Gabagamma 100:

Nazwa międzynarodowa:
Gabapentinum
Podmiot odpowiedzialny:
WORWAG PHARMA GMBH & CO.KG, NIEMCY
Pozwolenie w Polsce
15665
Pozwolenie w Europie
-
Producenci:
ARTESAN PHARMA GMBH CO.KG, NIEMCY
CARDINAL HEALTH GMBH, NIEMCY
Postać
kapsułki twarde
Dawka
0,1 g
Lek refundowany
Nie
Kategoria
Lek na receptę
Kod ATC
N03AX12
                                      ULOTKA DLA PACJENTA INFORMACJA DLA UŻYTKOWNIKA


                                Gabagamma 100; 100 mg, kapsułki twarde
                                Gabagamma 300; 300 mg, kapsułki twarde
                                Gabagamma 400; 400 mg, kapsułki twarde

                                             (Gabapentinum)

 Należy zapoznać się z treścią ulotki przed zastosowaniem leku.
 - Należy zachować tę ulotkę, aby w razie potrzeby można ją było przeczytać ponownie.
 - Należy zwrócić się do lekarza lub farmaceuty, gdy potrzebna jest rada lub dodatkowa informacja.
 - Lek ten przepisano ściśle określonej osobie. Nie należy go przekazywać innym. Lek może
   zaszkodzić innej osobie, nawet jeśli objawy jej choroby są takie same.
 - Jeśli nasili się którekolwiek z objawów niepożądanych lub wystąpią jakiekolwiek objawy
   niepożądane nie wymienione w tej ulotce, należy powiadomić lekarza lub farmaceutę.




Spis treści ulotki:

1.   Co to jest lek Gabagamma i w jakim celu się go stosuje
2.   Informacje ważne przed zastosowaniem leku Gabagamma
3.   Jak stosować lek Gabagamma
4.   Możliwe działania niepożądane
5.   Jak przechowywać lek Gabagamma
6.   Inne informacje dotyczące leku Gabagamma


1.       CO TO JEST LEK GABAGAMMA I W JAKIM CELU SIĘ GO STOSUJE

Gabagamma należy do grupy leków stosowanych w leczeniu padaczki i obwodowego bólu neuropatycznego
(długotrwały ból spowodowany uszkodzeniem nerwów).
Substancją czynną leku Gabagamma jest gabapentyna.

Lek Gabagamma stosowany jest:

     •   w leczeniu różnych postaci padaczki (napadów drgawkowych, które początkowo zlokalizowane są w
         określonych miejscach mózgu i, które rozprzestrzeniają się na resztę mózgu lub nie). Lek
         Gabagamma przepisywany jest jako lek wspomagający leczenie padaczki, kiedy dotychczas
         stosowane leczenie nie zapewnia całkowitego opanowania napadów. Lek Gabagamma należy
         przyjmować jako lek dodatkowy w leczeniu padaczki, chyba że lekarz zaleci inaczej. Lek
         Gabagamma można stosować również w monoterapii (jako jedyny lek) u dorosłych i dzieci powyżej
         12 lat;

     •   w leczeniu długotrwałego bólu spowodowanego uszkodzeniem nerwów. Obwodowy (występujący
         głównie w kończynach dolnych i (lub) górnych) ból neuropatyczny wywoływany jest przez wiele
         różnych chorób, takich jak cukrzyca czy półpasiec. Odczuwany ból może być opisany jako palący,
         piekący, pulsujący, przeszywający, kłujący, ostry, podobny do towarzyszącego kurczom mięśni,
         jako pobolewanie, mrowienie, drętwienie, itp.
2.       ZANIM ZASTOSUJE SIĘ LEK GABAGAMMA

Kiedy nie stosować leku Gabagamma:

     •    jeśli stwierdzono alergię (nadwrażliwość) na gabapentynę lub którykolwiek z pozostałych
          składników leku Gabagamma.


Kiedy zachować szczególną ostrożność stosując lek Gabagamma:

     •  w przypadku chorób nerek;
     •  w przypadku hemodializy należy poinformować lekarza, jeśli wystąpi ból mięśni i (lub) osłabienie;
     •  w przypadku wystąpienia takich objawów jak utrzymujący się ból brzucha, uczucie nudności,
        wymioty, należy natychmiast skontaktować się z lekarzem (mogą to być objawy ostrego zapalenia
        trzustki)
Jeśli wystąpią podobne objawy, należy natychmiast skontaktować się z lekarzem.

Odnotowano niewielką liczbę przypadków występowania myśli i zachowań samobójczych lub o
samouszkodzeniu u pacjentów leczonych gabapentyną. Jeśli kiedykolwiek pojawią się takie myśli, należy
bezzwłocznie skontaktować się z lekarzem.

Ważna informacja dotycząca potencjalnie poważnych reakcji
U niewielkiej liczby pacjentów przyjmujących lek Gabagamma mogą wystąpić reakcje alergiczne lub
reakcje skórne, w tym ciężkie reakcje skórne, które nie leczone mogą doprowadzić do wystąpienia
poważnych komplikacji. W trakcie przyjmowania leku Gabagamma pacjent powinien znać te objawy, aby
móc obserwować się pod kątem ich wystąpienia.
Należy uważnie przeczytać opis objawów znajdujący się w niniejszej ulotce w punkcie 4 „Należy
bezzwłocznie skontaktować się z lekarzem jeśli po przyjęciu leku Gabagamma wystąpi jeden z poniższych
objawów ponieważ może on przyjąć ciężką postać.”

Stosowanie leku Gabagamma z innymi lekami

Niektóre leki mogą mieć wpływ na działanie leku Gabagamma, tak jak lek Gabagamma może osłabiać
działanie innych leków stosowanych w tym samym czasie. Dotyczy to:
    • wszystkich leków zawierających morfinę; w przypadku takich leków należy więc skonsultować się z
        lekarzem lub farmaceutą, ponieważ morfina może wzmocnić działanie leku Gabagamma;
    • leków zobojętniających sok żołądkowy ponieważ mogą one osłabić wchłanianie leku Gabagamma z
        żołądka. Dlatego zaleca się zażywanie leku Gabagamma najwcześniej po dwóch godzinach od
        zażycia leku zobojętniającego sok żołądkowy.

Ponieważ Gabagamma może wpływać na wyniki niektórych badań laboratoryjnych, w razie wykonywania
badania moczu należy poinformować lekarza lub szpital, że przyjmuje się lek Gabagamma.
Nie należy przyjmować leku Gabagamma dodatkowo do stosowanego już leczenia, chyba że lekarz zaleci
inaczej.
Należy poinformować lekarza o wszystkich ostatnio przyjmowanych lekach, także tych dostępnych bez
recepty.


Stosowanie leku Gabagamma z jedzeniem i piciem

Lek Gabagamma można przyjmować z posiłkiem lub niezależnie od posiłków.


Ciąża i karmienie piersią

Ciąża
Nie należy przyjmować leku Gabagamma w czasie ciąży, chyba że lekarz zaleci inaczej. W przypadku
zajścia w ciążę nie należy nagle przerywać przyjmowania leku Gabagamma, ponieważ może to mieć
poważne konsekwencje dla matki i dziecka.
W przypadku zajścia w ciążę, podejrzenia ciąży lub planowania ciąży podczas przyjmowania leku
Gabagamma, należy niezwłocznie skontaktować się z lekarzem.
Kobiety w wieku rozrodczym muszą stosować skuteczną metodę antykoncepcji.


Karmienie piersią
Gabapentyna, substancja czynna leku Gabagamma, przenika do mleka kobiecego. Ponieważ nie wiadomo,
jaki wpływ ma ona na karmione piersią dziecko, nie zaleca się karmienia piersią podczas stosowania leku
Gabagamma, chyba że lekarz zaleci inaczej.

Należy poradzić się lekarza lub farmaceuty przed zażyciem każdego leku.


Prowadzenie pojazdów i obsługa maszyn

Gabagamma może wywoływać zawroty głowy, senność i uczucie zmęczenia.
Jeśli wystąpią takie objawy, nie należy prowadzić pojazdów, obsługiwać maszyn, ani używać
niebezpiecznych narzędzi do momentu przekonania się, jak lek wpływa na zdolność do wykonywania tych
czynności.

Ważne informacje o niektórych składnikach leku Gabagamma

Lek Gabagamma kapsułki twarde zawiera laktozę (rodzaj cukru). Jeśli u pacjenta występuje nietolerancja
niektórych cukrów, należy skontaktować się z lekarzem przed zastosowaniem tego leku.


3.    JAK STOSOWAĆ LEK GABAGAMMA

Lek Gabagamma należy stosować zawsze zgodnie z zaleceniami lekarza. W przypadku wątpliwości należy
zwrócić się o poradę do lekarza lub farmaceuty.

Odpowiednią dla pacjenta dawkę ustala lekarz.

Kapsułki należy zawsze połykać w całości popijając dużą ilością wody.

Stosowanie leku Gabagamma można przerwać dopiero po zleceniu przez lekarza.

Padaczka:

Dorośli i młodzież:
Należy przyjmować taką ilość kapsułek, jaką zlecił lekarz. Zazwyczaj lekarz stopniowo zwiększa dawki
Najczęściej stosowana dawka początkowa wynosi od 300 mg do 900 mg na dobę.
Następnie może ona być stopniowo zwiększana do dawki maksymalnej wynoszącej 3600 mg na dobę,
podzielonej na 3 mniejsze dawki (jedna rano, jedna po południu i jedna wieczorem).

Dzieci w wieku 6 lat i starsze:
Wielkość dawki podawanej dziecku ustala lekarz, wyliczając ją na podstawie masy ciała dziecka.
Leczenie rozpoczyna się od małej dawki początkowej, która zwiększana jest stopniowo przez okres około 3
dni.
Zazwyczaj stosowana dawka leku zapewniająca opanowanie padaczki wynosi od 25 do 35 mg/kg masy ciała
na dobę. Dawka ta zazwyczaj stosowana jest w 3 podzielonych dawkach, co polega na codziennym
podawaniu kapsułki (kapsułek) zwykle rano, po południu i wieczorem.

Lek Gabagamma nie jest zalecany dla dzieci poniżej 6 lat.
Obwodowy ból neuropatyczny:

Dorośli:
Należy przyjmować taką ilość kapsułek, jaką zlecił lekarz. Zazwyczaj lekarz stopniowo zwiększa dawki.
Najczęściej stosowana dawka początkowa wynosi od 300 mg do 900 mg na dobę.
Następnie może ona być stopniowo zwiększana do dawki maksymalnej wynoszącej 3600 mg na dobę
podzielonej na 3 mniejsze dawki (jedna rano, jedna po południu i jedna wieczorem).

Osoby w podeszłym wieku:
W przypadku osób w podeszłym wieku (powyżej 65 lat) nie ma konieczności zmniejszenia dawki, chyba że
występują choroby nerek.

Choroba nerek lub hemodializa
Lekarz może zalecić inny schemat dawkowania w przypadku choroby nerek lub hemodializy.

Jeśli wydaje się, że działanie leku Gabagamma jest za mocne lub za słabe, należy skontaktować się z
lekarzem lub farmaceutą tak szybko jak to jest możliwe.


W przypadku zażycia większej dawki leku Gabagamma niż zalecane:

Większa niż zalecana dawka leku może spowodować nasilenie działań niepożądanych, w tym utratę
świadomości, zawroty głowy, podwójne widzenie, zaburzenia mowy, senność i biegunkę. Należy
natychmiast skontaktować się z lekarzem lub udać się bezzwłocznie do najbliższego szpitalnego oddziału
pomocy doraźnej, zabierając z sobą pozostałe kapsułki, opakowanie oraz ulotkę, tak aby personel szpitala
wiedział, jaki lek został przyjęty.


W przypadku pominięcia dawki leku Gabagamma:

W razie pominięcia dawki leku Gabagamma, należy przyjąć ją zaraz po przypomnieniu sobie, chyba że
nadszedł czas na kolejną dawkę. Nie należy stosować dawki podwójnej w celu uzupełnienia pominiętej
dawki.

W przypadku przerwania leczenia lekiem Gabagamma:

Nie należy przerywać stosowania leku Gabagamma, chyba że lekarz zaleci inaczej. Odstawianie leku należy
przeprowadzić stopniowo, przez okres minimum 1 tygodnia. Jeśli stosowanie leku Gabagamma zostanie
przerwane nagle lub zanim zaleci to lekarz, istnieje zwiększone ryzyko wystąpienia napadu padaczkowego,
bólu lub uczucia dyskomfortu.
Działania niepożądane występujące po nagłym odstawieniu leku mogą obejmować: niepokój, trudności w
zasypianiu, nudności, ból, pocenie się, ból w klatce piersiowej.
Należy poinformować lekarza o wystąpieniu któregokolwiek z podanych działań niepożądanych.

W razie wątpliwości związanych ze stosowaniem leku należy zwrócić się do lekarza lub farmaceuty.


4.    MOŻLIWE DZIAŁANIA NIEPOŻĄDANE

Jak każdy lek, Gabagamma może powodować działania niepożądane, chociaż nie u każdego one wystąpią


Należy bezzwłocznie poinformować lekarza o wystąpieniu któregokolwiek z poniższych objawów po
zastosowaniu tego leku. Chociaż są one bardzo rzadkie, mogą być bardzo poważne:
    •   obrzęk ust i twarzy, wysypka skórna i zaczerwienienie i (lub) utrata włosów (mogą być to objawy
        poważnej reakcji alergicznej);
    •   Lek Gabagamma może powodować poważne lub zagrażające życiu reakcje alergiczne, które mogą
        dotyczyć skóry lub innych części ciała jak np. wątroby lub komórek krwi. Przy takim typie reakcji
        wysypka może wystąpić lub nie. Wystąpienie tego typu reakcji może wymagać leczenia szpitalnego
        lub przerwania stosowania leku Gabagamma.
        Należy natychmiast skontaktować się z lekarzem jeśli wystąpi jeden z poniższych objawów:
        • wysypka skórna
        • pokrzywka
        • gorączka
        • nieustępujące powiększenie węzłów chłonnych
        • obrzęk warg i języka
        • zażółcenie skóry lub białek oczu
        • nietypowe siniaki lub krwawienie
        • silne zmęczenie lub osłabienie
        • nieoczekiwany ból mięśni
        • częste zakażenia
        Objawy te mogą być pierwszymi objawami poważnej reakcji alergicznej. Lekarz powinien zbadać
        pacjenta i zadecydować o kontynuacji lub przerwaniu stosowania leku Gabagamma.

    •   w przypadku hemodializy, należy poinformować lekarza o wystąpieniu bólu mięśni i (lub)
        osłabienia;
    •   utrzymujący się ból brzucha, nudności i wymioty (mogą to być objawy ostrego zapalenia trzustki).

Jeśli nasili się którekolwiek z poniższych działań niepożądanych lub wystąpią jakiekolwiek działania
niepożądane nie wymienione w tej ulotce, należy powiadomić lekarza lub farmaceutę.

Inne działanie niepożądane:

Bardzo częste działania niepożądane (mogą wystąpić częściej niż u 1 na 10 osób):
Zawroty głowy, brak koordynacji ruchów, zakażenia wirusowe, uczucie zmęczenia, gorączka.

Częste działania niepożądane (mogą wystąpić u 1 do 10 na 100 osób):
Drgawki, nagłe ruchy mięśni, zaburzenia mowy, utrata pamięci, drżenie, zaburzenia snu, bóle głowy,
zwiększenie wrażliwości skóry, osłabione czucie, zaburzenia koordynacji, nietypowe ruchy gałek ocznych,
nasilone lub zniesione odruchy.
Zapalenie płuc, zakażenia układu oddechowego, zakażenia układu moczowego, zakażenie, zapalenie ucha,
zmniejszenie liczby białych krwinek, anoreksja, zwiększony apetyt, złość wobec innych, dezorientacja,
wahania nastroju, depresja, lęk, nerwowość, zaburzenia myślenia.
Nieostre widzenie, podwójne widzenie, zawroty głowy, nadciśnienie tętnicze, zaczerwienienie lub
rozszerzenie naczyń krwionośnych, duszność, zapalenie oskrzeli, ból gardła, kaszel, uczucie suchości w
nosie lub katar, wymioty, nudności (mdłości), dolegliwości zębów, zapalenie dziąseł, biegunka, ból brzucha,
niestrawność, zaparcia, suchość w ustach lub gardle, wzdęcia.
Obrzęk twarzy, zasinienia, wysypka, swędzenie, trądzik, bóle stawowe, bóle mięśniowe, bóle pleców,
drżenie mięśni, zaburzenia wzwodu, obrzęk nóg i rąk lub obrzęk twarzy, tułowia, kończyn, trudności z
chodzeniem, osłabienie, ból, złe samopoczucie, objawy przypominające grypę, zmniejszenie liczby białych
krwinek, zwiększenie masy ciała, przypadkowe urazy, złamania kości, otarcia naskórka.

Dodatkowo w badaniach klinicznych zaobserwowano u dzieci agresywne zachowania i nagłe ruchy mięśni.

Niezbyt częste działania niepożądane ((mogą wystąpić u 1 do 10 na 1000 osób):

    •   reakcje alergiczne jak pokrzywka
    •   nieprawidłowe ruchy
    •   kołatanie serca
    •   obrzęk twarzy, tułowia i kończyn
     •    złe wyniki badań krwi wskazujące na chorobę wątroby.

Po wprowadzeniu do obrotu obserwowano następujące działania niepożądane:

     •    ostra niewydolność nerek, nietrzymanie moczu
     •    zapalenie trzustki
     •    zapalenie wątroby, żółtaczka (zażółcenie skóry i białkówek oczu)
     •    omamy
     •    nieprawidłowe ruchy, jak np. wykręcanie kończyn czy nagłe ich zgięcia, sztywność mięśni
     •    działania niepożądane po nagłym przerwaniu stosowania gabapentyny (lęk, zaburzenia snu,
          nudności, ból, nadmierne pocenie się), ból w klatce piersiowej
     •    powiększenie piersi
     •    zmniejszenie liczby płytek krwi (komórek odpowiedzialnych z krzepnięcie)
     •    dzwonienie w uszach
     •    zmiany w stężeniu glukozy we krwi u pacjentów z cukrzycą.


Jeśli nasili się którekolwiek z działań niepożądanych lub wystąpią jakiekolwiek działania niepożądane nie
wymienione w tej ulotce, należy powiadomić lekarza lub farmaceutę.


5.       JAK PRZECHOWYWAĆ LEK GABAGAMMA

Lek należy przechowywać w miejscu niedostępnym i niewidocznym dla dzieci.

Nie należy stosować leku Gabagamma po upływie terminu ważności zamieszczonego na opakowaniu.
Termin ważności oznacza ostatni dzień danego miesiąca.

Nie przechowywać w temperaturze powyżej 25ºC.

Blister z PVC/Al.: przechowywać w oryginalnym opakowaniu.


Leków nie należy wyrzucać do kanalizacji lub domowych pojemników na odpadki. Należy zapytać
farmaceutę co zrobić z lekami, których się już nie potrzebuje. Takie postępowanie pomoże chronić
środowisko.

6.   INNE INFORMACJE

Co zawiera lek Gabagamma

Substancją czynna jest gabapentyna.

Każda kapsułka Gabagamma 100 zawiera 100 mg gabapentyny (Gabapentinum)
Każda kapsułka Gabagamma 300 zawiera 300 mg gabapentyny (Gabapentinum)
Każda kapsułka Gabagamma 400 zawiera 400 mg gabapentyny (Gabapentinum)

Substancje pomocnicze

Zawartość kapsułki
Laktoza bezwodna
Skrobia kukurydziana
Talk

Otoczka kapsułki
Żelatyna
Tytanu dwutlenek (E 171)

Dodatkowo kapsułki twarde Gabagamma 300 zawierają:
Żelaza tlenek żółty (E 172)

Dodatkowo kapsułki twarde Gabagamma 400 zawierają:
Żelaza tlenek żółty (E 172)
Żelaza tlenek czerwony (E 172)

Jak wygląda lek Gabagamma i jak jest pakowany:

Kapsułki twarde

Gabagamma 100, kapsułki twarde:
Twarda żelatynowa kapsułka z nieprzezroczystą, białą częścią dolną i wieczkiem.

Gabagamma 300, kapsułki twarde:
Twarda żelatynowa kapsułka z nieprzezroczystą, żółtą częścią dolną i wieczkiem.

Gabagamma 400, kapsułki twarde:
Twarda żelatynowa kapsułka z nieprzezroczystą, pomarańczową częścią dolną i wieczkiem.

Lek pakowany jest w blistry z folii PVC/Al. i pudełka tekturowe po 20, 30, 50, 100 kapsułek twardych.

Nie wszystkie wielkości opakowań muszą znajdować się w obrocie.

Podmiot odpowiedzialny i wytwórca

Podmiot odpowiedzialny:

Wörwag Pharma GmbH & Co. KG
Calwer Str. 7
71034 Böblingen
Niemcy

Wytwórcy:

Artesan Pharma GmbH & Co. KG
Wendlandstrasse 1
29439 Lüchow
Niemcy

Dragenopharm Apotheker Püschl GmbH
Göllstrasse 1
84529 Tittmoning
Niemcy

Medis International a.s.
Karlovo náměstí 319/3
120 00 Prague 2
Czechy

Wörwag Pharma GmbH & Co. KG
Calwer Straße 7
70134 Böblingen
Niemcy
W celu uzyskania bardziej szczegółowych informacji należy zwrócić się do przedstawiciela podmiotu
odpowiedzialnego:


Wörwag Pharma GmbH & Co. KG
Przedstawicielstwo w Polsce
ul. Otrębuska 15
01-475 Warszawa
Tel: (022) 863 72 81
Fax: (022) 877 13 70

Ten produkt leczniczy jest zarejestrowany w krajach członkowskich Unii Europejskiej pod
następującymi nazwami:

Czechy:               Gabagamma 100/300/400 mg
Dania:                Gabagamma 100/300/400 mg hårde kapsler
Niemcy:               Gabagamma 100/300/400 mg Hartkapseln
Włochy:               Gabapentin AWP
Litwa:                Gabagamma 100/300/400 mg kietos kapsule
Polska:               Gabagamma 100/300/400
Słowenia:             Gabagamma 100/300/400 trde kapsule
Słowacja:             Gabagamma 100/300/400


Data opracowania ulotki: 21.12.2012

                
                        CHARAKTERYSTYKA PRODUKTU LECZNICZEGO


1. NAZWA PRODUKTU LECZNICZEGO

Gabagamma 100; 100 mg, kapsułki twarde


2. SKŁAD JAKOŚCIOWY I ILOŚCIOWY SUBSTANCJI CZYNNEJ

Każda kapsułka zawiera 100 mg gabapentyny (Gabapentinum)

Substancja pomocnicza:
Każda kapsułka twarda zawiera 22,5 mg laktozy bezwodnej.

Pełny wykaz substancji pomocniczych, patrz punkt 6.1


3. POSTAĆ FARMACEUTYCZNA

Kapsułki twarde

Twarda żelatynowa kapsułka z nieprzezroczystą, białą częścią dolną i wieczkiem.


4. SZCZEGÓŁOWE DANE KLINICZNE

    4.1 Wskazania do stosowania

Padaczka

Gabapentyna wskazana jest w leczeniu wspomagającym napadów częściowych i wtórnie
uogólnionych u dorosłych i dzieci w wieku 6 lat i starszych (patrz punkt 5.1)

Gabapentyna wskazana jest w monoterapii napadów częściowych i wtórnie uogólnionych u dorosłych
i młodzieży w wieku 12 lat i starszej.


Leczenie obwodowego bólu neuropatycznego

Gabapetyna wskazana jest w leczeniu obwodowego bólu neuropatycznego np. bolesna neuropatia
cukrzycowa, czy nerwoból po przebytym półpaścu u dorosłych.

    4.2 Dawkowanie i sposób podawania

Podanie doustne.

Gabapentyna może być przyjmowana podczas posiłków lub niezależnie od posiłków. Kapsułka
powinna być połknięta w całości z wystarczająca ilością płynu, np. szklanką wody.

Dla wszystkich wskazań schemat ustalania dawki w przypadku rozpoczynania leczenia opisano w
Tabeli 1. Schemat ten zalecany jest u dorosłych i młodzieży od 12 roku życia. Instrukcje dotyczące
dawkowania dla dzieci poniżej 12 roku życia podano w osobnym podpunkcie w dalszej części
niniejszego punktu.
Tabela 1
Schemat dawkowania na początku leczenia
Dzień 1                      Dzień 2                                Dzień 3
300 mg raz na dobę           300 mg dwa razy na dobę                300 mg trzy razy na dobę

Przerwanie leczenia
Zgodnie z najnowszą praktyką kliniczną, jeśli leczenie gabapentyną musi być przerwane, zaleca się
stopniowe odstawianie w czasie minimum 1 tygodnia, niezależnie od wskazania.


Padaczka

Padaczka zwykle wymaga długookresowej terapii. Dawkowanie ustalane jest przez lekarza
prowadzącego w zależności od indywidualnej tolerancji i skuteczności.

Dorośli i młodzież

W badaniach klinicznych skuteczny zakres dawek wynosił od 900 do 3600 mg na dobę. Terapia może
być rozpoczęta od zwiększania dawki w sposób opisany w Tabeli 1 lub poprzez podanie 300 mg trzy
razy na dobę w pierwszym dniu leczenia. Następnie w zależności od indywidualnej reakcji i tolerancji
pacjenta na lek, dawkę można zwiększać o 300 mg na dobę co 2 – 3 dni, aż do osiągnięcia
maksymalnej dawki 3600 mg na dobę. U niektórych pacjentów może być wskazane wolniejsze
zwiększanie dawki gabapentyny. Minimalny czas do osiągnięcia dawki 1800 mg na dobę to 1 tydzień;
dawki 2400 mg na dobę to 2 tygodnie, a dawki 3600 mg na dobę to 3 tygodnie. Dawkowanie do 4800
mg na dobę było dobrze tolerowane w długoterminowych otwartych badaniach klinicznych. Całkowita
dawka dobowa powinna być podzielona na trzy pojedyncze dawki, a maksymalny czas między
dawkami nie powinien być dłuższy niż 12 godzin, aby zapobiec napadom przełomowym.

Dzieci w wieku 6 lat i starsze.

Dawka początkowa powinna wynosić od 10 do 15 mg/kg na dobę, a dawka skuteczna osiągana jest
przez stopniowe zwiększanie dawki przez okres około 3 dni. Skuteczna dawka gabapentyny u dzieci w
wieku 6 lat i starszych wynosi od 24 do 35 mg/kg na dobę. Dawkowanie do 50 mg/kg na dobę były
dobrze tolerowane w długoterminowym badaniu klinicznym. Całkowita dawka dobowa powinna być
podzielona na trzy dawki pojedyncze, a maksymalny odstęp pomiędzy dawkami nie powinien
przekraczać 12 godzin.

Nie jest konieczne monitorowanie stężenia gabapentyny w osoczu w celu optymalizacji leczenia.
Ponadto gabapentyna może być stosowana w skojarzeniu z innymi przeciwdrgawkowymi produktami
leczniczymi bez obawy o zmiany stężenia w osoczu samej gabapentyny lub stężenia w surowicy
innych przeciwpadaczkowych produktów leczniczych.


Obwodowy ból neuropatyczny

Dorośli

Terapię można rozpocząć od zwiększania dawki w sposób opisany w Tabeli 1. Alternatywnie, leczenie
może być rozpoczęte od podania 900 mg na dobę w trzech równych dawkach podzielonych. Następnie
w zależności od indywidualnej reakcji i tolerancji pacjenta na lek, dawkę można zwiększać o 300 mg
na dobę co 2 do 3 dni do maksymalnej dawki 3600 mg na dobę. U niektórych pacjentów może być
wskazane wolniejsze zwiększanie dawki gabapentyny. Minimalny czas osiągnięcia dawki 1800 mg na
dobę to 1 tydzień, dawki 2400 mg na dobę to 2 tygodnie, a dawki 3600 mg na dobę to 3 tygodnie.
Nie oceniano skuteczności i bezpieczeństwa stosowania leku w leczeniu obwodowego bólu
neuropatycznego, takiego jak bolesna neuropatia cukrzycowa czy nerwoból po przebytym półpaścu, w
badaniach klinicznych przez okres dłuższy niż 5 miesięcy. Jeżeli pacjent będzie wymagał podawania
leku przez okres dłuższy niż 5 miesięcy z powodu obwodowego bólu neuropatycznego, lekarz
prowadzący powinien ocenić stan kliniczny pacjenta i konieczność dalszego leczenia.


Informacja wspólna dla wszystkich wskazań

U pacjentów w złym stanie ogólnym, np. z małą masą ciała, po przeszczepie itd., dawkę należy
zwiększać wolniej, albo stosując mniejsze dawki, albo zwiększając odstęp pomiędzy kolejnym
zwiększeniem dawki.

Stosowanie u pacjentów w podeszłym wieku ( powyżej 65. roku życia)

Osoby w podeszłym wieku mogą wymagać modyfikacji dawki z powodu pogarszającej się z wiekiem
czynności nerek (patrz Tabela 2) . Senność, obrzęki obwodowe i astenia mogą występować częściej u
pacjentów w podeszłym wieku.

Stosowanie u pacjentów z zaburzoną czynnością nerek.

Dostosowanie dawki zalecane u pacjentów z zaburzoną czynnością nerek i (lub) poddawanych
hemodializie jest opisane w Tabeli 2. Gabapentyna może być stosowana zgodnie z następującym
dawkowaniem u pacjentów z niewydolnością nerek


Tabela 2
Dawka gabapentyny u dorosłych w zależności od czynności nerek

Klirens kreatyniny (ml/min)                          Całkowita dawka dobowa a (mg na dobę)

≥80                                                  900 – 3600

50 - 79                                              600 – 1800

30 – 49                                              300 – 900

15 – 29                                              150 b – 600


< 15 c                                               150 b – 300


a
  Całkowita dawka dobowa powinna być podawana w trzech dawkach podzielonych. Zmniejszenie
dawki stosuje się u pacjentów z zaburzoną czynnością nerek (klirens kreatyniny < 79 ml/min)
b
  Należy podawać 300 mg co drugi dzień
c
  W przypadku pacjentów z klirensem kreatyniny < 15 ml/min, dawkę dobową należy zmniejszyć
proporcjonalnie do wartości klirensu kreatyniny (np. pacjenci z klirensem kreatyniny wynoszącym 7,5
ml/min powinni otrzymywać połowę dawki dobowej stosowanej u pacjentów z klirensem kreatyniny
wynoszącym 15 ml/min)

Stosowanie u pacjentów poddawanych hemodializie.

W przypadku pacjentów z bezmoczem poddawanych hemodializie, którzy nigdy wcześniej nie
otrzymywali gabapentyny, zaleca się podanie dawki nasycającej wynoszącej 300 do 400 mg, a
następnie 200 do 300 mg gabapentyny po każdych 4 godzinach hemodializy. W dniach pomiędzy
hemodializami nie powinno się podawać gabapentyny.

W przypadku pacjentów z niewydolnością nerek, poddawanych hemodializie, dawka podtrzymująca
powinna być oparta na zaleceniach zawartych w tabeli 2. Oprócz dawki podtrzymującej zaleca się
podawanie 200 do 300 mg po każdych 4 godzinach hemodializy.


    4.3 Przeciwwskazania

Nadwrażliwość na substancję czynną lub na którąkolwiek substancję pomocniczą.


    4.4 Specjalne ostrzeżenia i środki ostrożności dotyczące stosowania


U pacjentów, u których stosowano leki przeciwpadaczkowe w poszczególnych wskazaniach,
odnotowano przypadki myśli i zachowań samobójczych. Meta-analiza randomizowanych,
kontrolowanych placebo badań leków przeciwpadaczkowych również wskazuje na niewielkie
zwiększenie ryzyka myśli i zachowań samobójczych. Nie jest znany mechanizm powstawania tego
ryzyka, a dostępne dane nie wykluczają możliwości, że zwiększone ryzyko występuje także podczas
stosowania gabapentyny.

W związku z tym należy uważnie obserwować, czy u pacjenta nie występują oznaki myśli i zachowań
samobójczych i w razie konieczności rozważyć zastosowanie odpowiedniego leczenia. Pacjentów
(oraz ich opiekunów) należy poinformować, że w razie wystąpienia oznak myśli lub zachowań
samobójczych należy poradzić się lekarza.

Wysypka polekowa z eozynofilią i objawami ogólnymi (ang. DRESS Drug Rash with Eosinophilia
and Systemic Symptoms)

U pacjentów przyjmujących leki przeciwpadaczkowe włączając gabapentynę występowały ciężkie,
zagrażające życiu układowe reakcje nadwrażliwości jak wysypka polekowa z eozynofilią i objawami
ogólnymi (DRESS) (patrz punkt 4.8).
Należy zwrócić uwagę, że wczesne objawy nadwrażliwości jak gorączka lub uogólnione powiększenie
węzłów chłonnych mogą występować nawet bez wyraźnej wysypki. Jeśli wystąpią takie objawy,
należy bezzwłocznie ocenić stan pacjenta. Jeśli nie można ustalić innej etiologii tych objawów, należy
przerwać stosowanie gabapentyny.


Jeżeli w trakcie stosowania gabapentyny rozwinie się ostre zapalenia trzustki, należy rozważyć
przerwanie stosowania gabapentyny (patrz punkt 4.8).

Pomimo braku dowodów na występowanie napadów drgawkowych z odbicia po zastosowaniu
gabapentyny, nagłe odstawienie leków przeciwdrgawkowych u pacjentów z padaczką może wywołać
stan padaczkowy (patrz punkt 4.2)

Tak jak w przypadku innych leków przeciwpadaczkowych, podczas stosowania gabapentyny u
niektórych pacjentów może dochodzić do zwiększenia częstości napadów lub pojawienia się nowych
rodzajów napadów drgawkowych.

Tak jak w przypadku innych leków przeciwpadaczkowych, próby odstawienia dodatkowych leków
przeciwpadaczkowych u pacjentów opornych na terapię, u których stosowany jest więcej niż jeden lek
przeciwpadaczkowy, w celu osiągnięcia monoterapii gabapentyną, mają mały odsetek powodzeń.
Gabapentyna nie jest uważana za skuteczną w leczeniu napadów pierwotnie uogólnionych, takich jak
napady nieświadomości i może u niektórych pacjentów nasilać te objawy. W związku z tym u
pacjentów z napadami mieszanymi, włączając napady nieświadomości, gabapentyna powinna być
stosowana ostrożnie.

Nie przeprowadzono systematycznych badań z gabapentyną u pacjentów w wieku 65 lat i starszych.
W jednym badaniu z zastosowaniem podwójnie ślepej próby u pacjentów z bólem neuropatycznym
senność, obrzęki obwodowe i osłabienie występowały u nieco większego odsetka pacjentów w wieku
65 lat i starszych niż u pacjentów młodszych. Oprócz tego badania kliniczne w tej grupie nie
wskazują, aby profil zdarzeń niepożądanych różnił się od obserwowanego u młodszych pacjentów.
Nie przeprowadzono wystarczająco dokładnych badań nad wpływem długotrwałego (powyżej 36
tygodni) stosowania gabapentyny na procesy uczenia się, inteligencję oraz rozwój u dzieci i
młodzieży. Korzyści płynące z długotrwałej terapii należy zatem rozpatrywać w kontekście
potencjalnych zagrożeń.

Badania laboratoryjne

Podczas półilościowego oznaczania białka całkowitego w moczu testem paskowym możliwe jest
uzyskiwanie fałszywie dodatnich wyników. Zaleca się więc weryfikowanie dodatniego wyniku testu
paskowego metodami opartymi na innych zasadach analitycznych, np. metodą biuretową,
turbidymetryczną lub metodami wiązania barwników, albo też oznaczanie tego parametru od razu inną
metodą.

Lek nie powinien być stosowany u pacjentów z rzadko występującą dziedziczną nietolerancją
galaktozy, niedoborem laktazy (typu Lappa) lub zespołem złego wchłaniania glukozy-galaktozy.


   4.5 Interakcje z innymi produktami leczniczymi i inne rodzaje interakcji

W badaniu u zdrowych ochotników (N=12), kiedy 2 godziny przed podaniem 600 mg gabapentyny w
kapsułce podawano 60 mg morfiny w kapsułce o kontrolowanym uwalnianiu, średnia wartość AUC
dla gabapentyny uległa zwiększeniu o 44% w porównaniu do AUC dla gabapentyny podawanej bez
morfiny. Z tego względu pacjentów należy uważnie obserwować pod względem objawów
zahamowania czynności OUN, takich jak senność, a dawkę gabapentyny lub morfiny odpowiednio
zmniejszać.

Nie stwierdzono interakcji gabapentyny z fenobarbitalem, fenytoiną, kwasem walproinowym czy
karbamazepiną.

Farmakokinetyka gabapentyny w stanie stacjonarnym u zdrowych ochotników i u pacjentów z
padaczką otrzymujących leki przeciwpadaczkowe jest podobna.

Jednoczesne stosowanie gabapentyny i doustnych środków antykoncepcyjnych zawierających
noretydron i (lub) etynyloestradiol nie wpływa na farmakokinetykę w stanie stacjonarnym
którejkolwiek z tych substancji.

Jednoczesne stosowanie gabapentyny i leków zobojętniających sok żołądkowy zawierających glin i
magnez zmniejsza dostępność biologiczną gabapentyny do 24%. Zaleca się więc przyjmowanie
gabapentyny najwcześniej dwie godziny po przyjęciu leku zobojętniającego.

Probenecyd nie wpływa na wydalanie gabapentyny przez nerki.

Niewielkie zmniejszenie wydalania gabapentyny, obserwowane podczas jej jednoczesnego stosowania
z cymetydyną, nie ma jak się uważa większego znaczenia klinicznego.
   4.6 Wpływ na płodność, ciążę i laktację

Zagrożenia związane z padaczką oraz stosowaniem leków przeciwpadaczkowych

U potomstwa matek przyjmujących leki przeciwpadaczkowe ryzyko wad wrodzonych jest 2 - 3 razy
większe. Do najczęściej występujących zalicza się rozszczep wargi, wady wrodzone układu krążenia
oraz wady rozwojowe cewy nerwowej. Przyjmowanie kilku leków przeciwpadaczkowych
jednocześnie może być związane z większym ryzykiem wad wrodzonych aniżeli monoterapia,
w związku z tym bardzo istotne jest zastosowanie monoterapii zawsze wtedy, kiedy jest to możliwe.
Kobietom, które mogą zajść w ciążę lub są w wieku rozrodczym należy udzielić specjalistycznej
porady oraz powtórnie rozpatrzyć konieczność leczenia przeciwpadaczkowego w przypadku
planowania ciąży. Nie wolno nagle przerywać leczenia przeciwpadaczkowego, ponieważ może to
spowodować przełomowe napady drgawkowe, które mogą grozić poważnymi konsekwencjami
zarówno dla matki jak i dziecka. Opóźnienie rozwoju u dzieci urodzonych przez matki z padaczką
obserwowano rzadko. Nie jest możliwe ustalenie, czy opóźnienie rozwoju spowodowane jest
czynnikami genetycznymi, społecznymi, padaczką matki, czy leczeniem przeciwpadaczkowym.


Zagrożenie związane ze stosowaniem gabapentyny.

Brak jest wystarczających danych dotyczących stosowania gabapentyny u kobiet w ciąży.

Badania na zwierzętach wykazały toksyczny wpływ na rozrodczość (patrz punkt 5.3). Potencjalne
zagrożenie dla człowieka nie jest znane. Nie należy stosować gabapentyny w czasie ciąży, chyba że
potencjalne korzyści dla matki wyraźnie przeważają nad potencjalnym ryzykiem dla płodu.

Nie stwierdzono, czy stosowanie gabapentyny w okresie ciąży związane jest ze zwiększonym
ryzykiem wad wrodzonych u dziecka, ze względu na obecność padaczki oraz równoczesnego
stosowania leków przeciwpadaczkowych podczas każdej z opisywanych ciąż.

Gabapentyna przenika do mleka ludzkiego. Ponieważ wpływ gabapentyny na noworodki i niemowlęta
karmione piersią nie jest znany, podczas podawania produktu leczniczego kobietom karmiącym należy
zachować ostrożność. Gabapentyna powinna być stosowana u kobiet karmiących piersią jedynie
wtedy, kiedy korzyści w sposób oczywisty przeważają nad zagrożeniami.


   4.7 Wpływ na zdolność prowadzenia pojazdów mechanicznych i obsługiwania maszyn

Gabapentyna wywiera niewielki lub umiarkowany wpływ na zdolność prowadzenia pojazdów
mechanicznych i obsługiwania maszyn. Gabapentyna działa na ośrodkowy układ nerwowy i może
wywoływać senność, zawroty głowy lub inne podobne objawy. Nawet jeśli nasilenie ich jest
niewielkie lub umiarkowane, wspomniane działania niepożądane mogą być potencjalnie
niebezpieczne w przypadku pacjentów prowadzących pojazdy mechaniczne lub obsługujących
maszyny. Jest to szczególnie istotne na początku leczenia lub po zwiększeniu dawki.


   4.8 Działania niepożądane

Działania niepożądane obserwowane podczas badań klinicznych przeprowadzonych u pacjentów z
padaczką (jako terapia wspomagająca lub monoterapia) oraz z bólem neuropatycznym wymieniono
poniżej razem według klasy i częstości występowania (bardzo często (≥1/10), często (≥1/100 do
<1/10), niezbyt często ( ≥1/1000 do ≤1/100), rzadko (≥1/10 000 do ≤1/1000). Jeżeli działanie
niepożądane stwierdzano w badaniach klinicznych z różną częstością, wymienione zostało w kategorii
o największej z obserwowanych częstości występowania.
Dodatkowo działania niepożądane zaobserwowane w badaniach po wprowadzeniu do obrotu podano
poniżej kursywą jako Częstość nieznana (do chwili obecnej nie mogła zostać ustalona).Działania
niepożądane w każdej kategorii częstości występowania, uporządkowano według malejącej ciężkości
tych działań.

UKŁAD                                 DZIAŁANIE NIEPOŻĄDANE


Zakażenia i infestacje
Bardzo często:                        zakażenie wirusowe

Często:                               zapalenie płuc, zakażenia układu oddechowego, zakażenia
                                      dróg moczowych, zakażenie, zapalenie ucha środkowego


Zaburzenia krwi i układu limfatycznego
Często:                                leukopenia

Częstość nieznana:                    małopłytkowość

Zaburzenia układu immunologicznego
Rzadko:                            reakcje alergiczne (np. pokrzywka)

Częstość nieznana:                    wysypka polekowa nieznanego pochodzenia z eozynofilią i
                                      objawami uogólnionymi. (patrz punkt 4.4).

Zaburzenia metabolizmu i odżywiania
Często:                             jadłowstręt, wzmożone łaknienie

Zaburzenia psychiczne
Często:                               wrogość, stan splątania, labilność emocjonalna, depresja, lęk,
                                      nerwowość, zaburzenia myślenia

Częstość nieznana:                    omamy

Zaburzenia układu nerwowego
Bardzo często:                        senność, zawroty głowy, ataksja

Często:                               drgawki, hiperkinezy, upośledzenie wymowy, amnezja,
                                      drżenie, bezsenność, ból głowy, zaburzenia czucia jak
                                      parestezja czy niedoczulica, zaburzenia koordynacji, oczopląs,
                                      wzmożone, osłabione lub zniesione odruchy

Rzadko:                               hipokinezja

Częstość nieznana:                    zaburzenia ruchowe (np. choreoatetoza, dyskinezy, dystonia)

Zaburzenia oka
Często:                               zaburzenia widzenia, jak niedowidzenie, podwójne widzenie

Zaburzenia ucha i błędnika
Często:                               zawroty głowy
Częstość nieznana:                     szum uszny


Zaburzenia serca
Rzadko:                                kołatanie serca

Zaburzenia naczyń
Często:                                nadciśnienie tętnicze, rozszerzenie naczyń

Zaburzenia oddechowe, klatki piersiowej i śródpiersia
Często:                               duszność, zapalenie oskrzeli, zapalenie gardła, kaszel, nieżyt
                                      nosa



Zaburzenia żołądkowo-jelitowe
Często:                                wymioty, nudności, zaburzenia dotyczące zębów, zapalenia
                                       dziąseł, biegunka, ból brzucha, niestrawność, zaparcia,
                                       suchość błony śluzowej jamy ustnej i gardła, wzdęcia

Częstość nieznana:                     zapalenie trzustki


Zaburzenia wątroby i dróg żółciowych
Częstość nieznana:                   zapalenia wątroby, żółtaczka


Zaburzenia skóry i tkanki podskórnej
Często:                                obrzęk twarzy, plamica opisywana zazwyczaj jako
                                       występowanie zasinień wskutek urazów fizycznych, wysypka,
                                       świąd, trądzik

Częstość nieznana:                     zespół Stevensa-Johnsona, obrzęk naczynioruchowy, rumień
                                       wielopostaciowy, łysienie


Zaburzenia mięśniowo-szkieletowe, tkanki łącznej i kości
Często:                              bóle stawów, bóle mięśni, bóle pleców, drganie mięśni

Częstość nieznana:                     mioklonus

Zaburzenia nerek i dróg moczowych
Częstość nieznana:                     ostra niewydolność nerek, nietrzymanie moczu

Zaburzenia układu rozrodczego i piersi
Często:                                impotencja

Częstość nieznana:                     przerost piersi, ginekomastia


Zaburzenia ogólne i stany w miejscu podania
Bardzo często:                        uczucie zmęczenia, gorączka

Często:                                obrzęki obwodowe lub uogólnione, zaburzenia chodu,
                                       osłabienie, ból, złe samopoczucie, zespół grypowy
Niezbyt często:                      obrzęk uogólniony


Częstość nieznana:                   objawy abstynencyjne (głównie lęk, bezsenność, nudności,
                                     bóle, pocenie się), bóle w klatce piersiowej. Opisywano
                                     również nagłe zgony z niewyjaśnionych przyczyn, w których
                                     nie wykazano związku przyczynowo-skutkowego pomiędzy
                                     stosowaniem gabapentyny i zgonem.

Badania
Często:                              zmniejszenie liczby leukocytów we krwi, zwiększenie masy
                                     ciała

Niezbyt często:                      podwyższone wartości testów wątrobowych SGOT (AST),
                                     SGPT (ALT) i bilirubiny

Częstość nieznana:                   zmiany stężenia glukozy we krwi u pacjentów z cukrzycą

Urazy i zatrucia
Często:                              przypadkowe urazy, złamania, otarcia naskórka



Podczas leczenia gabapentyną opisywano przypadki ostrego zapalenia trzustki. Związek
przyczynowo-skutkowy pomiędzy stosowaniem gabapentyny a tym powikłaniem jest jednak niejasny
(patrz punkt 4.4).
U pacjentów leczonych hemodializą w końcowym stadium niewydolności nerek, stwierdzano
miopatię z podwyższonym stężeniem kinazy keratynowej.
Zakażenia dróg oddechowych, zapalenia ucha środkowego, drgawki i zapalenie oskrzeli stwierdzano
wyłącznie w badaniach klinicznych prowadzonych z udziałem dzieci. Dodatkowo w badaniach tych
często obserwowano agresywne zachowania i hiperkinezy.


    4.9 Przedawkowanie

Po przedawkowaniu do 49 g gabapentyny nie obserwowano ostrych, zagrażających życiu działań
toksycznych. Do objawów przedawkowania należały: zawroty głowy, podwójne widzenie, zamazana
mowa, senność, ospałość i łagodna biegunka. U wszystkich pacjentów nastąpiło pełne wyzdrowienie
po zastosowaniu leczenia wspomagającego. Zmniejszenie wchłaniania gabapentyny po dużych
dawkach może ograniczać ilość wchłoniętego leku podczas przedawkowania i minimalizować tym
samym jego działania toksyczne.
Przedawkowanie gabapentyny, szczególnie w skojarzeniu z innymi lekami wpływającymi na
ośrodkowy układ nerwowy, może powodować śpiączkę.
Pomimo, że gabapentynę można usunąć z organizmu poprzez hemodializę, zgodnie z
dotychczasowym doświadczeniem postępowanie takie nie jest zwykle konieczne. U pacjentów z
zaawansowaną niewydolnością nerek zastosowanie hemodializy może być jednak wskazane.
Nie udało się ustalić dawki letalnej gabapentyny pomimo podawania myszom i szczurom tak dużych
dawek jak 8000 mg/kg doustnie. Do objawów ostrej toksyczności u zwierząt zalicza się ataksję,
zaburzenia oddychania, opadanie powieki, zmniejszenie aktywności lub pobudzenie.


5. WŁAŚCIWOŚCI FARMAKOLOGICZNE
    5.1 Właściwości farmakodynamiczne

Grupa farmakoterapeutyczna: inne leki przeciwpadaczkowe
Kod ATC: N03 AX12
Dokładny mechanizm działania gabapentyny nie jest znany.
Pod względem budowy chemicznej gabapentyna jest podobna do neurotransmitera GABA (kwas
gamma-aminomasłowy), lecz jej mechanizm działania różni się od mechanizmu działania innych
substancji czynnych wchodzących w interakcję z synapsami GABA-energicznymi: walproinianu,
barbituranów, benzodiazepin, inhibitorów transaminazy GABA, inhibitorów wychwytu GABA,
agonistów GABA oraz proleków GABA. Badania in vitro, w których wykorzystywano znakowaną
gabapentynę, scharakteryzowały nowe peptydowe miejsce wiązania w tkance mózgowej szczura,
między innymi w obrębie kory nowej i hipokampa, co może mieć związek z działaniem
przeciwdrgawkowym i przeciwbólowym gabapentyny i jej pochodnych strukturalnych. Miejsce
wiązania gabapentyny zidentyfikowano w obrębie podjednostki alfa2-delta kanałów wapniowych
bramkowanych napięciem.

Gabapentyna w klinicznie istotnych stężeniach nie wiąże się w mózgu z innymi powszechnymi
receptorami dla leków lub neurotransmiterów, takimi jak receptor GABAA, GABAB,
benzodiazepinowy, dla glutaminianu, glicyny czy N-metylo-D-asparaginianu.

W warunkach in vitro gabapentyna nie wchodzi w interakcje z kanałami sodowymi, w czym różni się
od fenytoiny i karbamazepiny. W niektórych układach doświadczalnych in vitro gabapentyna
częściowo osłabia reakcje na agonistę glutaminianu, N-metylo-D-asparaginian (NMDA), jednak tylko
w stężeniach większych niż 100 µM, których nie osiąga się w warunkach in vivo. Gabapentyna
nieznacznie zmniejsza uwalnianie neurotransmiterów monoaminowych w warunkach in vitro.
Podawanie gabapentyny szczurom zwiększa obrót GABA w kilku obszarach mózgu w sposób
podobny do walproinianu sodu, choć w innych regionach. Znaczenie opisywanych kierunków działań
gabapentyny dla efektu przeciwdrgawkowego pozostaje nieustalone. U zwierząt gabapentyna szybko
przenika do mózgu, zapobiegając napadom wywoływanym maksymalnymi elektrowstrząsami,
związkami chemicznymi wywołującymi drgawki, w tym inhibitorami syntezy GABA, oraz w
genetycznych modelach padaczki.
Badanie kliniczne dotyczące terapii wspomagającej napadów częściowych u dzieci w wieku od 3 do
12 lat wykazało widoczną, ale nieznaczącą statystycznie różnicę w 50% odpowiedzi na leczenie, na
korzyść grupy gabapentyny w porównaniu z grupą placebo. Dodatkowe analizy post-hoc odpowiedzi
na leczenie w zależności od wieku nie wykazały statystycznie istotnego wpływu wieku, ani jako
zmiennej ciągłej, ani dychotomicznej (grupy wiekowe 3-5 oraz 6-12 lat).
Dane ze wspomnianych analiz post-hoc podsumowano w poniższej tabeli:


Odpowiedź (≥ 50% popraw) w zależności od leczenia i wieku populacji MITT*

Kategoria wiekowa        Placebo                 Gabapentyna              Wartość P

< 6 lat                  4/21 (19,0%)            4/17 (23,5%)             0,7362

Od 6 do 12 lat           17/99 (17,2%)           20/96 (20,8%)            0,5144

    *Zmodyfikowana populacja oceniana według zasady „Intent to treat” (MITT) została określona
    jako wszyscy pacjenci zrandomizowani do badanego leczenia, którzy poza tym mieli nadające się
    do oceny dzienniczki napadów dostępne w ciągu 28 dni, zarówno fazy wstępnej, jak i fazy
    podwójnie ślepej.


    5.2 Właściwości farmakokinetyczne
Wchłanianie

Po podaniu doustnym gabapentyna osiąga maksymalne stężenie w osoczu po 2 – 3 godzinach.
Biodostępność gabapentyny (odsetek wchłoniętej dawki) wykazuje tendencję do zmniejszania się
wraz ze zwiększaniem dawki. Bezwzględna biodostępność kapsułki 300 mg wynosi około 60%. Nie
stwierdzono, aby pożywienie, w tym dieta bogatotłuszczowa, miało klinicznie istotny wpływ na
farmakokinetykę gabapentyny.

Na farmakokinetykę gabapentyny nie ma wpływu wielokrotne podawanie. Choć w badaniach
klinicznych stężenie gabapentyny w osoczu wahało się od 2 µg/ml do 20 µg/ml, stężenia te nie miały
wartości predykcyjnej, jeżeli chodzi o bezpieczeństwo czy skuteczność. Parametry farmakokinetyczne
podano w tabeli 3.

Tabela 3
Podsumowanie średnich parametrów farmakokinetycznych gabapentyny (% CV) w stanie
stacjonarnym podczas stosowania leku co 8 godzin

Parametr               300 mg                  400 mg                    800 mg
farmakokinetyczny (N = 7)                      (N=14)                    (N=14)
                       Średnio      % CV       Średnio       % CV        Średnio      % CV
C max (µg/ml)          4,02         (24)       5,74          (38)        8,71         (29)
t max (h)              2,7          (18)       2,1           (54)        1,6          (76)
t ½ (h)                5,2          (12)       10,8          (89)        10,6         (41)
AUC (0-8)              24,8         (24)       34,5          (34)        51,4         (27)
(µg. h/ml)
Ae% (%)                Brak         Brak       47,2          (25)        34,4         (37)
                       danych       danych
Cmax = maksymalne stężenie leku w osoczu w stanie stacjonarnym
t max = czas do osiągnięcia C max
t ½ = okres półtrwania w fazie eliminacji
AUC (0-8) = pole powierzchni pod krzywą stężeń leku w osoczu w czasie od 0 do 8 godzin po
podaniu dawki
Ae% = odsetek dawki, która została wydalona z moczem w postaci niezmienionej od chwili podania
leku do 8 godzin po podaniu


Dystrybucja

Gabapentyna nie wiąże się z białkami osocza i jej objętość dystrybucji wynosi 57,7 l. U pacjentów z
padaczką stężenie gabapentyny w płynie mózgowo-rdzeniowym stanowi około 20% stężenia w stanie
stacjonarnym osiągniętego w osoczu. Gabapentyna obecna jest w mleku kobiet karmiących piersią.

Metabolizm

Nie ma dowodów na to, że organizm ludzki metabolizuje gabapentynę. Nie indukuje ona
wątrobowych oksydaz o mieszanej funkcji, uczestniczących w metabolizmie leków.

Wydalanie

Gabapentyna jest wydalana z organizmu przez nerki wyłącznie w postaci niezmienionej. Okres
półtrwania w fazie eliminacji gabapentyny nie zależy od dawki i wynosi średnio 5 – 7 godzin.
U pacjentów w podeszłym wieku oraz u pacjentów z zaburzoną czynnością nerek klirens gabapentyny
z osocza jest zmniejszony. Stała szybkość eliminacji gabapentyny, klirens z osocza oraz klirens
nerkowy wykazują zależność proporcjonalną do klirensu kreatyniny.
Gabapentyna usuwana jest z osocza przez hemodializę. U pacjentów z zaburzoną czynnością nerek lub
poddawanych hemodializie zaleca się modyfikowanie dawkowania (patrz punkt 4.2).
Farmakokinetykę gabapentyny u dzieci ustalono w grupie pięćdziesięciu zdrowych osób o rozpiętości
wieku od 1 miesiąca do 12 lat. Stężenie gabapentyny w osoczu u dzieci powyżej 5 lat jest ogólnie
podobne do stężenia stwierdzanego u dorosłych, przy przeliczeniu dawki leku w mg na kilogram masy
ciała.


Liniowość/nieliniowość

Biodostępność gabapentyny (odsetek wchłoniętej dawki) zmniejsza się wraz ze wzrostem dawki, co
wpływa na nieliniowość parametrów farmakokinetycznych, do których zalicza się parametr
dostępności biologicznej (F), np. Ae%, CL/F, Vd/F. Farmakokinetyka procesu eliminacji (parametry
farmakokinetyczne, które nie zawierają wartości F, na przykład CLr i t1/2) najlepiej opisuje model
liniowy. Stężenie gabapentyny w osoczu w stanie stacjonarnym daje się przewidywać z danych
dotyczących podania jednorazowego.


   5.3 Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie

Działanie rakotwórcze

Przeprowadzono badanie, w którym podawano przez okres dwóch lat gabapentynę z pokarmem w
dawkach 200, 600 i 2000 mg/kg na dobę myszom i 250, 1000 i 2000 mg/kg/dobę szczurom.
Statystycznie znamienny wzrost częstości występowania nowotworów z komórek zrazikowych
trzustki stwierdzono wyłącznie u samców szczura przy największej dawce gabapentyny. Maksymalne
stężenie gabapentyny w osoczu szczurów otrzymujących dawkę 2000 mg/kg/dobę 10-krotnie
przekraczało stężenia leku w osoczu u ludzi otrzymujących 3600 mg gabapentyny na dobę.
Nowotwory z komórek zrazikowych trzustki to nowotwory o niskim stopniu złośliwości – nie
wpływały na przeżywalność samców szczurów, nie dawały przerzutów, nie naciekały okolicznych
tkanek i były podobne do nowotworów obserwowanych u zwierząt kontrolnych. Znaczenie rozwoju
nowotworów z komórek zrazikowych trzustki występujących u samców szczura dla ryzyka
rakotwórczego u ludzi jest niejasne.


Działanie mutagenne

Nie wykazano gentoksyczności gabapentyny. W standardowych oznaczeniach in vitro z
zastosowaniem komórek bakterii lub ssaków lek ten nie wykazywał działania mutagennego.
Gabapentyna nie powodowała strukturalnych aberracji chromosomowych w komórkach ssaków ani w
warunkach in vitro, ani in vivo i nie indukowała powstawania jąderek w komórkach szpiku kostnego
chomika.


Upośledzenie płodności

Nie wykazano żadnych działań niepożądanych, dotyczących płodności czy rozrodczości u szczurów,
którym podawano dawki do 2000 mg/kg (dawka około 5-krotnie przekraczająca maksymalną dawkę u
człowieka wyrażoną w mg/m2).


Działanie teratogenne

Gabapentyna nie zwiększyła występowania wad wrodzonych w porównaniu z grupą kontrolną u
potomstwa myszy, szczurów i królików w dawkach o odpowiednio 50, 30, 25 razy większych niż
dawka dobowa, która u ludzi wynosi 3600 mg (dawki te odpowiadały odpowiednio czterokrotności,
pięciokrotności i ośmiokrotności dawki dobowej u człowieka wyrażonej w mg/m2).

U gryzoni gabapentyna powodowała opóźnienie kostnienia w obrębie kości czaszki, kręgów, kończyn
przednich i tylnych, co wskazywałoby na opóźnienie rozwoju płodowego. Efekty te obserwowano,
kiedy ciężarne myszy w okresie organogenezy otrzymywały doustnie dawki wynoszące 1000 lub 3000
mg/kg/dobę oraz kiedy szczury otrzymywały dawki 500, 1000 lub 2000 mg/kg przed oraz w trakcie
okresu godowego i przez cały okres ciąży. Dawki te odpowiadają około 1- do 5-krotności dawki u
człowieka wynoszącej 3600 mg w przeliczeniu na mg/m2.

Działania teratogennego nie stwierdzono u ciężarnych myszy, którym podawano dawkę 500
mg/kg/dobę (około połowy dawki dobowej u człowieka wyrażonej w mg/m2).

W badaniu płodności i ogólnej rozrodczości szczurów obserwowano zwiększoną częstość
występowania wodniaka moczowodu i (lub) wodonercza przy dawce wynoszącej 2000 mg/kg/dobę,
przy dawce wynoszącej 1500 mg/kg/dobę w badaniu teratologicznym oraz przy dawce wynoszącej
500, 1000 i 2000 mg/kg/dobę w badaniu perinatalnym i postnatalnym. Znaczenie tych obserwacji nie
jest znane, jednak mogą one być związane z opóźnionym rozwojem. Dawki te również odpowiadają
około 1- do 5-krotności dawki dobowej u człowieka wynoszącej 3600 mg w przeliczeniu na mg/m2.

W badaniu teratogenności na królikach, przy dawkach wynoszących 60, 300 i 1500 mg/kg/dobę
podawanych w okresie organogenezy, występowała zwiększona częstość poronień po zagnieżdżeniu.
Dawki te odpowiadają około ¼- do 8-krotności dawki dobowej u człowieka wynoszącej 3600 mg w
przeliczeniu na mg/m2.


6. DANE FARMACEUTYCZNE

    6.1 Wykaz substancji pomocniczych

Zawartość kapsułki
Laktoza bezwodna
Skrobia kukurydziana
Talk

Otoczka kapsułki
Żelatyna
Tytanu dwutlenek (E 171)

    6.2 Niezgodności farmaceutyczne

Nie dotyczy


    6.3 Okres ważności

3 lata


    6.4 Specjalne środki ostrożności przy przechowywaniu

Nie przechowywać w temperaturze powyżej 25ºC.
Blister z PVC/Aluminium: Przechowywać w oryginalnym opakowaniu.
   6.5 Rodzaj i zawartość opakowania

Blister z folii PVC/Aluminium

Wielkości opakowań

Blister: 20, 30, 50, 100 kapsułek twardych w tekturowym pudełku

Nie wszystkie wielkości opakowań muszą znajdować się w obrocie.




   6.6 Szczególne środki ostrożności dotyczące usuwania

Brak szczególnych wymagań.


7. PODMIOT ODPOWIEDZIALNY POSIADAJĄCY POZWOLENIE NA DOPUSZCZENIE
DO OBROTU

Wörwag Pharma GmbH & Co. KG
Calwer Str. 7
71 034 Böblingen
Niemcy


8. NUMER(Y) POZWOLENIA NA DOPUSZCZENIE DO OBROTU

Pozwolenie nr 15665


9. DATA WYDANIA PIERWSZEGO POZWOLENIA NA DOPUSZCZENIE DO
OBROTU/DATA PRZEDŁUŻENIA POZWOLENIA

17.06.2009/27.04.2011


10. DATA ZATWIERDZENIA LUB CZĘŚCIOWEJ ZMIANY TEKSTU
CHARAKTERYSTYKI PRODUKTU LECZNICZEGO

21.12.2012

                    

Inne leki Gabapentinum: