Falsigra:

Nazwa międzynarodowa:
Sildenafili citras
Podmiot odpowiedzialny:
POLFARMEX S.A., POLSKA
Pozwolenie w Polsce
17097
Pozwolenie w Europie
-
Producenci:
POLFARMEX S.A., POLSKA
Postać
tabletki powlekane
Dawka
0,1 g
Lek refundowany
Nie
Kategoria
Lek na receptę
Kod ATC
L02BG03
                                  ULOTKA DLA PACJENTA: INFORMACJA DLA UŻYTKOWNIKA

                                 Apo-Nastrol, 1 mg, tabletki powlekane
                                         Anastrozolum


Należy zapoznać się z treścią ulotki przed zastosowaniem leku.
-    Należy zachować tę ulotkę, aby w razie potrzeby móc ją ponownie przeczytać.
-    Należy zwrócić się do lekarza lub farmaceuty, gdy potrzebna jest rada lub dodatkowa
     informacja.
-    Lek ten został przepisany ściśle określonej osobie i nie należy go przekazywać innym, gdyż
     może im zaszkodzić, nawet jeśli objawy ich choroby są takie same.
-    Jeśli nasili się którykolwiek z objawów niepożądanych lub wystąpią jakiekolwiek objawy
     niepożądane niewymienione w ulotce, należy powiadomić lekarza lub farmaceutę.


Spis   treści ulotki:
1.      Co to jest Apo-Nastrol i w jakim celu się go stosuje
2.      Informacje ważne przed zastosowaniem leku Apo-Nastrol
3.      Jak stosować Apo-Nastrol
4.      Możliwe działania niepożądane
5.      Jak przechowywać Apo-Nastrol
6.      Inne informacje


1.     CO TO JEST APO-NASTROL I W JAKIM CELU SIĘ GO STOSUJE

Anastrozol, substancja czynna leku Apo-Nastrol, należy do grupy leków nazywanych inhibitorami
aromatazy. Apo-Nastrol jest stosowany w leczeniu kobiet po menopauzie, chorych na raka piersi,
u których stwierdzono w guzie obecność receptora estrogenowego.

Apo-Nastrol hamuje działanie aromatazy - enzymu biorącego udział w syntezie żeńskich
hormonów płciowych, takich jak estrogeny. Następuje to w wyniku hamowania działania
substancji (enzymu), nazywanego aromatazą.


2.     INFORMACJE WAŻNE PRZED ZASTOSOWANIEM LEKU APO-NASTROL

Kiedy nie stosować leku Apo-Nastrol

-      jeśli u pacjentki stwierdzono uczulenie (nadwrażliwość) na anastrozol lub którykolwiek z
       pozostałych składników leku Apo-Nastrol (patrz punkt 6, Inne informacje),
-      jeśli pacjentka jest w ciąży lub karmi piersią (patrz „Ciąża i karmienie piersią").

Jeżeli któraś z wymienionych powyżej sytuacji dotyczy pacjentki, nie należy stosować leku Apo-
Nastrol. W razie wątpliwości należy poradzić się lekarza lub farmaceuty.

Kiedy zachować szczególną ostrożność stosując lek Apo-Nastrol
Należy powiedzieć lekarzowi lub farmaceucie, jeśli:
-    jeśli pacjentka nadal miesiączkuje (nie wystąpiła jeszcze menopauza),
-    jeśli pacjentka stosuje lek zawierający tamoksyfen lub leki zawierające estrogeny (patrz
     „Stosowanie leku Apo-Nastrol z innymi lekami"),
-    u pacjentki występują jakiekolwiek choroby kości (osteoporoza),
-    jeśli u pacjentki występują choroby nerek lub wątroby,

W razie wątpliwości należy poradzić się lekarza lub farmaceuty.
W razie przyjęcia do szpitala należy poinformować personel o zażywaniu leku Apo-Nastrol.

Stosowanie leku Apo-Nastrol z innymi lekami
Należy powiedzieć lekarzowi o wszystkich przyjmowanych ostatnio lekach, również tych, które
wydawane są bez recepty, ponieważ Apo-Nastrol może wpływać na sposób działania niektórych
leków, a także niektóre leki mogą wpływać na Apo-Nastrol.

Nie należy stosować leku Apo-Nastrol, jeśli pacjentka stosuje już jeden z wymienionych leków:
-     niektóre leki stosowane do leczenia raka piersi (selektywne modulatory receptora
      estrogenowego), np. leki zawierające tamoksyfen, ponieważ Apo-Nastrol może przestać
      działać prawidłowo,
-     leki zawierające estrogen, takie jak hormonalna terapia zastępcza (HTZ).

Jeśli powyższa sytuacja dotyczy pacjentki, należy skontaktować się z lekarzem lub farmaceutą.

Należy powiedzieć lekarzowi, jeśli:
-    pacjentka stosuje jakikolwiek lek z grupy analogów LHRH, takie jak: gonadorelina, buserelina,
     leuprorelina, tryptorelina. Są to leki stosowane w leczeniu raka piersi, niektórych chorób
     kobiecych (ginekologicznych) i niepłodności.

Ciąża i karmienie piersią
Nie należy stosować leku Apo-Nastrol podczas ciąży i w okresie karmienia piersią. Należy przerwać
stosowanie leku Apo-Nastrol i skonsultować się z lekarzem w przypadku zajścia w ciążę.

Przed zastosowaniem każdego leku należy poradzić się lekarza.

Prowadzenie pojazdów i obsługa maszyn
Jest mało prawdopodobne, aby Apo-Nastrol zaburzał zdolność prowadzenia pojazdów i obsługiwania
urządzeń mechanicznych. Niemniej jednak u osób zażywających lek Apo-Nastrol obserwowano
przypadki osłabienia i senności. Jeśli powyższa sytuacja dotyczy pacjentki, należy skontaktować się
z lekarzem lub farmaceutą.

Ważne informacje o niektórych składnikach leku Apo-Nastrol
Lek zawiera cukier – laktozę jednowodną. Jeżeli stwierdzono wcześniej u pacjenta nietolerancję
niektórych cukrów, pacjent powinien skontaktować się z lekarzem przed przyjęciem leku.


3.   JAK STOSOWAĆ LEK APO-NASTROL

Lek Apo-Nastrol należy zawsze stosować zgodnie z zaleceniami lekarza. W przypadku wątpliwości
należy ponownie skontaktować się z lekarzem lub farmaceutą.
•     Zazwyczaj stosowana dawka leku Apo-Nastrol, to 1 tabletka raz na dobę.
•     Lek należy zażywać regularnie o tej samej porze.
•     Tabletkę należy połknąć w całości i popić wodą.
•     Apo-Nastrol można zażywać z pokarmem lub bez pokarmu.

Apo-Nastrol należy przyjmować tak długo, jak zaleci lekarz. Stosowanie leku jest długotrwałe, może
trwać nawet kilka lat.

Dzieci i młodzież
Apo-Nastrol nie powinien być stosowany u dzieci i młodzieży.

Zastosowanie większej niż zalecana dawki leku Apo-Nastrol
W razie zażycia większej niż zalecana dawki leku należy niezwłocznie zwrócić się do lekarza.
Pominięcie zastosowania leku Apo-Nastrol
W przypadku pominięcia dawki leku następną należy zażyć następnego dnia o zwykłej porze.

Nie należy stosować dawki podwójnej (dwie dawki w tym samym czasie) w celu uzupełnienia
pominiętej dawki.

Przerwanie stosowania leku Apo-Nastrol
Nie należy przerywać stosowania leku Apo-Nastrol bez konsultacji z lekarzem.

W razie wątpliwości związanych ze stosowaniem leku należy zwrócić się do lekarza lub farmaceuty.


4.   MOŻLIWE DZIAŁANIA NIEPOŻĄDANE

Jak każdy lek, Apo-Nastrol może powodować działania niepożądane, chociaż nie u każdego one
wystąpią.

Bardzo często (u więcej niż u 1 na 10 pacjentów):
•    ból głowy
•    uderzenia gorąca
•    nudności
•    wysypka
•    bóle i sztywność stawów
•    zapalenie stawów (artroza)
•    osłabienie
•    odwapnienie kości (osteoporoza)

Często (u mniej niż u 1 na 10 pacjentów):
•    utrata apetytu
•    zwiększenie stężenia cholesterolu w surowicy (wykażą to badania krwi)
•    senność
•    zespół cieśni nadgarstka (mrowienie, ból, chłód, osłabienie w części ręki)
•    biegunka
•    wymioty
•    zwiększenie aktywności enzymów wątrobowych wykazane w badaniach krwi
•    ścieńczenie i przerzedzenie włosów (utrata włosów)
•    reakcje alergiczne (nadwrażliwość) występujące na twarzy, ustach, języku
•    bóle kości
•    suchość pochwy
•    krwawienia z pochwy (obserwowane głównie w pierwszych tygodniach leczenia pacjentek
     z zaawansowanym rakiem piersi, u których zmieniono dotychczasową terapię hormonalną na
     leczenie lekiem Apo-Nastrol. Jeśli krwawienie się przedłuża, należy skontaktować się z
     lekarzem.)

Niezbyt często (u mniej niż u 1 na 100 pacjentów):
•    zmiany wyników badań krwi (zwiększenie aktywności gamma-GT i stężenia bilirubiny w
     surowicy)
•    zapalenie wątroby
•    rumień wielopostaciowy
•    trzaskający palec (utrudnione zginanie i prostowanie palców).

Rzadko (od 1 do 10 na 10 000 pacjentów):
• stany zapalne skóry, mogące obejmować czerwone plamy lub łuski
• wysypki skórne spowodowane nadwrażliwością (z powodu uczulenia lub reakcji
   anafilaktoidalnej)
     •   zapalenie małych naczyń krwionośnych powodujące purpurowe zabarwienie skóry. Bardzo
         rzadko mogą się pojawić bóle stawów, kości, nerek, znane jako plamica Henocha-
         Schönleina.

Bardzo rzadko (u mniej niż u 1 na 10 000 pacjentów)
•    niezwykle ciężkie reakcje skórne z pęcherzami i łuskami na skórze, znane jako zespół
     Stevensa-Johnsona.
•    reakcje alergiczne (nadwrażliwości) ze świądem gardła, które mogą powodować trudności w
     połykaniu i oddychaniu, znane jako obrzęk naczynioruchowy.

W razie wystąpienia wymienionych działań niepożądanych należy tak szybko, jak jest to możliwe,
skontaktować się z lekarzem lub zgłosić się do najbliższego szpitala:

Działanie na kości
Lek Apo-Nastrol zmniejsza stężenie estrogenów we krwi i może powodować zmniejszenie
wysycenia mineralnego kości. Dlatego u niektórych pacjentek może zwiększyć się ryzyko złamań
kości. Niezbyt często obserwowano zwiększenie stężenia gamma-glutamylotransferazy oraz
fosfatazy zasadowej (enzymów wątrobowych) w surowicy. Nie ustalono związku przyczynowo-
skutkowego między stosowaniem leku Apo-Nastrol a tymi zmianami.

Jeśli nasili się którykolwiek z objawów niepożądanych lub wystąpią jakiekolwiek objawy
niepożądane niewymienione w ulotce, należy powiadomić lekarza lub farmaceutę.


5.   JAK PRZECHOWYWAĆ LEK APO-NASTROL

Przechowywać w miejscu niedostępnym i niewidocznym dla dzieci. Lek mógłby im zaszkodzić.

Nie stosować leku Apo-Nastrol po upływie terminu ważności zamieszczonego na kartoniku. Termin
ważności oznacza ostatni dzień danego miesiąca.

Przechowywać w oryginalnym opakowaniu.

Leków nie należy wyrzucać do kanalizacji ani domowych pojemników na odpadki. Należy zapytać
farmaceutę co zrobić z lekami, których się już nie potrzebuje. Takie postępowanie pomoże chronić
środowisko.


6.   INNE INFORMACJE

Co zawiera Apo-Nastrol
-    Substancją czynną leku jest anastrozol. Jedna tabletka powlekana zawiera 1 mg anastrozolu.
-    Inne składniki leku to: laktoza jednowodna, powidon K 30, karboksymetyloskrobia
     sodowa typu A, magnezu stearynian, hypromeloza, tytanu dwutlenek (E171), makrogol 6000,
     talk.

Jak wygląda Apo-Nastrol i co zawiera opakowanie
Okrągłe, białe tabletki powlekane. Lek jest dostępny w blistrach zawierających po 28 lub 30 tabletek
powlekanych. Nie wszystkie wielkości opakowań muszą znajdować się w obrocie.

Podmiot odpowiedzialny i wytwórca

Podmiot odpowiedzialny:
Apotex Europe B.V.
Darwinweg 20
2333 CR Leiden
Holandia

Wytwórca:
Doppel Farmaceutici S.R.L.
Via Martíri Delle Foibe 1
29016 Cortemaggiore (PC)
Włochy

Genepharm S.A.
18th Marathonos Ave
15351 Pallini (Attiki)
Grecja

Data zatwierdzenia ulotki: 11/2011

                
                                              CHARAKTERYSTYKA PRODUKTU LECZNICZEGO


1. NAZWA PRODUKTU LECZNICZEGO

Apo-Nastrol, 1 mg, tabletki powlekane


2. SKŁAD JAKOŚCIOWY I ILOŚCIOWY

Każda tabletka powlekana zawiera 1 mg anastrozolu (Anastrozolum).

Substancja pomocnicza: każda tabletka powlekana zawiera 91 mg laktozy jednowodnej.

Pełny wykaz substancji pomocniczych, patrz punkt 6.1.


3. POSTAĆ FARMACEUTYCZNA

Tabletka powlekana.

Białe lub prawie białe, okrągłe, dwuwypukłe tabletki powlekane.


4. SZCZEGÓŁOWE DANE KLINICZNE

4.1 Wskazania do stosowania

Apo-Nastrol jest wskazany w:

•    leczeniu zaawansowanego raka piersi u kobiet po menopauzie, u których stwierdzono w guzie
     obecność receptora estrogenowego.
•    leczeniu uzupełniającym wczesnego raka piersi u kobiet po menopauzie, u których stwierdzono
     w guzie obecność receptora estrogenowego.
•    leczeniu uzupełniającym wczesnego raka piersi u kobiet po menopauzie, u których stwierdzono
     w guzie obecność receptora estrogenowego, po 2 do 3 latach leczenia uzupełniającego
     tamoksyfenem.

4.2 Dawkowanie i sposób podawania

Dawkowanie

Zalecana dawka produktu Apo-Nastrol u pacjentek dorosłych, w tym w podeszłym wieku, to jedna
tabletka 1 mg doustnie raz na dobę.
U pacjentek po menopauzie z wczesnym rakiem piersi, u których stwierdzono w guzie obecność
receptora estrogenowego, zaleca się hormonalne leczenie uzupełniające przez 5 lat.

Szczególne grupy pacjentów

Dzieci
Apo-Nastrol nie jest zalecany do stosowania u dzieci i młodzieży ze względu na niewystarczające
dane dotyczące bezpieczeństwa stosowania i skuteczności (patrz punkty 4.4 i 5.1).
Zaburzenia czynności nerek
Nie jest konieczna zmiana dawkowania u pacjentek z łagodnymi i umiarkowanymi zaburzeniami
czynności nerek. W przypadku stosowania u pacjentek z ciężkimi zaburzeniami czynności nerek
należy zachować ostrożność (patrz punkty 4.4 i 5.2).

Zaburzenia czynności wątroby
Nie jest konieczna zmiana dawkowania u pacjentek z łagodną niewydolnością wątroby. Zaleca się
zachowanie ostrożności w przypadku stosowania u pacjentek z ciężkimi zaburzeniami czynności
wątroby (patrz punkt 4.4).

Sposób stosowania

Produkt Apo-Nastrol jest przeznaczony do stosowania doustnego.

4.3 Przeciwwskazania

Produkt Apo-Nastrol jest przeciwwskazany:
•    u pacjentek w okresie ciąży i karmienia piersią,
•    u pacjentek ze stwierdzoną nadwrażliwością na anastrozol lub którąkolwiek substancję
     pomocniczą produktu jak to opisano w punkcie 6.1.

4.4 Specjalne ostrzeżenia i środki ostrożności dotyczące stosowania

Ogólne

Produkt Apo-Nastrol nie powinien być stosowany u pacjentek przed menopauzą. W przypadku
wątpliwości dotyczących stanu hormonalnego pacjentek należy wykonać oznaczenie stężenia
hormonów: hormonu luteinizującego [LH], hormonu stymulującego wydzielanie folikuliny [FSH] i
estradiolu w celu potwierdzenia menopauzy. Nie ma danych dotyczących jednoczesnego stosowania z
analogami LHRH.

Należy unikać jednoczesnego stosowania tamoksyfenu lub leków zawierających estrogeny z
produktem Apo-Nastrol, ponieważ zmniejsza to jego działanie farmakologiczne (patrz punkty 4.5 i
5.1).

Wpływ na wysycenie mineralne kości

Apo-Nastrol powoduje zmniejszenie zawartości estrogenów we krwi i może powodować zmniejszenie
wysycenia mineralnego kości. Dlatego u niektórych pacjentek może zwiększyć się ryzyko złamań
kości (patrz punkt 4.8).

Kobiety z rozpoznaną osteoporozą lub ryzykiem wystąpienia osteoporozy powinny mieć wykonane
badanie densytometryczne kości przed rozpoczęciem leczenia. Badanie to należy regularnie powtarzać
podczas leczenia. Jeżeli istnieją wskazania, należy rozpocząć leczenie lub profilaktykę osteoporozy i
regularnie monitorować ich skuteczność. Należy rozważyć zastosowanie leków specjalistycznych, np.
bisfosfonianów, które mogą zahamować utratę minerałów spowodowaną stosowaniem produktu Apo-
Nastrol u pacjentek po menopauzie (patrz punkt 4.8).

Pacjentki z zaburzeniami czynności wątroby

Produkt Apo-Nastrol nie był badany u pacjentek z rakiem piersi, z umiarkowanymi lub ciężkimi
zaburzeniami czynności wątroby. U pacjentek z niewydolnością wątroby może się zwiększyć
ekspozycja na anastrozol (patrz punkt 5.2); podczas stosowania produktu Apo-Nastrol u pacjentek z
umiarkowanymi lub ciężkimi zaburzeniami czynności wątroby należy zachować ostrożność (patrz
punkt 4.2). Leczenie powinno być oparte na ocenie korzyści i ryzyka u każdej pacjentki.
Pacjentki z zaburzeniami czynności nerek

Produkt Apo-Nastrol nie był badany u pacjentek z rakiem piersi, z umiarkowanymi lub ciężkimi
zaburzeniami czynności nerek. U pacjentek z ciężkimi zaburzeniami czynności nerek nie zwiększa się
ekspozycja na anastrozol (GRF<30ml/min., patrz punkt 5.2.); u pacjentek z ciężkimi zaburzeniami
czynności nerek należy produkt Apo-Nastrol stosować ostrożnie (patrz punkt 4.2).

Dzieci i młodzież

Apo-Nastrol nie jest zalecany do stosowania u dzieci i młodzieży ze względu na niewystarczające
dane dotyczące bezpieczeństwa stosowania i skuteczności w tej grupie pacjentów (patrz punkt 5.1).

Apo-Nastrol nie powinien być stosowany u chłopców z niedoborem hormonu wzrostu w połączeniu z
terapią hormonem wzrostu. W głównym badaniu klinicznym anastrozolu nie wykazano skuteczności i
nie ustalono bezpieczeństwa stosowania (patrz punkt 5.1). Ponieważ anastrozol zmniejsza stężenie
estradiolu, produktu Apo-Nastrol nie wolno stosować u dziewcząt z niedoborem hormonu wzrostu
jako uzupełnienia leczenia hormonem wzrostu. Długotrwałe dane dotyczące bezpieczeństwa u dzieci i
młodzieży są niedostępne.

Nadwrażliwość na laktozę

Produkt Apo-Nastrol zawiera laktozę. Produkt nie powinien być stosowany u pacjentek z rzadko
występującą dziedziczną nietolerancją galaktozy, niedoborem laktazy (typu Lapp) lub zespołem złego
wchłaniania glukozy-galaktozy.

4.5 Interakcje z innymi produktami leczniczymi i inne rodzaje interakcji

Anastrozol in vitro hamuje aktywność izoenzymów CYPs 1A2, 2C8/9 i .3A4. Badania kliniczne z
antypiryną i warfaryną wykazały, że anastrozol w dawce 1mg nie hamował znacząco metabolizmu
antypiryny i R- i S-warfaryny, co wskazuje, że jednoczesne podawanie produktu Apo-Nastrol z
innymi produktami leczniczymi nie wydaje się spowodować klinicznie istotnych interakcji lekowych z
udziałem izoenzymów CYP.

Enzymy biorące udział w procesie metabolizmu anastrozolu nie zostały zidentyfikowane.
Cymetydyna, która jest słabym niespecyficznym inhibitorem izoenzymów CYP nie ma wpływu na
stężenie anastrozolu w osoczu. Nie jest znany wpływ silnych inhibitorów CYP.

W analizie danych z badań klinicznych dotyczących bezpieczeństwa stosowania produktu nie
stwierdzono występowania interakcji u pacjentek zażywających jednocześnie anastrozol i inne, często
stosowane produkty lecznicze. Nie obserwowano klinicznie istotnych interakcji z bisfosfonianami
(patrz punkt 5.1).

Należy unikać jednoczesnego stosowania tamoksyfenu lub leków zawierających estrogeny z
produktem Apo-Nastrol, ponieważ zmniejsza to jego działanie farmakologiczne (patrz punkty 4.4 i
5.1).

4.6 Wpływ na płodność, ciążę i laktację

Ciąża

Nie ma danych na temat stosowania anastrozolu u kobiet w ciąży. Badania na zwierzętach wykazały
szkodliwy wpływ na rozrodczość (patrz punkt 5.3). Produkt Apo-Nastrol jest przeciwwskazany u
kobiet w okresie ciąży.
Karmienie piersią

Nie ma danych na temat stosowania anastrozolu w okresie karmienia piersią. Produkt Apo-Nastrol jest
przeciwwskazany u kobiet w okresie karmienia piersią.

Płodność

Wpływ stosowania anastrozolu na płodność ludzi nie był badany. Badania na zwierzętach wykazały
szkodliwy wpływ na reprodukcję (patrz punkt 5.3).

4.7 Wpływ na zdolność prowadzenia pojazdów i obsługiwania maszyn

Jest mało prawdopodobne, aby anastrozol zaburzał zdolność prowadzenia pojazdów i obsługiwania
urządzeń mechanicznych. U kobiet zażywających produkt Apo-Nastrol może wystąpić osłabienie i
senność. Jeżeli takie objawy utrzymują się, należy zachować ostrożność podczas prowadzenia
pojazdów i obsługiwania urządzeń mechanicznych.

4.8 Działania niepożądane

Poniższa tabela przedstawia działania niepożądane zgłaszane z badań klinicznych badań po
wprowadzeniu do obrotu lub raportów spontanicznych. Wyszczególnione kategorie częstości
występowania zostały skalkulowane z działań niepożądanych zaobserwowanych w dużym badaniu 3
fazy [ATAC], prowadzonym u 9 366 pacjentek po menopauzie z operacyjnym rakiem piersi,
leczonych uzupełniająco przez 5 lat (anastrozol, tamoksyfen w monoterapii lub stosowane
jednocześnie).

Wymienione poniżej działania niepożądane są uporządkowane zgodnie z klasyfikacją układów i
narządów (ang. System Organ Class - SOC) i częstością zdefiniowaną jako: bardzo często (>1/10),
często (>1/100, <1/10), niezbyt często (>1/1 000, <1/100), rzadko (>1/10 000, <1/1 000), bardzo
rzadko (<1/10 000). Najczęściej zgłaszanymi działaniami niepożądanymi były: bóle głowy, uderzenia
gorąca, nudności, pokrzywka, bóle i sztywność stawów, zapalenie stawów, osłabienie.

Tabela 1 Działania niepożądane według klasyfikacji układów i narządów (SOC) oraz częstości
Działania niepożądane według SOC i częstości
Zaburzenia metabolizmu i           Często               Anoreksja,
odżywiania                                              hipercholesterolemia.
Zaburzenia układu nerwowego        Bardzo często        Ból głowy.
                                   Często               Senność,
                                                        zespół cieśni nadgarstka*.
Zaburzenia naczyniowe                  Bardzo często    Uderzenia gorąca.
Zaburzenia żołądka i jelit             Bardzo często    Nudności.
                                       Często           Biegunka,
                                                        wymioty.
Zaburzenia wątroby i dróg              Często           Zwiększenie aktywności fosfatazy zasadowej,
żółciowych                                              aminotransferazy alaninowej (AlAT)
                                                        i aminotransferazy asparaginowej (AspAT) w
                                                        surowicy.
                                       Niezbyt często   Zwiększenie aktywności gamma-
                                                        glutamylotransferazy (gamma-GT) i stężenia
                                                        bilirubiny w surowicy,
                                                        zapalenie wątroby.
Zaburzenia skóry i tkanki podskórnej   Bardzo często    Wysypka.
                                       Często           Ścieńczenie i przerzedzenie włosów,
                                                        reakcje alergiczne
                                       Niezbyt często   Pokrzywka.
                                       Rzadko           Rumień wielopostaciowy,
                                                             reakcje anafilaktoidalne,
                                                             zapalenie naczyń skórnych, w tym przypadki
                                                             plamicy Henocha-Schönleina**.
                                       Bardzo rzadko         Zespół Stevensa-Johnsona,
                                                             obrzęk naczynioruchowy.
Zaburzenia mięśniowo-szkieletowe i     Bardzo często         Bóle i sztywność stawów,
tkanki łącznej                                               zapalenie stawów,
                                                             osteoporoza.
                                       Często                Bóle kości.
                                       Niezbyt często        Palec trzaskający.
Zaburzenia układu rozrodczego i        Często                Suchość pochwy,
piersi                                                       krwawienia z pochwy***
Zaburzenia ogólne i stany w miejscu    Bardzo często         Osłabienie.
podania

*   Przypadki zespołu cieśni nadgarstka zgłaszane były w większej liczbie u pacjentek stosujących anastrozol
    w trakcie badań klinicznych niż u tych zażywających tamoksyfen. Jednak większość tych przypadków
    jest zgłaszana u pacjentek posiadających predyspozycje do tego schorzenia.
** Zapalenie naczyń skórnych i przypadki plamicy Henocha-Schönleina nie były obserwowane u pacjentek
    w badaniu ATAC, dlatego częstość tego zdarzenia można określić jako "rzadko" (>1/10 000, <1/1000) w
    oparciu o najmniej korzystną wartość estymacji punktowej.
*** Krwawienia z pochwy obserwowano często, zwykle u pacjentek z zaawansowanym rakiem piersi,
    podczas pierwszych kilku tygodni po zmianie terapii z hormonalnej na terapię anastrozolem. Jeśli
    krwawienie się przedłuża należy rozważyć zmianę leczenia.

Zamieszczona poniżej tabela przedstawia częstość występowania określonych działań niepożądanych
dla mediany okresu obserwacji 68 miesięcy po rozpoczęciu badania ATAC, które niezależnie od
przyczyn wystąpiły w czasie prowadzenia badania lub do 14 dni po zakończeniu podawania produktu
w tym badaniu.

Tabela 2 Określone działania niepożądane w badaniu ATAC

                   Działania niepożądane                           Anastrozol         Tamoksyfen (N=3094)
                                                                   (N=3092)

Uderzenia gorąca                                                 1104 (35,7%)             1264 (40,9%)

Ból i sztywność stawów                                           1100 (35,6%)             911    (29,4%)

Zaburzenia nastroju                                              597    (19,3%)           554    (17,9%)

Zmęczenie/ osłabienie                                            575    (18,6%)           544    (17,6%)

Nudności i wymioty                                               393    (12,7%)           384    (12,4%)

Złamania kości                                                   315    (10,2%)           209     (6,8%)

Złamania kręgosłupa, główki kości udowej lub nadgarstka          133     (4,3%)           91      (2,9%)


Złamania nadgarstka                                              67      (2,2%)           50      (1,6%)

Złamania kręgosłupa                                              43      (1,4%)           22      (0,7%)

Złamania główki kości udowej                                     28      (0,9%)           26      (0,8%)

Zaćma                                                            182     (5,9%)           213     (6,9%)

Krwawienia z pochwy                                              167     (5,4%)           317    (10,2%)
Choroba niedokrwienna serca                                 127   (4,1%)         104    (3,4%)

Dławica piersiowa                                           71    (2,3%)         51     (1,6%)

Zawał mięśnia sercowego                                     37    (1,2%)         34     (1,1%)

Zaburzenia dotyczące tętnic wieńcowych                      25    (0,8%)         23     (0,7%)

Niedokrwienie mięśnia sercowego                             22    (0,7%)         14     (0,5%)

Wydzielina z pochwy                                         109   (3,5%)         408   (13,2%)

Zdarzenia żylnej choroby zakrzepowo-zatorowej               87    (2,8%)         140    (4,5%)

Powikłania zakrzepowo-zatorowe dotyczące żył głębokich, w   48    (1,6%)         74     (2,4%)
tym zatorowość płucna

Zdarzenia niedokrwienne mózgu                               62    (2,0%)         88     (2,8%)

Rak endometrium                                             4     (0,2%)         13     (0,6%)


Dla mediany okresu obserwacji 68 miesięcy częstość złamań w grupie otrzymującej produkt
anastrozol i odpowiednio w grupie otrzymującej tamoksyfen wynosiła 22 na 1000 pacjento-lat i 15 na
1000 pacjento-lat. Częstość złamań obserwowana w grupie zażywającej anastrozol była zbliżona do
częstości obserwowanej w populacji pacjentek po menopauzie o podobnym rozkładzie grup
wiekowych. Częstość występowania osteoporozy wynosiła 10,5% u pacjentek leczonych produktem
anastrozol oraz 7,3% u pacjentek leczonych tamoksyfenem.

Nie ma danych potwierdzających, że częstość złamań i występowania osteoporozy obserwowana w
przeprowadzonym badaniu wskazuje na ochronne działanie tamoksyfenu, swoiste działanie
anastrozolu, czy też oba wymienione działania.

4.9 Przedawkowanie

Dane kliniczne dotyczące przedawkowania anastrozolu są ograniczone. W badaniach przeprowadzonych
na zwierzętach anastrozol wykazywał niewielką toksyczność ostrą. W badaniach klinicznych stosowano
różne dawki leku. U zdrowych ochotników (mężczyzn ) podawano do 60 mg anastrozolu jednorazowo, a
u kobiet po menopauzie z zaawansowanym rakiem piersi - do 10 mg na dobę. Dawki te były dobrze
tolerowane. Nie ustalono wielkości jednorazowej dawki anastrozolu, która może wywołać zagrożenie
życia. Nie istnieje specyficzne antidotum na anastrozol, dlatego należy stosować leczenie objawowe.

W przypadku przedawkowania należy wziąć pod uwagę możliwość zatrucia wieloma substancjami. Jeśli
pacjent jest przytomny, można wywołać wymioty. Ze względu na niewielki stopień wiązania się
anastrozolu z białkami osocza, przydatna może być dializa. Należy stosować ogólne leczenie
podtrzymujące, w tym częste monitorowanie czynności życiowych i dokładną obserwację pacjenta.


5. WŁAŚCIWOŚCI FARMAKOLOGICZNE

5.1 Właściwości farmakodynamiczne

Grupa farmakoterapeutyczna: inhibitory enzymów, kod ATC: L02B G03

Mechanizm działania i aktywność farmakodynamiczna

Anastrozol jest silnym i wysoce selektywnym niesteroidowym inhibitorem aromatazy. U kobiet po
menopauzie estradiol jest wytwarzany głównie w tkankach obwodowych w wyniku przekształcenia
androstendionu do estronu z udziałem kompleksu enzymatycznego aromatazy. Estron ulega następnie
przekształceniu do estradiolu. Wykazano, że zmniejszenie stężenia estradiolu we krwi wywołuje
poprawę u kobiet z rakiem piersi. Za pomocą bardzo czułych testów stwierdzono, że u kobiet po
menopauzie stosowanie anastrozolu w dawce 1 mg na dobę hamuje wytwarzanie estradiolu o ponad
80%.

Anastrozol nie wykazuje aktywności progestagenowej, androgenowej ani estrogenowej.

Anastrozol podawany w dawce do 10 mg na dobę nie wpływa na wydzielanie kortyzolu i aldosteronu
zarówno bez, jak i po stymulacji wydzielania przez ACTH. Dlatego w czasie leczenia anastrozolem
nie jest konieczna suplementacja kortykosteroidów.

Bezpieczeństwo i skuteczność kliniczna

Zaawansowany rak piersi

Leczenie zaawansowanego raka piersi u pacjentek po menopauzie jako leczenie pierwszego rzutu.
Dwa podobne, podwójnie zaślepione, kontrolowane badania kliniczne (badanie 1033IL/0030 i badanie
1033IL/0027) prowadzono w celu zbadania skuteczności anastrozolu w porównaniu z tamoksyfenem
w leczeniu pierwszego rzutu raka piersi miejscowo zaawansowanego lub z przerzutami u pacjentek po
menopauzie z potwierdzoną lub nieznaną obecnością receptorów dla hormonów płciowych. Wszystkie
z 1 021 pacjentek zrandomizowano do grupy otrzymującej 1 mg anastrozolu raz na dobę lub 20 mg
tamoksyfenu raz na dobę. Pierwszorzędowymi punktami końcowymi w obu badaniach były: czas do
nawrotu guza, odsetek obiektywnych odpowiedzi guza i bezpieczeństwo stosowania.

Pod względem pierwszorzędowych punktów końcowych w badaniu 1033IL/0030 wykazano, że
anastrozol miał znaczącą statystycznie przewagę nad tamoksyfenem w zakresie czasu do nawrotu guza
(współczynnik ryzyka (HR) 142,95% przedział pewności (CI) [1,11, 1,82] mediana czasu do wznowy
11,1 i 5,6 miesięcy dla anastrozolu i dla tamoksyfenu odpowiednio, p=0,006), odsetek obiektywnych
odpowiedzi guza był podobny dla anastrozolu i tamoksyfenu. Badanie 1033IL/0027 wykazało, że
anastrozol i tamoksyfen wykazały podobny odsetek obiektywnych odpowiedzi guza i czasu do
nawrotu guza. Wyniki drugorzędowych punktów końcowych potwierdziły wyniki pierwszorzędowych
punktów końcowych. Nieliczne zgony podczas leczenia w obu grupach badanych, nie pozwalają
wyciągnąć wniosków na temat różnic w całkowitym przeżyciu.

Leczenie drugiego rzutu zaawansowanego raka piersi u pacjentek po menopauzie.
Anastrozol był badany w dwóch kontrolowanych badaniach klinicznych (badanie 0004 i badanie
0005) u pacjentek po menopauzie z zaawansowanym rakiem piersi, u których nastąpił nawrót po
leczeniu tamoksyfenem zarówno zaawansowanego jak i wczesnego raka piersi. Wszystkie z 764
pacjentek zostały zrandomizowane do otrzymania pojedynczej dawki dobowej 1 mg lub 10 mg
anastrozolu lub octanu megestrolu w dawce 40 mg cztery razy na dobę. Pierwszorzędowymi
zmiennymi skuteczności były czas do nawrotu i odsetek obiektywnych odpowiedzi. Odsetek
dłuższych (więcej niż 24 tygodnie) stabilizacji choroby, odsetek nawrotów i przeżyć również
podlegały analizie. W obu badaniach nie było znaczących różnic między sposobami leczenia w
odniesieniu do parametrów skuteczności.

Leczenie uzupełniające wczesnego raka piersi u pacjentek z potwierdzoną obecnością receptorów dla
hormonów płciowych

W dużym badaniu fazy III z udziałem 9 366 pacjentek po menopauzie z operacyjnym rakiem piersi
leczonych przez 5 lat wykazano statystycznie znamienną przewagę leczenia uzupełniającego
anastrozolem nad leczeniem tamoksyfenem pod względem czasu przeżycia wolnego od choroby.
Jeszcze większą korzyść u chorych otrzymujących anastrozol w porównaniu z tamoksyfenem
obserwowano dla tego parametru w prospektywnej ocenie populacji pacjentek z potwierdzoną
obecnością receptorów dla hormonów płciowych. Anastrozol był znamiennie statystycznie lepszy niż
tamoksyfen pod względem czasu do nawrotu. Przewaga ta była nawet większa niż dla parametru
przeżycia wolnego od choroby zarówno w populacji wszystkich pacjentek zakwalifikowanych do
badania (ang. intention-to-treat, ITT) jak i w populacji pacjentek z obecnością receptorów dla
hormonów płciowych.

Tabela 3 Zestawienie punktów końcowych w badaniu ATAC: analiza po zakończeniu
         5-letniego okresu leczenia
Punkty końcowe
dotyczące                                              Liczba zdarzeń (częstość)
skuteczności terapii
                                                                       Pacjentki z guzem z ekspresją
                                       Populacja ITT                   receptorów dla hormonów płciowych

                          Anastrozol               Tamoksyfen             Anastrozol             Tamoksyfen
                          (N=3 125)                 (N=3 116)             (N=2 618)               (N=2 598)
Przeżycie wolne od
choroby a                 575 (18,4)                651 (20,9)             424 (16,2)             497 (19,1)

Współczynnik ryzyka                        0,87                                           0,83
Dwustronny 95%
przedział ufności                       0,78 do 0,97                                   0,73 do 0,94

Wartość p                                 0,0127                                         0,0049
Przeżycie wolne od
wznowy odległej b         500 (16,0)                530 (17,0)             370 (14,1)             394 (15,2)

Współczynnik ryzyka                        0,94                                           0,93
Dwustronny 95%
przedział ufności                       0,83 do 1,06                                   0,80 do 1,07

Wartość p                                 0,2850                                         0,2838
                    c
Czas do nawrotu           402 (12,9)               498 (16,0)              282 (10,8)             370 (14,2)
Współczynnik ryzyka                        0,79                                           0,74
Dwustronny 95%
przedział ufności                       0,70 do 0,90                                   0,64 do 0,87

Wartość p                                 0,0005                                         0,0002
Czas do wznowy
odległej d                324 (10,4)               375 (12,0)              226 (8,6)              265 (10,2)

Współczynnik ryzyka                        0,86                                           0,84
Dwustronny 95%
przedział ufności                       0,74 do 0,99                                   0,70 do 1,00

Wartość p                                 0,0427                                         0,0559
Pierwotny rak drugiej
piersi                     35 (1,1)                    59 (1,9)             26 (1,0)               54 (2,1)

Iloraz szans                               0,59                                           0,47
Dwustronny 95%
przedział ufności                       0,39 do 0,89                                   0,30 do 0,76

Wartość p                                 0,0131                                         0,0018
Całkowite przeżycie e       411 (13,2)                420 (13,5)             296 (11,3)            301 (11,6)
Współczynnik ryzyka                          0,97                                          0,97
Dwustronny 95%
przedział ufności                        0,85 do 1,12                                 0,83 do 1,14

Wartość p                                   0,7142                                        0,7339
a
      Przeżycie wolne od choroby - dotyczy wszystkich przypadków nawrotu choroby w postaci wznowy
      miejscowej lub regionalnej, nowego guza drugiej piersi, wznowy odległej lub zgonu (niezależnie od
      przyczyny).
b
      Przeżycie wolne od wznowy - dotyczy wystąpienia wznowy odległej lub zgonu (niezależnie od
      przyczyny).
c
      Czas do nawrotu choroby jest definiowany jako czas do wystąpienia wznowy miejscowej lub regionalnej,
      nowego raka drugiej piersi, wznowy odległej lub zgonu z powodu raka piersi.
d
      Czas do wznowy odległej jest definiowany jako czas do wystąpienia wznowy odległej lub zgonu z
      powodu raka piersi.
e
      Liczba chorych (%), którzy zmarli.

Jednoczesne podawanie anastrozolu i tamoksyfenu nie wykazało zwiększenia skuteczności
w porównaniu z samym tamoksyfenem u wszystkich pacjentek, zarówno u wszystkich pacjentek jak i
u pacjentek, z obecnością receptora estrogenowego w guzie. Grupa leczona w ten sposób została
wyłączona z badania.
Przy medianie okresu obserwacji 10 lat w wyniku długotrwałej obserwacji porównawczej skutków
leczenia anastrozolem i tamoksyfenem wykazano zgodność wyników z poprzednimi analizami.

Leczenie uzupełniające wczesnego raka piersi u pacjentek z potwierdzoną obecnością receptorów dla
hormonów płciowych, które wcześniej były leczone tamoksyfenem w leczeniu uzupełniającym.

W badaniu fazy III (ABCSG 8) z udziałem 2579 pacjentek po menopauzie z wczesnym rakiem piersi,
u których stwierdzono w guzie obecność receptora estrogenowego, i które zostały poddane zabiegowi
chirurgicznemu z następczym napromienianiem lub bez napromieniania, oraz które nie otrzymywały
chemioterapii, zmiana leczenia na anastrozol po wcześniejszym, 2 letnim leczeniu uzupełniającym
tamoksyfenem wykazała statystycznie znamienną przewagę pod względem czasu przeżycia wolnego
od choroby, w porównaniu z leczeniem tamoksyfenem, przy medianie okresu obserwacji 24 miesiące.

Tabela 4 Zestawienie punktów końcowych w badaniu ABCSG 8: analiza danych
Punkty końcowe
dotyczące skuteczności                                  Liczba zdarzeń (częstość)
terapii
                                         Anastrozol                                 Tamoksyfen
                                         (N=1 297)                                   (N=1 282)

Przeżycie wolne od
choroby                                   65 (5,0)                                    93 (7,3)

Współczynnik ryzyka                                                0,67
Dwustronny 95%
przedział ufności                                             0,49 do 0,92

Wartość p                                                          0,014
Czas do nawrotu
choroby                                   36 (2,8)                                    66 (5,1)

Współczynnik ryzyka                                                0,53
Dwustronny 95%
przedział ufności                                             0,35 do 0,79
Wartość p                                                0,002
Czas do wznowy
odległej                             22 (1,7)                              41 (3,2)

Współczynnik ryzyka                                       0,52
Dwustronny 95%
przedział ufności                                     0,31 do 0,88

Wartość p                                                0,015
Pierwotny rak drugiej
piersi                                7 (0,5)                              15 (1,2)

Iloraz szans                                              0,46
Dwustronny 95%
przedział ufności                                     0,19 do 1,13

Wartość p                                                0,090
Przeżycie całkowite                  43 (3,3)                              45 (3,5)
Współczynnik ryzyka                                       0,96
Dwustronny 95%
przedział ufności                                     0,63 do 1,46

Wartość p                                                0,840


Dwa kolejne, podobne badania (GABG/ARNO 95 i ITA), z których w jednym pacjentki były
poddawane zarówno zabiegowi chirurgicznemu jak i chemioterapii, a także łączna analiza badań
ABCSG 8 i GABG/ARNO 95, potwierdziły te wyniki.

Profil bezpieczeństwa anastrozolu w tych trzech badaniach był zgodny z obserwowanym wcześniej, u
pacjentek po menopauzie z wczesnym rakiem piersi, u których stwierdzono w guzie obecność
receptora estrogenowego.

Wysycenie mineralne kości (ang. Bone Mineral Density BMD)

W badaniu klinicznym III/IV fazy (Badanie nad zastosowaniem anastrozolu z bisfosfonianami -
ryzedronianem [ang. Study o f anastrozole with the bisphosphonate risedronate SABRE]), 234 kobiety
po menopauzie z wczesnym rakiem piersi, z obecnością receptora estrogenowego w guzie, u których
zaplanowano leczenie anastrozolem w dawce 1 mg na dobę zostały zakwalifikowane do grupy
małego, umiarkowanego lub dużego ryzyka, zgodnie z występującym u nich ryzykiem złamań
niskoenergetycznych. Pierwszorzędowym parametrem skuteczności była analiza gęstości masy kostnej
w odcinku lędźwiowym kręgosłupa, przeprowadzona metodą DEXA. Wszystkie pacjentki
otrzymywały leczenie witaminą D i wapniem. Pacjentki w grupie małego ryzyka otrzymywały
wyłącznie anastrozol (N=42), pacjentki z grupy umiarkowanego ryzyka były randomizowane do
leczenia anastrozolem i ryzedronianem w dawce 35 mg, raz na tydzień (N=77) lub anastrozolem i
placebo (N=77), a pacjentki z grupy dużego ryzyka otrzymywały anastrozol i ryzedronian w dawce 35
mg, raz na tydzień (N=38). Pierwszorzędowym punktem końcowym była zmiana gęstości kości w
odcinku lędźwiowym kręgosłupa, po 12 miesiącach w stosunku do wartości w chwili rozpoczęcia
badania.

Główna analiza 12 miesięczna wykazała, że u pacjentek ze stwierdzonym wcześniej umiarkowanym
do dużego ryzykiem złamań niskoenergetycznych, otrzymujących anastrozol w dawce 1 mg na dobę w
połączeniu z ryzedronianem w dawce 35 mg, raz na tydzień, nie wystąpiło zmniejszenie gęstości masy
kostnej (oceniane w odcinku lędźwiowym kręgosłupa, metodą DEXA). Dodatkowo, nieznamienne
statystycznie zmniejszenie BMD obserwowano w grupie małego ryzyka otrzymującej tylko anastrozol
w dawce 1 mg na dobę. Wyniki te były jednakowe dla zmiany od początku badania BMD dla całego
stawu biodrowego, po 12 miesiącach, tj. drugiej zmiennej służącej do oceny skuteczności.

Wyniki badania dowodzą, że stosowanie bisfosfonianów można rozważyć u kobiet po menopauzie, z
wczesnym rakiem piersi, u których planowane jest leczenie anastrozol, w leczeniu możliwej
demineralizacji kości.

Dzieci

Anastrozol nie jest wskazany do stosowania u dzieci. Nie ustalono skuteczności w badanej populacji
dzieci (patrz poniżej). Liczba leczonych dzieci była zbyt mała, aby można było wyciągnąć wiarygodne
wnioski na temat bezpieczeństwa stosowania. Brak danych dotyczących możliwego, odległego
wpływu leczenia anastrozolem u dzieci i młodzieży (patrz także punkt 5.3).

Europejska Agencja Leków uchyliła obowiązek dostarczenia wyników badań z anastrozolem w jednej
lub kilku podgrupach pacjentów pediatrycznych z niskim wzrostem, spowodowanym niedoborem
hormonu wzrostu (ang. Growth Hormone Deficiency - GHD), testotoksykozą, ginekomastią i
zespołem McCune-Albright (patrz punkt 4.2).

Niski wzrost spowodowany niedoborem hormonu wzrostu
W randomizowanym, podwójnie zaślepionym, wieloośrodkowym badaniu klinicznym oceniono 52
chłopców z GHD, w okresie pokwitania (w wieku 11-16 lat włącznie) leczonych przez 12 do 36
miesięcy anastrozolem, w dawce 1 mg/dobę lub placebo jednocześnie z hormonem wzrostu. Tylko 14
pacjentów otrzymujących anastrozol ukończyło 36 miesięczny okres badania.

Stwierdzono, że 3 lata leczenia anastrozolem statystycznie znacząco spowolniło dojrzewanie kości u
chłopców leczonych hormonem wzrostu. Nie zaobserwowano różnicy znamiennej statystycznie w
porównaniu do placebo dla takich parametrów wzrostu, jak przewidywany wzrost docelowy, wzrost,
wzrost SDS (ang. Standard Deviation Score) i szybkość wzrostu. Brak danych o końcowym wzroście.
Chociaż liczba leczonych dzieci była zbyt mała, aby wyciągnąć wiarygodne wnioski o
bezpieczeństwie, w grupie anastrozolu w porównaniu do placebo odsetek złamań był zwiększony i
występował trend zmniejszenia gęstości mineralnej kości.

Testotoksykoza
W otwartym, nieporównawczym, wieloośrodkowym badaniu oceniono 14 pacjentów płci męskiej (w
wieku 2-9 lat) z rodzinnym przedwczesnym dojrzewaniem męskim, nazywanym także testotoksykozą,
leczonych jednocześnie anastrozolem i bikalutamidem. Celem pierwszorzędowym badania była ocena
skuteczności i bezpieczeństwa stosowania tego leczenia połączonego, w okresie 12 miesięcy.
Trzynastu z 14 włączonych pacjentów ukończyło 12 miesięcy leczenia połączonego (jeden z
pacjentów nie odbył obserwacji po zakończeniu badania). Nie stwierdzono znaczącej różnicy we
wskaźnikach wzrostu po 12 miesiącach leczenia, w odniesieniu do wartości z okresu 6 miesięcy
poprzedzających rozpoczęcie badania.

Badania nad ginekomastią
Badanie 0006 to randomizowane, podwójnie zaślepione, wieloośrodkowe badanie z udziałem 82
chłopców w okresie dojrzewania ( w wieku od 11 do 18 lat - włącznie) z ginekomastią trwającą dłużej
niż 12 miesięcy, leczonych anastrozolem przez okres do 6 miesięcy, w dawce 1 mg na dobę lub
otrzymujących codziennie placebo. Nie stwierdzono istotnej statystycznie różnicy między liczbą
pacjentów, u których zmniejszenie całkowitej masy piersi wyniosło 50% lub więcej po 6 miesiącach
leczenia, pomiędzy grupą leczoną anastrozolem i otrzymującą placebo.

Badanie 0001 to otwarte badanie nad farmakokinetyką anastrozolu w dawce 1 mg na dobę,
podawanej wielokrotnie, przeprowadzone z udziałem 36 chłopców w wieku dojrzewania
z ginekomastią trwającą krócej niż 12 miesięcy. Drugorzędowym punktem końcowym było zbadanie
odsetka pacjentów, u których doszło do zmniejszenia wyliczonej łącznej objętości obu piersi
przynajmniej o 50%, a także tolerancja przez pacjentów i bezpieczeństwo. U 56% (20/36) chłopców,
którzy ukończyli 6 miesięcy zaobserwowano zmniejszenie łącznej objętości obu piersi o 50% lub
więcej.

Badanie zespołu McCune-Albright
Badanie 0046 to międzynarodowe, wieloośrodkowe, otwarte, poznawcze badanie z udziałem 28
dziewcząt (w wieku od 2 do <10 lat) z zespołem McCune-Albright (ang. MAS). Pierwszorzędowym
punktem końcowym było zbadanie skuteczności i bezpieczeństwa anastrozolu w dawce 1 mg, na dobę
u pacjentów z MAS. Skuteczność badanego leczenia oceniano na podstawie odsetka pacjentów
spełniających wcześniej określone kryteria odnoszące się do krwawień z pochwy, wieku kostnego i
szybkości wzrostu.

Nie stwierdzono znamiennej statystycznie zmiany częstości występowania krwawień w czasie
leczenia. Nie stwierdzono istotnych klinicznie zmian w skali Tannera, średniej objętości jajników lub
średniej objętości macicy. Nie stwierdzono statystycznie znamiennej zmiany wskaźnika zwiększenia
wieku kostnego w czasie leczenia w porównaniu do wartości tego wskaźnika w momencie rozpoczęcia
badania. Wskaźnik wzrostu (w cm/rok) był znacząco zmniejszony (p<0,05) w 12. miesiącu w
porównaniu okresu sprzed leczenia i w miesiącu 0, a także w okresie drugich 6 miesięcy (miesiące 7.
do 12.).

5.2 Właściwości farmakokinetyczne

Anastrozol wchłania się szybko z przewodu pokarmowego. Maksymalne stężenie w osoczu występuje
zwykle w ciągu 2 godzin od zażycia (na czczo). Pokarm zmniejsza nieco szybkość wchłaniania, ale
nie wpływa na stopień wchłaniania. Nie wydaje się, aby niewielkie zmiany szybkości wchłaniania
miały znaczący klinicznie wpływ na stężenie anastrozolu w stanie stacjonarnym po podawaniu raz na
dobę. Po siedmiu dawkach dobowych stężenie anastrozolu w osoczu osiąga 90-95% stężenia w stanie
stacjonarnym i kumulacja jest 3 do 4 razy większa. Brak danych świadczących, że kinetyka
anastrozolu zależy od wielkości dawki lub czasu podawania leku.

U kobiet po menopauzie farmakokinetyka anastrozolu nie zależy od wieku.

Anastrozol wiąże się z białkami osocza w 40%.

Anastrozol jest wydalany powoli, a jego okres półtrwania w osoczu wynosi 40 do 50 godzin. U kobiet
po menopauzie anastrozol jest w znacznym stopniu metabolizowany, mniej niż 10% dawki jest
wydalane z moczem w postaci niezmienionej w ciągu 72 godzin od zażycia. Anastrozol ulega
metabolizmowi na drodze N-dealkilacji, hydroksylacji i glukuronidacji. Metabolity są wydalane
głównie z moczem. Triazol, który jest głównym metabolitem występującym w osoczu, nie hamuje
aktywności aromatazy.

Zaburzenia czynności nerek lub wątroby

Klirens (CL/F) anastrozolu po podaniu doustnym miał wartość w przybliżeniu o 30% mniejszą u
ochotników ze stabilną marskością wątroby niż u grupy kontrolnej (badanie 103 3IL/0014). Jednak u
ochotników ze stabilną marskością wątroby stężenia anastrozolu w osoczu były podobne do
obserwowanych u zdrowych ochotników. Stężenia anastrozolu w osoczu obserwowane podczas
długotrwałych badań skuteczności u pacjentów z zaburzeniami czynności wątroby były
nieporównywalne z obserwowanymi u pacjentów bez zaburzeń czynności wątroby.

Klirens (CL/F) anastrozolu po podaniu doustnym nie różnił się u ochotników z ciężką niewydolnością
nerek (GFR<30ml/min) w badaniu 103 3IL/0018 z uwagi na fakt, że anastrozol jest eliminowany
głównie przez metabolizm. Stężenia anastrozolu w osoczu obserwowane u pacjentów z zaburzeniami
czynności nerek w długotrwałych badaniach skuteczności były podobne do obserwowanych u
zdrowych ochotników. Anastrozol powinien być stosowany ostrożnie u pacjentów z ciężkimi
zaburzeniami czynności wątroby (patrz punkt 4.2 i 4.4).

Dzieci

U chłopców z ginekomastią w okresie pokwitania (10 do 17 lat), anastrozol był szybko wchłaniany,
rozlegle dystrybuowany i wydalany powoli, z okresem półtrwania około 2 dni. Klirens anastrozolu był
mniejszy u dziewcząt (3 do 10 lat) niż u starszych chłopców, a ekspozycja większa. U dziewcząt
anastrozol był rozlegle dystrybuowany i wydalany powoli.

5.3 Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie

Na podstawie nieklinicznych danych z konwencjonalnych badań bezpieczeństwa farmakologii,
toksyczności wielokrotnych dawek, genotoksyczności, możliwej rakotwórczości, negatywnego
wpływu na rozrodczość wybranej populacji, nie wykazano szczególnego ryzyka dla ludzi.

Toksyczność ostra

W badaniach na zwierzętach toksyczność była obserwowana tylko po zastosowaniu dużych dawek. W
badaniach toksyczności ostrej u gryzoni mediana dawki śmiertelnej anastrozolu podawanego doustnie
wynosiła ponad 100 mg/kg mc./dobę, a podawanego dootrzewnowo 50 mg/kg mc./dobę. W badaniach
toksyczności ostrej na psach mediana doustnej śmiertelnej dawki wynosiła ponad 45 mg/kg mc./dobę.

Toksyczność przewlekła

W badaniach na zwierzętach toksyczność była obserwowana tylko po zastosowaniu dużych dawek.
Badanie toksyczności po podaniu wielokrotnych dawek anastrozolu przeprowadzono na szczurach i
psach. Nie ustalono granicznego poziomu nie powodującego działań toksycznych. Objawy
występujące po małych dawkach (1 mg/kg mc./dobę) i średnich (u psów 3 mg/kg mc./dobę, u
szczurów 5 mg/kg mc./dobę) były związane z właściwościami farmakologicznymi anastrozolu lub
indukowaniem enzymów. Po podaniu produktu w podanych wyżej dawkach nie obserwowano zmian
zwyrodnieniowych i istotnej toksyczności.

Mutagenność

W badaniach mutagenności wykazano, że anastrozol nie działa mutagennie i klastogennie.

Wpływ na rozród

W badaniu nad wpływem na płodność, samcom szczura, odstawionym od karmienia przez samice,
podawano doustnie, w wodzie do picia 50 lub 400 mg/l, anastrozolu przez 10 tygodni. Średnie
zmierzone stężenie w osoczu wynosiło odpowiednio 44,4 (±14,7) ng/ml i 165 (±90) ng/ml. Wskaźniki
łączenia się w pary były niekorzystne w grupach obu dawek, podczas gdy zmniejszenie płodności było
oczywiste tylko w grupie otrzymującej dawkę 400 mg/l. Zmniejszenie było przemijające, a wszystkie
parametry dotyczące łączenia się w pary i płodności były podobne jak wartości w grupie kontrolnej po
okresie 9 tygodni od zakończenia leczenia.

Doustne podawanie anastrozolu samicom szczurów w dawce do 1,0 mg/kg mc./dobę powodowało
znaczącą niepłodność i zwiększoną utratę zarodków po dawce przynajmniej 0,02 mg/kg mc./dobę.
Działanie to obserwowano po dawkach istotnych klinicznie. Nie można wykluczyć wpływu u ludzi.
Działanie to było zależne od farmakologicznych właściwości leku i całkowicie ustępowało po 5
tygodniach od przerwania stosowania leku.

Doustne podawanie anastrozolu ciężarnym szczurom w dawce do 1,0 mg/kg mc./dobę i królikom w
dawce do 0,2 mg/kg mc./dobę nie wywoływało zmian teratogennych. Zaobserwowane zmiany, takie
jak nadmierne powiększenie się łożyska u szczurów i poronienie u królików, były związane z
właściwościami farmakologicznymi produktu.

Przeżycie u potomstwa szczurów, którym podawano anastrozol w dawce co najmniej
0,02 mg/kg mc./dobę począwszy od 17. dnia ciąży do 22. dnia po porodzie, było zagrożone w związku
z działaniem farmakologicznym anastrozolu w trakcie porodu.
W pierwszym pokoleniu potomstwa matek szczurów, którym podawano anastrozol, nie
zaobserwowano działań niepożądanych w postaci zaburzeń zachowania lub zaburzenia zdolności
rozrodczych.

Rakotwórczość

Wyniki dwuletnich badań rakotwórczości na szczurach wykazują zwiększenie częstości występowania
nowotworów wątroby i polipów śluzówki macicy u samic oraz gruczolaków tarczycy u samców tylko
po zastosowaniu dużych dawek (25 mg/kg mc./dobę). Zmiany te wystąpiły po dawkach 100-krotnie
większych niż dawki lecznicze stosowane u ludzi i dlatego uważa się, że nie mają one znaczenia
klinicznego u ludzi.

W dwuletnich badaniach rakotwórczości na myszach stwierdzono indukcję łagodnych nowotworów
jajnika i zmianę w częstości występowania nowotworów tkanki limfatycznej (rzadziej obserwowano u
samic mięsaki histiocytarne, ale jednocześnie wykazano zwiększenie liczby zgonów z powodu
chłoniaków). Uznano, że zmiany te są specyficznym dla myszy skutkiem zahamowania aromatazy i
nie mają znaczenia klinicznego dla stosowania produktu u ludzi.


6. DANE FARMACEUTYCZNE

6.1 Wykaz substancji pomocniczych

Rdzeń tabletki:
Laktoza jednowodna
Powidon K 30
Karboksymetyloskrobia sodowa typu A
Magnezu stearynian.

Otoczka tabletki:
Hypromeloza
Tytanu dwutlenek (E171)
Makrogol 6000
Talk.

6.2 Niezgodności farmaceutyczne

Nie dotyczy.

6.3 Okres ważności

3 lata.

6.4 Specjalne środki ostrożności podczas przechowywania

Przechowywać w temperaturze poniżej 25°C.
6.5 Rodzaj i zawartość opakowania

Blistry z PVC/PVDC/Aluminium zawierające po 28, 30 lub 100 tabletek powlekanych.
Nie wszystkie wielkości opakowań muszą znajdować się w obrocie.

6.6 Specjalne środki ostrożności dotyczące usuwania i przygotowania produktu leczniczego do
    stosowania

Brak szczególnych wymagań.


7. PODMIOT ODPOWIEDZIALNY POSIADAJĄCY POZWOLENIE NA
   DOPUSZCZENIE DO OBROTU

Apotex Europe B.V.
Darwinweg 20
2333 CR Leiden
Holandia


8. NUMER POZWOLENIA NA DOPUSZCZENIE DO OBROTU
9. DATA WYDANIA PIERWSZEGO POZWOLENIA NA DOPUSZCZENIE DO OBROTU
   ORAZ DATA JEGO PRZEDŁUŻENIA

04.08.2010


10. DATA ZATWIERDZENIA LUB CZĘŚCIOWEJ ZMIANY TEKSTU
    CHARAKTERYSTYKI PRODUKTU LECZNICZEGO

11/2011.

                    

Inne leki Sildenafili citras: