Dacarbazin Teva:

Nazwa międzynarodowa:
Dacarbazinum
Podmiot odpowiedzialny:
TEVA PHARMACEUTICALS POLSKA SP. Z O. O., POLSKA
Pozwolenie w Polsce
4669
Pozwolenie w Europie
-
Producenci:
PLIVA LACHEMA A.S. (BRNO), CZECHY
Postać
proszek do przygotowania roztworu do wstrzyknięć l
Dawka
0,1 g
Lek refundowany
Nie
Kategoria
Lz
Kod ATC
L01AX04
                          ULOTKA DLA PACJENTA: INFORMACJA DLA UŻYTKOWNIKA



                                 DACARBAZIN TEVA
                                      (Dacarbazinum)
             100 mg, proszek do sporządzania roztworu do wstrzykiwań i infuzji
             200 mg, proszek do sporządzania roztworu do wstrzykiwań i infuzji



Należy zapoznać się z treścią ulotki przed zastosowaniem leku.
- Należy zachować tę ulotkę, aby w razie potrzeby móc ją ponownie przeczytać.
- Należy zwrócić się do lekarza lub farmaceuty, gdy potrzebna jest rada lub dodatkowa
 informacja.
- Lek ten został przepisany ściśle określonej osobie i nie należy go przekazywać innym, gdyż
 może im zaszkodzić, nawet jeśli objawy ich choroby są takie same.
- Jeśli nasili się którykolwiek z objawów niepożądanych lub wystąpią jakiekolwiek objawy
 niepożądane nie wymienione w ulotce, należy powiadomić lekarza lub farmaceutę.


Spis treści ulotki
1. Co to jest lek Dacarbazin TEVA i w jakim celu się go stosuje
2. Informacje ważne przed zastosowaniem leku Dacarbazin TEVA
3. Jak stosować lek Dacarbazin TEVA
4. Możliwe działania niepożądane
5. Jak przechowywać lek Dacarbazin TEVA
6. Inne informacje


1. Co to jest lek Dacarbazin TEVA i w jakim celu się go stosuje
Dakarbazyna jest substancją cytostatyczną o działaniu alkilującym, antymetabolit. Działanie
przeciwnowotworowe polega na hamowaniu podziałów komórkowych w wyniku hamowania
syntezy DNA, RNA i białek.
Wskazaniem do stosowania dakarbazyny jest czerniak złośliwy przerzutowy.
Dakarbazynę stosuje się również jako część chemioterapii skojarzonej w leczeniu:
- zaawansowanej ziarnicy złośliwej (choroba Hodgkina);
- zaawansowanych mięsaków tkanek miękkich (z wyjątkiem mięsaka Kaposiego) u osób
 dorosłych.


2. Informacje ważne przed zastosowaniem leku Dacarbazin TEVA

Kiedy nie stosować leku Dacarbazin TEVA
- w przypadku znanej nadwrażliwości na dakarbazynę lub na którykolwiek ze składników
 leku;
- w okresie ciąży i karmienia piersią;
- w przypadku ciężkich zaburzeń czynności wątroby lub nerek;
- w przypadku jednoczesnego stosowania ze szczepionką przeciwko żółtej febrze, z fenytoiną
 stosowaną w profilaktyce oraz z żywymi atenuowanymi szczepionkami.

Kiedy zachować szczególną ostrożność stosując lek Dacarbazin TEVA
Dakarbazyna może hamować czynność krwiotwórczą szpiku kostnego, co jest jej
najczęstszym działaniem toksycznym. W czasie stosowania dakarbazyny może dochodzić do
zmniejszenia liczby krwinek białych i płytek krwi, jak również do niedokrwistości. Z tego
względu lekarz może zalecić kontrolę liczby białych i czerwonych krwinek oraz płytek krwi
lub może zadecydować o czasowym zawieszeniu bądź przerwaniu terapii.
Dakarbazyna może działać toksycznie na czynność wątroby, zwłaszcza podczas
jednoczesnego jej podawania z innymi lekami przeciwnowotworowymi. Lekarz może zalecić
kontrolę rozmiaru i czynności wątroby, jak również liczby białych krwinek.
Dakarbazyna może być podawana wyłącznie pod nadzorem lekarza onkologa, mającego
doświadczenie w stosowaniu chemioterapii przeciwnowotworowej. Lekarz zapewni kontrolę
obrazu krwi.
Lek może wykazywać silne, nawet zagrażające życiu, szkodliwe działanie na czynność
krwiotwórczą szpiku i czynność wątroby oraz powodować zaburzenia żołądkowo-jelitowe. Z
tego względu lekarz zaleci podawanie leku w warunkach szpitalnych, gdzie możliwa jest
częstsza kontrola pacjenta.

Podczas chemioterapii należy unikać leków działających toksycznie na wątrobę oraz
alkoholu.
W celu zmniejszenia częstości zaburzeń żołądkowo-jelitowych lekarz może zalecić
stosowanie leków przeciwwymiotnych.
Podanie leku poza naczynie może spowodować uszkodzenie tkanki i ostry ból. Podczas
przygotowania roztworu lub jego podawania, należy unikach kontaktu leku ze skórą i oczami.
Stosowanie leku Dacarbazin TEVA z innymi lekami
Należy poinformować lekarza o wszystkich przyjmowanych ostatnio lekach, również tych,
które wydawane są bez recepty.
Wobec zwiększonego ryzyka zakrzepowego w przypadku chorób nowotworowych, lekarz
może zadecydować o zastosowaniu leczenia przeciwkrzepliwego.
Nie należy jednocześnie z dakarbazyną stosować fenytoiny, szczepionki przeciw żółtej
febrze, żywych atenuowanych szczepionek.
Lekarz rozważy ewentualne jednoczesne stosowanie dakarbazyny z cyklosporyną,
takrolimusem, fotemustyną.

Ciąża i karmienie piersią
Przed zastosowaniem każdego leku należy poradzić się lekarza.
Stosowanie leku Dacarbazin TEVA jest przeciwwskazane w okresie ciąży i karmienia piersią.
Kobietom w wieku rozrodczym lekarz zaleci stosowanie skutecznej antykoncepcji podczas
leczenia.
Mężczyznom lekarz zaleci stosowanie skutecznej antykoncepcji podczas leczenia i przez 3
miesiące po jego zakończeniu.

Prowadzenie pojazdów i obsługa maszyn
Dakarbazyna może wpływać na zdolność prowadzenia pojazdów i obsługiwania maszyn z
uwagi na występujące po jej zastosowaniu nudności i wymioty oraz rzadkie zaburzenia
układu nerwowego.


3. Jak stosować lek Dacarbazin TEVA
Lek Dacarbazin TEVA należy zawsze stosować zgodnie z zaleceniami lekarza. W przypadku
wątpliwości należy ponownie skontaktować się z lekarzem.
Lek stosuje się wyłącznie dożylnie, pod nadzorem lekarza specjalisty doświadczonego
w terapii przeciwnowotworowej.
Poniżej podano zazwyczaj stosowane schematy leczenia dakarbazyną.

Czerniak złośliwy
W monoterapii dakarbazynę stosuje się we wstrzyknięciu dożylnym w dawkach 200-250 mg/
m2 powierzchni ciała (p.c.)/dobę przez 5 dni w cyklach 3-tygodniowych.
Alternatywnie można podawać dakarbazynę we wlewie dożylnym, trwającym 15-30 minut.
Można również podać dakarbazynę w dawce 850 mg/m2 p.c./dobę pierwszego dnia,
a następnie podawać lek co 3 tygodnie w postaci infuzji dożylnej.
Choroba Hodgkina
Lek podaje się w dawce dobowej 375 mg/m2 p.c./dobę dożylnie w 1. i 15. dniu cyklu w
połączeniu z doksorubicyną, bleomycyną i winblastyną.

Mięsak tkanek miękkich u dorosłych
Dawka dobowa dakarbazyny dla osób dorosłych wynosi 250 mg/m2 p.c. i podawana jest
dożylnie przez 1 do 5 dni w cyklach 3-tygodniowych w połączeniu z doksorubicyną.

Przyjęcie ostatniego posiłku na 4 do 6 godzin przed podaniem leku może zmniejszyć
nasilenie nudności i wymiotów, jakie u większości pacjentów występują w pierwszych dwóch
dniach leczenia.
Przed każdym cyklem lekarz bardzo dokładnie przeanalizuje korzyści i ryzyko terapii, ze
względu na możliwość ciężkich zaburzeń krwi i zaburzeń żołądkowo-jelitowych.

Czas trwania leczenia
O czasie trwania terapii lekarz decyduje indywidualnie, biorąc pod uwagę rodzaj i stopień
zaawansowania choroby, zastosowane leczenie skojarzone i występujące u pacjenta reakcje
niepożądane.
W zaawansowanej chorobie Hodgkina zwykle stosuje się 3-8 cykli leczenia skojarzonego.
W czerniaku złośliwym z przerzutami i w zaawansowanych mięsakach czas trwania terapii
zależy od reakcji pacjenta i jego indywidualnej tolerancji leku.

Stosowanie u pacjentów z zaburzeniami czynności nerek i (lub) wątroby
W przypadku łagodnych do umiarkowanych zaburzeń czynności nerek lub wątroby zwykle
nie ma konieczności zmniejszenia dawek leku. W przypadku jednoczesnych zaburzeń nerek
i wątroby, czas wydalania dakarbazyny się wydłuża. Jednak obecnie brak zatwierdzonych
zaleceń zmniejszenia dawkowania.

Stosowanie u pacjentów w podeszłym wieku
Ze względu na ograniczoną liczbę danych, brak specjalnych zaleceń stosowania leku
u pacjentów w podeszłym wieku.

Szczegółową instrukcję dotyczącą przygotowania leku do podawania oraz sposobu
podawania zamieszczono na końcu ulotki, w punkcie: Informacje przeznaczone dla personelu
medycznego lub pracowników służby zdrowia.

Zastosowanie większej niż zalecana dawki leku Dacarbazin TEVA
W przypadku przedawkowania lekarz zastosuje leczenie objawowe.
W razie wątpliwości związanych ze stosowaniem leku należy zwrócić się do lekarza.

Pominięcie dawki leku Dacarbazin TEVA
Nie należy stosować dawki podwójnej celu uzupełnienia pominiętej dawki.


4. Możliwe działania niepożądane
Jak każdy lek, Dacarbazin TEVA może powodować działania niepożądane, chociaż nie u
każdego one wystąpią.

Poniżej podano możliwe działania niepożądane dakarbazyny w zależności od częstości
występowania.
Częstotliwość występowania określono następująco:
często (obserwowane częściej niż u 1 na 100, ale rzadziej niż u 1 na 10 pacjentów),
niezbyt często (obserwowane częściej niż u 1 na 1000, ale rzadziej niż u 1 na 100 pacjentów),
rzadko (obserwowane częściej niż u 1 na 10 000, ale rzadziej niż u 1 na 1000 pacjentów),
bardzo rzadko (obserwowane rzadziej niż u 1 na 10 000 pacjentów, łącznie z pojedynczymi
przypadkami).

Często: niedokrwistość, zmniejszenie liczby krwinek białych*, zmniejszenie liczby płytek
krwi; uszkodzenie szpiku kostnego; brak łaknienia, nudności, wymioty**.

Niezbyt często: bóle głowy, napady drgawkowe, zaburzenia czucia w obrębie twarzy, letarg;
zaczerwienienie twarzy; wzrost stężenia enzymów wątrobowych*** (transaminaz - AST,
ALT, fosfatazy alkalicznej, dehydrogenazy mleczanowej - LDH); uszkodzenie wątroby,
zakrzepica żyły wątrobowej, martwica wątroby, zespół Budd-Chiari (w tym potencjalnie
przypadki śmiertelne); zaburzenia czynności nerek ze wzrostem kreatyniny i mocznika we
krwi; wypadanie włosów, zaburzenia widzenia, przebarwienia skóry; objawy grypopodobne,
złe samopoczucie, uczucie ogólnego zmęczenia, rozbicia****.

Rzadko: splątanie; biegunka; reakcje wrażliwości na światło; podrażnienie w miejscu
podania.

Bardzo rzadko: reakcje anafilaktyczne, reakcje nadwrażliwości; rumień, pokrzywka,
wysypka plamkowo-grudkowa.


* Obniżony poziom krwinek białych może objawiać się gorączką, infekcją oraz posocznicą.
** Wymioty mogą utrzymywać się od 1 do 12 godzin. Niekiedy ze względu na niepodatne na
leczenie nudności i wymioty lekarz decyduje o przerwaniu terapii.
*** Stężenia enzymów wątrobowych zazwyczaj w ciągu dwóch tygodni po zakończeniu
terapii powracają do wartości prawidłowych.
**** Objawy grypopodobne, w tym gorączka, bóle mięśniowe i złe samopoczucie, zazwyczaj
występowały około 7 dni po zastosowaniu dużych pojedynczych dawek i utrzymywały się od
7 do 21 dni. Zaburzenia te mogą pojawiać się powtórnie w następnych cyklach leczenia.

Jeśli nasili się którykolwiek z objawów niepożądanych lub wystąpią jakiekolwiek objawy
niepożądane nie wymienione w ulotce, należy powiadomić lekarza lub farmaceutę.


5. Jak przechowywać lek Dacarbazin TEVA
•   Lek przechowywać w miejscu niedostępnym i niewidocznym dla dzieci.
•   Przechowywać w temperaturze poniżej 25oC, w oryginalnych opakowaniach. Chronić od
    światła.
•   Nie stosować leku Dacarbazin TEVA po upływie terminu ważności zamieszczonego na
    opakowaniu. Termin ważności oznacza ostatni dzień danego miesiąca.

Leków nie należy wyrzucać do kanalizacji lub domowych pojemników na odpadki. Takie
postępowanie pomoże chronić środowisko.


6. Inne informacje
Co zawiera lek Dacarbazin TEVA
Jedna fiolka leku Dacarbazin TEVA, 100 mg, zawiera 100 mg dakarbazyny.
Jedna fiolka leku Dacarbazin TEVA, 200 mg, zawiera 200 mg dakarbazyny.
Substancje pomocnicze: kwas cytrynowy, mannitol.

Co zawiera opakowanie
1 lub 10 fiolek w tekturowym pudełku

Podmiot odpowiedzialny:
Teva Pharmaceuticals Polska Sp. z o.o.
ul. Emilii Plater 53, 00-113 Warszawa
tel.: (22) 345 93 00


Wytwórca
Teva Pharmaceutical Works Private Limited Company
Táncsics Mihály út 82.
H-2100 Gödöllö
Węgry
Teva Operations Poland Sp. z o.o.
ul. Mogilska 80
31-546 Kraków
Data zatwierdzenia ulotki:


-----------------------------------------------------------------------------------------------------------------

 Informacje przeznaczone dla personelu medycznego lub pracowników służby zdrowia


Wytyczne dotyczące stosowania leków cytotoksycznych
Roztwory środków cytotoksycznych do wstrzykiwań lub infuzji mogą być przygotowywane
jedynie przez odpowiednio przeszkolony personel, dysponujący wiedzą o stosowanych
produktach, oraz w warunkach zapewniających właściwe podanie leku. Konieczne jest
zachowanie warunków zapewniających ochronę otoczenia, a zwłaszcza osób
przygotowujących produkty cytotoksyczne. Wymaga to przygotowania specjalnego miejsca,
przeznaczonego tylko do tego celu. Nie wolno w tym miejscu palić tytoniu, jeść ani pić.
Osoby przygotowujące leki cytotoksyczne muszą być zaopatrzone w odpowiednie środki
ochrony osobistej - fartuchy z długimi rękawami, maski ochronne, ochronne nakrycia głowy,
okulary ochronne, jałowe rękawiczki jednorazowego użytku, nakrycia ochronne obszaru
podawania leku, pojemniki i worki na odpady.
W razie kontaktu leku z oczami, należy je przemyć dokładnie wodą. W przypadku kontaktu
leku ze skórą, zanieczyszczone miejsce należy natychmiast obficie zmyć wodą, a następnie
łagodnym mydłem. Spłukać obficie i dokładnie.
Należy zachować ostrożność podczas kontaktu z wydzielinami lub wymiocinami.
Kobiety w ciąży należy ostrzec, aby unikały kontaktu z produktami cytotoksycznymi.
Uszkodzone opakowania należy traktować z taką samą ostrożnością, jak zanieczyszczone
odpady. Zanieczyszczone odpady należy spalać po umieszczeniu w odpowiednio
oznakowanych sztywnych pojemnikach.

Instrukcje dotyczące przygotowania leku do stosowania
Wszystkie czynności, także rozcieńczenie leku, powinny odbywać się w warunkach
aseptycznych w odpowiedniej kabinie lub loży przeznaczonej do gromadzenia produktów
cytotoksycznych.
Roztwory dakarbazyny należy przygotować bezpośrednio przed użyciem. Dakarbazyna jest
substancją wrażliwą na światło, pod jego wpływem może dochodzić do zmiany zabarwienia
roztworu z bladożółtego na różowy. Nie należy używać produktu, jeśli roztwór stał się
różowy.
Odpowiednie ilości wody do iniekcji należy w sposób jałowy dodać do fiolek zawierających
lek Dacarbazin TEVA, a następnie wymieszać, aż do powstania roztworu. Roztwór powinien
być klarowny, bezbarwny i bez widocznych nierozpuszczonych cząstek. Otrzymany roztwór
należy podawać w dożylnym wstrzyknięciu trwającym około 1-2 minuty.
W razie potrzeby roztwory mogą być rozcieńczane w 125-250 ml 5% roztworu glukozy lub
0,9% roztworu chlorku sodu i podawane w infuzji dożylnej przez 15-30 minut. W czasie
trwania wlewu należy chronić roztwory przed ekspozycją na światło, np. przez zastosowanie
nieprzepuszczających światła zestawów PVC do infuzji, albo zasłonięcie zestawów
standardowych..

Gęstość roztworu Dacarbazin TEVA, 100 mg, przygotowanego przez rozpuszczenie
zawartości fiolki w 10 ml wody do iniekcji wynosi d20 = 1,0070 g/ml,
Gęstość roztworu Dacarbazin TEVA, 200 mg, przygotowanego przez rozpuszczenie
zawartości fiolki w 20 ml wody do iniekcji wynosi d20 = 1,0064 g/ml,
Sposób podawania
Lek podaje się wyłącznie dożylnie.
W razie wynaczynienia, należy niezwłocznie zakończyć podawanie leku.
Roztwory Dacarbazin TEVA należy przygotować dodając odpowiednio 10 ml i 20 ml wody
do wstrzykiwań. Otrzymane roztwory zawierają 10 mg/ml dakarbazyny, pH 3-4. Roztwory
Dacarbazin TEVA są hipoosmolarne i należy je podawać w pojedynczym wstrzyknięciu
trwającym około 1-2 minuty.
Do pobierania produktu leczniczego z fiolki zaleca się stosowanie igły o średnicy 0,8 mm,
igły o większej średnicy mogą uszkadzać korek.
W razie potrzeby roztwory mogą być rozcieńczane w 125-250 ml 5% roztworu glukozy lub
0,9% roztworu chlorku sodu i podawane w infuzji dożylnej w ciągu 15-30 minut.
Dawki do 200 mg/m2 p.c. mogą być podawane w pojedynczym wstrzyknięciu, dawki większe
(od 200 do 850 mg/m2 p.c.) powinny być podawane we wlewie dożylnym trwającym od 15 do
30 minut.

Okres ważności roztworu
Roztwór po odtworzeniu i po rozcieńczeniu lub bez dalszego rozcieńczania (5% roztworem
glukozy lub 0,9% roztworem chlorku sodu) zachowuje stabilność fizyczną i chemiczną przez
8 godzin w temperaturze 25°C i przez 24 godziny w temperaturze 5°C, chroniony od światła.
Z mikrobiologicznego punktu widzenia, roztwór należy wykorzystać bezpośrednio po
przygotowaniu. Jeśli roztwór nie został użyty natychmiast, osoba podająca produkt jest
odpowiedzialna za czas i warunki przechowywania przed podaniem produktu, a okres
przechowywania nie powinien wówczas przekraczać 24 godzin w temperaturze 2-8°C, pod
warunkiem, że przygotowano go w kontrolowanych, jałowych warunkach.

Usuwanie pozostałości
Wszelkie niezużyte roztwory, pozostałości leku, jak również wszystkie inne materiały, które
wykorzystano do sporządzenia, rozcieńczenia i podania produktu, należy umieścić w
plastikowej torbie lub innym nieprzepuszczalnym pojemniku i zniszczyć zgodnie ze
standardowymi procedurami dotyczącymi postępowania ze środkami cytotoksycznymi, z
uwzględnieniem obowiązujących lokalnych przepisów w zakresie usuwania niebezpiecznych
odpadów.

                
                                            CHARAKTERYSTYKA PRODUKTU LECZNICZEGO


1.     NAZWA PRODUKTU LECZNICZEGO

DACARBAZIN TEVA, 100 mg, proszek do sporządzania roztworu do wstrzykiwań i infuzji
DACARBAZIN TEVA, 200 mg, proszek do sporządzania roztworu do wstrzykiwań i infuzji


2.     SKŁAD JAKOŚCIOWY I ILOŚCIOWY

1 fiolka produktu Dacarbazin TEVA, 100 mg proszek do sporządzania roztworu do wstrzykiwań i
infuzji zawiera 100 mg dakarbazyny (Dacarbazinum).
1 fiolka produktu Dacarbazin TEVA, 200 mg proszek do sporządzania roztworu do wstrzykiwań i
infuzji zawiera 200 mg dakarbazyny (Dacarbazinum).
Pełny wykaz substancji pomocniczych, patrz punkt 6.1.


3.     POSTAĆ FARMACEUTYCZNA

Proszek do sporządzania roztworu do wstrzykiwań i infuzji


4.     SZCZEGÓŁOWE DANE KLINICZNE

4.1    Wskazania do stosowania

Wskazaniem do stosowania dakarbazyny jest czerniak złośliwy przerzutowy.
Dakarbazynę stosuje się również jako część chemioterapii skojarzonej w leczeniu:
- zaawansowanej ziarnicy złośliwej (choroba Hodgkina);
- zaawansowanych mięsaków tkanek miękkich (z wyjątkiem mięsaka Kaposiego) u osób dorosłych.

4.2    Dawkowanie i sposób podawania

Dakarbazyna może być podawana tylko przez lekarza specjalistę, doświadczonego w terapii
przeciwnowotworowej.

Poniżej podano zazwyczaj stosowane schematy leczenia dakarbazyną.

Czerniak złośliwy
W monoterapii dakarbazynę stosuje się we wstrzyknięciu dożylnym w dawkach
200-250 mg/m2 pc./dobę przez 5 dni w cyklach 3-tygodniowych.
Alternatywnie można podawać dakarbazynę w krótkiej infuzji dożylnej trwającej 15 do 30 minut.
Można również podać dakarbazynę w dawce 850 mg/m2 pc./dobę pierwszego dnia, a następnie
podawać lek co 3 tygodnie w postaci infuzji dożylnej.

Choroba Hodgkina
Lek podaje się w dawce dobowej 375 mg/m2 pc./dobę dożylnie w 1. i 15. dniu cyklu w połączeniu
z doksorubicyną, bleomycyną i winblastyną (schemat ABVD).

Mięsak tkanek miękkich u dorosłych
Dawka dobowa dakarbazyny dla dorosłych wynosi 250 mg/m2 pc. i podawana jest dożylnie przez 1-5
dni w cyklach 3-tygodniowych w połączeniu z doksorubicyną (schemat ADIC).
Przyjęcie ostatniego posiłku na 4-6 godzin przed podaniem leku może zmniejszyć nasilenie nudności i
wymiotów, które u większości pacjentów występują w pierwszych dwóch dniach leczenia.
Przed każdym cyklem leczenia należy bardzo dokładnie przeanalizować korzyści i ryzyko terapii, ze
względu na możliwość ciężkich zaburzeń żołądkowo-jelitowych i hematologicznych. Patrz punkt 4.4.

Czas trwania leczenia
O czasie trwania terapii lekarz decyduje indywidualnie, biorąc pod uwagę rodzaj i stopień
zaawansowania choroby, zastosowane leczenie skojarzone i występujące u pacjenta reakcje
niepożądane.
W zaawansowanej chorobie Hodgkina zwykle stosuje się 3-8 cykli leczenia skojarzonego (ABVD). W
czerniaku złośliwym z przerzutami i w zaawansowanych mięsakach, czas trwania terapii zależy od
reakcji pacjenta i indywidualnej tolerancji leku.

Stosowanie u pacjentów z zaburzeniami czynności nerek i (lub) wątroby
W przypadku łagodnych do umiarkowanych zaburzeń czynności nerek lub wątroby zwykle nie ma
konieczności zmniejszenia dawek leku. W przypadku jednoczesnych zaburzeń nerek i wątroby
wydłuża się czas wydalania dakarbazyny. Jednak obecnie brak zatwierdzonych zaleceń zmniejszenia
dawkowania.

Stosowanie u pacjentów w podeszłym wieku
Ze względu na ograniczoną liczbę danych, brak specjalnych zaleceń stosowania leku u pacjentów w
podeszłym wieku.

Sposób podawania
Patrz także punkt 4.4.
W razie wynaczynienia, należy niezwłocznie zakończyć podawanie leku.
Roztwory dakarbazyny są wrażliwe na światło. Należy je odpowiednio chronić przed działaniem
światła, również w trakcie podawania.
Dacarbazin TEVA podaje się wyłącznie dożylnie.
Roztwory należy przygotować dodając odpowiednio 10 ml wody do wstrzykiwań do fiolki 100 mg lub
20 ml wody do wstrzykiwań do fiolki 200 mg. Otrzymane roztwory zawierają 10 mg/ml dakarbazyny
i mają pH 3-4. Roztwory produktu leczniczego Dacarbazin TEVA są hipoosmolarne i należy je
podawać w pojedynczym wstrzyknięciu trwającym około 1-2 minut.
W razie potrzeby roztwory można rozcieńczać w 125-250 ml roztworu glukozy 5% lub roztworu
chlorku sodu 0,9% i podawać we wlewie dożylnym w ciągu 15-30 minut.
Dawki do 200 mg/m2 pc. można podawać w pojedynczym wstrzyknięciu, dawki większe (od 200 do
850 mg/m2 pc.) należy podawać we wlewie dożylnym trwającym 15 do30 minut.

Instrukcje dotyczące przygotowania leku do stosowania
Roztwory środków cytotoksycznych do wstrzykiwań lub infuzji powinien przygotowywać jedynie
odpowiednio przeszkolony personel dysponujący wiedzą o stosowanych produktach, w warunkach
zapewniających właściwe podanie produktu. Konieczne jest zachowanie warunków zapewniających
ochronę otoczenia, a szczególnie osób przygotowujących produkty cytotoksyczne. Wymaga to
przygotowania specjalnego miejsca, przeznaczonego tylko do tego celu. Nie wolno w tym miejscu
palić tytoniu, jeść ani pić.
Osoby przygotowujące leki cytotoksyczne muszą być zaopatrzone w odpowiednie środki ochrony
osobistej - fartuchy z długimi rękawami, maski ochronne, ochronne nakrycia głowy, okulary
ochronne, jałowe rękawiczki jednorazowego użytku, nakrycia ochronne obszaru podawania leku,
pojemniki i worki na odpady.
Należy zachować ostrożność podczas kontaktu z wydzielinami lub wymiocinami.
Kobiety w ciąży należy ostrzec, aby unikały kontaktu z produktami cytotoksycznymi.
Uszkodzone opakowania należy traktować z taką samą ostrożnością, jak zanieczyszczone odpady.
Zanieczyszczone odpady należy spalać po umieszczeniu w odpowiednio oznakowanych sztywnych
pojemnikach.
4.3    Przeciwwskazania

Dakarbazyna jest przeciwwskazana w następujących przypadkach:
- nadwrażliwość na substancję czynną lub na którąkolwiek substancję pomocniczą wymienioną w
  punkcie 6.1;
- ciąża i okres laktacji;
- ciężkie zaburzenia czynności wątroby lub nerek;
- jednoczesne stosowanie ze szczepionką przeciwko żółtej febrze, z fenytoiną stosowaną w
  profilaktyce oraz z żywymi atenuowanymi szczepionkami (patrz punkt 4.5).

4.4    Specjalne ostrzeżenia i środki ostrożności dotyczące stosowania

Ostrzeżenia
Najczęstszym działaniem toksycznym dakarbazyny jest hamowanie czynności szpiku kostnego,
objawiające się przede wszystkim zmniejszeniem liczby leukocytów i płytek krwi, chociaż może
dochodzić również do niedokrwistości. Leukopenia i małopłytkowość mogą być ciężkie, a nawet
zagrażać życiu.
Możliwość supresji szpiku wymaga szczególnej kontroli liczby białych i czerwonych krwinek oraz
płytek krwi. Toksyczność hematologiczna dakarbazyny może być przyczyną czasowego zawieszenia
lub przerwania terapii.
Toksyczne działanie dakarbazyny na czynność wątroby z towarzyszącą zakrzepicą żył wątrobowych i
martwicą komórek wątroby może być przyczyną śmierci, ale do takich reakcji dochodziło bardzo
rzadko. Hepatotoksyczne działanie dakarbazyny obserwowano zwłaszcza podczas jednoczesnego
podawania jej z innymi lekami przeciwnowotworowymi, chociaż były również przypadki takiego
działania u niektórych pacjentów leczonych samą dakarbazyną. Z tego powodu wymagana jest częsta
kontrola rozmiaru i czynności wątroby oraz liczby białych krwinek (zwłaszcza eozynofili, patrz punkt
4.8).
Dacarbazin TEVA należy stosować wyłącznie pod nadzorem lekarza odpowiednio doświadczonego w
zakresie chemioterapii przeciwnowotworowej. Należy zapewnić kontrolę obrazu krwi. Ponieważ lek
może wykazywać silne, nawet zagrażające życiu szkodliwe działanie na czynność krwiotwórczą
szpiku i czynność wątroby, oraz powodować zaburzenia żołądkowo-jelitowe, zaleca się podawanie
leku w warunkach szpitalnych, gdzie istnieje możliwość częstszej kontroli pacjenta (zwłaszcza ze
względu na toksyczność hemopoetyczną).

Środki ostrożności
Podczas chemioterapii należy unikać leków hepatotoksycznych i alkoholu.
Podawanie leków przeciwwymiotnych może także zmniejszyć częstość zaburzeń żołądkowo-
jelitowych.
Uszkodzenia nerek i wątroby: patrz punkt 4.2.
Jeżeli lek zostanie podany poza naczynie, może to spowodować uszkodzenie tkanki i ostry ból.
Podczas przygotowania roztworu lub jego podawania należy unikach kontaktu leku ze skórą i oczami.

4.5    Interakcje z innymi produktami leczniczymi i inne rodzaje interakcji

Interakcje typowe dla wszystkich cytostatyków:
Wobec zwiększonego ryzyka zakrzepowego w chorobach nowotworowych często stosuje się leczenie
przeciwzakrzepowe. Wysoka zmienność wewnątrzosobnicza krzepliwości podczas choroby oraz
ewentualne interakcje między doustnymi lekami przeciwzakrzepowymi i chemioterapią
przeciwnowotworową wymagają zwiększenia częstości monitorowania INR, jeśli podjęto decyzję o
leczeniu pacjenta z zastosowaniem doustnych leków przeciwzakrzepowych.
Przeciwwskazane jest jednoczesne stosowanie z cytostatykami następujących leków:
- fenytoina (w profilaktyce stosowana przeciwdrgawkowo): leki cytotoksyczne zmniejszają
  wchłanianie fenytoiny w przewodzie pokarmowym, stąd istnieje zwiększone ryzyko drgawek;
- szczepionka przeciw żółtej febrze: ryzyko śmiertelnej choroby poszczepiennej;
- żywe atenuowane szczepionki: ryzyko powikłań wielonarządowych o ciężkim przebiegu
  zagrażającym życiu. Takie ryzyko jest dodatkowo zwiększone u pacjentów, których odporność jest
  już osłabiona przez chorobę podstawową.
Należy w takiej sytuacji zastosować szczepionki inaktywowane (poliomyelitis).
Wymagana ostrożność podczas jednoczesnego stosowania następujących leków:
fenytoina: w razie stosowania leku, gdy wystąpią drgawki, należy podać lek przeciwdrgawkowy -
benzodiazepinę.
Należy rozważyć jednoczesne stosowanie poniższych leków:
cyklosporyna (oraz przez ekstrapolację takrolimus): powoduje nadmierną immunosupresję z ryzykiem
limfoproliferacji.
Interakcje swoiste dla dakarbazyny (stosowanej w wysokich dawkach), wymagające ostrożności
podczas stosowania:
fotemustyna: może powodować zespół ostrej niewydolności oddechowej typu dorosłych (ARDS).
Fotemustyny i dakarbazyny nie należy stosować jednocześnie. Dakarbazynę należy podawać
najwcześniej po tygodniu od podania fotemustyny.

4.6    Wpływ na płodność, ciążę i laktację

Ciąża
Brak danych klinicznych dla dakarbazyny stosowanej u kobiet w ciąży. Badania przeprowadzone na
zwierzętach wykazały toksyczny wpływ dakarbazyny na rozrodczość (patrz punkt 5.3). Potencjalne
ryzyko u ludzi nie jest znane.
Stosowanie dakarbazyny w okresie ciąży jest przeciwwskazane.

Karmienie piersią
Stosowanie dakarbazyny w okresie laktacji jest przeciwwskazane.

Środki antykoncepcyjne
Mężczyznom należy zalecić stosowanie skutecznej antykoncepcji podczas leczenia i przez 3 miesiące
po jego zakończeniu.
Kobietom w wieku rozrodczym należy zalecić stosowanie skutecznej antykoncepcji podczas leczenia.

4.7    Wpływ na zdolność prowadzenia pojazdów i obsługiwania maszyn

Dakarbazyna może wpływać na zdolność prowadzenia pojazdów i obsługiwania maszyn z uwagi na
występujące po jej zastosowaniu nudności i wymioty oraz rzadkie zaburzenia układu nerwowego.

4.8    Działania niepożądane

Poniżej podano możliwe działania niepożądane dakarbazyny w zależności od częstości występowania
i z podziałem na układy, których dotyczą.
Częstotliwość określono następująco: bardzo często (≥1/10); często (≥1/100 do <1/10), niezbyt często
(≥1/1000 do <1/100), rzadko (≥1/10000 do <1/1000), bardzo rzadko (<1/10 000).
Zaburzenia krwi i układu chłonnego                   Często: niedokrwistość, leukopenia,
                                                     małopłytkowość, supresja szpiku kostnego
Zaburzenia układu immunologicznego                   Bardzo rzadko: reakcje anafilaktyczne, reakcje
                                                     nadwrażliwości
Zaburzenia metabolizmu i odżywiania                  Często: brak łaknienia
Zaburzenia psychiczne                                Rzadko: splątanie
Zaburzenia układu nerwowego                          Niezbyt często: bóle głowy, napady drgawkowe,
                                                     parestezje twarzy, letarg
Zaburzenia oka                                       Niezbyt często: zaburzenia widzenia (zamazany
                                                     obraz)
Zaburzenia naczyniowe                                Niezbyt często: zaczerwienienie twarzy
Zaburzenia żołądka i jelit                          Często: nudności wymioty
                                                    Rzadko: biegunka
Zaburzenia wątroby i dróg żółciowych                Niezbyt często: zwiększenie stężenia transaminaz
                                                    (AST, ALT), fosfatazy alkalicznej,
                                                    dehydrogenazy mleczanowej (LDH);
                                                    hepatotoksyczność, zakrzepica żyły wątrobowej,
                                                    martwica wątroby, zespół Budd-Chiari (w tym
                                                    potencjalnie przypadki śmiertelne)
Zaburzenia nerek i dróg moczowych                   Niezbyt często: zaburzenia czynności nerek ze
                                                    wzrostem kreatyniny i mocznika we krwi
Zaburzenia skóry i tkanki podskórnej                Niezbyt często: wypadanie włosów,
                                                    przebarwienia skóry;
                                                    Rzadko: reakcje fotowrażliwości
                                                    Bardzo rzadko: rumień, pokrzywka, wysypka
                                                    plamkowo-grudkowa
Zaburzenia ogólne i stany w miejscu podania
                                                    Niezbyt często: objawy grypopodobne, złe
                                                    samopoczucie, uczucie ogólnego zmęczenia,
                                                    rozbicia
                                                    Rzadko: podrażnienie w miejscu podania


Zaburzenia krwi i układu chłonnego
Supresja szpiku kostnego, leukopenia, małopłytkowość oraz niedokrwistość (patrz punkt 4.4).
Objawami klinicznymi leukopenii mogą być gorączka, infekcje oraz posocznica.
Zaburzenia żołądka i jelit
Do najczęstszych działań niepożądanych zalicza się objawy anoreksji, nudności i wymioty. Wymioty
mogą utrzymywać się od 1 do 12 godzin. Rzadko dochodziło do przerwania terapii ze względu na
niepodatne na leczenie nudności i wymioty.
Zaburzenia wątroby i dróg żółciowych
Zwiększone stężenia transaminaz (AST, ALT), fosfatazy alkalicznej i dehydrogenazy mleczanowej
zazwyczaj w ciągu dwóch tygodni powracają do wartości prawidłowych.
Zaburzenia ogólne i stany w miejscu podania
U niektórych pacjentów obserwowano objawy grypopodobne, w tym gorączkę, bóle mięśniowe i złe
samopoczucie. Objawy te zazwyczaj występowały po zastosowaniu wysokich pojedynczych dawek
oraz około siedem dni po podaniu dakarbazyny i utrzymywały się 7-21 dni. Zaburzenia te mogą
pojawiać się powtórnie w następnych cyklach leczenia. Zmiany w miejscu podania oraz niektóre
ogólnoustrojowe działania mogą być spowodowane powstawaniem produktów rozkładu dakarbazyny
pod wpływem światła.

4.9     Przedawkowanie

Objawem przedawkowania jest przede wszystkim ciężkie zahamowanie czynności szpiku,
ewentualnie aplazja szpiku, która może wystąpić z opóźnieniem do 2 tygodni.
Czas wystąpienia najmniejszych wartości leukocytów i trombocytów przypada na 4. tydzień.
Nawet przy podejrzeniu przedawkowania leku zaleca się przedłużoną w czasie kontrolę obrazu krwi.
Może być również konieczne zastosowanie środków wspomagających, np. transfuzji krwi. Nie jest
znana odtrutka dla dakarbazyny. W przypadku przedawkowania należy zastosować leczenie
objawowe.


5.      WŁAŚCIWOŚCI FARMAKOLOGICZNE

5.1     Właściwości farmakodynamiczne

Grupa farmakoterapeutyczna: leki alkilujące, kod ATC: L01AX04.
Dakarbazyna to imidazolo-dimetylotriazen, związek wpływający na podział komórek u pacjentów ze
stwierdzonym czerniakiem złośliwym. Struktura chemiczna dakarbazyny jest bardzo zbliżona do
metabolitu 5-aminoimidazolo-4-karboksamidu (AIC), który jest przekształcany do kwasu
inozynowego przez enzymy zaangażowane w syntezę puryn. Dlatego też dakarbazynę początkowo
uważano za antymetabolit hamujący metabolizm puryn oraz syntezę kwasu nukleinowego. Jednak
podobieństwo strukturalne ma mniejsze znaczenie niż przypuszczano. Dakarbazyna jest
metabolizowana głównie przez system cytochromu P450 w wątrobie w reakcji N-demetylacji. W
wyniku metabolizmu w wątrobie, pochodna monometylowa jest przekształcana do AIC i produktu
pośredniego, prawdopodobnie diazometanu, który rozkłada się dając jon metylokarboniowy. Jon ten
wykazuje działanie alkilujące, przyłączając się do grup nukleofilowych kwasów nukleinowych i
innych makrocząsteczek,. Szczególnie podatne na działanie alkilujące jest położenie 7 w guaninie
cząsteczek DNA .
Uważa się, że dakarbazyna jest u ludzi czynnikiem alkilującym. Zaburza syntezę DNA, RNA i białek,
jednak jej działanie cytotoksyczne nie jest swoiste dla żadnej fazy cyklu komórkowego.
Dakarbazyna wykazuje największą skuteczność w hamowaniu syntezy RNA. Dakarbazyna powoli
zabija komórki i u ludzi nie wykazuje działania immunosupresyjnego.
Dakarbazyna ulega spontanicznej fotodegradacji pod wpływem światła, do 5-diazoimidazolo-4-
karboksamidu oraz dimetyloaminy. Pierwszy z wymienionych produktów rozkładu może atakować
grupy nukleofilowe DNA, a także ulegać przekształceniu do 2-azahipoksantyny. Produkty
fotodegradacji dakarbazyny nie zwiększają znacząco jej cytotoksyczności, chociaż mogą przyczyniać
się do wystąpienia palącego bólu w miejscu wstrzyknięcia oraz zaburzeń układowych związanych ze
stosowaniem leku.

5.2    Właściwości farmakokinetyczne

Duża objętość dystrybucji dakarbazyny wskazuje na jej gromadzenie w niektórych tkankach,
prawdopodobnie w wątrobie. Dakarbazyna nieznacznie (w około 5%) wiąże się z białkami osocza.
Okres półtrwania w osoczu po podaniu dożylnym wynosi około 35 minut. W badaniach u zwierząt
około 46% znakowanej radioaktywnie dawki stwierdzono po 6 godzinach w moczu. Z tej ilości około
połowa była w postaci niezmienionej, a pozostałą część stanowił metabolit, amino-imidazolo-
karboksamid.
Dakarbazyna przenika barierę krew-mózg w ograniczonym zakresie. W płynie mózgowo-rdzeniowym
stwierdzano stężenia odpowiadające ok. 14% zawartości w osoczu. Nie wiadomo, czy dakarbazyna
przechodzi przez łożysko lub przenika do mleka kobiecego.

5.3    Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie

W przeprowadzonych badaniach stwierdzono, że z powodu swoich własności farmakodynamicznych
dakarbazyna wykazuje działanie mutagenne, rakotwórcze i teratogenne.


6.     DANE FARMACEUTYCZNE

6.1    Wykaz substancji pomocniczych

Kwas cytrynowy
Mannitol

6.2    Niezgodności farmaceutyczne

Dakarbazyna wykazuje niezgodności farmaceutyczne z roztworem bursztynianu hydrokortyzonu sodu
(wytrąca się osad). Wykazuje także niezgodności z L-cysteiną i wodorowęglanem sodu.
Obserwowano niezgodności dakarbazyny z heparyną, jednak tylko w przypadku stężonych roztworów
(25 mg/ml).
Nie należy mieszać roztworów dakarbazyny z innymi produktami leczniczymi, z wyjątkiem
wymienionych w punkcie 6.6.
6.3      Okres ważności

3 lata

6.4      Specjalne środki ostrożności przy przechowywaniu

Przechowywać w temperaturze poniżej 25°C.
Przechowywać w oryginalnym opakowaniu w celu ochrony przed światłem.
Przechowywać w miejscu niewidocznym i niedostępnym dla dzieci
Roztwór po odtworzeniu i po rozcieńczeniu (roztworem glukozy 5% lub roztworem chlorku sodu
0,9%), lub bez dalszego rozcieńczania, zachowuje stabilność fizyczną i chemiczną przez
8 godzin w temperaturze 25°C i przez 24 godziny w temperaturze 5°C, chroniony przed światłem.
Z mikrobiologicznego punktu widzenia, roztwór należy wykorzystać bezpośrednio po przygotowaniu.
Jeśli roztwór nie zostanie użyty natychmiast, osoba podająca produkt jest odpowiedzialna za czas i
warunki przechowywania przed podaniem produktu, a okres przechowywania nie powinien wówczas
przekraczać 24 godzin w temperaturze 2-8°C, pod warunkiem, że przygotowano go w
kontrolowanych, jałowych warunkach.

6.5      Rodzaj i zawartość opakowania

Dacarbazin TEVA, 100 mg:
Fiolka ze szkła bursztynowo-brązowego (klasa I) zamknięte bromobutylowym korkiem i
zabezpieczone białym aluminiowym kapslem z polipropylenową osłonką, w tekturowych pudełkach.
1 fiolka po 100 mg
10 fiolek po 100 mg
Dacarbazin TEVA, 200 mg:
Fiolki ze szkła bursztynowo-brązowego (klasa I) zamknięte bromobutylowym korkiem i
zabezpieczone zielonym aluminiowym kapslem z polipropylenową osłonką, w tekturowych
pudełkach.
1 fiolka po 200 mg
10 fiolek po 200 mg

6.6      Specjalne środki ostrożności dotyczące usuwania i przygotowania produktu leczniczego
         do stosowania

Wytyczne dotyczące stosowania leków cytotoksycznych
Stosowanie środków cytotoksycznych przez personel medyczny wymaga zachowania szczególnych
środków ostrożności w celu zapewnienia bezpieczeństwa osoby używającej produkt oraz jej
otoczenia. (Patrz punkt 4.2).
W razie kontaktu leku z oczami, należy je dokładnie przemyć wodą. W przypadku kontaktu leku ze
skórą, zanieczyszczone miejsce należy natychmiast obficie zmyć wodą, a następnie łagodnym
mydłem. Spłukać obficie i dokładnie.
Instrukcje dotyczące przygotowania leku do stosowania
Wszystkie czynności, także rozcieńczenie leku, powinny odbywać się w warunkach aseptycznych w
odpowiedniej kabinie lub loży przeznaczonej do gromadzenia produktów cytotoksycznych.
Roztwory dakarbazyny należy przygotować bezpośrednio przed użyciem. Przed podaniem należy
obejrzeć przygotowany roztwór - tylko przezroczyste roztwory, bez wytrąconych cząstek nadają się do
użytku. Dakarbazyna jest substancją wrażliwą na światło, pod jego wpływem może dochodzić do
zmiany zabarwienia roztworu z bladożółtego na różowy. Nie należy używać produktu, jeśli roztwór
stał się różowy.
Do fiolki zawierającej produkt Dacarbazin TEVA należy dodać w sposób jałowy odpowiednią ilość
wody do wstrzykiwań, a następnie wymieszać, aż do powstania roztworu. Roztwór powinien być
przezroczysty, bezbarwny i bez widocznych nierozpuszczonych cząstek. Otrzymany roztwór należy
podawać w dożylnym wstrzyknięciu trwającym około 1-2 minut.
W razie potrzeby roztwór można rozcieńczyć w 125-250 ml roztworu glukozy 5% lub roztworu
chlorku sodu 0,9% i podawać w infuzji dożylnej przez 15-30 minut. W czasie trwania wlewu należy
chronić roztwory przed światłem, np. przez zastosowanie nieprzepuszczających światła zestawów do
infuzji z PVC. Jeśli stosuje się zestawy standardowe, przepuszczające światło, wówczas w celu
ochrony powinny być one przykryte.
Gęstość roztworu Dacarbazin TEVA, 100 mg, przygotowanego przez rozpuszczenie zawartości fiolki
w 10 ml wody do wstrzykiwań wynosi d20 = 1,0070 g/ml,
Gęstość roztworu Dacarbazin TEVA, 200 mg, przygotowanego przez rozpuszczenie zawartości fiolki
w 20 ml wody do wstrzykiwań wynosi d20 = 1,0064 g/ml,
Korki gumowe stosowane w opakowaniach produktu Dacarbazin TEVA spełniają wymagania
Farmakopei Europejskiej. Do pobierania produktu leczniczego z fiolki zaleca się stosowanie igły o
średnicy 0,8 mm. Igły o większej średnicy mogą uszkadzać korek.
Usuwanie pozostałości
Wszelkie niezużyte roztwory, pozostałości produktu leczniczego oraz wszystkie inne materiały, które
wykorzystano do sporządzenia, rozcieńczenia i podania produktu, należy umieścić w cienkiej
plastikowej torbie lub innym nieprzepuszczalnym pojemniku i zniszczyć zgodnie ze standardowymi
procedurami dotyczącymi postępowania ze środkami cytotoksycznymi, z uwzględnieniem
obowiązujących lokalnych przepisów w zakresie usuwania niebezpiecznych odpadów.


7.     PODMIOT ODPOWIEDZIALNY POSIADAJĄCY POZWOLENIE NA
       DOPUSZCZENIE DO OBROTU

Teva Pharmaceuticals Polska Sp. z o.o.
ul. Emili Plater 53, 00-113 Warszawa



8.     NUMER(-Y) POZWOLENIA(Ń) NA DOPUSZCZENIE DO OBROTU

Dacarbazin TEVA, 100 mg: pozwolenie nr 4669
Dacarbazin TEVA, 200 mg: pozwolenie nr 4670


9.     DATA WYDANIA PIERWSZEGO POZWOLENIA NA DOPUSZCZENIE DO
       OBROTU / DATA PRZEDŁUŻENIA POZWOLENIA

Data wydania pierwszego pozwolenia na dopuszczenie do obrotu: 16.12.1999 r.
Data ostatniego przedłużenia pozwolenia: 16.12.1999 r.


10.    DATA ZATWIERDZENIA LUB CZĘŚCIOWEJ ZMIANY TEKSTU
       CHARAKTERYSTYKI PRODUKTU LECZNICZEGO

                    

Inne leki Dacarbazinum: