obwodowego bólu neuropatycznego

Gabapetyna wskazana jest w leczeniu obwodowego bólu neuropatycznego np. bolesna neuropatia
cukrzycowa, czy nerwoból po przebytym półpaścu u dorosłych.


    4.2 Dawkowanie i sposób podawania

Lek przeznaczony jest do stosowania doustnego.

Gabapentyna może być przyjmowana niezależnie od posiłków. Tabletkę należy połknąć w całości z
wystarczająca ilością płynu, np. szklanką wody.

Dla wszystkich wskazań schemat ustalania dawki w przypadku rozpoczynania leczenia opisano w
Tabeli 1. Schemat ten zalecany jest u dorosłych i młodzieży od 12 roku życia. Instrukcje dotyczące
dawkowania dla dzieci poniżej 12 roku życia podano w osobnym podpunkcie w dalszej części
niniejszego punktu.

Tabela 1
Schemat dawkowania na początku leczenia
Dzień 1                      Dzień 2                               Dzień 3
300 mg raz na dobę           300 mg dwa razy na dobę               300 mg trzy razy na dobę

Przerwanie leczenia
Zgodnie z aktualnymi zaleceniami, przerwanie leczenia gabapentyną powinno następować stopniowo
w ciągu co najmniej jednego tygodnia, niezależnie od wskazań.

Padaczka

Padaczka zwykle wymaga długoterminowej terapii. Dawkowanie ustalane jest przez lekarza
prowadzącego w zależności od indywidualnej tolerancji i skuteczności.

Dorośli i młodzież

W badaniach klinicznych skuteczny zakres dawek wynosił od 900 do 3600 mg na dobę. Terapia może
być rozpoczęta od zwiększania dawki w sposób opisany w Tabeli 1 lub poprzez podanie 300 mg trzy
razy na dobę w pierwszym dniu leczenia. Następnie w zależności od indywidualnej reakcji i tolerancji
pacjenta na lek, dawkę można zwiększać o 300 mg na dobę co 2 – 3 dni , aż do osiągnięcia
maksymalnej dawki 3600 mg na dobę. U niektórych pacjentów może być wskazane wolniejsze
zwiększanie dawki gabapentyny. Minimalny czas do osiągnięcia dawki 1800 mg na dobę to 1 tydzień;
dawki 2400 mg na dobę to 2 tygodnie, a dawki 3600 mg/ na dobę to 3 tygodnie. Dawkowanie do 4800
mg na dobę były dobrze tolerowane w długoterminowych otwartych badaniach klinicznych. Całkowita
dawka dobowa powinna być podzielona na trzy pojedyncze dawki, a maksymalny czas miedzy
dawkami nie powinien być dłuższy niż 12 godzin, aby zapobiec napadom przełomowym.

Dzieci w wieku 6 lat i starsze.

Dawka początkowa powinna wynosić od 10 do 15 mg/kg/na dobę, a dawka skuteczna osiągana jest
przez stopniowe zwiększanie dawki przez okres około 3 dni. Skuteczna dawka gabapentyny u dzieci w
wieku 6 lat i starszych wynosi od 24 do 35 mg/kg/ na dobę. Dawkowanie do 50 mg/kg na dobę było
dobrze tolerowane w długoterminowym badaniu klinicznym. Całkowita dawka dobowa powinna być
podzielona na trzy dawki pojedyncze, a maksymalny odstęp pomiędzy dawkami nie powinien
przekraczać 12 godzin.

Nie jest konieczne monitorowanie stężenia gabapentyny w osoczu w celu optymalizacji leczenia.
Ponadto gabapentyna może być stosowana w skojarzeniu z innymi produktami leczniczymi bez
obawy o zmiany stężenia w osoczu samej gabapentyny lub stężenia w surowicy innych preparatów
przeciwpadaczkowych.


Obwodowy ból neuropatyczny

Dorośli

Leczenie można rozpocząć od zwiększania dawki w sposób opisany w Tabeli 1. Alternatywnie,
leczenie może być rozpoczęte od podania 900 mg na dobę w trzech równych dawkach podzielonych.
Następnie w zależności od indywidualnej reakcji i tolerancji pacjenta na lek dawkę można zwiększać
o 300 mg na dobę co 2 do 3 dni do maksymalnej dawki 3600 mg na dobę. U niektórych pacjentów
może być wskazane wolniejsze zwiększanie dawki gabapentyny. Minimalny czas osiągnięcia dawki
1800 mg na dobę to 1 tydzień, dawki 2400 mg na dobę to 2 tygodnie, a dawki 3600 mg/ na dobę to 3
tygodnie.

Nie oceniano skuteczności i bezpieczeństwa stosowania leku w leczeniu obwodowego bólu
neuropatycznego, takiego jak bolesna neuropatia cukrzycowa czy nerwoból po przebytym półpaścu, w
badaniach klinicznych przez okres dłuższy niż 5 miesięcy. Jeżeli pacjent będzie wymagał podawania
leku przez okres dłuższy niż 5 miesięcy z powodu obwodowego bólu neuropatycznego, lekarz
prowadzący powinien ocenić stan kliniczny pacjenta i konieczność dalszego leczenia.


Informacja wspólna dla wszystkich wskazań

U pacjentów w złym stanie ogólnym, np. z małą masą ciała, po przeszczepie, itd., dawkowanie należy
zwiększać wolniej, albo stosując niższe dawki, albo zwiększając odstęp pomiędzy kolejnym
zwiększeniem dawki.

Stosowanie u pacjentów w podeszłym wieku (powyżej 65. roku życia)

Osoby w podeszłym wieku mogą wymagać modyfikacji dawki z powodu pogarszającej się z wiekiem
czynności nerek (patrz Tabela 2) . Senność, obrzęki obwodowe i astenia mogą występować częściej u
pacjentów w podeszłym wieku.

Stosowanie u pacjentów z zaburzoną czynnością nerek.

Dostosowanie dawki zalecane u pacjentów z zaburzoną czynnością nerek i (lub) poddawanych
hemodializie jest opisane w Tabeli 2. Gabapentyna można stosować zgodnie z następującym
dawkowaniem u pacjentów z niewydolnością nerek.

Tabela 2
Dawkowanie gabapentyny u dorosłych w zależności od czynności nerek
Klirens kreatyniny (ml/min)                 Całkowita dawka dobowa a (mg/na dobę)
≥80                                         900 – 3600
50 - 79                                     600 – 1800
30 – 49                                     300 – 900
15 – 29                                     150 b – 600
     c
< 15                                        150 b – 300


a
  Całkowita dawka dobowa powinna być podawana w trzech dawkach podzielonych. Zmniejszenie
dawki stosuje się u pacjentów z zaburzoną czynnością nerek (klirens kreatyniny < 79 ml/min)
b
  Należy podawać 300 mg co drugi dzień
c
  W przypadku pacjentów z klirensem kreatyniny < 15 ml/min, dawkę dobową należy zmniejszyć
proporcjonalnie do wartości klirensu kreatyniny (np. pacjenci z klirensem kreatyniny wynoszącym
7,5 ml/min powinni otrzymywać połowę dawki dobowej stosowanej u pacjentów z klirensem
kreatyniny wynoszącym 15 ml/min)


Stosowanie u pacjentów poddawanych hemodializie.

W przypadku pacjentów z bezmoczem poddawanych hemodializie, którzy nigdy wcześniej nie
otrzymywali gabapentyny , zaleca się podanie dawki nasycającej wynoszącej 300 do 400 mg, a
następnie 200 do 300 mg gabapentyny po każdych 4 godzinach hemodializy. W dniach pomiędzy
hemodializami nie powinno się podawać gabapentyny.
W przypadku pacjentów z niewydolnością nerek, poddawanych hemodializie, dawka podtrzymująca
powinna być oparta na zaleceniach zawartych w Tabeli 2. Oprócz dawki podtrzymującej zaleca się
podawanie 200 do 300 mg po każdych 4 godzinach hemodializy.

    4.3 Przeciwwskazania


Nadwrażliwość na substancję czynną, soję, orzeszki ziemne lub którąkolwiek z innych substancji
pomocniczych.

    4.4 Specjalne ostrzeżenia i środki ostrożności dotyczące stosowania

Samobójstwo/ myśli samobójcze lub pogorszenie stanu klinicznego

U pacjentów, u których stosowano leki przeciwpadaczkowe w poszczególnych wskazaniach,
odnotowano przypadki myśli i zachowań samobójczych. Meta-analiza randomizowanych,
kontrolowanych placebo badań leków przeciwpadaczkowych również wskazuje na niewielkie
zwiększenie ryzyka myśli i zachowań samobójczych. Nie jest znany mechanizm powstawania tego
ryzyka, a dostępne dane nie wykluczają możliwości, że zwiększone ryzyko występuje także podczas
stosowania gabapentyny.

W związku z tym należy uważnie obserwować, czy u pacjenta nie występują oznaki myśli i zachowań
samobójczych i w razie konieczności rozważyć zastosowanie odpowiedniego leczenia. Pacjentów
(oraz ich opiekunów) należy poinformować, że w razie wystąpienia oznak myśli lub zachowań
samobójczych należy poradzić się lekarza.

Jeżeli w trakcie stosowania gabapentyny rozwinie się ostre zapalenia trzustki, należy rozważyć
przerwanie stosowania preparatu (patrz punkt 4.8).

Pomimo braku dowodów na występowanie napadów drgawkowych z odbicia po zastosowaniu
gabapentyny, nagłe odstawienie leków przeciwdrgawkowych u pacjentów z padaczką może wywołać
stan padaczkowy (patrz punkt 4.2)

Tak jak w przypadku innych preparatów przeciwpadaczkowych, podczas stosowania gabapentyny u
niektórych pacjentów może dochodzić do zwiększenia częstości napadów lub pojawienia się nowych
rodzajów napadów drgawkowych.

Tak jak w przypadku innych leków przeciwpadaczkowych, próby odstawienia dodatkowych leków
przeciwpadaczkowych u pacjentów opornych na terapię, przyjmujących więcej niż jeden lek, w celu
osiągnięcia monoterapii gabapentyną, rzadko się udają.

Gabapentyna nie jest uważana za skuteczną w leczeniu napadów pierwotnie uogólnionych, takich jak
napady nieświadomości i może u niektórych pacjentów nasilać te objawy. W związku z tym u
pacjentów z napadami mieszanymi, włączając napady nieświadomości, gabapentyna powinna być
stosowana ostrożnie.

Nie przeprowadzono systematycznych badań z gabapentyną u pacjentów w wieku 65 lat i starszych.
W jednym badaniu z zastosowaniem podwójnie ślepej próby u pacjentów z bólem neuropatycznym
senność, obrzęki obwodowe i osłabienie występowały u nieco większego odsetka pacjentów w wieku
65 lat i starszych niż u pacjentów młodszych. Oprócz tego, badania kliniczne w tej grupie nie
wskazują, aby profil zdarzeń niepożądanych różnił się od obserwowanego u młodszych pacjentów.

Nie przeprowadzono odpowiednich badań nad wpływem długotrwałego (powyżej 36 tygodni)
stosowania gabapentyny na procesy uczenia się , inteligencję oraz rozwój u dzieci i młodzieży.
Korzyści płynące z długotrwałej terapii należy zatem rozpatrywać w kontekście potencjalnych
zagrożeń.

Wysypka polekowa z eozynofilią i objawy ogólnoustrojowe (ang DRESS – Drug Rash with
Eosinophilia and Systemic Symptoms)

Istnieją doniesienia o występowaniu ciężkich, zagrażających życiu reakcji nadwrażliwości
ogólnoustrojowej jak wysypka polekowa z eozynofilią i objawami ogólnoustrojowymi (ang. DRESS)
u pacjentów przyjmujących leki przeciwpadaczkowe, włączając w to gabapentynę (patrz punkt 4.8).
Należy zauważyć, że wczesne objawy reakcji nadwrażliwości jak gorączka lub powiększenie węzłów
chłonnych mogą wystąpić nawet bez wyraźnej wysypki. Jeśli pojawia się takie objawy, należy
bezzwłocznie ocenić stan pacjenta. Należy przerwać podawanie gabapentyny jeśli nie można ustalić
innych przyczyn powstania powyższych objawów.

Badania laboratoryjne

Podczas półilościowego oznaczania białka całkowitego w moczu testem paskowym możliwe jest
uzyskiwanie fałszywie dodatnich wyników. Zaleca się więc weryfikowanie dodatniego wyniku testu
paskowego metodami opartymi na innych zasadach analitycznych np. metodą biuretową,
turbidymetryczną lub metodami wiązania barwników, albo też oznaczać ten parametr od razu inną
metodą.


   4.5 Interakcje z innymi lekami i inne rodzaje interakcji


W badaniu u zdrowych ochotników (N=12), kiedy 2 godziny przed podaniem 600 mg gabapentyny w
kapsułce podawano 60 mg morfiny w kapsułce o kontrolowanym uwalnianiu, średnia wartość AUC
gabapentyny zwiększyła się o 44% w porównaniu do AUC gabapentyny podawanej bez morfiny. Z
tego względu pacjentów należy uważnie obserwować celem wykrycia objawów zahamowania
czynności ośrodkowego układu nerwowego, takich jak senność, a dawkę gabapentyny lub morfiny
odpowiednio zmniejszać.

Nie stwierdzono interakcji gabapentyny z fenobarbitalem, fenytoiną, kwasem walproinowym czy
karbamazepiną.

Farmakokinetyka gabapentyny w stanie stacjonarnym u zdrowych ochotników i u pacjentów z
padaczką otrzymujących leki przeciwpadaczkowe jest podobna.

Jednoczesne stosowanie gabapentyny i doustnych środków antykoncepcyjnych zawierających
noretydron i (lub) etynyloestradiol nie wpływa na farmakokinetykę w stanie stacjonarnym
którejkolwiek z tych substancji.

Jednoczesne stosowanie gabapentyny i leków zobojętniających sok żołądkowy zawierających glin i
magnez zmniejsza dostępność biologiczną gabapentyny do 24%. Zaleca się więc przyjmowanie
gabapentyny najwcześniej dwie godziny po przyjęciu leku zobojętniającego.

Probenecyd nie wpływa na wydalanie gabapentyny przez nerki.

Nieznaczne zmniejszenie wydalania gabapentyny, obserwowane podczas jej jednoczesnego
stosowania z cymetydyną, nie ma jak się uważa większego znaczenia klinicznego.


   4.6 Ciąża i laktacja
Zagrożenia związane z padaczką oraz stosowaniem leków przeciwpadaczkowych

U potomstwa matek przyjmujących leki przeciwpadaczkowe ryzyko wad wrodzonych jest 2 - 3 razy
większe. Do najczęściej występujących zalicza się rozszczep podniebienia, wady wrodzone układu
krążenia oraz wady rozwojowe cewy nerwowej. Przyjmowanie kilku leków przeciwpadaczkowych
jednocześnie może być związane z większym ryzykiem wad wrodzonych aniżeli monoterapia, w
związku z tym stosowanie monoterapii jest bardzo ważne. Kobiety, co do których istnieje
prawdopodobieństwo zajścia w ciążę lub kobiety w wieku rozrodczym powinny poradzić się lekarza
specjalisty, który powinien powtórnie ocenić konieczność leczenia przeciwpadaczkowego. Nie wolno
odstawiać nagle leków przeciwpadaczkowych, ponieważ może to spowodować przełomowe napady
drgawkowe, które mogą grozić poważnymi konsekwencjami zarówno dla matki jak i dziecka.
Opóźnienie rozwoju u dzieci urodzonych przez matki z padaczką obserwowano rzadko. Nie jest
możliwe ustalenie czy opóźnienie rozwoju spowodowane jest czynnikami genetycznymi,
społecznymi, padaczką matki, czy leczeniem przeciwpadaczkowym.


Zagrożenie związane stosowaniem gabapentyny.

Brak jest wystarczających danych dotyczących stosowania gabapentyny u kobiet w ciąży.

Badania na zwierzętach wykazały toksyczny wpływ na rozrodczość (patrz punkt 5.3). Potencjalne
zagrożenie dla człowieka nie jest znane. Nie powinno stosować się gabapentyny w czasie ciąży, chyba
że potencjalne korzyści dla matki wyraźnie przeważają nad potencjalnym ryzykiem dla płodu.

Nie można jednoznacznie stwierdzić, czy stosowanie gabapentyny w okresie ciąży związane jest z ze
zwiększonym ryzykiem wad wrodzonych u dziecka, ze względu na obecność padaczki oraz
równoczesne stosowanie innych leków przeciwpadaczkowych podczas każdej z opisywanych ciąż.

Gabapentyna przenika do mleka kobiecego. Ponieważ wpływ gabapentyny na noworodki i niemowlęta
karmione piersią nie jest znany, podczas podawania preparatu kobietom karmiącym należy zachować
ostrożność. Gabapentyna powinna być stosowana u kobiet karmiących piersią jedynie wtedy, kiedy
korzyści wyraźnie przeważają nad zagrożeniami.


   4.7 Wpływ na zdolność do prowadzenia pojazdów mechanicznych i obsługiwania urządzeń
mechanicznych w ruchu


Gabapentyna wywiera niewielki lub umiarkowany wpływ na zdolność prowadzenia pojazdów
mechanicznych i obsługiwania urządzeń mechanicznych w ruchu. Gabapentyna działa na ośrodkowy
układ nerwowy i może wywoływać senność, zawroty głowy lub inne podobne objawy. Nawet jeśli
nasilenie ich jest niewielkie lub umiarkowane, wspomniane działania niepożądane mogą być
potencjalnie niebezpieczne w przypadku pacjentów prowadzących pojazdy mechaniczne lub
obsługujących urządzenia mechaniczne w ruchu. Jest to szczególnie istotne na początku lecenia lub
zaraz po zwiększeniu dawki.


   4.8 Działania niepożądane

Działania niepożądane obserwowane podczas badań klinicznych przeprowadzonych u pacjentów z
padaczką (u niektórych stosowano gabapentynę jako terapię wspomagającą lub w monoterapii) oraz z
bólem neuropatycznym wymieniono poniżej razem zgodnie z klasyfikacją i częstości występowania
(bardzo często (≥1/10), często (≥1/100, <1/100), niezbyt często ( ≥1/1000, ≤1/100), rzadko (≥1/10
000, ≤1/1000). Jeżeli działanie niepożądane stwierdzane było w badaniach klinicznych z różną
częstością, wymienione zostało w kategorii o największej z obserwowanych częstości występowania.
Dodatkowe działania niepożądane zaobserwowane w badaniach postmarketingowych wprowadzono
jako „częstość nieznana” (nie można ocenić na podstawie dostępnych danych), w poniższej liście
kursywą.

Działania niepożądane w każdej kategorii częstości występowania, uporządkowano według malejącej
ciężkości tych działań.


Zakażenia i zarażenia pasożytnicze
Bardzo często:                        zakażenie wirusowe
Często:                               zapalenie płuc, zakażenia układu oddechowego, zakażenia
                                      dróg moczowych, zakażenie, zapalenie ucha środkowego


Zaburzenia krwi i układu chłonnego
Często:                               leukopenia
Częstość nieznana:                    małopłytkowość

Zaburzenia układu immunologicznego
Niezbyt często:                    reakcje alergiczne (np. pokrzywka)
Częstość nieznana:                 wysypka polekowa z eozynofilią i objawy ogólnoustrojowe
                                   (patrz punkt 4.4)

Zaburzenia metabolizmu i odżywiania
Często:                             jadłowstręt, wzmożone łaknienie

Zaburzenia psychiczne
Często:                               wrogość, stan splatania, labilność emocjonalna, depresja, lęk,
                                      nerwowość, zaburzenia myślenia
Częstość nieznana:                    omamy

Zaburzenia układu nerwowego
Bardzo często:                        senność, zawroty głowy, ataksja
Często:                               drgawki, hiperkinezy, dyzartria, amnezja, drżenie, bezsenność,
                                      ból głowy, zaburzenia czucia jak parestezja czy niedoczulica,
                                      zaburzenia koordynacji, oczopląs, wzmożone , osłabione lub
                                      zniesione odruchy
Niezbyt często:                       hipokineza
Częstość nieznana:                    inne zaburzenia ruchowe (np. choreoatetoza, dyskinezy,
                                      dystonia)

Zaburzenia okulistyczne
Często:                               zaburzenia widzenia, jak niedowidzenie, podwójne widzenie

Zaburzenia ucha i błędnika
Często:                               zawroty głowy
Częstość nieznana:                    szum uszny

Zaburzenia serca
Rzadko:                               kołatanie serca

Zaburzenia naczyniowe
Często:                               nadciśnienie tętnicze, rozszerzenie naczyń

Zaburzenia układu oddechowego, klatki piersiowej i śródpiersia
Często:                                duszność, zapalenie oskrzeli, zapalenie gardła, kaszel, nieżyt
                                       nosa

Zaburzenia żołądka i jelit
Często:                                wymioty, nudności, zaburzenia dotyczące zębów, zapalenia
                                       dziąseł, biegunka, ból brzucha, niestrawność, zaparcia,
                                       suchość błony śluzowej jamy ustnej i gardła, wzdęcia
Częstość nieznana:                     zapalenie trzustki


Zaburzenia wątroby i dróg żółciowych
Częstość nieznana:                   zapalenie wątroby, żółtaczka


Zaburzenia skóry i tkanki podskórnej
Często:                                obrzęk twarzy, plamica opisywana zazwyczaj jako
                                       występowanie zasinień wskutek urazów fizycznych, wysypka,
                                       świąd, trądzik
Częstość nieznana:                     zespół Stevensa-Johnsona, obrzęk naczynioruchowy, rumień
                                       wielopostaciowy, łysienie


Zaburzenia mięśniowo-szkieletowe i tkanki łącznej
Często:                               bóle stawów, bóle mięśni, bóle pleców, drganie mięśni
Częstość nieznana:                    drgawki kloniczne mięśni

Zaburzenia nerek i dróg moczowych
Częstość nieznana:                     ostra niewydolność nerek , nieotrzymanie moczu

Zaburzenia układu rozrodczego i piersi
Często:                                impotencja
Częstość nieznana:                     przerost piersi, ginekomastia

Zaburzenia ogólne i stany w miejscu podania
Bardzo często:                        uczucie zmęczenia, gorączka
Często:                               obrzęki obwodowe lub uogólnione, zaburzenia chodu,
                                      osłabienie, ból, złe samopoczucie, zespół grypowy
Niezbyt często:                       obrzęk uogólniony

Częstość nieznana:                     objawy abstynencyjne (głównie lęk, bezsenność, nudności,
                                       bóle, pocenie się), bóle w klatce piersiowej. Opisywano
                                       również nagłe zgony z niewyjaśnionych przyczyn, w których
                                       nie wykazano związku przyczynowo-skutkowego pomiędzy
                                       stosowaniem gabapentyny i zgonem.

Badania diagnostyczne
Często:                                zmniejszenie liczby leukocytów we krwi, zwiększenie masy
                                       ciała
Niezbyt często:                        zmiany stężenia glukozy we krwi u pacjentów z cukrzycą,
                                       zwiększone wartości testów czynnościowych wątroby
Częstość nieznana:                     zmiany stężenie glukozy we krwi u pacjentów z cukrzycą

Urazy i zatrucia i powikłania po zabiegach
Często:                                 przypadkowe urazy, złamania, otarcia naskórka
Podczas leczenia gabapentyną opisywano przypadki ostrego zapalenia trzustki. Związek
przyczynowo-skutkowy pomiędzy stosowaniem gabapentyny a tym powikłaniem jest jednak niejasny
(patrz punkt 4.4).

U pacjentów poddawanych hemodializie z powodu niewydolności nerek, istnieją doniesienia o
miopatii z podwyższonym stężeniem kinazy kreatynowej.

Zakażenia dróg oddechowych, zapalenia ucha środkowego, drgawki i zapalenie oskrzeli stwierdzano
wyłącznie w badaniach klinicznych prowadzonych z udziałem dzieci. Dodatkowo w badaniach tych
często obserwowano agresywne zachowania i hiperkinezy.


Lecytyna sojowa może bardzo rzadko powodować reakcje alergiczne.

   4.9 Przedawkowanie


Po przedawkowaniu do 49 g gabapentyny nie obserwowano ostrych, zagrażających życiu działań
toksycznych. Do objawów przedawkowania należały: zawroty głowy, podwójne widzenie, zamazana
mowa, senność, ospałość i łagodna biegunka. U wszystkich pacjentów nastąpiło pełne wyzdrowienie
po zastosowaniu leczenia wspomagającego. Zmniejszenie wchłaniania gabapentyny po nadmiernych
dawkach może ograniczać ilość wchłoniętego leku podczas przedawkowania i minimalizować tym
samym jego działania toksyczne.

Przedawkowanie gabapentyny, szczególnie w połączeniu z zastosowaniem innych leków działających
na ośrodkowy układ nerwowy może spowodować śpiączkę.

Pomimo, że gabapentynę można usunąć z organizmu poprzez hemodializę, na podstawie
dotychczasowych doświadczeń postępowanie takie nie jest zwykle konieczne. U pacjentów z
zaawansowaną niewydolnością nerek zastosowanie hemodializy może być wskazane.

Nie udało się ustalić dawki śmiertelnej gabapentyny po podaniu doustnym pomimo podawania
myszom i szczurom dawek dochodzących do 8000 mg/kg. Do objawów ostrej toksyczności u zwierząt
zalicza się ataksję, zaburzenia oddychania, opadanie powieki, zmniejszenie aktywności lub
pobudzenie.


   5. WŁAŚCIWOŚCI FARMAKOLOGICZNE

   5.1 Właściwości farmakodynamiczne

Grupa farmakoterapeutyczna: inne leki przeciwdrgawkowe
Kod ATC: N03 AX12


Dokładny mechanizm działania gabapentyny nie jest znany.
Pod względem budowy chemicznej gabapentyna jest podobna do neuroprzekaźnika GABA (kwas
gamma-aminomasłowy), lecz jej mechanizm działania różni się od mechanizmu działania innych
substancji czynnych działających na synapsay GABA-energiczne: walproinianu, barbituranów,
benzodiazepin, inhibitorów transaminazyGABA, inhibitorów wychwytu GABA, agonistów GABA
oraz proleków GABA. Badania in vitro, w których wykorzystywano znakowaną gabapentynę,
scharakteryzowały nowe peptydowe miejsce wiązania w tkance mózgowej szczura, między innymi w
obrębie kory nowej i hipokampa, co może mieć związek z działaniem przeciwdrgawkowym i
przeciwbólowym gabapentyny i jej pochodnych strukturalnych. Miejsce wiązania gabapentyny zostało
zidentyfikowane w obrebie podjednostki alfa2-delta kanałów wapniowych bramkowanych napięciem.

Gabapentyna w klinicznie istotnych stężeniach nie wiąże się w mózgu z innymi powszechnymi
receptorami dla leków lub neurotransmiterów, takimi jak receptor GABAA, GABAB
benzodiazepinowy, dla glutaminianu, glicyny czy N-metylo-D-asparaginianu.

W warunkach in vitro gabapentyna nie wchodzi w interakcje z kanałami sodowymi, w czym różni się
od fenytoiny i karbamazepiny. W niektórych układach doświadczalnych in vitro gabapentyna
częściowo osłabia reakcje na agonistę glutaminianu N-metylo-D-asparaginian (NMDA), jednak tylko
w stężeniach większych niż 100 µM, których w warunkach in vivo nie osiąga się. Gabapentyna
nieznacznie zmniejsza uwalnianie neurotransmiterów monoaminowych w warunkach in vitro.
Podawanie gabapentyny szczurom zwiększa obrót GABA w kilku obszarach mózgu w sposób
podobny do walproinianu sodu, choć w innych regionach. Znaczenie opisywanych kierunków działań
gabapentyny dla efektu przeciwdrgawkowego pozostaje nieustalone. U zwierząt gabapentyna szybko
przenika do mózgu, zapobiegając napadom wywoływanym maksymalnymi elektrowstrząsami,
związkami chemicznymi wywołującymi drgawki, w tym inhibitorami syntezy GABA, oraz w
genetycznych modelach padaczki.

Badanie kliniczne dotyczące terapii dodanej napadów częściowych u dzieci w wieku od 3 do 12 lat
wykazało widoczną, ale nieistotną statystycznie różnicę w 50% odpowiedzi na leczenie na korzyść
grupy gabapentyny w porównaniu z grupa placebo. Dodatkowe analizy post-hoc odpowiedzi na
leczenie w zależności od wieku nie wykazały statystycznie istotnego wpływu wieku, ani jako
zmiennej ciągłej, ani dychotomicznej (grupy wiekowe 3-5 oraz 6-12 lat).
Dane ze wspomnianych analiz post-hoc podsumowano w poniższej tabeli:

Odpowiedź (≥ 50% popraw) w zależności od leczenia i wieku populacji MITT*
Kategoria wiekowa        Placebo                  Gabapentyna            Wartość P
< 6 lat                  4/21 (19,0%)             4/17 (23,5%)           0,7362
Od 6 do 12 lat           17/99 (17,2%)            20/96 (20,8%)          0,5144
    *Jako zmodyfikowaną populację zgodną z zaplanowanym leczeniem (ang. MITT) określono
    wszystkich pacjentów randomizowanych do badanego leczenia, którzy mieli także nadające się
    do oceny dzienniczki napadów w ciągu 28 dni, zarówno podczas fazy wstępnej, jak i fazy
    podwójnie ślepej.

   5.2 Właściwości farmakokinetyczne

Wchłanianie

Po podaniu doustnym gabapentyna osiąga maksymalne stężenie w osoczu po 2 – 3 godzinach.
Biodostępność gabapentyny (odsetek wchłoniętej dawki) wykazuje tendencję do zmniejszania się
wraz ze zwiększaniem dawki. Bezwzględna biodostępność kapsułki 300 mg wynosi około 60%. Nie
stwierdzono, aby pożywienie, w tym dieta bogatotłuszczowa, miało klinicznie istotny wpływ na
farmakokinetykę gabapentyny.

Na farmakokinetykę gabapentyny nie ma wpływu jej wielokrotne podawanie. Choć w badaniach
klinicznych stężenie gabapentyny w osoczu wahało się od 2 µg/ml do 20 µg/ml, stężenia te nie miały
wartości predykcyjnej, jeżeli chodzi o bezpieczeństwo czy skuteczność.

Parametry farmakokinetyczne podano w Tabeli 3.

Tabela 3
Podsumowanie średnich parametrów farmakokinetycznych gabapentyny w stanie stacjonarnym
podczas stosowania leku co 8 godzin (%CV)
Parametr          300 mg                         400 mg                     800 mg
farmakokinetyczny (N=7)                          (N=14)                     (N=14)
                  Średnio          % CV          Średnio       % CV         Średnio       % CV
Cmax (µg/ml)      4,02             (24)
tmax (hr)         2,7              (18)
t1/2 (hr)         5,2              (12)
AUC (0-8)         24,8             (24)
µg*hr/ml
Ae% (%)           NA               NA

Cmax = maksymalne stężenie leku w osoczu w stanie stacjonarnym
t max = czas do osiągnięcia C max
t ½ = okres półtrwania eliminacji
AUC (0-8) = pole powierzchni pod krzywą stężenia preparatu w osoczu w zależności od czasu dla
okresu od podania leku do 8 godzin po podaniu
Ae% = odsetek dawki, która została wydalona z moczem w postaci niezmienionej od chwili podania
leku do 8 godzin po podaniu



Dystrybucja

Gabapentyna nie wiąże się z białkami osocza i jej objętość dystrybucji wynosi 57,7 l. U pacjentów z
padaczką stężenie gabapentyny w płynie mózgowo-rdzeniowym stanowi około 20% średniego
stężenia w osoczu w stanie stacjonarnym. Gabapentyna obecna jest w mleku kobiet karmiących
piersią.

Metabolizm

Nie ma dowodów na to, że organizm ludzki metabolizuje gabapentynę. Nie indukuje ona
wątrobowych oksydaz o mieszanej funkcji uczestniczących w metabolizmie leków.

Wydalanie

Gabapentyna jest wydalana z organizmu przez nerki wyłącznie w postaci niezmienionej. Okres
półtrwania w fazie eliminacji gabapentyny nie zależy od dawki i wynosi średnio 5 – 7 godzin.

U pacjentów w podeszłym wieku oraz u pacjentów z zaburzoną czynnością nerek klirens gabapentyny
z osocza jest zmniejszony. Stała szybkości eliminacji gabapentyny, klirens z osocza oraz klirens
nerkowy są wprost proporcjonalne do klirensu kreatyniny.

Gabapentyna usuwana jest z osocza przez hemodializę. U pacjentów z zaburzoną czynnością nerek lub
poddawanych hemodializie zaleca się modyfikowanie dawkowania (patrz punkt 4.2).

Farmakokinetykę gabapentyny u dzieci ustalono w grupie pięćdziesięciu zdrowych
dzieci o rozpiętości wieku od 1 miesiąca do 12 lat. Na ogół, stężenie gabapentyny w osoczu u dzieci
powyżej 5 lat jest podobne do stężenia u dorosłych, przy przeliczeniu dawki leku w mg na kilogram
masy ciała.


Liniowość/nieliniowość

Biodostępność gabapentyny (odsetek wchłoniętej dawki) zmniejsza się wraz ze wzrostem dawki, co
wpływa na nieliniowość parametrow farmakokinetycznych, do których zalicza się parametr
dostępności biologicznej (F), np. Ae%, CL/F, Vd/F. Farmakokinetyka procesu eliminacji (parametry
farmakokinetyczne, które są niezależne od wartości F, na przykład CLr i t1/2) najlepiej opisuje model
liniowy. Stężenie gabapentyny w osoczu w stanie stacjonarnym daje się przewidywać z danych
dotyczących podania jednorazowego.



    5.3 Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie

Działanie rakotwórcze

Przeprowadzono badanie, w którym podawano przez okres dwóch lat gabapentynę z dietą w dawkach
200, 600 i 2000 mg/kg/dobę dla myszy i 250, 1000 i 2000 mg/kg/dobę dla szczurów. Statystycznie
znamienny wzrost częstości występowania nowotworów z komórek zrazikowych trzustki stwierdzono
wyłącznie u samców szczura przy najwyższej dawce gabapentyny. Maksymalne stężenie gabapentyny
w osoczu szczurów otrzymujących dawkę 2000 mg/kg/dobę 10-krotnie przekraczało stężenia leku w
osoczu u ludzi otrzymujących 3600 mg gabapentyny na dobę. Nowotwory z komórek zrazikowych
trzustki to nowotwory o niskim stopniu złośliwości – nie wpływały na przeżywalność samców
szczurów, nie dawały przerzutów, nie naciekały okolicznych tkanek i były podobne do nowotworów
obserwowanych u zwierząt kontrolnych. Znaczenie rozwoju nowotworów z komórek zrazikowych
trzustki występujących u samców szczura dla ryzyka rakotwórczego u ludzi jest niejasne.


Działanie mutagenne

Nie wykazano gentoksyczności gabapentyny. W standardowych oznaczeniach in vitro opartych na
komórkach bakterii lub ssaków lek ten nie wykazywał działania mutagennego. Gabapentyna nie
powodowała strukturalnych aberracji chromosomowych w komórkach ssaków ani w warunkach in
vitro, ano in vivo i nie indukowała powstawania mikrojąderek w szpiku kostnym chomika.


Upośledzenie płodności

Nie wykazano żadnych działań niepożądanych, jeżeli chodzi o płodność czy rozrodczość u szczurów,
którym podawano dawki do 2000mg/kg (dawka około 5-krotnie przekraczająca maksymalną dawkę u
człowieka wyrażoną w mg/m2).


Działanie teratogenne

Gabapentyna nie zwiększyła występowania wad wrodzonych w porównaniu z kontrolą u potomstwa
myszy, szczurów i królików w dawkach o odpowiednio 50, 30, 25 razy większych niż dawka dobowa,
która u ludzi wynosi 3600 mg (dawki te odpowiadały odpowiednio czterokrotności, pięciokrotności i
ośmiokrotności dawki dobowej u człowieka wyrażonej w mg/m2 pc.).

U gryzoni gabapentyna powodowała opóźnienie kostnienia w obrębie kości czaszki, kręgów, kończyn
przednich i tylnych, co wskazywałoby na opóźnienie rozwoju płodowego. Efekty te obserwowano,
kiedy ciężarne myszy w okresie organogenezy otrzymywały doustnie dawki wynoszące 1000 lub 3000
mg/kg/dobę oraz kiedy szczury otrzymywały dawki 500, 1000 lub 2000 mg/kg przed kopulacją
a także przez cały okres ciąży. Dawki te odpowiadają około 1- do 5-krotności dawki u człowieka
wynoszącej 3600 mg w przeliczeniu na mg/m2.

Działania teratogennego nie stwierdzono u ciężarnych myszy, którym podawano dawkę 500
mg/kg/dobę (około połowy dawki dobowej u człowieka wyrażonej w mg/m2).
W badaniu płodności i ogólnej rozrodczości szczurów obserwowano zwiększoną częstość
występowania wodniaka moczowodu i (lub) wodonercza przy dawce wynoszącej 2000 mg/kg/dobę,
przy dawce wynoszącej 1500 mg/kg/dobę w badaniu dotyczącym teratologii, oraz przy dawce
wynoszącej 500, 1000 i 2000 mg/kg/dobę w badaniu perinatalnym i postnatalnym. Znaczenie tych
obserwacji nie jest znane, jednak mogą one być związane z opóźnionym rozwojem. Dawki te również
odpowiadają około 1- do 5-krotności dawki dobowej u człowieka wynoszącej 3600 mg w przeliczeniu
na mg/m2.

W badaniu dotyczącym teratologii na królikach przy dawkach wynoszących 60, 300 i 1500
mg/kg/dobę podawanych w okresie organogenezy miała miejsce zwiększona częstość występowania
utraty płodu po zagnieżdżeniu. Dawki te odpowiadają około ¼ do 8-krotności dawki dobowej u
człowieka wynoszącej 3600 mg w przeliczeniu na mg/m2.


    6. DANE FARMACEUTYCZNE

    6.1 Wykaz substancji pomocniczych

Rdzeń tabletki
Makrogol 4000
Skrobia żelowana, kukurydziana
Krzemionka koloidalna bezwodna
Magnezu stearynian
Otoczka
Alkohol poliwinylowy
Tytanu dwutlenek (E171)
Talk
Lecytyna sojowa
Guma ksantan




    6.2 Niezgodności farmaceutyczne

Nie dotyczy




    6.3 Okres ważności


3 lata


    6.4 Specjalne środki ostrożności przy przechowywaniu

Brak specjalnych zaleceń

    6.5 Rodzaj i zawartość opakowania


Blistry z folii PVC/Aluminium w tekturowym pudełku
20 tabletek powlekanych
50 tabletek powlekanych
100 tabletek powlekanych
200 tabletek powlekanych

Nie wszystkie wielkości opakowań muszą znajdować się w obrocie.

   6.6 Szczególne środki ostrożności dotyczące usuwania

Brak szczególnych wymagań.




   7. PODMIOT ODPOWIEDZIALNY POSIADAJĄCY POZWOLENIE NA
      DOPUSZCZENIE DO OBROTU

Wörwag Pharma GmbH & Co. KG
Calwer Str. 7
71 034 Böblingen
Niemcy

   8. NUMER(Y) POZWOLENIA NA DOPUSZCZENIE DO OBROTU

Pozwolenie nr 16074

   9. DATA WYDANIA PIERWSZEGO POZWOLENIA NA DOPUSZCZENIE DO
      OBROTU/DATA PRZEDŁUŻENIA POZWOLENIA

20.10.2011

   10. DATA ZATWIERDZENIA LUB CZĘŚCIOWEJ ZMIANY TEKSTU
       CHARAKTERYSTYKI PRODUKTU LECZNICZEGO

19.04.2013

                    

Inne leki Gabapentinum: